WSZYSTKO CO ZWIĄZANE JEST Z ROWERAMI

[madohora]

DŁUGO WYCZEKIWANE OTWARCIE - Gość -09.08.2014

[madohora]

2. Pozwolenie udzielone jest jedynie dla osoby w kar­cie wyszczególnionej i dla celów wskazanych w podaniu.

[madohora]

3. Używanie roweru do przejażdżek spacerowych jest wzbronione i pociąga za sobą natychmiastowe odebranie karty cyklistowskie

[madohora]

7. Jazda na rowerze dozwolona jest tylko po jezdni trzymając się prawej strony, jazda zaś po chodniku lub prowadzenie roweru drogami dla pieszych jest wzbroniona.

[madohora]

SEZON ROWEROWY W KATOWICACH -e.droga.pl - 3.11.2017

[madohora]

REORGANIZACJA SZLAKU ROWEROWEGO ORLICH GNIAZD - Radio Katowice - 05.01.2018

[madohora]

PRZEGLĄD PRASY

TRASY ROWEROWE BĘDĄ REMONTY - Nasze Miasto - 23.03.2018

[madohora]

🚲

[madohora]

ROWER POMAGA. PROMOCJA AKTYWNOŚCI FIZYCZNEJ - Radio Katowice - 18.04.2018

[madohora]

PIĘKNA PĘTLA W DOLINIE TRZECH STAWÓW - Wyborcza - 19.04.2018

[madohora]

demotywatory.pl/poczekalnia/page/7

[madohora]

NA KOLE KOLE NIKISZA - IX RAJD ROWEROWY - Wagabunda Katowice

[madohora]

ZBUDUJĄ ŚCIEŻKĘ ROWEROWĄ KTÓRĄ WZDŁUŻ DWÓCH RZEK DOJEDZIEMY DO PLAŻY - Wyborcza - 04.05.2018

[madohora]

CZY W KATOWICACH BĘDZIE WIĘCEJ STACJI ROWEROWYCH - Radio Piekary - 16.09.2018

[madohora]

BUDUJĄ NOWE ŚCIEKI ROWEROWE W KATOWICACH - www.nettg.pl - 09.10.2019

ZABÓJCZE HULAJNOGI

[madohora]

ELEKTRYCZNE HULAJNOGI NA MINUTY, KOLEJNA OFERTA W KATOWICACH - www.katowice24.info - 12.10.2019

[madohora]

111 . WPŁYW KOLARSTWA NA NARZĄDY ODDYCHANIA. Oddech i puls są najwidoczniejszemi oznakami organicznej zamiany materji. O ile czynność serca wymyka się z pod naszych wpływów, o tyle posiada my możność dowolnego regulowania oddechu. Ale ludzka samowola bardzo łatwo zbacza z jedynie wła ściwej drogi tej, którą nam wytknęła przyroda. Jak że się tu dziwić, że nasze pokolenie oduczyło się pra widłowego oddychania. Że kobiety przez nierozsądne ściskanie się zmie niły cały typ fizjologiczny oddychania, o tom bardzo dużo już pisano, niestety bez skutku. Ale i my, panowie tego świata, o tyle wadliwie oddychamy, 0 ile wyzyskujemy tylko część władz naszych płuc 1 przez to samo różnym drobnoustrojom ułatwiamy osiedlenie się w źle wentylowanych kończynach płuc. Niektórzy oddychają tak płytko, że przy lada większej fizycznej pracy, wymagającej szybszej za miany gazu,' cierpią na brak oddechu. Spostrzega się to nader często w szkołach jazdy na ludowcach „ Zamiast pogłębiać oddech, (powiększają oni jego licz bę) przyspieszają go. Ludzie ci powinni nadzwyczaj ostrożnie brać się do rzeczy i zacząć od stopniowej nauki prawidłowego oddychania. Jest to właśnie jedną z największych zalet jazdy na kołowcu, że zmusza ona zwłaszcza ludzi umysłowo pracujących do prawidłowego głębokiego oddychania. Ponieważ oprócz tego kołowiec prędko oddala nas od zgęszczonego powietrza miejskiego, pożytek więc jest podwójny: przewietrzamy, że się tak wyrażę, płuca w czyściejszem powietrzu. Nadzwyczaj ważną rzeczą jest, żebyśmy się przyzwyczaili wogóle do jazdy z zamkniętemi ustami i oddychania przez nos. Jak już mówiliśmy, zrobio no ciekawe odkrycie, że śluz nosowy posiada wła sność zabijania bakterji. Oprócz tego błona śluzowa nosa pokryta jest cienkiemi włoskami, które zatrzy mują kurz i inne nieczystości powietrza. U dzieci, które wskutek chorób nosa przez usta oddychać mu szą, tworzą się chorobliwe zmiany w ustach, błona śluzowa ust wysycha i niedomaga. W broszurze swej o znaczeniu kataru u dzieci, Pink znajduje u nich osłabienie władz umysłowych. (Jakże skwaszeni i posępni jesteśmy w katarze!) Nadto oddychanie przez nos służy do pokonania siły prądu powietrza. Przy jeździe na kołowcu jeździec tłoczy przed sobą powietrze, tak że przed nim znajduje się zawsze pe wna warstwa zgęszczonego powietrza. Im prędzej jedzie, tern gęstsze ma powietrze do oddychania. Przez oddychanie nosem kierunek powietrza zostaje zmienio ny, uderzenie powietrza osłabione. Jadąc zaś pod wiatr, schylamy głowę naprzód, aby z jednej strony przeci nać nią prąd powietrza, z drugiej — do niżej poło żonego nosa spokojnie doprowadzać umiarkowane ilości powietrza. Kto jednak nie.może przez nos oddychać, ten powinien udać się do lekarza specjalisty w celu usu nięcia przyczyny tego złego. Mendelsbn radzi jako chwilowy środek, zastępujący oddychanie przez nos, przykładać koniec języka do tylnej powierzchni gór nych zębów przednich. Przy tego rodzaju oddycha niu przez nos, język traci nieraz na kilka chwil po czucie smaku. Obfitość krwi w języku ma tu nie jako zastępować błonę śluzową nosa. Pewna świeżo dopiero wydana broszura ostrzega kolarzy przed pnową pozycfą, ponieważ przy niej prąci powietrza całą siłą tłoczy się cło płuc. Miewa to jednak miejsce tylko wówczas, gdy kolarz z taką pędzi szybkością, że zmuszony jest za niechać oddychania przez nos. Ałe szybkość taka jest szkodliwą i tu wszystkie korzyści głębszego od dychania zwalczone zostają przez wadliwy oddech. Gdy już wyjaśniliśmy sobie naturalny proces oddy chania, możemy teraz z lepszem zrozumieniem rze czy przystąpić do pytania: „czy cierpiący na płuca mogą jeździć na kołowcu?" Petit, niejednokrotnie już wymieniony francuski badacz, znany przeciwnik ko larstwa, widział w Mentone niejednego suchotnika, któremu umiarkowana jazda na kołowcu widocznie szła na pożytek. W początkach choroby jest to, rno- jem zdaniem, środek „par excellence" i w wielu wy padkach stosowałem go ze świetnem powodzeniem. Naturalnie, iż nie należy pozwalać chorym jeździć po zakurzonych drogach — przyniosło by to im tyl ko szkodę. Ale umiarkowana jazda w wolnych od kurzu lasach, po wybrzeżach, wentyluje płuca, pod nosi apetyt i chęć do życia pobudza. Szczególnie gorąco zaleca Petit jazdę na koło wcu tym, którzy są skłonni do gruźlicy. Wśród słabowitych, pochodzących od tuberkulicznych rodzi ców dzieci ze znaną suchotniczą cerą twarzy, docho dził on właśnie do znakomitych rezultatów. Przez używanie dwu albo trzykołowca, wzmacniała się klatka piersiowa, uwypuklała, muskulatura potężnia ła, ogólny stan się polepszał. Nawet przy pewnych rodzajach krwotoków płucnych zauważyłem znakomi te rezultaty jazdy na kołowcu. Jest to ten rodzaj krwotoków, który polega na zatrzymaniu się krwi z wen w płucach, zjawisko, na które słynny patolog Cohnheim pierwszy zwrócił uwagę. Przy tych ro dzajach krwotoków przez bardzo umiarkowaną jazdę poprawia się obieg krwi w płucach, a krwotok wstrzymuje. W wypadkach rozwiniętej choroby jednak jazda na kołowcu jest niebezpieczną i powinna być zupnie wzbronioną, jak również przy świeżych katarach płuc i świeżych zapaleniach opłucnej. Po takich zapaleniach opłucnej pozostają nieraz stwardniałe zrośnięcia płuc. Jako środek na to usi łują w pneumatycznych kloszach, pod mocnem ci śnieniem powietrza, rozluźnić te zrośnięcia dla uni- knienia tak wielce niepożądanego „Retrecissement thoracique“ (zwężenia klatki piersiowej). Dla takich chorych jazda na kołowcu jest znakomitym środkiem leczniczym: zastępuje ona klosz pneumatyczny i wie lu lekarzy osiągnęło tą drogą świetne rezultaty. Wszelkie katary płuc pomyślnie usuwane zosta ją przez umiarkowaną jazdę na kołowcu. Na specjalne omówienie zasługują wycieczki zbiorowe, odbywane w większej liczbie zwłaszcza w niedzielę. Najlepsza droga przez częstą jazdę mu si w kurz obfitować. Zwykle po południu kurz by wa wprost nieznośny. Ponieważ pojedyńczy członko wie wycieczki jadą ściśle zwarci ze sobą jeden za drugim, -wszyscy więc, za wyjątkiem pierwszych, 'znajdują się w ustawicznym tumanie kurzu. Natu ralnie* rzadko obywa się tu bez psot. Po takiej wy cieczce proszę tylko sięgnąć do kieszeni! Pełno ku rzu! Jakże niewielu jednak pomyśli o tern, że i na sze zarządy oddechowe tak samo wyglądają! Tu jazda na kołowcu żadnej nie przyniesie korzyści — i właśnie ci oto pracownicy, którzy całemi tygodnia mi w jarzmie chodzą, w niedzielę przepełniają płuca kurzem, zamiast je przewietrzyć. Na to jest jeden tylko środek. Zaniechać na zakurzonych drogach zbiorowej jazdy. Każdy powi nien czekać, dopókąd kurz za poprzedzającym go nie opadnie. Istotnie byłoby to nadzwyczaj dobrze, gdybyśmy wszędzie mieli specjalne drogi dla kolarzy. W osta tnich czasach w niektórych miejscach pozakładano ję tak, że najmniejsze wzbijanie się kurzu jest niemo żliwe. Wskutek tego — nie tylko ze względu na wygodną jazdę — cały świat kolarski powitężyć swe starania, aby wokoło dużych miast poza kładano jak największą ilość dróg dla kołowej jazdy. Na dalszych odległościach liczba kolarzy się zmniej sza i 30 wiorst za miastem na zbytek kurzu nie można się już uskarżać. Za zbyt prędka jazda jest dla płuc bardzo szkodliwą, uwydatniliśmy już to po- przedniemi wywodami. Przez zbyt prędkie oddy chanie i gwałtowne rozszerzanie płuc, tkanka ich traci dużo na swej elastyczności. Do tego dodać na leży jeszcze wyżej już wyjaśnioną szkodliwość oddy chania ustami. 1 ten rozdział kończę zwięzłem przy słowiem: „co nagle, to po djable"

[madohora]

4. Każdy rower winien być zaopatrzony w głośny dzwonek i hamulec, trąbek używać nie wolno.

[madohora]

5. Karta cyklistowska jest wydawana do pewnego terminu i musi być odnawiana

[madohora]

6. Właściciel winien mieć kartę stale przy sobie i okazywać ją na żądanie sprawdzającego urzędnika policji lub milicji.

[madohora]

8. Rowerzyści nie stosujący się do przepisów karani są grzywną do Mk. 100 -lub w razie niemożności wpłace­nia kary-karani odpowiednim aresztem

[madohora]

ROWEREM PO KATOWICACH - Radio Katowice - 30.05.2016

[madohora]

[madohora]

[madohora]

No jak mogli im zabronić jeździć na rowerach?

[madohora]

WŁÓCZYKOŁA JUŻ W TRASIE - Gość - 04.07.2018

[madohora]

Zabrze - a zdjęcie z Nikisza z Nałkowskiej

[madohora]

Ostatnio byłam w górach. I my jak zwykle musimy popadać w skrajności. Lubię rower,gdybym mogła to jeździłabym na nim bez przerwy ale jak czytam tytuły w stylu "Będzie więcej możliwości jeżdżenia po górach na rowerach" lub coś w tym stylu to mam ochotę zakląć. Owszem spotkaliśmy fajnych i rozsądnych chłopaków ale też takich, których kultura jeżdżenia na rowerze pozostawia wiele do życzenia. A pomysłodawców chciałam zapytać - CO Z TYMI, KTÓRZY PO GÓRACH PRZEMIESZCZAJĄ SIĘ PIESZO? GDZIE JEST MIEJSCE DLA NAS?

[madohora]

Kolejne szaleństwo z rowerami. A potem jest tak jak było w sobotę na dworcu. Przy kasach kolejka. Pełno ludzi, zmiana turnusów na koloniach więc też pełno dzieciaków i nagle jakiś IDIOTA (bo tego nie można inaczej nazwać) - wjeżdża rowerem do hali dworcowej. Mam nadzieję, że go złapali i ukarali.

[madohora]

MIEJSKIE ROWERY W KATOWICACH ROBIĄ FURORĘ - Dziennik Zachodni - 30.07.2018

[madohora]

Fajnie, będzie więcej wypadków. Tym razem dojdą jeszcze te z rowerzystami w roli głównej

[balzack]

Tylko Chuck Noris potrafi
zapalić opony w rowerze wodnym

[balzack]

Smutny Jasio przychodzi do mamy, wdrapuje się jej na kolana i przymilnie prosi:
- Mamusiu, proszę cię, wykreśl z mojego listu do świętego Mikołaja kolejkę elektryczną i wpisz rower górski.
- To nie chcesz już kolejki?
- Chcę, ale już znalazłem taką w szafie...

[madohora]

Pytają bacę:
- Czy te trzy dziewczynki są twoimi córkami?
Baca:
- Ano...
- Ale one urodziły się tego samego dnia?!
- Ano...
- W odstępach piętnastominutowych!!!
- No to co?! Ja mom rower...

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

IVCA to ogólnoświatowe stowarzyszenie miłośników historycznych rowerów. W tym roku w Veseli nad Morawą uczestniczył po raz pierwszy reprezentant Polski i po raz pierwszy prezentowany był polski zabytkowy rower. Tym Polakiem wśród 220 cyklistów był katowiczanin na katowickim rowerze - weteranie - Wojciech Mszyca i jego Ebeco z 1925 roku. Było to możliwe dzięki pomocy UM Katowice i Automobilklubu Śląskiego. Rower pochodzi z przedwojennej fabryki rowerów, gramofonów i wyrobów metalowych...

Katowice, lipiec 2013 Bezpłatna Gazeta Katowice

[madohora]

NIECH KATOWICE PRZESTANĄ CHWALIĆ SIĘ ŚCIEŻKAMI ROWEROWYMI

[madohora]

[madohora]

W NAJBLIŻSZY WEEKEND CZEKA NAS ROWEROWA FETA

[madohora]

W najbliższy weekend czeka nas wielka rowerowa feta

Milena Nykiel 2011-06-14, ostatnia aktualizacja 2011-06-14 13:19

Wyścigi uliczne, jazda leśnymi wertepami, a nawet zwiedzanie zabytków na rowerze to atrakcje, jakie czekają na fanów dwóch kółek 18 i 19 czerwca. - Będzie wielkie rowerowe święto! - zapowiadają organizatorzy
Propagowanie zdrowego stylu życia, dbanie o własną sylwetkę i kondycję domowego budżetu to główne założenia akcji "Polska na rowery", wspólnego przedsięwzięcia "Gazety" i banku BGŻ. Może i brzmią górnolotnie, w praktyce są jednak bardzo przyjemne. - Rower daje niesamowite poczucie wolności! W czasie jazdy można zapomnieć o problemach i znakomicie się zrelaksować - przyznaje Teresa Kasprzyk z Katowic, miłośniczka dwóch kółek.
W ramach naszej akcji przez cały rok wtórowaliśmy takim głosom. Zapraszaliśmy na bezpłatne warsztaty z kolarstwa górskiego, rowerowe maratony i wycieczki. Teraz przyszedł czas na prawdziwe rowerowe święto: Wielki Rowerowy Weekend. Już 18 i 19 czerwca w całej Polsce będzie można się dołączyć do jego obchodów.
Na Śląsku nie zabrakło chętnych do zorganizowania rowerowego weekendu. Do akcji włączyły się lokalne rowerowe kółka i sportowe kluby.
18 czerwca na zawody zaprasza Stowarzyszenie Miłośników Dzięgielowa. W tej malowniczo położonej gminie pod Cieszynem odbędzie się wyścig na dystansie stu kilometrów. Trasa została podzielona na 16 punktów kontrolnych i kategorie: mężczyźni, kobiety, juniorzy i rodziny. Rowerzyści wyruszą spod siedziby OSP o godz. 9, a wieczorem świętować będą przy wspólnym ognisku. Wśród uczestników rozlosowane zostaną nagrody. Aby wziąć udział w imprezie, trzeba się jednak wcześniej zarejestrować na www.nasportowo.dziegielow.org.pl i wpłacić 20 zł (po 10 czerwca 30 zł).
19 czerwca miłośnicy jazdy na rowerze spotkają się w Szczyrku na Amatorskich II Mistrzostwach Województwa Śląskiego. Warto wziąć w nich udział, bo - jak przekonuje Bartłomiej Jończyk, jeden z organizatorów rajdu - to najlepszy sposób, aby sprawdzić swoją kondycję. - W poprzednich mistrzostwach z cyklu Family Cup, które w maju odbywały się w Radzionkowie, wystartowało ponad 140 osób, było dużo zabawy - wspomina Jończyk. Udział w rajdzie w Szczyrku wziąć może każdy, kto potrafi jeździć na rowerze, organizator nie przewidział bowiem żadnych ograniczeń wiekowych. Jończyk zachęca do uczestnictwa całe rodziny. - Zapraszamy szczególnie do wyścigu, w którym wezmą udział po dwie osoby z rodziny, pod warunkiem jednak, że będą to dwa pokolenia np. ojciec z synem czy babcia z wnuczkiem - tłumaczy organizator i dodaje, że weekendowe wylewanie potu wyłoni też najlepszych rowerzystów, którzy we wrześniu zmierzą się w finale mistrzostw.
Ciekawą propozycję na rowerową fetę przygotował też Rodzinny Klub Turystyki Kolarskiej "Wagabunda" z Katowic. Będzie to rajd po Szlaku Zabytków Techniki Województwa Śląskiego. - Po drodze zobaczymy m.in.: Szyb Wilson, osiedle Nikiszowiec, osiedle Giszowiec oraz muzeum w Nikiszowcu - wyliczają organizatorzy. Na chętnych czekać będą o godz. 10 na katowickim rynku. Przyjazd zakończy się natomiast w parku przy Miejskim Domu Kultury w Giszowcu, plac Pod Lipami. Wycieczka odbędzie się pod hasłem "Ruszaj się, bo zardzewiejesz".
Do wszystkich rowerowych eskapad warto się wcześniej przygotować np. pod okiem kolarskich mistrzów, którzy czekają na chętnych w każdy wtorek w katowickiej Dolinie Trzech Stawów. Podpowiedzą, jak dopasować tempo jazdy do długości trasy, jak pokonać przeszkody na trasie, a nawet - w co się ubrać. Warsztaty (od godz. 18 do 20) są bezpłatne.
Kalendarz kolarskich imprez w twojej najbliższej okolicy znajdziesz na polskanarowery.pl.

Źródło: Gazeta Wyborcza Katowice

Więcej... katowice.gazeta.pl/katowice/1,35019,9781414,W_najblizszy_weekend_czeka_nas_wielka_rowerowa_feta.html#ixzz1PkvkGiNU

[madohora]

MAMY JUŻ TRASĘ ROWEROWĄ WOKÓŁ NIKISZA

[madohora]

Uroczyste otwarcie szlaku rowerowego wokół Nikiszowca, Giszowca i Boliny.
Początek o godzinie 10:00 przy Galerii Szyb Wilson. Następnie przejazd szlakiem
i powrót na rynek w Nikiszowcu.

Trasa ma łączyć ośrodek wodny Janina, osiedle Giszowiec, ośrodek wodny Bolina, osiedle Nikiszowiec i galerię Wilson w dwóch kierunkach.

Komentarz MM Silesia

[madohora]

[madohora]

TRASY ROWEROWE W KATOWICACH OCENIONE NA MIERNY PLUS - Gazeta Wyborcza - 01.02.2014

[madohora]

DĄBROWA PRZYJAZNA ROWERZYSTOM - Polskie Radio Katowice - 09.05.2014

[madohora]

[madohora]

V RAJD ROWEROWY NA KOLE KOLE NIKISZA

[madohora]

DOM KULTURY NA GISZOWCU - START RAJU ROWEROWEGO

[madohora]

[madohora]

GISZOWIEC - WIDOK Z PARKU POD LIPAMI NA PIEKARNIĘ

[madohora]

GISZOWIEC PRZEDSZKOLE - KIEDYŚ NADLEŚNICTWO

[madohora]

GISZOWIEC BUK ANTHON

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Zgadzam się, tylko uczcie ich od najmłodszych lat że na rowerze też trzeba zachować kulturę.

[madohora]

METROPOLIA PRZYJAZNA ROWEROM - Radio Piekary - 04.09.2018

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Z tym "BEZPIECZNIE" bym nie przesadzała, bo większość rowerzystów i to nie tylko tych młodych nie dba o bezpieczeństwo innych. Niestety.

[madohora]

A czy w tym ogólnym szaleństwie znajdzie się jeszcze bezpieczne miejsce dla pieszych? Dla ludzi, którzy nie biegają, nie jeżdżą na rolkach, nie jeżdżą na rowerze a po prostu lubią sobie pospacerować?!

[madohora]

REKORDOWA ILOŚĆ WYPOŻYCZONYCH ROWERÓW MIEJSKICH - Radio Katowice - 18.10.2018

[madohora]

A ciekawe jak u nas?

[madohora]

Coś mi się kojarzy, że w zeszłym roku też ukazał się taki artykuł. Naprawdę? Katowice?

[madohora]

Statystyka wypadków ruchu drogowego niewąt pliwie zorientuje każdego uczestnika ruchu koło wego, jak ważnym staje się problem doszkolenia szerokich mas korzystających z dróg publicznych.

[madohora]

CZEKANÓW. KIEROWCA ŚMIERTELNIE POTRĄCIŁ ROWERZYSTĘ - www.tvn24.pl - 27.04.2021

[madohora]

TRASA TEGOROCZNEGO TOUR DE POLOGNE - Na temat - 21.05.2021

[madohora]

TOUR DE POLOGNE 2021 - Onet - 21.05.2021

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

ROWEREM PO WALE PREZYDENT PODPISAŁ USTAWĘ - www.tvp.info

[madohora]

No to teraz raz, dwa, trzy, cztery
Wszyscy wsiadają na rowery
I jadą z Giszowca na Bolinę
O....coś mnie boli...nie tęgą mam minę

[madohora]

JEDYNA TAKA WYCIECZKA NA ROWERACH ŚLADEM MURALI -Gazeta.pl - 23.05.2014

[madohora]

JEDYNA TAKA WYCIECZKA NA ROWERACH ŚLADEM MURALI -Gazeta.pl - 23.05.2014

[madohora]

JEDYNA TAKA WYCIECZKA NA ROWERACH ŚLADEM MURALI -Gazeta.pl - 23.05.2014,

[madohora]

KOCHAM ROWEREK - Nasze Miasto - 10.06.2014

[madohora]

WYPOŻYCZALNIE ROWERÓW NA ŚLĄSKU TO WCIĄŻ MARZENIE...- Dziennik Zachodni - 10.06.2014

[madohora]

EKOLOGICZNA SZTAFETA ROWEROWA NA FINISZU - Radio Katowice -24.06.2014

[madohora]

ZLOT MIŁOŚNIKÓW STARYCH ROWERÓW - Nasze Miasto - 29.06.2014

[madohora]

Mamy trasę rowerową i nie rozumiem pewnego zjawiska. Trasa jest jak się patrzy a wszyscy rowerzyści jeżdżą drugą stroną ulicą - tą na której nie ma ścieżki rowerowej i nie chodzi nawet o kierunek jazdy. Może mi ktoś wytłumaczy o *c o* t u t a j* c h o d z i?

[madohora]

ŚCIEŻKA ROWEROWA W CENTRUM KATOWIC ZAMIENIONA NA PARKING - Gazeta.pl - 09.07.2014

[madohora]

ŚCIEŻKA ROWEROWA W CENTRUM KATOWIC ZAMIENIONA NA PARKING - Gazeta.pl - 09.07.2014

[madohora]

NOWE ŚCIEŻKI ROWEROWE - Radio Katowice - 09.07.2014

[madohora]

No dzisiaj właśnie przez to jeżdżenie o mało nie została potrącona starsza pani, która akurat wsiadała do autobusu. Rowerzysta? Nawet się nie zatrzymał. Chociaż ścieżka rowerowa jest wyznaczona po drugiej stronie.

[madohora]

Byłam w Koszęcinie na zawodach w powożeniu. Masę ludzi i masę koni. Oczywiście cały teren ogrodzony, w punktach rozstawieni sędziowie. Zaznaczona trasa późniejszego przejazdu. Teren odgrodzony linami i co parę metrów pomocnicy i ochrona imprezy. Takie wymogi. I nagle dwóch wyrostków na rowerach, w pełnym pędzie wpada na drogę przejazdu powozów. Zrobili to celowo. Gdyby nie wiedzieli to jechali by powoli. Zresztą trudno było nie zauważyć koni. Pierwsza sprawa - naruszyli zamknięty dla zawodów teren a druga koń to tylko zwierzę, może się spłoszyć. I gdyby tak któryś kopnął to oczywiście rodzice mieli by pretensje do organizatorów imprezy.

[madohora]

Ostrzeżenie nie tylko dla rowerzystów:
Tak jeszcze informacyjnie - kopnięcie konia, zwłaszcza tylnymi kopytami może zabić.

[madohora]

Ale by nie było tylko o samych złych rzeczach to w tym samym Koszęcinie rozmawiałam ze starszą panią (podziwiałam bo ja w tym wieku jak dożyję to będę się czołgać a pani zasuwała na rowerze ze cztery razy, jeszcze jak wracałam to jechała do Kościoła). Pani zsiadła z roweru, podprowadziła mnie do miejsca o które pytałam. A mogła tylko machnąć ręką i powiedzieć- - tam! Problem przyziemny, chciałam w tym Koszęcinie coś zjeść a przed godziną 12:00 jest tam z tym problem.

[madohora]

I jeszcze jedna pozytywna rzecz. Byłam w Lublińcu, trafiłam tam w piątek a tam jak za dawnych czasów we wtorki i piątki jest dzień targowy. Bardzo dużo mieszkańców Lublińca porusza się na rowerach ale zachowana jest pełna kultura. Nikt nikomu nie przeszkadza. Chodzi mi o to, że rowerzyści pieszym i odwrotnie. Po targowisku nikt nie pędził na rowerze, bo albo go zostawiał na stojaku, albo prowadził. Trudno aby pan kupujący ileś kilogramów ziemniaków leciał do stojaka. Byłam tam pierwszy raz i zwyczajnie zagapiłam się. Wina była po mojej stronie. Pani na rowerze mało, że ustąpiła mi miejsca to jeszcze zeszła z roweru i zapytała czy mi w czymś pomóc. No i jeszcze jedno już nie związane z rowerami - w Lublińcu, jak kiedyś w górach ludzie mówią "Dzień Dobry"

[madohora]

[madohora]

A teraz trochę mniej fajnie. Dzisiaj (19.04.2018) Aleja Korfantego - wysokość przystanków autobusowych co samo przez się gromadzi dużą ilość ludzi. Grupa rowerzystów w wieku szkolnym, wraz z opiekunem spokojnie przejeżdżają tzw. "ławą" czyli jeden obok drugiego. Pierwszy owszem jechał ścieżką rowerową ale już następni niestety - po chodniku

[madohora]

AWANTURA NAD WISŁĄ. RATOWNICY BIEGLI DO POSZKODOWANEGO, ROWERZYSTA SIĘ NA NICH WŚCIEKŁ - Metro - 04.05.2018

[madohora]

I jeszcze jedno, to nie jest narzekanie starej, zgnuśniałej baby - bo sama chętnie bym się przesiadła na rower. Lubię jeździć na rowerze a czasem bardzo by mi się przydał (na przykład trasa z Sośnicowic przez Smolnicę do Żernicy - wymarzona na rower)

[madohora]

A druga sprawa - trasa już jest, więc po co wydawać pieniądze na coś co już istnieje? Może to co jest wymaga remontu ale nie aż takiej inwestycji

[balzack]

Jedzie facet na rowerze i nagle urwał mu się pedał. Podniósł go
mały chłopiec, macha nim i krzyczy:
- Peeeedaaaaał, peeeeeeeedaaaaaaał!
Facet odwraca się i mówi:
- Mój ty mały psycholog

[balzack]

Mam problemy z rowerem.
- Jakie, blondynko?
- No, jechać nie chce.
- A wsiadłaś na niego?
- A... no tak.

[balzack]

Słuchaczka:
- A ci kolarze, co to jadą z pielgrzymką do Hiszpanii, to powinni jechać przez Gwadelupę, bo będzie im bliżej.
Prowadzący audycję:
- Bardzo dziękujemy za ten telefon, z tym, że w Hiszpanii nie ma Gwadelupy, tylko w Meksyku, a to by było trochę za daleko... ale dziękujemy

[balzack]

Pewien Hindus przejechał rowerem 90 tys. kilometrów. Rower skradziono mu podczas pobytu w Polsce. Jeśli potwierdzi się drugi stereotyp o Polakach rower odnajdzie się na giełdzie z udokumentowanym przebiegiem 30 tys. kilometrów

[balzack]

asiek Plewa jest człowiekiem, który każdą sytuację w życiu wykorzysta, żeby zaoszczędzić, niczego nie zmarnować. Jechał kiedyś na rowerze z Nowego Targu. Ciężko pracował, naciskał z całych sił pedały, bo nie miał lekko. Na siedzeniu przed kierownicą siedziały Jaśkowe dzieci, Staś i Zosia. Z tyłu na bagażniku tuliła się do Jaśka Maryśka, jego baba, bo ładna była jak obrazek, ale z gatunku - jak to powiadają górale - syrokodupiastyk. Na podołku Maryśka trzymała dwa prosięta. Do bagażnika była przyczepiona na dyszlu mała dwukółka, w której stały trzy barany. Ponadto Jasiek na postronku ciągnął krowę, a ten cały piękny obrazek dopełniał owczarek, który biegł na szpicy osobiście i samodzielnie.

Tuż za Ostrowskiem stał patrol policyjny. Policjant na widok Jaśka na rowerze najpierw stracił mowę, potem długo przecierał oczy ze zdumienia, wreszcie wyskoczył na drogę i zaczął wymachiwać tym swoim lizakiem.

Jasiek jest dobrym i uczynnym człowiekiem. Podniósł oczy znad kierownicy, popatrzył na policjanta, potem ogarnął wzrokiem swój dorobek i powiedział z wielkim żalem:

- Hej, cłeku, no poźryjze! A kaz cie jo jesce, kruca, wezne?

[balzack]

Teściowa jedzie na rowerze. Zatrzymuje ją zięć i pyta:
- Gdzie mama jedzie?
- A na cmentarz, synku.
- To dobrze, ale kto przyprowadzi rower?!

[balzack]

Pytanie do Radia Erewań:
- Czy to prawda, że w Moskwie na Placu Czerwonym rozdają za darmo mercedesy?
- Tak, to prawda, tyle że nie w Moskwie, a w Leningradzie, nie na Placu Czerwonym, tylko na Newskim Prospekcie, nie mercedesy, tylko rowery, i nie rozdają, tylko kradną.

[balzack]

Czy wiecie, że to Polacy wymyślili triathlon? Bo to w Polsce idzie się na basen na piechotę, a wraca rowerem...

[balzack]

W czasie przechodzenia przez skrzyżowanie kobieta została potrącona przez rowerzystę. Zaczyna mu złorzeczyć a facet na to mówi:
- Czego się tak, babo, drzesz?! Bogu powinnaś raczej dziękować. Szczęściara...
- A dlaczego mam się czuć szczęśliwa?
- Dzisiaj mam wolny dzień, a normalnie to na tej trasie jeżdżę autobusem.

[balzack]

Przychodzi baba do lekarza i na jednej rece ma 50 detek rowerowych
i na drugiej tez
ma 50 detek .lekarz sie pyta: Co pani jest? Jestem stu-detka

[balzack]

Gazda codziennie chodził na Słowację do pracy. Wracając po południu, wiózł na rowerze wielki worek. Celnicy wielokrotnie przeszukiwali ten worek, ale nigdy nic oprócz trawy nie udało się im znaleźć. Po pewnym czasie byli święcie przekonani, że gazda coś przemyca, lecz nie mogąc tego odkryć, zaproponowali gaździe, że będzie mógł dalej uprawiać swój proceder, pod warunkiem, że powie, co przemyca, bo ich zżera ciekawość. Na to gazda: "A dyć rowery!"

[balzack]

Jedzie sobie Masztalski na rowerze obwieszonym siatkami z butelkami na mleko i nagle, bez jakiejkolwiek sygnalizacji skręca w lewo. Pisk opon, samochód ledwo wyhamował. Kierowca wyskakuje z auta i drze się na Masztalskiego, a on na to spokojnie:
- A co pieronie? Nie widzisz butelek na mleko w siatkach? To jest przeca jasne, że jo musioł skręcać do mleczarni...

[balzack]

Wpada zdenerwowany zając do knajpy i krzyczy:
- Kto mi pomalował rower na zielono!?
Wstaje niedźwiedź:
- Ja, a co?!
Zając (przyciszonym głosem):
- Nic, chciałem tylko spytać, kiedy wyschnie...

[balzack]

W knajpie w Amsterdamie siedzi Holender i Belg. Holender siedzi przez caly wieczór otoczony pieknymi kobietami, wpatrzonymi w
niego z zachwytem. Belg siedzi samotny, popija piwo i przyglada sie z zazdroscia Holendrowi. Pod koniec wieczoru, tuz przed
zamknieciem, zdesperowany pyta:
- Co robisz, ze masz takie powodzenie? Nie jestes szczególnie przystojny, ani bogato ubrany...
Na to Holender:
- I wlasnie dlatego kupilem sobie breloczek od mercedesa. Klade go na ladzie i jak sam widzisz, na te przynete lapie sie wiele kobiet.
Belg ucieszony podziekowal mu i nastepnego dnia kupil breloczek od mercedesa. Zasiadl zadowolony w knajpie i czeka. Holender
znowu siedzi otoczony wianuszkiem pieknych kobiet, a do Belga nikt nie podchodzi. Pod koniec wieczoru rozczarowany Belg zali
sie Holendrowi:
- Zrobilem dokladnie tak, jak mi radziles, ale chyba nie mam szczescia, bo znowu siedzialem sam przez caly wieczór.
Na to Holender:
- Mialbys wiecej szczescia, gdybys zdjal kask rowerowy.

[balzack]

Dwa komary jadą na rowerach. Nagle jeden z nich zaczyna gwałtownie trzeć oko.
- Co się stało ?
- Mucha mi wpadła...

[balzack]

Spotyka niedźwiedź zajączka na rowerze.
- Zajączku, skąd masz rower?
- Nie pije się, to się ma - odpowiada zajączek.
Na drugi dzień jedzie zajączek rowerem, a obok niego przelatuje niedźwiedź helikopterem.
- Niedźwiedziu, skąd masz taki ładny helikopterek?
- Sprzedało się butelki, to się ma...

[madohora]

MŁODZI ROWERZYŚCI ZJECHALI NA PRZECIWLEGŁY PAS. ZDERZYLI SIĘ CZOŁOWO Z MOTOCYKLISTĄ - www.tvn24.pl - 16.07.2020

[madohora]

A po komentarzach widać, że na zasadzie - uderz w stół, "rowerzyści"* się odezwą!

*Nie chcę obrażać tych prawdziwych ale z rowerzystami w ostatnim czasie jest tak jak z "turystami" w Tatrach

[madohora]

TOUR DE POLOGNE PRZEJEDZIE ULICAMI KATOWIC. BĘDĄ UTRUDNIENIA - www.infokatowice.pl - 27.07.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE.ZMIANY W KOMUNIKACJI - Dziennik - 29.07.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. BĘDĄ UTRUDNIENIA NA DROGACH - Gwarek - 31.07.2020

[madohora]

Czy ci dziennikarze muszą tak pierdzielić? Myślałam że z jakiegoś powodu ta zmiana to na stałe. A to tylko (aż - bo wśród moich znajomych co mają mniej szczęścia niż ja i muszę jechać do pracy aż wrze) z powodu rowerków

[madohora]

By potem nie wyszło tak jak u nas. Konsultacje były. Ścieżki wytyczone a 60% rowerzystów jeździ drugą stroną a nie tam gdzie prowadzi ścieżka rowerowa

[madohora]

Tour de Pologne. Zmarł sędzia Janusz Stejblis - Sport - 04.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE -Onet - 05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. MIAŻDŻĄCA KRYTYKA - Interia - 05.08.2020

[balzack]

Siedzi góral przy kałuży na polnej drodze, aż tu nagle podjeżdża do niego rowerzysta i pyta:
- Baco, a głęboka ta kałuża?
- Nii, jeno koła panocku zamocycie!
Rowerzysta wjeżdża w wodę i zaczyna tonąć, a góral mruczy pod nosem:
- Dziwne, jak tu kaczki przechodziły, to tylko im łapki zakryło...

[balzack]

Było trzech rowerzystów. Jeden pojechał w prawo, drugi w lewo, a trzeci za nimi.

[balzack]

Sherlock Holmes podjechał do sklepu rowerem. Zanim wszedł do środka, do siodełka przyczepił karteczkę: "Kradzież zbyteczna. Sherlock Holmes". Gdy wyszedł ze sklepu, w miejscu, gdzie przed chwilą stał rower, znalazł karteczkę: "Pościg zbyteczny. Ryszard Szurkowski".

[balzack]

Nad jeziorem ktoś pyta wędkarza:
- Biorą?
- Tak. Wczoraj rower, dzisiaj buty.

[balzack]

- Kaziu, nie pij wody z kałuży, przecież tam żyje mnóstwo bakterii!
- Już nie, przejechałem przez nie kilka razy rowerem!

[balzack]

Hipopotam odpoczywa sobie w błotku. Leży tak już trzeci dzień. To troszkę
pośpi, to przewróci się z boku na bok.
Dookoła niego jeździ synek na rowerku. W pewnym momencie zatrzymuje się i
podbiega z płaczem:
"Tatusiu, tatusi, rowerek mi się zepsuł. Napraw go!!"
Hipopotam burczy:
"No tak... weź teraz rzuć wszystko i naprawiaj mu rowerek!!"

[balzack]

Przychodzi dzieciak do matki i pyta:
- Mamo, ja jestem Cyganem czy Żydem?
- Oczywiście jesteś Cyganem, tak jak ja!
Idzie do ojca i pyta:
- Tato, ja jestem Cyganem czy Żydem?
- Oczywiście, że jesteś Żydem tak jak ja, ale dlaczego pytasz?
- Bo mój kolega ma rower do sprzedania i nie wiem, czy się z nim targować czy mu ten rower ukraść.

[balzack]

Mama pyta Jasia:
- Jasiu, skad masz ten rower?
- Kazio mi go dal.
- Tak? - dziwi sie mama - A co mowil, jak ci go dawal?
- Nic nie mowil. Ale strasznie plakal...

[balzack]

Wiejska babcia idąc drogą zobaczyła niedźwiedzia jadącego na rowerze. Krzyczy:
- Ooo! Cyrk przyjechał!
Niedźwiedź zdziwiony:
- Jaki cyrk? Jadę do kumpla na ryby

[balzack]

Mały Jasio po raz pierwszy w życiu poszedł z mamą do cyrku. Z ciekawością ogląda popisy akrobatów jeżdżących na jednokołowym rowerze. Po występie pyta mamę:
- Czy jak oni się kiedyś dorobią na tych występach, to kupią sobie normalny, dwukołowy rower?

[balzack]

Roztargniony profesor został potrącony przez rowerzystę.
- Czy nie słyszał pan, jak dzwoniłem?!- złości się rowerzysta.
- Owszem, słyszałem, ale myślałem, że to telefon...

[balzack]

Jedzie pomalu chlop furmanka z sianem kolo autostrady. Nagle wyprzedza go
rowerzysta bez glowy. Jedzie jeszcze kawalek i znowu wyprzedza go
rowerzysta bez glowy. Powtarza sie to pare razy, az w koncu
chlop wola do baby:
- Miecka! Wez no wrzuc kose gdzies na góre...

[balzack]

Asfaltową szosą biegnie facet w sportowym kostiumie i kolarskiej czapeczce, przez piersi mając skrzyżowane dwie dętki rowerowe. Na polu widzi żniwiarza:
- Panie, czy to tędy biegnie trasa wyścigu dookoła Polski?
- Tak. Ale czemu nie ma pan roweru?
- Roweru?... Cholera, od początku wiedziałem, że czegoś zapomniałem!!!

[balzack]

Jedzie facet super mercedesem i dogania rowerzystę. Postanowił mu pokazać, jak fantastyczne ma auto, dodał gazu, na liczniku 120 km/h i bardzo blisko go wyprzedził. Po chwili patrzy ze zdziwieniem, a rowerzysta go dogania i... wyprzedza. Facet wkurzył się, dodał gazu, na liczniku 160 km/h i ponownie wyprzedza rowerzystę. Ten po chwili znów go dogania i wyprzedza. Facet w mercedesie znowu na gaz i wyprzedza rowerzystę z prędkością 200 km/h. Po chwili rowerzysta po raz trzeci go dogania i wyprzedza. Facet dogonił mercedesem rowerzystę, zatrzymał go i pyta:
- Co to za rower? Ja mam ekstra auto, jadę 200, a Ty mnie wyprzedzasz...
- To nie rower taki dobry, tylko szelka od spodenek zahaczyła mi się o lusterko w samochodzie.

[balzack]

Z domu wariatów uciekło na rowerach dwóch pacjentów. Po pewnym czasie jeden zatrzymuje się i spuszcza z tylnego koła powietrze.
- Co robisz? - pyta ten drugi.
- Mam za wysoko siodełko, więc w ten sposób go obniżam - odpowiada pierwszy, na co ten drugi wymontowuje kierownicę oraz sztycę z siodełkiem i montuje je na odwrót: kierownicę na miejscu sztycy z siodełkiem, a sztycę z siodełkiem na miejscu kierownicy.
- A co Ty robisz? - pyta drugiego pierwszy.
- Wracam, z wariatem nie jadę! - odpowiada drugi

[balzack]

Dwóch wariatów ucieka w nocy na motorze, z przeciwka jedzie ciężarówka na światłach. Jeden mówi do drugiego:
- Wal między te dwa rowery.

[balzack]

- Marysiu, w jaki sposób tak szybko wróciłaś do domu z miasta? - pyta mąż żonę.
- Franek wracał z miasta na rowerze, więc podwiózł mnie na ramie - odpowiada żona.
- Aha, na ramie... Zaraz, zaraz, przecież on ma damkę ... - zastanawia się mąż.

[balzack]

Jedzie facet super mercedesem i dogania rowerzystę. Postanowił mu pokazać, jak fantastyczne ma auto, dodał gazu, na liczniku 120 km/h i bardzo blisko go wyprzedził. Po chwili patrzy ze zdziwieniem, a rowerzysta go dogania i... wyprzedza. Facet wkurzył się, dodał gazu, na liczniku 160 km/h i ponownie wyprzedza rowerzystę. Ten po chwili znów go dogania i wyprzedza. Facet w mercedesie znowu na gaz i wyprzedza rowerzystę z prędkością 200 km/h. Po chwili rowerzysta po raz trzeci go dogania i wyprzedza. Facet dogonił mercedesem rowerzystę, zatrzymał go i pyta:
- Co to za rower? Ja mam ekstra auto, jadę 200, a Ty mnie wyprzedzasz...
- To nie rower taki dobry, tylko szelka od spodenek zahaczyła mi się o lusterko w samochodzie

[balzack]

Z domu wariatów uciekło na rowerach dwóch pacjentów. Po pewnym czasie jeden zatrzymuje się i spuszcza z tylnego koła powietrze.
- Co robisz? - pyta ten drugi.
- Mam za wysoko siodełko, więc w ten sposób go obniżam - odpowiada pierwszy, na co ten drugi wymontowuje kierownicę oraz sztycę z siodełkiem i montuje je na odwrót: kierownicę na miejscu sztycy z siodełkiem, a sztycę z siodełkiem na miejscu kierownicy.
- A co Ty robisz? - pyta drugiego pierwszy.
- Wracam, z wariatem nie jadę! - odpowiada drugi.

[balzack]

- Marysiu, w jaki sposób tak szybko wróciłaś do domu z miasta? - pyta mąż żonę.
- Franek wracał z miasta na rowerze, więc podwiózł mnie na ramie - odpowiada żona.
- Aha, na ramie... Zaraz, zaraz, przecież on ma damkę ... - zastanawia się mąż

[balzack]

Przychodzi facet do rowerowego, ogląda części, rowery, zatrzymuje się przy ramie za 1000 zł i patrzy. Za chwilę odwraca się do sprzedawcy i stanowczo pyta:
- Czy ta rama jest cieniowana?
- Taaak, nie widzi pan. O, tu przechodzi z czerwonego w niebieski..

[balzack]

- Proszę pani! Pani pies goni jakiegoś faceta na rowerze!
- Niemożliwe! Mój pies nie umie jeździć na rowerze

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. SIMON GESCHE KRYTYKUJE ORGANIZATORÓW - Interia - 06.08.2020

[madohora]

SOSNOWIEC. POLICJANCI ZABEZPIECZALI 77 TOUR DE POLOGNE - Moj Sosnowiec - 07.08.2020

[madohora]

SPRAWCA KRAKSY NA I ETAPIE PRZEPRASZA - Gość - 08.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. GEST ZWYCIĘZCY DZISIEJSZEGO ETAPU - Interia - 08.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE 2020 - Onet - 09.08.2020

[madohora]

Ciekawe co mu mają do powiedzenia organizatorzy wyścigu? Chłopak o sporcie będzie musiał zapomnieć. No i jeszcze oszpecony do końca życia o zdrowiu już nie wspomnę.

[madohora]

WAŻNA ZMIANA DOTYCZĄCA KORZYSTANIA Z HULAJNÓG ELEKTRYCZNYCH - Nasze Miasto - 12.08.2020

[madohora]

FABIO JAKOBSEN WRACA DO HOLANDII - Nasze Miasto - 12.08.2020

[madohora]

Ludzie co się z wami dzieje?! Wy tak naprawdę na poważnie?! To już się staje niesmaczne. Bitwa warszawska, Cud nad Wisłą i ....wyścig kolarski? Mało jest wydarzeń sportowych, które można w ten sposób upamiętnić? Jak wyjdziemy z koronawirusa to będzie...maraton, wyścig kolarski i wchodzenie na drapacz chmur z tej okazji że pokonaliśmy koronawirusa.

[madohora]

KOLEJNE ŚCIEŻKI ROWEROWE POWSTANĄ W KATOWICACH - Radio Katowice - 13.08.2020

[madohora]

KATOWICE NA ROWERACH - Radio Piekary - 14.08.2020

[madohora]

Coś tu poszło nie tak z tłumaczeniem

[madohora]

[madohora]

Współczuję rodzinie zmarłej ale kim ta rowerzystka była, że policja wyznaczyła nagrodę?

[balzack]

- Ktoś mi ukradł rower - skarży się pastorowi ksiądz.
- Wiem, jak go możesz odzyskać. Jutro w czasie mszy wymień dziesięć przykazań - kiedy dojdziesz do "nie kradnij", jeden z parafian na pewno się zaczerwieni.
W poniedziałek pastor spotyka się z księdzem i pyta:
- Czy sprawa z rowerem się wyjaśniła?
- Tak, zrobiłem, jak mi poradziłeś, i kiedy doszedłem do "nie cudzołóż", przypomniałem sobie, gdzie go postawiłem...

[balzack]

Piętnastoletni chłopak był w lesie i widział, jak przyjechał samochód i wysiedli facet i dziewczyna. Facet mówi do dziewczyny:
- No, złotko, teraz cnotka albo piechotka.
Dziewczyna odpowiedziała:
- Piechotka.
Facet wsiadł do auta i odjechał. Dziewczyna poszła piechotą. Chłopak też przygadał sobie dziewczynę, ale nie miał auta. Wziął ja na ramę roweru, przywiózł do lasu i mówi:
- No, złotko, teraz cnotka albo piechotka.
- Cnotka - mówi dziewczyna.
Chłopak zastanowił się chwilę i mówi:
- No to weź rower, a ja pójdę piechotą

[balzack]

Jaś rozmawiał ze swoją mamą i poprosił ją o nowy rower. Mama zdecydowała, że dobrze by było, aby Jaś zastanowił się nad sobą i powiedziała:
- Dobrze, Jasiu, ale my nie mamy pieniędzy, aby Ci kupić to, co chcesz. Może napiszesz list do Jezuska i poprosisz go o rower?
Chłopiec postanowił napisać list:
"Kochany Jezusie: Byłem bardzo grzeczny w tym roku i chciałbym dostać rower. Twój przyjaciel Jaś".
Po chwili zastanowienia zdał sobie jednak sprawę, że Jezus dobrze wie, jaki on był naprawdę. Podarł list i spróbował jeszcze raz:
"Kochany Jezusie: W tym roku dobrze się sprawowałem i chciałbym dostać rower. Z wyrazami szczerości Jaś".
No tak... ale Jaś dalej wiedział, że nie był do końca szczery.
Podarł list i spróbował ponownie:
"Kochany Jezusie: Sądzę, że byłem grzeczny w tym roku. Mogę dostać rower? - Jaś".
I właśnie wtedy Jaś spojrzał w głąb swej duszy, czyli zrobił to, o co chodziło jego mamie od samego początku. Doskonale wiedział, że napsocił wiele razy i na nic nie zasługiwał. Zgniótł list, wyrzucił do śmieci i poszedł na dwór. Chodził przygnębiony bez celu myśląc o tym jaki był dla swoich rodziców. Był zdruzgotany. I nagle znalazł się przed drzwiami kościoła. Wszedł, uklęknął i zaczął rozmyślać. W końcu podniósł się, skierował się do wyjścia patrząc na obrazy wiszące na ścianach... Nagle złapał świętą figurkę i wybiegł z kościoła. Poszedł do domu, schował świętą pod łóżkiem i napisał następujący list:
"Jezusie! Mam Twoją matkę. Jeśli chcesz ja jeszcze raz zobaczyć daj mi rower. Podpis: Ty już wiesz kim jestem."

[balzack]

Trzy kobiety rozmawiają, która z nich przeżyła mocniejszy ból. Mówi pierwsza:
- Kiedyś wylał mi się wrzątek na nogi, oj, jak to strasznie bolało.
- Rodzenie dziecka, to dopiero jest ból - mówi druga.
- To jeszcze nic - mówi trzecia - jak kiedyś jechałam na rowerze i mi się lewa pierś wkręciła między szprychy, to z bólu dzwonek odgryzłam.

[madohora]

Z murów:
Kobieta bez mężczyzny to jak ryba bez roweru

[madohora]

Jadącą na rowerze blondynkę zatrzymuje policjant. Po sprawdzeniu stanu technicznego roweru mówi:
- Nie ma pani powietrza w tylnym kole!
A blondynka na to:
- Tak, to prawda, ale tylko na dole...

[madohora]

- Proszę pani! Pani pies goni jakiegoś faceta na rowerze!
- Niemożliwe! Mój pies nie umie jeździć na rowerze.

[madohora]

Armia Polska postanowiła stworzyć w czasie wojny partyzantkę w kraju. Zgłosiło się paru kamikadze. Na przeszkoleniu generał tłumaczy im, co mają robić:
- Wsadzimy was do samolotu, polecicie nad kraj, trzy minuty od granicy wyskoczycie ze spadochronem. Pociągniecie za prawą rączkę. Jeśli spadochron zawiedzie, to za lewą. Wylądujecie koło rzeki, tam w krzakach będzie rower, pod siodełkiem pistolet i mapa. Tak dotrzecie do oddziału.
Stefan był odważnym chłopem i zgłosił się, jak na prawdziwego patriotę przystało. Leci samolotem, skoczył trzy minuty od granicy, jak pan generał przykazał. Spadając chwyta za prawa rączkę - nic! - za lewa - d... zbita, dalej nic. Skonsternowany mruczy pod nosem:
- K..., jak i tego roweru w krzakach nie będzie, to ja p...ę taka partyzantkę!!!

[madohora]

Syn milicjanta dostał dwóję z geografii, bo nie wiedział, gdzie leży Afryka. Po powrocie do domu spytał ojca. Ten zbił syna za złą ocenę i powiedział, że odpowie jutro. Na drugi dzień pyta o to swojego przełożonego. Ten drapie się po głowie i mówi:
- Musi być gdzieś niedaleko, bo u nas na warsztatach pracuje Murzyn i dojeżdża do roboty rowerem.

[madohora]

Ksiądz jedzie do chorego. Zatrzymuje go milicjant:
- Bez świateł? Mandat 50 złotych!
- Synu, jadę do chorego z Panem Bogiem...
- Co?! We dwóch na rowerze?! 100 złotych!!!
Ksiądz płaci, odjeżdża i myśli: "Jakie to szczęście, że nie wiedział, że Bóg jest w trzech osobach..."

[madohora]

- Ktoś mi ukradł rower - skarży się pastorowi ksiądz.
- Wiem, jak go możesz odzyskać. Jutro w czasie mszy wymień dziesięć przykazań - kiedy dojdziesz do "nie kradnij", jeden z parafian na pewno się zaczerwieni.
W poniedziałek pastor spotyka się z księdzem i pyta:
- Czy sprawa z rowerem się wyjaśniła?
- Tak, zrobiłem, jak mi poradziłeś, i kiedy doszedłem do "nie cudzołóż", przypomniałem sobie, gdzie go postawiłem...

[madohora]

Baca łapie okazję na drodze, wreszcie udaje mu się złapać przejeżdżajacego mercedesa. Wsiada i jadą, ale po kilku kilometrach jakoś tak nudno się zrobiło, więc baca się pyta:
- A co to panocku, za znacek z psodu?
- To? - mówi kierowca pokazując na znaczek mercedesa - To taki celownik, jak kogoś złapię w ten celownik, to już na pewno trafię.
- Aha.
Po kilku kilometrach patrzą, a tu drogą jedzie jakiś facet na rowerze. Baca mówi:
- A weźcie, panocku, tego cłowieka w ten celownik...
Kierowca skręcił i faktycznie rowerzysta znalazł się "w celowniku", ale ponieważ kierowca nie chcial iść do więzienia, to w ostatniej chwili skręcił, aby nie trafić rowerzysty. Chwilę potem baca się odzywa:
- Iiiii, kiepski ten pański celownik, gdybym nie roztworzył drzwi, to byśmy go w ogóle nie trafili.

[madohora]

Pytają bacę:
- Czy te trzy dziewczynki są twoimi córkami?
Baca:
- No.
- Ale one urodziły się tego samego dnia!
- No...
- ...w odstępach piętnastominutowych!!!
- No to co?! Ja mom rower...

[madohora]

Piętnastoletni chłopak był w lesie i widział, jak przyjechał samochód i wysiedli facet i dziewczyna. Facet mówi do dziewczyny:
- No, złotko, teraz cnotka albo piechotka.
Dziewczyna odpowiedziała:
- Piechotka.
Facet wsiadł do auta i odjechał. Dziewczyna poszła piechotą. Chłopak też przygadał sobie dziewczynę, ale nie miał auta. Wziął ja na ramę roweru, przywiózł do lasu i mówi:
- No, złotko, teraz cnotka albo piechotka.
- Cnotka - mówi dziewczyna.
Chłopak zastanowił się chwilę i mówi:
- No to weź rower, a ja pójdę piechotą.

[madohora]

Roztargniony profesor został potrącony przez rowerzystę.
- Czy nie słyszał pan, jak dzwoniłem?!- złości się rowerzysta.
- Owszem, słyszałem, ale myślałem, że to telefon...

[madohora]

Jadą zakonnice na rowerach po wybojach. W pewnym momencie siostra przełożona mówi:
- Dość luksusów! Zakładać siodełka!

[madohora]

Zakonnice i ksiądz jadą rowerami na wycieczkę. Zakonnice co chwila chichoczą:
- Chi, chi, chi, cha, cha, cha!
Ksiądz:
- Jak się nie uspokoicie, to każę wam założyć z powrotem siodełka!

[madohora]

Z domu wariatów uciekło na rowerach dwóch pacjentów. Po pewnym czasie jeden zatrzymuje się i spuszcza z tylnego koła powietrze.
- Co robisz? - pyta ten drugi.
- Mam za wysoko siodełko, więc w ten sposób go obniżam - odpowiada pierwszy, na co ten drugi wymontowuje kierownicę oraz sztycę z siodełkiem i montuje je na odwrót: kierownicę na miejscu sztycy z siodełkiem, a sztycę z siodełkiem na miejscu kierownicy.
- A co Ty robisz? - pyta drugiego pierwszy.
- Wracam, z wariatem nie jadę! - odpowiada drugi.

[madohora]

- Marysiu, w jaki sposób tak szybko wróciłaś do domu z miasta? - pyta mąż żonę.
- Franek wracał z miasta na rowerze, więc podwiózł mnie na ramie - odpowiada żona.
- Aha, na ramie... Zaraz, zaraz, przecież on ma damkę ... - zastanawia się mąż.

[madohora]

Jedzie facet super mercedesem i dogania rowerzystę. Postanowił mu pokazać, jak fantastyczne ma auto, dodał gazu, na liczniku 120 km/h i bardzo blisko go wyprzedził. Po chwili patrzy ze zdziwieniem, a rowerzysta go dogania i... wyprzedza. Facet wkurzył się, dodał gazu, na liczniku 160 km/h i ponownie wyprzedza rowerzystę. Ten po chwili znów go dogania i wyprzedza. Facet w mercedesie znowu na gaz i wyprzedza rowerzystę z prędkością 200 km/h. Po chwili rowerzysta po raz trzeci go dogania i wyprzedza. Facet dogonił mercedesem rowerzystę, zatrzymał go i pyta:
- Co to za rower? Ja mam ekstra auto, jadę 200, a Ty mnie wyprzedzasz...
- To nie rower taki dobry, tylko szelka od spodenek zahaczyła mi się o lusterko w samochodzie...

[madohora]

Teściowa jedzie na rowerze. Zatrzymuje ją zięć i pyta:
- Gdzie mama jedzie?
- A na cmentarz, synku.
- To dobrze, ale kto przyprowadzi rower?!

[madohora]

Gazda codziennie chodził na Słowację do pracy. Wracając po południu, wiózł na rowerze wielki worek. Celnicy wielokrotnie przeszukiwali ten worek, ale nigdy nic oprócz trawy nie udało się im znaleźć. Po pewnym czasie byli święcie przekonani, że gazda coś przemyca, lecz nie mogąc tego odkryć, zaproponowali gaździe, że będzie mógł dalej uprawiać swój proceder, pod warunkiem, że powie, co przemyca, bo ich zżera ciekawość. Na to gazda: "A dyć rowery!"

[madohora]

Siedzi góral przy kałuży na polnej drodze, aż tu nagle podjeżdża do niego rowerzysta i pyta:
- Baco, a głęboka ta kałuża?
- Nii, jeno koła panocku zamocycie!
Rowerzysta wjeżdża w wodę i zaczyna tonąć, a góral mruczy pod nosem:
- Dziwne, jak tu kaczki przechodziły, to tylko im łapki zakryło...

[madohora]

Też lubię jeździć na rowerze. Ostatnio bardzo mnie rozbawiła informacja, że rowerzyści nagminnie korzystają z GPS -ów. Rozumiem problem ścieżek rowerowych. Ale ja czy jestem na wsi w okolicach Łodzi czy nad morzem czy u nas jadąc na rowerze nie potrzebuję żadnej aplikacji. Chociaż moja koleżanka podsumowała mnie:
- Bo ty to jakaś taka insza jesteś.

[madohora]

Bo teraz będzie trudno sprowadzić kostkę z Chin

[madohora]

CZTERNASTOLATEK PRZEWRÓCIŁ SIĘ NA ROWERZE I NADZIAŁ NA NÓŻ, KTÓRY TRZYMAŁ W RĘKU. ZMARŁ W SZPITALU - Interia - 08.09.2020

[madohora]

NA S 1 ROWERZYSTA JECHAŁ POD PRĄD I ZDERZYŁ SIĘ Z TIREM - Wyborcza - 12.09.2020

[madohora]

W WARSZAWIE MONTUJĄ FOTORADARY NA ŚCIEŻKACH ROWEROWYCH - Interia - 18.09.2020

[madohora]

Nieźle nas robią w konia. Ciekawe kto się da nabrać?

[madohora]

Mówiłam, że to pic na wodę. A musisz go wypożyczyć na ile?

[madohora]

Spotyka się dwóch facetów:
- Skąd masz taki super rower?
- Wiesz, wczoraj spotkałem piękną kobietę jadącą tym rowerem, na mój widok zatrzymała się, rozebrała do naga i mówi: "Bierz, co chcesz!", więc wziąłem rower.
- Mądry wybór, ubranie pewnie by nie pasowało...

[madohora]

Trzech wariatów ucieka ze szpitala. Po drodze udaje im się ukraść dwa rowery, zwykły i damkę, i dalej uciekają już na rowerach. Wieczorem, podczas postoju, jeden z nich, ten, który jechał "na ramie" proponuje:
- Wiecie co? Połóżmy je na sobie, to może do rana będziemy mieli trzeci rowerek!
Tak też zrobili. Rano budzą się i patrzą na rowery - nadal tylko dwa. Myślą: dlaczego nie ma trzeciego? W końcu jeden wykrzykuje na drugiego:
- Ach ty durniu, przecież zapomniałeś zdjąć gumy!!

[madohora]

Podchodzi policjant do leżącego w rowie pijaka:
- Obywatelu, proszę natychmiast wstać, bo zabierzemy do izby wytrzeźwień!
- Panie władzo, a część rowerowa może tu leżeć?
- Przepisy nie zabraniają.
- No to ja jestem dętka.

[madohora]

Obywatel do policjanta:
- Skradziono mi rower!!!!!!!!
- Miał dzwonek?
- Nie!!!
- A światełko odblaskowe?
- Też nie!!
- To płacisz pan mandat!

[madohora]

Wjeżdża baba do lekarza na rowerze z karabinem na plecach.
- Co pani jest??
- Wyścig zbrojeń!!!

[madohora]

Było trzech rowerzystów. Jeden pojechał w prawo, drugi w lewo, a trzeci za nimi.

[madohora]

Sherlock Holmes podjechał do sklepu rowerem. Zanim wszedł do środka, do siodełka przyczepił karteczkę: "Kradzież zbyteczna. Sherlock Holmes". Gdy wyszedł ze sklepu, w miejscu, gdzie przed chwilą stał rower, znalazł karteczkę: "Pościg zbyteczny. Ryszard Szurkowski".

[madohora]

Nad jeziorem ktoś pyta wędkarza:
- Biorą?
- Tak. Wczoraj rower, dzisiaj buty.

[madohora]

- Kaziu, nie pij wody z kałuży, przecież tam żyje mnóstwo bakterii!
- Już nie, przejechałem przez nie kilka razy rowerem!

[madohora]

Wiejska babcia idąc drogą zobaczyła niedźwiedzia jadącego na rowerze. Krzyczy:
- Ooo! Cyrk przyjechał!
Niedźwiedź zdziwiony:
- Jaki cyrk? Jadę do kumpla na ryby!

[madohora]

Mały Jasio po raz pierwszy w życiu poszedł z mamą do cyrku. Z ciekawością ogląda popisy akrobatów jeżdżących na jednokołowym rowerze. Po występie pyta mamę:
- Czy jak oni się kiedyś dorobią na tych występach, to kupią sobie normalny, dwukołowy rower?

[madohora]

- Czym się różni blondynka od roweru?
- Rower najpierw się pompuje, a potem wsiada, a z blondynką jest odwrotnie!

[madohora]

Jaś z Małgosią spacerowali sobie po parku. Była piękna pogoda, po alejkach jeździły dzieci na rowerach, spacerowali zakochani. A że była wiosna i w ogóle, nabrali ochoty na małe bara-bara... Znaleźli odpowiednie miejsce, Małgosia położyła się więc na trawie, na niej Jasio... Nagle Małgocha:
- Aaaaaaachhh!!!
- Tak ci dobrze, Małgosiu?!
- Nie, ale mi jakiś rower przejechał po szyi...

[madohora]

Pewnego razu mały Jasio wszedł do pokoju rodziców i przyłapał ich na uprawianiu seksu.
- Tatusiu, co robisz? - pyta Jasio.
- Ehm.. nooo... mamusia chciała mieć bobaska...- mówi tatuś.
Na to Jaś kładzie się obok mamusi i mówi:
- No to ja chcę rowerek!

[madohora]

Przychodzi dzieciak do matki i pyta:
- Mamo, ja jestem Cyganem czy Żydem?
- Oczywiście jesteś Cyganem, tak jak ja!
Idzie do ojca i pyta:
- Tato, ja jestem Cyganem czy Żydem?
- Oczywiście, że jesteś Żydem tak jak ja, ale dlaczego pytasz?
- Bo mój kolega ma rower do sprzedania i nie wiem, czy się z nim targować czy mu ten rower ukraść.

[madohora]

Pytanie do Radia Erewań:
- Czy to prawda, że w Moskwie na Placu Czerwonym rozdają za darmo mercedesy?
- Tak, to prawda, tyle że nie w Moskwie, a w Leningradzie, nie na Placu Czerwonym, tylko na Newskim Prospekcie, nie mercedesy, tylko rowery, i nie rozdają, tylko kradną.

[madohora]

Spotyka niedźwiedź zajączka na rowerze.
- Zajączku, skąd masz rower?
- Nie pije się, to się ma - odpowiada zajączek.
Na drugi dzień jedzie zajączek rowerem, a obok niego przelatuje niedźwiedź helikopterem.
- Niedźwiedziu, skąd masz taki ładny helikopterek?
- Sprzedało się butelki, to się ma...

[madohora]

Starsza kobieta kupuje w aptece dwie prezerwatywy i ku zdumieniu wszystkich obecnych zaczyna je naciagac na nogi.
- Babciu - zagaduje ją delikatnie młody mężczyzna - prezerwatyw nie zakłada się na nogi...
- A co wy tam wiecie! Słyszałam w telewizji o takiej nowej chorobie, co się ją łapie od pedałów, a ja często jeżdżę na rowerze.

[madohora]

Pani pyta Jasia, kim chciałby być.
- Chcę być dużym rockersem.
- A co robi duży rockers? - Jeździ na motorze, pije wódkę i używa panienek.
- Jasiu, zastanów się, jesteś mały, to nie ma sensu...
- Jak to nie ma? Na razie jestem małym rockersem i jest mi dobrze!
- A co robi mały rockers?
- Jeździ na rowerze, pije mleko i się onanizuje.

[madohora]

Czerwony Kapturek (CK) jechała sobie na rowerku do Babci. Nagle wyskoczył Wilk i połamał Kapturkowi rower. No to CK się rozbeczała i pobiegła do Misia.
- Misiu, a Wilk mi popsuł rower!
- OK, nie becz, zajmę się tym.
Poszedł do Wilka i mówi mu:
- Albo mi tu pospawasz ten rower i poskładasz jak należy, albo będę bił...!
Wilk się wystraszył i dalej naprawiać - spawa, skręca, rower w końcu jest gotów i CK może jechać. Ale Wilk nie dał za wygraną i szybko dotarł do domku Babci, po czym ją zjadł i się za nią przebrał. CK dociera do domku Babci, wchodzi i pyta:
- Babciuuu, a dlaczego ty masz takie czerwone oczyyy??
Na co Babcia-Wilk:
- Od spawania, ty k***!!!! To od spawania tego twojego p*** rowerka!!!

[madohora]

Wpada zdenerwowany zając do knajpy i krzyczy:
- Kto mi pomalował rower na zielono!?
Wstaje niedźwiedź:
- Ja, a co?!
Zając (przyciszonym głosem):
- Nic, chciałem tylko spytać, kiedy wyschnie...

[madohora]

Rodzice leżą w łóżku, a Jaś podsłuchuje, co mówią:
- Kochany - chciałabym, aby to była dziewczynka...
- Tak kochanie, dostaniesz dziewczynkę...
Jaś wbiega do pokoju rodziców:
- A ja chcę żołnierzyki, klocki i rower!

[madohora]

Jasio wraca ze szkoły i mówi do mamy:
- Wszyscy się ze mnie śmieją i mówią, że mam dużą głowę.
- To nieprawda, Jasiu, wcale nie masz dużej głowy.
Nagle słychać łomot w przedpokoju. Wpada ojciec Jasia i krzyczy:
- Co za idiota postawił tam rower?!
Mama:
- To nie rower, to okularki Jasia!

[madohora]

Późnym wieczorem policjant zatrzymuje rowerzystkę-blondynkę.
- Jeśli nie świeci pani lampka przy rowerze - poucza - powinna pani zejść i poprowadzić rower.
- Już próbowałam. Wtedy też nie świeci.

[madohora]

Smutny Jasio przychodzi do mamy, wdrapuje się jej na kolana i przymilnie prosi:
- Mamusiu, proszę cię, wykreśl z mojego listu do świętego Mikołaja kolejkę elektryczną i wpisz rower górski.
- To nie chcesz już kolejki?
- Chcę, ale już znalazłem taką w szafie...

[madohora]

Tego mądralę co jeździ w słuchawkach bo tak chce za kilka dni przerzucę do wątku Smutny wątek - nekrologi

[madohora]

Jeszcze tego g....zimą brakuje!!!

[madohora]

ROWERZYŚCI JUŻ NIE BĘDĄ MUSIELI ZSIADAĆ Z ROWERÓW POD RONDEM - Wyborcza - 04.10.2020

[madohora]

PIJANY KIEROWCA POTRĄCIŁ ROWERZYSTĘ - www.tvn24.pl - 05.10.2020

[madohora]

NAJLEPSI KOLARZE W DĄBROWIE GÓRNICZEJ - Nasze Miasto - 12.10.2020

[madohora]

KATOWICE. MIASTO WYZNACZA PARKINGI DLA HULAJNÓG - www.infokatowice.pl - 21.10.2020

[madohora]

REMONT ŚCIEŻEK ROWEROWYCH W BESKIDACH - Radio Kielce - 21.10.2020

[madohora]

Czy wiecie, że to Polacy wymyślili triathlon? Bo to w Polsce idzie się na basen na piechotę, a wraca rowerem...

[madohora]

Dwóch wariatów ucieka w nocy na motorze, z przeciwka jedzie ciężarówka na światłach. Jeden mówi do drugiego:
- Wal między te dwa rowery

[madohora]

Dwóch wariatów uciekło ze szpitala na rowerze. Jechali, jechali, w końcu zmęczeni położyli się pod lasem na nocny odpoczynek. Wprawdzie lato było, ale noc zapowiadała się zimna, więc wspólnie uradzili, że przykryją się rowerem. Rano jeden wstaje, przeciąga się i pyta drugiego:
- Jak się spało?
- Nieźle, tylko strasznie zmarzłem!
- Dziwne, mnie było w sam raz. Ale już wiem, czemu ci było zimno - w twoim kole brakuje dwóch szprych!!!

[madohora]

Asfaltową szosą biegnie facet w sportowym kostiumie i kolarskiej czapeczce, przez piersi mając skrzyżowane dwie dętki rowerowe. Na polu widzi żniwiarza:
- Panie, czy to tędy biegnie trasa wyścigu dookoła Polski?
- Tak. Ale czemu nie ma pan roweru?
- Roweru?... Cholera, od początku wiedziałem, że czegoś zapomniałem!!!

[madohora]

W czasie przechodzenia przez skrzyżowanie kobieta została potrącona przez rowerzystę. Zaczyna mu złorzeczyć a facet na to mówi:
- Czego się tak, babo, drzesz?! Bogu powinnaś raczej dziękować. Szczęściara...
- A dlaczego mam się czuć szczęśliwa?
- Dzisiaj mam wolny dzień, a normalnie to na tej trasie jeżdżę autobusem.

[madohora]

Jedzie sobie Masztalski na rowerze obwieszonym siatkami z butelkami na mleko i nagle, bez jakiejkolwiek sygnalizacji skręca w lewo. Pisk opon, samochód ledwo wyhamował. Kierowca wyskakuje z auta i drze się na Masztalskiego, a on na to spokojnie:
- A co pieronie? Nie widzisz butelek na mleko w siatkach? To jest przeca jasne, że jo musioł skręcać do mleczarni...

