Wokół dyni - szarady

[madohora]

Niedojrzały owoc wykorzystuje się jako warzywo. Owoce mają aromatyczny zapach i służą do perfumowania prania i odzieży lub do poprawy zapachu domów.

[madohora]

Abobra cienkolistna (Abobra tenuifolia) – gatunek byliny z monotypowego rodzaju Abobra Naudin, 1862 z rodziny dyniowatych. Występuje w stanie dzikim w tropikalnej Ameryce Południowej. W Europie Środkowej uprawiana jako roślina ozdobna.

[madohora]

Roślina ozdobna
Sposób uprawy: w szklarniach, latem także w gruncie. Korzeń powinien być wykopywany z gruntu na zimę i przechowywany.

[madohora]

kabaczek, dynia szparagowa, grupa odmian bot. dyni (zwyczajnej), jednoroczna roślina warzywna;
pokrój krzaczasty; kabaczek jest uprawiany ze względu na owoce spożywane po ugotowaniu — w fazie dojrzałości fizjol. osiagają masę 2–3 kg.

[madohora]

Łodygi wzniesione lub płożące.
Łodyga
Od pędu głównego odrastają krótkie pędy 5–10 cm długości.
Liście
Osadzone na długich ogonkach, sercowate lub okrągłe, głęboko wcinane, niekiedy ze srebrnymi plamkami. Duże, z kątów liści wyrastają wąsy czepne, jeśli pokrój jest krzaczasty to roślina nie wytwarza wąsów czepnych.
Kwiaty
Żółte, rozdzielnopłciowe, owadopylne, pojedyncze, bardzo duże o 5 płatkach i 3 lub 5 komorowej zalążni. Na tej samej roślinie najpierw wyrastają kwiaty męskie, później żeńskie.
Owoce
Jagody, silnie wydłużone (10–40 cm), maczugowate, lekko żeberkowate koloru ciemnozielonego, rzadziej żółtego i pomarańczowego z jaśniejszymi plamkami. Na przekroju mają wygląd podobny do ogórków, z tym, że miąższ ich jest zielonkawy. Masa owocu może się wahać od 0,15 do 3 kg.
Korzeń
Palowy do 2 m długości.

[madohora]

Wartość odżywcza owocu: Ma wysoką wartość dietetyczną: zawiera duże ilości cukrów, witaminy C, PP, B1, karotenu, ponadto owoce nie kumulują metali ciężkich. Wartość energetyczna 100 g cukinii wynosi ok. 15 kcal

[madohora]

cukinia, Cucurbita pepo, var. giromontina, odmiana dyni zwyczajnej (dynia), jednoroczna roślina warzywna;
jest uprawiana ze względu na owoce — silnie wydłużone, u nasady nieco węższe, lekko żebrowane; spożywane w stanie świeżym (surowe), jako marynaty lub po ugotowaniu; największą wartość dietetyczną i zawartość wit. C (ok. 30 mg%) mają owoce zebrane we wczesnej fazie dojrzałości (o dł. 8–12 cm, gdy mają jeszcze okwiat); w fazie dojrzałości fizjol. osiągają one masę 3–8 kg; cukinia ma podobne wymagania klim. i glebowe jak dynia zwyczajna; daje wysokie plony — 60 do 150 t z ha.

[madohora]

Cukinia jest rośliną jednoroczną produkującą długie położone łodygi, które mają tendencję do pięcia się po okolicznych przeszkodach. Od głównego pędu odrastają krótsze, 10-centymetrowe łodyżki, na końcach których rozwijają się żółte kwiaty. Kwiaty te są również cenionym przysmakiem kulinarnym, choć większość hodowców wyczekuje, aż z ich zalążni rozwinie się owoc, czyli podłużna, zielona lub żółta cukinia. Z botanicznego punktu widzenia cukinia jest bowiem owocem!

[madohora]

Poszczególne odmiany różnią się przede wszystkim kolorem i kształtem – smak pozostaje ten sam. Na polskim rynku najczęściej mamy do czynienia z ciemnozieloną odmianą „Nefretiti”, ale do celów ozdobnych szczególnie poleca się także żółtą „Atenę Polkę” oraz „Goldenę”, a także kremową odmianę „Opal” czy pasiatą „Tapir”.