[madohora]

Pewien misjonarz, spędził długie lata wśród dzikich w dżungli - uczył ich uprawy ziemi, samodzielności i samowystarczalności. Pewnego dnia przyszedł do niego list, w którym dowiaduje się, że ma wracać do domu. Przypomniał sobie, że zanim wróci, obiecał nauczyć wszystkich w wiosce cywilizowanego języka, tak by mogli porozumieć się z resztą świata. Wziął więc wodza na spacer po lesie; wskazał na drzewo i powiedział:
- To jest drzewo.
Wódz patrzy na drzewo i powoli powtarza:
- Drzewo.
Następnie pokazuje na skałę i mówi:
- To jest skała.
Wódz znowu posłusznie powtarza. Misjonarza ogarnia entuzjazm, że nauka tak łatwo idzie - nagle jednak słyszą obydwaj jakieś szamotanie w zaroślach. Gdy podchodzą, widzą parę z wioski uprawiającą żywiołowo seks. Misjonarz jest zmieszany i nie zastanawiając się, rzuca:
- Eeee... Rower... Jechać na rowerze!
Wódz patrzy chwilę na parę, wyjmuje swoją dmuchawę i zabija oboje. Misjonarz wścieka się - tyle lat wpajania w nich zasad cywilizowanego świata, dobroci dla bliźnich, a tu taki barbarzyński mord - jak wódz mógł ich tak bezlitośnie zabić?
Wódz odpowiada krótko:
- Moja rower'

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

USZKODZONE AUTO I ROZBITY NOS. EFEKT JAZDY NA ROWERZE ZE SMARTFONEM - Interia - 23.10.2020

[madohora]

Brawo Wy!

[madohora]

No to już będzie - hulaj dusza, wszystko nam wolno

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

'

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

TOUR DE POLOGNE JAWORZNO KATOWICE KRAKÓW I WILAMOWICE NAGRODZONE - Interia - 18.10.2018

[madohora]

ŚLĄSKIE MIASTA WYRÓŻNIONE W KONKURSIE TOUR DE POLOGNE - Radio Katowice - 18.10.2018

[madohora]

UTRUDNIENIA PODCZAS TOUR DE POLOGNE - Gwarek - 31.07.2019

[madohora]

W KATOWICACH BĘDZIE MOŻNA ZOBACZYĆ LEGENDARNY ROWER - Wyborcza - 02.08.2019

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Onet - 03.08.2019

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Onet - 03.08.2019

[madohora]

TOUR DE POLOGNE 2019 - Interia - 03.08.2019

[madohora]

POLICJANCI APELUJĄ O OSTROŻNĄ JAZDĘ W REJONIE TRASY WYŚCIGU - www.nettg.pl - 04.08.2019

[madohora]

POLICJANCI APELUJĄ O OSTROŻNĄ JAZDĘ W REJONIE TRASY WYŚCIGU - www.nettg.pl - 04.08.2019

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Przegląd Sportowy - 04.08.2019

[madohora]

TIshockUR DE POLOGNE - Wyborcza - 04.08.2019

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Super Express - 04.08.2019

TOUR DE POLOGNE - Super Express - 04.08.2019

TOUR DE POLOGE - Super Express - 04.08.2019

TOUR DE POLOGNE - Super Express - 04.08.2019

TOUR DE POLOGNE - Super Express - 04.08.2019

TOUR DE POLOGNE - Super Express - 04.08.2019

[madohora]

UM BYTOM. BĘDĄ UTRUDNIENIA NA DROGACH - Fakt Bytom - 04.08.2019

[madohora]

Lublin – od 29 marca 2003

[madohora]

Kolarstwo – bardzo szeroki termin, odnoszący się do wielu dyscyplin, zawsze jednak związanych z korzystaniem z roweru. Nazwa wywodzi się od słowa „koło” jak początkowo nazywano w Polsce rower.

[madohora]

Flair − kombo backflipa i obrotu o 180 stopni jednocześnie

[madohora]

TOUR DE FRANCE - www.podatki.gv.pl - 18.07.2021

[madohora]

WYPADEK JAKUBA MURIASA - Interia - 19.07.2021

[madohora]

TOKIO. MAJA WŁOSZCZOWSKA PO RAZ OSTATNI WYSTARTUJE W IGRZYSKACH - www.sport.tvp.pl - 20.07.2021

[madohora]

TOKIO. KOLARSTWO - Interia - 25.07.2021

[madohora]

KajTeroz został uruchomiony w październiku ubiegłego roku. Do dyspozycji użytkowników było 15 stacji i 150 rowerów.
Przez 50 dni rowery wypożyczono niemal 6000 razy, a w systemie zarejestrowało się ponad 2200 użytkowników.
W tym sezonie KajTeroz zostanie rozbudowany o 31 stacji i 310 rowerów.
Oprócz rowerów standardowych, do dyspozycji jest: 25 rowerów wyposażonych w fotelik dla dzieci, 40 rowerków
dziecięcych, 25 tandemów i 25 rowerów familijnych typu cargo.
Lokalizacje stacji dostępne są w aplikacji i na stronie www.KajTeroz.pl. Można tam też sprawdzić, na których
stacjach znajdują się poszczególne typy rowerów. Rowery można wypożyczać i zwracać na wszystkich
stacjach w Chorzowie. Wyjątkiem są tu rowery dziecięce – będą one dostępne tylko na stacjach
Park Róż, Park Śląski, Karolinki, Park Śląski Pelikany, Park Śląski ZOO, Park Śląski Żyrafa, Szyb
Prezydent, Park Pod Kasztanami i Dolina Górnika

[madohora]

Mistrzostwa świata dla zawodowców po raz pierwszy zorganizowano w niemieckim Nürburgring, a pierwszym zwycięzcą podczas wyścigu ze startu wspólnego okazał się Włoch Alfredo Binda.

[madohora]

[madohora]

W tej konkurencji najbardziej utytułowaną zawodniczką jest Paola Pezzo z dwoma złotymi medalami olimpijskimi w 1996 i 2000 roku. Trzykrotnie na podium stanęła Sabine Spitz, zdobywając po jednym medalu każdego koloru

[madohora]

Od 1993 roku funkcję dyrektora wyścigu objął wicemistrz Igrzysk Olimpijskich w Moskwie i pierwszy polski kolarz zawodowy – Czesław Lang, którego praca zaowocowała regularnym wzrostem prestiżu imprezy.

[madohora]

Tour de France przeprowadzany jest corocznie od 1903 – z wyjątkiem dwóch przerw, mających miejsce w latach 1915–1918 (działania militarne I wojny światowej) i 1940-1946 (działania militarne II wojny światowej). Całkowita długość trasy wyścigu liczy obecnie ponad 3000 kilometrów, choć w przeszłości bardzo często przekraczała ona 4000 km, a między 1911 i 1931 – nawet 5000 km.

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Nasze Miasto - 04.08.2019

[madohora]

Dual slalom (DS) – polega na równoległym zjeździe po dość stromej trasie (która jednak może się miejscami wznosić) dwóch zawodników, którzy są wypuszczani w tej samej chwili

[madohora]

Four Cross (4X) – jest zbliżony do DS, ale na trasę wypuszczanych jest naraz 4 zawodników.

[madohora]

Air Walk − początek jak No Footed Can-Can, następnie kilka kroków

[madohora]

ZAMOŚĆ. TOUR DE POLOGNE - Radio Eska - 25.07.2021

[madohora]

Inne badanie, opublikowane w 2016 r. przez Uniwersytet Południowej Danii, wykazało, że jazda na rowerze nawet w stosunkowo małym wymiarze czasu może znacząco zmniejszyć ryzyko wystąpienia schorzeń serca. Naukowcy przez 20 lat monitorowali 50 000 osób w wieku od 50 do 65 lat. Ci, którzy jeździli rowerem przynajmniej dziewięćdziesiąt minut tygodniowo, byli o 24% mniej narażeni na dusznicę bolesną i zawał serca w danym czasie. Przy jeździe rowerem zaledwie pół godziny tygodniowo ryzyko spadało o 16%

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Gość - 04.08.2019

[madohora]

prowadzący rower jest przez policję tak samo traktowany jak kierowca samochodu czy motoru. Gdy jest pijany (0,5 promila) to popełnia przestępstwo, za co mu grozi do roku więzienia

[madohora]

To pełnowartościowa próbka oferty, która umożliwi zebranie wiedzy odnośnie tego, jak docelowo system powinien funkcjonować w Zabrzu – mówi Tomasz Wojtkiewicz, prezes Nextbike Polska, operatora Zabrzańskiego Roweru Miejskiego. – Rower miejski to nie tylko sposób na rekreację, ale również wygodny, ekologiczny i szybki środek codziennego transportu. W połączeniu z tradycyjnymi środkami
komunikacji publicznej jest doskonałą konkurencją dla transportu samochodowego. Cieszy-my się, że Zabrze dołącza do innych miast metropolii, których mieszkańcy mogą już korzystać z tej oferty – dodaje.
W ramach pilotażu w Zabrzu uruchomione zostaną cztery stacje, w których będzie można wypożyczyć rower. Do dyspozycji mieszkańców oddane zostaną łącznie 32 jednoślady, w tym 27 rowerów miejskich, jeden familijny, pozwalający na bezpieczną jazdę nawet z czwórką dzieci, dwa tandemy i dwa rowerki dziecięce. Stacje pojawią się w rejonie dworca kolejowego oraz w pobliżu obiektów położonych na zabrzańskim szlaku turystyki przemysłowej. To Kopalnia Guido, Łaźnia Łańcuszkowa oraz budynek Sztol-
ni Królowa Luiza przy ul. Miarki. – Stacje zostały tak usytuowane z dwóch powodów – tłumaczy
Bartłomiej Szewczyk, dyrektor Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu. – Po pierwsze, turyści
będą mogli łatwiej przemieszczać się między naszymi obiektami. Po drugie, inne osoby, wypożyczając
rower, będą mogły przy okazji zobaczyć, co nowego pojawiło się w naszym kompleksie – dodaje.
– W Zabrzu podejmujemy z myślą o rowerzystach szereg działań. Powstają kolejne ścieżki, stwo-
rzony został prowadzący wokół miasta szlak rowerowy. Uruchomienie programu Zabrzański
Rower Miejski to kolejny etap tworzenia przyjaznych rozwiązań dla miłośników jazdy na
rowerze. Bardzo się cieszę, że udało się go wkomponować w działania podejmowane na szlaku turystyki industrialnej – podsumowuje prezydent Zabrza Małgorzata Mańka--Szulik. W ubiegłym tygodniu umowę
w sprawie uruchomienia pilotażu podpisali w zabrzańskim ratuszu prezes Tomasz Wojtkiewicz oraz dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg i Infrastruktury Informatycznej Kazimierz Ladziński. (hm)
Podobne wypożyczalnie działają już w prawie 30 miastach PolskiZ myślą o rowerzystach już kilka lat temu wokół Zabrza wytyczony został szlak liczący prawie 60 km Rower Miejski to kolejny etap tworzenia przyjaznych rozwiązań dla miłośników jazdy na rowerze. Bardzo się cieszę, że ratuszu prezes Tomasz Wojtkiewicz oraz dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg i Infrastruktury Informatycznej

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Przegląd Sportowy - 04.08.2019

[madohora]

Co roku portal MTB Stuntforum wraz z Kamilem Kobędzowskim, który znacznie przyczynił się do rozpowszechnienia stuntu rowerowego w Polsce (współorganizował również część rowerową podczas Stunterskiej Ligi Motocyklowej – Polish Stunt Cup), organizuje międzynarodowe internetowe zawody w tej dziedzinie. Może wziąć w nich udział każdy, kto potrafi wykonać przynajmniej kilka podstawowych tricków. W 2015 zawody te wygrał Krystian Korba, a w 2016 Lakshay Jangid. W 2019 roku odbyły się największe zawody MTB stuntu w polsce które zorganizował Kamil Kobędzowski w Wieliczce, zawody te wygrał Waldemar Kukurowski.

[madohora]

Organizowany w maju, od 1948, początkowo na trasie Warszawa – Praga i Praga – Warszawa, przez dzienniki-organy partii komunistycznych: „Trybunę Ludu” (PRL, wcześniej przez „Głos Ludu”) i „Rudé právo” (CSRS) oraz związki kolarskie Polski i Czechosłowacji. Od 1952 współorganizatorem został dziennik-organ SED „Neues Deutschland” i związek kolarski NRD, odtąd wyścig odbywał się na trasie Warszawa – Berlin – Praga (co rok rozpoczynał się w jednym z tych miast). W latach 1985–1986 współorganizatorem wyścigu był także dziennik „Prawda” i związek kolarski ZSRR (1985 wyścig był także rozgrywany w Moskwie, a 1986 – w Kijowie, przy czym w Kijowie zmuszono kolarzy do uczestnictwa w wyścigu etapowym, pomimo że kilka dni wcześniej wydarzyła się katastrofa w Czarnobylu, i wszyscy – zarówno uczestnicy, jak kibice – narażeni byli na opad promieniotwórczy)

[madohora]

TOUR DE POLOGNE CHORZÓW - ZABRZE - Radio Katowice - 06.08.2019

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Dziennik Zachodni - 06.08.2019

[madohora]

Głupoli nie brakuje

[madohora]

TOUR DE POLOGNE W HOŁDZIE LAMBRECHTOWI - Interia - 06.08.2019

[madohora]

PO ŚMIERCI BELGA NIE BĘDZIE ŚCIGANIA NA WTORKOWYM ETAPIE - Wyborcza - 06.08.2019

[madohora]

TOUR DE POLOGNE, BELGIJSKI KOLARZ ZMARŁ - Wyborcza - 06.09.2019

[madohora]

ŚMIERĆ NA TOUR DE POLOGNE - Radio Katowice - 06.08.2019

[madohora]

TOUR DE POLOGNE NA ŚLĄSKU. ZGINĄŁ JEDEN Z KOLARZY - Gość - 06.08.2019

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

PROKURATURA WSZCZĘŁA ŚLEDZTWO W SPRAWIE ŚMIERCI PO WYPADKU NA TOUR DE POLOGNE - Moje Katowice - 06.08.2019

[madohora]

TRZY RAZY WIĘCEJ ROWERÓW MIEJSKICH W CHORZOWIE - Wyborcza - 12.10.2019

[madohora]

WPŁYW KOLARSTWA NA SYSTEM NERWOWY. Czasy, w których żyjemy, słusznie nazwane są nerwpwemi. Dość jest wszak znamiennem to, że neurastenja dopiero w drugiej połowie 19-go . wieku odkrytą została. Nigdy bowiem nie stawiano tylu żądań władzom przystosowania się naszego mózgu ludzkiego, jak obecnie. Niezliczone olbrzymie wyna lazki zamieniły współczesne nasze życie na jakiś po spieszny, gorączkowy, szalony chaos. Telegraf, tele fon, para i iskra elektryczna dokładają starań ku skróceniu przerw między pojedyńczemi etapami pra cy, podnosząc nerwowe podniecenie. Ale ludzki system nerwowy nie był w stanie wystarczyć żadnemu z tych podniesionych wymagań. ' W ten sposób powstały całe, zastępy chorych na ner wy, zapełniających poczekalnie lekarzy — i potrzeba byłoby może kilku wieków na to, ażeby wysoko wy bujałe fale podniecenia opadły i ludzki system ner wowy uspokoił się, przystosowując się do otoczenia. Ale tu właśnie zabłysnął jeden z cudów 19-go stulecia, który powołany był do wywołania stopnio wej ewolucji w naszem fizycznem i duchowem ży ciu — koło wiec. Jak oddziaływa kołowiec na zdrowe nerwy, na zdrowy mózg? Przedewszystkiem — a to jest najgłówniejsze — znużony, zmęczony umysł ucieka od miejskiego hałasu, kołowiec niesie go na spokoj niejsze pola i łąki. Jest to również powszechnie znanym faktem, że na kołowcu niemożliwem jest prawie myśleć, czyli wysnuwać jeden z drugiego dłuższe, logiczne procesy myślenia. W chwili gdy siadamy na kołowiec, zwalniamy nasz mózg od cię żaru pracy. Umysł tu jak w podróży zażywa spo czynku, kołysany przyjemnemi uczuciami wrażeń.Oprócz spokoju umysłu, przez czynność musku- łów obudzone wzmocnione poczucie żywotności do datnio oddziaływa na nerwy. Jednem słowem: dla zdrowych nerwów jazda na kołowcu jest najlepszym środkiem zapobiegawczym, ochraniającym od zacho rowania. Ale jakże jest z choremi nerwami? Jak znoszą nerwowi jazdę na kołowcu? Pytania te są również wielkiego znaczenia, ponieważ niestety zdrowe nerwy dla wyżej wymienionych powodów stanowią wyjątek. Zwykliśmy niezliczone zastępy nerwowych dzie lić na cztery grupy. Pierwszą grupę stanowią łatwo dający się podniecać — eretyczno sangwinistyczne osobniki. Druga grupa rekrutuje się z flegmaty- czno - melancholicznych chorych. Dla drugiej grupy jazda na kołowcu stanowi doskonały środek leczniczy. Powolna zamiana ma- terji zostaje przyspieszoną, uczucie niezadowolenia usunięte i t. d. Każdy lekarz może stwierdzić liczne wypadki poprawy i zupełnego wyzdrowienia takich chorych, a pisma nieraz zawierają gorące pochwały i podzięki kołowcowi od tych, którym powrócił zdro wie i urok życia. W pierwszej grupie — u erotycznych — nale ży zachowywać największą ostrożność. Już w czasie nauki ujawnia się nadzwyczajna drażliwość tych cho rych. Ź drżeniem odważają się na jazdę w pierw szych godzinach i odchodzą prawie od przytomno ści, zaprzestają poruszać nogami przy najbłahszem niebezpieczeństwie. Sen mają niespokojny, albo go też wcale nie mają. Stan chorego znacznie się po garsza. Gdy się na to zwróci uwagę, że. już niejeden z tych nerwowych, idąc piechotą, cierpi na agorafo- bję t. j. bojaźń przestrzeni, że nieraz godzinami, drżąc stoi przed małym placykiem, zanim się odwa ży go przekroczyć, można sobie mniej więcej wyo brazić to uczucie, jakie go ogarnia, _ gdy po długiej uciążliwej nauce, eieczkę. Wozy, przechodnie, jadący na spotkanie kolarze, wszystko to w jego oczach wyrasta na gro źne niebezpieczeństwo. Innych znów prześladują manje wyobraźni (idees fixes). Zdaje im się, że ja kiś wóz jedzie tuż za nimi, widzą rozwarte otchłanie przed sobą i t. p. Część więc z nich porzuca natych miast jazdę na kołoweu. Drudzy uciekają od sieją cego przestrach bruku i szukają odosobnionych ście żek. Ale i tu znajdują się niebezpieczeństwa, cho ciaż nie tak licznie nagromadzone. Gdy osobnikom takim uda się kiedy zręcznie wywinąć się z przed nagle z za rogu nadjeżdżającego powozu lub kolarza, wzrasta ich pewność siebie, a ze wzrostu tej pewno ści, giną uczucia bojaźni. A wówczas? Wówczas z całą swobodą koło- wiec rozwijać może swój wpływ zbawienny, od po wtórnego opisywania którego łaskawy czytelnik ra czy mnie zwolnić. Ale jedno muszą wszyscy nerwowi, jeżdżący na kołoweu, mieć zaw r sze w pamięci. Nigdy nie jeź dzić do zupełnego zmęczenia. Prędkie uczucie znu żenia jest charakterystyczną cechą neurastenji. Wa- żnem jest przeto poznanie cech znużenia u kolarzy. Najpierw objawia się zmęczenie ■ w ramionach, na stępnie w r muskulaturze tułowia, w końcu zaś w udach. Oznaką silnego znużenia bywają również bóle w r łydkach, w krzyżu, kurcze w łydkach i lek kie zaatakowanie głowy, które dochodzi do gwałto wnych bóli. Zdrowy człowiek, i ten w wyjątkowych tylko wypadkach, może doprowadzić aż do zmęcze nia. Ale nerwowy, przy pierwszym objawie zmę czenia powinien przerwał jazdę, aż przez tę przerwę znużenie zupełnie ustąpi. Czasami ból głow-y powstaje wskutek rażenia światła, lub zmęczenia muskułów ocznych przy na chylonej pozycji. Pochylona naprzód postawia, po dług zdania pewnej broszury, omawiającej „Zaiprze- ciw r “ kolarstwa, ma być pow r odem chorób mlecza ko ści pacierzowej. Jestem zdecydowanym przeciwni kiem pochylonej naprzód pozycji, która zresztą wwzmiankowanej broszurze gorąco jest zalecaną, nie wierzę jednak stanowczo, aby mógł jaki związek istnieć między jazdą na kołowcu i chorobami mlecza pacierzowego. Choroby te bywają prawie zawsze następstwami poprzednich nadużyć lub zakażeń. Po nieważ jednak jazda na kołowcu przyczynia się do łatwiejszego wydzielania się pozostałej od zakażenia toksyny, z drugiej zaś strony wskutek lepszego obie gu krwi w mleczu pacierzowym zagnieżdżenie się w nim toksyny zostaje utrudnionem, przeto prędzej należy przypuszczać, że „jazda na kołowcu zapobie gać może chorobie mlecza kości pacierzowej." O dodatnim wpływie jazdy na kołowcu w wy padkach migreny mówiłem już w innern miejscu, ale i w wielu innych nerwowych cierpieniach jazda na kołowcu jest doskonałym środkiem leczniczym. Profesor Eulenburg w Berlinie, który podobnież jak profesor Hammond, stosowali ją specjalnie u neura steników, zaleca ją w rozmaitych wypadkach, para- litycznych chorobach mlecza pacierzowego, zapalenia nerwów, w hysterji i „stawia ją wyżej ponad wszelką inną gimnastykę leczniczą." Tak, pewien lekarz nazwiskiem Plasch zbudował nawet pokojowy koło wiec, aby nerwowym i innym chorym dać moż ność używania ruchu jazdy na kołowcu w pokoju, w • celach terapeutycznych. Z obfitego zapasu po myślnych skutków jazdy na kołowcu na różne ner wowe choroby, pragnę szczególniej wymienić pe wien wybitny wypadek, dotyczący ' bardzo bolesnej choroby (Ischias), której pewien lekarz podlegał. Dr. Hahn, tak się nazywał ów kolega,, mieszkający w Pyritz, próbował bez żadnych skutków najrozmait szych środków od bardzo bolesnego Lschias'u. Gdy cierpienia tak się wzmogły, że przejście najkrótszej nawet przestrzeni było dlań uciążhwem i sprawiało dolegliwe bóle, z rozpaczy począł jeździć na kołowcu. W dziwny sposób jazda nie wywoływała żadnych boleści, ponieważ zdaniem D-ra Hahn’a w pozycji tej nacisk na bolące części nie ma miejsca. Ale posłu chajmy dalej słów tego kolegi: „od tego czasu nmiewałem już wcale tak gwałtownych bólów i ata ków! Ze odzyskałem znowu dawniejszą świeżość fi zyczną i duchową, o tern chyba nie potrzebuję na wet mówić." Ponura perspektywa, którą rozpocząłem moje wywody, straciła dużo swych odstraszających przy miotów. Miejmy nadzieję, że szlachetnemu sportowi ko larstwa uda się niezliczone zastępy słabych na ner wy chociaż w r części do. zdrowia przywrócić.

[madohora]

CZY DZIECI POWINNY JEŹDZIĆ NA KOŁOWCACH. Do wielu przesądów, krążących wśród ludzi o kolarstwie, należy zaliczyć zabranianie dzieciom ja zdy na kołowcu. Nąjbezstronniejsi nawet badacze,, jak nieraz już przezemnie wymieniany Mendelson, wzbraniają jazdy na kołowcu w dziecięcym wieku, lub też domagają się jej ograniczenia. Jako przy czynę tego zakazu podają: przedewszystkiem mięk kość szkieletu,- który przez dłuższą niewłaściwą po stawę z łatwością mógłby się skrzywić; ciśnienie, wywierane przez źle zrobione siodła na różne mięk kie części i w końcu nierównomierny rozwój róż nych części tułowia. Mianowicie w organizmie dzie cięcym brak jest tej harmonijnej równowagi, która cechuje organy dorosłego człowieka. Nieraz serce bywa mocniej rozwinięte niż klatka piersiowa — zja wisko, które lekarze zowią „przekrwieniem wzrasta nia." Przez to dzieci mają być skłonniejszemi do chorób, podatne są więcej słabościom i łatwiej przyj mować mogą zaraZajmijmy się najpierw pierwszym z tych zarzu tów, niebezpieczeństwom wykrzywienia (deformacji) kości. Faktycznie dotąd nie mamy. żadnych jeszcze spostrzeżeń bez zarzutu, które by dowiodły, że skrzy wienie podobne powstało wskutek jazdy na kołowcu. I przypuszczalne to niebezpieczeństwo istnieje tylko dla dzieci, które podczas jazdy przybierają pozycji; pochyloną naprzód. Cadet de Gassicourt twierdzi, że dzieci chętnie przybierają te szkodliwą postawę, i w ten sposób wyniknąć miały skrzywienia kości pa cierzowej i różne .wady sercowe. Dla czegóż jednak dzieci miałyby przybierać chętnie tę postawę? Ponieważ widzą ją u dorosłych i właśnie u najlepszych jeźdców, a instynkt naślado wczy u dzieci i dążenie do dorównania starszym szczególnie jest rozwinięto. Wystarczy więc zabraniać dzieciom przechylać się nanrzód, sprawić im taki kołowiec, na którym mogłyby wygodnie, bez skrępowania się trzymać a niebezpieczeństwo przypuszczalnego skrzywienia kości pacierzowej zniknie. Po dwunastym roku ży cia szkielet dzieci jest już ustalonym, a przez to sa mo i niebezpieczeństwo skrzywienia kości pacierzo wej mniejszem. Wreszcie spostrzeżenia czynione nad dziećmi, które przy zajęciu w fabryce pracują w pochylonej, postawie, nie przemawiają za tern nie bezpieczeństwem. Większa część skrzywień kości pacierzowej powstaje u dzieci wskutek wadliwej po zycji w zupełnie niehygienicznie zbudowanych ław kach szkolnych i gdyby połowę tylko tego pisano o sie dzeniu w źle urządzonych ławkach szkolnych, co się' pi sze przeciwko jeździć na kołowcu, może byłoby dale ko mniej'źle zbudowanychdzieci. Francuski badacz nazwiskiem Verneuil znalazł wprawdzie u jednego lekarza chorobę kości pacierzo wej, którą na'karb zbyt gorliwej jazdy policzył. Po nieważ jednak wśród niejeżdżących próchnienie krę gów nie jest rzadką chorobą, przeto przyczyny po jedynczego tego wypadku wśród stu tysięcy francu skich kolarzy nie możemy przypisywać kolarAle taki już jest duch czasu. Dla starych chorób różni badacze szukają współczesnych objaśnień. Drugi zarzut —- mianowicie nacisk na różne miękkie części — ma nieco słuszności. Siodła z ana tomicznego punktu widzenia są wadliwie zbudowa ne. Dotychczasowe udoskonalenia nie są jeszcze ide ałem właściwego siodła, ale nasza poczciwa młodzież po większej części tak cierpliwie znosi siedzenie na rozmaitych ławach szkolnych przez 8 do 1S lat, że najspokojniej możemy czekać na wynalezienie ideal nego siodła, dozwalając jej tymczasem bez krzywdy jeździć na starych. Pozostaje nam więc jeszcze jedna ważna kwe- stja do omówienia, „nierówność rozmaitych organów w dziecięcym wieku.“ Gdyby nap. już bez tego stosunkowo większe serce przez jazdę na kołowcu jeszcze się powiększyło, czy nie mogło by się to stać szkodliwem dla dzieci? 1 tego wypadku nie mogę uważać za słuszny powód do wzbraniania dzieciom jazdy na kołowcu. Gdy widzimy i przez wielokrotne spostrzeżenia stwier dzamy, że wzmiankowane już „przekrwienie wzra stania przy dojrzewaniu 11 zupełnie znikło, że organy weszły w równowagę, czyż nie musimy przyjść do logicznego wniosku, że przez jazdę kołową powię kszone organy w tym wieku łatwo mogą być wyró wnane'? Warunki są to zupełnie inne niż u doro słych. Klatka piersiowa w rozwoju swym jeszcze nie stanęła i dla powiększonych organów śmiało może się jeszcze dosyć miejsca znaleźć. Wskutek pogłę bionego przez jazdę na kołowcu oddechu, klatka piersiowa stanie się mocniejszą, wypuklejszą, serce będzie mogło zadowólnić zwiększone wymagania przez wzmocniony rozwój muskułów, co jednak w tym wieku daleko mniej do patologicznych procesów do prowadzić może. Tak, śmiało możemy utrzymywać, że przy nadzwyczajnej sile przystosowawczej" mło dzieńczego organizmu, przez wcześnie zaczętą jazdę na kołowcu można najlepiej zapobiedz wszystkitym szkodliwym następstwom, które w późniejszym wieku forsowna jazda wywołać może. Ale i tu należy zachowywać miarę! Jeżeli do tychczas wykazywaliśmy dodatnie strony kolarstwa względem dzieci, to nie powinniśmy obojętnie omi jać i ujemnych stron jego. Większość zakaźnych chorób przeważnie w dzie cinnym wieku miewa miejsce; niektóre, jak odra,, szkarlatyna, wietrzna ospa, prawie tylko w dzieciń stwie, tak że zupełnie słusznie uważane są za dzie cięce choroby, Wszystkie te choroby, wskutek silnej, gorączki, źle oddziaływają na serce. Po 1 takiej choro bie muskuł sercowy zostaje nieraz tłuszczowo zwy rodniały lub osłabiony. Gdy więc tak osłabiony mu skuł sercowy obarczy się przez jazdę na koło wen większą pracą, z łatwością mogą się wywiązać trwa łe choroby serca. Mendelson opowiada o dzieciach,, które po odrze lub szkarlatynie wskutek jazdy na kołowcu okazują objawy wady serca, podczas gdy przed chorobą uprawiały jazdę bez żadnych złych symptomów. Pewien chłopczyk, który szkarlatynę i odrę przebył bez żadnego uszkodzenia serca, po wietrznej ospie uprawiał dalej jazdę na kołowcu; za tę nieostrożność jednak został dolegliwem cierpieniem serca ukarany, cierpieniem, które ostatecznie doprowa dziło do wady klapy sercowej. Dotyczy to w pewnym stopniu i dorosłych, którzy po przebyciu choroby, połączonej z gorączką, ledwo doczekać się mogą, aby jak najprędzej siąść na kołowiec. Dla nich również istnieje wyżej okre ślone niebezpieczeństwo zachorowania na serce. Z drugiej strony należy mieć na uwadze, że po dług najnowszych badań zarazki choroby lub ich trujące produkty (toksyny) przez dłuższy czas jesz cze krążą we krwi. Przez raptowne ochłodzenie po- uprzedniem rozgrzaniu, jak to przy jeździe na koło wcu często miewa miejsce, pozostałe zarodki łatwiej mogą się zagnieździć i przy sprzyjających warunkach szybko się rozmnożyć. Następstwem tego bywa często nader bolesny i długotrwały mięśniowy łub stawowy reumatyzm. Swego czasu opisałem w „Wiener medicinische Wpchenschrift" kilka wypadków stawowego reuma tyzmu, które wszystkie powstały wskutek zaziębie nia po lekkiem zapaleniu gardła. A więc ostrożnie po przebyciu gorączkowej •choroby! U dzieci powinno się mniej więcej jeden cło dwóch miesięcy przeczekać, zanim dozwoli się im na kołowcu jeździć, i pierwsze próby zaczynać ostroż nie, ocl małych przejażdżek, które stopniowo można powiększać. Dorośli mogą już po dwóch tygodniach siąść na kołowiec, ale z zachowaniem zawsze tych samych ostrożności. Pozostawiając jednak na stronie te wyjątkowe okresy, powinno się dzieciom spokojną i umiarkowa ną jazdę na kołowcu dozwalać. Zdanie to podziela w ostatnich czasach wiele dziecięcych lekarzy. Pod czas międzynarodowego zjazdu hygienicznego w Pesz cie w 1S94 r. Dr. Albert Bercewicz wprost domagał się wprowadzenia kołowca clo fizycznego wykształ cenia młodzieży. Profesor Kassowitź, jeden z najzdolniejszych i z pewnością najbezstronniej szych dziecięcych leka rzy na zapytanie z mojej strony, czy kolarstwo mo że być szkodliwem dla dzieci, odpowiedział mniej więcej w r ten sposób: „Jakże może być jazda na kołowcu szkodliwą dla dzieci? Przeciwnie! Uważam ją za bardzo po żyteczną. Wszystkie moje dzieci jeżdżą na kołowcu. Tak, jedno z moich dzieci, które przedtem było nieco blade i apetytu nie miało, czuje się

[madohora]

Gdy się już kolarki raz zdecydują wyrzucić gor set za płot, będą musiały wyrzec się i. sukni. Pomi mo tego, że suknią bywa powodem wielu wypadków i, jak rozpięty żagiel, przedstawia nieuprzejmym, przeciwnym wiatrom doskonały punkt do ataku, sta nowi on zbyteczny balast . czterech mniej więcej kilogramów! Tyle wynosi suknia i z jej łaski nie zbędna tarcza ochronna. A taki balast wymaga od wątlejszej budowy kolarki, przy byle większej odle głości znaczniejszego wysiłku i pracy. Tym paniom, które stanowczo nie chcą stanąć pod sztandarem szarawarów, zalecić możemy tak zwane rozdzielane suknie, które w czasie iazdy peł nią służbę spodni, a z pomocą kilku guzików lub haftek mogą być zamienione na suknię. Podług Mendelsona wielce ważnem jest to, żeby kolarski lco- stjum damski nie zamykał się na żadne sznurowa dła. Ubiór powinien być z jednej sztuki zrobiony, aby od ramion mógł być noszony. Tylko w ten spo sób i w połączeniu z niewinnym stanikiem dla pod trzymania piersi można uniknąć wyżej wymienio nych uszkodzeń zdrowia. Serce kobiece jest, jak wiadomo, znacznie słab sze od męzkiego. W ciągu całego życia przez wię kszą fizyczną pracę do większych wysiłków nie zmu szane, a więc i w swym rozwoju wstrzymane, po winno być nader ostrożnie traktowane. Wszystko to, co mówiłem o forsownej jeździe i o jeździe pod górę w ogólności, względem kobiet powinno być podwójnie przestrzegane. Większych pochyłości należy unikać, a szyb kość — za wyjątkiem nadzwyczajnych okoliczności— nie powinna przekraczać 15 — 18 wiorst na godzinę. Umiarkowana zaś jazda nie tylko zdrowej ko biecie, ale nawet chorej, znaczne korzyści przyniesie. Kobiece choroby właśnie w najwymowniejszy sposób wykazują najpomyślniejsze skutki kolarstwa. Jazda na kołowcu wywołuje ożywiony obieg krwi w dotknię tych chorobą organach. Dawne źródła,chorób zostają zła godzone, zmniejszone, a nawet nieraz zupełnie stłu mione. Wskutek tego w leczeniu chronicznych cho rób kobiecych kołowiec zdążył zapewnić sobie tw r ar- dy grunt w terapji i wielu wybitnych kliników gorą co wzięło się do tego systemu. W ostrych chorobach jazda na kołowcu ma być srogo wzbronioną, gdyż mogłaby znacznie wpłynąć na pogorszenie cierpienia. „W każdym razie każda z pań, która czuje, żejest cierpiącą, zanim się zacią gnie do szeregów^ koiarek, powinna Wpierw zasię gnąć rady kobiecego lekarza, który sam jeździ na kołowcu." Nader wużnym dla kolarki jest również wybór siodła. Jakkolwiek nie został jeszcze wyna leziony ideał hygienicznie — racjonalnego siodła, je dnak z Anglji i Ameryki sprowadzono różne rodzaje siodeł, które nacisk ciała rozkładają na obie kości siedzenia, zwalniając przez to inne części. Specjalnego omówienia wymaga pytanie, czy mogą histeryczne kobiety jeździć na kołowcu. Jest wprawdzie wielu lekarzy, którzy są tego zdania, że większa część kobiet jest histeryczną — wówczas pytanie to wchodziłoby' do głównego pytania, czy kobiety wogóle mogą używać jazdy na kołowcu. strona / karta 32 liczba skanów:Byłoby to jednak przesadą. Wśród setki ko biet może u trzydziestu znajdziemy objawy hysterji. Od wiecznie zrzędnej, swarliwej gospodyni domu, aż do poważnych spazmatycznych ataków, gdzie przy tomność znika i sztywno w tył odrzucone ciało jak by łuk tworzyło, choroba ta obejmuje wszystkie sto pnie cierpienia ludzkiego. Niema organicznego. cier pienia, któregoby hystcrja nie była w stanie naśla dowane, nawet najwytrawniejszego lekarza w błąd wprowadzając. Wszak słynny Billroth chciał pewne go razu operować opuchliznę brzucha- — ale w- nar kozie znikła ta przez hysteryczne wpływy udana opuchlizna — na szczęście, zanim nóż zdążył wywlec prawdę na światło dzienne. W lekkich stopniach hysterji jazda na kolowcu bywa z pomyślnym bardzo skutkiem stosowaną, gdyż przez wzmocnienie całej konstytucji ciała, wzmacnia sic jednocześnie i siła odporna nerwów'. W ciężkich wypadkach, gdzie występują powy żej wymienione, podobne do epileptycznych, ataki, jazda na kołow-cu dozwoloną być może tylko pod ścisłym dozorem i w bardzo umiarkowanym stopniu. Gdy szanowne kolarki będą się trzymały po- mieniouych wskazówek, doznają z pewnością, pomyśl nych skutków jazdy nakołowcu. Od młodnieją one na ciele i na duchu do dalszej walki o byt odświeżone- mi siłami. Tym jednak mężczyznom, którzy, jak berliński lekarz Alba, usiłują ograniczyć jazdę na lcołowcu, tylko ze względów obyczajności, radziłbym zastano wić się dobrze nad tern, że ważniejszym daleko jest celem powstrzymanie zwyrodnienia kobiecego rodu. Zresztą strój kolarki, nawet gdy się ona uka zuje w' wyklętych szarawarach, jest istną szatą skrom ności w porównaniu do modnych, przez kodeks oby czajności uznanych toalet balowych. Nie w sukni, ale w sposobie, w jaki na nią pa trzymy, zawiera się rzecz cała

[madohora]

ZACHOWANIE SIĘ KOLARZA PODCZAS JAZDY. .Małej tylko liczbie kolarzy dozwalają warunki przedsiębrać większą, kilka tygodni trwającą wycie czkę. Większość musi się zadawalniać niedzielą lub najwyżeĘ dwoma, jeden po drugim następującemi dniami świątecznemi. Wskutek tego w następują cych moich wywodach uwzględniać będę przeważnie tę znaczną masę świątecznych jeźdców. Gdyż wła śnie przez to, że nie są w stanie z odpowiedniemi przerwami na odpoczynek zwiedzać dalej położonych miejscowości, czują się znagleni do tego, by w jed nym tym dniu jak najwięcej dokazać — wysilają się więc i zamiast doznać dobrodziejstw oględnej ja zdy, nabawiają się przewlekłych chorób. Sprawia to na mnie zawsze nieprzyjemne wra żenie, gdy widzę, jak ci kolarze zakurzeni, zadysza ni pędzą naprzód, nie obdarzając nawet spojrzeniem malowniczej okolicy, aby tylko odbyć oznaczoną licz bę kilometrów. Że ci zjadacze wiorst,. którzy na cały tydzień ciężkiej pracy w jarzmie mają w nie dzielę nowych sił nabrać, sami swemu zdrowiu szko dzą, wynika już z poprzednich moich wywodów. Jakże się ma brać do rzeczy kolarz, udający się na wycieczkę? Przedewszystkiem chodzi o roz ległość wycieczki. Niewprawny jeździec, lub ten który przez zimę lub inne przeszkody w jeździe od wykł od niej, powinien na początek obrać małą wy cieczkę, najwyżej 30 wiorst (tam i z powrotem), które w pół dnia, jakby dla zabawki, przebyć może. Następnie powoli powinien powiększać kursa i tylko w wyjątkowych razach przekraczać przestrzeń 100 wiorst na dzień. Zaleca się zaczynać wycieczki .bardzo wcześnie. Rano lekko zwilżone rosą drogi są zupełnie wolne od kurzu, a już uczucie wyjazdu świeżym rankiem w wonne pola i łąki jest tak ożywczem, iż samoprzez się stanowi już wspaniałą nagrodę za poświę cenie kilku godzin snu. Rozumie się, iż przed wy cieczką należy w wilję — wieczorem wcześnie spać się położyć, gdyż ciało nie wypoczęte po tru dach dnia poprzedniego nie będzie w stanie podołać nowej pracy bez szkodliwego wysiłku. Przeciwko temu bardzo często się grzeszy. Niektóre kluby nap. odbywają swe wieczór ki w soboty, bawią się i piją do' samego rana, następnie pędzą zmęczone swe cia ło z najwyższem wytężeniem sił, aby tylko przebyć przepisaną liczbę wiorst. Podług badań wielu uczonych, siła mięśni jest wogólc rano najsłabszą, dosięga koło południa swego maximum, aby pod wieczór znowu opaść. Doświad czy tego każdy kolarz na sobie: z rana jazda na rów ninie wydaje się nieraz utrudzającą, gdy po południu, przeciwnie, z łatwością dają się pokonywać większe i nawet pochyłości. O ile więc trudniejszą i cięższą będzie praca ranna, gdy będąc nie wypoczętym i obładowanym alkoholem, wsiada na kołowiee! Nie należy też nigdy wyjeżdżać o czczym żo łądku. Szklanka chłodnego mleka, przygotowana z wieczora, jest do zalecenia. Wielu doświadczonych kolarzy wypija filiżankę jakiegokolwiek ciepłego na poju. Po upływie jednej do dwóch godzin można spożyć właściwe śniadanie. Kawa lub herbata pod czas wycieczki są bardzo zalecąnemi napojami. Lekkie podniecenie, jakie wywołują one w sy stemie nerwowym, opóźnia objawienie się symptomów znużenia. Turyści znają dobrze to działanie kawy .. i wielu z nich ma zawsze przy sobie flaszkę zimnej lekko osłodzonej, czarnej kawy. W podobny sposób działa herbata i czekolada, które znakomite oddają usługi przeciw pragnieniu i zmęczeniu. Z drugiej strony energicznie będę przestrzegał przed używa niem' kokainy podczas wycieczek, co jest stanowczo nadużyciem. Wprawdzie podnosi ona znacznie w or ganizmie zdolność do pracy, przytłumia uczucie gło du, ale z drugiej strony jest silną trucizną, którnieraz w bardzo małych dawkach, kilka centigramów, groźne dla życia wywołuje objawy. Mniej niebez- piecznemi są preparaty kola, które jednak są drogie i u nas zbyteczne, gdyż wszędzie prawie dostać mo żna wyżej wymienionych Nerving t. j. kawy, herbaty i czekolady. W stronach, gdzie jest mało gospód, pastylki kola mogą niezłe oddać usługi. Ale wróćmy do naszego kolarza na wycieczce, spożywającego śniadanie. Składać się ono będzie z kawy, kilku jajek na miękko, bułek z masłem, po- czem można się dalej w drogę puszczać. Ponieważ serce i płuca stopniowo tylko przyzwyczajać się mu szą do tej pracy, w ciągu tygodnia nie uprawianej, z punktu widzenia zdrowotności, należy zaczynać od umiarkowanej szybkości. Podczas jazdy organizm przystosowywa się do nowego ruchu, tak że nastę pnie w ciągu dnia szybkość może być zwiększona do -20 i ‘22 wiorst na godzinę. Uczucie pragnienia w czasie potów bywa nieraz bardzo silne. Niektórzy kolarze radzą przyjmować płyny w tak małych ilościach, aby tylko usta zwil żyć i nie pić dużo, w ten prosty sposób bowiem unika się przykrych potów. Uważam to za bardzo nierozsądne. Organizm ludzki tak jest delikatny i czuły, że można zupełnie na jego wskazówkach polegać. Uważam za wręcz przeciwne naturze stłu mianie uczucia pragnienia. Wiadomo nam, że razem z potem usuwa się z ciała mnóstwo trujących i zby tecznych substancji, na tern też zasadza się zbawien ne działanie kuracji potowych. Gdy więc w czasie jazcły zaspakajamy uczucie pragnienia, wychodzi na 'to, Jakbyśmy wymywali soki naszych tkanek. Ale należy być oględnym w wyborze napoju!. Alkohol już w średnich dawkach obniża znacznie energję muskułów. Bardzo małe dozy — jak nap. dziesięć do dwudziestu kropel koniaku działają jeszcze pobu dzająco i mogą bez szkody być \\ T wodzie przyjmo wane, w razie uczucia silnego znużenia. Najlepszym jednak napojem jest świeża woda źródlana, świeże 'przegotowane mleko, lub inny jaki alkaliczny kwsek. Zwłaszcza mleko jest bardzo do zalecania, gdyż będąc nadzwyczaj lekko strawnem pożywieniem, wo bec obniżonych przez pracę mięśni całego organizmu władz i działalności żołądka, najłatwiej zostaje stra wionemu Gdzie niema świeżej źródlanej wody, należy się zadawalniać studzienną wodą. Mogące się znajdować w wodzie zarazki chorób zostają zniszczone przez dodanie kwasu cytrynowego, który każdy kolarz w postaci pastylek powinien mieć przy sobie. Niebez pieczny tyfus brzuszny spowodowany bywa tylko przez użycie złej, zakażonej wody. W ostatnich czasach często bywały zdarzenia, że kolarze przywozili do domu tyfus po napiciu się złej wody na wycieczce. Użycie kwasu cytrynowego zabezpiecza od tego niebezpieczeństwa, którego nie wolno lekceważyć. Gdy słońce wysoko się wzniesie, kolarz przery wa swą jazdę, aby przez kilka godzin zażyć odpo czynku i przez ten czas spożyć główny swój posi łek — obiad. W czasie południowego upału jazda jest męczarnią i nie pozbawioną niebezpieczeństwa. Gdy kto jednak wcześnie wyjechał, ten połowę dro gi w rannych i przedpołudniowych godzinach odbył, i w najgorętszej porze dnia używa zasłużonego od poczynku. Z przerwy tej najlepiej się korzysta, biorąc chłodną kąpiel, której pożytek dla kolarza w innym omówimy rozdziale. Południowy posiłek kolarza powinien być obfi ty, jednak bez przeładowania żołądka. Ponieważ po obiedzie następować powinna dwugodzinna przerwa (tak długo trwa mniej więcej trawienie), można bez uszczerbku wypić kufelclc piwa lub lampkę wina. Nader ważnym jest wybór potraw. Wielu kolarzom się zdaje, że najlepiej wzmacniają się do nowej pracy muskułów, spożywając jąk najwięcej mięsa lub in nych obfitujących w białko pokarmów. Najnowsze jednak badania wykazują w nader przekonywujący sposób, że siła mięśni przeważnie prawie zależną je— 38 — ocl soli pożywnych, w znacznych ilościach znajdują cych się w jarzynach. Zwierzęta, które w celu do świadczeń karmiono białkiem wyłącznie, wodora mi węgla i tłuszczami (trzy główne czynniki zamia ny materji) z zupełnem pozbawieniem soli pożyw- czych, niszczały, marniały powoli. Jest to zdumiewającym, ale prawdziwym fak tem, że z marszów dystansowych bardzo często zwy- cięzko wychodzą jarosze (wegetarjanie), którzy i po za tern najcięższe trudy znoszą. „Najgoręcej więc zalecamy naszym kolarzom używanie, wogóle i podczas wycieczek, świeżych ja rzyn, owoców oraz sałaty. Po kilkogodzinnym odpoczynku można dalej pu ścić się znów w drogę. Po południu zbiorowa jazda w

[madohora]

HYG1ENA KOLARSTWA.* Hygiena odpowiada współczesnym dążeniom za pobiegania wybuchowi chorób przez zgodny z naturą — 39 — ■ tryb życia. Gdzież zasady hygieny mogą być bardziej na miejscu, jak u kolarzy, którzy po większej części przez nierozsądny sposób jazdy narażają się na nie bezpieczeństwo choroby. W poprzednich wywodach jasno i dokładnie wyłożyłem, w jak szkodliwy sposób forsowna jazda oddziaływa na organizm. Ale oprócz forsownej ja zdy są inne jeszcze okoliczności, które*kolarz powi nien mieć na względzie, chcąc ciało swe w zdrowiu i pomyślnym stanie utrzymać. Pierwszą zasadą hygieny jest czystość. Jak ciężko przeciwko tej tak oczywistej podstawowej za sadzie grzeszą kolarze! Widziałem kolarzy, którzy, przez czas kilkodniowych wycieczek nic zmieniali kaftaników (koszulek wełnianych na ciele). Pewien kolarz zasięgał raz mojej rady co do przykrej, mo cno świerzbiącej wysypki na ramionach i piersiach. Stwierdziłem, że ten zresztą bardzo inteligen tny i miłujący czystość kolarz odbył cztery duże wy cieczki jedną po drugiej w tym samym kaftaniku, nie piorąc go wcale. Nawet wówczas, gdy koszula lub kaftanik tyl ko w zimnej wodzie upraną zostanie, ale nie wygo towaną, mogą zawsze powstać podobne choroby. Ko larz więc, niezależnie od tego, jakich materjałów używa, czy wełny czy flaneli, czy innych, zawsze powinien najstaranniejszą zachowywać czystość. Nadzwyczaj zalecanemi są podczas wycieczek, jako też w domu zimne kąpiele lub tusze. Niema drugiego środka, który by tak orzeźwiająco na na sze nerwy działał, jak zimna kąpiel. Symptomata znużenia znikają po zimnej kąpieli nadzwyczaj pręd ko, albowiem wskutek wzmocnionego przez kąpiel utleniania kwaśne produkty muskułów prędko zostają spalane. Kto tego raz w czasie wycieczki spróbował, ten stanie się odtąd gorącym zwolennikiem kąpieli i tak będzie wycieczki swe urządzał, aby koło południa mógł wziąć kąpiel. Z przyjemnością przypominam sobie, jak ledwmi się udało namówić większe jedno towarzystwo do użycia kąpieli w Weissenbach, pod Tresting, dokąd po małych przerwach z Wiednia dostaliśmy się na kołowcach koło południa. Po kąpieli każdy czuł się, jak nowonarodzony i ci nawet, którzy byli zupełnie wyczerpani, z nowe- mi siłami mogli pod górę wznoszącą się przestrzeń od Wissenbach do Furth i do Klamm najswobodniej przebyć. Obawa zaziębienia się jest zupełnie nieuzasa dnioną. Gdy się nieco przeczeka, aż skóra wyschnie i podniecone serce zupełnie się uspokoi, można się śmiało kąpać. Nietylko że pot zostaje mechanicznie usunięty a tern samem i możliwość zapadnięcia na skórną cho robę zmniejszona, ale sam wpływ na chemiczne pro cesy życiowe tak jest dodatni, że sportowcy, używa jący kąpieli, nawet po uciążliwej pracy mało odczu wają zmęczenia. Zaleca się więc przeto na wycieczki zawijać ra zem z płaszczem, którego nigdy nie należy zapomi nać, zapasową koszulę, którą się wkłada po kąpieli. Kto o tern zapomniał, dobrze zrobi, przepoconą i wil gotną koszulę susząc na słońcu. Promienie słońca bowiem posiadają w ostatnich latach dopiero uznaną własność zabijania bakterji i przez to samo znaczne oddają ludzkiemu ciału usługi. Z tego względu znu żonemu kolarzowi wyjść może na dobre, gdy przed kąpielą w wodzie, przez kilka minut użyje słonecznej kąpieli. Tak zahartowany kolarz daleko mniej będzie Wystawiony na niebezpieczeństwo zaziębienia się. Chorobotwórcze zarazki trudniej wówczas znajdą so bie sprzyjający grunt, a katary i zapalenia płuc po jeździe na kołowcu nie częściej będą się zdarzały, jak po każdym ruchu na powietrzu. Poprzednio wypowiedziałem zdanie, że przy prawidłowem oddychaniu powietrze zostaje w nosie co do temperatury regulowanem i bakterji swych pozbawionem. Przy chłodnem powietrzu tern to jeważniejsze, gdyż po prędkiej jeździć, wskutek głęb szego i przyspieszonego oddechu, do płuc dostają się większe ilości chłodnego powietrza, ochładzają tkan ki płucne i wnoszą chorobotwórcze zarazki wprost na ostudzoną błonę śluzową płuc. Opisane są wypadki ciężkich zasłabnięć na płuca i długotrwałych katarów krtani u kolarzy, którzy podczas chłodu długo i pręd ko jechali, nie przez nos oddychając. Zalecanem jest również przy końcu każdego ćwiczenia, czy też jazdy jechać wolniej, aby dać ciału stopniowo ostygnąć. Niestety większość kolarzy popisuje się tern, że w przyspieszonem tempie do celu przybywa. Można to nieraz zauważyć w podmiejskich stronach. Jeźdcy, którzy w umiarkowanym tempie przebyli całą drogę, nieraz oblani potem nowicjusze, dla których zwykłe nawet tempo jest nadzwyczajną pracą, na kilka mi nut przed celem pędzą, jakby na wyścigach, przyby wają zgrzani i wychylają w dodatku kilka szklanek zimnego napoju dla ochłodzenia się. Zwłaszcza ostatni ten zły zwyczaj jest nader niebezpieczny i niejednemu już zgotował ciężkie chwile cierpienia, Wielkie znaczenie w uchronieniu się od szko dliwych następstw jazdy na kołowcu jest wybór przekładni. Jest bardzo słusznem, że większa przekładnia na płaskiej powierzchni i podczas ciszy znaczne przedstawia dogodności. Gdy jednak poziom się wznosi, nadto wieje wiatr przeciwny, dla obciążone go już po zatem różnemi warunkami serca, wzrastają nowe trudy. Zdrowy, silny mężczyzna, w warunkach naszych dróg powinien w początkach wybrać przekładnię między 6<> — 70. Im mniejszą wybierze się w po czątkach przekładnię, tern więcej ułatwionem będzie organizmowi przystosowanie się do nowej pracy. Po kilku latach można bez Uszczerbku wybierać między 70 — so. Maximum powinno być są mniejwięcej. Słabe osoby, a więc i cierpiące na serce i płuca, które używają jazdy na kołowcu, jako lecznicze go środka, najlepiej wychodzą na małych przekła dniach (54 do 60 ). Również dzieci i kobiety oraz starsi mężczyźni powinni być co do przekładni bar dzo powściągliwi. Zresztą jeźdcy najlepiej czują sa mi, jaka przekładnia jest dla nich najodpowiedniej szą. Widziałem już wielu jeźdców, którzy w pier wszych dniach nie mogli się nachwalić wysokich przekładni, po kilku jednak tygodniach ze skruchą powrócili do starych. W każdym razie sprawia to nieraz śmieszny widok, gdy się widzi słabych, nieroz- winiętych młodzieńców z olbrzymiemi przekładniami na wycieczkach. Oto są w pobieżnych zarysach główne zasady hygieny kolarzy. W pewnem sportowem piśmie zna lazłem bardzo słuszne spostrzeżenie, że sportowcy daleko są uważniejsi i więcej zważający od przecię tnych nie pracujących fizycznie ludzi, ponieważ oni przy uprawianiu sportu, wskutek zwiększonych wy magań od władz cielesnych, łatwiej spostrzegają ka żdy, nawet najmniejszy chorobliwy objaw. Zauważyłem to sam na sobie, jako też i na wielu z moich pacjentów, jeżdżących na kołowcu. Byłoby to, naturalnie, lekkomyślnością nie do daro- . wania, gdyby kolarz (co jednak niestety często się zdarza) pomimo różnych ostrzeżeń ze strony organi zmu, nie zaprzestawał .jazdy na kołowcu. Tak w podwójny sposób oddziaływa dobrodziej stwo hygicnicznie' uprawionego kolarstwa. Wzma cnia ono nasz organizm, chroni nas przez to od za ziębienia i ostrzega nas, abyśmy zwracali na siebie uwagę i nie zapuszczali objawiających się cierpień i dolegliwości. Stare łacińskie przysłowie: „Principiis obsta — sero medicina paratur,“ (Stłum początki — inaczej zapóźno będzie lekarstwo przyrządzone), przez współ czesną hygienę osiągnęło nowe znaczenie dla kolarzy

[madohora]

KOLARSTWO U STARSZYCH OSÓB. Któżby nie uczuł szczerego zadowolenia, widząc siwowłosego starca, poważnie siedzącego na kołowcu? Rozkosze podeszłego wieku są tale ograniczone i rzadkie •— okrutny czas nielitościwic pozbawił go ich; jedna po drugiej i nawet największa przyjem ność człowieka — ruch — został mu utrudniony. Ale z pomocą kołowca zapomina on o dolegli wościach wieku, i na równi z wesołą młodzieżą, tyl ko powściągliwiej spieszy on dalej, poza duszne obręby miasta, aby na łonie wspaniałej przyrody swobodnie napawać się urokiem życia. I tej przyjemności nieiitościwy zakaz lekarskiej opieki chce go pozbawić. Nie brak lekarzy, którzy z rozmaitych względów chcieliby wzbronić starszym osobom jazdy na kołówcu. Głównym zarzutem prze ciwko jeździe starców na kołowcu jest zwapnienie krwionośnych naczyń, które prawie zawsze w póź niejszym wieku, począwszy od 4.0-go roku życia, wy stępuje na jaw. Wprawdzie tu i owdzie dają się spostrzegać starsi ludzie bez zwapnionych arterji; są to jednak wyjątkowe wypadki, daleko częściej spotyka się już u stosunkowo młodych ludzi w latach od 20 do 30 tę właściwą starszemu wiekowi tylko zmianę. Tak doniosłe znaczenie posiada ta zmiana narządów, . że wśród lekarzy powszechną wziętość ma ta zasada, że „każdy o tyle jest stary, o ile jego arterje,“ Ta zmiana krwionośnych naczyń polega na zwapnieniu elastycznych ich' tkanek, wskutek czego ścianki naczyń stają się kruche i łatwo się łamią. Logiczną więc drogą widzimy, że niebezpieczeń stwo jazdy na kołowcu dla starców zawiera się w możliwości pęknięcia tych ścianek krwionośnych narządów w mózgNie można zaprzeczyć, że niebezpieczeństwo to rzeczywiście istnieje; ale w każdym razie nie jest ono tak wielkie, jak się ogólnie przypuszcza i przy zachowaniu pewnych środków ostrożności da się z łatwością uniknąć. Znam kilku wiekowych męż czyzn, którzy, pomimo zwapnienia arterji od lat wie lu, z wielkim pożytkiem dla zdrowia używają jazdy na kołowcu. Samo przez się się rozumie, że jazda na kołowcu powinna tu być uprawianą ze szczegól ną ostrożnością i z unikaniem wszelkiego większego wysiłku. Już przy nauce potrzebną jest wielka ostroż ność. Poprzednio jednak należy zasięgnąć rady le karza. Dokładne zbadanie stanu serca i płuc jest tu koniecznie potrzebnem. Należy również przeprowa dzić badania i co do obecności białka. Zapalenia ne rek, których symptomem jest wydzielanie się białka, zdarzają się nader często w tym wieku, a dla cho rych na nerki jazda na kołowcu jest bardzo szkodli wą. Podług badań francuskiego lekarza Robin, u pe wnego chorego, w dniach, w których używał jazdy na kołowcu, wydzieliny białka zwiększały się w dwójna sób. Również i inne objawy nerkowych chorób do znają przez jazdę na kołowcu pogorszenia. Gdy jednak dana osoba zapewnioną przez leka rza została, że serce, nerki i płuca są'zdrowe, a na rządy krwionośne nie wykazują nadmiernego stopnia zwapnienia, wówczas może się najspokojniej wziąć do nauki jazdy na kołowcu. Pewne nawet cierpie nia serca i płuc, jak to już w poprzednich moich wywodach wykazałem, nie przeszkadzają wcale jeź- dzie na kołowcu. Nauka powinna się odbywać z wielką ostrożno ścią i w bardzo krótko trwających lekcjach. Gdy wystąpią nieprzyjemne objawy, jak zawrót głowy, dłuższy brak oddechu, dłuższe drżenie w nogach, należy większą zrobić przerwę. Gdy objawy te bę dą się powtarzały, najlepiej kandydat uczyni, jeżeli się wyrzeknie kołowca. Należy tu jeszcze zwrócić uwagę na jedną w żną okoliczność. Nauczyciel nie powinien nigdy puszczać ucznia samego, aż się nie upewni, że ten jest zabezpieczony od upadku. Częste spadanie, któ re zwykle u początkujących co chwila się zdarza,, w późniejszym wieku połączone jest z poważnem niebezpieczeństwami. Kości są kruche i łatwiej się łamią niż w 7 mło dości, tak że przy byle okazji kość może pęknąć. Tkanki są nadpróchniałe, a narządy całe mniej ela styczne. Kontuzja, która u młodego człowieka iedwm że siniec pozostawią po sobie, u starego może znacz ne nabrzmienia w połączeniu z podskórnem wystą pieniem krwi wywołać, które nieraz tygodni całych potrzebują do uleczenia. Z tego powodu wiekowi ludzie powinni przy nauce jazdy na kołowcu wszelką zachowywać ostro żność. Na wilgotnym gruncie, w natłoku wozową, na pochyłościach lepiej jest zsiadać z kołowca, niż narażać się na niebezpieczeństwo upadku. Samo przez się się rozumie, iż w 7 podeszłym wieku ludzie dobrze uczynią, wybierając małą prze kładnię, gdyż jazda ich powiną być połączona z jak najmniejszym wysiłkiem a szybkość jest dla nich obojętną. Z tego samego powodu i ze względu na niebez pieczeństwo upadku, starsze osoby powinny być na der oględne w r wyborze kołowca. Tylko istotnie do bre maszyny powdnno się nabywać. Jeżeli młodemu człowiekowi pęknie rama i. on upadnie, wypadek nic jest tak groźny, jak gdyby się zdarzył staremu. Również nie należy w podeszłym wdeku powięk szać nakładu pracy muskułów przez używanie złych maszyn. Pilnie uważać należy na utrzymanie maszyny w 7 dobrym stanie, albowiem tylko na czystym, do brze naoliwionym kołowcu opór tarcia jest mniejszy. Po niejakim czasie jeździec powinien znowu dać zrobić próbę na białko, gdyż nieraz ukryte ja kie cierpienie nerek przez jazdę na kOczywiście nie należy prób tych dokonywać bezpośrednio, natychmiast po jeździe lub ćwiczeniu, gdyż prawie u każdego kolarza po większym ruchu na kołowcu ukazuje się białko, ale wkrótce znika. Gdy starsza osoba próby te szczęśliwie przebyła, wówczas z jazdy na kołowcu znaczne będzie ciągnę ła korzyści i dla ciała i dla ducha. Przez wzmocnienie zamiany materji, podniesie się wogóle cała energja życiowa. Apetyt się powię kszy, nastąpi uczucie rzeźwości, formalny rozkwit, odrodzenie. Przez obcowanie z młodymi kolarzami, odmła dzają się oni sami. Zrozumiałem stanie się wówczas zdanie, wypo wiedziane do mnie przez jednego znajomego mi ko larza w podeszłym wieku: „Odkąd jeżdżę na kołowcu, czuję się o dwadzie ścia lat młodszym

[madohora]

XI. POCZĄTKUJĄCY. Kto z ironicznym uśmiechem nie wspomina o pierwszych swych próbach jazdy na kołowcu, z ja ką to dumą cieszył się, że może już równowagę utrzymać, przeceniając sam tę najzwyczajniejszą czyn ność. Przecenianie swej umiejętności i lekceważenie niebezpieczeństwa są to charakterystyczne cechy ka żdego prawie początkującego. W obu jednak obja wach tkwi wielka chęć do forsownej jazdy, co dla nowicjusza jest w wysokim stopniu szkodliwemu Wiele ludzi uważa kolarstwo za szkodliwsze od innych rodzajów sportu li tylko z tego względu, że wskutek automatycznego mechanizmu łatwo dzi do przesady i nadużycia sił. To ostatnie zwłaszcza miewa miejsce u początkujących. Już pierwsza lekcja nie powinna być zbyt dłu ga. Większa część nowicjuszów kolarzy nie upra wia żadnego innego sportu — są to przeważnie ludzie pracujący umysłowo, którzy przedtem zupeł nie unikali wszelkiej fizycznej pracy. W swym zapale do nauki wytężają swe siły, zamęczają się i przez wysiłki pierwszych dni zraża ją się do kolarstwa. Każdemu gimnastykowi znane są tak zwane gimnastyczne bóle, pochodzące od lekkiego zapalenia muskułów i które wtedy się tylko objawiają, gdy się przez dłuższy czas przerwało gimnastykowanie. Ałe początkujący kolarz bywa nieraz mocno przestraszony, gdy następnego- dnia po pierwszej lekcji jazdy uczuwa bóle w ramionach, nogach i tu łowiu. Jeżeli jest bardzo wrażliwy, powinien kilka dni przeczekać, jeżeli zaś prędzej chce celu do piąć, niech zastosuje bohaterski środek i uczy się dalej. 1 cóż? Za kilka dni wszelki ból znika. Już z powodu samych tych bólów pierwsza lekcja powinna być krótką. Ale i ze względu na wewnętrzne organy, powolne stopniowanie w pracy jest nieodzowne. Niektórzy nowicjusze tracą prędko oddech; są to osobniki, które nie umieją prawidłowo oddychać. Aby zadosyć uczynić potrzebie krwi w tlenie, oddech nie tylko musi być przyspieszony, ale pojedyncze odetchnięcia znacznie pogłębione. Jednak nowicjusze błąd ten popełniają, że od dychają płytko. Wskutek tego wstrzymują przez pewien czas oddech, aby się potem wysapać. Tacy początkujący porzucają nieraz jazdę lub w dalszym ciągu ją uprawiają z wielkim jednak wy siłkiem. W takich wypadkach jedna jest tylko właściwa rada, mianowicie zwrócić uwagę uczącego się na ko nieczność pogłębienia oddechu. Często jedna wska zówka wystarczy dla usunięcia złego.. W uporczywych wypadkach braku oddechu u początkujących, zaleca się przedsiębrać me todyczne oddychanie przy maksymalnem rozszerzeniu (rozdęciu) płuc. W pewnym takim wypadku osią gnąłem bardzo pożądany rezultat. Naturalnie, iż mówię tu wciąż o oddychaniu przez nos, jako jedynem właściwem i prawidłowem. A właśnie początkujący najczęściej, wskutek niemo żności oddychania przez nos, podlegają chorobom no sa, Po większej części są to tylko powiększone mu szle nosowe, które obecnie przy zastosowaniu kokainy lub galwanokaustycznie nożycami dają się usuwać. Oprócz braku oddechu nieraz silne bicie serca zatrważa początkującego jeźdca. Jest to fizjologi czne. zjawisko, nie mające żadnego niebezpiecznego znaczenia, a dające się łatwo złagodzić przez przer wy i odpoczynek. Ale gdy początkujący z opowiadania lub gazet wiedzą o szkodliwym wpływie, jaki jazda na kółow- cu ma na serce wywierać, wówczas często przejmu ją się strachem w obawie, żeby nie dostać sercowej choroby. Niewłaściwość tych zapatrywań wyświetli łem już w poprzednich moich wywodach o wpływie kolarstwa na serce. Niezbędnem jest, ażeby nowicjusz natychmiast przerywał jazdę, skoro tylko wystąpią objawy zmę czenia. Szczególnie niebezpiecznemu są bóle w sta wie kolanowym, któro nieraz wywołać mogą groźne zapalenie stawu. Gdy bowiem początkujący kolarz pomimo bólu nie przestaje jazdy, zwyczajne podraż nienie stawu może przejść w zapalenie. Ale na szczę ście zapalenia te są rzadkie i podług Mendclsona wy stępują przeważnie u dzieci, ponieważ wskutek wzra stania kości, tworzące staw kostne kończyny krwią są przepełnione. Zauważyłem, że takie bóle i zapalenia zdarzają się tylko u tych jeźdców, którzy za nizko na kołow- cu siedzą i wskutek tego nie mogą należycie wycią gnąć stawu w kolanie. Zwykle początkujący błąd ten popełniają, że używają zbyt nizkiego kołowcby w ten sposób zmniejszyć sobie niebezpieczeń stwo- upadku. Przez takie niewłaściwe położenie siodła, przy którem znaczna marnuje się część siły mięśni, przy spiesza się tylko zmęczenie. Zaleca się przeto odra- zu używanie kołowca z Wysokiem siedzeniem, czyli siedzieć w r ten sposób, ażeby przy wyciągnięciu sta wu w kolanie znalazło się jeszcze miejsce dla czyn ności innych stawów nogi, przez co ostrożniej będzie się jeździło. Niebezpieczeństwo upadku bywa zwykle, tak przez początkującego, jako t.eż przez kolarza wogóle zbyt przeceniane. Po większej części bywmją to ob tarcia skóry, rzadko bardzo złamanie kości (zwłasz cza w podudziu). Śmiertelne uszkodzenia w stosun ku do olbrzymiej ilości kolarzy są nadzwyczaj rzad kie i sam Mendelson powiada, że tak ciężkich uszko dzeń, jakie bywały za czasów wysokiego bicykla, daleko mniej teraz się zdarza. Dla początkującego nader ważnemjest, żeby od pierwszej lekcji zawsze nosił rękawiczki. Niestety nauczyciele nadzwyczaj rzadko zwracają na tę oko liczność uwagę. Uczyłem się sam u jednego bardzo znanego nauczyciela,, który najspokojniej przypatry wał się -temu, jak przy padaniu obcierałem sobie rę ce i z wielką uprzejmością podawał mi angielski pla ster do zaklejenia skaleczeń. Pomijając powierzchowne skaleczenia, będące na widoku, uszkodzenia te są istotnie niebezpieczne. Jest jedna bardzo rzadka, ale też i bardzo niebezpie czna choroba, Tetanus (tężec), która tylko przez ze tknięcie się skaleczonych miejsc ciała z ziemią po wstać może, gdyż zarazki Tetanusu tylko się w zie mi gnieżdżą. Gdy w roku zeszłym w „CentralWatt fur Rad- fahrsport und Athlctik“ w wywodach mych co do pierwszych środków pomocy wskazywałem na to, żeby żaden kolarz nie zostawiał ani jednej części swego ciała niezakrytą, w celu ochronienia się od tężca, wielu z kolegów uznało to za przesadę. O ile miałem słuszność, dowiódł tego smutny wypadek, który w tydzień potem miał miejsce i zwrócił na siebie uwagę całych Niemiec. Ojciec pięciorga dzieci spadł z kołowca na torze wyścigo wym, zrobił sobie na ręce małą rankę, którą opatrzo no dezynfekcyjnenii środkami, wrócił do domu i po pięciu dniach umarł. Na szczęście wypadki te należą do rzadkich wy jątków, ale i od tych rzadkich wyjątków należy się uchraniae. Jak już powyżej wspomniałem, początkującemu jeźdcowi należy wybierać matą przekładnię ( 45 — 64 ), powinien on zaczynać od krótkich wycieczek, stop niując powoli kursa. W początkach będzie on rów nież dużo znosił przykrości od obfitych wydzieleń potu, powoli jednak ciało przyzwyczai się do nowej pracy, znużenie będzie się coraz rzadziej i w coraz słabszych formach objawiało i wreszcie doświadczy on w pełni wszystkich tych dobroczynnych wpływów, jakie jazda na Icołowcu wywiera. Z tego powmdu, o ile nie należy się zrażać pierw- szemi trudnościami, o tyle po zwalczeniu tychże — nie przeceniać własnych swych czynów

[madohora]

WPŁYW KOLARSTWA NA ORGANY ZMYSŁÓW. POSTAWA KOLARZA. Większość ludzi uważa choroby za przypadko wa ciosy losu, ale nie myśli o tem, że choroby te są następstwem ich trybu życia, wynikiem środowiska, w którem się obracają. To też każda profesja ma właściwe sobie choroby. Tak naprzykład wśród ko paczy węgla kamiennego rozpowszechnionem jeszczególnego rodzaju cierpienie oczne, które z tego tylko pochodzi, że górnicy, leżąc płasko na ziemi, pracują z oczami do góry zwróconemi. Mimowoli przyszła mi na myśl ta nie tak rzadka choroba mięśni ocznych, czytając świetne wy wody okulisty Dra Johna Howard’a o wpływie ko larstwa. na oczy. Wielu kolarzy, zwłaszcza owi tak zwani zjadacze wiorst leżą na kołowcu również płas ko, z oczami do góry wytrzeszczonemi. Wskutek tej nienaturalnej postawy występują objawy znużenia w górnych, kurczowo wytężonych mięśniach ocznych, i dochodzą do gwałtownych bólów głowy. Gdy je dnak pomimo to jeździec w dalszym ciągu trzymać się będzie tej wadliwej postawy, to podług kompe tentnego zdania Howarda, może doprowadzić do po ważnej choroby oczu. Podług zdania wielu lekarzy jeździec taki wpada właśnie w stan hypnotyczny. Będzie to bardzo zrozumiałem, gdy weź miemy pod uwagę, że zwierzęta, nap. raki, można zahypnotyzować, przeprowadzając na podłodze kredą grubą linję, do wpatrywania się w którą zmuszamy dane stworzenie. I w zastosowaniu do człowieka wpa trywanie się w błyszczący przedmiot, nieco nad ocza mi umieszczony, wywołuje stan hypnotyczny. Z łatwością więc będziemy mogli objaśnić wy- •żej przytoczone takty somnambulicznego stanu niektó rych rekordzistów, którzy przez jedno wpatrywanie się w przewodni kołowicc zostają ząhypnotyzowani. Wadliwa pozycja wywołać może i poważniejsze jeszcze zboczenia władz wzrokowych. Przy normal nej pionowej postawie rogówka, przezroczysta zewnę trzna część oka zwilżaną zostaje przez anatomiczne, samo przez się zachodzące zamykanie się powieki i w ten sposób uchronioną jest od wyschnięcia. Gdy się jednak postawę zmieni na wadliwą, wówczas dolna część rogówki nie będzie mogła być zwilżoną ani przez górną, ani przez dolną powiekę. Dochodzi do wyschnięcia rogówki, co doprowadzić może do ciężkich bardzo zasłabnięć. To nie są wca le teoretyczne wywody, ale doświadczenia z żyFrancuski okulista De Lavigerie opisał wypadki zbo czenia odżywiania rogówki u kolarzy, które powsta ły w części z wytężenia, w części z zimna i wresz cie zakończyły się zupełną utratą wzroku. Na szczę ście ślepota ta była tylko przejściową. Ze wszystkich tych argumentów wynika, że po chylona naprzód postawa jest dla oczu szkodli wą. Ale i cały organizm przy tern cierpi. Wnętrz ności zostaną ściśnięte, a płuca i serce w czynno ściach swych skrępowane. Ale również popełnilibyśmy błąd, gdybyśmy za chowywali ściśle prosto pionową pozycję na kołow- cu. Nie jest ona wprawdzie szkodliwa, ale nadzwy czaj męcząca. Przez to zbyt sztywne trzymanie się muskuły wpadają w kurczowy stan, objawiający się sam przez uczucie bólu. Wiemy z doświadczenia, że w wojsku komendy „Baczność!," w której to po zycji żołnierze nieraz dosyć długo stać muszą, więcej się obawiają, dla prędkiego jej nużenia, niż najdłuż szych marszów. Jedyną, najwłaściwszą jest nieprzymuszona, lek ko naprzód pochylona pozycja. Przy silnym tylko wietrze (i wolnem tempie zarazem) dobrze jest nachylać się naprzód, aby w tej postawie lepiej można było pruć powietrze i ułatwić sobie oddech. Po tern małem zboczeniu od przedmiotu wróć my do pierwszego tematu. Rozsądna jazda na kołowcu nie zaszkodzi oczom. Przekonałem się nawet, że katar powiek, na który od czasu do czasu cierpię, w tych miesiącach, w któ rych używam jazdy na kołowcu, zupełnie ginie. Nie- znośnemi są bardzo dla oka owady, które wpadają w zakątki powiek i drażnią tym sposobem oko. Z te go względu w okolicy, obfitującej w komary i musz ki zaleca się nosić lekko ciemne szkła, które jedno cześnie ochraniają od blasku promieni słonecznych i od kurzu, którego nigdy na drogach nie brak, a więc tern samem potrójną oddają usługę. Również dobrze kawałek muślinu lub gazy broni od natarcz53 wych owadów. Gdy jednak muszka zdążyła już wpaść cło oka, należy starać się ją usunąć przez pod sunięcie dolnej powieki pod górną. Gdy się to nie uda, trzeba oko chustką owiązać i udać się do le karza. Przy ostrych chorobach oczu jazda na kołowcu powinna być srogo wzbronioną, każde bowiem wstrzą śnięcie szkodzić może choremu organowi. Na inne organy zmysłów jazda na kołowcu nie wielki wpływ wywiera. O przejściowym, ale całko witym zaniku czucia w języku, który występuje po dłuższem oddychaniu przez usta, mówiłem już w jed nym z poprzednich rozdziałów. Na organ słuchu kolarstwo nie ma prawie ża dnego wpływu. W jednym tylko wypadku upor czywego szumu w uszach opowiadał mi pacjent, że podczas jazdy nie odczuwał szumu. Jest to zjawisko, dające się spostrzegać zwłaszcza podczas jazdy kole ją żelazną i które sprowadzonem zostaje przez wstrząśnienia organów słuchu. Cierpiący na cieczenie z uszu dobrze zrobią, gdy przed nauką jazdy na kołowcu, zasięgną, rady lekarza — specjalisty. Przy ostrych chorobach uszu należy, ma się rozumieć, zaniechać jazdy. Osoby z przytępionym słuchem powinny zaw sze jeździć z towarzyszem, który by nimi kierował, albowiem wskutek niedosłyszenia turkotu wozów i tętentu koni mogą łatwo narazić się na wielkie nie bezpieczeństwo, zabronić im zaś zupełnie jazdy na kołowcu byłoby okrucieństwem. Przeciwnie! Powin ni korzystać z pożytku, jaki przynosi kolarstwo

[madohora]

54 XIII. Dla większości naszych młodych kolarzy wyści- O WYŚCIGACH. gi stanowią ideał kolarstwa. Już na ulicach leżą oni na kofowcu zgięci naprzód ala Jacquelin im bardziej się garbią, tern więcej czują się podobnymi do wiel kich bohaterów wyścigów. Byłby to właściwie tylko śmieszny widok, gdy by ta kwestja nie miała poważnych swych stron. Młodzieńcy ci nie poprzestają na samej posta wie, odczuwają oni żądzę wyścigów, pragnienie lau rów zwycięskich i żądzę tę w czyn wprowadzają na różnych wyścigach torowych i drogowych. U tych zawziętych dzikich wyścigowców grają rolę zupełnie inne stosunki niż u zawodowych jeźdców. Zajęci po większej części przez cały tydzień pracą, nie ma jąc sposobności, ani czasu do trenowania się, nad zwyczajnym wysiłkiem zastępują te swoje braki w „trainingu." Szkodliwości forsownej jazdy (a są nią wyścigi) wykazałem w poprzednich moich wywo dach. Jest to kwestją tylko czasu, kiedy nastąpią te organiczne zmiany w sercu,' które prowadzą w końcu do poważnych chorób. Forsowna więc jazda jest trucizną dla serca; trucizny jednak należy przyjmować stopniowo i os trożnie, chcąc, żeby organizm powoli się do nich przy zwyczaił. Na tern polega trenowanie jeźdca wyścigowego, które zawiera się w stopniowem powiększaniu pracy i złączonem jest z surowym, djetetycznym trybem życia. Potrawy, napoje, sposób pracy, wszystko to jest dokładnie przepisane, tak że organizm zwolna przyzwyczaja się do tej niezwykłej pracy. Nie kto inny, jak słynny francusku fizjolog Mar- cy udowodnił naukowo wartość istotnego trenowania (trainingu). Ale i codzienna praktyka dostarcza nam cennych przykładów niezbędnej potrzeby trenowania się. Dokazać tak olbrzymich rzeczy, jakich dokonano w ciągu sześciu dni wyścigów, co zresztą z etycz nego i lekarskiego punktu widzenia jest godnem po tępienia, bez trenowania byłoby niemożliwem. Dobrze wytrenowany kolarz może bez żadnego dla swego zdrowia uszczerbku przez długie lata upra wiać wyścigi i w innym zawodzie następnie późnego wieku dosięgnąć. Krótki finish ścigającego się jest dla dobrze wytrenowanego serca wcale nieszkodli wym. Nawet i większe wysiłki, o ile nie są zbyt często powtarzane, nie przedstawiają żadnego nie bezpieczeństwa. Trainerzy jednak wiedzą, jak podług wypróbo wanych ściśle zasad hygieny i praktyki regulować tryb życia powierzonych im jeźdców wyścigowych. Czy to samo miewa miejsce i u amatorów? — Nie mówię tu o tych znanych amatorach, któ rzy zyskali rozgłos, ale o przeciętnych t. zw. „dzi- kich“ amatorach. Oni, ledwo że zdjęli z siebie co dzienne ubranie od pracy, odbywają kilka ćwiczeń w tempie rekordowem i już idą do zawziętych tur niejów na śmierć i życie. Zlani potem, następnie spieszą do bufetu, aby piwem lub winem,^ nieraz w dużych ilościach, pragnienie swe zaspokoić. Na torach wyścigowych i drogach ostatnią kro plę krwi oddają — są to zapasy, nic mogące pozos tać bez szkody dla zdrowia. Pomijając niebezpie czeństwo upadku, którego doniosłość, na wyścigach bywa wogóle przecenianą, szkodzą sobie w ten spo sób, iż na całe życie stają się niezdolnymi do pracy w swoim zawodzie. Nieraz są to właśnie najsłabsi i chorzy nawet, którzy w ten sposób zaimponować chcą swą siłą. Przyjrzyjmy się tylko technice dobrze wytreno wanego zawodowego jeźdca. Wszystkie siły oszczę dza na ostateczną walkę — i te kilka minut forso wnej jazdy dobrze przygotowanemu organizmowi nie mogą przynieść szkody. Gdy widzi, żc mu szanse nie sprzyjają, nściej daje za wygraną, jak również, gdy od począ tku tempo już było zbyt przyspieszone. Amator natomiast zwykle nie zna względów dla swego ciała. Dr Nadrewski we Freiburgu miał sposobność przy pewnych wyścigach drogowych łącz nie z kilkoma kolegami zbadać stan pięciu ścigają cych się, przed i po wyścigu. Po większej części by li oni trenowani, (ale jak?) a lat wieku liczyli mię dzy 18 a 28. Badanie wykazało u jednego wadę klapy sercowej, u drugiego okazała się rażąca nie normalność klatki piersiowej. Pomimo usilnych prze stróg lekarzy puścili się jednak w zapasy. Wrócili po przebyciu około 46 wiorst w 1 '/u godziny w pozornie dobrym stanie. Tylko słaby na serce miał zsiniałe nieco usta i skórę. Po zbadaniu okazało się, że wszyscy stracili na wadze od 2 do 3 funtów. Muskulatura znajdowała się w silnym stopniu podrażnienia, mięśnie były bardzo wrażliwe na nacisk i w urynie wszystkich znajdowało się białko. Jakkolwiek symptomata te same przez się nie mają znaczenia, ponieważ wydzieliny białka naprzy- kład w ciągu kilku następnych dni zupełnie znikły, jednak badania te wykazują poważny wpływ forsow- wnej jazdy na zdrowie. Byłoby to przesadą,, gdybyśmy razem z berliń skim lekarzem Alba utrzymywali, że tory wyścigo we demoralizujący wywierają wpływ na szersze ko ła ludności. Ó wyścigach kolarskich nie możemy te go powiedzieć, ponieważ nie mają one nic wspólne go z niedorzecznemi wyścigami o zakłady. , Przeciwnie! Znam wiele osób, które uczęszcza ją na wyścigi kolarskie, w czysto tylko sportowych, amatorskich celach, podczas gdy poprzednio ciężko zapracowany grosz marnowały w totalizatora. W zeszłym roku pisały gazety o pewnym jego mości, który w pewnych klubowych wyścigach bez Trenowania się przez nadzwyczaj długi czas jechał. Jest to bardzo wielka nieostrożność, której nie radzę • nikomu próbować. Wszystkie powyższe wywody stosują się nie ty le do tych, którzy znajdują się już w zamęcie życia wyścigowego, ale do tych, którzy chcą koniecznie zostać jeźdcami wyścigowymi. Większość amatorów jeźdców wyścigowych, prawdopodobnie musi już mieć większy lub mniejszy przerost serca. Duży by więc błąd popełnili, gdyby zaniechali jazdy na koło- wcu. Gdyż dopókąd w umiarkowany sposób w dal szym ciągu uprawiają jazdę, przerost ten pozostaje bez żadnych widocznych chorobliwych objawów. Ale skoro tylko z byle jakiego powodu zaprzestają zwy kłych swych ćwiczeń, przyzwyczajone do fizycznej pracy i zwiększonego naporu krwi mięśnie sercowe wyradzają się i wytwarzają poważne choroby serca. Znaną jest rzeczą, że atleci upadają na zdrowiu, gdy tylko nie mają sposobności do uprawiania swych ćwiczeń. Wszystkie szkodliwe wpływy, jakie wyścigi mogą w sobie zawierać, zwiększają się w znacznym stopniu w wyścigach jazdy pod górę. Są one wprost dobrowolnem narażaniem życia przyjmujących w nich udział i powinny być zupełnie skasowane. Nawet dwunasto i dwudziestoczterogodzinne wyścigi, w których jeździec, na podobieństwo szczwa- nego zwierza, party jest dążeniem do wygrania re kordu, z lekarskiego stanowiska są potępione, jak kolwiek wskutek stopniowania szybkości i przez to samo przystosowywania się organizmu, szkodliwość ich nie dochodzi do tego stopnia, co przy wyścigach pod górę. Ale jak niektóre przykłady uczą, są takie na tury, które po odpowiedniem trenowaniu polftnać mogą te nadmierne trudności bez najmniejszej szko dy dla swego zdrowia. O sześciodniowych torturach niema co mówić. - Każdy zdrowo myślący człowiek potępi je tylko. Nader ciekawem i odpowiadającem poprzednim moim wywodom jest odżywianie się słynnego zwy cięzcy Millera. Cztery tuziny jabłek stanowią- jego podstawę.. Najwymowniej to przemawia na korzyść tak gorąco przeze mnie zalecanego używania roślinnych pokar mów w czasie wycieczek. Z drugiej strony odżywianie się Millera w cza sie sześciodniowego wyścigu wskazuje, jak w racjo- nalnem trenowaniu wiedza i praktyka podają sobie ręce

[madohora]

STRÓJ KOLARZA. Jeżeli kolarstwo ma swobodnie wywierać wy soko dodatni wpływ swój na zdrowie, to i strój kola rza powinien być sporządzony podług ściśle hygie- nicznych zasad." Otóż hygiena wymaga od każdego ubrania trzech najgłówniejszych warunków: 1) Ubiór powinien być stosunkowo lekki — a jednak nie oziębiający zbytnio ciała. 2) Powinien módz dobrze wciągać w siebie wodę i również łatwo ją oddawać t. j. wysychać. 3) Nie powinien krępować obiegu krwi. Od ubioru kolarza musimy jeszcze więcej wy magać. Nie powinien on nam w jeździe zawadzać. Oprócz tego znany pisarz sportowy, Dr Martin Sieg fried w świetnej swej broszurze p. t. „Czy kolarstwo jest zdrowe,“ stawia to ważne żądanie, żeby sporto we ubranie nie przeszkadzało nam do pełnienia czyn ności zawodowych. Jak się przekonamy, większości kolarzy trudno będzie odpowiedzieć tym wymaganiom. Zacznijmy od najgłówniejszego punktu — spo dniego ubrania. Gdy tylko rzucimy spojrzenie na te najrozmaitsze i najdoskonalsze rodzaje' koszul, już możemy dostać zawrotu głowy. Tu chór cały śpiewa hymn na chwałę Jagerowskiej wełny w — 59 — błądziej, tam znów odważny zastęp walczy za czy stą wełną, Lahman broni swej zreformowanej wełny,. Dr. Siegfried kruszy kopje za porowatą bielizną płó cienną, a uśmiechnięte oblicze księdza Kneipp’a — zaleca swojego pomysłu osłonę ciała. Każdy ogłasza inny ubiór za szkodliwy, niera cjonalny, tylko swój za jedynie właściwy i zdrowy.. Cóż nauka powiada o tej zawziętej walce mię dzy płótnem, bawełną, wełną i jedwabiem? Słuchaj my i podziwiajmy! Podług ostatnich wniosków hy- gieny, różnica pomiędzy jednakowo utkanemi rozmai- temi materjałami zawiera się w stopniu ich mocy. Cienka bawełna tak samo zachowuje się względem wody jak gruba wełna lub jedwab. Przekonał się o tern Lahman i czystą wełnę,, która ma swoje wady, oraz włos wielbłądzi zastąpił tańszą bawełną. Wełna bowiem w nadzwyczajny sposób drażni skórę i wiele wysypek u kolarzy jej tylko przypisać należy.. Oprócz tego, podług van Leuven’a, powiększa tworzenie się potu i rozmiękcza ciało. Ale bądźmy sprawiedliwi! Wełna może daleko więcej w siebie wchłonąć wody, niż inne materjały,. sama nie będąc mokrą. Każdy z obu materjałów ma swe dodatnie strony, należy więc pozostawić oso bistemu gustowi, z uwzględnieniem wymagań zdro wia, zdecydowanie się na jedno lub drugie. Kto ma upodobanie do płótna, może spróbować porowatej bielizny płóciennej, która jest doskonałą. Dr Fre- szel, znany pisarz sportowy i niezmordowany pionier kolarstwa, z wełny przerzucił się na płótno. Po 18-0 letniem używaniu wełny, która rozpieszczała jego skórę, ujemnie na nią oddziały wuj ąc, zachwyca się teraz Schónherrowskicm porowatem płótnem, jak również Dr Siegfried, który go się nachwalić nie mo że. Schonherrowskie spodnie ubranie składa się z grubej siatkowej koszuli i spodni, na które idzie ubranie z gęsto utkanego materjału. Zwyczajna koszula płócienna jest latem wprost szkodliwą, ponieważ w mokrym stanie przylega do ciała i łatwo wywołać może zaziębienie. Kto ma bardzo wrażliwą skórę, którą wełna lub bawełna drażni, ten powinien spróbować cienkie go jedwabnego materjału, nota bene, jeżeli starczy mu na to mamony. Również różne materjały flane lowe, jak nap. nowowynalezione Mul’a, podług spra wozdań różnych pism, pod względem przepuszczal ności powietrza i przewodnictwa ciepła mają w r ni- czem nie ustępować najlepszym trykotowym mate- rjałom. Na co byśmy się tylko zdecydowali, o jednem nie powinniśmy nigdy zapomnieć, o najdrobiazgo- wszej czystości. Dr Siegfried dla tego też oddaje pierwszeństwo porowatemu płótnu Schonherr’a,. po nieważ, przesiąkając charakterystyczną wonią potu, po kilku dniach musi byc zmienione. Zapach bo wiem jest stróżem czystości. Natomiast uważam za przesadzone żądanie Dr. Siegf'ried’a, żeby koszula była bardzo • krótką. Przy moich częstych ćwiczeniach nie mogłem zna leźć żadnej różnicy w noszeniu krótkich lub długich koszul. Sięgające do kolan trykotowe spodnie, w rodza ju spodni do pływania, w połączeniu z długiemi poń czochami uzupełniają spodnie ubranie. Można uży wać też i płóciennych spodni tej samej długości, po- nieWaż z jednej , strony tworzenie się potu nie jest tu tak znaczne, z drugiej zaś niebezpieczeństwo za ziębienia się — daleko mniejsze. Wtykanie długich spodni do pończoch jest niehygieniczne. Również wskutek noszenia zbyt krótkich spodni, na niezakry- tych miejscach kolana i uda, utworzyć się łatwo mo że wysypka. Na wierzchnie ubranie zaleca się lekka mary narka z angielskiego cheviot’u lub cienkiego trykoto wego materjału. Zwłaszcza ten ostatni najlepiej od powiada wymaganiom zdrowotności. Marynarka nie powinna być za wązko krajana, lecz podług angiel skiego fasonu wygodną, luźnym pasem ściągniętą. Kieszenie (zaopatrzone, ma się rozumieć, w guziki) nie powinny być głębokie, aby przy jeździe nie przeszkadzały. Nie powinno się zapominać o sznurach; do luźnego zawieszania marynarki na ramionach w czasie dużego upału. Na podszewkę i kieszenie zaleca się flanelowy lub wełniany materjał. Czy się ma krótkie, do kolan, czy długie spo dnie nosić, zostaje to do upodobania każdego leka rza. Ja, ze swej strony, wbrew Dr Siegfriedowi,. wolę krótkie spodnie. Nie tali długo nastąpi ten czas, kiedy strój kolarski, jako towarzysko uznany ubiór, będzie miał wstęp wszędzie. Na wsi, w ką pielach morskich, w leczniczych miejscowościach re forma ta została już przeprowadzoną. W dużych miastach ukazują się zaledwie jej początki. Krótkie jednak spodnie nie powinny być ściągnięte gumką, ale małą sprzączką, gumka bowiem krępuje nogę i przeszkadza odpływowi krwi z przedudzia wsku tek ściśnienia wierzchnich narządów i może wywołać nieprzyjemne uczucia, jak przechodzenie mrowia, symptomaty'znużenia, darcie, nawet kurcze. Sprzączką zaś najłatwiej można wywrzeć mały, rów nomierny nacisk, wystarczający do przytrzymania pończoch, bez krępowania narządów. Pas również powinien lekko, tylko otaczać ciało, inaczej bowiem przez nacisk na wnętrzności mogą podobne powstać objawy, jakie wytwarzają się przy •szczegółowo omawianej już jeździć pań w gorsecie. Natomiast zaleca się — nosić dobrze przystają cy, odpowiedni do nogi trzewik. Jasne półkamasze nie są praktyczne. Łatwo dostają się do nich małe kamyki, kurz i przeszkadzają w ruchach. Najlepsze są niezbyt wysokie sznurowane trzewiki, które za bezpieczają kostkę od zwichnięcia przy zeskakiwaniu. Czapeczka powinna być lekka, bez skóry wewnątrz, z, jednej tylko wełny, lub trykotowego materjału. Średniej wielkości daszek dla ochrony oczu od rażą cych promieni słońca, a z tyłu trzy guziczki do przy pinania ochronnego fartuszka od promieni słonecz,- nych są bardzo zalecane. W zimie przy krótkich wyjazdach można śmia ło pozostać w zwykłem codziennem ubraniu, gdy ukrochmalona bielizna płócienna ma właśnie te zale ty, że nie przepuszczając cieplika, nie daje ciału osty gnąć. Bardzo pożytecznym jest w zimie tak zwany kołnierz kolarski, który jednak podczas wielkich tyl ko chłodów nosić należy. Powinno go się brać ze sobą w drogę, aby pod czas odpoczynku na wolnem powietrzu, zepsucia się kołowca lub zmiany powietrza ochronić ciało od za ziębienia. Co do zaopatrzenia się w inne przedmioty, mo-. gę tylko odesłać łaskawego czytelnika do właściwych podręczników, których jest wiele, bardzo dobrych i bardzo rozpowszechnionych. Dużo zabierać ze sobą — jest krępującem, w każdym jednak razie tyle, żeby nie zależeć od -cudzej łaski.

[madohora]

TOUR DE POLOGNE PRZEJEDZIE ULICAMI KATOWIC - Wyborcza - 27.07.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - www.sport - 31.07.2020

[madohora]

ZAMKNIĘTE SETKI ULIC - Radio Piekary - 03.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Onet - 03.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. UTRUDNIENIA W RUCHU - Wyborcza - 03.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE SPORE UTRUDNIENIA - Radio Katowice - 04.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. TRASA PRZEJAZDU

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. BĘDĄ ZAMKNIĘTE ULICE - Śląskie Siemianowice - 04.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Onet - 04.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE 2020 - Dziennik Zachodni - 04.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE 2020 - Dziennik Zachodni - 04.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE I ETAP - Super Express - 04.07.2020

[madohora]

ZOBACZCIE, KTÓRE DROGI BĘDĄ ZAMKNIĘTE - Dziennik Zachodni - 04.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. UTRUDNIENIA - Dziennik Zachodni - 04.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE 2020 - Radio Kraków - 04.08.2020

[madohora]

CZESŁAW LANG. WYGRANA MAJKI BYŁABY DUŻYM PREZENTEM DLA FANÓW - Super Express - 04.08.2020

[madohora]

A zamykanie dróg na cały dzień jest dużym prezentem dla mieszkańców!!!

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Radio Katowice - 05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Nasze Miasto - 05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Super Ekspress - 05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE 2020 - Dziennik Zachodni - 05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Radio Katowice - 05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE RUSZA Z KOTŁA CZAROWNIC - Radio Katowice -05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE 2020 - wurosport.tvn24.pl - 05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Sport Super Express - 05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. UTRUDNIENIA NA DROGACH - Dziennik Zachodni - 05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE W KATOWICACH - Wyborcza - 05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - www.kronika24.pl - 05.08.2020

[madohora]

CZESŁAW LANG. WYŚCIG BĘDZIE KONTYNOWANY - Interia - 05.08.2020

[madohora]

SPRAWCA WYPADKU JAKOBSENA ZABRAŁ GŁOS - Sport - 06.08.2020

[madohora]

W KATOWICACH WYKOLEIŁ SIĘ TRAMWAJ. JEDYNY W CENTRUM MIASTA - 06.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGE. ZAMKNIĘTE DROGI I PARKINGI - Dziennik Zachodni - 06.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. ZOBACZCIE KIBICÓW NA MECIE I ETAPU - Dziennik Zachodni - 06.08.2020

[madohora]

GROŹNY WYPADEK NA FINISZU TOUR DE POLOGNE - Radio Katowice - 06.08.2020

[madohora]

GROŹNY WYPADEK NA FINISZU TOUR DE POLOGNE - Ze Stadionu - 06.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. DRAMAT NA MECIE W KATOWICACH - Polskie Radio - 06.08.2020

[madohora]

DRAMATYCZNY FINISZ POD SPODKIEM - Gość - 06.08.2020

[madohora]

KOSZMARNY WYPADEK NA TRASIE TOUR DE POLOGNE - www.rfm24.pl - 06.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. FATALNA KRAKSA - Na Szosie - 06.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. DRAMATYCZNE SCENY POD SPODKIEM - Nasze Miasto - 06.08.2020

[madohora]

POWAŻNY WYPADEK PODCZAS KATOWICKIEGO ETAPU TOUR DE POLOGNE - www.katowice24.info - 06.08.2020

[madohora]

KOLARZ WALCZY O ŻYCIE PO KOSZMARNEJ KRAKSIE - Wyborcza - 06.08.2020

[madohora]

WYPADEK NA FINISZU I ETAPU TOUR DE POLOGNE - www.sportowefakty.wp.pl - 06.08.2020

[madohora]

WYNIKI I ETAPU TOUR DE POLOGNE - Super Express - 06.08.2020

[madohora]

KRAKSA NA MECIE TOUR DE POLOGNE - www.meczyki.pl - 06.08.2020

[madohora]

KOSZMARNY WYPADEK NA TRASIE TOUR DE POLOGNE - www.sportowetempo.pl - 06.08.2020

[madohora]

GROŹNY WYPADEK NA FINISZU TOUR DE POLOGNE - Radio Katowice - 06.08.2020

[madohora]

POWAŻNY WYPADEK NA FINISZU TOUR DE POLOGNE - www.infokatowice.pl - 06.08.2020

[madohora]

DRAMATYCZNY WYPADEK - Twoje Zagłębie - 06.08.2020

[madohora]

TRAGICZNY FINISZ PRZY SPODKU - Wyborcza - 06.08.2020

[madohora]

NAGŁA INTERWENCJA POLICJI NA TRASIE WYŚCIGU TOUR DE POLOGNE - Ze stadionu - 06.08.2020

[madohora]

PIĘCIU KOLARZY I JEDEN SĘDZIA POSZKODOWANI NA MECIE TOUR DE POLOGNE - Radio Katowice - 06.08.2020

[madohora]

KRAKSA W KATOWICACH - Onet - 06.08.2020

[madohora]

JAKOBSEN NIE BĘDZIE DZIŚ WYBUDZANY ZE ŚPIĄCZKI - Radio Zet - 06.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE, MISTRZ ŚWIATA WYGRYWA PO SPRINCIE W ZABRZU - Wyborcza - 06.08.2020

[madohora]

KOLEJNY WYPADEK PODCZAS TOUR DE POLOGNE - Radio Katowice - 07.08.2020

[madohora]

JAKOBSEN WYBUDZONY ZE ŚPIĄCZKI - Radio Katowice - 07.08.2020

[madohora]

EKWADORCZYK WYGRYWA III ETAP TOUR DE POLOGNE - Radio Katowice - 08.08.2020

[madohora]

SPRAWCA KRAKSY PRZEPRASZA - Dziennik Polski - 08.08.2020

[madohora]

JACOBSEN OPUŚCIŁ SZPITAL. ODLATUJE NA LECZENIE DO HOLANDII - Radio Katowice - 12.08.2020

[madohora]

FABIO JAKOBSEN ŻEGNA SIĘ Z POLSKĄ - Interia - 12.08.2020

[madohora]

[madohora]

A jazda na rowerze ma sprawiać przyjemność.

[madohora]

Niestety wyrosło nam pokolenie kalekie, które bez urządzeń elektronicznych nic nie zrobi. I na dodatek zero myślenia. Jak zobaczyłam w górach młodych ludzi którzy na tablecie wyznaczali sobie drogę...to....dostałam ataku śmiechu. Co by nie było. Te "G Ó R Y" to była Szyndzielnia i Klimczok

[madohora]

ZAGADKOWA ŚMIERĆ DZIENNIKARKI - Nasze Miasto - 06.09.2020

[madohora]

Ten nóż był na pewno na wypadek "obrony koniecznej". Wiem, że od pokoleń narzeka się na młodzież ale to co się teraz dzieje już nie mieści się w żadnych normach.

[madohora]

Bo to się nazywa - nie promocja a bezpłatna reklama

[madohora]

Komuś kiedyś się chciało i policzył "opłacalność" jeżdżenia rowerem miejskim. Wyszło mu, że się nie opłaca.

[madohora]

I tak nie zsiadali

[madohora]

Orkiestra gra a Titanic tonie.

[madohora]

LUDZIE WYBUDOWALI SOBIE KŁADKĘ. WŁADZA JĄ ZAMKNĘŁA I ODDAŁA ROWERZYSTOM - Interia - 23.10.2020

[madohora]

ROWERZYSTA CHCIAŁ ZDĄŻYĆ NA ZIELONYM, KIEROWCA SAMOCHODU TEŻ - Interia - 03.12.2020

[madohora]

A mnie się na filmiku pojawił "duch" czyli jakieś przebarwienie.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Jeżeli w obecnej chwili tak wzmożonego ruchu kołowego przystępujemy do wydania przepisów dla rowerzystów, to czynimy to w przeświadczeniu ich prawdziwego pożytku i zrozumienia korzyści ogól nych, jakie sprowadzi niewątpliwie zaznajomienie się z przepisami ruchu drogowego z punktu widze nia bezpieczeństwa i porządku publicznego.

[madohora]

Wskazówki dla rowerzystów.:

[madohora]

3. Wspomnianych rowerów i wózków nie wolno używać do ruchu na drogach publicznych mało letnim do lat 12-tu.

[madohora]

4. Właściciel roweru i osoba na nim jeżdżąca są odpowiedzialni za umyślne lub pochodzące z nie dbalstwa dopuszczenie osób małoletnich (poniżej 12 lat), lub nie dających dostatecznej gwarancji zachowania warunków bezpieczeństwa i porządku ruchu do jazdy rowerem po drogach publicznych

[madohora]

5. Rejestracja roweru następuje przy wykupie niu przez posiadacza roweru w zarządzie gminy V miejskiej (magistrat) lub wiejskiej (urząd gminny), właściwym ze względu na miejsce zamieszkania posiadacza roweru, tabliczki rowerowej.

[madohora]

6. Zarządy gmin prowadzą księgę rejestracyjną rowerów, w której w odnośnych rubrykach zapi sują datę wykupienia tabliczki, jej numer, imię i nazwisko posiadacza roweru, jego miejsce za mieszkania (ulica, nr domu) oraz wysokość pobranej opłaty przewidzianej, albo też podstawę zwolnienia od tej opłaty.

[madohora]

7. Tabliczki rowerowe są ważne na okres rejestracyjny, obejmujący dwa lata kalendarzowe. Pierwszym okresem rejestracyjnym jest dwulecie, obejmujące dwa lata kalendarzowe 1936 i 1937.

[madohora]

8. Wykupujący tabliczkę rowerową w pierw szym roku okresu rejestracyjnego uiszcza zarządowi gminy opłatę w kwocie 4,— zł, wykupujący tabliczkę w drugim roku okresu rejestracyjnego uiszcza opłatę w kwocie 3,— zł.

[madohora]

9. Od opłat zwolnieni są: funkcjonariusze służby drogowej na drogach publicznych, funkcjonariusze policji Województwa Śląskiego i straży granicznej oraz niżsi funkcjonariusze państwowi i samorządowi, jeżeli ich władza przełożona stwierdzi, że rowerów używają do celów służbowych.

[madohora]

10. Niniejsze przepisy nie dotyczą rowerów, będących w posiadaniu oddziałów, instytucyj i urzędów wojskowych.

[madohora]

11. W razie zgubienia lub kradzieży tabliczki albo roweru z tabliczką, należy zgłosić się.do za rządu gminy o wykreślenie roweru.

[madohora]

B. Warunki techniczne.:

[madohora]

12. Rower używany na drogach publicznych winien być zaopatrzony w dobrze działający hamu lec, dzwonek, a z chwilą nastania zmroku w za paloną latarkę o białym świetle, przymocowaną do roweru; rowerzysta jest obowiązany umieścić na tylnym ochraniaczu szkiełko rzucające promienie świetlne do tyłu (tylny odbłysk). Szkiełko to należy umieścić nie wyżej nad 50 cm od powierzchni ziemi.

[madohora]

13. Nie używaj przy jeździe na rowerze innych sygnałów jak tylko dzwonkowych.

[madohora]

14. Kształt, barwę i wymiary tabliczek rowerowych oraz treść napisu na nich ustala na każdy okres rejestracyjny Urząd Wojewódzki Śląski.

[madohora]

Przepisy porządkowe na drogach publicznych. :

[madohora]

16. Na drogach bitych lub brukowanych nie używaj poboczy (burt), gdy tam odbywa się ruch pieszych.

[madohora]

17. Nie przewoź osoby lub przedmiotów trzy manych w ręce lub umieszczonych przed kierowcą.

[madohora]

18. Przewożenie drugiej osoby i przedmiotów na rowerach poza ograniczeniami wymienionymi w ustępie poprzednim jest dozwolone, jeżeli rower posiada osobne miejsce siedzące wzgl. urządzenie, a osoba i przedmioty takie miejsce zajmują (tylko z tyłu)

[madohora]

19. Przewożenie na rowerze więcej niż dwie osoby razem z kierowcą jest zakazane.

[madohora]

21. Nie przejeżdżaj ulicy tuż przed samochodem.

[madohora]

22. Nie zajeżdżaj nikomu drogi.

[madohora]

23. Nie jedź rowerem obok drugiego rowerzysty.

[madohora]

25. Jadący na rowerze po drodze publicznej musi zawsze znajdować się w takim stanie i polożeniu, aby mógł panować nad rowerem, a w razie potrzeby przedsięwziąć wszelkie środki ostrożności dla uniknięcia wypadku.

[madohora]

26. Nie wolno używać roweru osobie będącej w stanie nietrzeźwym, upośledzonej umysłowo lub fizycznie

[madohora]

27. Rowerzysta winien zachować należytą ostroż ność, aby nie zagrażać bezpieczeństwu i porządkowi publicznemu, nie powodować wypadków, nie utrudniać ruchu innym użytkowcom dróg, oraz nie zakłócać spokoju publicznego zwłaszcza w zabudowanych dzielnicach wszelkich osiedli.

[madohora]

28. Należy stosować się do wszelkich zarządzeń i wskazówek policji i urzędów gminnych oraz osób upoważnionych do wykonywania kontroli ruchu na drogach publicznych.

[madohora]

28. Stosować się do znaków sygnałowych i na pisów ustawionych na drogach publicznych.

[madohora]

29. Stosować się do zarządzeń i wskazówek oraz znaków umundurowanych funkcjonariuszów kolejowych na przejazdach kolejowych w poziomie szyn.

[madohora]

30. Rowerzysta winien sygnalizować o zamiarze zatrzymania się, zmniejszenia szybkości ruchu lub zmiany jego kierunku za pomocą odpowiednich ruchów rąk, poprzedzonych odpowiednim sygnałem dźwiękowym (dzwonkiem).

[madohora]

31. Rowerzysta obowiązany jest sygnalizować za pomocą przepisowych sygnałów dźwiękowych swoje zbliżenie się we wszystkich okolicznościach, w których zachodzi potrzeba ostrzeżenia przed na jechaniem. Jeżeli takie ostrzeżenie nie wystarczy, należy zmniejszyć szybkość ruchu, a nawet zatrzymać rower.

[madohora]

32. Rowerzysta jest obowiązany jechać najbliżej prawego brzegu drogi lub twardej jezdni, a zwłaszcza na skrzyżowaniach dróg, przejazdach kolejowych w poziomie szyn, ostrych zakrętach i wszędzie tam, gdzie droga nie jest widoczna na dostateczną odległość.

[madohora]

33. Szybkość ruchu rowerów na drogach publicznych powinna być zawsze taka, aby jadący na rowerze mógł w każdej chwili i przy wszelkich okolicznościach dostosować się do wymagań bezpieczeństwa ruchu.

[madohora]

34. Szybkość ruchu winna być zmniejszona: 1. w zabudowanych dzielnicach wszelkich osiedli, 2. na takich odcinkach drogi, gdzie ona nie jest widoczna na dostateczną odległość, 3. przed wyznaczonymi, za pomocą tablic lub zna ków, na jezdni przejściami dla pieszych, 4. na skrzyżowaniach i rozgałęzieniach dróg, 5. przed przystankami -kolei nadrożnych i tramwa jów (autobusów), gdy na nich stoją lub zbliżają się pociągi i tramwaje (autobusy), oraz przy przejeżdżaniu przez chodniki. W razie potrzeby należy nawet zatrzymać rower.

[madohora]

35. Rowerzysta obowiązany jest zboczyć jak najbardziej na prawo przy wymijaniu zdążających z przeciwka oraz wtedy, gdy jest wyprzedzany, zaś na lewo, gdy wyprzedza dążącego w tym samym kierunku.

[madohora]

37. Wolno wyprzedzać tylko wtedy, gdy droga jest dostatecznie szeroka, gdy przed wyprzedzanym znajduje się dostateczna przestrzeń wolna i nikt się nie zbliża z przeciwnej strony. Po wyprzedzeniu należy kierować się na prawą stronę drogi, jednak dopiero wówczas, gdy nie grozi niebezpieczeństwo dla wyprzedzanych.

[madohora]

39. Na skrzyżowaniach dróg (rozgałęzieniach dróg oraz skrzyżowaniach dwóch odrębnych kie runków ruchu, np. na placach) jadący na rowerze powinien ustąpić pierwszeństwo przejazdu wszyst kim zbliżającym się z jego prawej strony, jednak wozom biegnących na szynach powinien ustąpić pierwszeństwo również i wtedy, gdy nadjeżdżają z jego lewej strony. Również należy zawsze ustąpić pierwszeństwo przejazdu pojazdowi Pana Prezy denta R. P. i zdążającym za nim pojazdom jego orszaku, śpieszącym do wypadku pojazdom straży ogniowej, policji państwowej, ambulansom pogo towia ratunkowego, oraz maszerującym kolumnom wojska, policji i przysposobienia wojskowego, jak również orszakom pogrzebowym, procesjom, po chodom itd.

[madohora]

40. W razie konieczności zatrzymania się, rowe rzysta powinien zejść z roweru i stanąć na prawej stronie drogi, aby nie tamować ruchu drogowego.

[madohora]

41. Zabrania się zatrzymywać: a) na skrzyżowaniach i rozgałęzieniach dróg i w od ległości do 10 metrów od tych skrzyżowań, b) na przejazdach kolejowych w poziomie szyn, c) na mostach, d) na przystankach kolei nadrożnych i tramwajów (autobusów), e) na przejściach dla pieszych, 1) przy przejeżdżaniu przez chodniki, g) w miejscach szczególnie ciasnych, h) w takich miejscach, gdzie droga przed i za punktem zatrzymania się nie jest widoczna na dalszą odległość.

[madohora]

42. Jeżeli jadący na rowerze spowoduje wy padek z ludźmi, wówczas obowiązany jest niezwłocznie zatrzymać się, przyjść z pomocą ofiarom wypadku i zameldować o nim na najbliższym posterunku policji.

[madohora]

44. Prowadzący rower powinien na przejeździe kolejowym w poziomie szyn trzymać się jak można najbliżej prawej strony drogi.

[madohora]

Tych przepisów nawet nie trzeba by za bardzo zmieniać, wystarczyłoby tylko zmodyfikować no i egzekwować.

[madohora]

Przepisy celne dla rowerzystów przekraczających granice R. P

[madohora]

45. Obywatele państw obcych, przybywających z zagranicy na czasowy pobyt do obszaru celnego Rzeczypospolitej Polskiej na rowerach, winni w urzędach celnych złożyć odpowiednie zabezpieczenie celne w gotówce z obowiązkiem wywozu wymienionych środków lokomocji w ciągu trzech miesięcy od daty wjazdu.

[madohora]

47. Niezależnie od wydanego zaświadczenia urząd celny winien zawiesić na zgłoszonych do wstępu wspomnianych środkach lokomocji plombę urzędową.

[madohora]

48. Zaświadczenia dla osób wyjeżdżających z ob szaru celnego R. P. są ważne na jeden rok od daty wystawienia i służą do wielokrotnego przekracza nia granicy przez dowolny urząd celny, przy czym każdy wyjazd i powrót do kraju powinien być od notowany na zaświadczeniu przez wpisanie daty wyciśnięcia pieczęci urzędu i podpis urzędnika celnego

[madohora]

Pouczenia dla pieszych. Na ulicy bacznie patrz!

[madohora]

2. Przez jezdnię przechodź krokiem wolnym. Pamiętaj, że biegnąc narażasz się na niebezpieczeństwo.

[madohora]

3. Pamiętaj, że na jezdni jesteś intruzem, który zawsze zawadza: dlatego przechodź przez jezdnię pod kątem prostym, obok tablic orientacyjnych wskazujących przejście dla pieszych, lub obok policjanta, kierującego ruchem ulicznym, i tylko w razie konieczności.

[madohora]

4. Wchodząc na jezdnię, obejrzyj się naprzód na lewo, a potem na prawo.

[madohora]

5. Nie przechodź nigdy przez jezdnię wówczas, gdy nie widzisz dokładnie co się dzieje za wozem tramwajowym lub innym pojazdem.

[madohora]

6. Gdy przechodząc przez jezdnię usłyszysz sygnał lub nawoływanie, obejrzyj się w kierunku głosu. Jeśli nie wiesz, gdzie się posunąć, zatrzymaj się. Nie cofaj się nigdy w tył.

[madohora]

7. Nie urządzaj sobie nigdy postojów na jezdni. Gdy czekasz na tramwaj, stój na chodniku na brzegu jezdni.

[madohora]

8. Wysiadając z tramwaju, obejrzyj się zawsze w prawo. Lewą ręką trzymaj się poręczy i wy siadaj w kierunku biegu tramwaju.

[madohora]

9. Na chodniku idź zawsze stroną prawą; nie zatrzymuj się w pośrodku chodnika, ani na rogach ulic, lub przed wejściami do lokali.

[madohora]

10. Pamiętaj zawsze, że nie tylko ty idziesz po ulicy. Inni również iść muszą. Nie tamuj nigdy ruchu swoją osobą.

[madohora]

Drais po raz pierwszy użył swojego pojazdu w czerwcu 1817, a w roku 1818 opatentował swój wynalazek. Pojazd Draisa szybko stał się popularny w Wielkiej Brytanii i Francji, gdzie był nazywany draisienne (Francja), draisine, dandy horse lub hobby horse (Wielka Brytania). Ze względu na zasadę działania każda draisine musiała być indywidualnie dopasowana dla konkretnego użytkownika. Większość producentów nie znało bowiem wynalazku regulowanego siodełka (poczynionego przez Nicéphore'a Niépce'a w 1818 roku), a więc wielkość pojazdu musiała być dostosowana do wzrostu i długości nóg użytkownika. Maszyna biegowa była w całości zbudowana z drewna, poruszano się nią wyłącznie po dobrze utrzymanych drogach. O jej popularności świadczy fakt, że niektóre samorządy zakazywały korzystania z niej, ponieważ użytkownicy welocypedu nader często powodowali wypadki z udziałem pieszych.

[madohora]

Typowy współczesny rower klasyczny jest jednośladem dwukołowym. Ramy roweru wykonuje się ze stali zwykłych lub stopowych, stopów aluminium lub kompozytów. Układ jezdny roweru to koła (zwykle) szprychowe i ogumienie pneumatyczne. Napęd jest przekazywany przez układ napędowy roweru, którym przeważnie jest przekładnia łańcuchowa i system zmiany przełożeń (przerzutka zewnętrzna, przerzucającą łańcuch na koła łańcuchowe o różnych ilościach zębów lub wewnętrzna, znajdującą się w piaście). Bywają również modele z napędem przekazywanym wałkiem Cardana. Hamulce: mogą być nożne, działające przy kręceniu pedałami w tył (tzw. torpedo lub hamulce zintegrowane z przerzutką wewnętrzną). Najpopularniejsze są jednak działające na obręcz mechaniczne (cięgnowe) lub (rzadziej) hydrauliczne, hamulce ręczne (hamulce szczękowe, hamulce V-brake). Coraz popularniejsze w rowerach są hamulce tarczowe. Obecnie często (oprócz rowerów szosowych) stosuje się w rowerach amortyzację obu kół (przedniego, jak i tylnego).

[madohora]

1765/1790 – dziennikarz Louis Baudry de Saunier(fr.) twierdził w 1891, że hrabia francuski Mède de Sivrac zbudował prototyp roweru w 1765 lub 1790, ale nie można było nim sterować

[madohora]

1813–1817 – Karl Freiherr Drais von Sauerbronn zbudował pierwowzór roweru (patent – 1818), tzw. maszynę biegową (drezyna). Pojazd wprawiano w ruch przez odpychanie się nogami od ziemi. Prędkość ok. 13–15 km/h. Obecnie zasada przeżywa renesans w wykonaniu dla dzieci.

[madohora]

ok. 1839 – Kirkpatrick Macmillan zbudował trójkołowiec, a później także jednoślad napędzany systemem wahliwych pedałów i popychaczy, połączonych z wykorbioną osią tylnego koła. Był to pierwszy znany pojazd z napędzanym tylnym kołem.

[madohora]

1845 – Gottlieb Mylius i Philipp M. Fischer (1853-55) opracowali napęd przedniego koła.

[madohora]

1861 – Pierre Michaux zbudował popularny welocyped z napędem na przednie koło.

[madohora]

1868 – Guilmet i Meyer opracowali napęd przekładnią łańcuchową (łańcuch drabinkowy Galle’a). Prace nad mechanizmem prowadzili także Harry J. Lawson (kolejne wersje – 1873, 1874, 1879) i Thomas Shergold (1877).

[madohora]

1869 – James Starley i William Hunter opatentowali koło z drutowymi szprychami, pracującymi na rozciąganie. To umożliwiło wykonywanie kół o bardzo dużej średnicy i powstanie tzw. bicykli.

[madohora]

1869 – Johann F. Trefz opatentował napęd korbowy tylnego koła (korby nożne napędzały popychacze, połączone z wykorbioną tylną osią).

[madohora]

1874 – James Starley opracował zaplatanie szprych styczne do piasty. Zwiększanie średnicy koła (niekiedy do prawie 2 m) sprawiło, że upadek z bicykla był niebezpieczny.

[madohora]

1884–1885 – John Kemp Starley opracował pierwowzór roweru współczesnego. Wyposażony w koła równej wielkości, kierownicę połączoną bezpośrednio z widelcem i tylne koło napędzane przekładnią łańcuchową. Pojazd nazywał się Rover (wędrowiec), stąd pochodzenie polskiej nazwy.

[madohora]

1893 – pierwsze systemy zmiany przełożeń.

[madohora]

1903 – niemiecki mechanik Ernst Sachs wynalazł wolne koło.

[madohora]

1932 – wprowadzenie do sportu wyczynowego. Przerzutki w rowerach współczesnych należą do wyposażenia standardowego.

[madohora]

1962 – Alex Moulton rozpoczął produkcję rowerów na małych kołach, co spowodowało wzrost popularności tego środka transportu oraz powstanie wielu modeli rowerów składanych.

[madohora]

1978–1983 – w Kalifornii powstał rower górski, MTB (Mountain Bike) – obecnie jedna z najpopularniejszych odmian roweru na świecie. Zbudowanie pierwszego roweru MTB przypisuje się Gary’emu Fisherowi (1979). Przy wykorzystaniu rowerów górskich zdobyto szczyty niedostępne dla innych pojazdów (1996 – Szczyt Lenina, 7134 m n.p.m., Tomasz Swinarski).

[madohora]

1914 do czasów dzisiejszych – rowery poziome w obudowach aerodynamicznych pozwalają na osiągnięcie bardzo wysokich prędkości – rekord świata (ustanowiony 19 września 2008) w sprincie na 200 m ze startu lotnego (rozpędzanie – 1 mila) wynosi 132,5 km/h i należy do Sama Whittinghama na rowerze Varna Diablo II.

[madohora]

2018 – Organizacja Narodów Zjednoczonych ustanawia 3 czerwca Światowym Dniem Roweru

[madohora]

Ramy popularnych rowerów wykonuje się z rur ze stali węglowej, droższych – ze stopów aluminium lub stali stopowych (głównie manganowych, chromowych i chromo-molibdenowych). Stosuje się również stopy tytanu lub kompozyty (zazwyczaj laminaty na bazie włókien węglowych i aramidowych spajane żywicami polimerowymi).

[madohora]

Rury ram łączy się spawaniem w osłonie gazu obojętnego lub (rury stalowe) lutowaniem, automatycznie, półautomatycznie lub ręcznie. Spawanie jest obecnie popularniejsze niż lutowanie ze względu na szybkość operacji i nie wymaga usuwania związków pozostających po lutowaniu.

[madohora]

Ramy z kompozytów wykonywane są najczęściej jako samonośne konstrukcje skorupowe.

[madohora]

Części roweru wykonuje się najczęściej ze stali, stopów aluminium i tworzyw sztucznych.

[madohora]

Sport rowerowy, czyli kolarstwo dzieli się na: szosowe, torowe, przełajowe i górskie. Osobną dyscypliną jest BMX. Dyscypliny te są zarejestrowane przez UCI (Union Cycliste Internationale, Międzynarodową Unię Kolarstwa).

[madohora]

Rowery poziome i cyklomobile od 1934 r. nie są uznawane przez UCI za rowery, a ich rekordy nie są rejestrowane. Uznaje je i wspomaga IHPVA (International Human Powered Vehicle Association, Międzynarodowe Stowarzyszenie Pojazdów Napędzanych Siłą Mięśni Ludzkich) i ich rekordy są tam rejestrowane. Dyscypliny MTB dzielą się na: Downhill, Four Cross, Dual, Dirt jumping, Dual Slalom, Slalom, Cross Country, Freeride i Maraton.

[madohora]

W badaniu z 2011 r. przeprowadzonym przez Europejską Federację Rowerową (European Cycling Federation) porównano średnie emisje rowerów zwykłych i elektrycznych z innymi środkami transportu, biorąc przy tym pod uwagę środowiskowy koszt ich produkcji oraz użytkowania. W przypadku rowerów uwzględniono też dodatkowy wydatek energetyczny samych użytkowników w postaci spalonych kalorii. Według obliczeń emisja na każdy kilometr pokonany zwykłym rowerem wynosi 21 gramów CO2, a rowerem elektrycznym 1 gram więcej. W przypadku samochodów wynik to 271 gram na kilometr na osobę oraz 101 gram na kilometr na pasażera autobusów

[madohora]

Wiele naukowych opracowań dowodzi, że ludzie regularnie jeżdżący na rowerze mają mniejsze skłonności do otyłości, cukrzycy, udarów, chorób serca i różnych rodzajów raka. Rowerzyści nie tylko zyskują kilka lat życia, ale mają też większe szanse pozostać mobilnymi i niezależnymi w podeszłym wieku czy uniknąć demencji. U ludzi, którzy jeździli do pracy rowerem, istnieje o 40% mniejsze ryzyko zgonu w czasie 15 lat badania niż pozostałych. Kolarstwo znacznie poprawia kondycję układu sercowo-naczyniowego. Szpital Northern General Hospital w Sheffield przeprowadził badanie w trakcie którego zbadano sprawozdania z sekcji zwłok 32 osób, które regularnie jeździły na rowerze i zmarły w różnych okolicznościach. Porównano ich serca z organami innych zmarłych tym samym wieku i tej samej płci. Okazało się, że w grupie poruszającej się na rowerach znacznie rzadziej dochodziło do zaczopowania tętnic i obstrukcji naczyń wieńcowych

[madohora]

Inne badanie, opublikowane w 2016 r. przez Uniwersytet Południowej Danii, wykazało, że jazda na rowerze nawet w stosunkowo małym wymiarze czasu może znacząco zmniejszyć ryzyko wystąpienia schorzeń serca. Naukowcy przez 20 lat monitorowali 50 000 osób w wieku od 50 do 65 lat. Ci, którzy jeździli rowerem przynajmniej dziewięćdziesiąt minut tygodniowo, byli o 24% mniej narażeni na dusznicę bolesną i zawał serca w danym czasie. Przy jeździe rowerem zaledwie pół godziny tygodniowo ryzyko spadało o 16%

[madohora]

Steve Jones określił kiedyś rower mianem najważniejszego wynalazku przeciwdziałającego zaburzeniom genetycznym[20]. Dzięki rowerom ludzie szukający partnerów w pobliskich miejscowościach, mogli teraz wybierać ze znacznie większej grupy osób

[madohora]

W Grazu zapytano właścicieli sklepów, ilu ich zdaniem z ich klientów przyjeżdża autem. Sklepikarze oszacowali procent takich klientów na 58%, lecz kierowców było o połowę mniej. Podobne wyniki uzyskano w badaniach w Bristolu, Vancouver i Toronto, w Portland i w Szczecinie

[madohora]

Rowerzyści mogą przewozić na rowerze dziecko w wieku do 7 lat na bezpiecznym siodełku

[madohora]

Rowerzysta, opiekujący się dzieckiem do lat 10, kierującego także rowerem, ma prawo do jazdy lewą stroną jezdni (na zasadach ruchu pieszych)

[madohora]

W 1891 r. pierwszą w Polsce fabrykę rowerów założył Władysław Sierpiński. Polska Fabryka Rowerów i Motocykli Wicher, zlokalizowana była w Łodzi przy ul. Kilińskiego 96a. Produkowała kilkaset rowerów rocznie, gdyż właściciel nie zdecydował się na masową produkcję. Zaś warszawska firma Ormonde Kazimierza Lipieńskiego, założona rok wcześniej niż manufaktura Sierpińskiego, jedynie sprowadzała rowery z zagranicy aż do 1905 r., wówczas Lipieński zdecydował się na wyprodukowanie własnych modeli. W 1886 r. powstało Warszawskie Towarzystwo Cyklistów. Przed II wojną światową w Polsce działało kilka firm zajmujących się produkcją rowerów, części do nich były zarówno produkowane w Polsce, jak i sprowadzane z Wielkiej Brytanii lub Niemiec. Można wymienić trzy najważniejsze firmy w Warszawie – Adama Kamińskiego, Antoniego Rybowskiego i Franciszka Zawadzkiego, a także Fabryka Broni „Łucznik” w Radomiu. Każde większe miasto miało co najmniej jedną firmę rowerową. Ramy zazwyczaj produkowano na miejscu, a części sprowadzano.

[madohora]

W Nowym Jorku w latach 2000– 2014 popularność roweru wzrosła o prawie 450%, ale liczba śmiertelnych ofiar wśród rowerzystów pozostała w przedziale od 15 do 20 osób rocznie, a liczba ciężko rannych spadła z 440 do 341 rocznie. W Londynie w tym samym czasie liczba rowerzystów w mieście zwiększyła się o 225%, ale liczba rowerzystów zabitych lub ciężko rannych w ciągu roku nie uległa zmianie. Za to w całej Wielkiej Brytanii rowerzystów nie przybyło, ale liczba ofiar poszła w górę

[madohora]

W 2003 r. Peter Jacobsen stwierdził, że jeśli po drodze jeździ więcej rowerzystów, indywidualne ryzyko wypadku spada. Zdaniem Jacobsena może się tak dziać, ponieważ kiedy niechronieni uczestnicy ruchu stają się liczniejsi, kierowcy stają się bardziej świadomi ich obecności. Infrastruktura rowerowa zwiększa bezpieczeństwo i atrakcyjność jazdy rowerem, przyciągając więcej użytkowników, co z kolei dodatkowo podnosi bezpieczeństwo. Istnieją późniejsze badania, które podważają koncepcję Jacobsena

[madohora]

W Odense ponad 81% dzieci dociera do szkoły na rowerze, a miasto stawia sobie za cel, by każde dziecko w wieku 6 lat mogło samodzielnie dotrzeć do szkoły na rowerze. Dla porównania w Wielkiej Brytanii zaledwie od 2 do 3%, a w Warszawie 6% uczniów dojeżdża do szkoły rowerem. W Stanach Zjednoczonych, według National Center for Safe Routes to School, nawet wśród uczniów mieszkających w promieniu od jednej do dwóch mil od szkoły (1,6– 3,2 kilometrów), czyli niewiele ponad kwadrans jazdy rowerem, zaledwie 2% wybiera rower. Mniej więcej połowę rodzice dowożą samochodami

[madohora]

Wraz ze wzrostem zamożności brytyjskiego społeczeństwa odsetek uczniów posiadających rowery podniósł się z dwóch trzecich do 90%. W 1971 r. blisko 70% dzieci rodzice pozwalali jeździć rowerem po ulicy, w 1990 r. ta liczba spadła do 25%[66]. Znacznie mniej dzieci mogło poruszać się pieszo bez opieki, zwłaszcza w drodze do szkoły

[madohora]

Dla zwiększenia trakcji, koła w rowerach górskich są szersze niż w rowerach trekkingowych. Opony można dobrać w zależności od terenu, w jakim rower ma się poruszać – dla zmniejszenia oporu na drogach asfaltowych korzystać można z opon o gładkim bieżniku, z kolei opona o głębokim bieżniku ma poprawić trakcję w trudnym terenie, kosztem zwiększenia oporu. Średnice kół wynoszą 26, 27,5 oraz 29 cali, ramy dostosowane są do konkretnego rozmiaru koła.

[madohora]

BMX (ang. bicycle motocross) – nazwa roweru i rodzaju kolarstwa, które zostało zapoczątkowane w USA w latach 70. XX wieku.

[madohora]

Sport ten uprawia się na torach ziemnych ze sztucznie przygotowanymi przeszkodami, z użyciem rowerów na kołach 20-calowych (cruiser), posiadających wzmocnioną i bardzo uproszczoną (bez przerzutek) konstrukcję. Poza tym BMX-y mogą mieć dowolny typ konstrukcji, masę i geometrię.

[madohora]

Istnieją również mistrzostwa świata i puchar świata BMX (UCI BMX Supercross).

[madohora]

Bardzo prestiżową imprezą jest Puchar Świata – UCI BMX Supercross, których cechą charakterystyczną jest 8-metrowa rampa startowa, oraz większe przeszkody. Udział w tych zawodach mogą brać zawodnicy, którzy ukończyli 16 lat.

[madohora]

BMX zadebiutował jako dyscyplina olimpijska w Pekinie w 2008 r. Pierwszym mistrzem został Łotysz Māris Štrombergs, a mistrzynią Francuzka Anne-Caroline Chausson.

[madohora]

Mniej znane w Polsce, lecz cieszące się długą tradycją są zawody BMX freestyle odbywające się przy okazji corocznego festiwalu sportów ekstremalnych X Games.

[madohora]

W całej Polsce, głównie w większych miastach w okresie letnim odbywają się zawody BMX do bardziej znanych imprez należą: Baltic Games, Wąchock Jam czy też Mistrzostwa Polski BMX odbywające się corocznie w Białymstoku.

[madohora]

Współcześnie nazwa BMX zmieniła trochę znaczenie i oprócz BMX w rozumieniu UCI, do sportu tego zalicza się również:
street, czyli jazda w mieście, wskakiwanie na murki, poręcze itp.,
vert, czyli skakanie na pionowych rampach.
flatland, czyli ewolucje wykonywane na płaskim terenie, podobnie jak niegdyś freestyle w skateboardingu.
dirt, czyli najczęściej używane określenie skoków na specjalnie zaprojektowanych do tych celów torach.
park, czyli wykonywanie ewolucji na specjalnie do tego zbudowanych obiektach zwanych skateparkami.
We wszystkich tych odmianach freestyle’u odbywają się międzynarodowe zawody na całym świecie.

[madohora]

Dirt jumping – polega na wykonywaniu skoków i ewolucji w powietrzu (np. obrót o 360°, obrót do tyłu przez plecy – tzw. backflip, wyprostowanie ciała podczas lotu – superman, obrót kierownicy o 360° – barspin, zdjęcie nóg z pedałów – no footer, zdjęcie rąk z kierownicy – no hander, puszczenie się roweru i ponowne złapanie go – nothing) po wybiciu się z odpowiednio ukształtowanych ziemnych wyskoczni (tzw. hopek) o różnych kształtach i rozmiarach. W rowerach do tego stylu jazdy częściej montuje się hamulce niż w innych bmx'ach. Przełożenie napędu jest większe, żeby zawodnik mógł szybciej nabrać prędkości a opony mają głebszy bieżnik, w celu zwiększenia przyczepności na ziemnym podłożu.

[madohora]

Park – forma jazdy na BMX polegająca na pokonywaniu przeszkód w skateparku (np. rampa, quarter, spine itp.). Najczęściej wykonywane sztuczki to m.in. tailwhip; barspin; footjam, czyli wskoczenie na półkę rampy przednim kołem, blokując je butem. Sztuczki na skateparku można wykonywać na kilka sposobów: tzw. air czyli wybijając się z rampy w górę czy tzw. fly out czyli wybijając się z rampy w dal, bądź na półkę.

[madohora]

Street – dyscyplina polegająca na niczym nie ograniczonej jeździe po wszelkich wytworach architektury miejskiej. Polega na wykorzystywaniu wszelkich przeszkód ulicznych np. schodów, poręczy, murków, drzew oraz innych przeszkód. Obecnie jest bardzo dużo skateparków naśladujących uliczne przeszkody, czyli tak zwanych skateplaz. Umożliwia to uprawianie tego sportu bez niszczenia publicznego mienia takiego jak poręcze czy murki które często ulegają uszkodzeniom podczas wykonywania sztuczek.

[madohora]

Rower szosowy – sportowy rower, dostosowywany przede wszystkim do jazdy na twardej drodze.

[madohora]

Klasyczny układ napędowy składać się musi z zespołu zębatek przednich napędzanych bezpośrednio za pomocą nóg przy pomocy korb i pedałów. Zębatki przednie są połączone łańcuchem z zespołem zębatek napędzających bezpośrednio tylne koło. Ograniczenia dotyczące rozmiarów zębatek dotyczą młodszych kategorii wiekowych.

[madohora]

Klasyczna rama składać się musi z głównego trójkąta o określonych przez UCI rozmiarach maksymalnych i minimalnych, trójkąta tylnego oraz przednich widełek, których rozmiary i budowa są także ściśle zdefiniowane przez organizację.

[madohora]

Najważniejszym celem współczesnych producentów osprzętu i ram do rowerów szosowych jest osiągnięcie jak najmniejszej masy, przy zachowaniu jak największej sztywności bocznej (wpływa na efektywność energetyczną), jak największej liczby przełożeń i jak najmniejszego oporu aerodynamicznego produkowanych rowerów, nie przekraczając przy tym norm i definicji narzucanych przez UCI, według których waga roweru nie może być mniejsza niż 6,8 kg. Ten przepis został wprowadzony w 2000 roku dla bezpieczeństwa kolarzy (dążenie do zmniejszania masy roweru mogłoby skutkować zmniejszeniem wytrzymałości poszczególnych elementów). Postęp w zastosowaniu włókien węglowych oraz żywic sprawił jednak, że wykonywanie z nich rowery mogą być dużo lżejsze (w granicach 4,5 kg), zachowując przy tym odpowiednią wytrzymałość i sztywność. Osiąga się to poprzez stosowanie ultralekkich i ultrawytrzymałych materiałów jak karbon, duraluminium, tytan, włókna aramidowe oraz poprzez stosowanie jak najmniejszych ilości tych materiałów. Rowery niespełniające wymagań UCI mogą być stosowane w rekreacji, sporcie amatorskim i innych dyscyplinach sportowych np. triathlonie.

[madohora]

Konstrukcja roweru torowego jest bardzo zbliżona do konstrukcji roweru szosowego, występuje tu jednak kilka cech charakterystycznych:
jest lżejszy (brak hamulców, przerzutek itp.), ale jednocześnie ramy torowe często są cięższe od szosowych, gdyż nacisk w nich położony jest na sztywność konstrukcji. W jeździe po płaskiej nawierzchni decydująca jest masa kół, podczas gdy masa ramy z fizycznego punktu widzenia nie ma znaczenia. Najlżejsze konstrukcje osiągają masę poniżej 6,5 kg, lecz zgodnie z przepisami rowery stosowane w zawodach muszą mieć masę co najmniej 6,8 kg.
używane są oponodętki przyklejane do kół (tzw. szytki lub cingle). Szytki dla sprinterów osiągają wagę ok. 110 gramów, co jest wynikiem nie do pobicia dla ogumienia szosowego.
nie posiada przełożeń, gdyż są one zbędne, bo cały wyścig toczy się na płaskim torze, a start odbywa się ze specjalnej bramki. Stałe przełożenie jest dobierane indywidualnie do potrzeb danego zawodnika.
często dodatkowo używa się w nim pedałów na podwójne paski (nie na klasyczne wpięcia jak w innych dyscyplinach), aby zminimalizować ryzyko wyskoczenia buta z pedału w trakcie sprintu
najistotniejszą cechą jest brak wolnobiegu, tzw. ostre koło, tj.: gdy kręci się tylne koło, kręcą się również pedały – nie sposób więc jechać nie pedałując
ze względów bezpieczeństwa zabronione jest montowanie hamulców.

[madohora]

Rower trekkingowy – rower do uprawiania zaawansowanej turystyki rowerowej, polegającej na przemierzaniu długich, często wielodniowych tras, zarówno po drogach asfaltowych, jak i drogach o nawierzchni nieutwardzonej.

[madohora]

Rower miejski – rower przeznaczony do jazdy w mieście.

[madohora]

Tradycyjny rower miejski, tak zwany holender, zbudowany jest najczęściej na kołach 28-calowych (choć spotyka się również rowery z kołami 26- i 27-calowymi), posiada giętą, szeroką kierownicę, krótką ramę i szerokie siodełko umożliwiające jazdę w pozycji wyprostowanej. Posiada on też zwykle lampki zasilane z dynama, komplet błotników, osłonę na łańcuch, nóżkę, bagażnik tylny, czasem osłonę tylnego koła czy koszyk.

[madohora]

Podobnie jak w przypadku rowerów górskich i crossowych, tak i tu wyróżnia się dwa podstawowe typy ram. Pierwsza jest to rama konwencjonalna (tak zwana męska) z górną rurą mocowaną z jednej strony do górnej części główki ramy a z drugiej do górnej części rury podsiodłowej. Drugi typ to rama damska (tak zwana damka) z górną rurą znacznie obniżoną w celu wygodniejszego wsiadania i umożliwiająca jazdę w spódnicy (lub sukience). Taka konstrukcja powoduje co prawda pewne osłabienie sztywności konstrukcji ramy, ale górna rura pracuje niemal wyłącznie na ściskanie, a rower miejski nie jest rowerem wyczynowym. Nie jest to jedyna różnica w stosunku do ramy męskiej, gdyż często rura podsiodłowa w damce ustawiona jest bardziej pionowo, dzięki czemu siedzi się bliżej kierownicy i w bardziej wyprostowanej pozycji. Wygodniejsza pozycja i wygoda użytkowania powodują, że damki są często używane również przez mężczyzn.

[madohora]

We współczesnych rowerach miejskich najczęściej stosuje się przerzutki zewnętrzne lub wewnętrzne, a ich rodzaj zależy od kraju, producenta i modelu.

[madohora]

W Holandii, która jest najważniejszym europejskim producentem rowerów miejskich, najpopularniejsze są przerzutki planetarne (wewnętrzne, umieszczone wewnątrz tylnej piasty – od 3 do 14 biegów) i hamulce torpedo (popularna „kontra”) lub bębnowe (rolkowe, umieszczone w piastach). Wewnętrzne przerzutki i hamulce, a także spotykane coraz częściej dynamo w piaście przedniego koła, nie wymagają w praktyce regulacji ani konserwacji, działają niezależnie od warunków atmosferycznych i nie są narażone na korozję.

[madohora]

W porównaniu do rowerów przeznaczonych dla starszych dzieci i dorosłych rowery biegowe mają bardzo uproszczoną konstrukcję i wymiary, umożliwiające swobodne ich użytkowanie przez dzieci już w wieku 18 miesięcy. Rowerki biegowe pozbawione są pedałów i towarzyszącego im mechanizmu napędowego z kołami zębatymi i łańcuchem.

[madohora]

Ramy rowerów występują w różnych kształtach, obniżone, ułatwiające wsiadanie i zsiadanie w bezpieczny sposób. Konstrukcja ramy jest tak opracowana, by zminimalizować możliwość odniesienia urazu w razie wywrotki. Brak amortyzatorów (hardtail) powoduje niewielką masę oraz niski koszt produkcji i serwisu. Ramy wykonane mogą być ze stali lub drewna, aluminium, a w rzadkich przypadkach z włókna węglowego lub innych materiałów.

[madohora]

Średnica kół z uwagi na niewielki wzrost użytkowników wynosi nie więcej niż 12 cali. Koła w rowerach biegowych są standardowej lub o podwyższonej szerokości, ułatwiającej trakcję i pokonywanie niewielkich nierówności. Bieżnik niezbyt głęboki, nie powodujący zwiększenia oporów toczenia.

[madohora]

Ponadto rowery towarowe są produkowane w setkach indywidualnych warsztatów na zamówienie.

[madohora]

W Polsce ze względu na relatywnie mały rynek zbytu produkcja rowerów towarowych realizowana jest przez wyspecjalizowane pracownie i warsztaty rowerowe: m.in. Artoboros (Wrocław), Flexi Cargo Bike (Warszawa), Stork Cargo Bike (Poznań), Trop – rowery nietypowe (Trójmiasto), WheelooCycles (Łódź), Rekibiker (Warszawa), Manufaktura Rowerowa 3πR (Kraków).

[madohora]

Do Polski importowane są także rowery marki Babboe Bikes (holenderskie) oraz Larry vs Harry i Nihola (duńskie).

[madohora]

Popularność rowerów towarowych w Polsce wzrosła pod koniec pierwszej dekady XXI wieku wraz z gwałtownym przyrostem popularności ruchu rowerowego w miastach. Nie jest znana dokładna liczba rowerów towarowych w Polsce. Szacunki środowiska użytkowników mówią o liczbie około 100 (2016). Należy wziąć pod uwagę, że czasem z jednego roweru korzysta w Polsce kilka osób lub rodzin, które decydują się na współdzielenie.

[madohora]

Istnieje zintegrowane środowisko użytkowników, które zorganizowało dwa zloty rowerów towarowych: w 2015 roku w Warszawie oraz w 2016 roku w Krakowie.

[madohora]

W kilku miastach powstały inicjatywy połączenia czytelni / biblioteki z rowerem transportowym tak zwane „lotne czytelnie”

[madohora]

W wielu miastach (Katowice, Tychy, Sosnowiec), gdzie funkcjonuje publiczny system wypożyczalni rowerów obsługiwany przez Nextbike dostępne są także rowery cargo.

[madohora]

Współcześni producenci rowerów transportowych eksperymentują z nowymi konstrukcjami, materiałami czy napędami elektrycznymi, aby zmniejszyć masę roweru, poprawić jego zwrotność i zwiększyć prędkość.

[madohora]

Cruiser – typ motocykla, stworzony do turystyki, charakteryzujący się niskim położeniem siedzenia kierowcy, kierownicą wydłużoną ku tyłowi motocykla (co powoduje wyprostowaną pozycję kierującego), brakiem rozbudowanej karoserii (silnik jest dobrze widoczny). Motocykle tego typu najczęściej wyposażone są w silnik w układzie widlastym, mają też wiele elementów chromowanych. Wśród właścicieli motocykli tego typu popularne jest montowanie do nich dodatkowych akcesoriów np. lightbar, sissybar, sakw, szyb, gmoli itp.

[madohora]

Kolarze niepełnosprawni uczestniczą w wyścigach kolarskich organizowanych na całym świecie. Do najbardziej popularnych wyścigów tandemowych w Polsce należą – wyścig w Lublinie, w Poznaniu i w Polanicy-Zdroju. W skład takiego wyścigu zazwyczaj wchodzi jazda indywidualna na czas na dystansie około 20 km oraz wyścig ze startu wspólnego na dystansie około 80 km. Oprócz wyścigów krajowych organizowane są także wyższej rangi wyścigi międzynarodowe wpisane do kalendarza UCI, w tym Puchar Świata i Mistrzostwa Świata. Wyścigi te są organizowane w ramach parakolarstwa wraz z innymi grupami niepełnosprawnych kolarzy – C, H I T. Kolarstwo tandemowe jest również dyscypliną paraolimpijską.

[madohora]

Oprócz kolarstwa tandemowego na szosie, tandemy biorą udział w wyścigach także na torze kolarskim. Konkurencje torowe to wyścig na dochodzenie – 4 km dla mężczyzn i 3 km dla kobiet, jazda indywidualna 1 km oraz sprint.

[madohora]

[madohora]

Kwadracykl, rower czterokołowy - czterokołowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni. Wynaleziony został w połowie XIX w., nie znalazł jednak szerszego zastosowania z powodu konkurencji roweru. W okresie późniejszym (także w XXI w.) budowany zwykle przez amatorów sportu rowerowego, chcących wyróżnić się oryginalnym sprzętem.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Tricykl – rower o dwóch dużych kołach tylnych i małym przednim kole. Jest to jeden z welocypedów.
Wynaleziono go w II połowie XIX wieku.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Kwadryga (łac. quadriga) – antyczny rzymski wóz dwukołowy, zaprzężony w cztery konie znajdujące się obok siebie (zobacz też: rydwan). Powożona z pozycji stojącej, używana była głównie do wyścigów oraz jako wóz służący podczas pochodów triumfalnych w trakcie różnych uroczystości.

[madohora]

Rzymianie fascynowali się wyścigami powozów, które odbywały się na hipodromach.

[madohora]

W architekturze określa się tym terminem rzeźbę, przedstawiającą kwadrygę z powożącym, często stosowaną jako zwieńczenie pomnika lub fasady budowli o formach klasycystycznych.

[madohora]

Rower jednokołowy (monocykl) (mono- + gr. kýklos „koło”) – rodzaj pojazdu jednośladowego, który jest napędzany siłą ludzkich mięśni i który posiada tylko jedno koło toczące się po podłożu. Jest podobny do roweru, jednak nie posiada wielu charakterystycznych dla niego części (np. kierownicy).