[madohora]

Pod względem mineralnym cukinia nie należy do szczególnie cennych warzyw, ale mimo to dostarcza znaczących ilości potasu (7% zalecanego dziennego spożycia w 100 g) oraz manganu (9%). Niebagatelne są również umiarkowane zasoby innych soli mineralnych - cynk, fosfor, magnez, mangan, miedź, potas, sód, wapń i żelazo.

[madohora]

Jako wyjątkowo dobre źródło witaminy C, cukinia jest jednocześnie kopalnią innych związków fitochemicznych o działaniu przeciwutleniającym, m.in. witaminy A, dysmutazy ponadtlenkowej oraz glutationu. W rezultacie ma wysoce pozytywny wpływ na stan skóry w kontekście starzenia się i szkodliwego wpływu środowiska.

[madohora]

Cukinia na dobre już wpisała się do kanonu europejskiej i światowej kuchni, stając się elementem obowiązkowym klasycznych dań. W Francji wykorzystuje się ją do jednogarnkowego dania ratatouille, które łączy w sobie smak duszonych warzyw z południa. We Włoszech legendą owiane są Fiore di Zucca, czyli kwiaty cukinii smażone w delikatnym cieście. W Bułgarii natomiast je się smażoną cukinię z jogurtowym dipem, a w Turcji rodzaj omletu zwanego mücver. Cukinie znajdziemy także w smażonych daniach kuchni tajskiej i wietnamskiej, a także w meksykańskich mieszankach chili.

[madohora]

PLACKI Z CUKINI

700 g startej cukinii
¼ szklanki mąki
¼ szklanki parmezanu
1 jajo
2 rozgniecione ząbki czosnku
2 łyżki oliwy z oliwek
sól kamienna
pieprz zielony

Startą cukinię posypujemy solą i odstawiamy w durszlaku na ½ godziny nad zlewem. Po tym czasie dokładnie odciskamy z wody. W misce łączymy cukinię, mąkę, jajko, parmezan i czosnek, odprawiamy pieprzem i solą. Na patelni rozgrzewamy olej i wykładamy łyżką ciasto, tworząc małe placuszki. Smażymy 2-3 minuty z każdej strony. Podajemy natychmiast z dipem jogurtowym lub śmietaną.

[madohora]

Łodygi wzniesione lub płożące
Od pędu głównego odrastają krótkie pędy 5–10 cm długości.

[madohora]

Jagody, silnie wydłużone (10–40 cm), maczugowate, lekko żeberkowate koloru ciemnozielonego, rzadziej żółtego i pomarańczowego z jaśniejszymi plamkami. Na przekroju mają wygląd podobny do ogórków, z tym, że miąższ ich jest zielonkawy. Masa owocu może się wahać od 0,15 do 3 kg.

[madohora]

Cukinia [ t͡sʊˈkiːni ] ( Cucurbita pepo subsp. pepo convar. giromontiina ), w niemieckojęzycznej Szwajcarii cukinia , jest podgatunkiem dyni ogrodowej i należy do rodziny roślin Cucurbitaceae . Cukinia jest jednopienna , co oznacza, że ​​męskie i żeńskie narządy płciowe znajdują się w oddzielnych kwiatach, ale na jednej roślinie.

[madohora]

Występują cukinie o owocach białych, żółtych, kremowo-zielonych, ciemnozielonych i w paski. Istnieją wydłużone i okrągłe kształty. Jeśli zbierzesz cukinię, gdy osiągnie ona długość od 10 do 20 cm, stanie się delikatnym warzywem. Jeśli pozwolisz im rosnąć, osiągną rozmiar dyni, a czasami wykształcą twardą skorupę i charakterystyczne nasiona w środku. Następnie, podobnie jak dynie, można je przechowywać aż do zimy i przetwarzać w podobny sposób. Preferowany termin zbiorów przypada na okres od czerwca do października. Mało wymagające rośliny rosną także na środkowoeuropejskich szerokościach geograficznych. Siew odbywa się od połowy kwietnia do połowy/końca maja na glebie próchnicznej, dostatecznie wilgotnej. Z tego powodu „Dzień Cukinii” ( giorno dello zucchetto ) tradycyjnie obchodzony jest 7 maja, zgodnie ze zwyczajem zapoczątkowanym we Włoszech w XVII wieku. Każda roślina wymaga co najmniej półtora do dwóch metrów kwadratowych powierzchni. Kiełkowanie nasion cukinii zajmuje około jednego do dwóch tygodni .