[madohora]

Monocykl często kojarzony jest przede wszystkim z cyrkiem, jednak w wielu krajach (USA, Japonia, Wielka Brytania, Niemcy) jest popularnym środkiem sportu i rekreacji.

[madohora]

Typowy monocykl składa się ze znacznie mniejszej liczby części niż rower. Mimo zewnętrznego podobieństwa elementy monocykla różnią się istotnie od swoich dwukołowych odpowiedników. Oto podstawowe różnice:

koło o podwyższonej wytrzymałości składające się z:
obręczy i szprych przystosowanych do dużych obciążeń, jak w dobrym rowerze górskim, oraz
piasty o specjalnej konstrukcji z nieruchomą względem koła osią;
korby pedałów symetryczne (w rowerach dwukołowych prawa korba jest zazwyczaj zespolona fabrycznie z zębatką);
pedały w monocyklach do sportów halowych i gier zespołowych pozbawione są ostrych krawędzi i wykonane są z niebrudzącego tworzywa, natomiast w monocyklach do jazdy terenowej i freestyle stosuje się pedały platformowe z bolcami;
widelec przymocowany jest do osi koła za pośrednictwem łożysk, które pozwalają na obrót koła i pedałów, od górnej strony zamocowana jest w nim sztyca siodełka;
siodełko ma kształt półksiężyca i wyposażone jest często w uchwyt (lub uchwyty: z przodu i z tyłu) ułatwiający niektóre ewolucje.
Szczegóły konstrukcyjne i materiały używane do produkcji części są bardzo zróżnicowane w zależności od zastosowania monocykla i wymogów użytkownika. Istnieje kilka fabryk produkujących standardowe monocykle w krótkich seriach (głównie w Republice Chińskiej (Tajwan)), ale część monocykli produkowana jest przez firmy specjalizujące się w ich produkcji (QU-AX, Koxx-one, Kris Holm, Nimbus oraz nowa marka na rynku Impact).

[madohora]

Poza opisaną wyżej wersją podstawową monocykl ma również kilka popularnych odmian. Są to, między innymi:

Giraffe, „Żyrafa” – monocykl o długiej (wysokiej) ramie, pedały mają własną oś, a napęd na koło przeniesiony jest za pomocą łańcucha;
Ultimate wheel – monocykl bez ramy i siodełka, jadący stoi cały czas na pedałach;
Monocykl „wielokołowy” – koła ustawione są jedno na drugim, górne napędzane przez jadącego, dolne toczy się po podłożu.
Geared unicycle – monocykl, którego kola kręcą się szybciej niż pedały, dzięki przekładni
Kangaroo unicycle – monocykl, w którym pedały są ustawione w tym samym kierunku, a nie przeciwlegle
Impossible wheel – monocykl bez siodełka i pedałów (z platformami na nogi)
Freewheeling unicycle – monocykl bez ostrego koła

[madohora]

Jazda na monocyklu jest trudniejsza niż na rowerze. Operując pedałami i balansując ciałem należy utrzymać równowagę w dwóch płaszczyznach. Równowaga przód-tył utrzymywana jest przez odpowiednie przyspieszanie i zwalnianie monocykla za pomocą pedałów. Utrzymywanie równowagi poprzecznej do kierunku jazdy polega na jeździe „wężykiem” (zazwyczaj niedostrzegalnym dla zewnętrznego obserwatora). Ze względu na stałe połączenie pedałów i koła prędkość poruszania się monocykla zależy od średnicy koła i kadencji. Dlatego do jazdy na dłuższe odległości używa się monocykli z dużym kołem (o średnicy 29 cali, lub nawet 36 cali), podczas gdy do trików i jazdy "freestyle" znacznie odpowiedniejsze są koła 20 cali.

[madohora]

Popularny jest pogląd, że monocykl wywodzi się z wczesnej wersji bicykla (angielski penny-farthing) z wielkim przednim kołem i małym tylnym. Konstrukcja przedniego koła takiego bicykla była podobna do koła dzisiejszego monocykla, a w przypadku podbicia tylnego koła na wyboju, problemy z utrzymaniem równowagi były również analogiczne. Aby monocykl był przystosowany do ruchu po drogach publicznych (w dzień) należy wyposażyć go w tylny czerwony odblask i dzwonek (np. pod siodełkiem).

[madohora]

Wyścigi na czas:

Krótkie dystanse (od 100m do 1600m);
Długie dystanse (do 100 mil);
Sztafety (np. 100m);

[madohora]

Skoki:

Skok w dal;
Skok na odległość;
Gliding:
Downhill:
Trial:
Street

[madohora]

Gry Zespołowe (halowe):
Hokej;
Koszykówka;
Piłka ręczna;

[madohora]

Rower składany (potocznie składak) – rower, o zmniejszonych rozmiarach, który można łatwo jeszcze zmniejszyć na czas transportowania lub przechowywania. Zmniejszenie rozmiarów uzyskuje się poprzez stosowanie kół o mniejszej średnicy i mniejszej ramie. Składanie obejmuje zwykle obniżanie kierownicy i siodełka oraz czasami składanie ramy.

[madohora]

Większość rowerów składanych posiada współcześnie, niewielkie, 14–24-calowe koła, można je błyskawicznie złożyć do rozmiarów walizki, co umożliwia ich łatwe transportowanie nawet w bardzo zatłoczonych środkach transportu publicznego. Są szczególnie popularne w wielkich aglomeracjach miejskich (zwłaszcza w Londynie, Nowym Jorku i Tokio) jako pojazd, służący do krótkich przejazdów od stacji metra do domu i miejsca pracy. Większość tych rowerów bazuje na konstrukcji "Bromptona", roweru zaprojektowanego w 1975 r. przez Anglika, Andrew Ritchie.

[madohora]

Oprócz składanych rowerów miejskich, wielu producentów sprzedaje też składane rowery najrozmaitszych typów – poczynając od składanych rowerów górskich, przez rowery do zastosowań dla wojska i służb specjalnych (ze słynnym "Paratrooperem" na czele), a kończąc na składanych "Holendrach" a nawet kolarskich rowerach szosowych.

[madohora]

Oprócz podstawowej zalety roweru składanego – czyli możliwości jego szybkiego złożenia i rozłożenia, rower ten zwykle posiada kilka wad, które powodują, że nie jest on zbyt popularny:
jest cięższy od analogicznych rowerów nieskładanych
jest mniej trwały
dobrej jakości rowery składane są dość drogie
złej jakości rowery składane są niebezpieczne w użyciu a ich składanie jest bardzo kłopotliwe.

[madohora]

Największym producentem rowerów składanych są jednak obecnie firmy z Tajwanu – zwłaszcza Giant, Dahon i Montague, która swoje korzenie ma USA w mieście Cambridge, MA. Dahon posiada całą paletę modeli rowerów składanych – od miejskich i dziecięcych po rowery szosowe. Z kolei Montague jest producentem pełnowymiarowych składanych rowerów górskich i miejskich.

[madohora]

Do najbardziej znanych produkowanych w Polsce zaliczają się:

Karat
Sokół
Czajka
Pelikan
rowery z serii "Pegaz"
rowery z serii "Flaming" – na kołach 20-calowych
rowery z serii "Jubilat" – na kołach 24-calowych (Jubilat 2, Jubilat 3)
rowery z serii "Wigry" (Wigry 2, Wigry 3)

[madohora]

Rower poziomy – rower, na którym rowerzysta przyjmuje pozycję półleżącą lub leżącą. Ze względu na specyficzną konstrukcję, rowery te uznaje się za bardziej ergonomiczne od rowerów klasycznych. Dzięki zmniejszeniu oporu powietrza oraz redukcji strat energii na pionowy ruch kolarza, jazda na rowerze poziomym jest efektywniejsza energetycznie (kosztem tego samego wysiłku można pokonać dłuższy dystans), a osiągane prędkości są wyższe niż w przypadku rowerów klasycznych. Różnorodność rowerów poziomych jest równie wielka jak rowerów klasycznych: od w pełni zamortyzowanych rowerów miejskich o krótkiej bazie do typowo wyczynowych typu „low racer”, czyli niska wyścigówka.

[madohora]

🚲

[madohora]

SWB (Short Wheel Base) – rowery o małym rozstawie osi, w których pedały znajdują się przed przednim kołem na specjalnym wysięgniku.

[madohora]

LWB (Long Wheel Base) – rowery o dużym rozstawie osi, mające pedały pomiędzy przednim kołem a fotelem rowerzysty.

[madohora]

CLWB (Compact Long Wheel Base) – modyfikacja konstrukcji LWB, w której pedały znajdują się blisko przedniego koła (często ponad nim), zmniejszając tym samym całkowitą długość roweru.

[madohora]

Pozycja jadącego na rowerze poziomym jest bardziej opływowa niż na rowerze tradycyjnym, co znacznie zmniejsza opory powietrza. Po dodaniu owiewek aerodynamicznych, rower poziomy umożliwia jazdę ze znacznie wyższą prędkością od roweru tradycyjnego

[madohora]

W górskich rowerach posiadających pełną amortyzację czasami nie występuje klasyczny trójkąt główny, lecz mają one szkielet o kształcie zbliżonym do litery „Y”.

[madohora]

Obecnie w kolarstwie zawodowym najbardziej popularne są ramy produkowane z kompozytów włókna węglowego (popularnie nazywanego karbonem). Najlżejsze konstrukcje z tego materiału potrafią osiągać wagi rzędu 600 gramów. Przy współczesnych technikach produkcji można zachować znakomitą sztywność ramy przy dobrym tłumieniu nierówności na drogach (w porównaniu do innych materiałów). Ramy z kompozytów nie ulegają korozji, a zastosowany materiał daje możliwość formowania ich w prawie dowolny kształt, jak również uzyskanie sztywności w różnych kierunkach i w różnym stopniu. Konstrukcje te są jednak mniej odporne na gięcie boczne i ucisk niż stalowe i aluminiowe. W przypadku bardzo lekkich wyczynowych konstrukcji zaleca się ich profilaktyczną wymianę co kilka sezonów.

[madohora]

Stopy aluminiowe są mniej wytrzymałe od stali, ale znacznie lżejsze. Ramy aluminiowe gorzej tłumią drgania niż ramy stalowe. Aluminium ulega też szybciej niż stal procesom zmęczeniowym – szczególnie w miejscu spoin, więc żywotność ram aluminiowych jest znacznie krótsza od ram stalowych.

[madohora]

Ramy ze stali „Cr-Mo” są wciąż bardzo popularne i nie są dużo cięższe od tanich ram aluminiowych. Masy najlżejszych szosowych ram stalowych dochodzą do 1000 gramów, co jest często lepszym wynikiem od markowych ram aluminiowych. Jedną z największych wad ram stalowych jest to, że są podatne na korozję, muszą więc być zabezpieczane lakierem. Firma Reynolds opatentowała stop stali odporny na korozję. Jest on bardzo trudny w obróbce, jest za to bardzo lekki i wytrzymały (to właśnie z tego stopu wykonano 1000-gramową stalową ramę).

[madohora]

Niegdyś w rowerach szosowych dość powszechne były ramy dużego rozmiaru, czasem nawet sporo przewymiarowane. Trend ten był podyktowany niemożnością wyprodukowania długich, a zarazem mocnych i sztywnych rur mostków oraz sztyc siodła. Obecnie zostało to zupełnie wyparte między innymi z powodu bezpieczeństwa – odległość górnej rury ramy od krocza, oraz drugiej ważnej cechy – jak największej redukcji wagi. Mniejsze ramy są znacznie lżejsze.

[madohora]

Koła stosowane w drogich rowerach sportowych są najczęściej kupowane osobno, od razu w całości. Producenci tych kół starają się tak dobierać części, z których są one zmontowane, aby maksymalnie je „odchudzić” przy zachowaniu ich wysokiej trwałości. Montaż tych kół – zwłaszcza ich centrowanie i wyrównoważanie – jest wykonywane automatycznie i dokładnie kontrolowane.

[madohora]

Na trwałość kół szprychowych znaczenie ma dobre równomierne i odpowiednie naprężenie szprych. Centrowanie polega na naciągnięciu wszystkich szprych tak, aby koło nie miało bić bocznych i promieniowych („jajowate koło”), a także, aby znajdowało się pośrodku między widełkami w ramie.

[madohora]

Szprychy w kołach zaplata się zwykle na „dwa” lub „trzy krzyże” – tzn. każda szprycha krzyżuje się dwukrotnie (raz od góry i raz z dołu) z innymi szprychami (lub trzykrotnie – wtedy każda szprycha jest prowadzona nad dwiema i pod jedną inną szprychą). Można je też zaplatać na „jeden krzyż” oraz na „słoneczko” – czyli bez żadnego krzyżowania. Zaplot na „słoneczko” daje najlżejsze i najsztywniejsze w pionie koło, ale jest ono mało odporne na rozcentrowanie na boki. Im więcej krzyżowań, tym koło staje się bardziej „miękkie” w pionie, ale też bardziej odporne na rozcentrowanie na boki.

[madohora]

Wadą kół szprychowych jest to, że w trakcie użytkowania wcześniej czy później dochodzi do jego rozcentrowywania i dlatego trzeba je od czasu do czasu centrować.

[madohora]

Rozmiary kół podaje się zwykle w calach lub czasami w milimetrach. Warto zwrócić uwagę, że rozmiar koła nie jest średnicą obręczy, ale przeciętnej opony do niej przeznaczonej. Przykładowo koła 26-calowe (standard ISO 559) posiadają obręcz o średnicy 22 cali. Koła 29-calowe (ISO 622) mają obręcze o średnicy około 24,5 cala.

[madohora]

W rowerach górskich stosuje się koła 26 cali – ISO 559 mm – zaś w BMX-ach i rowerach do cyklotrialu stosuje się koła 20 cali. Obie te normy także są zatwierdzone przez UCI.

[madohora]

Należy zwrócić uwagę, że calowe i francuskie oznaczenia podawane są dla zewnętrznej średnicy opony. Nie koresponduje to ze średnicą obręczy (felgi). Oznaczenia ETRTO podawane są dla wewnętrznej średnicy, co gwarantuje właściwe dobranie opony i obręczy.

[madohora]

Obie piasty w rowerze mają postać tulei, wewnątrz których znajdują się łożyska. Tuleje posiadają zwykle po dwa kołnierze z otworami do mocowania szprych.

[madohora]

Tylna piasta zwykle jest dodatkowo zaopatrzona w mechanizm zapadkowy zwany wolnobiegiem. Są dwa systemy montażu wolnobiegu:
zintegrowany w jedną część z tylnymi zębatkami
ukryty w bębenku (potocznie zwanym orzechem), na który zakłada się kasetę z zębatkami lub każdą zębatkę oddzielnie. System z bębenkiem jest obecnie znacznie częściej spotykany, gdyż gwarantuje lepsze uszczelnienie piasty i możliwość wymiany zębatek bez konieczności rozbierania całej piasty.

[madohora]

Istnieją również piasty z wmontowanym dynamem, zasilającym oświetlenie roweru, a także piasty z wewnętrznymi przerzutkami planetarnymi. Są to rozwiązania stosowane głównie w rowerach miejskich.

[madohora]

Najprostszym typem piasty tylnej jest tzw. ostre koło czyli układ w którym zębatka jest zamocowana bezpośrednio do piasty i zawsze obraca się razem z kołem. Piasty te wyposażone są w dodatkowy mniejszy gwint lewoskrętny pozwalający zablokować zębatkę nakrętką kontrującą.

[madohora]

Piasty do rowerów górskich różnią się dodatkowo rodzajami kołnierzy. W wersji do hamulców tarczowych posiadają one specjalnie wzmacniane kołnierze z dodatkowymi otworami do zamocowania tarcz, zaś w wersji zwykłej posiadają one normalne kołnierze służące wyłącznie do mocowania szprych.

[madohora]

Piasty różnią się wieloma szczegółami budowy, między innymi sposobem łożyskowania osi:

najtańsze piasty posiadają zwykle dwa proste łożyska kulkowe. Bieżnie zewnętrzne tych łożysk są utworzone przez odpowiednio ukształtowane wewnętrzne powierzchnie piasty. Bieżniami wewnętrznymi (konusami) są nakrętki w kształcie stożków. Pomiędzy bieżniami umieszczone są kulki, zazwyczaj bez koszyka. Luz łożysk reguluje się pokręcając stożki. Po uzyskaniu odpowiedniego luzu położenie stożków zabezpiecza się nakrętkami kontrującymi.
piasty na łożyskach maszynowych posiadają zwykle dwa

[madohora]

piasty na łożyskach maszynowych posiadają zwykle dwa standardowe łożyska kulkowe. Nakrętki kontrujące mocują tylko łożyska i nie można za ich pomocą regulować docisku kulek do bieżni. Zaletą tego rozwiązania jest to, że po zużyciu się łożysk można je wymontować i wstawić nowe. Wadą jest duża masa takich piast i mała trwałość łożysk, które nie są projektowane specjalnie do przenoszenia obciążeń występujących w trakcie jazdy rowerem.

[madohora]

piasty pakietowe – posiadają one specjalnie projektowane dla rowerów zespoły od 3 do 5 łożysk. Układ i konstrukcja łożysk jest tak dobrana aby zoptymalizować ich masę i zapewnić jak najdłuższą ich pracę. Niektóre rodzaje takich piast są nierozbieralne, inne można rozłożyć na części – jednak wymiana poszczególnych łożysk jest kosztowna, gdyż nie są to łożyska standardowe i trzeba je nabywać u producenta piast. W tego rodzaju pakietach stosuje się nie tylko łożyska kulkowe, ale także baryłkowe, igłowe itp. Tego rodzaju łożyskowanie jest spotykane w najdroższych piastach do rowerów szosowych i górskich

[madohora]

mocowanie nakrętkami sześciokątnymi: Najprostszym sposobem jest mocowanie osi piasty do ramy zwykłymi nakrętkami. Takie mocowanie wiąże się z koniecznością każdorazowego odkręcania i przykręcania koła przy pomocy odpowiedniego klucza, oraz wymaga przy przykręcaniu koła ustawienia go we właściwej pozycji i równomiernego dokręcania nakrętek po obu stronach, tak aby koło po przykręceniu było w osi symetrii ramy.

[madohora]

mocowanie na „motylka”: jest to mocowanie nakrętkami skrzydełkowymi nie wymagającymi klucza do odkręcenia i przykręcenia.

[madohora]

mocowanie dźwigienkowe: zwane jest ono także mocowaniem „Quick Release” (szybkozamykacz, potocznie 9QR). Składa się on z jednej nakrętki, która pełni funkcję kontry i regulacji siły zapięcia, pręta ze sprężynkami przechodzącymi przez środek wydrążonej osi piasty oraz dźwigni zaciskowej. Koło mocuje się przez przekręcenie dźwigni o 90 stopni w stronę koła. Po jednokrotnym wyregulowaniu zapięcia przy pomocy nakrętki kontrującej, koło zdejmuje się i zakłada przy pomocy jednego, prostego ruchu odgięcia lub zagięcia dźwigienki. Zapięcia są wygodne i skuteczne. Ich właściwe wykonanie jest jednak trudne technicznie i dlatego są one stosunkowo drogie.

[madohora]

oś przelotowa: nowa metoda mocowania koła, piasty w tym systemie nie posiadają miejsca montażowego, przechodzi przez nie oś zakończona gwintem, który wkręca się w przygotowane miejsca w ramie czy widelcu. System ten daje większą sztywność niż w mocowaniu dźwigienkowym, koło siedzi sztywniej i pewniej. Oś przelotowa występuje w różnych rozmiarach, od 15 mm/100 mm. 15 mm/110 (system boost) i 20 mm grubości (stosowane w amortyzatorach DH) dla przednich piast, oraz 12 mm/135, 12 mm/142, 12 mm/148 mm (system boost), 12 mm/150 mm, 12 mm/190 mm (fatbike) itp.

[madohora]

Obsługa piast sprowadza się w przypadku piast rozbieralnych – do jednego, dwóch w ciągu roku przeglądów połączonych z demontażem piasty, oceną stopnia zużycia łożysk i nasmarowania ich. Piasty nierozbieralne nie wymagają żadnej obsługi. Jeździ się na nich do czasu aż się zużyją a potem wymienia na nowe. Do smarowania piast przeznaczone są specjalne smary, które zwykle posiadają mniejszą lepkość od smarów stosowanych do łożysk samochodowych.

[madohora]

Nawet piasty nierozbieralne wymagają od czasu do czasu regulacji. Regulacji dokonuje się za pomocą nakrętek kontrujących. Ustawia się za ich pomocą nacisk kulek na bieżnie. Przy zbyt silnym nacisku piasta obraca się za ciężko, a przy zbyt słabym ma luzy. Odpowiednio wyregulowana piasta powinna kręcić się lekko, ale bez luzów. Jeśli nie daje się osiągnąć takiego stanu, to najprawdopodobniej łożyska piasty są już nadmiernie zużyte lub wymagają wyczyszczenia i nasmarowania.

[madohora]

Szprycha jest zakrzywiona i zakończona tzw. łebkiem na jednym końcu, a z drugiej strony nagwintowana. Łebek przeplata się przez otwory w kołnierzu piasty, zaś gwintowany, prosty koniec łączy się z otworami w obręczy za pomocą nypli.

[madohora]

Pierwsze rowery były wyposażone w drewniane szprychy, jednak koła zbudowane na nich okazały się zbyt ciężkie. Lepszym rozwiązaniem okazały się szprychy wykonane ze stali. Przez wiele dziesięcioleci XX wieku pokrywano je chromem w celu ochrony przed korozją. Obecnie takie szprychy można spotkać już tylko w najtańszych rowerach, podczas gdy powszechnie stosuje się stal nierdzewną jako optymalny materiał do tego zastosowania. Niektóre firmy rowerowe do produkcji szprych używają też stopów aluminium (Mavic), tytanu (Marwi) lub włókien węglowych (CarbonSports).

[madohora]

Średnice szprych wynoszą od 1,5 mm do 2,35 mm, przy czym większość kół jest budowana na szprychach 2 mm. Można spotkać trzy rodzaje szprych:
o jednolitej średnicy na całej długości;
cieniowane, których środkowa część ma mniejszą średnicę niż końce;
aero, spłaszczone na środkowym odcinku dla zmniejszenia oporów powietrza.

[madohora]

Długość szprych zależy od rozmiaru koła, rodzaju użytej obręczy i piasty oraz od sposobu przeplatania. Dostępne w handlu szprychy mają od około 14 do 32 cm.

[madohora]

W kole umieszcza się od 16 do 48 szprych, przy czym najczęściej spotykana liczba to 32 lub 36. Szprychy zaplata się na kole na kilka różnych sposobów, z których najpopularniejsze są:
na krzyże – każda szprycha krzyżuje się z innymi, np. w zaplocie na 3 krzyże, każda szprycha krzyżuje się (przecina) z 3 innymi znajdującymi się po tej samej stronie koła;
na słoneczko – szprychy układają się po promieniu koła, biegnąc od piasty do obręczy bezpośrednio bez żadnych skrzyżowań.

[madohora]

Najbardziej znani producenci szprych (w nawiasach oznaczenia znajdujące się zwykle na łebkach): DT Swiss (DT), Alpina-ACI (S), Sapim (SAP), Nirosta (N), Mach1 (trójkąt), Richman (R), Wheelsmith (W), Hoshi (H) i CNspoke.

[madohora]

[madohora]

Obręcz rowerowa, felga rowerowa, żargonowo rawka lub rafka – część koła rowerowego znajdująca się na jego obwodzie, na którą montuje się dętkę i oponę. Obręcz jest łączona ze środkiem koła poprzez piastę za pomocą szprych.

[madohora]

Większość obręczy produkuje się z wcześniej przygotowywanych w hutach profili metalowych (zwykle ze stopów stali lub, częściej, aluminium), które się tnie, dziurkuje i zagina w okrąg a na koniec łączy za pomocą kleju lub spawu.

[madohora]

Najtańsze obręcze produkuje się z prostych profili w kształcie litery U, przy czym końce litery U są lekko zawijane do środka, by utrzymywały w miejscu kołnierz opony.

[madohora]

W profilu obręczy wierci się otwory, przez które będą przechodziły nyple i szprychy. Otworów tych może być zwykle od 28 do 36, przy czym najczęstszą liczbą jest 32 lub 36 (w rowerach szosowych nawet zaledwie 16 w przednim i 20 w tylnym kole). W tańszych obręczach otwory te są co najwyżej szlifowane, natomiast w droższych są na nie nabijane specjalne pierścienie, zwane oczkami lub kapslami. Pierścienie te znacznie wydłużają czas eksploatacji, gdyż obręcze zaczynają zwykle pękać właśnie w okolicach otworów. Dodatkowo pierścienie te znacznie ułatwiają centrowanie kół, gdyż łatwiej się w nich obraca nyplami.

[madohora]

W przypadku obręczy do hamulców szczękowych bardzo istotne jest wykończenie bocznych powierzchni obręczy, które powinny być możliwie jak najbardziej równe i gładkie. W przeciwnym razie hamowanie odbywa się z piskiem i szybkim zużywaniem się klocków hamulcowych. W tanich obręczach powierzchnie boczne są zwykle tylko szlifowane, a i to nie zawsze. W droższych są one często pokrywane warstwą ceramiczną, która spowalnia ścieranie się klocków i samych powierzchni i przy okazji niemal w 100% eliminuje problem piszczenia.

[madohora]

W sportowych rowerach szosowych, a także w dużym stopniu górskich do zawodów typu cross country, kluczową sprawą jest masa obręczy. Im mniejsza, tym lepiej, lecz wraz ze zmniejszaniem masy zwykle spada także wytrzymałość. Stosuje się tutaj obręcze o jak najcieńszych profilach, zwykle jednokomorowe i oczkowane. Najlżejsze obręcze są tak „wyśrubowane” wytrzymałościowo, że często wytrzymują tylko jedne zawody – za to ich masy schodzą nawet poniżej 300 g. Profile wielu takich obręczy bywają dość głębokie i przypominają często kroplę łzy, której czubek jest skierowany do środka koła. Przykładem takiej obręczy jest Mavic X-517 SUP.

[madohora]

W rowerach górskich z zamontowanymi hamulcami tarczowymi obręcze nie muszą mieć gładkich bocznych powierzchni, co dodatkowo obniża ich masę, ale hamulce tarczowe są cięższe od zwykłych szczękowych.

[madohora]

Między tymi skrajnościami istnieje wiele innych konstrukcji, stosowanych w turystyce i jeździe miejskiej.

[madohora]

Rozmiary nypli są ustandaryzowane. Posiadają one średnicę wewnętrzną równą rozmiarowi gwintu szprychy - 2 mm lub 1,8 mm. Przewężenie na klucz może mieć trzy rozmiary: 0,127 cala (3,2 mm) [DT Swiss, Wheelsmith], 0,13 cala (3,3 mm)[Berg, Union] lub 0,136 cala (3,45 mm). Kołnierz nypli może być dowolnie szeroki, ale musi mieć minimum 2,6 mm średnicy. Główka nypla może mieć też kształt sześciokąta, lub gwiazdki (Mavic).

[madohora]

[madohora]

Dętka rowerowa - komora z elastycznego materiału w kształcie torusa znajdująca się na obwodzie koła, między oponą a obręczą. Do produkcji dętek używa się głównie gumy butylowej lub lateksowej. Po wewnętrznej stronie dętki znajduje się wentyl, który przechodzi przez otwór w obręczy i jest jedynym widocznym elementem dętki w gotowym do jazdy kole. Można spotkać się z trzema rodzajami wentyli: Schradera (samochodowy), Presta lub Dunlopa.

[madohora]

W niektórych rowerach stosuje się połączoną oponę z dętką (szytka), jej zaletą jest niska masa, jednak ze względu na wysokie koszty eksploatacji oraz trudniejszą naprawę, stosowane praktycznie wyłącznie przez sportowców.

[madohora]

[madohora]

Opona pneumatyczna – zewnętrzna część koła o przekroju otwartym, wykonana z gumy, nakładana na felgę lub obręcz i wypełniana powietrzem (lub innym gazem) pod ciśnieniem. Jest elementem pojazdu kontaktującym się z podłożem, zapewnia przenoszenie ciężaru pojazdu, sił napędu, hamowania i skrętu, a także podstawową amortyzację w czasie jazdy.

[madohora]

Ogumienie pneumatyczne – ogumienie stosowane w kołach pojazdów, w którym czynnikiem sprężystym jest sprężone powietrze. Ogumienie to służy do tłumienia drgań podczas jazdy spowodowanych nierównościami drogi, oraz zapewnienia odpowiedniej przyczepności kół pojazdu do nawierzchni drogi. Ogumienie jest wykonywane z gumy naturalnej lub gumy syntetycznej.

[madohora]

Podział ogumienia pneumatycznego:
dętkowe – składa się z opony, ochraniacza dętki (tylko w niektórych pojazdach) i dętki
bezdętkowe – zbudowane jest wyłącznie z opony

[madohora]

Błotniki w rowerze spełniają tę samą funkcję co tzw. chlapacze w samochodzie, tj. kierunkują strumień wody wychlapywanej przez koła podczas ich obrotu chroniąc rowerzystę przed ubrudzeniem.

[madohora]

Dostępna jest szeroka gama błotników: od metalowych (często chromowanych), aż po błotniki plastikowe – stosowane przez swą sprężystość głównie w rowerach MTB, ponieważ w przypadku wyrzucenia przez koło kamienia oderwanego z powierzchni, po której porusza się rower, nie dochodzi do zaklinowania koła i kamień zostaje wyrzucony na zewnątrz.

[madohora]

[madohora]

W rowerach szosowych stosuje się wykrzywioną kierownicę (tzw. gięcie, baranek). Można ją trzymać w położeniu górnym i dolnym. Pozwala to na zmniejszenie oporów aerodynamicznych. Szerokość kierownicy szosowej powinno się dobierać w zależności od szerokości barków kolarza oraz stylu jazdy. Najczęściej spotykane szerokości kierownic szosowych to 40 cm, 42 cm, 44 cm i 46 cm. Współcześnie istnieje kilka rodzajów kierownic szosowych - oprócz tradycyjnych stosuje się tzw. "anatomiczne", ze specjalnie wyprostowanym miejscem na dolnym fragmencie łuku.

[madohora]

Kierownice rowerowe wykonywane są z różnych materiałów. Proste, popularne rowery najczęściej posiadają stalowe kierownice (tanie, masywne i ciężkie). W sportowych rowerach przez wiele lat wykorzystywano kierownice duraluminiowe (nieco droższe, znacznie lżejsze, ale słabsze od stalowych). Obecnie w rowerach wyższej klasy stosuje się kierownice z włókna węglowego. Charakteryzują się bardzo niską wagą, dużą odpornością na zmęczenie materiału oraz lepszym tłumieniem drgań, ale są często droższe od aluminiowych. Takie kierownice często tworzą wraz z mostkiem wspólny element.

[madohora]

[madohora]

Lemondki stosowane są w triatlonie, kolarstwie torowym oraz w etapach na czas szosowych wyścigów kolarskich.

[madohora]

[madohora]

Jego długość oraz kąt pochylenia w kluczowy sposób wpływają na pozycję zajmowaną na rowerze. Kąt oscyluje wokół wartości 90° (zarówno w górę jak i w dół), stosowane najczęściej kąty wychylenia mostka w stosunku do jego poziomej rury to 6°, 8°, 13° – istnieją także wsporniki z regulowanym kątem. Większość mostków umożliwia odwrotny montaż, umożliwiając podwyższenie lub obniżenie poziomu kierownicy.

[madohora]

Istnieją dwa systemy mocowania mostka do widelca za pomocą łożysk sterowych typu:
ahead: mostek jest mocowany bezpośrednio na rurze widelca za pomocą obejmy. Istnieje kilka średnic rur widelców, a co za tym idzie, wewnętrznych średnic obejm mostka: 1 1/8", 1 1/4" oraz 1,5". Mostek jest mocowany jedną, dwoma lub trzema śrubami do widelca i dwiema lub czterema do kierownicy.
Mostek wpuszczany
systemu "wpuszczanego" (starszy typ) – mostek ma postać rury z wysięgnikiem (tzw. fajka). Rura (o średnicy 21,1 mm, 22,2 mm, 25,4 a czasem 28,6 mm) wchodzi w środek rury widelca i jest w nim stabilizowana za pomocą stożka rozporowego. Kierownica do takiego mostka jest mocowana za pomocą jednej lub dwóch śrub.

[madohora]

Istnieje również wiele średnic uchwytów kierownicy w mostkach. Obecnie najczęściej spotykanym rozmiarem – zarówno w rowerach górskich i szosowych – jest 31,8 mm (tzw. oversize), spotykane są także średnice 25,4 mm (według standardu ISO – jeden cal) i 26 mm.

[madohora]

Widelec przedni jest osadzony w rurze sterowej ramy na dwóch łożyskach, dzięki czemu można manewrować rowerem poprzez skręcanie koła. Widelec ten może być wymontowany z ramy.

[madohora]

Widelec tylny jest integralną częścią ramy, ma za zadanie utrzymanie tylnego koła.

[madohora]

Istnieje możliwość amortyzacji obu widelców. Rower, w którym przedni i tylny widelec posiadają amortyzację nazywa się softtailem lub Full Suspension.

[madohora]

Różne są również materiały, z których wykonuje się tę część – stopy stali, stopy aluminium, kompozyty włókna węglowego. Czasami jeden widelec jest stworzony z różnych materiałów – np. rura sterowa z aluminium, a ramiona widelca z włóka węglowego.

[madohora]

Stery mogą być wyposażone zarówno w łożyska kulkowe jak i w łożyska igiełkowe.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Koszyk na bidon – element mocowany zazwyczaj do ramy roweru, służący umieszczaniu w nim bidonu rowerowego.

[madohora]

Koszyki wykonywane są najczęściej z tworzyw sztucznych, aluminium, stali nierdzewnej, tytanu lub włókna węglowego.

[madohora]

W rowerach poziomych koszyki umieszcza się na tylnej części oparcia, przy jego krawędzi.

[madohora]

Istnieją lampki rowerowe posiadające zewnętrzny akumulator o kształcie przypominającym bidon, co umożliwia przewożenie go w koszyku.

[madohora]

Wiele pompek rowerowych jest sprzedawanych wraz z uchwytem mocowanym do tych samych otworów, co koszyki na bidon.

[madohora]

Oprócz koszyków na standardowe bidony istnieją również wersje służące do przewożenia powszechnie spotykanych plastikowych butelek o pojemności 1,5 l lub piersiówek

[madohora]

Bidony najczęściej wykonywane są z tworzyw sztucznych. Tworzywo musi być odporne na uderzenia (np. o ziemię). Materiał bidonu musi spełniać normy dla materiałów mających kontakt z żywnością. Istnieją również bidony metalowe (aluminiowe). Ulegają one jednak szybkiemu zużyciu, zwłaszcza ich zewnętrzna powłoka, przez co ich popularność jest ograniczona.

[madohora]

W turystyce rowerowej lub podczas sportowego uprawiania kolarstwa używany bywa bukłak zamiast bidonu.

[madohora]

Zalety
W czasie wyścigu szybciej jest wymienić bidon na pełny niż napełnić bukłak. Wymiana bidonu jest możliwa bez konieczności zatrzymywania się zawodnika.
Łatwiejsze mycie, bidony można myć w zmywarce do naczyń.
Niska cena.

[madohora]

Wady
Niemożliwe jest picie w czasie jazdy, bez odrywania rąk od kierownicy. Ma to szczególnie znaczenie w przypadku jazdy w terenie.
Niewielka pojemność.
Łatwość zgubienia w czasie jazdy.

[madohora]

Pompka rowerowa – działa na tej samej zasadzie co pompka samochodowa, jest jednak znacznie mniejsza i ma inną konstrukcję. Pompki rowerowe posiadają ponadto węższy otwór na wentyl, pasujący do wentyli rowerowych. Niektóre pompki rowerowe posiadają uniwersalny otwór na wentyl tj. można za ich pomocą napompować dętki do rowerów szosowych jak i MTB.

[madohora]

Opony rowerowe mają określone dopuszczalne ciśnienie powietrza toteż aby ułatwić pompowanie produkowane są pompki rowerowe z manometrem.

[madohora]

[madohora]

Dzwonek – urządzenie ostrzegawcze przy rowerze, odpowiednik samochodowego klaksonu. Swoim dźwiękiem ostrzega innych uczestników ruchu o nadjeżdżającym rowerze. Istnieją różne konstrukcje dzwonków: od najprostszych, w których uderza się w metalową czaszę plastikowym elementem (kołatką) ze sprężyną, aż po bardziej skomplikowane, w których przesuwając palcem dźwignię uruchamia się cały mechanizm, mający za zadanie wydać z dzwonka dźwięk.

[madohora]

Dzwonki mocuje się zwykle do kierownicy lub do mostka.

[madohora]

Za wynalazcę dzwonka rowerowego jest uważany John Richard Dedicoat.

[madohora]

[madohora]

Licznik rowerowy – urządzenie dodatkowo montowane na rowerach, zazwyczaj posiadające prędkościomierz, licznik dzienny przejechanego dystansu, licznik całkowity, zegarek. Bardziej rozbudowane posiadają:

[madohora]

pamięć prędkości maksymalnej
wskazanie prędkości średniej
automatyczne zliczanie czasu podróży
wskazanie kadencji (liczba obrotów korby w ciągu jednej minuty)
ilość spalanych kalorii
pulsometr
altimetr mierzy pokonany podjazd
tendencję prędkości (zwalniasz/przyśpieszasz)
sygnalizator dźwiękowy nadający tempo (rodzaj metronomu)
termometr
podświetlenie
interfejs do komputera

[madohora]

Obecnie jest to konstrukcja elektroniczna pobudzana impulsami, wywoływanymi przez przemieszczanie się obok czujnika elektromagnetycznego zamontowanego na widelcu roweru nadajnika impulsów zainstalowanego na szprychach lub poprzez generowanie impulsów w układzie magnes-kontaktron.

[madohora]

Konstrukcja licznika umożliwia dokładną jego regulację w zależności od obwodu koła roweru, na którym licznik jest montowany.

[madohora]

[madohora]

Dynamo (z języka niemieckiego) – dawna nazwa prądnicy, aktualnie rzadko używana. Obecnie, jako nazwa urządzenia, nazwa stosowana potocznie tylko dla prądnic rowerowych napędzanych przez obracające się koło rowerowe.

[madohora]

Dynamo rowerowe jest prądnicą, w której wirnik jest magnesem trwałym, a w stojanie znajduje się uzwojenie otoczone magnetowodem przełączającym kierunek pola magnetycznego przy obrocie magnesu. To zmienne względem uzwojenia obwodu elektrycznego pole magnetyczne indukuje siłę elektromotoryczną, która jest przyczyną płynięcia prądu elektrycznego powodującego świecenie żarówki w lampce rowerowej. Dynama montowane są też w piaście koła, co powoduje znaczną poprawę sprawności przetwarzania energii mechanicznej na elektryczną, a tym samym mniejszy opór i większy komfort jazdy rowerzysty.

[madohora]

[madohora]

Oświetlenie rowerowe – oświetlenie przeznaczone do oświetlenia roweru z przodu oraz z tyłu.

[madohora]

Dodatkowo w Polsce przepisy dotyczące oświetlenia rowerowego określa ustawa z dnia 20 czerwca 1997 roku: Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2021 r. poz. 450). Według ustawy rower powinien być wyposażony w co najmniej jedno światło pozycyjne barwy białej lub żółtej selektywnej. Ponadto rower powinien posiadać światła pozycyjne oraz światła odblaskowe. Światło powinno znajdować się na wysokości pomiędzy 25 a 150 centymetrami od podłoża.

[madohora]

Sakwy montuje się do bagażników przednich i tylnych.

[madohora]

[madohora]

Bagażnik rowerowy – prosta konstrukcja, wykonana z metalowych elementów, mocowana na rowerze, służąca do przewożenia bagażu.

[madohora]

Rozpowszechniona na Zachodzie począwszy od lat 90., głównie w Niemczech, Beneluksie i Skandynawii, polecana przez Niemiecki Klub Uczestnikow Ruchu (VCD, Verkehrsclub Deutschland) dla dzieci w wieku przedszkolnym i szkoły podstawowej. Chorągiewka rowerowa powinna spełniać następujące kryteria bezpieczeństwa:
wysokość chorągiewki taka, aby zamontowana na rowerze była widoczna powyżej dachów samochodów osobowych,
plastikowa otoczka pręta zapewnia, nawet po złamaniu, że szkodliwe dla zdrowia drzazgi włókien szklanych nie mają kontaktu z otoczeniem,
na górnym końcu pręta elastyczna i lekka kulka bezpieczeństwa łagodząca skutki ewentualnego uderzenia,

[madohora]

Wszystkie materiały do produkcji chorągiewki rowerowej powinny spełniać obowiązujące w UE kryteria nieszkodliwości dla zdrowia.

[madohora]

Chętnie wykorzystywana przez agencje reklamowe ze względu na duży potencjał przyciągania uwagi.

[madohora]

klinowe – najbardziej prymitywne i zazwyczaj zawodne – koniec osi ma kształt prostego walca, lekko ściętego z jednej strony. W główce korby jest otwór o rozmiarach nieco większych od średnicy osi i drugi otwór, w który wbija się metalowy klin. Klin ten wchodzi w miejsce gdzie oś jest ścięta i likwiduje luz między osią i korbą. Wielką wadą tego systemu jest ciągłe ścieranie się klina i konieczność jego ciągłego dobijania lub wymiany. Suporty na klin wyższej klasy to stosunkowo trwałe i sztywne, jednak w dalszym ciągu cięższe i bardziej problematyczne w serwisowaniu rozwiązane niż korby na kwadrat.

[madohora]

na kwadrat – koniec osi jest ścięty na kształt kwadratu i nagwintowany od środka, zaś w główce korby jest kwadratowy otwór dopasowany wymiarami do końca osi. Całość jest łączona śrubą, którą wkręca się do wnętrza osi. System ten zapewnia znacznie solidniejsze połączenie osi z korbą niż klinowe, wymaga jednak bardzo precyzyjnego wykonania obu części. Słabą stroną tego połączenia jest to, że krawędzie kwadratu mają tendencję do ścierania się, co po pewnym czasie powoduje luzy, które generują nieprzyjemne skrzypienie. W praktyce można spotkać dwa standardy kwadratu: JIS i ISO. Różnica jest nieznaczna, każdą korbę na kwadrat da się założyć na każdy suport na kwadrat, ale jeśli korba i suport są w różnych standardach, korba jest osadzana w innej odległości od środka suportu, oraz jest ryzyko pojawiania się luzów w połączeniu.

[madohora]

na wielowypust – system ten jest podobnie skonstruowany do systemu na kwadrat, tyle, że końcówka osi posiada znaczniej bardziej wymyślny kształt, specjalnie zaprojektowany do znoszenia dużych obciążeń. Łączenie na wielowypust wymaga oczywiście jeszcze bardziej precyzyjnego wykonania obu części niż w przypadku kwadratu. Gwarantuje jednak trwałe i niemal niezniszczalne połączenie. Jest ono stosowane w droższych grupach osprzętu przez wszystkich producentów korb. Najpopularniejsze z takich rozwiązań to choćby octalink firmy Shimano, którego oś ma kształt rury, na której krawędziach umieszczono osiem równo rozmieszczonych po jej obwodzie wpustów, oraz ISIS najbardziej przypominający w przekroju dziesięcioramienną gwiazdę. Jest on pierwszym tego typu standardem, który zyskał wielką popularność, ze względu na swoją wielką wytrzymałość. Obecnie przechodzi ewolucję ku dalszemu udoskonaleniu, gdyż mimo swojej wytrzymałości na zerwanie osi lub wyrobienie się łączenia korba-oś posiadał znaczącą wadę, czyli słabe łożyska. Ze względu na grubość osi niemożliwe było zastosowanie proporcjonalnie dużych łożysk. Drobne kulki w niewielkich łożyskach miały tendencję do szybkiego zużywania się, przez co całość szybko nabierała luzów. Obecnie problem ten rozwiązuje się np. przez zastosowanie łożysk położonych na zewnątrz puszki suportowej, dzięki czemu ich średnica nie jest w żaden sposób ograniczona. Przykładowo rozwiązanie takie zastosowano w pakietach Howitzer firmy Truvativ czy X-Type firmy Race Face

[madohora]

Obecnie większość korb wchodzących w skład tańszych grup osprzętu jest sprzedawana w formie zintegrowanej razem z zębatkami przednimi. Oznacza to, że korba od strony zębatek jest zespolona z nimi na stałe – zwykle po prostu zespawana. W droższych grupach osprzętu można nabyć zarówno całe komplety zębatki + korby, jak i można je kupować osobno.

[madohora]

Systemy zintegrowane. W najwyższych grupach osprzętu daje się obecnie zauważyć tendencję do zmiany systemów suportowych na zintegrowane. W takim systemie oś ma powiększoną średnicę, jest wydrążona i zintegrowana z prawą bądź też lewą korbą mechanizmu korbowego, zdarzają się też same wkłady suportowe. Zespoły łożysk znajdują się na zewnątrz mufy suportowej, co daje zwiększoną sztywność całego układu.

[madohora]

Pedał rowerowy – część układu napędowego roweru, która służy przenoszeniu energii z nóg rowerzysty, poprzez korby, do całego układu napędowego. Stosowane także niekiedy w niektórych typach motorowerów (mopedów).

[madohora]

Platformowe – są to najbardziej tradycyjne pedały, składające się z platformy i ruchomego wałka. Platforma może być wykonana z jednego kawałka metalu lub tworzywa, obecnie jednak częściej spotyka się platformy ramkowe – wykonane z metalowej lub lżejszej, wykonanej z tworzywa, ramki. Pedały platformowe posiadają zwykle na powierzchni ząbki, tarkę lub inne wystające elementy zwiększające tarcie butów o platformy, gdyż tarcie to jedyna siła, która utrzymuje buty na platformach. Wadą pedałów platformowych jest słaba transmisja energii, gdyż można w nich pedałować wyłącznie poprzez ich naciskanie, bez możliwości ich ciągnięcia w górę, czy nawet popychania do przodu, co powoduje, że transmitują one energię tylko przez 45% fazy ruchu nóg. Dodatkowo, przy jeździe po wybojach lub w mokrych warunkach istnieje silna tendencja do ześlizgiwania się nóg z tego rodzaju pedałów. Zaletą tych pedałów jest natomiast możliwość korzystania z nich w niemal każdym rodzaju obuwia, a nawet boso;

[madohora]

Zatrzaskowe – są to pedały posiadające specjalny mechanizm zatrzaskowy, który podobnie jak noski, na stałe łączy buty z pedałami poprzez chwytanie i zatrzaskiwanie się na specjalnej metalowej kształtce przytwierdzonej do podeszwy buta, zwanej blokiem. Wpinanie w zatrzask odbywa się niemal automatycznie w momencie pierwszego naciśnięcia stopą na pedał, natomiast wypinanie wykonuje się poprzez ruch stopą na zewnątrz w płaszczyźnie platformy pedału. Pedały zatrzaskowe „trzymają but” o wiele skuteczniej w porównaniu do nosków a dodatkowo ich konstrukcja powoduje, że w momencie upadku buty automatycznie wypinają się z nich, podobnie jak w wiązaniach narciarskich. Większość pedałów zatrzaskowych posiada bardzo małe, szczątkowe platformy, gdyż specjalne buty z blokami mają twarde i nie zginające się podeszwy, które w pewnym sensie zastępują normalne platformy. Istnieją jednak także pedały zatrzaskowe z normalnymi platformami, które umożliwiają jazdę w zwykłym obuwiu, jednak przy jeździe w zwykłym obuwiu nie można oczywiście się w nie wpiąć. Obecnie w handlu dostępnych jest kilkanaście rodzajów mechanizmów zatrzaskowych, z których najważniejsze to:

[madohora]

SPD – czyli Shimano Pedaling Dynamics – mechanizm zatrzaskowy do rowerów górskich wprowadzony przez firmę Shimano. Wymaga on znacznie mniejszych bloków od szosowych zatrzasków Look, które można „ukryć” w zagłębienu podeszwy, co umożliwia niemal normalne chodzenie. System ten umożliwia też znacznie łatwiejsze wpinanie i wypinanie się z pedałów w porównaniu z mechanizmem Look. Słabiej jednak „trzyma” nogę, co powoduje, że nieco gorzej transmituje energię pedałowania. System SPD jest prawie taką samą normą w rowerach górskich, jak system Look w rowerach szosowych i kopiuje go wiele różnych firm, z których najbardziej znane są: Wellgo i Ritchey. Największą wadą systemu SPD jest jego stosunkowo mała odporność na zabrudzenie błotem, które się dość często zdarza w kolarstwie górskim.

[madohora]

Zatrzaski MTB LOOK – mają nieco podobną konstrukcję do systemu SPD, ale wymagają stosowania innego kształtu bloków. Są nieco bardziej odporne na zabrudzenie od SPD, ale nie rozpowszechniły się za bardzo, głównie ze względu na brak zgodności z normą SPD.

[madohora]

[madohora]

Przednie zębatki rowerowe – część układu napędowego roweru, która składa się z zestawu od 1 do 3 zębatek. Zadaniem tych zębatek jest przekazywać ruch z korb do łańcucha, który dalej poprzez tylne zębatki napędza tylne koło i cały rower.

[madohora]

W rowerach szosowych istnieje znacznie większy wybór rozmiarów zębatek, których rozmiar dostosowywuje się do siły i preferencji kolarza. Typowy zestaw to dwie zębatki 53 i 39 zębów lub kompaktowe 50 i 36 zębów.

[madohora]

W BMX-ach występuje zazwyczaj jedna zębatka, o rozmiarze 25t (9z driver w tylnej piaście co daje dobry dirtowo-streetowy napęd).

[madohora]

Oprócz typu i rozmiarów zębatki różnią się jeszcze szerokością wynikającą z szerokości łańcucha, która z kolei zależy od liczby tylnych zębatek. Stąd w handlu są dostępne przednie zębatki przystosowane do 7-, 8-, 9-, 10-, a nawet 11-rzędowych zestawów zębatek tylnych.

[madohora]

W rowerach górskich i szosowych zębatki są mocowane do jednej z korb i zakładane razem z nią na support. W tańszych wariantach osprzętu zębatki są na stałe połączone z korbą poprzez połączenia nitowe co powoduje, że uszkodzenie lub zużycie jednej z zębatek wiąże się z wymianą całego zestawu. W droższych odmianach zębatki są mocowane krótkimi śrubami do specjalnych ramion, tzw. pająka, które są na stałe przyspawane do korby. Rozmiary otworów w ramionach nie są unormowane i każdy producent stosuje swoje wymiary, co zmusza do kupowania zębatek od tego samego producenta, który wyprodukował korby. Dodatkowo jeszcze, nawet w ramach produktów jednego producenta występują systemy oparte na 4 lub 5 ramionach, które nie są ze sobą zgodne

[madohora]

Blaszki łańcucha mogą być zupełnie płaskie, jak w przypadku łańcuchów przeznaczonych do napędów jednobiegowych. Blaszki łańcuchów pracujących w napędach z przerzutkami zewnętrznymi zwykle są odpowiednio ponacinane, przeszlifowane, by ułatwić zmianę biegu. Spotykane są normy:
HyperGlide, Interactive Glide i UniGlide (Shimano)
PowerGlide (SRAM)
EXA-Drive, Ultra-Drive (Campagnolo)

[madohora]

Producenci łańcuchów nie podają informacji o istnieniu czegoś takiego jak wzrost twardości wraz ze wzrostem grupy. Istnieją tylko łańcuchy ze zwykłymi sworzniami (mniej trwałe) i łańcuchy ze sworzniami pokrytymi warstwą chromu (bardziej trwałe). Błędne jest także przekonanie, że założenie „twardego” łańcucha (wysokiej grupy) do „miękkiej” kasety (niskiej grupy), szybko zniszczy kasetę – kaseta niszczy się głównie przez wyciąganie łańcucha rowerowego, więc używanie łańcucha z wyższej grupy nie ma wpływu na stan kasety z niższej grupy.

[madohora]

Najtańszą i najskuteczniejszą metodą czyszczenia łańcucha jest zanurzenie go w zamykanym pojemniku z naftą lub innym produktem ropopochodnym, który bardzo dobrze penetruje i odtłuszcza łańcuch. Benzyna ekstrakcyjna schnie znacznie szybciej od nafty, ale z uwagi na niebezpieczne opary, najlepiej używać jej na świeżym powietrzu lub w dobrze wentylowanych pomieszczeniach. Można też stosować ekologiczne odtłuszczacze z cytrusów. Należy zdjąć łańcuch z roweru, umieścić go w pojemniku i energicznie nim wstrząsać do chwili, gdy łańcuch będzie czysty (proces ten w gwarze rowerowej jest zwany „szejkowaniem”). Następnie łańcuch powinien być wypłukany i pozostawiony do wysuszenia. Z uwagi na potrzebę rozłączenia łańcucha, bardzo przydatne w tej metodzie są specjalistyczne ogniwa zwane spinkami (zapinkami).

[madohora]

[madohora]

Tylne koła zębate rowerowe – część układu napędowego roweru montowana na piaście tylnego koła. Tylne koła zębate umożliwiają zmianę biegów przy pomocy przerzutki i jednocześnie zapewniają przenoszenie na tylne koło roweru energii mechanicznej uzyskiwanej w wyniku obracania korb nogami rowerzysty. Często mylnie nazywane zębatkami.

[madohora]

Rozstaw i ogólny kształt zębów jest jednakowy w olbrzymiej większości tylnych kół zębatych na rynku. Odległość między dwoma zębami wynosi zawsze 0,5 cala (ok. 13 mm), podobnie jak w przednich kołach zębatych. Kształt zębów jest również znormalizowany. Zęby są ścinane w kształt wklęsłej hiperboli o ściśle znormalizowanych wymiarach.

[madohora]

Koła zębate są wykonywane ze stopów aluminium, stali, a w najdroższych wariantach z tytanu. Zazwyczaj z aluminium wykonuje się koła zębate o największej liczbie zębów, zaś koła zębate mniejsze wykonuje się ze stali chromowo-molibdenowej lub tytanu. Droższe odmiany kół zębatych mają konstrukcję ażurową, z dodatkowymi otworami ulżeniowymi wierconymi w celu zminimalizowania ich masy, przy zachowaniu dobrej wytrzymałości mechanicznej.

[madohora]

W najprostszym wariancie, w rowerach nie posiadających zewnętrznej przerzutki występuje tylko jedno koło zębate tylne, zwykle nakręcane wprost na wałek tylnej piasty lub nawet tworząca z nim jedną całość.

[madohora]

Zestawy kół zębatych tylnych posiadają kilka różnych konstrukcji łączenia z piastą, które wymuszają też określoną konstrukcję samej tylnej piasty. Są to:

[madohora]

Nierozbieralne systemy ze zintegrowanym wolnobiegiem (sprzęgło jednokierunkowe) - ich wadą jest to, że uszkodzenie choć jednego z kół zębatych wymaga wymiany całego mechanizmu, oraz to, że mechanizm wolnobiegu jest w nich otwarty i nie uszczelniony. Ich zaletą jest natomiast prostsza konstrukcja piasty, dzięki czemu cena zestawu piasta + koła zębate jest dużo niższa niż w systemach z bębenkiem. Tego rodzaju systemy występują w najtańszych grupach osprzętu i obecnie powoli znikają z rynku.

[madohora]

Nierozbieralne systemy kasetowe zakładane na bębenek. W systemach tych koła zębate tworzą jedną, nierozbieralną część, którą jednak montuje się na bębenek piasty, w którym ukryty jest mechanizm wolnobiegu. Dzięki temu mechanizm ten można dobrze uszczelnić i nie trzeba go wymieniać przy każdym uszkodzeniu kół zębatych. Systemy takie występują w średnio drogich grupach osprzętu.

[madohora]

Rozbieralne systemy kasetowe zakładane na bębenek. W systemach tych, koła zębate są również łączone w kasetę, ale kasetę tę można rozmontowywać na pojedyncze koła, co umożliwia wymianę poszczególnych kół zębatych. Zestawy takie są spotykane w droższych grupach osprzętu. W najdroższych grupach osprzętu, część kół zębatych (3-5 największych) dla zmniejszenia masy jest montowana na specjalnym aluminiowym pałąku i tworzy jedną, nierozbieralną część, zaś pozostałe, najmniejsze montuje się na bębenek oddzielnie. Rozwiązanie to jest podyktowane faktem, że mniejsze koła podlegają większym siłom ścinającym, szybciej się więc zużywają, więc dzięki temu można je wymieniać pojedynczo bez kupowania całej kasety.

[madohora]

[madohora]

Wolnobieg – mechanizm zębatkowo-zapadkowy lub cierny w rowerze, łączący koła zębate i przekładnię łańcuchową z kołem. Celem montowania tego mechanizmu jest umożliwienie jazdy przy zatrzymanych pedałach. Mechanizm ten z technicznego punktu widzenia jest sprzęgłem jednokierunkowym, które umożliwia przeniesienie napędu z przekładni na koło oraz swobodny obrót koła w kierunku jazdy przy zatrzymanej lub nawet kręcącej się w przeciwnym kierunku zębatce.

[madohora]

Współcześnie, zwłaszcza w konstrukcjach wyczynowych, częściej spotyka się wolnobiegi wmontowane w piastę, gdyż rozwiązanie to obniża koszt wymiany zębatek.

[madohora]

Wolnobieg jest niezbędnym elementem napędu w rowerach z przerzutkami wewnętrznymi, gdyż przy stale kręcących się zębatkach nie można skutecznie dokonywać zmian przełożenia.

[madohora]

Istnieją też wersje wolnobiegu, zwane torpedo, umożliwiające jazdę bez stałego kręcenia pedałami, ale blokujące tylne koła przez kręcenie pedałami w drugą stronę. Mechanizm taki działa jednocześnie jako hamulec. Napędy rowerowe nieposiadające żadnego mechanizmu wolnobiegowego nazywane są ostrym kołem.

[madohora]

Torpedo – rodzaj wolnobiegowej piasty rowerowej wyposażony w system hamulcowy uruchamiany poprzez cofnięcie pedałów. Jest to w istocie system napędowy roweru zintegrowany z ciernym hamulcem bębnowym.

[madohora]

Torpedo wprowadził na rynek w 1903 niemiecki wynalazca Ernst Sachs, współwłaściciel stworzonej w 1895 firmy Schweinfurter Präzisions-Kugellagerwerke Fichtel & Sachs (obecnie ZF Sachs AG).

[madohora]

Działanie hamulców polega na przejęciu części, lub całości energii kinetycznej urządzenia i rozproszeniu jej. W układach napędowych z rekuperacją energii, energia hamowania jest przetwarzana w inną formę energii (energia elektryczna, energia hydrauliczna, lub energia mechaniczna) i składowana w odpowiednim akumulatorze do późniejszego wykorzystania. W takich układach rolę hamulca przejmuje generator prądu, pompa, lub przekładnia.

[madohora]

Hamulec wraz z układem sterowania tworzy układ hamulcowy.

[madohora]

[madohora]

bębenek w formie luźnych zębatek lub zintegrowanej kasety, lub tworzyć jedną, nierozerwalną część z
wolnobiegiem

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Przerzutka rowerowa – część układu napędowego roweru odpowiedzialna za zmianę przełożeń, zamocowana na haku tylnego widelca ramy. Czasami przerzutką nazywa się też część odpowiedzialną za zmianę przełożeń zamocowaną przy supporcie, jednak tradycyjnie nazywa się ją raczej przekładnią lub zaznacza się, o którą przerzutkę chodzi (tylną czy przednią)

[madohora]

Przekładnia rowerowa – część układu napędowego roweru odpowiedzialna za zmianę przełożeń, montowana przy suporcie. Czasami część tę nazywa się także przerzutką przednią.

[madohora]

Prowadnica przekładni to kształtka wykonana zwykle z blachy stalowej (w droższych przerzutkach jest to stop aluminium, a w topowych konstrukcjach wykorzystywane są takie materiały jak włókno węglowe i stopy tytanu). Kształtka ta porusza się poprzecznie do płaszczyzny zestawu przednich zębatek, "zmuszając" łańcuch do przeskakiwania z jednej na drugą. Rozmaitość konstrukcji prowadnicy jest ogromna i w zasadzie każdy rodzaj przekładni ma ją inną. Zwykle czym droższa przekładnia, tym bardziej wymyślny i finezyjny jest kształt prowadnicy. W niektórych wersjach drogich przekładni, zwłaszcza w stosowanych w rowerach szosowych, prowadnica składa się z dwóch pracujących niezależnie od siebie pół-profili, prowadzonych przez dwa współpracujące ze sobą ramiona. Takie rozwiązanie poprawia nieco sprawność przerzucania, ale komplikuje ogromnie konstrukcję przekładni i zmniejsza jej niezawodność.

[madohora]

Oprócz kształtu prowadnicy, na jakość i sprawność działania przekładni ma też duży wpływ jakość sprężyn i sworzni ramienia, a także ogólna precyzja wykonania.

[madohora]

Przekładnie starszego typu pracowały w trybie pracy ciągłej, co przy zmienianiu biegów wymagało każdorazowego synchronizowania manetki. Obecnie nawet tanie przekładnie pracują w trybie indeksowym, tzn. wykonują ruch o określony skok, powodujący zmianę przełożenia. Jakkolwiek faktyczne indeksowanie jest właściwie realizowane przez manetkę, przekładnia musi być skonstruowana na tyle dokładnie, aby w całym jej zakresie pracy wyciągnięcie lub poluzowanie linki o określoną długość powodowało ściśle określony ruch w poziomie prowadnicy. Praktycznie wszystkie dostępne na rynku przekładnie są zgodne w tym zakresie z normą narzuconą przez firmę Shimano – 1 mm zmiany długości linki powoduje 2 mm ruchu prowadnicy. Dzięki temu praktycznie każda manetka może współpracować z każdą przekładnią, o ile tylko liczba indeksów manetki odpowiada liczbie przednich zębatek.

[madohora]

przykręć przekładnię równolegle i w odpowiedniej wysokości nad zębatkami

[madohora]

Przykręcenie przekładni do ramy, choć wygląda na banalną czynność, ma ogromne znaczenie dla właściwego jej funkcjonowania. Przekładnia musi być przykręcona tak, aby prowadnik był jak najściślej równoległy do powierzchni zębatek i był w odpowiedniej odległości od największej zębatki. Większość droższych przekładni jest skonstruowanych tak, że pracują poprawnie gdy prowadnica jest o 2-3 mm nad największą zębatką, zaś tańsze montuje się zwykle o 5-10 mm nad zębatką. Przykręcać przekładnię trzeba przy zdjętym łańcuchu.

[madohora]

[madohora]

Manetki są zwykle montowane na kierownicy lub, obecnie znacznie rzadziej, na dolnej rurze ramy (w konstrukcjach szosowych) – stosowania tego rozwiązania praktycznie zaprzestano z powodu bezpieczeństwa oraz wygody obsługi klamkomanetek. Istnieją także konstrukcje zwane klamkomanetkami, które są połączeniem manetek z klamkami hamulcowymi.

[madohora]

Istnieją także manetki sterujące przerzutkami drogą radiową lub hydraulicznie, stanowią one jednak raczej ciekawostkę techniczną i jak dotąd nie weszły do powszechniejszego użycia.

[madohora]

W większości przerzutek przyjął się standard indeksacyjny narzucony przez firmę Shimano, w którym zmiana długości linki o 1 mm powoduje przesunięcie wózka przerzutki lub prowadnicy przekładni w poziomie o dokładnie 2 mm. Dzięki tej normie można w zasadzie do każdej przerzutki zastosować każdy rodzaj manetki, o ile tylko liczba pozycji na manetce zgadza się z liczbą tylnych zębatek. Jedynym odstępstwem od tego są przerzutki produkcji firmy Sram z serii ESP, w których 1 mm wyciągniętej linki odpowiada 1 mm przesunięcia wózka. Przerzutki te wymagają zastosowania odmiennych manetek. W przypadku przekładni praktycznie każda indeksowana manetka pasuje do każdej przekładni, o ile liczba pozycji na manetce zgadza się z liczbą przednich zębatek.

[madohora]

Istnieje wielka rozmaitość konstrukcji manetek i każdy producent stara się ciągle wymyślać coś nowego. Można jednak w tym bogactwie wyróżnić typy manetek:

[madohora]

Manetki dźwigniowe
Jest to najprostsza możliwa konstrukcja, składająca się z małej dźwigienki, która porusza wałkiem, dookoła którego okręca się linka. Dźwigienkę przesuwa się palcami. Po zmianie przełożenia dźwigienka jest utrzymywana w miejscu dzięki zapadce lub, w najtańszych modelach, po prostu dzięki sile tarcia. Poważną wadą tej konstrukcji jest związana z nią niewygoda. Do przesuwania dźwigienki potrzeba zazwyczaj dość dużo siły dla pokonania oporów tarcia lub oporów zapadki – które muszą być większe od siły potrzebnej do pokonania oporów sprężyny przerzutki lub przekładni. Zaletą tych manetek jest możliwość szybkiej zmiany wielu biegów naraz jednym ruchem kciuka, gdy manetka zamontowana jest na kierownicy. W starszych rowerach szosowych manetki te były montowane na ramie, co wymuszało odrywanie ręki od kierownicy w trakcie zmiany biegu.

[madohora]

Manetki typu "E-Z"
Składają się one z dwóch dźwigienek. Linka jest tutaj również okręcona na wałku, jednak nie jest on bezpośrednio połączony z dźwigienkami, lecz poprzez dość złożony mechanizm wyciągająco-zwalniający. Jedna z dźwigienek służy do zwalniania zapadki blokującej ruch wałka, dzięki czemu po jej lekkim naciśnięciu następuje zwolnienie wypuszczenia linki o jedną pozycję indeksacyjną. Przy pomocy drugiej dźwigienki, wymusza się ruch wałka, w kierunku wciągania linki (maksymalnie o trzy pozycje indeksacyjne). Manetki te są znacznie wygodniejsze w użyciu od zwykłych manetek dźwigienkowych, ale posiadają znacznie bardziej skomplikowaną od nich konstrukcję. Ich zalety są jednak na tyle duże, że rozpowszechniły się one bardzo i powstało wiele ich odmian. Są to:

[madohora]

Manetki "Rapid-Fire"
Manetka E-Z
Używane są w rowerach górskich, produkcji Shimano, występujące we wszystkich wyższych grupach osprzętu tej firmy. Manetki te montuje się na kierownicy, pod klamkami hamulcowymi. Obie dźwigienki znajdują się pod kierownicą i steruje się nimi przy pomocy kciuka i palca wskazującego bez konieczności odrywania rąk od kierownicy, a nawet od klamek hamulcowych. Występują one także w formie zintegrowanych klamkomanetek.

[madohora]

Manetki "Trigger"
Konkurencyjna do manetek Rapid-Fire konstrukcja firmy Sram. Do zmiany przełożeń także wykorzystuje dwie dźwignie, lecz o ile w manetkach Shimano małą dźwignię obsługuje się palcem wskazującym, o tyle w przypadku Triggerów obsługa sprowadza się korzystania wyłącznie z kciuka.

[madohora]

Manetki "DoubleTap (FlatBar)"
Manetki firmy Sram skierowane do użytkowników rowerów szosowych wyposażonych w proste kierownice, przez co wykorzystywane także w rowerach górskich. Charakteryzują się obecnością tylko jednej dźwigni służącej do zmiany przełożeń. W zależności od kąta, o jaki zostanie obrócona, manetka zmienia biegi w górę lub w dół.

[madohora]

Manetki końcowe
Zakłada się je na końce rogów kierownicy, w rowerach szosowych oraz górskich. Ich konstrukcja jest bardzo podobna do manetek "Rapid-Fire", tyle że dźwigienki są tutaj ustawione prostopadle do rogów, dzięki czemu można je obsługiwać kciukiem bez odrywania rąk od końców ramy, co umożliwia stałe utrzymywanie sylwetki aerodynamicznej na rowerze.

[madohora]

Konstrukcja i działanie
Składają się z dwóch pierścieni i bębenka. Zakłada się je na kierownicę w miejscu, gdzie normalnie łączy się klamka hamulcowa z rączką kierownicy. Zewnętrzny pierścień obraca się względem wewnętrznego i powoduje ruch bębenka, na którym jest opleciona linka sterująca. Kręcąc pierścieniem w jedną stronę wyciąga się linkę, a kręcąc w drugą – luzuje. Powierzchnia zewnętrznego pierścienia jest pokryta zwykle chropowatą gumą i zazwyczaj prawie niedostrzegalnie łączy się z rączką kierownicy.

[madohora]

Historia
Manetki obrotowe zostały wypuszczone na rynek po raz pierwszy przez firmę Sram w latach 80. pod nazwą "Grip Shift". Dostępne są we wszystkich grupach wyposażenia tej firmy – włącznie z najwyższą "X.0". Podobnego rodzaju manetki produkuje również firma Shimano pod nazwą "Revo-Shift", są one jednak dostępne tylko w tańszych grupach osprzętu tej firmy.

[madohora]

Wady
w odróżnieniu od manetek "Rapid-Fire", niemożliwe jest jednoczesne zmienianie biegów i hamowanie,
tańsze manetki obrotowe do zmiany biegów wymagają użycia dość dużej siły (zwłaszcza przy wyciąganiu linki), ale robi się to całą dłonią, a nie tylko palcami,
możliwość niechcianej zmiany biegów przy zbyt kurczowym trzymaniu kierownicy włącznie z manetką i jeździe po dużych wertepach.

[madohora]

Montowanie manetek dźwigienkowych jest bardzo proste. Należy je zwykle najpierw przykręcić do kierownicy lub ramy, a następnie przepleść przez nie linkę sterującą. Linki sterujące posiadają standardowe zakończenia, które pasują do każdej manetki. W niektórych tańszych manetkach trzeba najpierw przepleść linkę, a potem dopiero przykręcić manetkę do kierownicy, co jest uciążliwe przy wymianie linek.

[madohora]

Montowanie manetek obrotowych jest nieco trudniejsze. Do kierownicy trzeba najpierw przykręcić klamkę hamulcową. Potem trzeba częściowo rozkręcić manetkę i przepleść przez bębenek linkę. Następnie trzeba wsunąć, a właściwie zwykle wcisnąć manetkę na właściwe miejsce, przykręcić specjalną śrubką dociskową i na koniec wcisnąć na kierownicę rączkę, którą zwykle wcześniej należy przyciąć do odpowiedniej długości. Niektóre, droższe manetki obrotowe (np. ESP 9.0) mają na szczęście możliwość wymiany linki bez konieczności rozkręcania manetki, większość tanich wymaga jednak każdorazowego zdejmowania i rozkręcania manetek przy wymianie linek.

[madohora]

Większość manetek nie wymaga specjalnej obsługi, oprócz wymieniania linek. Niektóre (np. szosowe klamkomanetki) wymagają okresowego czyszczenia i smarowania.

[madohora]

O regulacji manetek i ich synchronizowaniu z przerzutkami można przeczytać pod hasłami – przerzutka rowerowa i przekładnia rowerowa.

[madohora]

[madohora]

Linki rowerowe to część roweru stosowana do sterowania przerzutkami oraz hamulcami. Łączą one klamki hamulcowe lub manetki z odpowiednio szczękami hamulcowymi lub przerzutką.

[madohora]

Najczęściej stosowane linki rowerowe są wykonywane ze stalowej plecionki. Większość współczesnych linek jest splatana z 19 drutów, droższe są wykonywane w systemie splotu 7 drutów wewnętrznych tworzących kord i 7 zewnętrznych tworzących otoczkę. Tańsze wersje linek są ocynkowywane, droższe są galwanizowane, natomiast najdroższe są powlekane np. teflonem po to aby stawiały mniejsze opory na zagięciach i łukach gdy są prowadzone w pancerzach

[madohora]

Na pracę linek bardzo duże znaczenie ma ich sposób poprowadzenia. Im mniej odcinków w pancerzykach i im prostsza droga od manetek do przerzutek, tym linki stawiają mniejszy opór. Szczególnie duży opór występuje na "ciasnych łukach" zamkniętych w pancerzykach. Stąd, gdy nie ma innych możliwości poprowadzenia linek, często wydłuża się pancerzyki na łukach celem zwiększania ich promieni. Odcinki linek biegnących w pancerzykach są też zwykle bardzo podatne na zabrudzenie, które dodatkowo zwiększa opory ich pracy. Stąd, do droższych zestawów linek, dodawane są uszczelnione końcówki na pancerzyki zapobiegające dostawaniu się do nich brudu

[madohora]

Cele działalności Bractwa to zachęcanie do używania środków transportu mało uciążliwych dla otoczenia, działanie na rzecz budowy infrastruktury rowerowej oraz popieranie wszelkich przedsięwzięć zmierzających do poprawy stanu środowiska życia człowieka. Bractwo współpracuje z Urzędem Miejskim, Miejską Pracownią Urbanistyczną i Centrum Edukacji Ekologicznej w Radomiu. Zabiera głos w środkach masowego przekazu, między innymi w stałym cyklu felietonów w tygodniku „7 Dni”. Współorganizuje Radomską Masę Krytyczną. Bractwo urządza wycieczki rowerowe w okolice Radomia oraz inne imprezy integracyjne dla środowiska Radomskich rowerzystów.

[madohora]

Obywatelski Ruch Ekologiczny (ORE) – powstał ok. 1996 r. w Łodzi, obecnie nieaktywny. W ramach sieci Miasto dla Rowerów, ORE organizowała Łódzką Masę Krytyczną, budowała parkingi rowerowe, działała na rzecz rozbudowy sieci dróg rowerowych w Łodzi, prowadziła działania propagandowe na rzecz promowania ruchu rowerowego, oraz organizowała w Łodzi Europejski dzień bez samochodu.

[madohora]

Działalność ORE wykraczała znacznie poza ramy działań na rzecz ruchu rowerowego i ta część jego działań stanowiła tylko jeden, nie najważniejszy kierunek działań tego ruchu. ORE współtworzyła czasopismo „Obywatel”.

[madohora]

Inicjatywa powstała po drugiej raciborskiej masie krytycznej w 2008 roku. Celem jest nadanie miastu nowego charakteru, przede wszystkim poprzez otwarcie na transport ekonomiczny i ekologiczny. 25 kwietnia 2009 roku SOFT CITY zorganizowało trzecią edycję raciborskiej masy, w której wzięło udział 500 rowerzystów – co być może jest najlepszym wynikiem w Polsce, biorąc pod uwagę proporcje pomiędzy liczbą uczestników a mieszkańców.

[madohora]

Masa Krytyczna – nieformalny ruch społeczny, polegający na organizowaniu spotkań jak najliczniejszej grupy rowerzystów i ich wspólnym przejeździe przez miasto. Spotkania te odbywają się pod hasłem „My nie blokujemy ruchu, my jesteśmy ruchem” i mają na celu zwrócenie uwagi władz i ogółu społeczeństwa na zwykle ignorowanych rowerzystów

[madohora]

Informowanie o spotkaniach polega zazwyczaj na powielaniu i rozprowadzaniu na terenie miasta niewielkich ulotek oraz ew. prowadzeniu strony internetowej. Rzadko zdarza się, aby masa odbywała się w inny dzień niż ostatni piątek miesiąca. Jest to od dawna zwyczajowo ustalony termin, wspólny dla wielu miast.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Masa Krytyczna została zapoczątkowana w 1992 roku (25 września) w San Francisco, gdzie odbywa się do dzisiaj, w każdy ostatni piątek miesiąca. Idea ta została przeniesiona następnie do innych miast w USA, a następnie do Europy, Australii i kilku miast w Azji. Obecnie Masa Krytyczna odbywa się w kilkuset miastach na całym świecie. Największe comiesięczne imprezy odbywają się wciąż w San Francisco (ok. 2000 ludzi), Nowym Jorku (ok. 5000 ludzi) i Londynie (1500 osób).

[madohora]

Nazwa Masa Krytyczna jest używana także dla innych, mniej regularnych rowerowych przejazdów. Przykładem może być Budapeszt, w którym impreza odbywa się dwa razy w roku – na Europejski Dzień bez Samochodu i Dzień Ziemi (comiesięczny przejazd nazywa się tam „masą minimalną”). W przejeździe 20 kwietnia 2008 r. w budapeszteńskiej Masie wg szacunków wzięło udział 60–80 tys. rowerzystów

[madohora]

w Łodzi – 2183 osób 28 czerwca 2013 roku (przejazd organizowany co miesiąc)

[madohora]

[madohora]

Ostrów Wielkopolski – od 2004

[madohora]

Warszawa – Warszawska Masa Krytyczna – od V 1998

[madohora]

Łódź – Łódzka Masa Krytyczna – od VI 1999

[madohora]

Szczecin – od III 2003

[madohora]

Wrocław – od IV lub V 2003

[madohora]

Radom – od V 2003

[madohora]

Bydgoszcz – od I 2004

[madohora]

Sanok – od IV 2004

[madohora]

Legionowo – od VIII 2004

[madohora]

Tychy – od 26 września 2004

[madohora]

Otwock – od X 2004

[madohora]

Przemyśl – od X 2004

[madohora]

Częstochowa – od VIII 2004

[madohora]

Poznań – od IX 2004

[madohora]

Piła – od 3 czerwca 2005

[madohora]

Rzeszów – od VI 2005

[madohora]

Piotrków Trybunalski – od 28 października 2005

[madohora]

Słupsk – od VII 2006

[madohora]

Brzeg – od X 2008

[madohora]

Łapy – od V 2009

[madohora]

Nysa – od 31 lipca 2009

[madohora]

Zabrze – od 13 sierpnia 2010

[madohora]

Kozienice – od 11 września 2010

[madohora]

Sosnowiec – od 2008 ( raz w roku )

[madohora]

Koszalin – od 27 maja 2011

[madohora]

Leszno – od 29 lipca 2011

[madohora]

Gdynia – od 30 marca 2012

[madohora]

Biłgoraj – od 27 kwietnia 2012

[madohora]

Świdnik – od maja 2012

[madohora]

Łomża – od 27 lipca 2012

[madohora]

Olkusz – od 28.03.2014

[madohora]

Śrem - od 20 maja 2017.

[madohora]

[madohora]

pozostałe dyscypliny:

kolarstwo przełajowe – jazda po leśnych bezdrożach;
cyklotrial – w skład którego wchodzą:
trial rowerowy – wykonywany w nieprzystępnym terenie, oprócz jazdy po podłożu wykonywane są skoki,
tube jumping – „skakanie na rowerze w rurze”, podobne do wykonywanego na rolkach, deskach,
dirt jumping – skoki ze specjalnego ziemnego nasypu z wykonywaniem ewolucji;

[madohora]

kolarstwo artystyczne – rowerowy „taniec”, wykonywanie różnych figur

[madohora]

Piłka rowerowa

[madohora]

stunt rowerowy – akrobacje rowerowe wykonywane głównie na jednym kole, na równej nawierzchni

[madohora]

Każdej z dyscyplin jest przypisany rodzaj sprzętu, na którym powinny być one wykonywane. Owe regulacje dotyczą m.in. rozmiaru kół, dopuszczalnych przełożeń czy kształtu ramy.

[madohora]

Kolarstwo jest też sportem w triatlonie.

[madohora]

Kolarstwo klasyczne – to zbiór dyscyplin zatwierdzonych przez UCI. W skład kolarstwa klasycznego wchodzą

[madohora]

Kolarstwo szosowe – najstarsza i najbardziej tradycyjna odmiana kolarstwa polegająca na ściganiu się na rowerach szosowych spełniających normy UCI po drogach publicznych.

[madohora]

Najbardziej tradycyjnym rodzajem zawodów są wyścigi wieloetapowe, w których pokonuje się zwykle od 3 do ponad 20 etapów (jednodniowych tras) o długości od 80 do (maksymalnie) 270 km. Większość etapów zaczyna się od jednoczesnego startu wszystkich zawodników, a kolarze pokonują wspólnie większą część trasy jadąc zwartą grupą, zwaną peletonem. Wygrywa ten zawodnik, który pierwszy dojedzie do mety. Część etapów w wielkich wyścigach (zwykle 2 lub 3) jest jednak pokonywana ze startu dzielonego (kolarze wyruszają na trasę jeden po drugim w 2-3 minutowych odstępach), w którym o wygranej decyduje indywidualny czas przejazdu, a nie kolejność dojeżdżania do mety. Kolarze jadący w takich zawodach tworzą zespoły, w ramach których zawodnicy wspierają się nawzajem i starają się wypracować jak najlepszą pozycję w peletonie swojemu liderowi lub na ostatnich km przed metą etapu formują własny minipeleton (tzw. 'pociąg') dopomagając liderowi lub najlepszemu w swym gronie sprinterowi, w skutecznej walce o zwycięstwo etapowe. Konieczność jazdy w peletonie wynika z faktu, że na szosie większość wysiłku zawodnika idzie na pokonywanie oporów powietrza, a nie grawitacji i oporów toczenia. Ukrycie się więc za plecami innych zawodników znacząco oszczędza siły. Zawodowi kolarze na płaskich etapach osiągają bardzo wysokie jak na rower średnie prędkości rzędu 40–45 km/h.

[madohora]

Klasyk (wyścig klasyczny, wyścig jednodniowy)– szosowy wyścig kolarski, odbywający się w ciągu jednego dnia (od startu do mety). Niegdyś pojęcie to odnosiło się wyłącznie do pięciu wyścigów: Mediolan-San Remo, Dookoła Flandrii, Paryż-Roubaix, Liège-Bastogne-Liège i Giro di Lombardia (nazywanych również pomnikami kolarstwa lub monumentami kolarstwa), od lat 90. XX wieku niemal każdy jednodniowy wyścig na świecie określa się mianem klasycznego. Dlatego w celu odróżnienia pięciu pomników kolarstwa od reszty wyścigów jednodniowych, wszystkie pozostałe wyścigi jednodniowe nazywane są półklasykam.

[madohora]

Najważniejsze wyścigi klasyczne odbywają się w dwóch okresach: w marcu i kwietniu rozgrywane są tzw. "wiosenne klasyki" na terenie Belgii i północnej Francji. Trasy tych wyścigów często prowadzą po odcinkach o złej nawierzchni, brukowanych, charakteryzują się stromymi i krótkimi podjazdami oraz częstymi zmianami pogody. Drugim okresem klasyków jest późne lato i jesień (do końca października), kiedy to wyścigi jednodniowe przenoszą się na południe Francji i do Włoch.

[madohora]

Właściwie miano klasyków powinno nadawać się tylko najbardziej prestiżowym wyścigom jednodniowym. Mimo, że pojęcie to nie jest oficjalnie zatwierdzone, ani zdefiniowane, można wyróżnić dwa czynniki, które dają wyścigowi miano "klasyku": po pierwsze – od kiedy jest rozgrywany (im dłużej tym wyższy prestiż) oraz jakość startujących zawodników.

[madohora]

Każdy z tych wyścigów mają swoje początki przed I wojną światową, a na liście ich triumfatorów widnieją nazwiska największych kolarzy w historii.

[madohora]

Najbardziej prestiżowym wyścigiem jednodniowym jest wyścig ze startu wspólnego podczas szosowych Mistrzostw Świata. Pierwszy z nich odbył się w 1921.

[madohora]

Kategorie wyścigów klasycznych oznaczane są przez UCI cyframi 1.x, w miejsce x nadaje się cyfrę od 1 (najwyższa kat.) do 5 (najniższa).

Memoriał im. Henryka Łasaka
Memoriał Andrzeja Trochanowskiego
Pomorski klasyk
Puchar Ministra Obrony Narodowej

[madohora]

Memoriał Henryka Łasaka – jednodniowy wyścig kolarski w Polsce, rozgrywany corocznie w sierpniu (w 2002 wyjątkowo we wrześniu) na rundach wokół Suchej Beskidzkiej oraz pobliskich miejscowości (Zembrzyce, Tarnawa Dolna, Śleszowice, Tarnawa Górna, Krzeszów, Kuków, Stryszawa). Inauguracja miała miejsce w 1999 roku, a pierwszym zwycięzcą został Cezary Zamana.

[madohora]

Jest to jeden z najtrudniejszych klasyków w Polsce, z kilkoma podjazdami na każdym okrążeniu, dlatego Międzynarodowa Unia Kolarska (UCI) przyznała wyścigowi od 2005 roku kategorię 1.1 w kalendarzu wyścigów europejskich – UCI Europe Tour (wcześniej 1.5 od 1999, 1.4 od 2001 i 1.3 od 2002 roku). Aktualnie posiada kategorię niższą 1.2.

[madohora]

Najwięcej zwycięstw w wyścigu – trzy – odniósł Cezary Zamana (1999, 2002-2003).

[madohora]

Henryk Łasak był najwybitniejszym trenerem w historii polskiego kolarstwa i twórcą jego potęgi w latach 60. i 70. Wyszkolił wiele gwiazd, m.in. Ryszarda Szurkowskiego, Stanisława Szozdę i Mieczysława Nowickiego. Zginął tragicznie w wypadku samochodowym 5 stycznia 1973 w Skomielnej Białej koło Rabki.

[madohora]

W 2012 wyścig wygrał Sylwester Janiszewski, jednak po wykryciu w jego organizmie niedozwolonych środków dopingujących został zdyskwalifikowany, a zwycięzcą wyścigu ogłoszono drugiego na mecie Lukę Mezgeca

[madohora]

Memoriał Andrzeja Trochanowskiego – jednodniowy wyścig kolarski poświęcony pamięci Andrzeja Trochanowskiego, rozgrywany corocznie od 1989 w Polsce, najczęściej w województwie mazowieckim. Od 2005 należy do cyklu UCI Europe Tour.

[madohora]

Pierwsza edycja odbyła się w 1989 w Warszawie w formule wyścigu jednodniowego w celu upamiętnienia zmarłego rok wcześniej Andrzeja Trochanowskiego. W kolejnych latach impreza odbywała się corocznie w różnych miejscowościach województwa mazowieckiego (między innymi w Wyszkowie, Legionowie czy Piastowie), sporadycznie w innych lokalizacjach (Kazimierz Dolny w województwie lubelskim). Wyścig przyjmował w tym czasie najczęściej formę kryterium ulicznego, rozgrywanego z reguły w obsadzie międzynarodowe. Od 2000 wyścig przyjął formę rywalizacji jednodniowej odbywającej się corocznie na trasach wokół Baboszewa na początku maja – w latach 2000–2004 znalazł się w kalendarzu UCI z kategorią 1.5, a od 2005 należy do cyklu UCI Europe Tour z kategorią 1.2

[madohora]

Edycja z 2020 została odwołana ze względu na pandemię COVID-19 w Polsce.

[madohora]

Puchar Ministra Obrony Narodowej – polski jednodniowy wyścig kolarski. Rozgrywany jest w województwie mazowieckim w połowie sierpnia.

[madohora]

W wyścigu startują polskie grupy kolarskie, grupy zagraniczne z dywizji UCI Continental Teams, reprezentacje narodowe oraz Reprezentacja Wojska Polskiego.

[madohora]

Organizatorem wyścigu jest stowarzyszenie Mazovia Team.

[madohora]

Kolarzy, którzy zdobywali w czasie swojej kariery wiele zwycięstw w wyścigach klasycznych nazywa się "łowcami klasyków". Do największych z nich w historii kolarstwa zaliczają się:

Eddy Merckx
Roger De Vlaeminck
Rik Van Looy
Rik Van Steenbergen
Sean Kelly
Francesco Moser
Johan Museeuw
Walter Godefroot
Andrei Tchmil
Herman Van Springel
Jan Raas
Michele Bartoli
Bernard Hinault
Fausto Coppi
Erik Zabel
Paolo Bettini
Davide Rebellin
Philippe Gilbert

[madohora]

Kolarstwo torowe uprawia się na rowerach torowych zbudowanych na kołach 28 calowych, podobnych do rowerów szosowych, ale o uproszczonej i lżejszej konstrukcji. Tory (zwane też czasem welodromami), na których uprawia się ten sport mają kształt zbliżony do bieżni lekkoatletycznych, na łukach są jednak mocno pochylone, aby można było na nich utrzymywać stałą prędkość.

[madohora]

W ramach kolarstwa torowego prowadzi się konkurencje:
Konkurencje olimpijskie Edytuj
Do konkurencji olimpijskich obecnie (IO 2020) należą tylko:
sprint
sprint drużynowy
keirin
drużynowy wyścig na dochodzenie
omnium
madison
wszystkie rozgrywane zarówno jako konkurencje mężczyzn i kobiet.

[madohora]

Eliminacje w formie wyścigu na 200 m ze startu lotnego, następnie zawodnicy ścigają się w „biegach” po 2 zawodników, na dystansie 2 okrążeń (tory powyżej 250 m) lub 3 okrążeń na torach do 250 m. Kluczową rolę odgrywa taktyka oraz zaskoczenie.

[madohora]

Sprint olimpijski Edytuj
Zwany również drużynowym. Wyścig ze startu zatrzymanego. W wyścigu startują trzyosobowe drużyny na dystansie 3 okrążeń, każdy z trzech zawodników musi prowadzić swój zespół przez jedno okrążenie. Zazwyczaj pierwsze okrążenie prowadzi specjalista od sprintu na 200 m, a trzecie specjalista od sprintu na 1000 m lub specjalista od indywidualnego wyścigu na dochodzenie. Drużyny żeńskie składają się z dwóch zawodniczek i ścigają się na dystansie dwóch okrążeń.

[madohora]

Keirin Edytuj
Rodzaj sprintu na torze. W jednym wyścigu startuje od 4 do 9 zawodników. Pierwsze okrążenia jadą oni za pilotem prowadzącym na motocyklu lub skuterze, nadającym coraz szybsze tempo (do 45-50 km/h). W tej części zawodnicy starają się zająć jak najlepsze miejsce do startu, a następnie na 600–700 m przed metą (w zależności od długości toru) pilot zjeżdża na bok, zaś zawodnicy przyspieszają, rozpoczynając wyścig do mety.

[madohora]

W Japonii i Korei Płd. keirin jest rodzajem hazardu, podobnie jak wyścigi konne. W trakcie pierwszych okrążeń, kiedy kolarze jadą za pilotem, widzowie mogą obstawiać zwycięzcę. Kolarze dostają wysokie premie za zajęcie pierwszego miejsca. Dochody najlepszych są zbliżone do liderów zespołów zawodowych, startujących w zawodach szosowych i dlatego wielu zawodowych kolarzy kończy swoje kariery na torach do keirinu (słowo pochodzi z języka japońskiego).

[madohora]

Od igrzysk w Sydney w 2000 roku jest to także dyscyplina olimpijska.

[madohora]

(dystans 4 km) Edytuj
Wyścig ze startu zatrzymanego, w którym biorą udział dwie czteroosobowe drużyny (startują na przeciwległych prostych) i rozgrywany jest na tych samych zasadach, co wyścig indywidualny na 4 km. Czasem drużyny jest czas trzeciego zawodnika na mecie, dlatego drużyny często kończą rywalizację w trójkę. Najlepsze drużyny świata pokonują dystans poniżej 4 minut, co daje średnią prędkość powyżej 60 km/h.

[madohora]

Omnium (wielobój) Edytuj
Omnium to najnowsza dyscyplina olimpijska w kolarstwie torowym (po raz pierwszy rozegrana na LIO w Londynie w 2012 roku). Każdy zawodnik bierze udział w 6 konkurencjach:
okrążenie ze startu lotnego 250 m;

[madohora]

wyścig eliminacyjny/australijski (48 okrążeń przy 24 zawodnikach) – w wyścigu tym bierze udział od 8 do 20 zawodników. Na każdym okrążeniu odpada zawodnik, który jako ostatni przejedzie linię mety. Zawodnicy ścigają się do momentu, w którym zostanie tylko jeden z nich;

[madohora]

scratch (15 km mężczyźni, 10 km kobiety) – względnie nowa konkurencja kolarstwa torowego, w której bierze udział wielu zawodników. Jadą oni wspólnie na dość długim dystansie (np. 40 rund). Zwycięzca zostaje wyłoniony w prosty sposób – jest nim ten, kto jako pierwszy przekroczy linię mety. Z tego względu charakterystyka tego wyścigu zbliżona jest do wyścigów szosowych i wiele tutaj zależy od obranej przez kolarza taktyki

[madohora]

wyścig indywidualny na dochodzenie (dystans 4 km dla mężczyzn, 3 km dla kobiet) – dwóch zawodników startuje po przeciwnych stronach toru. Jeśli jeden z zawodników dogoni drugiego, to wygrywa. Jeśli nie dogoni, to wygrywa ten, który przejechał szybciej swój dystans (zob. też wyścig na dochodzenie);

[madohora]

wyścig punktowany (30 km mężczyźni, 20 km kobiety) – wyścigi są punktowane według zasad umieszczonych w tabelach, w zależności od rangi zawodów i długości toru. Przypominają one częściowo zawody szosowe. Wszyscy zawodnicy (od 8 do 20) jadą razem w peletonie. Na wybranych okrążeniach są lotne finisze, za które dostaje się punkty. Wygrywa ten zawodnik, który uzbiera najwięcej punktów;

[madohora]

1000 m (500 m kobiety) – wyścig indywidualny na dystansie 1000 m ze startu zatrzymanego. Uważany za najcięższą konkurencją torową, porównywany do biegu na 400 m, gdzie zawodnik musi utrzymać szybkość sprintu przez wydłużony okres. Obecny rekord wynosi 58,875 s., został on ustanowiony w 2001 roku przez Francuza Arnauda Tournant w La Paz w Boliwii.

[madohora]

Madison Edytuj
Zwany także wyścigiem amerykańskim – startują w nim drużyny składające się z dwóch zawodników. W każdym momencie wyścigu ściga się tylko jeden zawodnik, drugi odpoczywa, jadąc wolniej w górnej części toru. Zmiana zawodnika ścigającego się następuje poprzez charakterystyczne wypchnięcie zawodnika wchodzącego na zmianę przez schodzącego. Nazwa wyścigu pochodzi od hali Madison Square Garden w Nowym Jorku, gdzie wyścig rozegrano po raz pierwszy. Podczas jazdy rozgrywane i punktowane są lotne finisze oraz możliwe jest nadrobienie okrążenia nad peletonem. O zwycięstwie decyduje suma zdobytych przez drużynę punktów. Zasady punktacji są analogiczne do wyścigu punktowanego. W zawodach mistrzowskich drużyny męskie pokonują dystans 50 km (200 okrażeń, 20 lotnych finiszów), a kobiece 30 km (120 okrążeń, 12 lotnych finiszów). Konkurencja była obecna na igrzyskach w latach 2000, 2004 i 2008 i powraca do programu olimpijskiego w 2020 roku

[madohora]

Wyścig punktowany
Wyścig, w którym zawodnicy zdobywają punkty w rozgrywanych co 10 okrążeń lotnych finiszach (w tym na mecie) oraz poprzez nadrobienie okrążenia nad resztą stawki. O zwycięstwie decyduje suma punktów na koniec wyścigu, a w przypadku równej liczby punktów, pozycja na linii mety. Przyznawane są następujące liczby punktów:
zawodnik, który nadrobi okrążenie nad peletonem zdobywa 20 punków;
zwycięzca lotnego finiszu zdobywa 5 punktów, a zawodnicy na miejscach od 2 do 4 (odpowiednio): 3, 2 i 1 punkt;
ostatni finisz na zakończenie całego dystansu punktowany jest podwójnie (10 – 6 – 4 – 2 punkty);
zawodnik, który straci okrążenie do peletonu traci 20 punktów.

[madohora]

W zawodach mistrzowskich mężczyźni pokonują dystans 40 km (160 okrążeń, 16 lotnych finiszów), a kobiety 25 km (100 okrążeń, 10 lotnych finiszów).

[madohora]

Kolarstwo przełajowe – rodzaj kolarstwa uprawianego na rowerach o konstrukcji zbliżonej do rowerów szosowych, a więc na kołach o średnicy felgi 622 mm (700C), ramie pozbawionej elementów amortyzujących i z kierownicą giętą typu 'baranek', lecz rozgrywanego na dość trudnych trasach terenowych obfitujących w liczne przeszkody, które zmuszają zawodnika do schodzenia z roweru i przenoszenia go.

[madohora]

Kolarstwo przełajowe przypomina bardzo klasyczne kolarstwo górskie tzw. Cross-Country. Oprócz różnic w konstrukcji roweru (koła ISO 622 mm (700c) w kolarstwie przełajowym i koła 26 (ISO 559 mm), 27,5 (ISO 584 mm) lub 29 cali (ISO 622 mm) w Cross-Country) istnieją też inne różnice między tymi dwoma pokrewnymi sportami:

[madohora]

zarówno koła 700C na wąskich oponach (zgodnie z ustaleniami UCI dotyczącymi wyścigów przełajowych maksymalna dopuszczalna szerokość opon wynosi 33 mm), jak i stosunkowo wysokie przełożenia (choć zazwyczaj niższe niż w kolarstwie szosowym, to dużo wyższe niż w kolarstwie górskim) uniemożliwiają pokonywanie na rowerach sporej części trasy, więc kolarze przełajowi często biegają z rowerami na plecach (co umożliwia mała masa roweru przełajowego), tymczasem kolarze górscy starają się przejeżdżać większość trasy i zsiadają z rowerów tylko w wyjątkowych przypadkach

[madohora]

kolarze przełajowi mogą wymieniać koła i rowery tylko w korytarzu boksów technicznych

[madohora]

Kolarstwo przełajowe jest niemal sportem narodowym w Belgii. Sporą popularnością cieszy się także we Francji, Holandii, Niemczech i Czechach. Od połowy lat 90. XX w. w najważniejszych imprezach notuje się wyraźną dominację zawodników belgijskich.

[madohora]

Kolarstwo górskie (MTB – z ang. mountain biking) – forma kolarstwa uprawianego za pomocą rowerów górskich, których konstrukcja umożliwia poruszanie się w trudnym terenie.

[madohora]

Dyscyplina ta jest coraz bardziej popularnym i docenianym sposobem spędzania wolnego czasu. Niektórzy amatorzy uprawiający ten sport traktują go jako możliwość rozwoju fizycznego, stąd duża liczba imprez, w których kolarze górscy mogą sprawdzać swoje umiejętności.

[madohora]

Kolarstwo górskie powstało w USA, gdzie pod koniec lat 70. XX w. pojawiła się moda na jazdę rowerami w trudnym terenie, poza normalnymi drogami. Za twórcę tego sportu uważa się najczęściej Gary’ego Fishera, który w 1979 r. jako pierwszy wpadł na pomysł produkcji rowerów opartych generalnie na konstrukcji roweru miejskiego, ale o wzmocnionej i skróconej ramie, pozbawionych osłon, błotników i innych tego rodzaju zbędnych „ozdób” oraz zaopatrzonych w koła o średnicy 26 cali na szerokich oponach z grubym bieżnikiem zamiast dotychczas stosowanych gładkich i cienkich kół 28-calowych.

[madohora]

Union Cycliste Internationale (UCI) zwróciła uwagę na ten sport jesienią 1990 roku i włączyła do katalogu swoich oficjalnych zawodów wcześniej rozgrywane nieformalnie od paru lat mistrzostwa świata, które miały miejsce w Purgatory w stanie Kolorado w USA. W następnym roku pod egidą UCI rozegrano pierwszy cykl zawodów pucharu świata. Składał się on z 8 zawodów rozgrywanych w Europie i USA i był oficjalnie sponsorowany przez firmę Grundig, jako Grundig-UCI Cross-Country World Championships. W 1992 roku do pucharu świata doszły jeszcze zawody rozgrywane w Australii. Puchar ten był w 1991 i 1992 roku rozgrywany tylko w kategorii Cross-Country (XC). W 1993 roku po raz pierwszy zorganizowano serię sześciu zawodów w ramach pucharu świata w downhillu. W 1996 roku zawody w XC stały się oficjalnie konkurencją rozgrywaną na Letnich Igrzyskach Olimpijskich.

[madohora]

Istnieje kilka rodzajów dyscyplin zaliczanych do kolarstwa ekstremalnego:

[madohora]

Dirt jumping (DJ) – odbywa się na specjalnie przygotowanym torze (zbudowanym z hop ziemnych – dirtów). Polega na wykonywaniu skoków oraz różnych ewolucji w powietrzu.

[madohora]

Enduro – jest to dyscyplina znajdująca się między XC a freeridem, polegająca na jeździe po wyznaczonych przez siebie trasach, w każdym terenie. W enduro jeździ się tam, gdzie według ridera jest najlepiej i najciekawiej. Rowery do tej odmiany kolarstwa wykazują różnie dobrane cechy pośrednie między XC a FR, takie jak waga i wytrzymałość, kąty ramy, skok zawieszenia. Odbywają się zawody zaliczane do Enduro, ale w rzeczywistości jest to styl jazdy niemający na celu wyczynu i rywalizacji.

[madohora]

Rowerowa jazda na orientację (MTBO, RJnO) – stanowi połączenie maratonów rowerowych i klasycznego biegu na orientację. Zawodnicy startują na rowerach przystosowanych do maratonów, ale dodatkowo wyposażonych w mapnik. Celem jest zaliczenie jak największej liczby punktów kontrolnych w jak najkrótszym czasie.

[madohora]

[madohora]

Downhill (DH, po polsku "zjazd") – jedna z ekstremalnych odmian kolarstwa górskiego, polegająca na indywidualnym zjeździe rowerem na czas po stromych, naturalnych stokach. Ścieżki zjazdowe są często bardzo wąskie, kamieniste czy poprzecinane wystającymi korzeniami. Nierzadko są też urozmaicone uskokami o różnej wysokości (dropami), które są najbardziej widowiskowe, lecz są też powodem najbardziej niebezpiecznych wypadków w zjeździe. W przypadku zawodów startujący zazwyczaj wypuszczani są na trasę z przerwami 30-sekundowymi (od najwolniejszego do najszybszego), jeden przejazd zazwyczaj zabiera od 2 do 5 minut. Czas przejazdu jest mierzony za pomocą "bramek", przez które przejeżdża zawodnik (podobnie jak w zjeździe narciarskim). Miejsca w klasyfikacji są poukładane według najszybszych czasów, wyścigi często wygrywane są ułamkami sekund.

[madohora]

Z biegiem czasu jeżdżący w innych dyscyplinach zaczęli skupiać się na zjeździe. Szczególnie wielu wśród nich było jeżdżących na BMX, włączając w to mistrzów takich jak John Tomac (Tomac Bikes Team), Micheal Crawley (Team Giant/Marzocchi Bikes), James Palmer (WHHL Bikes) Woosub Song (Team Yeti/Fox Bikes), Brian Lopes(Gt). Ich wpływ jest widoczny w wzroście trudności wielu tras, szczególnie w ilości nowych przeszkód jak hopki czy dropy.

[madohora]

Pierwsze mistrzostwa sygnowane przez UCI w downhillu odbyły się w 1990 roku, w Durango, w Kolorado. Wygrał je owiany już legendą Greg Herbold

[madohora]

Zazwyczaj stosowane są dwupółkowe olejowo – sprężynowe widelce amortyzowane o skoku 170–203 mm, jednak w ostatnim czasie w ramach redukcji wagi zaczyna się stosować powietrze jako medium amortyzujące, jak również amortyzatory jednopółkowe. Bardzo często podczas zmniejszania masy roweru idzie się na kompromis między wagą a wytrzymałością, stosując lżejsze komponenty z innych dyscyplin rowerowych (np. siodełka szosowe).

[madohora]

Union Cycliste Internationale (UCI, Międzynarodowa Unia Kolarska) jest międzynarodową instytucją zarządzającą wyścigami zjazdowymi. Zajmuje się organizacją wyścigów i stanowieniem praw w nich obowiązujących. Startujący walczą o zakwalifikowanie się do startu w imprezach rangi światowej poprzez zbieranie punktów UCI, które są przyznawane przez zajęcie miejsca w pierwszej dziesiątce wyścigów rangi krajowej.

[madohora]

W Stanach Zjednoczonych downhillem zajmuje się NORBA (jako część USA Cycling), w Wielkiej Brytanii zajmuje się tym British Cycling, a w Australii MTBA.

[madohora]

Rower górski do XC powinien być lekki i sztywny, aby podjazdy można było pokonywać jak najszybciej (rowery najwyższej klasy osiągają wagę ok. 7,5–9,0 kg). Sprzęt musi być także bardzo wytrzymały i zwrotny, tak aby płynnie pokonywać zjazdy i techniczne odcinki trasy. Koła rowerów mają średnice 26 cali, 27,5 cali lub 29 cali i wyposażone są w opony adekwatne do warunków atmosferycznych. Hamulce to popularne szczękowe v-brake'i, chociaż coraz częściej już hamulce tarczowe. Ramy zbudowane są z aluminium lub karbonu, zawodnicy używają ram sztywnych oraz amortyzowanych (ich skok wynosi zazwyczaj 80–100 mm). Sprzęt do wyścigów XC posiada przedni amortyzator o skoku 80–100 mm. Napęd składa się z jedno-, dwu- lub trzytarczowej korby o ilości zębów w różnych kombinacjach (np. 42–28, 44–32–22), w zależności od profilu trasy, oraz kasety 8–12-rzędowej o koronkach w różnych sekwencjach zębów. W rowerach tych zazwyczaj stosowane są proste kierownice, dawniej często były przykręcane do niej rogi. Siodełka są długie i wąskie, aby ułatwiać przechylanie się do przodu na podjazdach oraz wychylanie się do tyłu za siodełko na zjazdach. W rowerze do cross-country znajdziemy także pedały zatrzaskowe (np. SPD). Sprzęt pozbawiony jest zbędnych akcesoriów takich jak: błotniki, oświetlenie.

[madohora]

[madohora]

BMX (ang. bicycle motocross) – nazwa roweru i rodzaju kolarstwa, które zostało zapoczątkowane w USA w latach 70. XX wieku.

[madohora]

Istnieją również mistrzostwa świata i puchar świata BMX (UCI BMX Supercross).

[madohora]

Zawody BMX są rozgrywane inaczej niż motocyklowe zawody przełajowe (tzw. motocrossu), choć mają kilka wspólnych cech. W jednym biegu równocześnie (pth) startuje ośmiu zawodników, z odpowiednio szerokiego pasa startowego, a następnie pokonują tor, który ma ok. 300–400 m długości. W trakcie widowiskowych zawodów często dochodzi do karamboli, jednak dzięki osłonom zawodników i stosunkowo niskim prędkościom wynikającym z samej konstrukcji rowerów BMX rzadko dochodzi do poważniejszych obrażeń zawodników.

[madohora]

Bardzo prestiżową imprezą jest Puchar Świata – UCI BMX Supercross, których cechą charakterystyczną jest 8-metrowa rampa startowa, oraz większe przeszkody. Udział w tych zawodach mogą brać zawodnicy, którzy ukończyli 16 lat.

[madohora]

Mniej znane w Polsce, lecz cieszące się długą tradycją są zawody BMX freestyle odbywające się przy okazji corocznego festiwalu sportów ekstremalnych X Games. Zawodnicy mogą spróbować swoich sił w jednej z 4 kategorii
Vert
Park
Dirt jumping
Big Air

[madohora]

W całej Polsce, głównie w większych miastach w okresie letnim odbywają się zawody BMX do bardziej znanych imprez należą: Baltic Games, Wąchock Jam czy też Mistrzostwa Polski BMX odbywające się corocznie w Białymstoku.

[madohora]

Współcześnie nazwa BMX zmieniła trochę znaczenie i oprócz BMX w rozumieniu UCI, do sportu tego zalicza się również:
street, czyli jazda w mieście, wskakiwanie na murki, poręcze itp.,
vert, czyli skakanie na pionowych rampach.
flatland, czyli ewolucje wykonywane na płaskim terenie, podobnie jak niegdyś freestyle w skateboardingu.
dirt, czyli najczęściej używane określenie skoków na specjalnie zaprojektowanych do tych celów torach.
park, czyli wykonywanie ewolucji na specjalnie do tego zbudowanych obiektach zwanych skateparkami.

[madohora]

We wszystkich tych odmianach freestyle’u odbywają się międzynarodowe zawody na całym świecie.

[madohora]

cyklotrial – w skład którego wchodzą:
trial rowerowy – wykonywany w nieprzystępnym terenie, oprócz jazdy po podłożu wykonywane są skoki,
tube jumping – „skakanie na rowerze w rurze”, podobne do wykonywanego na rolkach, deskach,
dirt jumping – skoki ze specjalnego ziemnego nasypu z wykonywaniem ewolucji;

[madohora]

Zawody trialu rowerowego polegają na pokonaniu trasy na której ustawione są "odcinki". Odcinki są torami przeszkód o długości około 60 metrów i szerokości minimum metra. Zawodnicy mają za zadanie przejechać dany "odcinek" nie przekraczając zadanego czasu. Odcinek składa się szeregu numerowanych bramek oznaczonych naklejkami przez które zawodnik musi przejechać w odpowiedniej kolejności. Podczas przejazdu kontakt z podłożem i przeszkodami, w zależności od federacji która organizuje zawody, mogą mieć jedynie opony, korba, pedały i osłona łańcucha. W przypadku podparcia się nogą lub inną częścią roweru naliczane są punkty karne. Zawody wygrywa zawodnik który po pokonaniu całej trasy będzie miał na swoim koncie najmniejszą liczbę punktów karnych. W przypadku takiej samej liczby punktów karnych wygrywa ten zawodnik, który posiada większą ilość przejazdów czystych (bez punktów karnych) lub niżej punktowanych niż jego rywal.

[madohora]

Zawody w trialu rowerowym organizowane są przez dwie federacje, UCI oraz BIU. W większości zawodów istnieje podział na płeć, wiek oraz rozmiar kół w rowerze.

[madohora]

W trialu rowerowym rozróżnia się dwa podstawowe style jazdy:
Trial miejski (tzw. urban) - czyli jazda po przeszkodach sztucznych, najczęściej w postaci schodów, murków, koszy na śmieci, ławek, poręczy i innych elementów infrastuktury miejskiej
Trial naturalny (tzw. natural) - czyli jazda po przeszkodach naturalnych takich jak kamienie, kłody drzew, strome zbocza oraz inne naturalnego pochodzenia

[madohora]

Obiekty sportowe służące uprawianiu trialu rowerowego to tzw. trial parki, które znajdują się zarówno na dworze jak i wewnątrz specjalnie przystosowanych do tego celu pomieszczeń. Na terenie takiego obiektu znajdują się przeszkody sztuczne oraz naturalne o różnym poziomie trudności. Najczęściej używanymi przeszkodami do budowy przeszkód trialowych są drewniane palety, podkłady kolejowe, szpule oraz opony ale także głazy i pnie drzew. Tego typu obiekty ze względu na dużą różnorodność stanowią dobre miejsce do rozwijania umiejętności. Często wybieranym terenem do jazdy jest tzw. natural gdzie dominują rumowiska skalne. Skomplikowany kształt kamieni oraz ich rozmieszczenie stanowią dodatkowe wyzwanie dla sportowców uprawiających trial i przyczyniają się do poprawy równowagi i panowania nad rowerem. Sportowcy nie mający dostępu do dedykowanych obiektów oraz przeszkód naturalnych często decydują się na uprawianie trialu po nieprzystosowanej do tego infrastrukturze miejskiej. Urban trial coraz częściej uprawiany jest na rowerach street-trialowych, które konstrukcyjnie różnią się od rowerów do trialu natomiast umożliwiają wykonywanie wszystkich podstawowych ewolucji zaliczanych do trialu rowerowego.

[madohora]

Dirt jumping, dirt – dyscyplina rowerowa, która polega na wykonywaniu skoków i różnych ewolucji w powietrzu na specjalnie przygotowanym torze z zastosowaniem rowerów BMX lub MTB. Początki dirtu sięgają lat 70. w USA.

[madohora]

Rower dirtowy najczęściej nie posiada amortyzacji tylnego koła i jest hybrydą BMX i MTB. Ramy w tych rowerach są sztywne oraz bardzo wytrzymałe, zwykle w rozmiarach 12–15", by umożliwić niektóre triki, np. Tailwhip. Rowery do skoków posiadają głównie amortyzację przedniego koła (nie dotyczy BMX) o skoku amortyzatora ok. 80–130 mm.

[madohora]

Barspin − obrót kierownicy w powietrzu o 360°

[madohora]

Crankflip − obrót korbą o 360°

[madohora]

Downside tailwhip − polega na wykonaniu połowy tailwhipa, drugie 180 stopni dokręca się trzymając za kierownice. W efekcie obracamy się o 180 stopni.

[madohora]

Flip Driver − Backflip z Barspinem

[madohora]

Foot Plant − odbicie się od przeszkody nogą

[madohora]

Frontflip − salto z rowerem do przodu

[madohora]

Kiss Of Death − postawienie roweru do pionu, przyciągnięcie kierownicy do bioder i pochylenie się głową do opony

[madohora]

Nothing − całkowite puszczenie roweru i ponowne złapanie go

[madohora]

One Footer/No Footer − puszczenie jednej/dwóch nóg

[madohora]

One Handed One Footed − puszczenie jednej ręki i nogi

[madohora]

No Hander − puszczenie kierownicy; ręce wyrzucane są za siebie i dotykają się dłońmi za plecami

[madohora]

One Side − puszczenie lewej ręki i nogi / puszczenie prawej ręki i nogi.

[madohora]

One Touch − trzymanie roweru jedną ręką

[madohora]

Rocket Air − położenie się na kierownicy

[madohora]

Seat Grab − chwyt za siodełko

[madohora]

Superman − puszczenie się pedałów i wyprostowanie się

[madohora]

Tire Grab − złapanie ręką za przednie koło

[madohora]

Turndown − skręt kierownicy o 180° i głowy jednocześnie w tę samą stronę

[madohora]

Truck Driver − barspin podczas obrotu o 360°

[madohora]

Twick − skręt kierownicy w prawo o 90 stopni w locie

[madohora]

X-Up − obrót kierownicy o 180° z jednoczesnym skrzyżowaniem rąk

[madohora]

X-Down − to samo co x-up tylko w drugą stronę do naszej "ulubionej"

[madohora]

Bunny Hop – wybicie przedniego koła, a następnie tylnego, tak by rower podskoczył.

[madohora]

Tabok – chwyt za ramę

[madohora]

[madohora]

Kolarstwo artystyczne – dyscyplina kolarska.

[madohora]

Występy artystyczne odbywają się indywidualnie, w parach oraz w zespołach 4- i 6-osobowych. Pokazy trwają 6 minut i są oceniane przez specjalne jury, podobnie jak w łyżwiarstwie artystycznym. Podobnie jak w łyżwiarstwie pokazy składają się z części obowiązkowej i „jazdy dowolnej”. W odróżnieniu od łyżwiarstwa zawody w parach i zespołach odbywają się osobno w parach i grupach czysto męskich i czysto kobiecych, ze względu na atletyczny charakter wykonywanych ewolucji. Jazda w parach odbywa się z użyciem jednego roweru. W pokazach czteroosobowych uczestniczą czterej zawodnicy i dwa rowery, zaś w pokazach sześcioosobowych cztery rowery.

[madohora]

Mecze rozgrywa się na rowerach specjalnej konstrukcji, budowanych na kołach 26-calowych. Zespoły składają się z dwóch zawodników, z których jeden jest bramkarzem, a drugi „zawodnikiem polowym”. Zasady gry przypominają w dużym stopniu halową piłkę nożną. Zawodnicy „polowi” nie mogą używać rąk i nóg, lecz muszą odbijać piłkę wyłącznie kołami roweru. Bramkarze mogą dodatkowo łapać piłkę w ręce, ale nie mogą jej wybijać. Zawodnik nie może dotknąć stopami podłoża. Po dotknięciu musi zjechać z boiska za własną bramkę oboma kołami roweru, po czym może wrócić do gry. Całkowicie zakazane są ataki na zawodników przeciwnej drużyny. Za faul grozi całkowite wykluczenie z gry. Mecze rozgrywane na boisku o wymiarach 11x14 m, czas gry wynosi 14 minut (2 połowy po 7 minut). Piłka do piłki rowerowej (zwana także jako "szmacianka") ma średnicę 16-18 cm i waży 500-600 g. Piłka ta jest nieco cięższa od piłki ręcznej lecz ma zbliżoną wielkość. Spotykany jest też wariant z drużynami pięcioosobowymi. Mecze rozgrywa się w nim na boisku do piłki ręcznej, a czas gry wynosi 30 minut (2 połowy po 15 minut).

[madohora]

Najbardziej utytułowanymi zawodnikami w historii piłki rowerowej są czescy bracia Jindřich i Jan Pospíšilovie, którzy w latach 1965-1989 zdobyli w parze 20 razy tytuły mistrzów świata, a ponadto cztery srebrne i brązowy medal (Jindřich także jeszcze jeden srebrny i brązowy medal z innym partnerem). Na ostatnich mistrzostwach świata w 2019 organizowanych przez UCI występowały zespoły z 21 państw, a zawody były oglądane przez ponad 10 000 widzów na trybunach oraz ok. 2-3 milionów telewidzów.

[madohora]

Zawody MTB Stunt w Niedrzwicy Dużej w 2016

[madohora]

This is it” w Lucknow w Indiach w 2014 i 2015

[madohora]

Rowery do stuntu zwykle ważą od 15 do 18 kg. Rowerzyści najczęściej sami składają swoje jednoślady przeznaczone do tej dyscypliny. Budują je według własnego upodobania oraz dostosowują do własnych preferencji. Nie oznacza to jednak, że nie można zaczynać przygody z tym sportem na zwykłym rowerze górskim.

[madohora]

opony typu slick (najczęściej są to maxxis hookworm) – poprawiają przyczepność podczas ekstremalnych wychyleń

[madohora]

hamulce hydrauliczne – wpływają na komfort jazdy i ułatwiają wykonywanie trików (nie są konieczne)

[madohora]

grube, szerokie i krótkie siodełko – pochylone i często obłożone materiałem poprawiającym przyczepność (np. skórą lub gumą)

[madohora]

niska rama – ułatwia wykonywanie skoków oraz akrobacji

[madohora]

wheelie – jazda na tylnym kole, często urozmaicana akrobacjami (przekładaniem nóg przez kierownicę, staniem na siedzeniu lub pegach)

[madohora]

stoppie – jazda na przednim kole

[madohora]

headstand – stanie na głowie na siodełku podczas jazdy rowerem

[madohora]

deathspin – szuranie stopą po ziemi podczas jazdy na jednym kole, po czym obrót całym rowerem w pozycji siedzącej

[madohora]

TOUR DE FRANCE 2021 TO JUŻ KONIEC - www.wp.pl - 18.07.2021

[madohora]

IO TOKIO. KOLARSTWO - www.polsatsport.pl - 18.07.2021

[madohora]

TOUR DE FRANCE 2021 - Sport - 18.07.2021

[madohora]

WYŚCIG WYSZEHRADZKI - Interia - 18.07.2021

[madohora]

KOLARSKA STYLÓWKA PO GODZINACH - 19.07.2021

[madohora]

KOLARSKIE ŚWIĘTO - Interia - 18.07.2021

[madohora]

KOLARSTWO. NIE ŻYJE JULIAN ESTEBAN GOMEZ - Interia - 19.07.2021

[madohora]

KOLEJNA ZAWODNICZKA NIE POJECHAŁA DO TOKIO - Wprost - 19.07.2021

[madohora]

WYŚCIG LEGEND - Na Szosie - 19.07.2021

[madohora]

KOLARKA POZA KADRĄ OLIMPIJSKĄ - Polskie Radio - 20.07.2021

[madohora]

KOLARSTWO - Interia - 20.07.2021

[madohora]

NA TOUR DE POLOGNE POWAŻNIE SFAULOWAŁ - www.wp.pl - 20.07.2021

[madohora]

DOOKOŁA ŚWIATA NA ROWERZE - To i owo - 20.07.2021

[madohora]

TOKIO 2020 -Kronika - 20.07.2021

[madohora]

SKŁAD REPREZENTACJI W TOKIO - www.tvn24.pl - 20.07.2021

[madohora]

PO OLIMPIJSKĄ NIEŚMIERTELNOŚĆ - www.rowery.org - 20.07.2021

[madohora]

OLIMPIADA W TOKIO - Interia - 24.07.2021

[madohora]

MAJKA Z SZANSĄ NA MEDAL - Fakt - 23.07.2021

[madohora]

O DWÓCH TAKICH...www.wp.pl - 23.07.2021

[madohora]

KOLARZE Z SZANSAMI - Onet - 23.07.2021

[madohora]

KORONAWIRUS WŚRÓD KOLARZY - Radio Opole - 23.07.2021

[madohora]

TOKIO. NIEBEZPIECZNIE NA TRASIE WYŚCIGU KOLARSKIEGO - www.wp.pl - 23.07.2021

[madohora]

KOLARSKA REPREZENTACJA POLSKI - Przegląd Sportowy - 23.07.2021

[madohora]

MEDALE NIE DLA POLAKÓW - Interia - 23.07.2021

[madohora]

POLSCY KOLARZE BEZ MEDALU - Polska Times - 23.07.2021

[madohora]

POLSKA ZAWODNICZKA MARZY O MEDALU - www.wp.pl- 23.07.2021

[madohora]

Kodeks Karny
Artykuł 178 A par. 1.
. Kto, znajduje się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środ-
ka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym,
wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia
wolności do lat dwóch
Par 2.
. Kto znajdując się wstanie nietrzeźwości lub pod wpływem środ-
ka odurzającego, prowadzi po drodze publicznej lub w strefie za-
mieszkania inny pojazd niż określony w par. 1 podlega grzywnie,
karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do jedne-go roku

[madohora]

wjazd rowerzysty z drogi rowerowej na pobocze jest włączaniem
się do ruchu. Rowerzysta powinien zachować szczególną ostroż-
ność i ustąpic pierwszeństwa innym uczestnikom ruchu porusza-
jącym się po poboczu
. gdy nie ma ścieżki rowerowej, rowerzysta może korzystać z po-
bocza, gdy nie ma pobocza, musi jechać prawą stroną jezdni
. jadąc lewą stroną jezdni rowerzysta powinien stosować do prze.
pisów dotyczących ruchu pieszych po jezdni, więc musi ustępo-
wać miejsca nadjezdżającym pojazdom
. gdy jedziemy grupą (np z dzieckiem) rowery muszą jechać je-
. chać jeden za drugim, jak najbliżej krawędzi jezdni (niedozwolo-
na jest jazda równolegle do siebie

[madohora]

Zmianie ulega termin wiosennego rajdu rowerowego. Na prośbę
wielu mieszkańców, aby impreza była dostępna również dla osób
pracujących, organizatorzy zdecydowali się przesunąć ją na
sobotę, 27 kwietnia na godz. 11.00.

[madohora]

W rajdzie można wziąć udział na własnym rowerze lub skorzystać bezpłatnie z roweru miejskiego.
Planowane zakończenie zabawy – około godz. 14.00.

[madohora]

Hitem tegorocznego lata stał się rower. Moda na ro­
wer ogarnęła prawie cały kraj. Nie wiadomo jednak dla­
czego akurat teraz przeżywamy swoisty renesans rowe­
ru, skoro wynalazek ten jest już dość długo znany ludzko­
ści. Być może przyczyną jest to, że współczesny rower, a
szczególnie popularny ostatnio rower górski wygląda już
zupełnie inaczej niż kiedyś

[madohora]

Gdy zapragniemy kupić sobie nowy
rower musimy zdać sobie sprawę, że jest
to zadanie niełatwe i dosyć kosztowne.Przed kupnem roweru najpierw musi­
my określić nasze potrzeby:• do czego rower będzie nam potrzeb­
ny tzn. czy tylko do jazdy miejskiej, czy
również górskiej• jak często będziemy z niego korzy­stać.

[madohora]

Po wyborze interesującego nas egzem­
plarza przyjżyjmy się teraz kilku szcze­
gółom technicznym, które trzeba-wziąć
pod uwagę przy zakupie. Przede wszyst­
kim nie należy się sugerować wyłącznie
ceną Po pierwsze sprawdźmy rozmiar
ramy, który dobiera się według wzrostu
rowerzysty. Miarąramy jest odległość od
tzw. supportu czyli osi korby, do śruby
mocującej wspornik siodełka

[madohora]

Obecnie na rynku za najlepszy uważa
się osprzęt firmy SHIMANO, dlatego ra­
dzimy kupić rower z osprzętem właśnie
tej firmy. Zwróćmy także uwagę na do­
datkowe elementy takie jak błotniki, ba­
gażnik, prędkościomierz i inne, które moż­
na dobrać według indywidualnych po­
trzeb. Warto również przed zakupem prze­
jechać się na krótkim odcinku drogi.
Sprawdzimy w ten sposób, czy rower od­
powiada naszym oczekiwaniom i czy
wszystkie podzespoły pracuj ąpoprawnie.
Pamiętajmy, że jeżdżąc po szosacełko ustawiamy na takiej wysokości, że to samotnie, czy z przyjaciółmi wybrać gdy ustawiamy korbę pedału w najniż- się na przejżdżkę rowerową za miasto,
szej pozycji, to siedząc prosto powinni- Naszym zdaniem warto zainwestować w
śmy mieć całkowicie wyprostowane ko- kupno roweru, ponieważ będzie to jed-
lano gdy dotykamy pedału piętą.

[madohora]

Kierownicę ustawiamy na tej samej dobry sposób na spędzenie wolnego cza-
wysokości, co górna płaszczyzna siodeł- su.ka. Dla wygodniejszej jazdy możemy kie- Oprać. Bogdan Górka
równicę podnieść wyżej. Pamiętaj­
my również o prawidłowym oświe­
tleniu roweru, gdy będziemy jeździć
po zmroku. Po dwóch tygodniach od
zakupu, nie zapomnijmy o dostar­
czeniu roweru do serwisu w celu
przeprowadzenia przeglądu, który
ma zasadniczy wpływ na okres bez­
awaryjnej eksploatacji.Teraz, mając własny rower w
każdej wolnej chwili możemy czy to samotnie czy z przyjaciólmi

[madohora]

KOLIZJAdrogowaKażdy z nas, chociaż raz
w życiu widział jak wyglą­
da kolizja drogowa. Ci,
którzy stłuczkę przeżyli na
własnej karoserii samocho­
du wiedzą, ile kłopotów
wiąże się z takim wydarze­
niem.
Niewielu z nas chyba wie jak się
zachować i co zrobić, gdy dojdzie do
kolizji na drodze. Nie mam tu oczy­
wiście na myśli wypadku drogowego
w którym są ranni, ale zwykłą stłucz­
kę w której poszkodowane są tylko
samochody.Gdy wina spowodowania kolizji
jest oczywista i leży po stronie jed­
nego z kierujących, należy spisać w
dwóch egzemplarzach zgodne oświad­dełko ustawiamy na takiej wysokości, że to samotnie, czy z przyjaciółmi wybrać
gdy ustawiamy korbę pedału w najniż- się na przejżdżkę rowerową za miasto,
szej pozycji, to siedząc prosto powinni- Naszym zdaniem warto zainwestować w
śmy mieć całkowicie wyprostowane ko- kupno roweru, ponieważ będzie to jed-
lano gdy dotykamy pedału piętą. nocześnie inwestycja w nasze zdrowie iKierownicę ustawiamy na tej samej dobry sposób na spędzenie wolnego cza-
wysokości, co górna płaszczyzna siodeł- su.ka. Dla wygodniejszej jazdy możemy kie- Oprać. Bogdan Górka
równicę podnieść wyżej. Pamiętaj­
my również o prawidłowym oświe­
tleniu roweru, gdy będziemy jeździć
po zmroku. Po dwóch tygodniach od
zakupu, nie zapomnijmy o dostar­
czeniu roweru do serwisu w celu
przeprowadzenia przeglądu, który
ma zasadniczy wpływ na okres bez­
awaryjnej eksploatacji.Teraz, mając własny rower w
każdej wolnej chwili możemy czy
Wysokość ramy
[on] rowenźystyłcm]
51-53 160 - 16553-55 165 - 17055-57 170 - 17557-59 175 - 18259-61 182-18761-63 187 - 192czenie dla poszkodowanego (na uży­
tek zakładu ubezpieczeniowego).
Przykład takiego oświadczenia
zamieszczamy poniżej.
Oświadczenie
(imię i nazwisko) zamieszkały (adres),
legitymujący się dowodem osobistym (se­
ria numer wydany przez) i prawem jazdy
(seria numer wydany przez), ubezpie­
czony w zakładzie ubezpieczeń (nazwa i
siedziba firmy )Oświadczam, że w dniu (...) około
godz.(...) w miejscowości (...) przy ulicy
(...) prowadząc (rodzaj pojazdu i marka)
o numerze rejestracyjnym (...) spowo­
dowałem wypadek drogowy w wyniku
którego został uszkodzony (rodzajpoja­
zdu, marką nr rej.) na szkodę ( imię i
nazwisko poszkodowanego). Okoliczno­
ści wypadku były następujące (...). Do
powstania wypadku przyczynił się (podać
osoby lub okoliczności).Miejsce)...) dnia (...) PodpisW oświadczeniu bardzo ważny jest
podpis, który składa sprawca wypad­ku. Podpis ten należy uwierzytelnić \
tzn. złożyć go w obecności pracowni­
ka zakładu ubezpieczeń poszkodowa­
nego lub w obecności innej osoby
godnej zaufania. W praktyce uwierzy­
telnienie wygląda tak, że sprawca wy­
padku musi podpisać swoje oświad­
czenie w obecności pracownika naj­
bliższego sklepu lub kiosku „Ruchu”.
Pracownik ten powinien napisać na
oświadczeniu, że podpis złożono w
jego obecności i poniżej umieścić pie­
czątkę swojej firmy.Zupełnie inaczej wygląda sprawa,
gdy na miejsce kolizji wezwiemy Po­
licję. Funkcjonariusze na miejscu spi­
szą tzw.notatkę kolizyjną i będzie to
w pełni wiarygodny dokument dla
zakładu ubezpieczeń w którym jeste­
śmy ubezpieczeni. Nie obawiajmy się
więc wezwać Policji, gdy okoliczno­
ści wypadku nie są do końca wyja­
śnione lub gdy sprawca wypadku nie poczuwa się do winy

[madohora]

By skorzystać z oferty, trzeba zarejestrować się na stronie internetowej ZabrzanskiRowerMiejski.pl,
przez aplikację mobilną, terminal umiejscowiony przy każdej stacji wypożyczeń lub infolinię. Należy
również wnieść (przy użyciu karty płatniczej lub kredytowej )10 zł opłaty inicjalnej, z której finanso-
wane będą późniejsze wypożyczenia. W systemie nie muszą się rejestrować osoby, które posiadają
już konto Nextbike założone w innym mieście. Mogą one z niego korzystać, wypożyczając rower
również w Zabrzu. Pierwsze 15 minut każdego wypożyczenia jest bezpłatne. Za czas do godziny
zapłacimy 1 zł, za dwie godziny - 2 zł, trzy godziny - 3 zł, a czarta i każda kolejna to koszt
4 zł. Maksymalny czas jednego wypożyczenia to 12 godzin.
Aby wypożyczyć rower, wystarczy wpisać na terminalu stacji wypożyczeń swój numer telefonu
i kod PIN, który otrzymujemy podczas rejestracji oraz numer wypożyczanego roweru, a potem wy-
piąć rower z elektrozamka. Można również skorzystać z bezpłatnej aplikacji mobilnej Nextbike.
Nie wymaga ona każdorazowego logowania w systemie. Wystarczy wpisać numer roweru lub zeska-
nować kod QR. Trwa to zaledwie kilka sekund.

[madohora]

Handbike – według dosłownego tłumaczenia z języka angielskiego – rower trójkołowy z napędem ręcznym przeznaczony dla osób niepełnosprawnych ze schorzeniem narządu ruchu.

[madohora]

Taki rower jest najczęściej połączeniem wózka inwalidzkiego (tył) i roweru (przód) — napędowo — skrętne koło. Rzadko, choć spotykane jest rozwiązanie m.in. u jednego z czeskich producentów handbike'ów: dwa koła skrętne z przodu, a koło napędowe z tyłu.

[madohora]

średnicy opon i wielkości kół — znacznie szybciej jeździ się na oponach kolarskich 27" x 1" niż na oponach 20" x 1,75"

[madohora]

ustawień, profilu i długości korb i uchwytów (rączek), w starszych handbike'ach, zwanych trójkołowymi wózkami inwalidzkimi z napędem korbowym, są ustawione korby na przemian, w nowszych modelach i w handbike'ach sportowych, korby ustawione są równolegle. Wyjątkiem jest (używający korb na przemian) Amerykanin Alejandro Albor, który w roku 2006, podczas Kolarskich Mistrzostw Świata IPC w szwajcarskim Aigle zdeklasował rywali prowadząc od startu do mety.

[madohora]

[madohora]

Trajka bywa połączeniem motocykla z samochodem. Przód pochodzi z motocykla, a tył z samochodu. Do budowy trajek wykorzystywane bywają zawieszenia i silniki pochodzące z VW Garbusa, ale też np. z Zaporożca czy Fiata 126, czyli generalnie samochodów z silnikiem usytuowanym z tyłu pojazdu.

[madohora]

Kolarstwo znajdowało się w programie letnich igrzysk olimpijskich już od ich pierwszej nowożytnej edycji w 1896 roku. Od tej pory kolarstwo nieprzerwanie jest dyscypliną olimpijską, a liczba rozgrywanych konkurencji zwiększyła się z sześciu w 1896 roku do osiemnastu na igrzyskach w Londynie w 2012 roku.

[madohora]

Pierwotnie konkurencje kolarskie na igrzyskach obejmowały tylko męskie wyścigi torowe oraz szosowe. W 1984 roku podczas igrzysk w Los Angeles po raz pierwszy odbyły się zawody kobiet w kolarstwie szosowym, a cztery lata później, na igrzyskach w Seulu zadebiutowało kolarstwo torowe kobiet. W 1996 roku, na igrzyskach w Atlancie wprowadzono kolarstwo górskie kobiet i mężczyzn, a najmłodszą olimpijską konkurencją kolarską jest BMX, który wszedł do programu olimpijskiego dopiero na igrzyskach w Pekinie w 2008 roku.

[madohora]

[madohora]

Od 2012 roku olimpijski program kolarstwa składa się z: wyścigu ze startu wspólnego i jazdy indywidualnej na czas w kolarstwie szosowym, sprintu, sprintu drużynowego, keirinu, omnium oraz drużynowego wyścigu na dochodzenie w kolarstwie torowym, wyścigu cross-country w kolarstwie górskim oraz wyścigu BMX. Wszystkie konkurencje rozgrywane są zarówno dla mężczyzn jak i kobiet.

[madohora]

Polskie sukcesy wśród zawodowców to: w wyścigu ze startu wspólnego elity – złoto Michała Kwiatkowskiego z Ponferrady w 2014, srebro Zbigniewa Sprucha z Plouay w 2000 oraz szósta lokata Piotra Wadeckiego z Lizbony w 2001; a w jeździe indywidualnej na czas elity – czwarte miejsce Macieja Bodnara w Dausze w 2016, siódme miejsce Zenona Jaskuły w Bogocie w 1995 oraz dziewiąte miejsca tego samego zawodnika w Agrigento w 1994 i San Sebastián w 1997.

[madohora]

W latach 1921–1995 rozgrywano wyścig ze startu wspólnego dla amatorów. W tej rywalizacji polscy kolarze czterokrotnie zdobywali złote medale – w 1973 (Ryszard Szurkowski), 1974 (Janusz Kowalski), 1985 (Lech Piasecki) i 1989 (Joachim Halupczok). W 1996 zniesiono wieloletni podział na kolarstwo zawodowe i amatorskie, zastępując wyścig dla amatorów rywalizacją w kategorii U-23.

[madohora]

[madohora]

Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym zostały ustanowione przez Międzynarodową Unię Kolarską w roku 1893 i są rozgrywane corocznie w wielu konkurencjach.

[madohora]

Pierwsze mistrzostwa odbyły się w roku 1893 w Chicago jako zawody dla amatorów w dwóch konkurencjach: sprincie i wyścigu na 100 km (Derny Race).

[madohora]

W latach 90. Międzynarodowa Unia Kolarska zmieniła znacząco regulamin mistrzostw. W 1992 zniesiono podział na amatorów i zawodowców i od tej pory mistrzostwa na torze rozgrywane są jako "otwarte" mistrzostwa świata. W 1995 zrezygnowano z konkurencji na tandemach, doszły natomiast dwie nowe dyscypliny: jazda dwójkami i sprint drużynowy. Od roku 2002 przeprowadzane są zawody w scratchu.

[madohora]

Każdy zawodnik z tytułem mistrza świata otrzymuje tęczową koszulkę, na której widnieją różnokolorowe paski. Przez następny rok mistrz ma prawo zakładać taką koszulkę podczas swoich startów w zawodach. Po upływie roku może używać tych kolorów nadal jako detal (np. na kołnierzyku lub rękawku koszulki). Kolory te mają zastosowanie we wszystkich dyscyplinach kolarskich.

[madohora]

Imprezy mistrzowskie w kolarstwie BMX były organizowane już od 1982 roku, jednak dopiero w 1996 roku ich organizację przejęła UCI. Pierwsze oficjalne mistrzostwa zorganizowano w brytyjskim Brighton, gdzie zawodnicy rywalizowali w sześciu konkurencjach: wyścigu juniorów, zawodowców (oba zarówno dla kobiet jak i mężczyzn) oraz Cruiser juniorów i zawodowców (tylko mężczyźni). Cruiser zarzucono w 2010 roku. Obecnie program mistrzostw składa się z czterech wyścigów dla kobiet i mężczyzn: junior, zawodowcy, jazda na czas juniorów oraz jazda na czas zawodowców.

[madohora]

Najbardziej utytułowaną zawodniczką jest Leontien van Moorsel, która zdobyła cztery złote i jeden srebrny medal. Cztery złota olimpijskie ma na koncie również Laura Trott. Z kolei najwięcej medali wszystkich kruszców ma w swoim dorobku Anna Meares, która stała na podium olimpijskim sześciokrotnie, zdobywając dwa złote, jeden srebrny i trzy brązowe medale. W kolarstwie szosowym najbadziej utytułowana jest Leontien van Moorsel (3 złote medale), w kolarstwie torowym – Laura Trott (4 złote medale), w kolarstwie górskim – Paola Pezzo (2 złote medale), a w kolarstwie BMX – Mariana Pajón (2 złote medale)

[madohora]

Najbardziej utytułowaną zawodniczką w tej konkurencji jest Jeannie Longo-Ciprelli z jednym złotym i jednym srebrnym medalem. Po dwa medale wywalczyły również Monique Knol i Emma Johansson. W tabeli przedstawiono medalistki w wyścigu ze startu wspólnego w latach 1984–2016.

[madohora]

Sprint indywidualny kobiet jest częścią programu igrzysk olimpijskich od 1988 roku. W latach 1988–2000 dystans do pokonania wynosił 4 okrążenia, czyli 1000 m, od 2004 roku wynosi 3,5 okrążenia (875 m) w wyścigach eliminacyjnych i 3 okrążenia (750 m) w wyścigach fazy zasadniczej. Najbardziej utytułowanymi zawodniczkami w tej konkurencji są Erika Salumäe i Félicia Ballanger z dwoma złotymi medalami. Najwięcej medali wszystkich kolorów zdobyła natomiast Anna Meares (złoty, srebrny i brązowy). W tabeli zaprezentowane zostały medalistki w sprincie indywidualnym w latach 1988–2016.

[madohora]

Keirin kobiet zadebiutował podczas igrzysk olimpijskich w Londynie w 2012 roku

[madohora]

Omnium kobiet zadebiutował podczas igrzysk olimpijskich w Londynie w 2012 roku

[madohora]

Wyścig punktowy kobiet był rozgrywany na igrzyskach olimpijskich w latach 1996–2008. Odbywał się na dystansie 20 km, na tej trasie zawodniczki zdobywały punkty za pokonanie lotnych premii czy za dublowanie peletonu

[madohora]

Jedyną zawodniczką, która w tej konkurencji zdobyła dwa medale olimpijskie, Olga Slusariewa – złota i brązowa medalistka w latach 2000–2004

[madohora]

Jedyną dwukrotną medalistką w tej konkurencji jest Leontien van Moorsel, w dorobku której znajduje się złoty i brązowy medal

[madohora]

Wyścig drużynowy na dochodzenie kobiet od 2012 roku zastąpił ten sam wyścig rozgrywany w formacie indywidualnym. Podczas obu edycji igrzysk, na których konkurencja była rozgrywana, kolejność na podium olimpijskim była taka sama – złoto zdobyły Brytyjki, srebro Amerykanki, a brąz Kanadyjki. Joanna Rowsell i Laura Trott dwukrotnie zostały mistrzyniami olimpijskimi w tej konkurencji. W 2012 roku dystans wyścigu wyniósł 3000 m, a cztery lata później 4000 m

[madohora]

Kolarstwo BMX po raz pierwszy znalazło się w programie olimpijskim podczas igrzysk w Pekinie w 2008 roku. Rozgrywane są wyścigi indywidualne, w których w poszczególnych rundach (półfinałach i finałach) bierze udział po osiem zawodniczek. Czas przejazdu wynosi ok. 30 sekund, a dystans wyścigu to 350 m[78]. Dwukrotnie mistrzynią olimpijską w tej konkurencji została Mariana Pajón, jako jedyna dwukrotnie stanęła na podium olimpijskim

[madohora]

Ryszard Jan Szurkowski (ur. 12 stycznia 1946 w Świebodowie, zm. 1 lutego 2021 w Radomiu) – polski kolarz szosowy, dwukrotny wicemistrz olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata oraz dwunastokrotny mistrz Polski, najbardziej znany ze zdominowania przez kilka lat z rzędu Wyścigu Pokoju, poseł na Sejm PRL IX kadencji, trener, działacz sportowy, handlowiec, były prezes Polskiego Związku Kolarskiego.

[madohora]

Stanisław Szozda (ur. 25 września 1950 w Dobromierzu, zm. 23 września 2013 we Wrocławiu) – polski kolarz szosowy, dwukrotny wicemistrz olimpijski, pięciokrotny medalista mistrzostw świata oraz zwycięzca Wyścigu Pokoju i Tour de Pologne.

[madohora]

W latach 1964–1969 uczęszczał do Zespołu Szkół Rolniczych w Prudniku. W młodości próbował swoich sił w hokeju na lodzie i zapisał się do sekcji Pogoni Prudnik[2]. Jego pierwszym klubem kolarskim był LKS Prudnik (1964-1970), w którym jego trenerem był Franciszek Surmiński, w latach 1971–1972 podczas odbywania służby wojskowej był zawodnikiem Legii Warszawa, w latach 1973–1979 LZS Zieloni Opole i LKS Ziema Opolska. W kadrze narodowej jego pierwszym trenerem był Henryk Łasak, trenował także z Andrzejem Trochanowskim. W peletonie znany był ze swojej zuchwałości, zadziorności i nieustępliwości, rywalizując podczas swojej kariery przede wszystkim z wielkim krajowym konkurentem Ryszardem Szurkowskim o miano najlepszego kolarza.

[madohora]

Pierwszy sukces międzynarodowy Stanisław Szozda osiągnął w 1971, kiedy wspólnie z Edwardem Barcikiem, Janem Smyrakiem i Lucjanem Lisem zdobył brązowy medal w drużynowej jeździe na czas na mistrzostwach świata w Mendrisio. W tej samej konkurencji reprezentacja Polski w składzie: Tadeusz Mytnik, Lucjan Lis, Stanisław Szozda i Ryszard Szurkowski zwyciężyła na mistrzostwach świata w Barcelonie w 1973, a w składzie Tadeusz Mytnik, Ryszard Szurkowski, Stanisław Szozda i Mieczysław Nowicki także na mistrzostwach świata w Yvoir w 1975. Polacy z Szozdą zdobyli także brąz na mistrzostwach świata w San Cristóbal w 1977, a na MŚ w 1974 zajęli siódme miejsce.

[madohora]

Na MŚ w 1973 zdobył także medal srebrny, zajmując drugie miejsce w wyścigu ze startu wspólnego amatorów. W zawodach tych wyprzedził go tylko Ryszard Szurkowski, a trzecie miejsce zajął Francuz Bernard Bourreau. Ponadto Szozda zajął w tej konkurencji czwarte miejsce na mistrzostwach w Montrealu w 1974 (zwyciężył Janusz Kowalski), w 1975 wycofał się z wyścigu, a w 1977 zajął 51. miejsce.

[madohora]

W Wyścigu Pokoju zwyciężył w 1974, a w latach 1973 i 1976 był drugi w końcowej klasyfikacji. Ponadto w 1975 zajął 21. miejsce, a wyścigu w 1978 nie ukończył, po kraksie na 5 etapie (konsekwencją był koniec jego kariery zawodniczej). 14 razy wygrywał etapy tego wyścigu (1973 – 3, 1974 – 6, 1975 – 1, 1976 – 4, 1978 – 1), przez 5 etapów jechał w koszulce lidera (1974 – 4 etapy, 1976 – 1 etap).

[madohora]

Zdobył mistrzostwo Polski w wyścigu indywidualnym na szosie w 1973 oraz wicemistrzostwo w tej konkurencji w 1971 i 1974. Był także mistrzem Polski w wyścigu górskim w 1975 i wicemistrzem w tej konkurencji w 1974, mistrzem Polski w wyścigu parami w 1974 (z Edwardem Barcikiem) i brązowym medalistą w 1975 (także z Edwardem Barcikiem). Dwukrotnie zdobył mistrzostwo Polski w szosowym wyścigu drużynowym: w 1971 i 1972 w barwach Legii Warszawa, a w 1975 brązowy medal w tej konkurencji (z zespołem LKS Ziemia Opolska).

[madohora]

Był zwycięzcą wyścigu o Puchar Dowódcy Marynarki (1972), wyścigu o Puchar Ministra Obrony Narodowej (1972), Małopolskiego Wyścigu Górskiego (1976), wyścigu Szlakiem Grodów Piastowskich (1977), wyścigu dookoła Algierii (1973), Vuelta a Toledo (1973), Settimana Bergamasca (1974).

[madohora]

Karierę zakończył mając 28 lat, w wyniku kontuzji odniesionej podczas upadku w Wyścigu Pokoju w 1978

[madohora]

Był synem Dominika i Elżbiety. W dzieciństwie przeniósł się z rodzinnej miejscowości do pałacyku przy ulicy Józefa Poniatowskiego na Lipnie w Prudniku, który obecnie jest własnością Stadniny Koni Prudnik. W Prudniku uczęszczał do technikum i zaczął uprawiać kolarstwo. Miał żonę Grażynę i dwoje dzieci, syna Radosława i córkę Natalię. Prowadził sklep z odzieżą na prudnickim Rynku Zmarł 23 września 2013 we wrocławskim szpitalu przy ul. Grabiszyńskiej na raka żołądka, na którego chorował kilka lat. Pochowany został na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu, w Alei Zasłużonych

[madohora]

Od 2014, co roku we wrześniu, na ulicach Prudnika dla uczczenia pamięci Stanisława Szozdy odbywa się jednodniowy wyścig Memoriał Stanisława Szozdy

[madohora]

21 września 2014 burmistrz Prudnika Franciszek Fejdych dokonał przy ul. Kościuszki odsłonięcia pomnika Stanisława Szozdy. W uroczystości uczestniczyli m.in. Franciszek Surmiński, Ryszard Szurkowski, Tadeusz Mytnik, Mieczysław Nowicki, Wacław Skarul, Jan Brzeźny, Benedykt Kocot i Edward Barcik

[madohora]

W Alei Gwiazd Kolarstwa Polskiego w Nałęczowie znajduje się tabliczka poświęcona Stanisławowi Szoździe.