[madohora]

Cukinię zbiera się zwykle niedojrzałą, gdy owoce mają od 15 do 30 centymetrów długości i ważą od 100 do 300 gramów. Wytrzymują do 12 dni, ale nie należy przechowywać ich w temperaturze poniżej 8°C. Cukini nie należy także przechowywać w pobliżu pomidorów, jabłek i innych owoców w okresie klimakterycznym , gdyż wydzielany przez nie etylen powoduje, że cukinia szybko dojrzewa i psuje się. Dojrzałe okazy tworzą pod skorupką zdrewniałą tkankę i mogą ważyć do 5 kg.

[madohora]

Na przykład, gdy ogrodnicy sadzą cukinię w pobliżu dyni ozdobnej, pyłek może zostać przeniesiony i spowodować krzyżowanie wsteczne. Stresujące sytuacje (ciepło, transport, przechowywanie, szczególnie w przypadku roślin doniczkowych) i spontaniczne zmiany genetyczne mogą również prowadzić do zwiększonej produkcji kaburbitacyny. Jednakże roślina, która wyzdrowiała, może ponownie wyprodukować jadalne owoce. Aby uniknąć niebezpieczeństw, ogrodnik hobbysta zdecydowanie powinien używać nasion z kontrolowanych upraw, czyli nasion zakupionych. W 2015 roku udokumentowano śmierć mężczyzny w wyniku zatrucia po zjedzeniu gorzkiej zapiekanki z cukinii.

[madohora]

[url=https://web.archive.org/web/20170912164555/www.swp.de/heidenheim/lokales/heidenheim/zucchini-mahlzeit_-79-jaehriger-an-vergiftung-gestorben-10330632.html]ŚMIERĆ Z POWODU CUKINI[/url]

[madohora]

Kolokwint jest jednopienny . Pięciokrotne, jednopłciowe kwiaty z podwójnymi okwiatami występują zwykle pojedynczo w kątach liści. Są przeważnie żółte, a korona jest owłosiona na zewnątrz. Kielich ma pięć krótkich punktów. Kwiaty męskie mają trzy krótkie pręciki (5; 2 + 2 + 1). Jajnik jest gorszy i owłosiony i zawiera od 20 do 50 zalążków . Prosty, krótki styl nosi trzy dwupłatkowe znamiona . Nieco większe kwiaty żeńskie mają trzy małe pręciki. Okres kwitnienia w regionie Morza Śródziemnego trwa od maja do września.

[madohora]

Naturalnym obszarem dystrybucji kolokwintu jest Afryka Północna i południowo-zachodnia Azja. Jednakże stał się dziki i naturalizowany na obszarach tropikalnych i subtropikalnych, takich jak Australia, Europa Południowa, Indie i Afryka Środkowa. Rosną tutaj głównie w naruszonej roślinności, na brzegach rzek, nizinach rzecznych, na poboczach dróg itp. Kolokwint dorasta do 1200 metrów nad poziomem morza.

[madohora]

Niepożądane działanie kolokwinta było znane już wcześnie i zostało jasno opisane w XVI wieku przez lekarza miejskiego z Wormacji , Philippa Begardiego: „Kolokwint to paskudny, trujący lek, ostatecznie działający na żołądek i wątrobę, wpływający także na inne kończyny wewnętrzne, rozdzierający mięśnie żyły, podrapać jelita, wywołać pisk, przepływ krwi i ułożyć się w szybowcach”

[madohora]

Substancje czynne przenikają do moczu i mleka matki i mogą powodować poronienie u kobiet w ciąży. Inne objawy zatrucia to wrzody , perforacje ścian, zapalenie otrzewnej , krwawienie z nerek i zapalenie błony śluzowej pęcherza moczowego.

[madohora]

Mylenie kolokiny z arbuzami lub cukinią czasami prowadziło do zatrucia. Zatrucie zaobserwowano także u zwierząt, które zjadły owoc. Spożycie 3 g C. colocynthis kończy się śmiercią. Po ekspozycji skóry na składniki aktywne mogą wystąpić pęcherze.