[madohora]

Imię Stanisława Szozdy nosi rondo na obwodnicy Prudnika i w Piasecznie

[madohora]

Od 2016 w Muzeum Ziemi Prudnickiej znajduje się ekspozycja stała „Stanisław Szozda – krótka historia wielkiego sukcesu”, poświęcona Stanisławowi Szoździe, która przedstawia między innymi jego medale z igrzysk Olimpijskich i Mistrzostw Świata, puchary, pamiątki, koszulki i rowery, na których jeździł

[madohora]

W Prudniku corocznie odbywa się Turystyczny Rajd Rowerowy „Śladami Franciszka Surmińskiego i Stanisława Szozdy – Legend Polskiego Kolarstwa”, którego trasa wiedzie przez Góry Opawskie

[madohora]

Po upadku bloku wschodniego w 1989 wyścig stopniowo tracił na znaczeniu głównie w związku z profesjonalizacją kolarstwa w krajach Europy Środkowo-Wschodniej i tym samym odejściem od amatorstwa. Od 1993 organizowany tylko w Czechach (część etapów w Polsce i Niemczech). W 2005 wyścig się nie odbył z powodu braku środków finansowych i sponsorów. W 2006 trasa wyścigu po raz pierwszy przebiegała przez Austrię – start odbył się 13 maja w Linzu, meta – 20 maja w Hanowerze (była to ostatnia edycja wyścigu). Od 2007 wyścig nie jest rozgrywany z powodów finansowych.

[madohora]

Do 1958 trasa wyścigu w Polsce biegła przez Wrocław, Katowice i Łódź. Od 1959 miastem etapowym był także Kraków. W 1961 wyścig zaplanowano przez Bydgoszcz i Poznań, a w l. 70. z uwagi na dobrą bazę lokalową miastem etapowym był często Toruń

[madohora]

[madohora]

28. edycja wyścigu kolarskiego Tour de Pologne odbyła się w dniach 17 - 25 lipca 1971. Rywalizację rozpoczęło 110 kolarzy, a ukończyło 67. Łączna długość wyścigu – 1290,5 km.

[madohora]

Tour de Pologne (pol. Wyścig dookoła Polski, TdP) – wieloetapowy szosowy wyścig kolarski, organizowany cyklicznie na terenie Polski, będący jedną z najbardziej prestiżowych międzynarodowych imprez sportowych w Polsce organizowanych regularnie. Od 1. edycji w 1928 do 49. w 1992 posiadał status wyścigu amatorskiego (jedynie w 1974 wyjątkowo rozgrywany był w formule open z udziałem zawodowców). Od 1993 – po przejęciu organizacji przez Czesława Langa – jest w pełni zawodowy. Od 2005 należał do cyklu UCI ProTour, od 2009 do UCI World Ranking, od 2011 do UCI World Tour.

[madohora]

Całkowita długość trasy TdP wynosi około 1200 kilometrów, choć w przeszłości bywała znacznie większa (w 1953 roku kolarze musieli pokonać aż 2311 km); trasa wiedzie z północy na południe Polski. Od 1999 do 2005 wyścig kończyła górska czasówka z metą na Orlinku w Karpaczu. W sezonie 2008 trasa zawodów została diametralnie zmieniona i przeniesiona na wschodnie tereny kraju. Od tego momentu meta wyścigu usytuowana jest w Krakowie. W 2016 rozegrano również Tour de Pologne kobiet – pierwsza (i dotychczas jedyna) edycja rozpoczęła się dzień po zakończeniu wyścigu mężczyzn.

[madohora]

Wstępne koncepcje przeprowadzenia w odrodzonej i niepodległej Polsce wieloetapowej imprezy kolarskiej – wzorowanej na coraz popularniejszym Tour de France – pojawiały się już na początku lat 20. XX wieku. Bardziej realnych kształtów pomysły te nabrały jednak dopiero kilka lat później, gdy konkretny projekt jej organizacji przedstawiły wspólnie: Warszawskie Towarzystwo Cyklistów i dziennik „Przegląd Sportowy”. To właśnie z ich inicjatywy postanowiono późnym latem 1928 rozegrać I Bieg Kolarski dookoła Polski (pierwsza i oryginalna nazwa TdP). Jego historyczna, premierowa edycja odbyła się w dniach 7–16 września 1928 roku, a na starcie stanęło 71 kolarzy (do mety dojechało 43), z których – po przejechaniu prawie 1500 km, podzielonych na 8 etapów – najlepszym okazał się Feliks Więcek z Bydgoskiego Klubu Kolarskiego (zwycięzca aż 6 etapów).

[madohora]

Do wybuchu II wojny światowej odbyły się jeszcze cztery edycje narodowego touru, z których dwie – w latach 1937 i 1939 – wygrał „tygrys szos” – Bolesław Napierała. 4. edycja (1937) była pierwszą, w której – oprócz Polaków – udział wzięli także obcokrajowcy – na starcie stanęły bowiem drużyny: Węgier, Rumunii oraz kombinowana (po dwóch zawodników) ekipa francusko-włoska. Wówczas to po raz pierwszy przyznano również nagrody pieniężne (12 tys. franków dla zwycięskiego zespołu i 5 tys. franków dla indywidualnego tryumfatora).

[madohora]

Pierwsze wyścigi znacznie różniły się od współczesnych. Etapy były o wiele dłuższe (często na dystansie ok. 300 km), kolarze notorycznie łapali „gumy” na szutrowych drogach, a w celu zaspokojenia głodu przerywali jazdę, by skorzystać z przygotowanych posiłków.

[madohora]

W 1996 roku została ona oznaczona kategorią 2.5, najniższą w ówczesnym kalendarzu UCI.

[madohora]

W 1999 roku na Mistrzostwach Świata w Weronie Komisja Techniczna UCI awansowała wyścig do klasy 2.3, a 12 października 2001 roku, podczas kongresu Rady Kolarstwa Zawodowego (Professional Cycling Council), Tour ponownie awansował, otrzymując kategorię 2.2.

[madohora]

Przez wiele lat Tour de Pologne odbywał się w różnych terminach (najczęściej pomiędzy lipcem a październikiem). Po przejęciu wyścigu przez Czesława Langa pierwszym stałym terminem aż do 2008 roku był wrzesień (najczęściej drugi tydzień tego miesiąca). Od 2009 roku wyścig odbywa się w sierpniu (jednak od tego czasu pierwsze etapy odbywały się w ostatnich dniach lipca) zaledwie tydzień po Tour de France jednocześnie nie kolidując z odbywającym się w tym samym czasie Vuelta a España (z wyjątkiem 2012 i 2016 roku kiedy to z powodu letnich igrzysk olimpijskich wyścig wyjątkowo odbywał się w lipcu kolidując jednocześnie z Tour de France).

[madohora]

ięciokrotnie Tour de Pologne otrzymał tytuł „Najlepszej Imprezy Sportowej Roku” w Polsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego, w latach 1995, 1996, 2004, 2008 i 2011. Zyskuje również uznanie władz Międzynarodowej Unii Kolarskiej zdobywając wysokie oceny za organizację

[madohora]

Podczas wyścigu prowadzone są różne klasyfikacje zawodników, najlepszy kolarz w danej kategorii otrzymuje koszulkę jej lidera, w której kontynuuje wyścig na następnym etapie. Te koszulki to:
żółta koszulka – jedzie w niej lider czasowej indywidualnej klasyfikacji generalnej. Jest nim zawodnik, którego suma czasów zarejestrowanych na poszczególnych etapach, łącznie ze wszystkimi bonifikatami i karami, jest najmniejsza;
różowa koszulka – jedzie w niej najlepszy kolarz w klasyfikacji górskiej (tzw. góral). Podczas etapów górskich na trasie znajdują się premie górskie kilku kategorii, punkty przyznawane są kilku pierwszym kolarzom w zależności od kategorii;
granatowa koszulka – jedzie w niej najlepszy kolarz w klasyfikacji na najaktywniejszego. W wyścigu przyznawane są punkty za specjalne lotne premie. Na linii premii lotnej trzej pierwsi zawodnicy otrzymują odpowiednio następującą liczbę punktów: 3, 2, 1;
biała koszulka – jedzie w niej najlepszy kolarz w klasyfikacji punktowej. W wyścigu przyznawane są punkty za dojechanie na metę na czołowych pozycjach w etapach, jak i za tzw. lotne premie charakterystyczne dla etapów płaskich. Na mecie każdego z etapów 20 pierwszych zawodników otrzymuje następującą liczbę punktów za zajęte miejsca:

[madohora]

Na koniec każdego etapu liderzy tych 4 klasyfikacji są oficjalnie dekorowani koszulkami przez organizatora wyścigu i są zobowiązani jechać w nich kolejnego dnia.

[madohora]

Jeśli ten sam zawodnik będzie liderem więcej niż jednej klasyfikacji, zakłada koszulkę według następującej hierarchii:
"Klasyfikacja generalna" (żółta koszulka)
"Klasyfikacja górska" (różowa koszulka)
"Klasyfikacja na najaktywniejszego" (granatowa koszulka)
"Klasyfikacja punktowa" (biała koszulka)

[madohora]

w przeszłości:
niebieska koszulka – klasyfikacja na najwszechstronniejszego;
biało-granatowa koszulka – klasyfikacja zawodników, którzy wygrali największą ilość etapów;

[madohora]

2010 – 4 sierpnia, podczas etapu z Tychów do Cieszyna (chcąc uczcić 1200-lecie tego miasta) kolarze wjechali Mostem Wolności na Olzie do Czeskiego Cieszyna. Trzy rundy okrężne – liczące po 6,8 km – przeprowadzono ulicami i obydwoma mostami polskiego oraz czeskiego Cieszyna. Przed wjazdem na pierwszą rundę, w Czeskim Cieszynie, na 22 km przed metą rozegrano lotny finisz

[madohora]

2012 – 12 lipca, podczas etapu z Kędzierzyna-Koźla do Cieszyna kolarze wjechali Mostem Wolności na Olzie do Czeskiego Cieszyna. Cztery rundy okrężne przeprowadzono ulicami i obydwoma mostami polskiego oraz czeskiego Cieszyna;

[madohora]

2013 – po raz pierwszy doszło do przeprowadzenia etapu w całości poza granicami Polski (od startu do mety). Dwa pierwsze etapy (27 lipca i 28 lipca) odbyły się bowiem we włoskim Trydencie – dodatkowo więc była to pierwsza i dotychczas jedyna edycja Tour de Pologne rozpoczynająca się poza Polską;

[madohora]

2014 – ostatnie 172,5 kilometra 5. etapu wiodło przez Słowację – od granicy w Chochołowie i Suchej Górze do Szczyrbskiego Jeziora, w którym usytuowano metę etapu (miejscowość Szczyrbskie Jezioro jest zatem trzecią zagraniczną lokalizacją w dziejach Tour de Pologne z tym mianem, po włoskich: Madonna di Campiglio i Przełęczy Pordoi z edycji 2013).

[madohora]

Na trasie dotychczasowych edycji Tour de Pologne doszło do dwóch wypadków śmiertelnych kolarzy biorących udział w wyścigu:
18 września 1967: Jan Myszak (Polak, 22 lata, Legia Warszawa) – śmierć w wyniku obrażeń głowy, doznanych podczas kraksy na 3. etapie z Przemyśla do Sanoka w dniu 17 września 1967

[madohora]

5 sierpnia 2019: Bjorg Lambrecht (Belg, 22 lata, Lotto Soudal) – śmierć na skutek poważnych obrażeń ciała (klatki piersiowej, jamy brzusznej, z krwawieniami ze śledziony i z wątroby), doznanych w wyniku wypadnięcia z drogi na 48 kilometrze trasy 3. etapu ze Stadionu Śląskiego w Chorzowie do Zabrza w dniu 5 sierpnia 2019

[madohora]

28 lipca 2013, na mecie 2. etapu 70. edycji, kolarze wjechali na najwyżej położony punkt w dziejach Tour de Pologne – Przełęcz Pordoi, liczącą 2239 m n.p.m.

[madohora]

Tour de France z Giro d’Italia oraz Vueltą a España jest jednym z trzech najważniejszych wyścigów kolarskich świata. Jego ogromny prestiż wiąże się przede wszystkim z długą historią (najstarszy wśród wszystkich obecnie rozgrywanych wyścigów, z którego swój początek brały pozostałe toury), wielką tradycją (zawsze startowali w nim wszyscy najlepsi kolarze danego okresu), skalą trudności (niezwykle trudne technicznie etapy w Alpach i Pirenejach), a przede wszystkim niesłychaną siłą medialną (np. w 2005 jego przebieg relacjonowało 78 kanałów telewizyjnych w 180 państwach świata). Dlatego występ w nim stanowi marzenie każdego zawodnika uprawiającego tę dyscyplinę sportu, często ważniejszą niż igrzyska olimpijskie, czy mistrzostwa świata (przykład Lance Armstrong). Tour de France to także impreza z największą pulą nagród – w 2007 łączna ich wysokość wynosiła 3 200 000 euro (z czego 450 000 euro dla zwycięzcy).

[madohora]

Historyczny premierowy wyścig rozpoczął się 5 lipca 1903 w Montgeron (przedmieścia Paryża) przed kawiarnią „Reveil Matin”. Składał się z 6 etapów, łączących największe francuskie aglomeracje: Paryż, Lyon, Marsylię, Tuluzę, Bordeaux i Nantes. Zwyciężył faworyt – Francuz Maurice Garin, ze średnią prędkością ponad 25 km/h. Nagrodą za historyczne zwycięstwo było 3000 franków. Drugi Lucien Pothier stracił do Garina prawie 2 godziny i 50 minut.

[madohora]

We wczesnych latach Tour de France kolarze jako dopingu używali między innymi alkoholu i eteru, aby znieczulić się na ciągły ból w trakcie długiej jazdy. W późniejszych latach doping w TdF przybierał coraz bardziej skomplikowane i trudniejsze do wykrycia formy. Do walki z dopingiem zaangażowało się nie tylko UCI i organizatorzy Touru, ale także lokalne władze, policja i sądy.

[madohora]

Jego prawnikiem był Thibault de Montbrial, zaś za jego wspólnika uznano Richarda Virenqua. Ujawnił potem wiele powszechnych praktyk ze świata kolarstwa. które opisał w książce Massacre a la Chaîne[3]. Po procesie sądowym w 2000, stało się oczywiste, że kierownictwo teamu Festina celowo organizowało doping w swoich szeregach. Jedną z ważniejszych decyzji było zatrudnienie doktora Erica Rijkaerta, który miał nadzorować procesy dopingowe w ekipie. Powszechnie wówczas stwierdzono, że doping jest niestety dość popularny, ale rzadko wykrywalny wśród kolarzy.

[madohora]

Dwa tygodnie po aresztowaniu Willy’ego Voeta, 23 lipca 1998, francuska policja przeprowadziła niezapowiedziane kontrole w pokojach hotelowych i autobusach zespołów i kolarzy. Środki dopingujące znaleziono w samochodach holenderskiej ekipy TVM. Następne wyścigi były zagrożone. Zaraz po tym jak wiadomość o akcji policji rozeszła się wśród zawodników w trakcie siedemnastego etapu rajdu, zorganizowali oni siedzący protest i odmówili kontynuowania rajdu. Po negocjacjach prowadzonych przez Jean-Marie Leblanc, dyrektora Tour de France, policja zgodziła się ograniczyć najcięższe praktyki, dzięki czemu zawodnicy zgodzili się kontynuować rajd. Wielu zawodników i drużyn zostało wykluczonych i jedynie 111 zawodników ukończyło etap, jadąc bez numerów startowych i w zupełnym spokoju.

[madohora]

NAJPIERW ROWERZYŚCI, POTEM KIEROWCY - Fakt - 09.08.2014

[madohora]

IV. ZAMIANA MATERJI U KOLARZA Pod zamianą materji pojmujemy sumę wszyst kich procesów chemicznych w ciele ludzkiem; ponie waż podług najnowszych poglądów, każda czynność życiowa początek swój biferze w niezupełnie dotąd jesz cze wyjaśnionych procesach chemicznych, przeto za miana materji uważaną być może za źródło życia i pracy ludzkiej. Weźmy za punkt wyjścia utarte porównanie, że ciało ludzkie jest maszyną. Powie trze, woda, pokarm są paliwem, utrzymującem ma szynę w ruchu. Ponieważ jednak nadzwyczaj mało ludzi prowadzi racjonalny, zgodny z przyrodą tryb życia, przeto z biegiem czasu występuje mnóstwo chorobliwych objawów, które nazwane są ogólnem mianem „chorób zamiany materji.“ AVszędzie wogóle daje się spostrzegać dążenie do przegrzewania naszej maszyny, czyli obciążania się zbytkiem pokarmów. Ponieważ my, współcześni pracownicy umysłowi, bardzo mało oddajemy się fi zycznej pracy, nie jesteśmy przeto w stanie spalacałego nadmiaru naszego pożywienia; wytwarzają się więc przeróżne chorobliwe stany, od bliższego opisu których raczy mnie pobłażliwy czytelnik uwolnić. Jak oddziaływa kolarstwo na zamianę ma- terji? Dotychczasowe badania wykazały, że jazda na kołowcu wywiera nadzwyczaj pomyślny wpływ na zamianę materji. Przyspiesza tę leniwą zamianę, pomaga do utlenienia i usunięcia zbytecznych, nie potrzebnych produktów zamiany. Jak znacznym jest wpływ jazdy na kołowcu na organizm ludzki, łatwo z tego można się przekonać, że pojedynczy kolarze przy większych wycieczkach tracą nieraz po kilka kilogr. na wadze. Słynny wyścigowiec Stephane na- przykład po odbytej -24 - godzinnej jeźclzie, w której zrobił 673 kilometry, stracił 6' J kilogramów na wa dze. Niejednokrotnie w pocie i innych wydzielinach kolarzy dowiedziono wzrostu trujących substancji. Jazda więc na kołowcu podtrzymuje normalną za mianę materji, która dąży właśnie do tego, aby jak najwięcej tej toksyny wydziplić. Ztąd też wynika ten pomyślny wpływ, jaki jazda kołowa na niektóre choroby wywiera. Większość wypadków migreny polega właśnie na samozatruciu, które pochodzi od wadliwego trybu , życia, w części zaś skutkiem dziedzicznych usposobień. Przez umiarkowaną jazdę na kołowcu wydzielanie tych trujących produktów zostaje orga nizmowi znacznie ułatwione. Znam wielu cierpią cych. na bóle głowy, którzy zupełnie pozbyli'się te go bólu, odkąd jeżdżą na kołowcu. Przez forsowną jednak jazdę można dojść do przeciwnych wręcz wy ników. Wyżej pomienione wydzielanie się toksyny mo że takie przyjąć rozmiary, że nerki zostaną przez to zaatakowane i w ich wydzielinach okaże się białko. AViele kruszono nad tern kopji, czy białko to powinno się już uważać za stan patologiczny. Wczęsto powtarzające się takie wydzieliny białka spo wodować mogą ciężką chorobę nerek. Ale zapatry wanie to należy jeszcze do hypotez, nauka bowiem pod tym względem nie rozporządza dotąd jeszcze żadnym pewnikiem. Natomiast wiadomo nam dobrze, iż białko wy dziela się po każdej większej fizycznej pracy, po ka- żdem psychicznem wzruszeniu. Jest to zjawisko, które lekarze nazywają „fizjologicznym białkomo czem. “ Pewien lekarz wiedeński Dr. Spiegler, który wynalazł jeden bardzo czuły odczynnik na białko, przeprowadził odnośne badania i doszedł do zdumie waj ących rezultatów. Okazuje się, że już przy bardzo nieznacznym powodzie białko występuje na jaw. Zjawisko, które w innych okolicznościach nazwane będzie fizjologi- cznem, ponieważ chodzi o jazdę na kołowcu, uważane być ma za patologiczne?! A więc będziemy dalej jeździli na kołowcu z tern przyjemnem uczuciem, że uwalniamy się od niepotrzebnej toksyny i bez najmniejszej obawy, że torujemy drogę jakiejś tam nerkowej chorobie. Wzmocnienie zamiany materji, która się w czę ści objawia podniesieniem uczucia głodu i pragnie nia, wymaga większego przyjmowania pokarmów. Nie zaleca się jednak przyjmować podczas wy cieczek lub podróży większych ilości pokarmu. Sta re już próby dowiodły, że w żołądku pracującego człowieka trawienie bardzo powoli, albo prawie wca le się nie odbywa. (Dziwnym sposobem ustaje tra wienie również i we śnie). Powinniśmy przeto głów ny akt posilania się (obiad) odkładać na koniec wy- . cieczki, a w czasie jazdy poprzestać na małem poży wieniu. Pragnienie zas, przeciwnie, powinno być zawsze zaspakajane. Najlepsza jest dobra, świeża woda, tam, gdzie jej niema—woda sodowa lub mleko. Alkoholu powinien kolarz bardzo oględnie używać. Alkohol posiada mianowicie tę nieprzyjemną własność, że znacznie osłabia działalność muskulatury. Należy więc z każdego względu wzbraniać tak bardzo niesteulubionego rekordowego picia podczas jazdy. AVie- czorem po skończonej pracy, która była dla nas przecież przyjemnością, każdy może do woli i bez krzywdy własnej składać ofiary Gambrinusowi lub Bachusowi. Jeżeli to przedtem uczyni, będzie miał ołów w nogach. Mając w pamięci te drobne, ale wielce znaczące przepisy, będziemy pod każdym względem na własnem ciele doznawali dobroczynne go wpływu kołowca. Trawienie się polepszy i ogól ny stan poprawi, jeżeli się nawet straci kilka kilo na wadze. Zwłaszcza osoby cierpiące na podagrę *) — cierpienie bardzo rozpowszechnione i zwykle przez chorych na nie za reumatyzm uważane — wskutek wzmocnionego wydzielania się kwasu moczowego, o ile cierpienie nie jest zbyt daleko posunięte, zu pełnie odzyskują zdrowie. Nawet ciężkie wypadki podagry zostają, przez systematyczną jazdę na kołowcu znacznie złagodzo ne lub nawet zupełnie uleczone. Kilkakrotnie już przez nas wymieniany francuski autor Petit donosi 0 jednym nadzwyczaj ciekawym pod tym względem wypadku: chodziło o pewnego chorego, który od kil ku lat cierpiał na ciężką podagrę. Stawy w nogach, , kolanach, biodrach miał tak zaatakowane, że 1 nogi były sztywne i prawie nieruchome, a ciało mięśni chorobliwie wycieńczone. Wskutek braku ruchu chory tak był smutny i przygnębiony, że wzbudzał litość i żal ku sobie. W czasie jakiejść małej ulgi w swych cierpieniach z rozpaczy zaczął próbować ruchu na trzy kołowcu, aby w ten sposób módz z miejsca na miejsce się przenosić. Pierwsze ćwiczenia z powodu sztywności człon ków i zaniku mięśni były nadzwyczaj trudne. Chory jednak żelazną cierpliwością pokonał te trudności. 1 cóż się okazało? Z każdem ćwiczeniem, polepszał się jego stan. Działanie było tak skuteczne, że cały— 19 — ogólny stan się poprawił, stawy żwawiej się poru szały, muskuły nabrały ciała, a bolesne ataki zupeł nie ustały. Dzięki jeździe na kołowcu, człowiek ten przywrócony został do zdrowia. Również przy lek kich katarach żołądka, jako też słabościach kiszek jazda na kołowcu jest zarówno przyjemnym, jak i skutecznym środkiem. Świetne wyniki jazdy na kołowcu przy obstruk cji żołądka są powszechnie znane i u wielu hypochon- dryków wznieciły nowe chęci i zamiłowanie do ży cia. Ale też i cierpiący na chroniczny rozstrój żo łądka z doskonałym skutkiem korzystają z jazdy na kołowcu. Wskutek zwiększonego przypływu krwi, chore wnętrzności lepiej zostają odżywiane i wzmo cnione w swej sile odpornej. Przez jazdę na kołowcu szybko usunięte zostają te zwłaszcza rodzaje rozstroju, które spowodowane bywają nagromadzeniem gnijącego stolca. Przy os trych cierpieniach żołądka i kiszek należy zachowy wać największą ostrożność. W wielu pismach niejednokrotnie obniżano war tość i znaczenie kołowca na korzyść znanych apara tów Zendera. Jest to poprostu śmieszne! Podczas gdy tenii aparatami ćwiczymy się w sali, w pokoju, z zu pełną świadomością naszej choroby i wśród chorych, kołowiec niesie nas daleko na wolne, świeże powie trze i zabawką niby między rozrywką i używaniem życia dokazuje cudów swych wpływów leczniczych. Ale „suum cuique.“ Gdy rozsądny lekarz (który sam jest kolarzem) dozwala jazdy na kołowcu, wówczas daj spokój pięknym aparatom Zendera i jak ptak uciekaj od miejskich wyziewów i zgęszczonego po wietrza.

[madohora]

VII. KOLARSTWO U KOBIET. O estetycznej stronie kolarstwa u kobiet tyle- już było pisane, że łaskawy czytelnik zwolni mnie od rozwijania z tego punktu tej palącej kwestji. Przypuszczam, że niektóre, nawet większość prawie pań nie bardzo korzystnie wygląda na kołowcu. Cóż. dopiero, gdy z niego zsiądą! AV szarawarach! Zgadzam się z tern. Ale czyż nie widzimy nie których znów osób, którym w stroju tym jest bar dzo do twarzy, który wzrok nasz z podziwieniem śledzi, które przez ten ubiór zyskują tylko. Rozpatrzmy tę kwestję bliżej i gruntowniej. Czyż te panie, którym strój ten jest do twarzy, nie stanowią właściwie wzorowego typu, — normalnie rozwiniętej kobiety — typu, który niestety tak rzad ko się spotyka i który w r skazuje nam tylko, jak cały świat niewieści powinien właściwie wyglądać. Strój kolarski odkrywa przed nami to znaczne,, przez nienaturalny tryb życia wywołane zwyrodnie nie, któremu nasza piękna płeć podległa. W dzi siejszych wydętych, fałdzistych sukniach, oczywiście zwyrodnienie to zostaje sztucznie ukrytem, gdyż im więcej postępuje fizyczne zwyrodnienie, tern wyżej się podnosi kunszt sztucznego urabiania kształtów ciała. Niewieści ród mężnie walczy o równouprawnie nie z mężczyznami. Jeżeli je do niego dopuścimy,, powinniśmy też dać im prawo fizycznego rozwoju! Do tego oczywiście żaden sport tak się nie na daje, jak kolarstwo, którego wpływ na muskulaturę ■ciała i innych organów w poprzednich naszych wy wodach wykazaliśmy dokładnie. Pomyślmy tylko •o tern, że dobrobyt przyszłych naszych pokoleń zale- iy od zdrowia ich matek. Jeżeli więc niewiasty nasze pragną cel ten osią- .gnąć, niech raczą szczególną uwagę poświęcić pe wnej okoliczności: „Jazda na kołowcu w gorsecie jest wprost szko dliwą .dla zdrowia. “ Żadna choroba, żadne narzędzie męczeńskie, .żadna machina mordercza nie wyrządziła tyle krzy wdy fizycznemu rozwojowi ludzkości, ile „nieodzo- wny“ gorset. W ostatnich latach rozmaici badacze dowiedli, że tak rozpowszechniona wśród naszych młodych dziewcząt błędnica jest następstwem nosze nia gorsetu, i że nie istnieje ona wcale w tych kra jach, gdzie nie tknięta przez cywilizację ludność nie zna gorsetów. W szkołach kadeckich, gdzie pasek skórzany odgrywa szkodliwą dla zdrowia rolę gorse tu, błędnica występuje również i u chłopców. Ale nietylko przejściowe choroby bywają na stępstwem tego nierozsądnego samokalectwa. Cięż kie, cały urok życia zabijające cierpienia, poronienia, uszkodzenia różnych organów trzewia są ostate-, •cznym skutkiem tej niedorzecznej mody. O ile więcej będzie utyskiwań, gdy ściśnięte w ten sposób gorsetem płuca obarczymy jeszcze większą pracą przez jazdę na kołowcu. W poprze dnich rozdziałach zrobiłem nacisk na to, że przy jeź- dzie na kołowcu oddech powinien być znacznie po głębiony — a na tern wszak polega jeden z najko rzystniejszych wpływów jazdy na kołowcu. Kobiety w zwykłym stanie zamiast całą klatką piersiową, oddychają górną jej częścią, tak dalece .gorset zamienił fizjologiczny proces oddychania. Po nieważ wskutek poprzedniego ściśnięcia płuc gorse tem, odjętą im jest możność pogłębiania pojedyń- czych odetchnięć, przeto oddech znacznie musi zo stać przyspieszonym. Do tego dochodzi druga szkoności zostają ku dołowi spychane, Z drugiej strony przez nacisk na różne krwionośne naczynia zachodzi znaczne przepełnienie krwią tychże organów. Prze krwienie to, zdaniem wielu lekarzy, doprowadzić mo że samo przez się do spadnięcia żołądka i innych wnętrzności. Gdy więc przekrwienie to powiększy my przez jazdę na kołowcu, oczywistem jest, iż i skłonność do rozmaitych chorób się wzmoże. Niezliczone mnóstwo ciężkich uszkodzeń byłoby naturalnym wynikiem tego nienaturalnego ' pro cesu. A więc, nadobne kolarki, precz z gorsetem! Najrozmaitszych nawet kolarskich gorsetów i innych patentowanych staników oraz pasków unikajcie!

[madohora]

TOUR DE POLOGNE ZMIANY W KOMUNIKACJI - www.potralsamorzadowy.pl - 29.07.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - www.portalsamorzaodwy.pl - 04.08.2020

[madohora]

ZAMKNIĘTE DROGO Z POWODU TOUR DE POLOGNE - www.katowice24.info - 04.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. UTRUDNIENIA W RUCHU - Dziennik - 04.08.2020

[madohora]

DZISIAJ TOUR DE POLOGNE. UTRUDNIENIA NIE TYLKO W KATOWICACH - www.infokatowice.pl - 05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE 2020 - www.nettg.pl -05.08.2020

[madohora]

ZAMKNIĘTE ULICE I PARKINGI - Radio Piekary - 05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE 2020. ZAMKNIĘTE DROGI I PARKINGI - Dziennik Zachodni - 05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. KOLARZE STARTUJĄ Z CHORZOWA - www.tvp.info - 05.08.2020

[madohora]

GWIAZDY PRZYJECHAŁY DO POLSKI - Sport - 05.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE JUNIOR - Dziennik Zachodni - 06.08.2020

[madohora]

WYSTARTOWAŁ 77 TOUR DE POLOGNE - www.tvp.pl - 06.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. OKROPNY WYPADEK NA MECIE - Super Express - 06.08.2020

[madohora]

KOSZMARNY WYPADEK NA MECIE - Onet - 06.08.2020

[madohora]

DRAMAT NA MECIE I ETAPU TOUR DE POLOGNE

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Super Expess - 06.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE NA ŻYWO - Radio Eska - 06.08.2020

[madohora]

POTWORNY WYPADEK NA TOUR DE POLOGNE W KATOWICACH - Dziennik Zachodni - 06.08.2020

[madohora]

KOSZMARNY WYPADEK NA MECIE I ETAPU TOUR DE POLOGNE - Dziennik Wschodni - 06.08.2020

[madohora]

JAKOBSEN PO OPERACJI. STAN JEST CIĘŻKI ALE STABILNY - Radio Katowice - 06.08.2020

[madohora]

TOUR DE POLOGNE KOSZMARNY WYPADEK - www.stefczyk.info - 06.08.2020

[madohora]

Chodziło jej o to, ze mam bardzo dobrą orientację w terenie. No cóż miałam a raczej rodzice mieli takiego znajomego, który mnie nieźle przeszkolił w tym temacie (byłam jeszcze dzieckiem i nie wszystko do mnie docierało). W temacie orientacji w terenie oczywiście. Widocznie dzieci uczą się szybciej i zostało mi to na cale życie. Potem jeszcze kilka kursów i chyba taki jest efekt końcowy.

[madohora]

I jeszcze jedno w temacie rowerów. Ktoś mam nadzieję, że w dobrej wierze rozpropagował rowery,. Tylko że niestety trafił na pewien odsetek ludzi, którym się wydaje że skoro ktoś to popiera to przecież nam wszystko wolno.
Przepraszam tych, których być może krzywdzą swoją wypowiedzią. Ale ja tutaj mówię o skrajnościach

[madohora]

Jestem ciekawa kto jeszcze oprócz tych firm na tym zarabia, że miasta tak chętnie się zgadzają na te g....zawalidrogi.

[madohora]

[madohora]

1. Jezdnia przeznaczona jest dla rowerzystów, j chodnik dla pieszych.

[madohora]

2. Rowery, wszelkie wózki o dwóch lub trzech kołach, poruszane siłą nóg, oraz rowery z silnikiem pomocniczym o pojemności skokowej do 100 cm kubicznych mogą być używane na drogach publicz nych tylko po ich zarejestrowaniu.

[madohora]

15. Posiadacz roweru powinien przymocować wykupioną tabliczkę do roweru z tylu za siodeł kiem, prostopadle do osi podłużnej roweru w taki sposób, by była widoczna. Tabliczka winna być utrzymana w stanie dozwalającym łatwe jej od czytanie.

[madohora]

20. Jazda bez trzymania kierownicy jest zakazana.

[madohora]

24. Nie wyprzedzaj na skrzyżowaniach ulic, na skrętach, na odcinkach drogi, gdzie ona nie jest wi doczna, na przejeździć kolejowym, mostach i znacz nych spadkach oraz przed przystankiem tramwajo wym (autobusowym) i kolei nadrożnych.

[madohora]

36. Pociągi, kolejki i tramwaje, biegnące środkiem jezdni, należy wyprzedzać zawsze z prawej strony. Wyprzedzając, należy ostrzec wyprzedzanego o swym zbliżeniu się za pomocą przepisowego sygnału dźwiękowego, a ostrzeżony powinien usunąć się na prawo i przepuścić wyprzedzającego po swojej lewej stronie.

[madohora]

38. Nie wolno wyprzedzać pojazdu Pana Prezy denta Rzeczypospolitej i zdążających za nim po jazdów jego orszaku, oraz śpieszących do wypadku pojazdów straży ogniowej, ambulansu pogotowia ratunkowego i policji państwowej.

[madohora]

43. Prowadzący rower powinien zachować szcze gólną ostrożność przy zbliżaniu się do przejazdu kolejowego w poziomie szyn, jeżeli wskutek mgły lub z innych powodów źle widać tory kolejowe przed przejazdami niezamykanymi, wzgl. rogatką przed przejazdami zamykanymi.

[madohora]

46. Osobom, wyjeżdżającym z obszaru celnego Rzeczypospolitej Polskiej na czasowy pobyt za gra nicę na krajowych lub niekrajowych samochodach, motocyklach i rowerach, urzędy celne wydadzą za świadczenie na prawo powrotnego wprowadzenia bez cła wymienionych środków lokomocji.

[madohora]

1. Jezdnia przeznaczona jest dla pojazdów, chodnik dla pieszych.

[madohora]

TRASA TEGOROCZNEGO TOUR DE POLOGNE - www.wp.pl - 21.05.2021

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Dziennik Zachodni - 21.05.2021

[madohora]

ZNAMY TRASĘ TOUR DE POLOGNE - Polskie Radio - 21.05.2021

[madohora]

TOUR DE POLOGNE 2021 - www.tvn24.pl - 21.05.2021

[madohora]

1888 – John Boyd Dunlop opatentował oponę pneumatyczną do roweru, co sprawiło, że jazda na rowerze stała się znacznie wygodniejsza. Od tego czasu kształt roweru zmieniał się jedynie nieznacznie.

[madohora]

Koła roweru mają zazwyczaj konstrukcję szprychową z 32 lub 36 szprych (w tandemach, BMXach i rowerach bagażowych bywa ich do 48, w rowerach wyścigowych często mniej np. 24, 20, min. 12). Szprychy wykonuje się ze stali, niekiedy także ze stopów tytanu lub kompozytów. Obręcze kół roweru wykonywane są ze stali, stopów aluminium lub kompozytów. Niekiedy mają profil aerodynamiczny, tak, jak rury ramy i niektóre rodzaje szprych. Występują także koła kompozytowe, tak płytowe, jak i o 3 lub więcej szprychach.

[madohora]

Co roku na rowerach ginie niewiele ponad setka Brytyjczyków (w Polsce w 2017 roku zginęło 220 rowerzystów, liczba ta spadła o ponad połowę w ciągu dekady), w tym samym czasie 85000 innych osób umrze z powodu chorób wywołanych brakiem aktywności fizycznej, przede wszystkim na choroby serca i raka. Siedzący tryb życia jest drugim albo czwartym najważniejszym czynnikiem ryzyka przedwczesnej śmierci. Niewiele dalej plasuje się otyłość, którą brak ruchu pogłębia[9]. W 2010 r. badacze przestudiowali kilkadziesiąt opracowań, żeby policzyć, co by się stało, gdyby z dnia na dzień 500 000 osób przesiadło się z samochodu na rower. W Holandii średnio korzyści przewyższały zagrożenia mniej więcej dziewięciokrotnie, a w starszych grupach wiekowych ten współczynnik rósł jeszcze bardziej. W Wielkiej Brytanii korzyści związane z większą długością życia były siedmiokrotnie wyższe niż zagrożenia

[madohora]

W przypadku braku drogi rowerowej lub pasa dla ruchu rowerów w kierunku jazdy rowerzysty, rowerzysta powinien poruszać się po jezdni

[madohora]

Rowerzysta ma obowiązek trzymać się minimum jedną ręką na kierownicy

[madohora]

Rowerzyści mają prawo zatrzymywać się w śluzie rowerowej obok innych rowerzystów, a przed pozostałymi uczestnikami ruchu drogowego, by móc szybciej włączyć się do ruchu

[madohora]

Na skrzyżowaniach i przed nimi, rowerzyści mogą jechać środkiem pasa ruchu, jeśli można opuścić skrzyżowanie w więcej niż jednym kierunku

[madohora]

Rowerzyści mogą wyprzedzać inne pojazdy z prawej strony

[madohora]

Do 1954 r. wydawano rowerowe tablice rejestracyjne. Do 1964 r. istniał obowiązek rejestracji rowerów. Obecnie, zgodnie z art. 71 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym, rower i wózek rowerowy są dopuszczone do ruchu, jeżeli spełniają ogólne warunki techniczne dotyczące pojazdów wskazane w art. 66 ww. ustawy. Szczegółowo warunki techniczne co do tych pojazdów zostały określone w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz.U. z 2016 r. poz. 2022).

[madohora]

Po wojnie większość zakładów przestała istnieć, a produkcja krajowa ograniczała się do zakładów państwowych Romet.

[madohora]

Według badań CBOS z 2012 roku w Polsce 70 procent Polaków jeździ na rowerach

[madohora]

Obecnie udział rowerów we wszystkich podróżach w Holandii wynosi blisko 30%, najwięcej w miastach. W Amsterdamie prawie połowa wszystkich podróży w centrum miasta odbywa się na rowerach. W Utrechcie ta wartość sięga 60%. Liczba ofiar wypadków drogowych w Holandii wynosi 600 osób rocznie, z czego rowerzyści stanowią mniej niż jedną trzecią. W Wielkiej Brytanii od 1 do 2% podróży odbywa się na rowerze[53], ale cyklista musiałby przejechać średnio ponad trzy miliony kilometrów, zanim spotkałby go poważniejszy wypadek

[madohora]

O wiele więcej Brytyjczyków umiera co roku ukąszonych przez pszczoły i osy niż zabitych przez rowery. Często ta liczba wynosi zero. W Polsce od ukąszeń pszczół i os umiera co roku kilkanaście osób, zaś zabite przez rowerzystów w latach 2011-2016 zostały 3 osoby, czyli jedna na dwa lata

[madohora]

Jenny Mindell w 2012 r. przeprowadziła badanie na podstawie danych z 3 lat. W przypadku angielskich rowerzystów śmiertelność wynosiła 0,42 na milion przejechanych godzin, a holenderskich 0,11, czyli Holandia była prawie 4 razy bardziej bezpieczna. W Anglii rowerem jeździ jednak znacznie więcej mężczyzn niż kobiet, a rowerzyści płci męskiej częściej ulegają wypadkom, niezależnie od otoczenia. Mindell postanowiła więc skorygować współczynnik odzwierciedlający różnice w bezpieczeństwie infrastruktury do 3,4. Gdyby na Wyspach w 2012 r. istniała infrastruktura rowerowa podobna do holenderskiej zamiast 118 rowerzystów zginęłoby 35. Co roku można by uratować ponad 80 osób albo obniżyć liczbę wypadków śmiertelnych o ponad dwie trzecie względem pierwotnego stanu

[madohora]

W 1969 r. prawie 90% amerykańskich dzieci, które mieszkały w odległości jednej mili od szkoły (ok. 1,6 kilometra), docierało tam pieszo lub na rowerze. W 1999 r. ten odsetek spadł do 30%. 75% spadek liczby nieletnich ofiar wypadków z udziałem pieszych był okupiony zmniejszeniem się liczby dzieci chodzących pieszo do szkoły o 67%

[madohora]

Alison Carver prowadziła rozmaite badania nad ograniczaniem mobilności dzieci w Wielkiej Brytanii i Australii. W artykule z 2013 r. napisała, że dzieciom, które samodzielnie chodzą lub jeżdżą rowerem do szkoły, rodzice dają dużo więcej wolności do poruszania się po okolicy w życiu pozaszkolnym. Ustaliła też, że w przypadku dzieci, które w promieniu 5 kilometrów od szkoły mają bardziej rozbudowaną infrastrukturę rowerową, prawdopodobieństwo, że będą jeździć do szkoły rowerem, jest prawie 2 razy wyższe niż u pozostałych. Rower to znakomity sposób na zwiększenie aktywności fizycznej nastolatek, bo dziewczęta w tym wieku niechętnie biorą udział w sportowej rywalizacji

[madohora]

Według policyjnych statystyk w Anglii i Walii co roku kradnie się około 100 tysięcy rowerów, liczba ta jest niedoszacowana, bo wielu poszkodowanych nie zgłasza zaginięcia na policję. Według British Crime Survey, bliższe prawdy jest 500 tysięcy, które i tak może być zaniżone, bo nie uwzględnia poszkodowanych poniżej 16 r. ż

[madohora]

Co roku w Holandii sprzedaje się około milion rowerów, z czego rowery elektryczne już w 2014 r. stanowiły ponad 20%. W 2017 ten współczynnik wynosił już 31%

[madohora]

Dane brytyjskiego Departamentu Transportu dowodzą, że 32% ruchu rowerowego odbywa się na wiejskich drogach, ale to właśnie tam 58% kolizji kończy się śmiercią rowerzysty. Głównym powodem jest fakt, że na takich drogach kierowcy jeżdżą szybciej

[madohora]

Rowery górskie (ang. MTB, Mountain Terrain Bike) – nazwa rowerów, których przeznaczeniem jest jazda w terenie trudniejszym, niż pozwalają na to rowery szosowe czy trekkingowe, np. górskie ścieżki, szlaki leśne, specjalne tory przeszkód.

[madohora]

Rowery MTB, ze względu na szeroką gamę zastosowań pozwalają na regulację w dużym zakresie przełożenia. W popularnych rowerach do amatorskiej jazdy liczba biegów waha się w przedziale 21-27 (3 biegi z przodu i 7-9 z tyłu). W profesjonalnych rowerach XC w celu uproszczenia budowy i obsługi napędu oraz ograniczenia masy stosuje się napędy z ilością biegów w przedziale 11-24 (1 lub 2 biegi z przodu i 10-12 przełożeń z tyłu). Coraz bardziej popularne stają się napędy z jedną zębatką z przodu i nawet dwunastoma z tyłu, co pozwala osiągnąć duży zakres biegów przy zachowaniu stosunkowo niewielkich skoków między kolejnymi biegami i niskiej wagi. Najbardziej znani producenci grup osprzętu to Shimano oraz SRAM.

[madohora]

Zawody BMX są rozgrywane inaczej niż motocyklowe zawody przełajowe (tzw. motocrossu), choć mają kilka wspólnych cech. W jednym biegu równocześnie (pth) startuje ośmiu zawodników, z odpowiednio szerokiego pasa startowego, a następnie pokonują tor, który ma ok. 300–400 m długości. W trakcie widowiskowych zawodów często dochodzi do karamboli, jednak dzięki osłonom zawodników i stosunkowo niskim prędkościom wynikającym z samej konstrukcji rowerów BMX rzadko dochodzi do poważniejszych obrażeń zawodników.

[madohora]

Zawodnicy mogą spróbować swoich sił w jednej z 4 kategorii
Vert
Park
Dirt jumping
Big Air

[madohora]

Flatland – dyscyplina polegająca na wykonywaniu akrobacji na płaskim, dużym, najlepiej asfaltowym terenie. W ramach tej dyscypliny wykonuje się różne triki stojąc na pegach, pedałach lub napędzając koło pocierając nogą o oponę. Każdą sztuczkę można wykonać na wiele sposobów,: Rolling – czyli jazda na wprost do przodu lub do tyłu,; Spinning czyli obrót do przodu lub do tyłu; turbiny czyli obrót z regularnym zmienianiem kierunku (do przodu, do tyłu, do przodu, do tyłu...); Scuffing czyli obrót do przodu lub do tyłu napędzając się pocieraniem butem o oponę. Na zawodach punkty dostaje się przede wszystkim za płynność, kreatywność, różnorodność i trudność wykonywanych sztuczek. Charakterystyczna dla flatlandu jest budowa roweru – krótka baza kół, węższe opony, krótsze mostki, widelce z małym lub zerowym wyprzedzeniem, pegi z papierem ściernym albo szorstkim wzorem w celu lepszego trzymania stopy. Obecnie większość rowerów do flatlandu nie posiada hamulców wcale lub posiada jedynie przedni. Bardzo dużo flatlandowych sztuczek nie jest możliwa do zrobienia bez wykonania wcześniej innych, czasami najpierw trzeba się na przykład obrócić, przełożyć nogę, zmienić położenie roweru pod sobą, żeby wejść do pożądanej pozycji. Dyscyplina ta wymaga bardzo wiele cierpliwości i pokory, gdyż równowaga na każdej sztuczce przychodzi stopniowo. Nie jest tu tak jak w przypadku innych dyscyplin gdzie ćwiczenia grają mniejszą rolę niż przełamanie strachu, tylko najważniejsze jest konsekwentne powtarzanie, aż trzymanie równowagi w danej pozycji stanie się dla nas naturalne.

[madohora]

Vert – forma jazdy na BMX polegająca na rampie przypominającej przekrojoną rurę. Ten styl jazdy rozpowszechnił Mat Hoffman.

[madohora]

Dirt jumping, dirt – dyscyplina rowerowa, która polega na wykonywaniu skoków i różnych ewolucji w powietrzu na specjalnie przygotowanym torze z zastosowaniem rowerów BMX lub MTB. Początki dirtu sięgają lat 70. w USA.

[madohora]

Rower dirtowy najczęściej nie posiada amortyzacji tylnego koła i jest hybrydą BMX i MTB. Ramy w tych rowerach są sztywne oraz bardzo wytrzymałe, zwykle w rozmiarach 12–15", by umożliwić niektóre triki, np. Tailwhip. Rowery do skoków posiadają głównie amortyzację przedniego koła (nie dotyczy BMX) o skoku amortyzatora ok. 80–130 mm.

[madohora]

Zgodnie z zasadami Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI) do zawodów szosowych są dopuszczane tylko pionowe rowery o obu kołach tej samej średnicy (najczęściej 650 lub 700c) z klasycznym układem napędowym, oraz klasyczną ramą

[madohora]

UCI dość długo utrzymywała zasadę, że rower szosowy może mieć maksymalnie 10 przełożeń (dwie zębatki z przodu i 5 z tyłu), później jednak odstąpiono od tego i współczesne rowery szosowe posiadają zwykle dwie zębatki z przodu i 10, 11, a nawet 12 zębatek z tyłu, co daje razem od 20 do 24 (niekiedy powtarzających się) przełożeń. Istnieją także korby trzyrzędowe, tzn. wyposażone w trzy koła zębate o różnych rozmiarach, lecz są one stosowane niemal wyłącznie przez amatorów.

[madohora]

Rower torowy – lekki rower na kołach o średnicy 28 cali (w jeździe na czas używa się kół o pomniejszonej średnicy ok. 26 cali) służący do ścigania się po specjalnie przygotowanych torach zwanych welodromami, przypominających bieżnię lekkoatletyczną. Taką konkurencję nazywa się kolarstwem torowym.

[madohora]

Rowery trekingowe buduje się zazwyczaj na kołach 28-calowych, choć znane są też odmiany na kołach 26-calowych, bardziej zbliżone do roweru górskiego. Rowery trekingowe mają zazwyczaj bogate wyposażenie (lampki na dynamo, błotniki, bagażniki i sakwy), pośrednie między rowerem szosowym a rowerem górskim ogumienie i ramę umożliwiające jazdę w bardziej wyprostowanej pozycji niż w rowerach wyścigowych. Rowery trekingowe wyposaża się zwykle w osprzęt dobrej jakości, ale większe znaczenie ma tu trwałość i niezawodność niż niska masa i duża liczba przełożeń.

[madohora]

Rower trekingowy z pełnym wyposażeniem jest zazwyczaj dość ciężki. Jego masa (razem z zawartością sakw) często dochodzi do 30-35, a w pewnych przypadkach nawet 50–60 kg.

[madohora]

Typowy rower miejski nie jest lekki. Jego przeciętna masa to około 20 kg (zazwyczaj od 16 do 25 kg). Z tego względu w ostatnich latach coraz więcej nowych modeli rowerów miejskich posiada ramę wykonaną ze stopu aluminium. Obniża to nieco masę roweru, lecz wpływa też na zwiększenie sztywności konstrukcji. Przy braku odpowiedniej amortyzacji, ramy ze stopów lekkich zapewniają komfort jazdy tylko na równej nawierzchni.

[madohora]

Tradycyjny rower miejski nie posiada zwykle zmiennych przełożeń, choć to nie jest regułą. Produkowane do dziś rowery typu „old dutch” występują w wersjach tradycyjnych, bez biegów, z jednym hamulcem tylnym typu torpedo.

[madohora]

Rower biegowy – typ uproszczonych, dwukołowych rowerów, których przeznaczeniem jest nauka jazdy małych dzieci. Istnieją też rowery biegowe dla dorosłych o różnej konstrukcji i stopniu skomplikowania

[madohora]

Użytkownik roweru biegowego zajmuje miejsce na siodełku, opierając dłonie na kierownicy. Pojazd wprawiany jest w ruch przez odpychanie się nogami od ziemi, analogicznie, poprzez hamowanie stopami, dokonuje się zatrzymania. Z uwagi na niewielkie prędkości (kilka-, kilkanaście km/h) osiągane przez najmłodszych cyklistów z reguły nie są one wyposażane w hamulce.

[madohora]

aletą użytkowania rowerka biegowego jest nauka utrzymywania równowagi od pierwszych chwil, co doskonale przygotowuje do przesiadki na klasyczny rower. Nauka jazdy przebiega znacznie szybciej niż w przypadku pojazdów trójkołowych oraz rowerków z bocznymi kółkam]. Zmysł równowagi dziecka jest silniej stymulowany, co powoduje rozwój zdolności motorycznych maluchów, naukę utrzymywania równowagi i kontroli jednośladu oraz opanowanie umiejętności jazdy na klasycznym rowerze w wieku 3 lat

[madohora]

Rower biegowy, na podobieństwo klasycznego roweru, jest jednośladem dwukołowym. W swej konstrukcji przypomina pierwowzór roweru, tzw. drezynę: maszynę biegową, wynalezioną przez Karla Draisa i opatentowaną w 1818. Pojazd również uruchamiano przez odpychanie się nogami od ziemi, osiągał on prędkość ok. 13–15 km/h.

[madohora]

Historia rowerów towarowych jest równoległa z historią rowerów w ogóle. Przez lata były one wykorzystywane jako pojazd dostawczy w mieście, także w Polsce (można je często napotkać np. na fotografiach przedwojennej Warszawy). W erze motoryzacji po II wojnie światowej rowery towarowe zostały częściowo zapomniane. Wróciły na drogi mniej więcej w latach 70/80. XX wieku, kiedy po kryzysie naftowym w krajach Europy zachodniej ruch rowerowy zaczął znów nabierać rozpędu. Wtedy też zaczęto znów budować rowery towarowe – początkowo były to tylko garażowe konstrukcje, ale z czasem weszły do seryjnej produkcji. W dzisiejszej Kopenhadze jeździ ok. 40 000 rowerów towarowych

[madohora]

Na świecie istnieje kilkudziesięciu dużych producentów rowerów towarowych. Najwięksi z nich to m.in. Christiania Bikes, Babboe Bikes, Nihola, Larry vs. Harry, Butchers and Bicycles, Yuba Bicycles, Douze Cycles, Omnium Cargo, Xtracycles, Cangoo.

[madohora]

W niektórych miastach (Kraków, Lublin) istnieją społeczne wypożyczalnie rowerów transportowych. W innych organizacje np. NGO chcą takowe utworzyć (Łódź).

[madohora]

Rynek rowerów towarowych jest rozwojowy w Europie i Ameryce Północnej ze względu na wzrastające zagęszczenie centrów miast, korki, rosnące koszty transportu samochodowego. Miasta takie jak Hamburg, Berlin czy Londyn zachęcają przedsiębiorców do zakupu rowerów towarowych przez ich dofinansowanie.

[madohora]

Tandem – rower przeznaczony dla dwóch lub więcej osób, siedzących w układzie jedna za drugą. Typowy tandem ma, tak samo jak rower jednoosobowy, jedną ramę i dwa koła, za to każda z osób ma własne: kierownicę, siodełko i pedały. Zdarzają się jednak także tandemy przeznaczone dla większej liczby osób.

[madohora]

Bicykl (fr. < gr.) – rodzaj dwukołowego roweru bez przekładni łańcuchowej, z wielkim przednim kołem i małym tylnym (welocyped). Konstrukcja przedniego koła o tak dużej średnicy była możliwa dopiero po patencie Jamesa Starleya i Williama Huntera w 1869 na koło z drutowymi szprychami, pracującymi na rozciąganie

[madohora]

Przed wynalezieniem przekładni łańcuchowej pedały roweru umocowane były bezpośrednio do przedniego koła. Dla uzyskania większej prędkości jazdy powiększano jego średnicę, nawet do 2 metrów. Naturalnym ograniczeniem rozmiarów tego koła była długość nóg rowerzysty, który musiał dosięgnąć pedałów. Jazda na bicyklu była niebezpieczna, szczególne z powodu wysokości – siedząc na siodełku, kierujący nie sięgał stopami do ziemi.

[madohora]

Przykłady za Słownikiem języka polskiego opracowanego i opublikowanego przez grupę naukowców pod przewodnictwem profesora Witolda Doroszewskiego:
W roku 1885 pokazały się w stolicy pierwsze bicykle angielskie, o szprychach żelaznych i obręczach gumowych.
Nagle zabrzęczał dzwonek nadjeżdżającego bicykla.
Zarzucił modny obecnie sport na bicyklu.

[madohora]

Trikke (wym. trajk) – trójkołowy pojazd poruszany siłą ludzkich mięśni. Jazda za pomocą trikke'a polega na poruszaniu się slalomem po drodze i przypomina poruszanie się przy jeździe na nartach. Po płaskiej nawierzchni za pomocą trikke'a można poruszać się z szybkością do 30 km/h.

[madohora]

MUNI („Mountain Unicycling”) – jazda po górskich szlakach o dużym stopniu trudności;
XC („Cross Country”) – jazda po ścieżkach i bezdrożach o średniej skali trudności;
Freestyle – jazda figurowa na monocyklu, często przypomina balet;
Street – jako teren do jazdy wykorzystywany jest teren miejski i miejskie przeszkody typu murki, schody, poręcze (tzw. rail'e); podobnie jak na deskorolkach czy rolkach;
Flatland – wykonywanie różnych, często bardzo trudnych trików na płaskiej powierzchni;
Trial – skakanie i pokonywanie różnego rodzaju przeszkód na monocyklu.

[madohora]

Jazda figurowa:
Indywidualna;
Grupowa;

[madohora]

W krajach o większej popularności monocykli ich miłośnicy zrzeszają się, organizują zawody, zloty, często o zasięgu międzynarodowy i wieloletnich tradycjach. Istnieje Międzynarodowa Federacja Monocyklistów, a konkurencje rozgrywane na zawodach są szczegółowo skodyfikowane podobnie jak w innych sportach międzynarodowych.

[madohora]

Nie wiadomo dokładnie, kiedy powstał pierwszy rower składany. Według holenderskiej encyklopedii rowerów z 1967 r. (Geschiedenis van de fiets, Alkmaar, 1967) pierwsza dobrze udokumentowana konstrukcja roweru "świadomie składanego", powstała w 1900 r. dla potrzeb armii holenderskiej. Był to rower na bazie tradycyjnego roweru miejskiego (tzw. "holendra"), który posiadał łatwe do rozmontowania koła, kierownicę i siodełko oraz zawias na głównej ramie, umożliwiający zmniejszenie jej rozmiarów mniej więcej o połowę. Na podobnych rowerach jeździły też (i nadal jeżdżą) oddziały rowerowe armii szwajcarskiej, oraz posługiwali się nimi żołnierze niemieccy, francuscy i brytyjscy w czasie I wojny światowej.

[madohora]

Rowery składane, ze względu na wysoką cenę, nie przyjęły się w zastosowaniach cywilnych, aż do lat 50. XX w. Dopiero w połowie lat 50. firma Bickerton wypuściła na rynek rower składany na kołach 18-calowych, który stał się dość popularny w Wielkiej Brytanii. Po sukcesie tego modelu, w latach 60. XX w. znalazł on wielu naśladowców na całym świecie, w tym w Polsce (seria rowerów Wigry). Rowery te posiadały jednak dość prymitywną konstrukcję, były ciężkie, a ich składanie było bardzo kłopotliwe, gdyż wiązało się odkręcaniem przy pomocy kluczy kilku śrub blokujących zawias na ramie.

[madohora]

W Polsce moda na rowery składane pojawiła się gdy firma ZZR "Romet" wypuściła pod koniec lat 60. XX w. serię rowerów na kołach 20-calowych o nazwie "Karat". Konstrukcja tych rowerów była skopiowana z brytyjskiego Bickertona i posiadała te same wady. "Składalność" Karata sprowadzała się w zasadzie do istnienia jednego, topornego zawiasu zamykanego na 2 śruby (W późniejszych wersjach na jedną), do których odkręcenia potrzebny był klucz (później zastosowano nakrętki motylkowe, a następnie, stosowany do dziś, zawias dźwigniowy). Zawias ten znajdował się w mniej więcej połowie długości dolnej rury ramy. W latach 70. XX w. pojawiła się cała seria składanych rowerów o różnych rozmiarach kół i ram, które wszystkie razem określane były mianem "składaków".

[madohora]

Taśma z filmem zaginęła, obecnie dysponujemy jedynie rysunkami poszczególnych kadrów

[madohora]

Film został nakręcony w Krakowie, dokładnie w tych samych miejscach, gdzie doszło do napadu w 1949 roku. Polański zdecydował się osobiście odegrać rolę napadniętego chłopaka. Dziubę zagrał jego kolega Adam Fiut, natomiast zdjęcia do filmu wykonał Nikoła Todorow

[madohora]

[madohora]

Pojazd jednośladowy – pojazd kołowy, w którym wszystkie koła (zazwyczaj tylko dwa) są ustawione w jednej linii. Nazwa ta wynika z faktu, że pojazdy tego rodzaju pozostawiają za sobą na miękkim podłożu ślad w postaci jednej linii.

[madohora]

W odróżnieniu od pojazdów jednośladowych, pojazdy wielośladowe, posiadają zestawy kół, które na miękkim podłożu zostawiają za sobą dwie lub więcej równoległych linii.

[madohora]

Zaletą pojazdów jednośladowych w ruchu miejskim, jest fakt, że są one znacznie węższe od pojazdów wielośladowych, dzięki czemu zajmują one znacznie mniej miejsca na jezdni i parkingach, oraz łatwiej jest się nimi posługiwać na zatłoczonych drogach.

[madohora]

Pojazdy jednośladowe są jedynymi, na których można inicjować proces skręcenia za pomocą przeciwskrętu, tj. krótkotrwałego ruchu kierownicy w stronę przeciwną do zamierzonego skrętu.

[madohora]

Do jednośladów zalicza się:
większość rowerów (oprócz rowerów z przyczepką, niektórych poziomych oraz dziecięcych, czy trójkołowych)
większość motocykli, oprócz trójkołowców (tzw. trajek) i motocykli z bocznym wózkiem
motorowery i wszelkie ich odmiany.
większość szybowców i niektóre samoloty (np. U2).

[madohora]

Rama rowerowa – podstawowa część roweru i motoroweru, tworząca jego szkielet. Do ramy przymocowane są wszystkie pozostałe części rowerowe.

[madohora]

Klasyczna rama rowerowa składa się trójkąta głównego, na który składa się rura podsiodłowa, rura górna i rura dolna. W miejscu połączenia rury podsiodłowej i dolnej znajduje się tuleja suportowa, do której są przymocowane korby. Rura górna i dolna schodzą się przy główce ramy, do której z kolei przymocowany jest widelec.

[madohora]

W niektórych rowerach turystycznych i miejskich górna rura głównego trójkąta jest często silnie opuszczona i wygięta w łuk, co zwiększa masę takiej ramy i obniża jej wytrzymałość, chociaż ułatwia dosiadanie roweru.

[madohora]

Do trójkąta głównego są zwykle przymocowane tylne widełki, składające się dwóch rurek górnych, dwóch dolnych oraz dwóch haków, do których przykręca się zamontowaną w piaście oś tylnego koła oraz przerzutkę. Rozwiązaniem często spotykanym w droższych ramach jest zastosowanie wymiennego haka, do którego przykręcana jest przerzutka. Taki hak jest wykonany z metalu bardziej miękkiego niż rama, dzięki czemu po uderzeniu przerzutką np. w kamień zniszczeniu ulega wymienny hak, a nie cała rama.

[madohora]

Sam materiał nie świadczy o jakości ramy. Niektóre drogie ramy do rowerów górskich i szosowych są wciąż produkowane ze stali „Cr-Mo” (głównie ze względu na tłumienie drgań i odporność na zmęczenie materiału). O jakości ramy decyduje jakość połączeń (np. spaw lub mufy), wykończenie powierzchni rur, dobrze dobrane przekroje, dobrze przemyślana geometria i wiele innych czynników.

[madohora]

Najczęściej spotyka się ramy z rurami spawanymi. Wynika to głównie z niskiego kosztu oraz szybkości produkcji. O ile w przypadku ram aluminiowych osłabienie materiału przy spawaniu można poprawić, o tyle preferowanym łączeniem w ramach stalowych są tzw. mufy, które są łączone z rurami poprzez lutowanie. W droższych ramach stalowych spotyka się także łączenie na styk, czyli lutowanie, ale bez muf. Ramę kompozytową wykonuje się jako całość albo łączy poszczególne rury mufami (najczęściej spotykane w ramach karbonowo-aluminiowych).

[madohora]

Rozmiar ram do rowerów górskich jest zwykle podawany przez producentów w calach – oznaczających długość rury podsiodłowej od suportu do miejsca łączenia z rurą górną. Niektórzy producenci stosują też swoje własne oznaczenia typu S, M, L, XL itd., natomiast w ramach szosowych długość rury podsiodłowej podaje się zazwyczaj w centymetrach.

[madohora]

W przypadku rowerów turystycznych i miejskich zwykle lepiej jest dobrać sobie większą ramę, gdyż ze względu na wyższą w tym przypadku wysokość główki ramy, zapewni nam to bardziej komfortową pozycję.

[madohora]

Ramy dobiera się w zależności od wzrostu rowerzysty, często przy ramach szosowych także od długości jego nóg i wymiarów innych części ciała. Trzeba jednak pamiętać, że ludzie mają różne proporcje ciała przy tym samym wzroście i różne preferencje ułożenia się na rowerze, dlatego ostateczny wybór jest zawsze sprawą indywidualną.

[madohora]

W przypadku ram sportowych niezwykle istotne znaczenie ma geometria, czyli ułożenie i proporcja poszczególnych rur ramy wobec siebie. Mierzy się tutaj długości rur i kąty między nimi. Dwa najistotniejsze to kąt rury podsiodłowej oraz kąt główki ramy. W ich pomiarze ustala się, z jakim widelcem dana rama będzie współpracować, a konkretne pomiary dotyczą konkretnej długości widelca. W rowerach typu XC, standardem są kąty główki ramy 70 stopni, a rury podsiodłowej 73 stopni. Odchylenie w którąkolwiek stronę powoduje zmiany w zachowaniu się roweru. Zmiana kąta główki ramy na ostrzejszy (bardziej pionowy), spowoduje większą nerwowość roweru i niestabilne prowadzenie oraz tendencję do gwałtownych zmian kierunku jazdy przy najmniejszym pobudzeniu. Ostrzejszy kąt utrudnia też zjazdy z góry, chociaż zwykle ułatwia podjeżdżanie. Kąt łagodniejszy powoduje z kolei, że rower skręca niechętnie i niekiedy trzeba go do tego wręcz zmuszać poprzez silne pochylenie. Łagodny kąt główki ramy poprawia jednak stabilność na prostej i na zjazdach, dlatego też rowery DH mają te kąty znacznie łagodniejsze od XC. Zwykle poniżej 69 stopni. Jednak do DH najlepsze są ramy amortyzowane z przodu i z tyłu. Niektórzy jeżdżą na ramach amortyzowanych tylko z przodu jednak geometria ramy wtedy także musi być inna. Wyścigowe rowery szosowe zaś kąt ten mają zwykle ostrzejszy nieco od rowerów górskich. Drugim istotnym kątem jest kąt rury podsiodłowej. Decyduje on o położeniu środka ciężkości przód-tył oraz o sposobie pedałowania. Czym jest on bardziej stromy tym wymusza wyższą kadencję. Istotnym wymiarem jest długość dolnych widełek tylnego trójkąta. W rowerach XC zwykle osiąga 425 mm. Czym jest krótszy, tym rower jest zwinniejszy, czym dłuższy, tym bardziej ociężały, chociaż stabilniejszy. W XC, gdzie liczy się umiejętność efektywnego podjeżdżania w warunkach terenowych, decyduje też o przyczepności przedniego koła. Długość górnej rury ramy decyduje o pozycji na rowerze. Czym dłuższa, tym pozycja bardziej wyciągnięta i pochylona, co nie tylko poprawia aerodynamikę, ale też znacznie poprawia wydajność pedałowania.

[madohora]

[madohora]

Niektóre rodzaje kół rowerowych nie mają niezależnych szprych i obręczy, lecz wykonane są z odlewów karbonowych lub aluminiowych, które tworzą koła pełne albo mające od 3 do 5 ramion.

[madohora]

Koła szprychowe mają szereg rozlicznych zalet, dzięki czemu wciąż są bardzo popularne. Są bardzo lekkie, łatwo można je zmontować, a uszkodzenie jednej z ich części nie oznacza konieczności wymiany całego koła.

[madohora]

Koła takie produkuje się w formie jednej skorupy, odlewanej z aluminium lub wykonanej z włókna węglowego. Koła takie mogą być pełne lub mieć 3 do 5 ramion. Koła te są całkowicie odporne na rozcentrowanie, ale za to łatwiej pękają. Koła pełne stawiają dużo mniejsze opory aerodynamiczne, ale można je stosować tylko wtedy gdy nie wieje boczny wiatr. Przy bocznym wietrze koła spychają rower z jego toru jazdy. Dobre koła kompozytowe lub aluminiowe są drogie i dlatego nie znalazły dotąd szerszego zastosowania.

[madohora]

W rowerach szosowych i torowych stosuje się koła 622 mm, nazywane także wraz z przeciętną oponą 700cc (w przybliżeniu 700 mm), co mniej więcej odpowiada 28 calom. Rozmiar ten jest zatwierdzony przez UCI.

[madohora]

Niegdyś w rowerach szosowych stosowano koła 700B – 630 mm, niekiedy mylnie nazywane 27 cali i 700A – 635 mm, niekiedy nazywane starymi 28 calami. Takie koła występują jeszcze czasem w niektórych rowerach miejskich i turystycznych.

[madohora]

Oprócz tego w rozmaitych rowerach turystycznych, miejskich i dziecięcych stosuje się także koła 24", 18", 16", 14" i nawet 12".

[madohora]

Zasadniczo – im większe koła tym mają one mniejsze opory toczenia i można za ich pomocą uzyskiwać większe przełożenia i prędkości. Jednakże większe koła są cięższe, przez to trudniej jest wprawić je w ruch obrotowy (trudniej się przyspiesza) oraz stawiają one większe opory przy bocznych wiatrach

[madohora]

Na gładkich nawierzchniach koła 28 – 29 cali są idealnym rozwiązaniem.

[madohora]

Oznaczenia informujące o rozmiarze opony znaleźć można na jej bocznej ściance. Obecnie rozmiary wszystkich opon rowerowych podawane są zgodnie z europejskim standardem ETRTO (European Tire and Rim Technical Organization). Format takiego zapisu to xx-xxx, gdzie dwie pierwsze cyfry oznaczają zewnętrzną szerokość opony w milimetrach, trzy pozostałe to wewnętrzna średnica opony także w milimetrach.

[madohora]

Ponieważ wielu użytkowników jest przyzwyczajonych do tradycyjnych oznaczeń calowych podawany jest też rozmiar w calach, który ma postać zapisu A × B, gdzie pierwsza grupa cyfr to zewnętrzna średnica opony, a druga grupa to zewnętrzna szerokość. Spotyka się też oznaczenia calowe w postaci A × B × C, gdzie pierwsza grupa cyfr to zewnętrza średnica opony, kolejna grupa to wysokość opony, a ostatnia grupa to jej szerokość.

[madohora]

Stosuje się też oznaczenia francuskie w milimetrach według formatu CCC × CCL, gdzie pierwsze trzy cyfry to zewnętrzna średnica, kolejne dwie cyfry to zewnętrzna szerokość, a litera jest dodatkowym oznaczeniem umownym.

[madohora]

[madohora]

Piasta rowerowa – środkowa część koła rowerowego, która obraca się na osi przymocowanej do ramy. Do kołnierzy piasty są przymocowane szprychy, a w przypadku tylnego koła także wolnobieg i tylne zębatki.

[madohora]

Piasta przedniego koła ma prostszą konstrukcję, ponieważ ma umożliwić tylko swobodne obracanie się koła na osi. Piasta tylna musi również zapewnić poprawne działanie układu napędowego roweru.

[madohora]

Niektóre rodzaje piast tylnych posiadają zamiast mechanizmu wolnobiegu, tzw. torpedo – czyli rodzaj wolnobiegowej piasty rowerowej wyposażony w system hamulcowy uruchamiany poprzez cofnięcie pedałów.

[madohora]

Szprycha – również ramię koła, element (pręt) łączący piastę z wieńcem koła

[madohora]

Wynalazek koła szprychowego przypisywany jest czasami indoeuropejskim Hetytom (na ich pieczęciach widnieją koła z czterema szprychami, ich szerokie zastosowanie w lekkich wozach bojowych (rydwanach) prawdopodobnie przyczyniło się do sukcesów militarnych Ariów).

[madohora]

Część koła rowerowego, cienki drut, który łączy piastę z obręczą.

[madohora]

Szprychy są wytwarzane z ciągnionego na zimno drutu dostarczanego z huty. Na jednym z końców jest walcowany gwint, a później na drugim odkuwany i zaginany łebek. Wszystkie procesy są przeprowadzane na zimno, przez co nie ma potrzeby dodatkowej obróbki termicznej w celu podniesienia wytrzymałości drutu. Do otrzymania szprych cieniowanych lub aero potrzeba dodatkowej obróbki plastycznej.

[madohora]

Optymalna ilość skrzyżowań, czyli taka, przy której szprychy biegną możliwie jak najbliżej stycznej do kołnierza piasty, zależy od ilości szprych: 2 krzyże dla 24/28 szprych, 3 dla 32, 3 lub 4 dla 36, 4 dla 40, 5 dla 48. Zaplot na słoneczko nie nadaje się do kół, w których szprychy przenoszą moment obrotowy (napędowe, wyposażone w hamulce tarczowe) z powodu zbyt wielkich naprężeń szprych i kołnierzy piast.

[madohora]

Droższe odmiany są produkowane ze specjalnie projektowanych profili, w których występują dwie, cztery lub nawet pięć komór (czyli wyraźnie oddzielonych od siebie przestrzeni). Takie rozwiązanie poprawia sztywność i wytrzymałość obręczy. W obręczach wielokomorowych nie ma ryzyka, że za długa szprycha będzie przebijała dętkę, gdyż między nią a dętką znajduje się dodatkowa warstwa metalu.

[madohora]

Obręcz trzeba dobrać do swojego stylu jazdy i rodzaju roweru.

[madohora]

Na drugim skraju znajdują się szerokie, ciężkie i „toporne”, zwykle również wielokomorowe, obręcze stosowane w rowerach górskich do zjazdu. Mają one zwykle profile płaskie, niemal kwadratowe, i masy dochodzące do jednego kilograma. Taka obręcz nie zniszczy się nawet przy uderzeniu w duży kamień przy prędkości 80 km/h, ale napędzenie jej przy jeździe po płaskim terenie jest stosunkowo trudne. Przykładami takich obręczy są SunRims Mammoth i AlexRims SupraMT.

[madohora]

Nypel rowerowy - część koła szprychowanego np. roweru, która łączy obręcz ze szprychą. Technicznie nypel jest nakrętką o specjalnej konstrukcji.

[madohora]

Nypel ma postać krótkiej 12 - 16 mm tulei zakończonej od strony obręczy kołnierzem, a z drugiej przewężeniem pasującym do specjalnych kluczy do nypli. Wewnątrz nypel jest nagwintowany. Nyple wkłada się w otwory obręczy od zewnętrznej strony, a następnie nakręca na gwint znajdujący się na końcu szprychy. Po zmontowaniu koła można obracając nyplami za pomocą klucza zmieniać naciąg szprych i dzięki temu centrować koło. Nyple wytwarza się głównie z mosiądzu i pokrywa warstwą niklu w celu ochrony przed korozją, ale można też spotkać nyple wykonane ze stali nierdzewnej lub stopów aluminium. Te ostatnie są często anodowane na różne kolory.

[madohora]

Zadaniem dętki jest wypełnienie opony. Dzięki napompowanej dętce, ciśnienie rozpiera oponę od środka, napina oplot i opona nabiera właściwego kształtu. Odpowiednie ciśnienie dla roweru górskiego to ok. 45 PSI dla 26'' 2.25, rozmiar opony i dętki, masa jej powinna wynosić 180g +/- 5g dla zapewnienia wytrzymałości mechanicznej. Zbyt niskie ciśnienie zwiększa opory toczne i może doprowadzić do uszkodzenia obręczy ale dobrze amortyzuje nierówności, zbyt wysokie ciśnienie zmniejsza komfort jazdy, lecz jest niezbędne dla osób ciężkich i kolarzy. Producenci tych ostatnich zwykle podają zalecany zakres ciśnień na bocznych ściankach opon w PSI.

[madohora]

W rowerach górskich stosowane są dętki o wielkości 26 cali. Z kolei rozmiary dętek szosowych to najczęściej 28 cali. Szerokość dętek waha się między 1 a 2,5 cala

[madohora]

Opona w ogumieniu dętkowym stanowi ochronę dętki, a w ogumieniu bezdętkowym w połączeniu z obręczą, stanowi szczelny zbiornik powietrza. Opona bezdętkowa różni się od dętkowej tym, że jej wnętrze wyłożone jest kilkumilimetrową warstwą gumy uszczelniającej zabezpieczającej przed gwałtownym uchodzeniem powietrza w przypadku przebicia oraz tym, że stopki opony są pokryte warstwą miękkiej gumy, zapewniającą dokładne uszczelnienie obręczy koła.

[madohora]

W większości rowerów kierownica znajduje się bezpośrednio nad przednim kołem i sprzężona jest sztywno z widelcem koła poprzez wspornik i stery. Kształt kierownicy zależy od przeznaczenia roweru, wymogów użytkownika i w pewnym zakresie od aktualnej mody.

[madohora]

W rowerach górskich kierownice są proste, czasami z niewielkim wychyleniem, zazwyczaj szersze niż kierownice szosowe (szerokość w okolicach 58 cm).

[madohora]

Obecnie najczęściej spotykaną średnicą kierownicy jest 31,8 mm (tzw. oversize). Spotyka się także średnice 26 mm i 25,4 mm (według standardu ISO – 1 cal). Zazwyczaj kierownice mają takie szerokości jedynie w okolicy mocowania mostka, a jej reszta jest wykonana z mniejszą średnicą. Powód dla którego istnieje trend stosowania kierownic o większej średnicy to zwiększenie sztywności elementu przy stosunkowo niewielkim wzroście wagi.

[madohora]

Lemondka - (eng. aerobars) dodatkowa podpórka na kierownicy roweru umożliwiająca przyjęcie bardziej aerodynamicznej pozycji.

[madohora]

Nazwa pochodzi od nazwiska Grega LeMonda, który w 1989 r. jako pierwszy w wyścigu szosowym zastosował ją w finałowym etapie na czas w Tour de France. Wcześniej tego typu podpórki używano w triatlonie.

[madohora]

We współczesnych rowerach zazwyczaj spotyka się mostki o długości od 70mm do 130mm, dostępne są zazwyczaj z krokiem co 10mm. Wydłużenie mostka powoduje oprócz zmiany pozycji w celu poprawienia aerodynamiki, także jej zmianę w kategorii środka ciężkości, co ma decydujący wpływ na efektywność podczas podjazdów

[madohora]

Występują także mostki zintegrowane z kierownicami (w obu systemach).

[madohora]

Mostek, tak jak większość części rowerowych, może być produkowany ze stopów stali, stopów aluminium, tytanu oraz włókna węglowego.

[madohora]

[madohora]

Widelec – część roweru występująca w rowerze z przodu oraz z tyłu ramy. W widelcach zamontowane są koła roweru. Na rurze sterowej przedniego widelca zamocowany jest mostek.

[madohora]

Spotykane są dwa rodzaje widelców: amortyzowane i bez amortyzacji – te pierwsze znajdują zastosowanie w rowerach MTB, druga konstrukcja jest znacznie prostsza (z braku amortyzatorów) i znacznie starsza. Stosuje się ją w klasycznych rowerach oraz w rowerach szosowych.

[madohora]

Łożyska sterowe (łożyska sterów) – w rowerze łożyska ułatwiające obrót widelca rowerowego wraz z kierownicą względem ramy

[madohora]

Konstrukcja łożysk jest uwarunkowana typem sterów. Tak jak w przypadku innych części rowerowych istnieją różne ich rodzaje:
klasyczne (gwintowane),
a-head,
Stery zintegrowane (Drop-In),
Stery półzintegrowane (ZeroStack)
Stery typu "tapered"

[madohora]

Wiele obecnie produkowanych ram rowerowych posiada gwintowane otwory umożliwiające zamocowanie koszyków. Umieszczane są one zazwyczaj na górnej części dolnej rury, bądź z przodu rury podsiodłowej. Aby umożliwić przewożenie większej ilości płynów (szczególnie w rowerach turystycznych) istnieje możliwość mocowania koszyka również na spodniej części dolnej rury ramy, aczkolwiek taka lokalizacja zwiększa ryzyko ubrudzenia bidonu i znacząco utrudnia wyjęcie go podczas jazdy. W przypadku braku otworów w ramie można zastosować specjalny uchwyt, do którego przykręca się bidon lub koszyk mocowany w inny sposób, np. zlokalizowany z tyłu siodełka przymocowany do sztycy podsiodłowej lub umieszczany na kierownicy.

[madohora]

Bidon rowerowy – pojemnik na płyny (pojemność przeciętnie od 0,25 do 1 litra) mocowany w dedykowanym uchwycie (koszyku) umieszczonym na ramie roweru. Sposób zamocowania ułatwia wyjmowanie bidonu.

[madohora]

[madohora]

Dawniejsze konstrukcje liczników były prostymi urządzeniami mechanicznymi, w których przykręcona do szprychy śruba z kołkiem obracała małe kółko zębate na osi mechanicznego licznika przykręconego do widelca roweru.

[madohora]

Tradycyjne lampy rowerowe, w których źródłem światła są żarówki, mają moc 2,4 W przednia i około 0,5 W tylna, dlatego zazwyczaj tego typu oświetlenie zasilane jest przez dynamo rowerowe. We współczesnych lampach rowerowych stosuje się diody elektroluminescencyjne (LED), które mają moc poniżej 0,5 W, dlatego mogą być zasilane z baterii. W lampach takich baterie lub akumulatory mogą być w lampach.

[madohora]

Pod koniec XIX wieku kupić można było lampy żarowe zasilane elektrycznie, lampy w których źródłem zasilania był olej (lampa naftowa), gaz (lampa karbidowa lub lampa acetylenowa). Ponieważ najtańsze z nich, a jednocześnie z najlepszymi parametrami okazały się lampy acetylenowe, używane były one do II wojny światowej. Po wojnie popularne stało się oświetlenie elektryczne. Początkowo stosowano żarówki, które były najpopularniejszym rowerowym źródłem światła aż do początku XXI wieku. W nowym tysiącleciu zastąpiło je oświetlenie ledowe. Przyczyniły się do tego trwałość, małe rozmiary, a mniejsza moc elektryczna upowszechniła zasilanie bateryjne

[madohora]

Lampy rowerowe powinny spełniać określone normy i przepisy. W różnych krajach Unii Europejskiej mogą one się różnić. Zgodnie z Kodeksem Drogowym w Polsce w czasie od zmierzchu do świtu lub w tunelu, rowerzysta jest obowiązany używać świateł stanowiących obowiązkowe wyposażenie roweru[3]. W myśl prawa światło rowerowe powinna świecić tak, by inni użytkownicy nie doznawali olśnienia, oraz nie powodowało dezorientacji innych użytkowników ruchu[

[madohora]

Normy dotyczące oświetlenia rowerowego ustalone zostały w 44 artykule konwencji wiedeńskiej o ruchu drogowym z 8 listopada 1968 (link), którą Polska ratyfikowała w 1988 roku. Zgodnie z dokumentem rowery wyposażone być powinny w czerwone światło odblaskowe z tyłu oraz w urządzenia dające białe lub żółte selektywne światło do przodu oraz czerwone światło do tyłu

[madohora]

[madohora]

Sakwy rowerowe – są bardzo podobne do tych stosowanych w motocyklach, inny jest natomiast materiał, z którego są one wykonywane - zamiast skóry stosuje się lekkie tkaniny, jak np. poliester. W droższych modelach możemy spotkać sakwy wykonane z Cordury czy całkowicie wodoodpornej tkaniny Securo 680.

[madohora]

Pojemniki takie mogą wpływać niekorzystnie na prowadzenie roweru, jeśli są źle spakowane lub niepoprawnie przymocowane.

[madohora]

Większość współczesnych bagażników nie posiada ruchomej, umieszczonej na sprężynach części zapewniającej utrzymanie przewożonego bagażu; najczęściej rolę umieszczonego na sprężynach chwytu spełniają gumy mocujące.

[madohora]

Bagażniki dzieli się na:
sztycowe – mocowane do sztycy rowerowej, zwykle z niewielkim udźwigiem (do 7kg), często wyposażone w gumy mocujące
stałe – stabilniejsza konstrukcja przykręcona do ramy, często przystosowana do mocowania sakw rowerowych.
przednie (low-rider) – konstrukcja montowana do przedniego widelca, służąca do mocowania sakw rowerowych
kosze – łatwo zdejmowalne kosze (wiklinowe, metalowe lub plastikowe) mocowane do kierownicy od przedniej strony roweru.

[madohora]

[madohora]

Chorągiewka rowerowa (chorągiewka sygnalizacyjna, wimpel, mała flaga) – zamontowana na tylnej osi roweru. Służy głównie do sygnalizowania rowerzysty, szczególnie dziecka, poruszającego się po drodze lub po poboczu drogi, drodze rowerowej lub chodniku, innym uczestnikom ruchu. Ma również zastosowanie do przyczep rowerowych, wózków inwalidzkich, pojazdów śniegowych itp. – wszędzie tam, gdzie konieczne jest zwiększenie uwagi na poruszający się obiekt. Chorągiewka jest zwykle zadrukowana aktualnymi motywami cieszącymi się popularnością wśród dzieci.

[madohora]

Pedały są mocowane do korb za pomocą prostego połączenia gwintowego, które jest zestandaryzowane i jednakowe w ogromnej większości współcześnie dostępnych rowerów. Ponieważ jednak również tam mają miejsce olbrzymie obciążenia, a we współczesnych rowerach często stalowy gwint pedału wchodzi w gniazdo gwintowane w odlewie z kruchego stopu, wskazane jest bardzo ostrożne wkręcanie osi pedału i zawsze przy użyciu środka smarnego.

[madohora]

Mocowanie korb do osi suportu jest dużo bardziej złożonym problemem technicznym, gdyż jest to miejsce w rowerze, które znosi największe ze wszystkich połączeń obciążenia. Istnieją jego liczne odmiany, które nie są ze sobą zgodne, dlatego przy kupowaniu korb trzeba je dobrać do konstrukcji zakończenia osi suportu. Najczęściej spotykane typy tych łączeń to:

[madohora]

ze zintegrowana osią. W systemie tym prawe (m.in. w korbach Shimano) lub lewe (produkty firmy Truvativ) ramię korby połączone jest na stałe z osią o standardowej średnicy 24 mm (choć istnieją pewne wyjątki). Wolne ramię mocuje się za pomocą połączenia wielowypustowego, zwanego czasem „mikrowielowypustem” (Shimano). Zupełnie inną koncepcję przedstawiła firma Campagnolo w korbach Ulta-Torque. Oś została podzielona na dwie półosie, które łącza się na środku za pomocą specjalnych ząbków. Rozwiązanie to jest kompatybilne wyłącznie z suportami tej firmy.

[madohora]

Korby w rowerach górskich i szosowych występują w różnych rozmiarach. Czym dana osoba ma dłuższe nogi tym dłuższe powinny być korby, aby zapewnić maksymalną efektywność pedałowania. Długości ramion korb wynoszą od 165 do 180 mm z krokiem co 2,5 mm, najczęściej spotykane są 170 mm, 172,5 mm i 175 mm.

[madohora]

Korby na połączenia klinowe są coraz rzadziej stosowane i występują one obecnie w najtańszych rowerach miejskich i dziecięcych. Dzięki temu, że są one zestandaryzowane można być zawsze pewnym, że będą pasowały. Jedyna różnica może być w średnicy klinów. Niektóre korby wymagały klinów 9 mm zamiast standardowych 9,5 mm.

[madohora]

Korby na połączenia na kwadrat są spotykane w tańszych rowerach górskich i turystycznych. Większość producentów stosuje się do norm narzuconych przez firmę Shimano, ale część producentów chińskich i tajwańskich stosuje swoje własne normy, dlatego najlepiej jest kupować korby producenta, który wyprodukował stosowany przez nas wkład suportowy.

[madohora]

W korbach na wielowpust sprawa jest jeszcze bardziej złożona. Nawet Shimano ma tu trzy wersje tego połączenia – stosowane w osprzęcie Deore (Deore, Deore LX i Deore XT), zupełnie inne w osprzęcie XTR, oraz system stosowany w grupach szosowych. Firma Campagnolo stosuje jeszcze inną, niezgodną z Shimano wersję tego połączenia. Pozostali ważniejsi producenci (SRAM, Azonic, Ritchey, FSA, Truvativ) zdołali uzgodnić w 1999 roku wspólną normę na to połączenie – nazwaną ISIS i dzięki temu ich produkty są wzajemnie zgodne. Normy tej jednak nie przestrzega Shimano oraz Campagnolo.

[madohora]

Suportem nazywa się też czasem samą tuleję, w którą wkręca się wałek suportowy.

[madohora]

Suporty rozbieralne (klasyczne). W najprostszym wariancie suport składa się z krótkiego wałka (błędnie, acz często zwanego osią), dwóch łożysk kulkowych umieszczonych blisko obu końców mufy suportowej ramy i dwóch misek - nakrętek, z których jedna (zwykle lewa) jest skontrowana cienkim pierścieniem. Dzięki temu suporty klasyczne, jako jedyne, można regulować a w razie potrzeby całkowicie rozebrać, by usunąć brud i ponownie nasmarować łożyska. Tanie suporty klasyczne są całkowicie pozbawione uszczelnień, w lepszych zwykle można znaleźć uszczelki kontaktowe.

[madohora]

Pakiety (kompakty). Obecnie suporty rozbieralne powoli zanikają i zamiast nich stosuje się zamknięte pakiety suportowe. Pakiet taki składa się z wałka (osi), zestawu łożysk i obudowy. Pakiety są zazwyczaj nierozbieralne i wkręca się je w tuleję w całości. Nie wymagają pierścieni kontrujących. W większości tego rodzaju pakietów, znajdują się specjalnie projektowane zestawy łożysk kulkowych (w najdroższych Dura-Ace oraz XTR także igiełkowych), zapewniających ich dużą trwałość, niską masę i bardzo małe opory toczenia. Większość pakietów jest wyposażona w uszczelki kontaktowe, podczas gdy w najlepszych stosuje się uszczelnienia labiryntowe. Istnieją również pakiety częściowo rozbieralne, oparte na zwykłych łożyskach maszynowych. Ich zaletą jest możliwość wymiany łożysk, a wadą większa masa i gorsze uszczelnienie.

[madohora]

Suporty jednoczęściowe. Bardzo tanie rowery są wyposażone w specyficzny zestaw, w którym oś suportu oraz obie korby są wykonane z jednego kawałka metalu, najczęściej z odpowiednio wygiętego grubego pręta stalowego. Takie rozwiązanie można też spotkać w rowerach BMX. Mufa w ramie ma większą średnicę niż w przypadku innych suportów.

[madohora]

W najbardziej podstawowej wersji, pedał rowerowy to mała platforma wykonana z tworzywa lub metalu, połączona z krótkim, ułożyskowanym wałkiem, który mocuje się z jednej strony połączeniem gwintowym do korby. Rowerzysta w czasie jazdy trzyma nogi na platformach pedałów, które, dzięku ułożyskowaniu ich wałka, mogą rotować względem korb, dzięki czemu znajdują się w pozycji równoległej do stóp niezależnie od fazy ruchu.

[madohora]

Platformowe z kolcami – są to pedały, w których z platform wystają specjalne krótkie kolce, które zagłębiają się w specjalne otwory w butach, dzięki czemu buty nie ślizgają się w nich. Wymagają one jednak jazdy w specjalnie przystosowanych butach. Są one stosowane dość powszechnie w rowerach górskich do zjazdu i cyklotrialu. Nie umożliwiają one ciągnięcia pedałów w górę, ale umożliwiają ich pchanie do przodu, dzięki czemu transmisja energii odbywa się przez ok. 55-60% fazy ruchu nóg. Zaletą tego rozwiązania jest możliwość odłączenia się od pedałów w każdej chwili, niemal tak samo szybko jak od zwykłych pedałów platformowych;

[madohora]

Platformowe z noskami – są to pedały, w których do platform są przytwierdzone tzw. noski, czyli plastikowa bądź metalowa kształtka, połączona jeszcze zwykle z paskiem zapinającym, która na stałe przytwierdza nogę do pedału. Pedały z mocno zapiętymi noskami umożliwiają transmisję energii przez 99% fazy ruchu nóg (oprócz tzw. momentu martwego, gdy pedał znajduje się w najwyższym punkcie). Ich zaletą jest też możliwość jazdy w każdym rodzaju obuwia. Podstawą bezpiecznego używania nosków jest możliwie duże ściągnięcie paska, ale umożliwiające jeszcze swobodne wycofanie stopy (przez ruch do tyłu) z noska w razie (nagłej) potrzeby. Wadą nosków jest konieczność wyrobienia odruchu wsuwania drugiej stopy w czasie jazdy – pierwszą można wsadzić, gdy rower jeszcze stoi. Sam pedał z noskami na ogół swobodnie zwisa noskiem na dół. Krawędz pędału należy lekko docisnąć stopą, a jej ruch do tyłu powoduje, że pedał przyjmuje pozycję poziomą, co umożliwia wsunięcie stopy w nosek przez ruch do przodu.

[madohora]

Szosowe zatrzaski marki KEYWIN – Zatrzaski Keywina były pierwszym tego rodzaju rozwiązaniem na świecie rewolucjonizując spojrzenie na połączenie użytkownika z rowerem. Tego rodzaju pedały szosowe charakteryzują się dużą, stabilną platformą i równie dużym blokiem wspomagając w ten sposób podparcie stopy. Jednocześnie połączenie pedał-blok jest niezwykle mocne i skuteczne, co pozwala na używanie techniki pchania-ciągnięcia pedałów podczas jazdy. Taki rodzaj pedałów szosowych obecnie stał się normą w rowerach szosowych, która jest powielana i adoptowana przez inne firmy takie jak LOOK czy Shimano

[madohora]

Szosowe zatrzaski marki LOOK – Pedały LOOK swoją konstrukcją są bardzo podobne do pedałów Keywin. Różnica polega na mechanizmie zatrzaskowym. W pedałach KEYWIN elementem odpowiedzialnym za przytrzymanie bloku jest szeroka kompozytowa sprężyna, natomiast w pedałach LOOK są to dwie stalowe sprężyny – zupełnie jak w wiązaniach narciarskich. Wszystkie zatrzaskowe pedały szosowe wymagają specjalistycznych butów które nie posiadają bieżnika i znacząco się różnią od butów mtb.

[madohora]

Crank Brothers – ze względu na swój kształt podobny do ubijaczek do jaj potocznie nazywane „ubijakami”. Pedały produkowane przez firmę Crank Brothers, wymagają one stosowania innych bloków niż SPD. W przeciwieństwie do systemu firmy shimano, pedały CB dzięki otwartej konstrukcji są niewrażliwe na błoto. Wyróżnia je również brak możliwości ustawienia siły wypięcia tak jak w przypadku SPD (możliwe jest ustawienie kąta wypięcia – 15°, lub 20° przez odpowiednie ustawienie bloków w bucie). Przez wielu kolarzy wybierane dzięki temu, że są zdrowsze dla kolan (posiadają 6° luzu), a także na znacznie mniejszą wagę niż produkty konkurencji, niestety ich cena jest znacznie wyższa niż w przypadku produktów innych firm.

[madohora]

Zatrzaski firmy Time – są coraz bardziej popularne w kolarstwie górskim dzięki stosunkowo prostej konstrukcji i dużej odporności na zabrudzenie błotem, znacznie przewyższającej system SPD i Look. Jednak ze względu na to, że elementem zatrzaskującym bloki są dwa dość cienkie druty, są one albo bardzo kosztowne (w droższych wersjach stosuje się druty tytanowe), albo niezbyt trwałe i podatne na uszkodzenia (w tańszych wersjach stosuje się druty stalowe lub aluminiowe). Mimo tych wad istnieje dość liczne grono zwolenników tego systemu, do których należał między innymi pięciokrotny zwycięzca Tour de France – Miguel Indurain.

[madohora]

Zębatki przednie są przymocowane razem z korbami do wałka supportu. Ich konstrukcja nie odbiega zasadniczo od typowych zębatek przystosowanych do pracy z łańcuchem spotykanych w innych pojazdach. W zasadzie jedyną ich specyficzną cechą są specjalne żłobkowania i wygięcia na bocznych ściankach zębów, które ułatwiają zmienianie biegów za pomocą przekładni.

[madohora]

Kształt i rozmieszczenie zębów w zębatkach jest jednakowe w olbrzymiej większości produkowanych współcześnie rowerów. Przyjęły się tutaj trzy normy, wprowadzone przez firmę Shimano i przyjęte przez niemal wszystkich pozostałych producentów zębatek. Normy te nie różnią się między sobą co do zasadniczych wymiarów zębów. Przyjęła się tutaj jednolita norma określająca, że wycięcia między zębami posiadają kształt hiperboli i są rozmieszczone w dokładnie półcalowych odległościach od siebie. Normy różnią się jednak sposobami nacięć na bocznych powierzchniach zębów ułatwiających przeskakiwanie łańcucha z jednej zębatki na drugą. Siłą rzeczy normy te wymuszają też odpowiednią konstrukcję łańcucha i tylnych zębatek

[madohora]

Są to:
norma UG (uniglide) – obecnie stosowana już tylko w najtańszych wersjach osprzętu;
norma HG (hyperglide) – stosowana we wszystkich wyższych grupach osprzętu, posiadająca specjalnie zaprojektowany kształt łańcucha oraz dobrze przemyślany system wygięć i nacięć na zewnętrznej powierzchni zębów;
norma IG (Interactive glide) – która miała być ulepszoną wersją HG i różni się od niej dodatkowymi nacięciami zębów od wewnętrznej strony zębatek i nieco zmienioną konstrukcją łańcucha. Z systemu tego ostatecznie się wycofano, gdyż był on droższy w produkcji, zębatki i łańcuch miały krótszą żywotność, a faktyczny wzrost łatwości zmieniania biegów był niezauważalny przez większość użytkowników. Można jednak wciąż spotkać rowery z zębatkami i łańcuchem zgodnym z tą normą. Ze względu na to, że ta norma nie jest zgodna z systemem HG lepiej nie mieszać części z jednego i drugiego systemu, choć na takim mieszanym napędzie udaje się jeździć.

[madohora]

Zębatki przednie występują w wielu różnych rozmiarach, które określa się poprzez liczbę zębów. Ze względu na normy wymiarów i rozmieszczenia zębów, średnica zębatek wynika bezpośrednio z ich liczby. Im więcej zębów ma zębatka przednia, tym większe jest przełożenie ruchów korb na ruchy tylnego koła, a zatem im więcej zębów, tym szybciej można jechać, ale wymaga to odpowiednio większej siły nacisku nóg na pedały.

[madohora]

W rowerach górskich stosuje się zazwyczaj zestawy trzech zębatek o wymiarach 22, 32 i 44 zęby. W sprzedaży są też zestawy z większym przełożeniem do szybkiej jazdy po płaskim (28, 38, 48) oraz dla jeżdżących z większą kadencją lub na dużych podjazdach (22, 32, 42). Większe rozmiary zębatek od 48 stosuje się też w rowerach do zjazdu, gdzie dochodzą one nawet do "szosowych" wymiarów – 52 zęby.

[madohora]

W rowerach do trialu zazwyczaj stosuje się zębatki o rozmiarze 22 by uzyskać lekkie przełożenia.

[madohora]

W rowerach górskich i szosowych zębatki są mocowane do jednej z korb i zakładane razem z nią na support. W tańszych wariantach osprzętu zębatki są na stałe połączone z korbą poprzez połączenia nitowe co powoduje, że uszkodzenie lub zużycie jednej z zębatek wiąże się z wymianą całego zestawu. W droższych odmianach zębatki są mocowane krótkimi śrubami do specjalnych ramion, tzw. pająka, które są na stałe przyspawane do korby. Rozmiary otworów w ramionach nie są unormowane i każdy producent stosuje swoje wymiary, co zmusza do kupowania zębatek od tego samego producenta, który wyprodukował korby. Dodatkowo jeszcze, nawet w ramach produktów jednego producenta występują systemy oparte na 4 lub 5 ramionach, które nie są ze sobą zgodne.

[madohora]

Łańcuch rowerowy – część układu napędowego roweru, która przenosi ruch obrotowy z przednich zębatek (korba) do tylnych zębatek (kaseta lub wolnobieg).

[madohora]

Łańcuch rowerowy składa się z zestawu ogniw, które dzieli się na wewnętrzne i zewnętrzne. Każde ogniwo zbudowane jest z dwóch równoległych blaszek o specjalnym kształcie, z wyciętymi otworami. Każda para blaszek ogniw zewnętrznych jest ściśle połączona ze sobą za pomocą sworznia. Sworznie przechodzą przez otwory w blaszkach wewnętrznych i opierają się na zagiętych do środka kołnierzach. W starszych łańcuchach, przeznaczonych głównie do pracy w napędach bez przerzutek blaszki wewnętrzne nie miały kołnierzy przy otworach a ich rolę spełniały tulejki, które łączyły pary blaszek na sztywno. Na zewnątrz kołnierzy lub tulejek osadzona jest swobodnie rolka o promieniu zewnętrznym takim, jak zęby w zębatkach rowerowych. Sworznie na końcach są w procesie produkcji lekko rozkuwane, dzięki czemu cała konstrukcja nie rozpada się. Rozkucie nitów jest niewielkie i dlatego łańcuchy rowerowe są sztywne w płaszczyźnie prostopadłej do osi nitów. Łańcuch podlega jednak głównie obciążeniom na rozciąganie, na które winien być odporny – według specyfikacji firmy SRAM, wytrzymałość na zrywanie typowego łańcucha rowerowego wynosi 10 kN.

[madohora]

Większość produkowanych łańcuchów rowerowych jest wykonywanych z rozmaitych gatunków stali. Tylko niektóre ich odmiany posiadają niektóre elementy wykonane z tytanu. Próby stosowania tworzyw i aluminium do produkcji łańcuchów kończyły się jak dotąd niepowodzeniem.

[madohora]

Łańcuchy różnią się między sobą szerokością, kształtem blaszek w ogniwach i twardością.

[madohora]

Podział ze względu na szerokość
Szerokość wewnętrzna, czyli między blaszkami wewnętrznymi wynosi:
1/8″ dla napędów bez przerzutek zewnętrznych
3/32″ dla napędów wyposażonych w przerzutki zewnętrzne
11/128″ dla napędów z kasetami 9-rzędowymi
Szerokość zewnętrzna, czyli długość sworzni:
5,9 – 6,2 mm dla 10-rzędowych kaset
6,6 – 6,8 mm dla 9
7,1 – 7,2 mm dla 8
7,3 – 7,4 mm dla 7
7,6 – 7,8 mm dla 5 i 6
8,2 – 8,6 mm dla napędów bez przerzutek zewnętrznych
Szerokość zewnętrzna nie jest ustandaryzowana i nie ma kluczowego znaczenia. Przykładowo, można bez problemu stosować łańcuch 7-rzędowy w napędzie z kasetą ośmiorzędową.

[madohora]

Czynnikiem, który najbardziej wpływa na żywotność łańcucha jest jego stan: czysty i nasmarowany zużywa się powoli, brudny bardzo szybko. Podstawową zasada mówi, by nie smarować brudnego łańcucha, gdyż olej zmieszany z zanieczyszczeniami ułatwia im penetrację wewnętrznych elementów. Można to zrobić jedynie w skrajnych przypadkach, gdy nie ma możliwości wyczyszczenia łańcucha.

[madohora]

Dostępne są również środki lub przyrządy (maszynki) do czyszczenia łańcucha bez potrzeby zdejmowania go z roweru, jednak ich skuteczność jest mniejsza.

[madohora]

Do smarowania łańcucha można użyć dowolnego oleju o małej lepkości. Zarówno oleje do pił łańcuchowych, jak i specyfiki rowerowe dobrze spełniają swoje zadanie. Smarowanie najłatwiej przeprowadzić na łańcuchu założonym na rowerze. Olej zakrapla się od góry na rolki dolnego przebiegu łańcucha. Po nasmarowaniu całości, ustawia się przerzutki tak, by łańcuch znalazł się na najmniejszych zębatkach z przodu i z tyłu oraz obraca korbami do tyłu przez kilkadziesiąt sekund, by olej dobrze spenetrował wnętrze łańcucha. Przed jazdą warto jeszcze przetrzeć łańcuch z zewnątrz szmatką, by nie łapał niepotrzebnie zanieczyszczeń.

[madohora]

Mniej popularne, ale również stosowane, są smary woskowe. Ich zaletą jest mniejsza podatność na zanieczyszczenia, wadą brak zdolności do penetracji łańcucha.

[madohora]

Jednocześnie łańcuch powoduje ścieranie powierzchni zębów zębatek. Im bardziej zużyty łańcuch, tym jego rolki opierają się o coraz wyższe partie zębów, które są cieńsze. W skrajnym przypadku ubytek materiału zębatek jest tak duży, że łańcuch zaczyna przeskakiwać i nie jest w stanie przenieść napędu. Zmiana łańcucha na nowy tylko pogłębia problem, gdyż jego podziałka jest mniejsza niż podziałka zębatek. Rozwiązaniem jest oszlifowanie zębatek w celu przywrócenia zębom ich oryginalnego kształtu albo lepiej wymiana całego napędu, dlatego warto sprawdzać od czasu do czasu stan wyciągnięcia łańcucha i po przekroczeniu granicznej wartości wymienić na nowy. Umownie, dopuszczalne wydłużenie łańcucha wynosi 1%. Najprostszym sposobem jego pomiaru jest zmierzenie długości 10 kolejnych ogniw, która w nowym łańcuchu wynosi 5 cali, czyli 127 mm. Gdy wartość ta zaczyna przekraczać 128 mm należy łańcuch zmienić. Tempo zużywania łańcucha zależy od warunków i stylu jazdy, sposobu konserwacji i stosowanych przełożeń. W rowerze górskim łańcuch może osiągnąć wydłużenie 1% już po 1000 km, podczas gdy w rowerze szosowym dopiero po 10 tysiącach km.

[madohora]

Łańcuchy rowerowe są łączone w pętlę na dwa sposoby
poprzez zastosowanie specjalnych ogniw łączących, zwanym spinkami (lub rzadziej zapinkami) do łańcucha. Ogniwa takie składają się z pary blaszek zewnętrznych ze sworzniami i posiadają rodzaj zatrzasku, który spina się po prostu mocno palcami bez użycia narzędzi. Zapinki ułatwiają montaż łańcucha i w praktyce gwarantują wystarczającą wytrzymałość.

[madohora]

poprzez skucie skrajnych ogniwek – stosuje się do tego celu skuwacz (imadełko do łańcucha), składający się ze śruby i specjalnego gniazda, w które wkłada się łączone ogniwka. Skucie następuje przez dokręcenie śruby, która wciska sworzeń z blaszki.

[madohora]

Koła zębate różnią się jednak rodzajem nacięć na bocznych ściankach, których zadaniem jest łatwiejsze przechodzenie łańcucha z jednego koła zębatego na drugie w momencie zmiany biegu, pod warunkiem stosowania łańcucha zgodnego z danym systemem nacięć. Bardzo popularne w Polsce są produkowane przez firmę Shimano systemy UG, HG i IG, które są bardziej szczegółowo opisane pod hasłem przednie koła zębate.

[madohora]

W rowerach z tylną przerzutką występuje od 3 do nawet 12 kół zębatych. Najmniejsze stosowane koła zębate posiadają 10 zębów, zaś największe 51 (shimano XTR z 2018r). Czym większa rozpiętość rozmiarów największego i najmniejszego koła zębatego w zestawie, tym większy zakres przełożeń. Z drugiej jednak strony, czym większe różnice liczby zębów w następujących po sobie kołach zębatych, tym trudniej jest zmieniać biegi. Najlepszym sposobem połączenia dużego zakresu przełożeń z łatwością zmiany biegów jest zwiększanie liczby kół zębatych, co pociąga za sobą konieczność zmniejszania szerokości łańcucha, co dla utrzymania jego wytrzymałości wymusza stosowanie coraz droższych materiałów do jego produkcji. W rowerach górskich zestawy składają się z kół zębatych różniących się od siebie kolejno o 1, 2, 3, a nawet 4 zęby. Np. typowy zestaw kasety z 8 kołami zębatymi do roweru górskiego to 11-12-14-16-18-21-24-28-32 zęby. W rowerach szosowych większość kół zębatych w zestawie różni się od swoich sąsiadów o 1 ząb i tylko największe mogą różnić się o 2 zęby. Np. typowy zestaw kasety z 8 kołami zębatymi do roweru szosowego to 12-13-14-15-16-17-19-21 zębów.

[madohora]

Wolnobieg montuje się na piastę rowerową. Są dwa systemy montażu wolnobiegu:
zintegrowany w jedną część z tylnymi zębatkami, najczęściej występujący jako mechanizm z rolkami blokującymi. Czasami – nie do końca poprawnie – zespoły zębatek zintegrowane z wolnobiegiem nazywa się w uproszczeniu wolnobiegiem, aby odróżnić je od tzw. kaset, czyli zespołów zębatek bez wolnobiegu.
ukryty w bębenku piasty, na który zakłada się kasetę z zębatkami lub każdą zębatkę oddzielnie, najczęściej występujący jako mechanizm zapadkowy.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Istnieją dwa rodzaje przerzutek:
przerzutka zewnętrzna – która dokonuje zmiany przełożeń przez przerzucanie łańcucha między tylnymi zębatkami.
przerzutka wewnętrzna – montowana wewnątrz tylnej piasty i będąca rodzajem przekładni planetarnej, składającej się z układu obracających się pierścieni i zapadek.

[madohora]

Przerzutki zewnętrzne są bardziej popularne od wewnętrznych, gdyż mają prostszą konstrukcję, pozwalają na szeroki zakres przełożeń, są lżejsze i łatwiej je serwisować. Ich wadą jest natomiast to, że nie można przy nich stosować pełnej osłony na łańcuch, są one wrażliwe na zabrudzenie i trzeba je dość często regulować. Przerzutki wewnętrzne są montowane głównie do rowerów miejskich. Umożliwiają zmianę biegu na niższy także podczas postoju – np. na czerwonym świetle, co w jeździe miejskiej zdarza się bardzo często. Stosuje się je także dla pogodzenia możliwości posiadania różnych przełożeń i pełnego osłonięcia łańcucha. Zaletą przerzutek wewnętrznych jest ich odporność na zabrudzenie i warunki atmosferyczne, a wadą – duża masa i problemy z serwisowaniem.

[madohora]

Wózek składa się dwóch płaskich kształtek, między którymi znajdują się dwie małe zębatki zwane często kółkami przerzutki. Łańcuch jest przepleciony między tymi kółkami, co utrzymuje go w wybranym położeniu i jednocześnie umożliwia jego naciąg. Koła przerzutki produkuje się obecnie prawie wyłącznie z tworzyw sztucznych, nawet w przypadku bardzo drogich przerzutek. W sprzedaży są jednak dostępne kółka wykonane z najnowszych stopów aluminium metodą obróbki CNC. Kółka w tańszych wersjach przerzutek obracają się na łożyskach ślizgowych z tworzyw sztucznych, w droższych wersjach na łożyskach kulkowych lub stosuje się łożyska ślizgowe z materiałów ceramicznych.

[madohora]

W starych typach przerzutek zmian przełożeń dokonywało się płynnie, kręcąc manetkami na „wyczucie”. Obecnie nawet najtańsze przerzutki są indeksowane, co znaczy, że pracują skokowo. W istocie skok przerzutki jest zapewniany przez manetkę – sama przerzutka musi być jednak na tyle precyzyjnie skonstruowana, aby zachować stałe proporcje przesuwania wózka w stosunku do długości wybieranej lub popuszczanej linki, w całym zakresie pracy przerzutki.

[madohora]

[madohora]

Ramię jest przymocowane z jednej strony do obejmy, a z drugiej do prowadnicy. Zaopatrzone jest w jedną lub kilka sprężyn, które wymuszają ruch prowadnicy w stronę ramy roweru. Ruch w drugą stronę jest wymuszany przez naciąg linki idącej dalej do manetki.

[madohora]

Istnieją dwa podstawowe rodzaje ramion przekładni:
ramię dolnego ciągu – w którym obejma znajduje się poniżej prowadnicy, a ramię steruje nią niejako od dołu,
ramię górnego ciągu – w którym obejma jest powyżej lub równolegle do prowadnicy, a ramię steruje prowadnicą niejako od góry.

[madohora]

Te dwa, zasadniczo różne rodzaje konstrukcji ramienia, są często mylone z pojęciem sposobu prowadzenia linki. Linka może być bowiem doprowadzana do przekładni z dołu lub góry, ale nie ma to nic wspólnego z konstrukcją ramienia. Zarówno do przekładni z górnym ciągiem jak i dolnym można doprowadzać linkę od dołu lub od góry. Nie zależy to od konstrukcji ramienia, lecz od konstrukcji mocowania samej linki. Na rynku istnieją 4 rodzaje przekładni: górny ciąg – linka z góry, górny ciąg – linka z dołu, dolny ciąg – linka z góry i dolny ciąg – linka z dołu. Stosunkowo najrzadziej spotykana jest wersja górny ciąg-linka z dołu, natomiast w przypadku wersji z dolnym ciągiem spotyka się równie często przekładnie do linki z dołu i linki z góry.

[madohora]

Manetka rowerowa – część układu napędowego roweru sterująca pracą przerzutki i przekładni, przy pomocy której przełącza się w nim biegi.

[madohora]

Mimo wielkiej rozmaitości różnych konstrukcji manetek, ich zasada działania jest w przeważnie taka sama. Mają za zadanie wyciągać lub popuszczać linkę sterującą biegnącą do przerzutki lub przekładni, o ściśle określoną długość, co powoduje konkretne przemieszczenie się wózka lub prowadnicy przerzutki, co z kolei wymusza przeskok łańcucha z jednej zębatki na drugą. Niektóre rodzaje manetek posiadają oprócz tego indykatory – czyli mechaniczne lub nawet elektroniczne wyświetlacze pokazujące aktualnie wybrany bieg.

[madohora]

W starych typach manetek zmian przełożeń dokonywało się płynnie, kręcąc nimi na "wyczucie". Obecnie nawet najtańsze manetki są indeksowane, co znaczy, że pracują skokowo. Przy każdym przełączeniu manetki z jednego biegu na drugi, musi ona wyciągać lub popuszczać ściśle określoną długość linki. Jednocześnie sama przerzutka musi być na tyle precyzyjnie skonstruowana, aby zachować stałe proporcje przesuwania wózka w stosunku do długości wybieranej lub popuszczanej linki, w całym zakresie pracy przerzutki.

[madohora]

Klamkomanetki szosowe
Manetki są tu zintegrowane z klamkami hamulcowymi, a właściwie są w nie wbudowane. Klamka oprócz możliwości dociskania jej do kierownicy – co powoduje hamowanie – porusza się także lekko do środka. Ruch linki uzależniony jest od głębokości naciśnięcia dźwigni: głębsze powoduje wyciąganie linki przerzutki, a płytsze powoduje zwolnienie zapadki i wypuszczenie linki. W starszych modelach, wewnątrz klamki ukryta była mała dźwigienka zwalniająca, a wyciąganie linki odbywało się przez ruch klamką w kierunku ramy. Klamkomanetki szosowe produkuje Shimano i Campagnolo oraz Sram od 2007 roku.

[madohora]

Zalety
prostota konstrukcji,
bardzo intuicyjna obsługa – ponieważ manetka jest połączona z rączką, możliwa jest zmiana biegów bez odrywania rąk od kierownicy,
możliwość szybkiej zmiany biegów jednym ruchem dłoni poprzez wszystkie pozycje indeksacyjne,
mikroindeksacja przedniej przerzutki (przekładni), dzięki której można ustawić ją w dowolnej pozycji, co uniemożliwia ocieranie łańcucha o prowadnicę, a także upraszcza regulację

[madohora]

Linki rowerowe przygotowane do montażu posiadają jeden koniec wolny, który w droższych odmianach jest zaostrzony i zabezpieczony lakierem w celu łatwiejszego przeplatania przez manetki i pancerzyki, a z drugiej strony mają one zaczep w postaci małego kołka, który wkłada się w odpowiednie miejsce do manetek lub klamek. Linki można kupować osobno lub w zestawach z pancerzami W tym drugim przypadku wnętrza pancerzy są pokrywane tym samym tworzywem co powierzchnia linek (najczęściej teflonem), co dodatkowo zmniejsza opory ich pracy. Liderami na rynku takich zestawów są firmy: Jag Wire, Gore i Clarks

[madohora]

Istnieją dwa zasadnicze rodzaje linek:
linki hamulcowe – o średnicy 1,6 mm, które są grubsze i wytrzymalsze od linek przerzutkowych, nie muszą natomiast posiadać zbyt gładkiej powierzchni; posiadają one zestandaryzowane zakończenie w postaci małego kołka o kształcie walca, które pasuje do większości klamek
linki do przerzutek – o średnicy 1,2 mm, są cieńsze i mniej wytrzymałe od linek hamulcowych, ale są plecione tak, aby posiadać jak najbardziej gładką powierzchnię. Llinki do przerzutek posiadają zestandaryzowane zakończenie w postaci małej baryłki, które pasuje do prawie wszystkich typów manetek; kluczową cechą linek do przerzutek jest to, aby były one jak najbardziej odporne na rozciąganie pod wpływem działającej na nie siły. Linki dobrej jakości posiadają splot składający się z "twardego" środka zbudowanego z grubszych drutów, który jest otoczony przez spiralny oplot cieńszych drutów. Są też zwykle "hartowane" – tzn. wstępnie rozciągane w wysokiej temperaturze – aby zapobiec rozciąganiu się ich w czasie pracy

[madohora]

Linki są na ogół prowadzone po ramie w rurkach zwanych pancerzami, dla których oparciem są 'oczka' przyspawane do ramy. W starszych typach ram, linki były na całym przebiegu w pancerzach, które mocowano specjalnymi obejmami do rur ramy. W niektórych rodzajach rowerów miejskich i szosowych linki są prowadzone wewnątrz rur ramy. Tego rozwiązania nie stosuje się jednak w rowerach górskich, ze względu na to, że takie rozwiązanie wydłuża linki, wymaga osłabienia ramy licznymi otworami i zwiększa opory przesuwania się linek

[madohora]

W większości rowerów turystycznych i szosowych linki do przerzutki i przekładni są prowadzone po dolnej rurze ramy i pod suportem, dzięki czemu nie zaczepia się ich w momencie wsiadania na rower. W rowerach górskich jednak preferuje się prowadzenie wszystkich linek po górnej rurze ramy, aby uniknąć ryzyka przecięcia linek przez kamienie uderzające czasami w rower od dołu.

[madohora]

Bractwo Rowerowe
Zarejestrowano je w 2003 r. w Radomiu.

[madohora]

Zielone Mazowsze

Jest to ekologiczna organizacja pozarządowa założona w 1994 w Warszawie. Zajmuje się przede wszystkim promocją zrównoważonego transportu, czyli modelem rozwoju przestrzeni miejskiej i infrastruktury transportowej ogólnokrajowej, która umożliwia sprawne poruszanie się bez konieczności degradacji środowiska i przestrzeni. Przejawia się to w lobbowaniu na rzecz ścieżek rowerowych oraz sprawnego systemu komunikacji miejskiej i kolejowej.

[madohora]

Najbardziej znaną akcją Zielonego Mazowsza jest comiesięczny przejazd rowerzystów po ulicach Warszawy znany jako Warszawska Masa Krytyczna. Demonstracja na rzecz traktowania rowerów jako równouprawnionych uczestników ruchu, zarówno pod względem prawa jak i infrastruktury, rusza w ostatni piątek każdego miesiąca o 18:00 z Placu Zamkowego.

[madohora]

W Polsce spotkania i przejazdy odbyły się:
w Warszawie – 2366 osób 30 maja 2008 roku (przejazd organizowany co miesiąc)

[madohora]

Zagłębiowska Masa Krytyczna – 5000 osób 3 maja 2018 roku (przejazd organizowany raz w roku)

[madohora]

Do grona polskich miast w których odbywa się Masa Krytyczna regularnie dołączają kolejne, zachęcone sukcesem tego typu przejazdów – m.in.:

[madohora]

Opole – od 1997

[madohora]

Katowice – od IX 2003

[madohora]

Białystok – od IX 2003

[madohora]

Stargard – VIII 2004

[madohora]

Kraków – od V 2005 do III 2015

[madohora]

Toruń – od 24 marca 2007

[madohora]

Mielec – od VII 2007

[madohora]

Racibórz – od X 2007

[madohora]

Konin – od IX 2008 (impreza organizowana przez Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Koninie pod patronatem władz miasta)

[madohora]

Gliwice – od IV 2009

[madohora]

Bytom – od 31 lipca 2009

[madohora]

Kołobrzeg – od 1 maja 2010

[madohora]

Tarnów – od 27 maja 2011

[madohora]

Grudziądz – od 25 maja 2012

[madohora]

Chrzanów – od 1 lipca 2012

[madohora]

Choroszcz – od 31 sierpnia 2012

[madohora]

Wydminy – od 25.12.2015.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Część z dyscyplin została zatwierdzona przez Międzynarodową Unię kolarską (UCI). Zatwierdzone przez ową instytucję dyscypliny należą do kolarstwa klasycznego. Istnieje szereg „wariacji” na temat sportu rowerowego, uprawianych przez amatorów na całym świecie, które nie są oficjalnie zatwierdzone – jednakże do nich również odnosi się termin – kolarstwo.

[madohora]

poddyscypliny olimpijskie:

kolarstwo szosowe – uprawiane na drogach publicznych;
kolarstwo torowe – uprawiane na specjalnych owalnych torach;
kolarstwo górskie (MTB) – do którego zalicza się m.in.:
kolarstwo zjazdowe (DH) – polega wyłącznie na zjazdach z gór, bez podjazdów (konkurencja nieolimpijska)
kolarstwo Cross-Country (XC) – mieszanka kolarstwa zjazdowego z przełajowym (konkurencja olimpijska);
kolarstwo BMX – uprawiane na torach Moto-Cross;

[madohora]

🚲

[madohora]

Długości tras poszczególnych wyścigów tego typu mogły się znacznie różnić. We współczesnym kolarstwie zawodowym wahają się one od 250 km do 300 km, lecz w przeszłości zdarzały się wyścigi liczące 400 km długości.

[madohora]

Najbardziej znanymi klasykami są dziś tzw. pomniki lub monumenty kolarstwa:
Mediolan-San Remo
Ronde van Vlaanderen
Paryż-Roubaix
Liège-Bastogne-Liège
Giro di Lombardia

[madohora]

Pomorski Klasyk (Szlakiem Kaszubskiego Pierścienia, Pekaes Pomorski Classic, Pomerania Tour) – szosowy wyścig kolarski, organizowany w latach 2003–2010, w lipcu, na Kaszubach (województwo pomorskie). W latach 2003–2008 przeprowadzany w formule wyścigu jednodniowego, zaś w latach 2009–2010, jako wyścig etapowy Pomerania Tour. Organizatorem wszystkich edycji był Lang Team, należący do Czesława Langa.

[madohora]

W latach 2003–2010 zaliczany do polskiego cyklu wyścigowego ProLiga oraz do kontynentalnego cyklu wyścigowego UCI Europe Tour. W 2010 posiadał kategorię UCI 1.2.

[madohora]

Brały w nim udział polskie drużyny kolarskie, grupy zagraniczne z dywizji UCI Continental Teams oraz reprezentacje narodowe i regionalne.

[madohora]

Szczególną formą wyścigów jednodniowych są kryteria uliczne, prowadzone na stosunkowo krótkich odcinkach, najczęściej w mieście. Organizowane są również nocne kryteria. Nie są to wyścigi zaliczane do klasyfikacji Pro Tour, nie liczą się też w innych klasyfikacjach UCI, a kolarze startują w nich po nagrody pieniężne. Szczególnie dużo kryteriów odbywa się po Tour de France, aby dać fanom kolarstwa szansę bliskiego zobaczenia gwiazd tego sportu.

[madohora]

Za zwycięstwo w każdej konkurencji otrzymuje się jeden punkt, za 2. miejsce dwa punkty itd., a wygrywa zawodnik z najmniejszą ich liczbą. W przypadku równej liczby o wyższej pozycji decyduje rezultat konkurencji czasowych.

[madohora]

Początkowo kolarstwo górskie było nieformalnym sportem ekstremalnym. Pierwsze zawody były uprawiane w stylu przypominającym współczesny freeride i polegały na zjazdach po wąskich i niebezpiecznych ścieżkach leśnych (tzw. single track), przy czym trasy mogły się miejscami wznosić, ale generalnie prowadziły z góry na dół. Później, mniej więcej pod koniec lat 80. XX w., sport ten stawał się coraz bardziej popularny i jednocześnie zaczęło się jego różnicowanie na poszczególne, lepiej zdefiniowane dyscypliny.

[madohora]

Kolarstwo ekstremalne zwane też kolarstwem grawitacyjnym – rodzaj kolarstwa górskiego uprawianego na silnie nachylonych stokach naturalnych lub specjalnie przygotowywanych trasach. Wspólną cechą jest pokonywanie silnie nachylonej trasy obfitującej w liczne naturalne lub sztuczne przeszkody (muldy, koleiny, ostre wiraże, skocznie). W niektórych dyscyplinach (freeride, slopestyle, dirt jumping) przejazdy obfitują w liczne skoki oraz wykonywanie przeróżnych sztuczek („tricków”) w powietrzu – podobnie jak w alpejskich konkurencjach narciarskich zjazdowiec musi skupić się na wyborze optymalnej drogi, nie tracąc przy tym trakcji.

[madohora]

All mountain (AM) – to odmiana XC, w której jeździ się na rowerze podobnym do wyścigowego cross-country (amortyzator może mieć większy skok, a opony przystosowany do tej jazdy bieżnik i szerokość), tylko agresywniej, szybciej i czasami w trudniejszym terenie. W zależności od interpretacji, kraju i producenta termin oznacza formę pośrednią między XC a Enduro albo tożsamą z enduro.

[madohora]

Street – przemieszczanie się po mieście z wykorzystaniem elementów jego infrastruktury (murków, pomników etc.) jako przeszkód.

[madohora]

Trial – dyscyplina, gdzie zawodnik ma do pokonania krótką trasę, na której umieszczone są różne (całkiem spore) przeszkody, a postawienie stopy na ziemi jest przewinieniem. Ludzi uprawiających ten sport można zobaczyć także w miastach (skoki po elementach infrastruktury miejskiej).

[madohora]

Mimo tego, że w latach 80. XX wieku kolarstwo zjazdowe ogromnie się rozwinęło, nadal używano sztywnych rowerów bądź amortyzowanych z bardzo ograniczonym skokiem zawieszenia (poniżej 2 cali). Typowo zjazdowe nie były produkowane aż do lat 90. Do wprowadzanych wtedy innowacji zalicza się dwupółkowe widelce amortyzowane, hamulce tarczowe, jak i bardzo kunsztowne projekty ram amortyzowanych.

[madohora]

W Polsce organizacją imprez w ramach Pucharu Polski i Mistrzostw Polski zajmuje się Polski Związek Kolarski. Amatorskie mistrzostwa polski w downhillu organizuje Joy Ride, który wchodzi do serii Extreme Series. Głównym organizatorem imprez Joy Ride jest Szymon Syrzistie, wielokrotny mistrz Polski w dual slalomie.

[madohora]

[madohora]

Cross-country (XC lub CC) – jedna z konkurencji kolarstwa górskiego polegająca na ściganiu się zawodników na specjalnie przygotowanej trasie, którą pokonują kilka razy.

[madohora]

Wyścigi mogą być rozgrywane we wszystkich kategoriach wiekowych dla kobiet i mężczyzn, organizowane są dla profesjonalistów i amatorów. Na trasie znajdują się dwie strefy bufetowe i boksy serwisowe. Zawodnicy mogą z nich pobierać napoje oraz jedzenie. Pomoc techniczna może być udzielana wyłącznie w strefach bufetu/boksach pomocy technicznej. Pomoc techniczna podczas wyścigu składa się z naprawy lub wymiany dowolnej części roweru innej niż rama. Wymiana roweru jest zabroniona, a zawodnik musi przekroczyć linię mety z tą samą tabliczką z numerem, którą miał na starcie. Trasa, na której rywalizują zawodnicy jest trudna i bardzo zróżnicowana. Znajdują się na niej podjazdy o różnym podłożu, nachyleniu i długości. Wymagają one od zawodników ogromnej siły i wytrzymałości. Suma przewyższeń na okrążeniu wynosi zwykle 150-300 m. Na trasie ulokowane są także zjazdy i single-tracki naszpikowane różnymi przeszkodami (kamienie, korzenie, błoto), które wymagają od startujących znakomitych zdolności panowania nad rowerem i swoim ciałem. Trasa zawodów ma od 3 do 8 km, zawodnicy pokonują ją taką liczbę razy (dla elity mężczyzn zazwyczaj 5-10 razy), aby czasy wyścigu mieścił się w regulaminie.

[madohora]

Sport ten uprawia się na torach ziemnych ze sztucznie przygotowanymi przeszkodami, z użyciem rowerów na kołach 20-calowych (cruiser), posiadających wzmocnioną i bardzo uproszczoną (bez przerzutek) konstrukcję. Poza tym BMX-y mogą mieć dowolny typ konstrukcji, masę i geometrię.

[madohora]

Trial rowerowy - konkurencja sportowa, uchodząca za najbardziej widowiskową ze wszystkich konkurencji kolarskich, w której najważniejsza jest pełna kontrola nad rowerem oraz równowaga.

[madohora]

[madohora]

tube jumping – „skakanie na rowerze w rurze”, podobne do wykonywanego na rolkach, deskach,

[madohora]

Backflip − salto z rowerem do tyłu

[madohora]

Candy Bar − Przełożenie jednej nogi nad kierownicą

[madohora]

Can-Can − przełożenie jednej nogi nad ramą

[madohora]

Cannonball − wygląda jak Nothing tyle, że łapiemy obiema rękoma za siodełko, nogi są uniesione do góry

[madohora]

Decade − kiedyś zwany Opposite Tailwhip'em - polega na obróceniu się razem z kierownicą o 360°, podczas gdy rower znajduje się w poziomie

[madohora]

Disco − podniesienie jednej nogi i ręki przeciwlegle

[madohora]

Flipwhip − kombo backflip i tailwhip

[madohora]

Indian Air − lecimy w pozycji podobnej do Supermana, lecz "kładziemy się na bok" w czasie lotu i krzyżujemy nogi

[madohora]

Karate No Footed Can-Can (Karate Can) − puszczenie nóg na jedną stronę, nie dotykając pedałów, przy czym jedna z nóg jest wyprostowana, a druga zgięta

[madohora]

Kick Bar − kopnięcie w kierownicę

[madohora]

Mulisha Twist (Barelroll) − backflip przez bark / beczka

[madohora]

No Footed Can-Can − wyrzucenie nóg na jedną stronę bez dotknięcia pedałów

[madohora]

Tabletop − ułożenie roweru w poziomie

[madohora]

Tailwhip − obrót ramy wokół kierownicy o 360°

[madohora]

Tobogun − seat grab ze skrętem kierownicy o 90°

[madohora]

Tuck (Old School) No Hander − No Hander trzymając rower kolanami udami pod kierownicą

[madohora]

Tweek − whip z x-upem

[madohora]

Whip − zarzucenie tyłem roweru w powietrzu

[madohora]

Jest mało znana w Polsce (choć popularna m.in. w sąsiadujących z nią Czechach i Niemczech). W Polsce jej tradycje sięgają okresu międzywojennego. Głównym ośrodkiem tego sportu był Górny Śląsk. Jeden z tytułów mistrza Polski przypadł zespołowi Iskry Siemianowice Śląskie (bracia Przybyła)[1]. Pierwszy polski mecz międzypaństwowy w piłce sześcioosobowej rozegrano 9 maja 1949 z ówczesnym mistrzem świata w jej wersji dwuosobowej - Czechosłowacją

[madohora]

stunt rowerowy – akrobacje rowerowe wykonywane głównie na jednym kole, na równej nawierzchni.

[madohora]

MTB Stunt Grand Prix w Wieliczce w 2019

[madohora]

TB Stunt Grand Prix podczas Extreme Bike Tour w Ustce w 2018

[madohora]

MTB Stunt Grand Prix podczas Extreme Bike Tour w Wodzisławiu Śląskim w 2017

[madohora]

Polish Stunt Cup w Radomsku w 2015

[madohora]

„Speed stunt master” – Dhaka, Bangladesz w 2015

[madohora]

CracowStuntCup w 2014

[madohora]

pegi (wsporniki przy osi kół lub ramie roweru) – pozwalają zawodnikowi na wykonywanie ewolucji i przejść

[madohora]

churro – jazda stojąco na ramie oraz kierownicy roweru

[madohora]

MEMORIAŁ BRACI KAZIMIERZA I STANISŁAWA GAZDÓW - Radio Katowice - 18.07.2021

[madohora]

TOUR DE FRANCE 2021 - Onet - 18.07.2021

[madohora]

ZWYCIĘSTWO SŁOWEŃSKIEGO KOLARZA - Super Ekspres - 18.07.2021

[madohora]

ZWYCIĘSTWO SŁOWEŃSKIEGO KOLARZA - www.rowery.org - 18.07.2021

[madohora]

KOLARSTWO ŚWIĘTUJE - Interia - 18.07.2021

[madohora]

IO LISTA STARTOWA WYŚCIGU MĘŻCZYZN - www.kolarstwo.pl - 19.07.2021

[madohora]

MISS BRODNICA CZYLI BMT - www.wp.pl - 19.07.2021

[madohora]

JAK ZWYCIĘZCA TOUR DE FRANCE PORADZI SOBIE W TOKIO - www.tvn24.pl - 19.07.2021

[madohora]

IGRZYSKA OLIMPIJSKIE W TOKIO - Interia - 19.07.2021

[madohora]

TADEJ POGACAR W POGONI ZA KOLEJNYMI REKORDAMI - Na Szosie - 19.07.2021

[madohora]

TOUR DE FRANCE - Fakt - 18.07.2021

[madohora]

JAKUB MURIAS Z PĘKNIĘTĄ NERKĄ - Interia - 20.07.2021

[madohora]

KOLARZE ZAHACZĄ O PABIANICE - Życie Pabianic - 20.07.2021

[madohora]

IGRZYSKA OLIMPIJSKIE W TOKIO - Radio Eska - 20.07.2021

[madohora]

TOKIO ŚLUBOWANIE - www.wp.pl - 20.07.2021

[madohora]

DZIWNY WYŚCIG W TOKIO - Wyborcza - 20.07.2021

[madohora]

RAFAŁ MAJKA DUŻO ZALEŻY OD POGODY - www.tvp.pl - 23.07.2021

[madohora]

TOUR DE POLOGNE TOMASZ MARCZYŃSKI STARTUJE PO RAZ OSTATNI - Interia - 23.07.2021

[madohora]

TOKIO. KOLARSTWO - www.tvp.pl - 23.07.2021

[madohora]

MICHAŁ KWIATKOWSKI NOMINALNYM LIDEREM REPREZENTACJI POLSKI - Na Szosie - 23.07.2021

[madohora]

MEDALE W TOKIO DLA KOLARZY - Przegląd Sportowy - 23.07.2021

[madohora]

KOLARSTWO. MEDALE NIE DLA POLAKÓW - Przegląd Sportowy - 23.07.2021

[madohora]

NIESAMOWITY POMNIK KOLARZA Z ROZPIĘTYMI SKRZYDŁAMI POWSTAŁ W BUSKU - ZDROJU - Nasze Miasto - 24.07.2021

[madohora]

Choć Śląsk nadal kojarzy sięz dymiącymi kominami, na naszym tereniesą setki kilometrów fantastycznych
ścieżek rowerowych, wiodących urokliwymileśnymi, gorskimi traktami, z dala od zgiełku dużych miast i samochodowych korków.Dzisiaj zapraszamy na te najpiękniejsze, wypróbowane przez naszych
reporterów. Na południu szczególnie polecamy ścieżki wokół parku krajobrazowego- Cysterskie Kompozycje Krajobrazowe RudWielkich, unikatowego w skali światowej, zzachowanym do dzisiaj zespołem klasztor-
no-pałacowym, otoczonym zabytkowymi drzewami.Niezapomniane chwile przeżyjemy prze-
jeżdżając choćby przez cudowny rezerwatprzyrody "Łężczok", albo zjeżdżając na złamanie karku z Przedniej Kopy w pobliżu Głucholaz. Piękne trasy oferuje także Podbeskidzie i okołice Częstochowy
- dla każ-dego coś miłego.Jazda na rowerze sprawia nie tyłko olbrzymią frajdę, ale fantastyclnie wpływa na
nasze zdrowie. Zmniejsza ryzyko zachorowail na zawał serca, osteoporozę i wiele innych chorób. Poł godziny pedałowania dziennie zwiększa długość życia średnio o 2 łata. Dla kobiet oznacza piękne, smukłe nogi, ładną cerę i znakomite samopoczucie, a mężczyzn utratę zbędnych kilogramów z brzucha nie malłepszego sposobu na aktywnespędzenie wołnego czasu. Pedałując iłe sił wnogach regenerujemy mięśnie, poprawia sięnam ukrwienie, gimnastykujemy kręgosłup,
lepiej dotleniamy płuca. Jeżdżąc wolno w ciągu godziny tracimy 300 kalorii, jeżdżąc szyb-ko
- do 600. Wystarczy pół godziny na rowerze, by poczuć przypływ świeżej energii,od której na nowo chce się żyć! A więc, nazapraszamy na przejażdżkę.

[madohora]

Aby wypożyczyć rower, należy zarejestrować się na stronie internetowej, poprzez aplikację KajTeroz lub terminal stacji
wypożyczeń. Należy też na koncie w systemie mieć co najmniej 10 złotych. Pierwsze 15 minut każdego wypożyczenia jest
bezpłatne, potem opłaty naliczane są zgodnie z cennikiem – od złotówki za pierwsze 60 minut.

[madohora]

Rower można wypożyczyć korzystając z terminala stacji wypożyczeń (wystarczy wpisać numer telefonu, kod PIN i numer roweru)
lub aplikacji KajTeroz, w której wpisujemy numer roweru lub skanujemy jego kod QR. To bardzo intuicyjne – wszystkie instrukcje
dostępne są w aplikacji, na stronie internetowej, terminalach i na rowerach

[madohora]

Chorzów, Katowice, Sosnowiec oraz Tychy - to pierwsze cztery miasta Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii,
które właśnie podpisały porozumienie z firmą Nextbike. Dzięki temu od 5 kwietnia, wypożyczając rower w jednym z tych miast, będzie można go oddać w innym.

[madohora]

Wypożycz rower i ruszaj w miasto!

Rowerami będzie można jeździć w granicach miasta i zostawiać je na wyznaczonych miejscach parkingowych. Każdy rower będzie wyposażony w urządzenie pozwalające na jego bieżącą lokalizację, elektroniczny zamek z modułem GPS

[madohora]

Były kolarz łódzkie) Wuny Pucharski, o którego ws'oanialym geście donosiliś­my Już w jednym numerze Sportu, za­wiadamiać swój macierzysty klub o wy­sianiu całego szeregu noww-h -e-inyh nagród, z Detroit.Dotychczas nadeszła do Łodzi ledynie jedna skrzynia z nagrodami w które; między innym1 znajduje się piękna zło­ta statuetka kolarza. W związku z tym Polski Związek Kolarski ustalił "»state­czny termin rozegrania 'ego «»nsacvl- negó wvśmqu.Odbędzie się 15 września bt na dy­stansie 105 km na trasie Łódź, Toma­szów, Piotrków, Łódź.Zapewniony jest udział wszystkich najwybitniejszych kolarzy*Polski

[madohora]

Jelenia Góra (teł wł) Wyścig szoso­
wy o „mistrzostwo gór", rozegrany zo­stał w ub niedzielę w Jelenie; Górze,
gromadząc qa starcie najlepszych na­szych szosowców terenowych z Wando-
rem, Kapiakiem, Napierałą i Wójcikiem na czele.
Trasa biegu biegła przez szczyty Kar
ŻYMIERSKI ZWYCIĘZCARA1DU TATRZAŃSKIEGO W ZAKOTAREM
Zakopane. W czwartym raidzie ta­
trzańskim w dniach 23, 24 i 25 bm.
zorganizowanym przez PKM Warszawa,
na starcie stanęło 97 zawodników, bieg
ukończyło 15-tu zawodników.
W klasyfikacji ogólnej zwyciężył 1) Żymierski A. OMT Okęcie Warsz.
na BMW 750 cm — 2 punkty plufe;
9 Jędrzejewski St. KKC i M Kraków
na motorze „Andi“ 123 cm — 94.5 punk­tów karnych; 3) Brunn St. PKM War­
szawa na motorze Royal d 350 cm — 137 -pfct. karnych.
W klasie 5-tej do 125 cm. 1) Jędrze- jewski St. KKC i M Kraków na ,.Ar-
123 cm — 94,5 pkt. karnych; 2)
Dobrowolski Bol. MKM Leszno na. DKW 123 cm — 634,5 pkt. karnych.
Klasa A do 250 cm: Kopernik Wł. LKM na DKW 250 cm — 86 pkt. kar­nych.
Klasa B do 350 cm: 1) Brum St. BKM Warsz. na Royald 350 cm — 138. pkt. karnych; 2) Śliwiński J. Legia Warsz na DKW 350 cm — 219 pkt. karnych. 3) Wikarymcgyk T. SSM Gdynia ha DKW 351), cm 260.5 pkt karnych.
Klasa C i D ponad 350 cm: 1) Ży­mierski Ą. OMT Okęcie Warsz. na BMW 750 cm — 2 pkt p us. 2) Bo chaczyk KKCIM Kraków na ..Norton" 500 cm — 93 pkt. karnych: 3) Woźna kowsk: SSSIV^ Gdynia na BMW 500 cm — 367 pkt. karnych.
I konosze, wśród przepięknych okolic 1 ! -stron niebezpiecznych zjazdów Przy zjeździe z najwyższego «zczytu jakim były Bierutowice, czołówka kolarzy o- : sięgała średnią szybkość 70-ciu do 75-iu I km na godzinę Na zjeździć tym. ani je­dni kierowcy samochodowi ani też mo­tocyklowi nie potrafili nadążyć za mkną­cą grupą kolarzy w rezultacie czego kontrolujący samochód stracił z zawod­nikami na dłuższy czas kontakt.
Szybkie tempo wyścgu nie ustawało ani na moment, a nawet przy wpinaczce na Bierutowice średnia szybkość waha­ła się w granicach od 8-mio do 10-clu na godzinę. Należy to tym bardziej pod­kreślić. wobec wybitnych niesprzyjają­cych warunków atmosrerveznyeh i złe­go stanu szosy
Start biegu nastąnił punktualnie o g. 10-tej, po przemówieniach starosty ob- Tabaka oraz prezesa PZK Gołębiowskie­go.
Wyścig był niezwykle emocjonujący 1 przyniósł w rezultacie zwycięstwo re­welacyjnemu w tegorocznym sezonie kolarzowi Gabrychowi przed tak ruty­nowanymi zawodnikami *ak Kapiak Pie ,raszewski i Wandor
Niemal po kilkunastu metrach od star­li z liezbv 34 kolarzy, oderwała się czo­łówka w składzie Wandor Gabrych. Kapiak Józef; Pietraszewski, Szymański, i Motyka, Napierała, Michalak junior,
Kciński, Wójcik i Giza Każde jednak wzniesienie powodowało rozciągnięcie się tej grupy i odpadanie od czołówki coraz to nowych zawodników. W chwi­li rozpoczęcia wpinaczki na Bierutowi­ce, wiedziało się już, że tegoroczny mistrz Polski gór wyłoniony będzie z fi­niszującej czwórki: Gabrych, Badon, Kapiak i Pietraszewskt W pewnym mo­mencie Pietraszewski upada, podnosi się jednak natychmiast iednak pozostałej trójki dogonić już me możeNa finiszu dramatyczna walka roze­grała się pomiędzy Gabrychem a Kapki kiem, przy czym ten ostatni po minięciu go przez krakowianina zrezygnował z walki.
Wyniki techniczne tego emocjonują cegó 1 pięknego biegu, były następują­ce: 1) Gabrych KKCi M Kraków w cza sie 3 godz. 27,15 sek Drug: Badon Le gia Kraków 3 30,1 sek. 3) Kapiak MKS, Warszawa .3 32,1c sek. 41 Pietraszewski (DKS Łódź) 3.32.c2 sek 5) Wandor Le gia. 6) Potyka KTK, 7! Wójcik 8) Kö­dert. 9) Manowskl 10) KcińskiBiec ukończyło 25 kolarzy Po . zawo­dach nastąpiło rozdanie nagród

[madohora]

owe ścieżki rowerowe umożliwiają pokonywanie długich odcin-
ków bez konieczności zsiadania z roweru. Już teraz można na przykład
dojechać z osiedla Pawlikowskiego poprzez os. Powstańców Śląskich,
os. ks. Władysława aż do starówki. W ramach rozbudowującej się in-
frastruktury dróg rowerowych, mamy ścieżki rowerowe z częścią od-
dzielnie przeznaczoną do ruchu rowerzystów oraz do ruchu pieszych.
Takie ścieżki oznakowane są znakiem pionowym C-13/16 ,,droga dla
pieszych i rowerów” (rys. 1) ze wskazaniem, po której części chodni-
ka odbywa się ruch rowerów, a po której ruch pieszych – pionowa
kreska na znaku – oraz znakiem poziomym P-23
,,rower”. Na takiej ścieżce pierwszeństwo mają pie-
si, przy czym piesi nie powinni poruszać się po
części przeznaczonej dla ruchu rowerów, nato-
miast jeśli z różnych powodów będą się już poru-
szać, powinni ustąpić pierwszeństwa rowerzyście.
Analogicznie sytuacja wygląda dla części przezna-
czonej dla ruchu pieszego. Rowerzyści nie po-
winni poruszać się po części przeznaczonej
dla pieszych, natomiast jeżeli rowerzysta będzie
już zmuszony z różnych względów poruszać się
po części pieszej, winien pamiętać o pierwszeństwie pieszych. W przypadku przecinania się kierunków ruchu pieszych i rowe-
rzystów, pierwszeństwo mają piesi. W celu zasygnalizowania takiej
sytuacji pojawiają się na chodniku poziome znaki P-10 ,,przejścidla pieszych”. W takiej sytuacji rowerzysta
zobowiązany jest ustąpić pierwszeństwa
pieszemu. Istnieją również ścieżki rowe-
rowe ze wspólnym użytkowaniem z pie-
szymi, tzn. jazda rowerem odbywa się po
chodniku przeznaczonym dla jednocze-
snego ruchu pieszych i rowerzystów, bez
wydzielania odrębnych stref ruchu. Takie
ścieżki oznakowane są znakiem pionowym
C-13/16 ,,droga dla pieszych i rowerów”
(rys. 2) ze wspólnym użytkowaniem – po-
zioma kreska na znaku. Dla ruchu rowerów wyznaczone zo-
stały również chodniki przeznaczone dla
ruchu pieszych, przy czym zarządca drogi,
z uwagi na ograniczoną szerokość chodnika
(maks. 2 m) oraz niewielki ruch pieszych, do-
puścił warunkowo ruch rowerów. Takie ścież-
ki oznakowane są znakami pionowymi C-16
,,droga dla pieszych” oraz umieszoną pod
nim tabliczką T-22 ,,nie dotyczy rowerów”

[madohora]

Pawłowice.
Rowerzyści codziennie trafiają na pieszych spacerujących po
nowej ścieżce rowerowej przy ul. Wodzisławskiej w Pawłowicach.
Zdarzają się też matki z wózkami oraz biegacze.
Zderzenie z rowerem może skończyć się dla pieszego tragicznie.
Warto dla naszego dobra stosować się do przepisów, zwłaszcza, że
obok ścieżki dla rowerów jest wydzielony osobny chodnik dla pieszych.
Przy ul. Wodzisławskiej od 2015 roku wybudowano łącznie 1820
metrów ścieżki pieszo – rowerowej. W roku 2015 wybudowano odcinek
o długości 585 m, dwa lata później odcinek o długości 405 m. 14 wrze-
śnia 2018 r., odebrano III etap prac, w wyniku których powstał ostatni
już odcinek o długości 830 metrów od ul. Kruczej do ul. Górniczej.
Ze względu na ukształtowanie terenu, w niektórych miejscach
ścieżka jest oddzielona od chodnika pasem zieleni, a w miejscu zatoki
autobusowej została wytyczona za wiatą przystankową. Po drugiej
stronie drogi powstał chodnik dla pieszych o długości 300 metrów,
aby umożliwić mieszkańcom bezpieczne przejście z przystanku do
posesji znajdujących się po drugiej stronie jezdni.
Inwestycja kosztowała ponad 467 tys. zł, z czego prawie 370 tys.
zł pochodzi z budżetu gminy Pawłowice, a 100 tys. zł ze starostwa
powiatowego, które jest właścicielem drogi.

[madohora]

Rowery gminne w ładnym, żółtym kolorze, już w środę,
3 października, staną w kilku miejscach na terenie gminy. Wy-
pożyczenie jednośladu będzie kosztować 1,5 zł za 30 minut.
Mieszkańcy naszej gminy, podobnie jak mieszkańcy dużych miast
będą mogli korzystać z rowerów, które będą do wypożyczenia w pięciu
punktach gminy. Rowery będą działać z aplikacją GeoVelo – taką samą
jak np. w Żorach czy Rybniku.
Wypożyczalnia rowerów będzie czynna przez cały sezon, czyli od
1 marca do 30 listopada, zaś samo skorzystanie z niej jest bardzo łatwe.
Na początek należy ze sklepu Google Play lub AppStore pobrać aplikację
GeoVelo i zainstalować ją na smartfonie. Następnie należy uruchomić
aplikację oraz zasilić konto opłatą aktywacyjną w wysokości 10 zł. Później
pozostaje tylko odblokowanie roweru za pomocą aplikacji i możemy
ruszyć w teren! Po zakończeniu przejażdżki rower trzeba odstawić
w jednym z wyznaczonych miejsc i ręcznie zablokować zamek oraz pa-
miętać o zakończeniu jazdy w aplikacji. Więcej informacji można znaleźć
na stronie internetowej www.geovelo.pl.
Każdy rower jest wyposażony w urządzenie pozwalające na jego
bieżącą lokalizację, elektroniczny zamek z modułem GPS oraz modułem

transmisji danych, zintegrowane światło przednie oraz światło tylne zasi-
lane z dynama, opony nieulegające przebiciom, mały przedni bagażnik,
nóżkę, dzwonek oraz komfortowe, regulowane siodełko. Dzięki modułowi
GPS kradzież roweru nie jest możliwa.
Opłata za wypożyczenie roweru będzie wynosiła 1,50 zł za 30 minut,
3 zł za godzinę lub 9 zł za 24 godziny. System oferuje możliwość wyku-
pienia abonamentu miesięcznego za 49 zł, kwartalnego za 99 zł lub za
sezon 199 zł.
Rowerowe parkingi będą zlokalizowane w pięciu miejsach: przy cen-
trum przesiadkowym w Pawłowicach, inhalatorium, lodowisku, Gminnym
Ośrodku Sportu oraz na parkingu w Warszowicach.
Wypożyczalnia rowerów powstała w ramach kampanii informacyjno-
-edukacyjnej Gminy Pawłowice na rzecz przeciwdziałania nietrzeźwości na
drogach. Jej hasło to: „Z alkoholu rezygnuję - rowerem trasy pokonu

[madohora]

Pierwszy model roweru górskiego na­
zwanego „Mountainbike” wynaleźli w
1973 Amerykanie George Fisher i Joe
Breeze, którzy podczas zjazdu z kalifor­
nijskiego Mount Tampelais (850 m
n.p.m.) wpadli na pomysł skonstruowa­
nia specjalnego roweru ułatwiającego tu­
rystykę górską. W Europie Moutainbike,
czyli MTB pojawił się 10 lat później i
przeszedł od tego czasu wiele modyfika­
cji. W rowerach konstruowanych obecnie
stosuje się najnowsze technologie i naj­
nowocześniejsze stopy metali co powo­
duje, że w niektórych przypadkach cena
roweru równa jest nawet cenie samocho­
du osobowego. My jednak nie musimy
kupować aż tak drogich modeli. Najważ­
niejsze to zrozumieć, jak dobroczynny
wpływ na nasze zdrowie ma jazda na ro­
werze. Niech kupno nowego roweru sta­
nie się dla nas motywacjądo zdrowszego
trybu życia

[madohora]

Odpowiedź na powyższe pytania po­
zwoli nam na podjęcie decyzji i wybór
modelu tańszego czy droższego. Nie mu­
simy przecież od razu kupować drogiego
roweru górskiego. Mniej wymagający ro­
werzyści w pełni zadowolą się rowerem
tradycyjnym.Zastanówmy się teraz nad
wyborem sklepu, w którym dokonamy za­
kupów. Wybierzmy taki sklep, gdzie jest
miła i fachowa obsługa. Sprzedający po­
winien pomóc nam przy wyborze marki i
modelu odpowiadającym naszym potrze­
bom i możliwościom finansowym. Nale­
ży również zwrócić uwagę na oferowane
warunki gwarancji. Liczne montownie ro­
werów górskich z importu kuszą klienta
ich efektownym wyglądem. Oferująjed-
nak często rowery kiepskiej jakości, ze
skróconą gwarancją i specyficznymi ob­
warowaniami dotyczącymi serwisu. Ra­
dzimy więc kupować rower w renomo­
wanym sklepie mającym serwis technicz­
ny i mieszczącym się możliwie jak naj­
bliżej miejsca zamieszkania.

[madohora]

Krajowy przemysł rowerowy wykazać się
może znacznym dorobkiem postępu i udoskonale­
nia. A pamiętajmy, że to pierwszy stopień na dro­
dze do motoryzacji, to czynnik nadal b. ważny w k ra­
ju tak zdemotoryzowanym i spauperyzowanym jak
Polska, gdyż d :z i s i e j s i rowerzyści, to potencjo-
nalnie j u t r z e j s i motocyklści. Jutrzejsi także na­
bywcy samochodów. Dlatego ze wszech miar warto
poświęcać najwięcej uwagi krajowej polskiej pro­
dukcji (rowerów, montowniom rowerów;, fabrykom
krajowym części rowerowych i pokrewnych wyrobów
gumowych. Niedawno zamknięte XVI. Targi Poznań­
skie dały nam znaczny wgląd w stan i dorobek tych
przemysłów, które decydująco' ważą na rynku bran­
ży rowerowej w kraju. Streścim y nasze wrażenia i
spostrzeżenia — zastrzegając się na wstępie, że nie
będą one kompletne, aczkolwiek nie z winy naszej,
a z zaniedbania samych wystawców, którzy dotąd nie
nauczyli się od swoich kolegów niemieckich informo­
wania i zabiegania przede wszystkim o względy fa­
chowej prasy kupieckiej,
I. ' -
Czołowe miejsce w tym dziale zajęły Państwowe
Wytwórnie Uzbrojenia — W arszawa z wielką różno-
rodnością typów rowerów od najskromniejszych do
luksusowych. Oglądaliśmy więc „turystyczny" o moc­
nej konstrukcji dostosowanej do naszych dróg, „gór­
ski" ze specjalnym przyrządem zmniejszającym sto­
sunek przekładni, odpowiadający terenom górzy­
stym, półwyścigowy i wyścigoWy dostosowany do
szybkiej jazdy na jezdniach miejskich i wyścigów
szosowych, damskie i dziecięce, balonowe we w szyst­
kich gatunkach, oraz wojskowe — odporniejsze, o
mocniejszej budowie, dostosowane do rozmaitych
warunków terenowych.
Pomorska Fabryka Rowerów — Bydgoszcz wy­
stawiła męskie i damskie row ery rnarki „O r i g i-
n a 1 - R e c Oi r d", coraz lepiej :na rynku naszym za­
prowadzone, dzięki ich solidności i przystępnej ce­
nie. Główną zaletą tych rowerów są wzmocnione
ramy wewnętrzne i zewnętrzne.
Fabryka rowerów i m otocykli „T o r n e d o “ —■
Bydgoszcz, pokazała kolekcję rowerów męskich i
damskich, turystycznych i sportowych. Ramy luto­
wane specjalnym sposobem i celowo wzmocnione,
łożyska pedałow e nisko umieszczone, gwarantują
pewną i spokojną jazdę.
Poznańska wytwórnia rowerów Bracia Nowa­
czyk w Poznaniu, G. Wilda 30, przedstaw iła na T ar­
gach cały szereg swych modeli turystycznych i spor­
towych,' oraz bagażowych trzykołowców na balonach.
Niemcy zaprezentow ały swoje row ery wyso­
kiej klasy na stoisku wytwórni niemieckiej „Phäno­
men“, W ytw órnia ta produkuje obok motocykli,
także rowery dobrze już na rynku polskim zaprow a­
dzone dzięki reprezentacji f-y „Wulgum" Poznań.
Poza wytwórniami kompletnych rowerów, w y­
sławiały swoje wyroby także fabryki i w arsztaty
produkujące wszelkie części do rowerów.
Jedną z najpoważniejszych w tym dziale, to: F a­
bryka wyrobów metalowo-masowych W acław Mill-
ner — Bydgoszcz, ul. M azowiecka 29. Z pośród
różnych działów produkcji, staw ia firma na pierw ­
szym miejscu produkcję wszelkich części row ero­
wych. Widzieliśmy więc pedały, pompy, dzwonki,
piasty, hamulce, uchwyty, osie itp, w gatunku i wy­
konaniu nieuistępującym wyrobom zagranicznym.
W ielką kolekcję swoich wyrobów wystawiła Fabry­
ka części rowerowych Bydgoszcz, ul. Śniadeckich 39,
wł. J ó z e f D ą b r o w s k i .
W yroby tej fabryki, dzięki swej solidności i
trwałości, pozyskały sobie wdzięczny rynek zbytu
w całym kraju.
W szelkie części rowerowe zaprezentow ała fir­
ma „Apollo“ Zakłady Przem ysłowe — Czecho­
wice, Nowość jaką firma lansowała, to widełki
zmontowane na stałe przy rowerze, służące do usta­
wienia roweru w czasie postoju.
Fabryka części rowerowych J, Kamiński i Ska
— Ostrów Wlkp., ul. Polna 20 pokazała przebogaty
wybór różnych skórzanych części i akcesoriów ro­
werowych wysokiej jakości. Specjalnością firmy są
siodełka rowerowe „Elastic" w oryginalnych styliza­
cjach ze sprężynkam i pod skórą, bardzo elastyczne.
Na pierwszym miejscu wymienić należy „Wy­
twórnię torebek do rowerów Andrzej Jurkiewicz“
Poznań, ul. Mylna 26, M asową fabrykacją firmy są
torebki skórzane do rowerów męskich i damskich,
manszety doi pomp rowerowych i obwódki do num e­
rów rejestracyjnych. Solidne i staranne wykonanie
wymienionych akcesoryj, zjednało firmie dobrą opi­
nię stałych odbiorców.
Fabryka wyrobów skórzanych M, Kromołowski
i Synowie — Katowice, pokazała bogaty sortyment
siodełek i torebek rowerowych i motocyklowych,
wreszcie fabryka „Tytan“ w W arszawie wystawiła
łańcuchy do rowerów m arki „Celer Unieum", które
według zapewnień firmy przyczyniły się do kilku mi­
strzostw torowych (kolarskich) w Polsce.
Przy omawianiu poszczególnych stoisk przemy­
słu rowerowego, nie możemy oczywiście pomi­
nąć zbiorowego stoiska „Grupy Przemysłu Rowero­
wego Polskiego Związku Przemysłowców M etalo­
wych", które objęły poszczególne fabryki rowerów
i części rowerowych. Powyżej omówiliśmy już nie­
które z nich, a mianowicie: W acław Millner — Byd­
goszcz, Państw. Wytw. Uzbrój, — W arszawa, „Ty­
tan" — W arszawa, i M. Kromołowski i Synowie —
Katowice. Poza wymienionymi, należą do tej grupy
„Huta Pokój" — Katowice i Tow. Sosnowieckich F a­
bryk Rur i Żelaza — W arszawa, które wystawiły
rury rowerowe, Módrzejów - Hantke S, A, Fabryka
„Światowit“ w M yszkowie, produkująca ramy, wi­
dełki, kierownice, błotniki i obręcze i ,,A. F. S.“ —■
W arszawa — piasty wolńobiegowe. Należące do tej
grupy firmy „.Stomil", „Sanok" i „Piastów"

[madohora]

W niektórych amerykańskich handbike'ach, można spotkać takie rozwiązanie: dwa duże koła w jednej osi jak w normalnym rowerze — a dwa małe kółeczka po boku dla wsparcia przy postoju.

[madohora]

Szybkość takich ręcznych rowerów zależy od:
treningu — polskiemu handbike'owcowi Arkadiuszowi Skrzypińskiemu ze Szczecina udało się przejechać trasę maratonu 42 km 195 metrów w czasie 01:00:03 — czyli średnia szybkość 42 km/h (rekord świata na tym dystansie).

[madohora]

przełożeń — czyli zastosowanych przerzutek — o ile po równym terenie nie ma problemu z rozpędzeniem każdego handbike'a, o tyle w terenie pagórkowatym, górzystym — jest potrzeba zastosowania dużej ilości biegów.

[madohora]

Handbike'i mogą być wyposażone w silniki rowerowe spalinowe i elektryczne.

[madohora]

Warto wspomnieć, że taki pojazd nie tylko służy rehabilitacji czy sportowi osób niepełnosprawnych, ale jest także doskonałym środkiem lokomocji: zastępującym nogi, PKS, PKP i komunikację miejską.

[madohora]

W Polsce Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych częściowo dofinansowuje zakup takich wózko-rowerów,o ile średni miesięczny dochód nie przekracza:
50% przeciętnego wynagrodzenia na osobę w rodzinie,
60% przeciętnego wynagrodzenia w przypadku osób samotnych

[madohora]

W 1885 r. Carl Benz zbudował pierwszy pojazd silnikowy. Był to automobil trzykołowy. Na pojazd ten Carl Benz uzyskał patent niemiecki nr 37435, a pojazd nazwany został Benz Patent-Motorwagen Nummer 1.

[madohora]

[madohora]

Benz Patent-Motorwagen Nummer 1 – konstrukcja Karla Benza. Był to pierwszy pojazd w dziejach ludzkości, który w pełni zasługiwał na miano samochodu. Został zaprezentowany po raz pierwszy 3 lipca 1886 roku na ulicy Ringstraße w Mannheim (Niemcy), a opatentowany pod numerem 37435 29 stycznia 1886 roku. Pojazd osiągał maksymalną prędkość 16 km/h.

[madohora]

***

[madohora]

W 2000 r. ten sam uniwersytet zbadał efekty dojeżdżania rowerem do miejsca pracy lub nauki. Badacze przyglądali się życiu 30 000 mieszkańców Kopenhagi w różnym wieku średnio przez okres 15 lat. W trakcie trwania projektu zmarło 6000 osób. Okazało się, że u ludzi jeżdżących do pracy rowerem ryzyko, że umrą w trakcie okresu badania, było o 40% niższe (nawet po wzięciu pod uwagę wpływu czynników typu poziom aktywności sportowej niezwiązanej z transportem)

[madohora]

****

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W 1994 wprowadzono dodatkowo do programu mistrzostw jazdę indywidualną na czas. Pierwszym zwycięzcą w tej specjalności – we włoskiej miejscowości Agrigento został Brytyjczyk Chris Boardman (wcześniej już podczas MŚ w roku 1931 w Kopenhadze przeprowadzono wyjątkowo jazdę indywidualną na czas zamiast wyścigu ze startu wspólnego).

[madohora]

Każdy zawodnik z tytułem mistrza świata otrzymuje białą koszulkę, na której widnieją paski w barwach kół olimpijskich, popularnie zwaną „tęczową koszulką”. Przez następny rok mistrz zakłada taką koszulkę podczas swoich startów w zawodach w tej dyscyplinie i kategorii, w której zdobył tytuł. Czyli na przykład, mistrz świata w wyścigu ze startu wspólnego elity występuje w tęczowej koszulce w szosowych wyścigach wieloetapowych (oprócz etapów jazdy na czas) lub jednodniowych, a mistrz świata w jeździe indywidualnej na czas – tylko na etapach tego typu. Po upływie roku może używać tych kolorów nadal jako detal (np. na kołnierzyku lub rękawku koszulki). Kolory te mają zastosowanie we wszystkich dyscyplinach kolarskich.

[madohora]

Pierwsze zawody dla zawodowców odbyły się w roku 1895. Również rozgrywano je w sprincie i wyścigu na 100 km. Dopiero w 1946 roku dołączono do programu mistrzostw wyścig indywidualny na dochodzenie, a w 1962 zaczęto przeprowadzać zawody w dochodzeniu drużynowo. W roku 1966 wprowadzono jazdę na czas na 1000 metrów i sprint na tandemie. Konkurencje wyścigu na punkty i keirinu wprowadzono w 1980 roku.

[madohora]

Mistrzostwa świata w kolarstwie BMX są organizowane przez Międzynarodową Unię Kolarską od 1996 roku i są rozgrywane corocznie w kilku konkurencjach.

[madohora]

Medalistki igrzysk olimpijskich w kolarstwie – zestawienie zawodniczek, które przynajmniej raz stanęły na podium zawodów olimpijskich w kolarstwie.

[madohora]

Medale olimpijskie w kolarstwie przyznawane są w jego czterech odmianach – kolarstwie szosowym, torowym, górskim i BMX

[madohora]

Kolarstwo znajduje się w programie letnich igrzysk olimpijskich od ich pierwszej nowożytnej edycji w 1896 roku. W latach 1896–1980 o medale olimpijskie rywalizowali wyłącznie mężczyźni. Pierwszą konkurencją kobiet włączoną do programu olimpijskiego był wyścig ze startu wspólnego w kolarstwie szosowym podczas igrzysk w Los Angeles w 1984 roku. Na kolejnych igrzyskach systematycznie zwiększano liczbę konkurencji kolarskich wśród kobiet – w 1988 roku w Seulu rozegrano sprint indywidualny w kolarstwie torowym, w 1992 roku w Barcelonie dołączono wyścig indywidualny na dochodzenie, w 1996 roku w Atlancie zadebiutowały jazda indywidualna na czas, wyścig punktowy i kolarstwo górskie (cross-country), a w 2000 roku w Sydney wyścig na 500 m na czas w kolarstwie torowym. Tę ostatnią konkurencję rozegrano tylko dwukrotnie, od igrzysk w Pekinie nie ma jej w programie olimpijskim. Od 2008 roku rozgrywane są natomiast zawody indywidualne w kolarstwie BMX. Podczas igrzysk w Londynie kalendarz zawodów olimpijskich uległ znacznym zmianom – zaprzestano rozgrywać wyścig punktowy i wyścig indywidualny na dochodzenie, natomiast do programu włączono keirin, omnium, wyścig drużynowy na dochodzenie i sprint drużynowy

[madohora]

Wyścig ze startu wspólnego kobiet jest częścią programu olimpijskiego od igrzysk w Los Angeles w 1984 roku. Była to pierwsza kolarska konkurencja kobiet wprowadzona do igrzysk olimpijskich. W 1984 roku dystans wyniósł 79,2 km, w 1988 roku w Seulu – 82 km, w 1992 roku w Barcelonie – 81 km, w 1996 roku w Atlancie – 104 km, w 2000 roku w Sydney – 126 km, w 2004 roku w Atenach – 118,8 km, w 2008 roku w Pekinie – 126 km, w 2012 roku w Londynie – 140 km, a w 2016 roku w Rio de Janeiro – 136,9 km

[madohora]

Wyścig indywidualny na dochodzenie kobiet znajdował się w programie olimpijskim od 1992 do 2008 roku. Do 2004 roku dystans wynosił 3000 m, a w 2008 roku – 4000 m.

[madohora]

Wyścig na 500 m na czas rozegrano w ramach igrzysk olimpijskich w 2000 i 2004 roku

[madohora]

Sprint drużynowy kobiet wprowadzony został do programu igrzysk olimpijskich w 2012 roku. Trzy zawodniczki zdobyły w tej konkurencji po dwa medale, najbardziej utytułowaną jest Gong Jinjie, w dorobku której jest złoty i srebrny medal

[madohora]

Tour de Pologne 1971 był w sezonie pod względem prestiżu już jedenastym wyścigiem zaliczanym do punktacji AIOCC (Międzynarodowe Stowarzyszenie Organizatorów Imprez Kolarskich). Na starcie stanęła cała czołówka francuskich kolarzy amatorów, z przyszłym (miesiąc później!) mistrzem świata Regisem Ovionem. Wyścig był pechowy dla Ryszarda Szurkowskiego. Kolarz Dolmelu Wrocław ukończył go dopiero na 35. miejscu (stracił na 7. etapie aż 16 minut do zwycięzcy), ale na osłodę pozostało mu dwukrotne zwycięstwo etapowe i wygrane klasyfikacje na najaktywniejszego zawodnika i najlepszego "górala". Sędzią głównym wyścigu był Andrzej Nowak.

[madohora]

W 1997 roku podczas Kongresu Międzynarodowej Unii Kolarskiej w San Sebastián, Tour de Pologne awansował o jedną klasę, otrzymując kategorię 2.4 i został zakwalifikowany jako „Wyścig Narodowy”.

[madohora]

W 2005 roku decyzją władz UCI Wyścig został włączony do cyklu wielu imprez nazwanych UCI ProTour, jako jedyna tego typu impreza w Europie Środkowo-Wschodniej. W skład tej wyselekcjonowanej grupy weszły trzy wielkie toury (Grand Tour): Giro d’Italia, Tour de France, Vuelta a España, klasyki Pucharu Świata, wyścigi etapowe kategorii 2.HC (np. Paryż-Nicea, Tour de Suisse), klasyki 1.HC (np. La Flèche Wallonne – Walońska Strzała). Tour de Pologne jako jedyny awansował o dwie klasy i został zrównany z imprezami 2.HC.

[madohora]

Obok podstawowych organizator zawodów prowadzi(ł) także dodatkowe klasyfikacje:
obecnie:
klasyfikacja drużynowa;
klasyfikacja na najlepszego Polaka

[madohora]

W trakcie pięciu dotychczasowych edycji trasa wyścigu częściowo wiodła poza terytorium Polski, tj. etapy lub części etapów odbyły się poza granicami Rzeczypospolitej (w Republice Czeskiej, we Włoszech i na Słowacji):

[madohora]

2011 – 3 sierpnia, podczas etapu z Oświęcimia do Cieszyna kolarze wjechali Mostem Przyjaźni na Olzie do Czeskiego Cieszyna. Trzy rundy okrężne przeprowadzono ulicami i obydwoma mostami polskiego oraz czeskiego Cieszyna;

[madohora]

Pierwszy wyścig odbył się w 1903 z inicjatywy Henri Desgrange – założyciela gazety L’Auto (protoplasty obecnego dziennika sportowego L’Équipe). Został on stworzony, by konkurować z dwoma innymi: Paris-Brest et retour (sponsorowanego przez Le Petit Journal) oraz Bordeaux-Paris (sponsorowanego przez Le Vélo). Z inicjatywą jego organizacji wystąpił 20 listopada 1902 w paryskiej kawiarni „Café de Madrid” jeden z redaktorów – Géorges Lefèvre. Po raz pierwszy o chęci przeprowadzenia wyścigu oficjalnie napisano 19 stycznia 1903. Promocja Tour de France natychmiast okazała się sukcesem dla gazety. Jej nakład wzrósł z 25 000 w 1902 do 65 000 pod koniec 1903. W 1908 dziennik czytało ćwierć miliona ludzi, zaś w trakcie TdF'1923 L’Auto codziennie kupowało 500 000 czytelników. Rekord padł w 1933, gdy nakład gazety Desgrangego wyniósł 854 000 egzemplarzy.

[madohora]

Wyścig coraz prędzej się rozwijał. W 1905 postanowiono skrócić nieco etapy, wynoszące wcześniej ponad 400 km. Zamiast tego, wyścig został jednak wydłużony do jedenastu etapów, których liczbę sukcesywnie zwiększano również w kolejnych latach. W ostatniej edycji przedwojennej (w 1914), kolarze mieli do pokonania 15 etapów – w sumie 5414 km. Pierwszy TdF lat międzywojennych był jednocześnie najdłuższym w historii – zwycięzca wyścigu (Firmin Lambot) musiał pokonać aż 5560 km.

[madohora]

W 2000 stało się jasne, że kierownictwo i lekarze drużyny Festina byli odpowiedzialni za doping wśród swoich zawodników. Richard Virenque, czołowy zawodnik Festiny w końcu przyznał się na procesie po tym, jak został wyśmiany za utrzymywanie, że jeśli był pod wpływem narkotyków, to nie był tego do końca świadomy („à l’insu de mon plein gré”)

[madohora]

Tuż przed Tourem 2003 Hiszpan Jesus Manzano udzielił jednej z hiszpańskich gazet wywiadu, w którym powiedział, że kierownictwo jego drużyny, Kelme zmuszało go do zażywania niedozwolonych substancji w trakcie Vuelta a España 2002. Wyjawił także techniczne szczegóły, w jaki sposób kolarze unikali wykrycia dopingu. Jego „nagrodą” był zakaz startu w Tourze 2004.

[madohora]

AUTA NAJECHAŁY NA ROWER NA AUSTOSTRADZIE - Gazeta.pl - 11.08.2014

[madohora]

WYPADEK NA MECIE W KATOWICACH - Super Ekspress - 06.08.2020

[madohora]

Z badania wynikło, że gdyby każdy kraj członkowski Unii Europejskiej miał taki udział rowerów w podróżach co Dania, to redukcja wyniosłaby od 5 do 11% całkowitej emisji, czyli niemal połowę zmiany potrzebnej do osiągnięcia unijnego celu do 2020 r. oraz przyniosłoby od 57 do 125% redukcji emisji niezbędnej w sektorze transportowym.

[madohora]

Adrian Davis powiedział: „Ludzie, którzy mówią, że jeżdżenie rowerem jest niebezpieczne, nie mają racji – mówi. Zabije nas siedzenie w miejscu, co większości społeczeństwa zdarza się zdecydowanie za często”

[madohora]

Jak wykazało badanie z 2013 r. przeprowadzone w Australii, seniorzy, którzy regularnie jeżdżą na rowerze, mają dużo mocniejsze mięśnie nóg i lepiej rozwinięty zmysł równowagi, co zmniejsza ryzyko groźnego upadku

[madohora]

W 2014 r. Ben Barratt zmierzył, na jaki poziom czarnego węgla, substancji zawartej w spalinach z silników diesla, narażeni są kierowca karetki, kurier rowerowy, małe dziecko, emeryt, pracownik biurowy i uczeń. Każdego uczestnika wyposażył w przyrząd pomiarowy i czujnik GPS. Po 24 godzinach okazało się, że u kuriera rowerowego wynik był drugi od końca. Zdaniem Barratta przyczyną mógł być pęd powietrza rozwiewający spaliny, które wewnątrz samochodu się kumulują (odczyt u kierowcy karetki był najwyższy). W zakorkowanych miastach rower jest szybszy i umożliwia jazdę mniejszymi uliczkami, co dodatkowo zmniejsza ekspozycję na spaliny. Zdaniem Audrey de Nazelle istnieje też czynnik, który niweluje ten efekt – na rowerze najczęściej oddychamy głębiej, więc do naszego organizmu dostaje się proporcjonalnie więcej szkodliwych substancji. Przyspieszony oddech oznacza, że globalnie rowerzyści wdychają więcej zanieczyszczeń niż kierowcy

[madohora]

W Wielkiej Brytanii na kobiety i dziewczynki przypada 29% przejazdów odbywanych na rowerze. W Warszawie 34,8%, w Stanach Zjednoczonych 24%, a w Australii 21%

[madohora]

W 2011 r. Transport for London wykazał, że typowymi rowerzystami w Londynie byli najczęściej biali mężczyźni przed 40 r. ż., o zarobkach od średniego do wysokiego. Według kolejnego badania przeprowadzonego w 2016 r., już po budowie kilku tras rowerowych, czarnoskórzy oraz mieszkańcy należący do mniejszości etnicznych zaczęli równie często regularnie podróżować rowerem co biali

[madohora]

Kierujący rowerem, korzystając z drogi dla rowerów i pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustępować miejsca pieszym

[madohora]

Rowerzysta może jechać po chodniku lub drodze dla pieszych, jeśli:
opiekuje się on osobą w wieku do lat 10 kierującą rowerem;
szerokość chodnika wzdłuż drogi, po której ruch pojazdów jest dozwolony z prędkością większą niż 50 km/h, wynosi co najmniej 2 m i brakuje wydzielonej drogi dla rowerów oraz pasa ruchu dla rowerów;
warunki pogodowe (np. śnieg, silny wiatr, ulewa, gołoledź, gęsta mgła) zagrażają bezpieczeństwu rowerzysty na jezdni
przy czym musi robić to powoli, zachować szczególną ostrożność i ustępować miejsca pieszym

[madohora]

Rowerzyści mogą także w drodze wyjątku poruszać się obok innego rowerzysty lub motorowerzysty, ale tylko wtedy, gdy nie utrudnia to ruchu drogowego i nie zagraża bezpieczeństwu

[madohora]

Na całym świecie na drogach ginie około 1,25 miliona osób rocznie, czyli prawie 3,5 tysiąca dziennie. Jedna czwarta ofiar to piesi lub rowerzyści

[madohora]

W porównaniu do rowerów szosowych oraz trekkingowych, rowery MTB są cięższe, ze względu na mającą gwarantować większą wytrzymałość konstrukcję. Rowery górskie, celem poprawy przyczepności i możliwości pokonania szybko i bezpiecznie wymagającego terenu (rock gardeny, rampy) w rowerach profesjonalnych oraz komfortu jazdy w rowerach amatorskich i turystycznych, bardzo często wyposaża się w różnego rodzaju amortyzatory, które również mają istotny wpływ na masę pojazdu. Amortyzatory instaluje się głównie w widelcu i ramie; amortyzowane sztyce siodełka i mostki nie są popularne w rowerach profesjonalnych, ale wciąż można je spotkać w rowerach turystycznych i starszych rowerach profesjonalnych. W ostatnich czasach coraz częściej używa się sztyc opuszczanych. Spotyka się je u zawodników wyścigów XC.

[madohora]

Rowery MTB wyposażane sa w małe ramy (rama MTB jest mniejsza o 1-2 cale niż rama trekkingowa przeznaczona dla rowerzysty o tej samej długości nogi)[1]. W celu zwiększenia prześwitu ramy wyposażone są w wyżej położoną oś suportu. Zwiększenie zwrotności jest osiągane z jednej strony przez zmniejszenie długości ramy, z drugiej dzięki większemu kątowi osi rury podsiodłowej i główki ramy[2]. W geometrii ramy widoczne jest dążenie do zmniejszania wysokości główki ramy ułatwiające stosowanie widelców amortyzowanych o dużym skoku. Ramy rowerów MTB mogą być ramami nieamortyzowanymi (hardtail), lub amortyzowanymi (Full Suspension). Z uwagi na konieczność zmieszczenia opon o większej szerokości ramy rowerów górskich mają szersze tylne trójkąty. Ewolucyjnie zwiększa się też rozstaw haków w których osadzona jest piasta tylnego koła, od pierwotnych 130 mm (identycznie jak w rowerach szosowych) do 165 mm stosowanego w rowerach zjazdowych, a same haki zamiast tradycyjnej osi 10 mm są przystosowane do współpracy z osiami drążonymi o średnicy 12 mm. Pierwotnie ramy rowerów górskich były przystosowane do montażu hamulców obręczowych (pierwotnie typu Cantilever zastąpionych przez V-brake), obecnie standardem są mocowania hamulców tarczowych[3]. Ramy rowerów górskich wykonywane są najczęściej z aluminium, rzadziej stali, a coraz bardziej popularne stają się ramy z karbonu (włókna węglowego). Istnieją także ramy z tytanu.

[madohora]

Ważną cechą (której często nie posiadają rowery szosowe i górskie) jest możliwość zamontowania bagażników i sakw, zarówno z przodu, jak i z tyłu, czasem także złącza do przyczepki (jedno- bądź dwuśladowej). Dobre rozłożenie bagażu jest niezbędne do pokonywania długich, często wielotygodniowych tras.

[madohora]

Swoją działalność opierają na rowerach towarowych dwie firmy dostawcze w Polsce: Smokowóz – rower towarowy (w Krakowie) oraz Wrocławscy Kurierzy Rowerowi (we Wrocławiu).

[madohora]

Rowery towarowe są także promowane przez niektóre polskie samorządy. Od 2014 roku w Warszawie funkcjonuje system bezpłatnych wypożyczalni rowerów towarowych uruchomiony przez Zarząd Transportu Miejskiego. W Opolu rowery towarowe zostały włączone w system roweru publicznego (podobne plany ma Łódź). Natomiast w Krakowie pojawił się pomysł rezygnacji z dostaw na Stare Miasto samochodami dostawczymi na rzecz elektrycznych rowerów towarowych

[madohora]

Udział w napędzaniu roweru mają obie osoby, natomiast kieruje rowerem zazwyczaj osoba z przodu, aczkolwiek spotykane są rowery specjalistyczne, np. dla osoby dorosłej z dzieckiem, lub dla osoby niepełnosprawnej z opiekunem, gdzie można przełączać kierowanie rowerem, lub też tylko tylna osoba ma taką możliwość. W każdym z tych przypadków osoba niekierująca wykorzystuje wtedy swoją kierownicę tylko jako oparcie dla rąk. W podobny sposób mogą być również rozłączane lub przełączane układy napędu i hamowania.

[madohora]

Współczesna angielska nazwa bicykla brzmi penny-farthing. Penny to moneta jednopensowa, a farthing – znacznie mniejsza od niej ćwierćpensówka. Nazwa ta powstała, gdy słowo bicycle zaczęło być używane w odniesieniu do coraz popularniejszych rowerów o obu kołach jednakowej wielkości i gdy bicykl ze swym charakterystycznym kształtem zaczął wyglądać osobliwie.

[madohora]

Obecnie największa kwadryga w Europie znajduje się w mieście Brunszwik w Niemczech na dachu pałacu Braunschweiger Schloss, wyrzeźbiona przez polskiego rzeźbiarza Artura Wochniaka.

[madohora]

Sytuacja zmieniła się dopiero w 1975, kiedy to Adrew Riche wyeliminował większość wad Bickertona. Zmniejszył on rozmiar kół do "dziecinnego rozmiaru" 16 cali, skonstruował zawias uchylny, który można złożyć "jednym ruchem" bez konieczności stosowania narzędzi i tak skonstruował ramę, siodełko i kierownicę, że po złożeniu cały rower przyjmuje kształt niewielkiej walizki. Powstał w ten sposób rower o nazwie "Brompton", który jest produkowany do dzisiaj i na którym wzoruje się większość współczesnych producentów miejskich rowerów składanych.

[madohora]

Rowery składane znalazły jednak w latach 80. i 90. XX w. kolejną niszę rynkową – właścicieli jachtów i przyczep kempingowych, którzy używają ich w wakacje do odbywania krótkich podróży wokół kempingów i przystani jachtowych. Kilku producentów samochodów, (m.in Mercedes, Porsche, BMW, Renault) oferuje też nabywcom nowych samochodów, konstruowane przez siebie wysokiej jakości rowery składane, "idealnie dopasowane" do rozmiarów i kształtu bagażników samochodowych, najczęściej bezpłatnie w ramach akcji promocyjnych.

[madohora]

Składane rowery wracają do łask dzięki przełomowym technologiom zastosowanym w rowerze górskim Paratrooper, opracowanym dla amerykańskich sił specjalnych i piechoty morskiej. Jego cywilne odmiany serii Montague i Swissbike na kołach 26" i 28" zrewolucjonizowały rynek rowerów składanych. Pełnowymiarowe rowery górskie, o unikatowej technologii składania (rama nie jest "łamana") umożliwiającej rozłożenie/złożenie roweru w czasie około 20 sekund bez użycia żadnych narzędzi (opatentowane technologie CLIX, FIX) są alternatywą wobec rowerów górskich przewożonych na samochodowych bagażnikach rowerowych. Rowery Paratrooper i ich cywilne odmiany można bez problemu schować w bagażniku auta, na tylnym siedzeniu, przewieźć w tramwaju, pociągu, metrze czy samolocie.

[madohora]

Podstawową częścią każdego roweru jest jego rama.

[madohora]

Trójkąt główny określa podstawowe cechy geometryczne ramy, które decydują o jej charakterze. Ramy sportowych rowerów górskich oraz szosowych mają zwykle długą rurę górną, mocno nachyloną rurę podsiodłową i krótką główkę, co wymusza rozciągniętą i pochyloną pozycję rowerzysty. Natomiast w rowerach miejskich i turystycznych rura górna jest znacznie krótsza, a główka ramy znacznie dłuższa co wymusza na rowerzyście pozycję bardziej wyprostowaną.

[madohora4]

Najbardziej typowym materiałem na ramę są rury stalowe. Najtańsze są produkowane ze zwykłej stali konstrukcyjnej, nieco droższe z bardziej wytrzymałych stali z domieszką chromu i molibdenu (Cr-Mo), zaś najlżejsze i najdroższe z aluminium, tytanu lub laminatów, kompozytów włókna węglowego.

[madohora]

W celu „odchudzania”, czyli obniżania wagi ram rowerowych stosuje się do ich produkcji specjalne rury. Rury cieniowane mają cieńsze ścianki w ich środkowych częściach, a grubsze w miejscu łączeń, gdzie występują większe obciążenia. Stosuje się też rury o przekrojach innych niż kołowe (owalne, w kształcie „łzy” itp).

[madohora]

W przypadku rowerów górskich do Cross Country i rowerów szosowych istnieje obecnie tendencja do wybierania jak najmniejszych ram i stosowania długich sztyc. W obu przypadkach ma to podobne uzasadnienie. Mniejsza rama jest lżejsza, daje wrażenie większej kontroli nad rowerem i w razie upadku odległość górnej rury od krocza jest „bezpieczna”. Rozmiarów ramy nie powinniśmy jednak za bardzo zmniejszyć, gdyż w pewnym momencie może zabraknąć długości sztycy i będzie się nam na niej siedziało bardzo niewygodnie. Rozsądną górną granicą wysunięcia sztycy jest mniej więcej 2/3 jej długości, co limituje minimalny rozmiar ramy.

[madohora]

Koła zintegrowane, spotykane czasami w tańszych rowerach górskich, są zwykle bardzo ciężkie i awaryjne przez korzystanie z niższej jakości stopów metali.

[madohora]

Od niedawna zaczęły pojawiać się rowery górskie 29 cali, co odpowiada kołom ISO 622 mm wraz z grubą oponą terenową.

[madohora]

Oprócz tego istotną sprawą jest ochrona łożyska przed zanieczyszczeniem. Stosuje się w tym celu rozmaite uszczelki oraz systemy labiryntowe.

[madohora]

Kierownice w rowerach torowych są bardzo podobne do tych z rowerów szosowych, różnią się nieco głębszym profilem wygięcia (dla lepszej aerodynamiki) i są węższe (zazwyczaj do 38 cm).

[madohora]

Mostek rowerowy, wspornik kierownicy – część rowerowa, będąca elementem łączącym ramę i widelec z kierownicą.

[madohora]

[madohora]

Jasność świecenia lampki zależy od prędkości obrotów koła (prędkości jazdy roweru). W przypadku zatrzymania roweru dynamo nie wytwarza prądu, a lampka rowerowa gaśnie, co jest wadą najprostszej instalacji elektrycznej opartej na dynamie. Odpowiednimi układami elektronicznymi można ten efekt zniwelować.

[madohora]

[madohora]

Suport rowerowy - część układu napędowego roweru - ułożyskowany wałek, wkręcany do tulei, zwanej mufą suportu, która znajduje się w miejscu łączenia rury podsiodłowej i rury dolnej ramy. Do suportu montuje się korby i zestaw przednich koron, potocznie nazywanych zębatkami.

[madohora]

Niemal wszystkie łańcuchy rowerowe mają taką samą podziałkę, czyli odległość między środkami sąsiadujących sworzni, wynoszącą 0,5 cala (12,7 mm). Inne, np. 10 mm, zaproponowane przez Shimano początkowo dla rowerów torowych, nie przyjęły się.

[madohora]

Hamulec - urządzenie mechaniczne służące do:
zmniejszania prędkości, lub zatrzymywania ruchomych, najczęściej obrotowych, elementów mechanizmów, lub maszyn - hamulec zatrzymujący
trzymania elementów mechanizmów, lub maszyn nieruchomo, lub pozwalania im się obracać w pewnych sytuacjach - hamulec luzujący
skalowania obciążania maszyny w celu symulowania zewnętrznego obciążenia - hamulec pomiarowy, lub hamownia

[madohora]

[madohora]

Przerzutka ta składa się z ruchomego ramienia, zwanego pantografem, oraz prowadnicy łańcucha zwanej popularnie wózkiem.

[madohora]

Pantograf posiada zwykle dwa ruchome sworznie i wewnętrzną sprężynę. Z jednej strony jest on przymocowany śrubą do haka ramy, a z drugiej jest do niego przymocowany wózek. Pantograf razem z wózkiem jest utrzymywany w stałej pozycji dzięki lince sterującej biegnącej do manetki. Zmieniając za pomocą manetki długość linki zwalnia się lub popuszcza pantograf, który cały czas ma tendencję do prostowania się dzięki naciągowi wewnętrznej sprężyny. W tanich wersjach przerzutek pantograf pracuje w płaszczyźnie równoległej do powierzchni zębatek, zaś w droższych wersjach jest on skręcony w stronę tej powierzchni, co powoduje, że oprócz przesuwania wózka w poziomie dokonuje się także jego przesuwanie w pionie, dzięki czemu przerzucanie jest bardziej równomierne niezależnie od rozmiaru zębatek. Sprężyna naciągowa przerzutki razem z wózkiem powoduje także utrzymywanie stałego naciągu łańcucha. Oprócz sprężyny wewnątrz pantografu w przerzutce znajduje się również sprężyna zamocowana na śrubie łączącej pantograf z ramą. Dzięki temu pantograf ma pewną swobodę ruchu obrotowego w stosunku do ramy, dzięki czemu ma on tendencję do „wybierania” łańcucha, przy dużych wstrząsach.

[madohora]

W większości przerzutek przyjął się stały standard indeksacyjny narzucony przez firmę Shimano, w którym zmiana długości linki o 1 mm powoduje przesunięcie wózka w poziomie o około 1,7 mm (umownie przyjęto 1:2). Dzięki tej normie można w zasadzie do każdej przerzutki zastosować każdy rodzaj manetki, o ile tylko liczba pozycji na manetce zgadza się z liczbą tylnych zębatek. Jedynym odstępstwem od tego są przerzutki produkcji firmy SRAM z serii ESP, w których 1 mm wyciągniętej linki odpowiada 1 mm przesunięcia wózka. Przerzutki te wymagają zastosowania odmiennych manetek.

[madohora]

Przekładnia składa się z ramienia sterującego, do którego jest przymocowana prowadnica łańcucha. Całość jest przykręcana obejmą do rury podsiodłowej ramy lub czasem do samej tulei supportowej.

[madohora]

Dalsze montowanie i regulacja przekładni odbywa się dokładnie tak samo jak w przypadku przerzutki tylnej.

[madohora]

Chełm – od 28 kwietnia 2010

[madohora]

Wałbrzych – od 28 maja 2010

[madohora]

[madohora]

Wyścig był zaliczany do polskiego cyklu wyścigowego ProLiga, zaś od 2003 roku wpisany jest do kalendarza UCI i zaliczany jest do kontynentalnego cyklu wyścigowego UCI Europe Tour. Posiada kategorię UCI 1.2.

[madohora]

Aktualnie w ramach kolarstwa górskiego rozgrywa się również zawody w ramach kilku dyscyplin. Są to:

Cross-country (XC) – rozgrywane są one na rundach, zwykle o długości od 6 do 8 km, które zawodnicy pokonują kilka lub kilkanaście razy w trakcie jednego startu. Zawodnicy ruszają wspólnie ze startu zatrzymanego. Od 2005 roku, podobnie jak w kolarstwie przełajowym, zawodnicy mogą korzystać z narzędzi i części zamiennych dostępnych w wyznaczonych do tego celu boksach. Ewentualnych napraw muszą jednak dokonywać sami. O zwycięstwie decyduje wyłącznie kolejność dotarcia zawodników do mety. Zawody seniorów trwają około 2 godzin.

[madohora]

W Polsce pierwsze Mistrzostwa Polski sygnowane przez Polski Związek Kolarski odbyły się w 1999 roku w Szklarskiej Porębie. Wygrał je Szymon Syrzistie.

[madohora]

Najczęściej rowery zjazdowe ważą w przedziale 16-20 kg, są w pełni amortyzowane i posiadają geometrię odmienną od reszty rowerów górskich. 203 mm (8 cali) skoku zawieszenia jest niejako normą, jakkolwiek są również modele mające nawet 300 mm. Dużej średnicy 203 mm tarczowe hamulce hydrauliczne (podobne budową do motocyklowych czy samochodowych) pozwalają szybko zatrzymać się, nawet przy sporej prędkości. Rowery zjazdowe i freeride'owe są bardzo podobne, choć są między nimi pewne nieznaczne różnice. Głównie zmiany sprowadzają się do niżej osadzonego środka ciężkości, większej bazy kół (to znaczy większej odległości pomiędzy osiami przedniego i tylnego koła) i bardziej płaskiego kąta główki ramy, co owocuje większą stabilnością i bardziej przewidywalnym prowadzeniem roweru podczas skrętów przy dużych prędkościach.

[madohora]

Z powodu dużych prędkości uzyskiwanych przez zawodników w trudnym terenie jest to sport bardzo urazowy, mimo stosowania specjalnych osłon ("zbroi"), pełnych zestawów ochraniaczy na ręce i nogi oraz kasków ze szczęką. Są one zbliżone wizualnie do motocrossowych, lecz są lżejsze, mniej wytrzymałe oraz nie są dopuszczone do używania na motocyklach.

[madohora]

Konkurencja cross-country jest w programie mistrzostw świata od początku ich istnienia. W dyscyplinie tej rozgrywane są także mistrzostwa krajowe oraz kontynentalne. XC pojawiło się na Igrzyskach Olimpijskich w 1996 roku w Atlancie. Puchar świata rozgrywany jest od 1991 roku. W Polsce najbardziej znane zawody cross-country dla profesjonalistów to Grand Prix MTB organizowane przez Lang Team. Popularnością wśród amatorów cieszą się zawody takie jak: Family Cup, Thule Cup, Decathlon Bike Cup.

[madohora]

BMX zadebiutował jako dyscyplina olimpijska w Pekinie w 2008 r. Pierwszym mistrzem został Łotysz Māris Štrombergs, a mistrzynią Francuzka Anne-Caroline Chausson.

[madohora]

Heelkicker − przeciągnięcie nóg wokoło własnych rąk podczas trzymania kierownicy i dotknięcie się piętami

[madohora]

Nac Nac's − przełożenie jednej nogi nad tylnym kołem

[madohora]

Piłka rowerowa - dyscyplina kolarska znana od końca XIX wieku.

[madohora]

MTBstunt NETchampionship (od 2011 „International Online MTBstunt Championship”) – internetowe zawody międzynarodowe organizowane przez MTB Stuntforum. Polegają one na tym, że zawodnicy wysyłają swoje nieedytowane filmy, które są oceniane przez jury MTB Stuntforum.

[madohora]

IO HARMONOGRAM RYWALIZACJI W KOLARSTWIE SZOSOWYM - Na Szosie - 18.07.2021

[madohora]

TOUR DE FRANCE - Eurosport - 18.07.2021

[madohora]

TOKIO. DARIUSZ SZPAKOWSKI WRACA DO PRACY - www.wp.pl - 18.07.2021

[madohora]

IO POLKA Z WILEŃSZCZYZNY POJEDZIE DLA SŁOWENII - Onet - 20.07.2021

[madohora]

W GŁOWIE MAM WALKĘ O MEDALE - Onet - 20.07.2021

[madohora]

ROWERAMI NA RZECZ POLEGŁYCH KOLEGÓW - www.olsztyn.com.pl - 23.07.2021

[madohora]

IO KORONAWIRUS W SZOSOWEJ KADRZE - Interia - 23.07.2021

[madohora]

EKWADOR, TAJLANDIA I IRAN. ONI JUŻ MAJĄ ZŁOTO - Sport - 23.07.2021

[madohora]

MYŚLAŁA, ŻE MA ZŁOTO - Interia - 25.07.2021

[madohora]

rowerzysta moze korzystać z chodnika dla pieszych wtedy, gdy
brak jest drogi (ścieżki) dla rowerów i na drodze (szosie) dozwolo-
ny jest ruch pojazdów samochodowych z prędkością większą niż
60 kmjh
. w takich przypadkach rowerzysta musi zachować szczegolną
ostrożność i ustępować pierwszeństwa pieszemu

[madohora]

100 zł
- możesz dostać mandat w tej wysokości (karta rowero-wa obowiązuje młodzież od 10 do 18 lat. wydawana nieodpłatniew szkołach) gdy będziesz jechał rowerem bez uprawnień, zlekce-ważysz znak zakazu wjazdu, gdy będziesz przewoził kogoś pijanego

[madohora]

Rower miejski wypożyczony – na przykład – przy Stadionie Śląskim w Chorzowie, a zwrócony na rynku w Katowicach czy na Paprocanach w Tychach – nikogo już nie będzie dziwić i nie będzie skutkować zablokowaniem konta użytkownika.

[madohora]

Należy pamiętać, że możliwość relokacji będzie dotyczyć wyłącznie rowerów standardowych.
Rowery typu tandem, dziecięcy, familijny albo cargo dalej będzie można wypożyczać i oddawać
wyłącznie w obrębie jednego miasta (oferta dotycząca rowerów specjalnych w poszczególnych
wypożyczalniach nie jest jednolita i wymaga odpowiednio dostosowanych stojaków)

[madohora]

Inne alternatywne nazwy handbike'a: handcycle, trójkołowy wózko-rower inwalidzki z napędem korbowym.

[madohora]

Jarosław Rola - niepełnosprawny kolarz i narciarz (mono-ski) z Kamiennej Góry jest konstruktorem min. trójkołowego handbike`a górskiego, którego konstrukcja pozwala na zdobywanie górskich szczytów. Jego amortyzowany handbike był pierwszą taką konstrukcją i zapoczątkował rozwój handbike`ów górskich na świecie. Na swoim rowerze Jarosław Rola zdobywał między innymi szczyt Śnieżki i Kilimandżaro.

[madohora]

masy pojazdu - pojazd wykonany z aluminium lub kompozytu węglowego ma masę poniżej 11 kg.

[madohora]

pozycji rowerzysty, najmniejszy opór powietrza zapewniają niskie rowery z półleżącą pozycją.

[madohora]

W Europie popularny również wśród osób pełnosprawnych. Większość organizacji dopuszcza wspólną rywalizację. Wyjątkiem są imprezy pod przewodnictwem Międzynarodowego Komitetu Paraolimpijskiego IPC.

[madohora]

Trajka (ang. trike), traja, trójkołowiec, trzykołowiec – pojazd silnikowy na trzech kołach.

[madohora]

Trajki z przodu mają jedno koło w osi symetrii pojazdu, a dwa koła z tyłu. Inne odmiany trajki mogą mieć dwa koła z przodu i jedno z tyłu (np. model Can-am Spyder 990).

[madohora]

Pierwszy samochód nie miał skrzyni biegów, lecz prostą przekładnię z mechanizmem różnicowym. Po nieudanych próbach wbudowania ważącego 100 kg silnika do ramy rowerowej Benz zdecydował, że jego pojazd będzie poruszał się na trzech kołach. Ramę pierwszego samochodu wykonano z giętych rur stalowych. Na niej zamontowano ławkę dla kierowcy i pasażera. Nierówności drogi amortyzowały umieszczone pod nią sprężyny oraz piórowe resory. Metalowe elementy pokryto błyszczącym czarnym lakierem, który do dziś figuruje w ofercie Mercedesa-Benza jako „Schwarz DB 040”. Pojazd wykonano w Mannheim, z wyjątkiem obręczy kół, które zamówiono w wytwórni Adler we Frankfurcie.

[madohora]

[madohora]

*

[madohora]

Najwięcej medali olimpijskich w konkurencjach kobiet we wszystkich odmianach kolarstwa zdobyły zawodniczki z Holandii. W ich dorobku jest 17 medali – 9 złotych, 2 srebrne i 6 brązowych. Tyle samo medali zdobyły reprezentantki Stanów Zjednoczonych, jednak na ich koncie jest mniej złotych medali, w efekcie czego plasują się w klasyfikacji państw na czwartym miejscu. Drugie miejsce z 16 medalami (8 złotych, 6 srebrnych i 2 brązowe) zajmuje Wielka Brytania, a trzecie Francja (13 medali – 7 złotych, 5 srebrnych i 1 brązowy)

[madohora]

W 1972 wystartował na igrzyskach olimpijskich w Monachium, gdzie razem z Ryszardem Szurkowskim, Edwardem Barcikiem i Lucjanem Lisem zdobył srebro w drużynowej jeździe na czas. Wynik ten powtórzył na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Montrealu (z Ryszardem Szurkowskim, Tadeuszem Mytnikiem i Mieczysławem Nowickim). Na obu tych imprezach startował także w wyścigach ze startu wspólnego, zajmując odpowiednio 76. i 11. miejsce.

[madohora]

W 1971 był też najlepszy w Tour de Pologne. Wygrał wówczas trzy etapy, a przez sześć ostatnich jechał w koszulce lidera. W 1973 wygrał jeden etap, a w klasyfikacji końcowej zajął 4. miejsce. W 1974 wygrał jeden etap, w 1976 wygrał prolog i pierwszy etap, ale następnie wycofał się ze względów zdrowotnych.

[madohora]

Pierwsze miejsce w klasyfikacji generalnej zajął Stanisław Szozda (Legia Warszawa), drugie Jan Smyrak (Górnik Słupiec), a trzecie Ladislav Zakretta (Francja).

[madohora]

Kontrowersje związane z dopingiem nie ominęły również siedmiokrotnego mistrza Lanca Armstronga, jednak nigdy nie było przeciw niemu dowodów. Częściowo podejrzenia rzucił na Armstronga jego kolega z włoskiej drużyny, lekarz Michele Ferrari, który przyznał się do zapisywania dopingu atletom. Pojawiły się również zarzuty mówiące, że Armstrong nie jest w stanie tak jeździć bez dopingu.

NAJSŁYNNIEJSI KOLARZE OKRSU MIĘDZYWOJENNEGO

[madohora]

Wszystkie zdjęcia pochodzą z 1927 roku. Podpis pod zdjęciem brzmiał - Najsłynniejsi kolarze na świecie. Niestety pod zdjęciami brak życiorysów tych panów.

[madohora]

Według amerykańskiego raportu z 2015 r. w wielu przypadkach rowery elektryczne mogą być bardziej wydajne na pasażerokilometr niż transport szynowy. Gdyby globalny udział rowerów w podróżach w miastach wzrósł z około 6% obecnie do 11% w 2030 r. i 14% w 2050 r., ta zmiana ograniczyłaby całkowitą emisję CO2 o 7% w 2030 r. oraz 11% w 2050

[madohora]

W 2000 r. ten sam uniwersytet zbadał efekty dojeżdżania rowerem do miejsca pracy lub nauki. Badacze przyglądali się życiu 30 000 mieszkańców Kopenhagi w różnym wieku średnio przez okres 15 lat. W trakcie trwania projektu zmarło 6000 osób. Okazało się, że u ludzi jeżdżących do pracy rowerem ryzyko, że umrą w trakcie okresu badania, było o 40% niższe (nawet po wzięciu pod uwagę wpływu czynników typu poziom aktywności sportowej niezwiązanej z transportem)

[madohora]

W Danii i Holandii kobiety stanowią odpowiednio 55 oraz 56% rowerzystów. Jest możliwe, że równy udział obu płci w ruchu rowerowym jest powiązany z dobrą infrastrukturą. Badanie przeprowadzone w Nowym Jorku wykazało, że na Piątej Alei, gdzie znajduje się wydzielona droga dla rowerów, udział kobiet wynosił 20%. Na równoległej Szóstej Alei, gdzie nie ma infrastruktury rowerowej, 10%. W publikacji Lady Cyclist z 1895 r. angielska pisarka Louise Jeye pisała o wolności jaką daje rower: „To nowa era, nowa era emancypacji, a przyniósł ją rower. Nieskrępowane obecnością przyzwoitki lub co gorsza męskiego adoratora młode dziewczyny naszych czasów cieszą się wolnością pedałowania i jazdą wśród pięknych krajobrazów. Mogą poczuć prawdziwą niezależność, a ponadto, poprawiając swoją kondycję fizyczną, dbają też o umysł”

[madohora]

Badania realizowane między innymi w Kopenhadze wykazały, że choć klienci na rowerach kupują mniej podczas jednej wizyty, to zaglądają do sklepu częściej, więc w ogólnym rozrachunku wydają więcej niż ci zmotoryzowani[28]. W 2013 r. nowojorski Departament Transportu zamówił cykl analiz wpływu wybranych nowych dróg dla rowerów na firmy. Badacze ustalili, że 3 lata po wytyczeniu pasów rowerowych na Dziewiątej Alei na Manhattanie dochody przedsiębiorstw zlokalizowanych wzdłuż tej ulicy urosły o 49%, podczas gdy zyski firm przy trzech podobnych ulicach, przy których pasy dla rowerów nie powstały, poszły w górę zaledwie o 26%. Podobnie na Brooklynie, gdzie sprzedaż w dzielnicy wzrosła średnio o 60%, ale wzdłuż drogi dla rowerów na Vanderbilt Avenue się podwoiła. „Wynika stąd, że stworzenie bezpieczniejszej, bardziej przyjaznej i zrównoważonej infrastruktury ulicznej rzadko szkodzi lokalnym przedsiębiorcom, a w przeważającej większości przypadków jest dla nich błogosławieństwem” – podsumowanie raportu

[madohora]

Rower w myśl ustawy Prawo o ruchu drogowym jest pojazdem o szerokości nieprzekraczającej 0,9 m i poruszanym siłą mięśni osoby jadącej tym pojazdem, przy czym dopuszcza się wyposażenie roweru w napęd elektryczny zasilany napięciem nie wyższym niż 48 V o znamionowej mocy ciągłej nie większej niż 250 W, którego moc wyjściowa zmniejsza się stopniowo i spada do zera po przekroczeniu prędkości 25 km/h

[madohora]

Pojazd, który spełnia wymagania roweru, przekraczając jednak 9 dm szerokości, definiowany jest jako wózek rowerowy (np. riksza)

[madohora]

Rowerzysta powinien korzystać z drogi dla rowerów lub pasa ruchu dla rowerów, jeśli są one wyznaczone dla kierunku, w którym się porusza lub zamierza skręcić

[madohora]

Rowerzysta ma obowiązek trzymać nogi na pedałach lub podnóżkach

[madohora]

Rowerzyści mogą używać opon z umieszczonymi w nich na trwałe elementami przeciwślizgowymi

[madohora]

W rowerach niemieckich, szwajcarskich czy francuskich przeważają przerzutki zewnętrzne i hamulce szczękowe.

[madohora]

Rowery dla najmłodszych z reguły nie są wyposażone w hamulce. Zdarzają się modele z jednym lub dwoma hamulcami.

[madohora]

Ich podstawową wadą jest natomiast ich niestabilność w stanie spoczynku, oraz przy prędkościach poniżej 10 km/h. W ruchu pojazd jednośladowy jest samorzutnie stabilizowany dzięki efektowi żyroskopowemu.

[madohora]

W niektórych rodzajach kół zamiast dętek i opon stosuje się opony bezdętkowe. Są one lżejsze, i bardziej odporne na drobne przebicia poprzez zastosowanie mleczka uszczelniającego, ale kosztowniejsze i trudniejsze w obsłudze w odróżnieniu od zestawów dętkowych.

[madohora]

Wraz z przebiegiem, łańcuch ulega wydłużeniu, gdyż przechodząc przez koła łańcuchowe i rolki jest załamywany i prostowany. Proces ten nie oznacza jednak zwiększania długości blaszek lub innych elementów łańcucha poprzez odkształcenia plastyczne. Podziałka łańcucha zwiększa się w wyniku ścierania się powierzchni trących o siebie, czyli kołnierzy blaszek wewnętrznych (lub tulejek w łańcuchach starego typu) i sworzni.

[madohora]

Przekładnia jest, w odróżnieniu od przerzutki tylnej, zawsze zamocowana na zewnątrz supportu. Wszelkie próby konstruowania przekładni wewnętrznych, montowanych wewnątrz osi supportu, jak dotąd zawiodły, ze względu na ogromne przeciążenia, jakie występują na wałku supportowym. Zadaniem przekładni jest wymuszać na łańcuchu przechodzenie z jednej zębatki na drugą.

[madohora]

Parakolarstwo (paracycling) – to termin odnoszący się do dyscyplin uprawianych przez zawodników niepełnosprawnych. Zawodnicy są podzieleni na grupy w zależności od używanego sprzętu:

B – tandem
H1-H4 – handbike
T1-T2 – tricykl
C1-C5 – rower tradycyjny, w tym zmodyfikowany

[madohora]

Zalety roweru górskiego i jego uniwersalność powodują, że jest on bardzo często wybierany jako środek transportu podczas eskapad górskich oraz wycieczek w trudnym terenie. Dzięki temu pojawił się całkiem nowy odłam turystyki rowerowej, zarówno prywatnej, jak też zorganizowanej, polegającej na przemierzaniu szlaków niedostępnych dla samochodów, a z powodu dużych odległości zbyt długich dla turystów pieszych.

[madohora]

Maraton (MX, MT) – uprawiany jest na rowerach podobnych w konstrukcji do rowerów do XC, ale polega na przejeździe długiej trasy od 50 do około 200 km, głównie w terenie. W maratonach rozgrywane są oficjalne zawody, a od 2004 roku organizowany jest puchar świata pod auspicjami UCI.

[madohora]

Frame grab − złapanie ręką ramę

[madohora]

DARIUSZ SZPAKOWSKI WRACA DO PRACY - www.tvp.pl - 18.07.2021

[madohora]

SEKS AFERA W KOLARSTWIE - www.wp.pl - 20.07.2021

[madohora]

TOUR DE POLOGNE 2021 - Na Szosie - 20.07.2021

[madohora]

Cena takich pojazdów produkowanych przez polskich producentów waha się od 3000–18000 zł. W USA handbike'i można kupić już za 1500–2000 USD, problemem może być transport i płatność za zakupy za oceanem.

[madohora]

W języku polskim nazwy tej nie używa się w odniesieniu do innych konstrukcji trójkołowych, np. pojazdów o napędzie mięśniowym, podobnych do rowerów (pojazd taki nazywany bywa tricyklem), ani do motocykli z bocznym wózkiem, ani do trójkołowych wózków inwalidzkich (także wobec tych z napędem motorowym), ani też wobec powszechnych w Azji trójkołowych riksz ani motorowych pojazdów do przewozu pasażerów. Wyjątkiem jest potoczna nazwa trikke.

[madohora]

[madohora]

Zabrania się rowerzystom czepiania się pojazdów

[madohora]

Brompton stał się w latach 70. i 80. XX w. bardzo popularny w Londynie, Tokio, Nowym Jorku i innych wielkich metropoliach, zwłaszcza na Dalekim Wschodzie. Jego popularność zmniejszyło dopiero rozpowszechnienie się mody na deskorolki i rolki, z pomocą których w jeszcze prostszy sposób można realizować krótkie podróże od przystanków i stacji transportu publicznego, do miejsc docelowych w miastach.

[madohora]

[madohora]

Kierujący rowerem zobowiązany jest do korzystania z pobocza, o ile ono istnieje, nadaje się do jazdy i nie utrudnia ruchu pieszych

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Carl Lorenz (ur. 27 listopada 1913 w Chemnitz - zm. 25 listopada 1993 w Berlinie) – niemiecki kolarz torowy, mistrz olimpijski. Największy sukces w karierze Carl Lorenz osiągnął w 1936 roku, kiedy wspólnie z Ernstem Ihbe zdobył złoty medal wyścigu tandemów podczas igrzysk olimpijskich w Berlinie. W finale reprezentanci III Rzeszy pokonali ekipę Holandii w składzie: Bernard Leene i Henk Ooms. Był to jedyny medal wywalczony przez Ernsta Ihbe na międzynarodowej imprezie tej rangi. Był to również jego jedyny start olimpijski. Ponadto wielokrotnie zdobywał medale torowych mistrzostw kraju, w tym złoty w swej koronnej konkurencji w 1936 roku. W 1934 roku razem z Ihbe zwyciężył także na mistrzostwach Wielkiej Brytanii. Nigdy nie zdobył medalu na torowych mistrzostwach świata.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Rowery mają koła, plotkarki języki, Co się szybciej obraca? - filozofowie nie dociekli.

[madohora]

Przewodniczący (do staruszki, która wniosła skargę, że ją potrącił rowerzysta).- Więc na
panią w całym pędzie najechał cyklista?
Staruszka, Przepraszam pana sędziego: był to nie cyklista, ale istny cyklon!

[madohora]

- Więc pan teraz lepiej jeździ na rowerze?

[madohora]

POLICJA ZATRZYMAŁA ZŁODZIEI ROWERÓW - Nasze Miasto - 20.08.2014

[madohora]

ŚCIEŻKA ROWEROWA POŁĄCZY RUDĘ ŚLĄSKĄ Z KATOWICAMI - Wyborcza.pl - 20.08.2014

[madohora]

POLO NA ROWERACH FRANCJA 1926 ROK - CIEKAWE CZEMU SIĘ NIE PRZYJĘŁO

[madohora]

[madohora]

NOWE TRASY ROWEROWE. DWA MIASTA JUŻ POŁĄCZONE - Gazeta.pl - 03.09.2014

[madohora]

A ja i tak dalej nie potrafię zrozumieć zjawiska dlaczego na Nikiszu wszyscy rowerzyści jeżdżą tą stroną G D Z I E * N I E * M A* Ś C I E Ż K I * R O W E R O W E J?!

[madohora]

Dzisiaj usłyszałam że jestem p....a bo śmiałam chcieć wsiąść do autobusu i weszłam w drogę rowerzyście

[madohora]

[madohora]

V PLENER ROWEROWY 2014 - www.portalgorski.pl

[madohora]

MAJÓWKA NA ROWERZE POZNAJ TRASY ROWEROWE - Nasze Miasto - 27.04.2016

[madohora]

1. Prawo jazdy po ulicach miasta wydaje odnośna Inspekcja C. Ń. Prez. Policji w której petent zamieszkuje, na skutek piśmiennego podania z wyszczególnieniem do jakich celów jazdy roweru używać będzie. Opłata za kartę cyklistowską na prawo jazdy wynosi Mk. 1 fen. 20.

[madohora]

A tak na marginesie w dalszym ciągu nie mogę pojąć zjawiska. Na Nikiszu jest ścieżka rowerowa i ....wszyscy jeżdżą drugą stroną, tam gdzie ścieżki nie ma!!!

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Nikiszowiec i Giszowiec jeszcze piękniejsze na rowerze! Po raz czwarty miłośnicy dwóch kółek poznawać mogą uroki zabytkowych dzielnic Katowic. Zdzisław Majcherczyk, organizator rajdu z klubu Pozytywnie Zakręceni podkreśla, że do jeżdżenia na rowerze zmusiła go wizja zbliżającej się emerytury. Największym rowerowym wyczynem Majcherczyka jest rajd dookoła Polski, w ciągu miesiąca przejechał 3600 kilometrów. Początek rajdu w Katowicach Giszowcu przy domu kultury Pod Lipami o godzinie 9:00.

www.radio.katowice.pl/index.php?id=94&tx_ttnews%5Btt_news%5D=33934&tx_ttnews%5BbackPid%5D=14&cHash=0cea53e9bd
--

[madohora]

W jednej z miejscowości w okolicy Gliwic starsza pani na dość wąskich chodniku (to było tylko kilka metrów, dalej już był cały duży chodnik) jechała po nim narażając na niebezpieczeństwo i siebie i innych. Smaczku dodaje to, że to zwężenie chodnika przypadło w miejscu przejścia dla pieszych. Można było rower przeprowadzić. No ale "Nic się nie stało"

[madohora]

Ja jakoś w to nie wierzę
Że będę jeździć na rowerze
Ale zanim wszystko będę miała w d....
To chyba sobie jeszcze rower kupię

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Onet.pl - 06.08.2019

[madohora]

Dopóki tak to będzie wyglądało, to ja dziękuję za taką ilość rowerów.

[madohora]

[madohora]

RYBNIK. MILIONOWY ROWERZYSTA NA BULWARACH - Gość - 31.07.2019

[madohora]

TOUR DE POLOGNE - Dziennik Zachodni - 02.08.2019

[madohora]

TOUR DE POLOGNE 2019 - Dziennik Polski - 04.08.2019

[madohora]

[madohora]

A ten autobus wiózł powietrze? Nikt z pasażerów nie zareagował? Nie widzieli czy woleli nie widzieć?

[madohora]

Tour de France 1998 był prawdopodobnie najbardziej skandalicznym w historii. Skandal wybuchł 8 lipca 1998, gdy francuska policja aresztowała Willy’ego Voeta, jednego z lekarzy drużyny Festina. Oskarżono go o posiadanie dużej liczby nielegalnych recept na narkotyki, erytropoetynę (EPO), hormon wzrostu, testosteron i amfetaminę

[madohora]

W tym samym roku mistrz świata w jeździe indywidualnej na czas, David Millar został zdyskwalifikowany, gdyż był podejrzanym w sprawie wykrytej przez francuską policję, dotyczącej znalezienia narkotyków i środków dopingujących w siedzibie Cofidisu. Millar przyznał się do stosowania dopingu[8]. Jego kara została skrócona za to, że pomógł w wykryciu sposobów, którymi kolarze unikają wykrywania dopingu.

[madohora]

W Krakowie (ulica Grodzka, ulica Kanonicza, okolice Wawelu) nie da się przejść bo tam rządzą hulajnogi . Jak nazwać człowieka jeżdżącego na hulajnodze?

[madohora]

Dobrze powiedział papież Franciszek. "Jeżeli to przetrwamy to jeszcze na wszystko przyjdzie czas"

[madohora]

Ta. Katowice idą na rekord. Rekord zakażeń. Mało nam te 2777 - my możemy więcej. A co tam? Ja już widzę te rowery dezynfekowane po każdym kto go użyje. Kto to ma dezynfekować.

[madohora]

• Un cycliste donne un coup de genou à une fillette

[madohora]

RYSZARD SZURKOWSKI MIAŁ NIEZWYKŁĄ RZADKO SPOTYKANĄ CECHĘ - Interia - 01.02.2021

[madohora]

Różne wersje welocypedów opracowywali w 2. połowie XIX wieku wynalazcy we Francji i Stanach Zjednoczonych, wśród nich Francuz Pierre Lallement. Konstrukcje te inspirowane były m.in. „maszyną biegową” (nazwaną przez twórcę „drezyną”, choć dziś nazwa ta określa pojazd innego rodzaju) opracowaną przez niemieckiego wynalazcę, barona Karla Draisa i niezależnie przez Denisa Johnsona z Londynu w 1819.

[madohora]

Rowery towarowe są najczęściej wykorzystywane przez:

Rodziny i osoby indywidualne. Jest to najpowszechniejsze zastosowanie. Rowery służą do transportu zakupów, towarów, mebli, dzieci i innych osób;
Firmy kurierskie i transportowe. Wiele zachodnich firm kurierskich i urzędów pocztowych ma w swojej flocie rowery towarowe;
Gastronomię i handel. Istnieją rowery towarowe przystosowane do celów mobilnej gastronomii i handlu;
Służby miejskie i komunalne. Rowery towarowe są używane także przez służby sprzątające i techniczne w miastach (także w Polsce);
Zakłady produkcyjne. Rowery służą do transportu materiałów na terenie zakładu produkcyjnego;
Sklepy IKEA w wybranych krajach udostępniają swoim klientom rowery towarowe do przewozu zakupów.

[madohora]

Etiuda ma podłoże autobiograficzne – opowiada o wydarzeniu, jakie spotkało Polańskiego 30 czerwca 1949 roku w Krakowie, kiedy to recydywista Roman Dziuba, znany także jako Janusz Zenatowicz, zaproponował mu okazyjne kupno roweru. Ofertą tą zwabił go do bunkra, starego schronu przeciwlotniczego znajdującego się na terenie Parku Krakowskiego, uderzył cegłą w głowę i okradł

[madohora]

E-Thru:
12mm/142mm
15mm/100mm

[madohora]

Kierownica rowerowa – element roweru służący do zmiany kierunku ustawienia płaszczyzny koła skrętnego (lub kół) w stosunku do osi roweru, jednocześnie jeden z trzech punktów podparcia rowerzysty (obok pedałów i siodełka).

[madohora]

[madohora]

Droższe rodzaje korb są odlewami lub kształtkami wycinanymi na frezarce. Kształt korb jest tak dobrany, aby zapewnić maksymalną wytrzymałość przy jak najmniejszej masie. Najdroższe odmiany korb, występujące w wyższych grupach osprzętu, są odlewami z wydrążonym wnętrzem.

[madohora]

Sekcja Rowerzystów Miejskich organizuje demonstracje i inne imprezy rowerowe, prowadzi korespondencję i uczestniczy w spotkaniach z władzami miasta i projektantami dróg rowerowych, współpracuje z mass mediami i prowadzi działalność wydawniczą. Ważne miejsce w kalendarzu imprez organizowanych przez SRM zajmuje rowerowe powitanie wiosny, podczas którego topiona jest nietypowa marzanna symbolizująca wybrany problem komunikacyjny dotyczący ruchu rowerowego.