Duchy i dynie

[madohora]

Po drugie, bada się możliwość wprowadzenia nasion na rynek jako „przekąski” („pestki”, chociaż są autorzy, którzy twierdzą, że nasiona o najbardziej akceptowanym smaku muszą mieć otoczki). Niektórzy autorzy (np. Robinson i Decker-Walters 1997) grupują je w Cucurbita pepo Pumpkin Group, której formalny (niezmienny) opis brzmi: „ Cucurbita pepo z kulistymi, spłaszczonymi lub owalnymi owocami, okrągłymi lub spłaszczonymi na końcach” dynie te są okrągłe, chociaż nie są selekcjonowane pod kątem morfologii (nie są sprzedawane na rynku), ale pod kątem nasion typu „bez łuski”. Ferriol i Picó (2008) wymieniają pierwszą odmianę: „Gleisdorfer Ölkürbis”, która była przeznaczona do produkcji oleju z nasion oraz bardzo nowszą (od 2004 r.) „Snackjack”, której celem było spożywanie nasion jako przekąski . Robinson i Decker-Walters (1997) wspominają o „Lady Godiva” i „Triple Treat”. Synonimy naukowe: Cucurbita pepo subsp. pepo var. styriaca , Cucurbita pepo convar. cytrulina odm. styriaca , Cucurbita pepo convar. pepo var. styriaca .

[madohora]

Cucurbita pepo, C. maxima, C. moschata, C. argyrosperma zbierane w stanie niedojrzałym w celu spożycia gotowanych jako warzywa sezonowe.

[madohora]

Cukinia żółta wyhodowana w latach 90. XX wieku. Ten sam gen, który nadaje jej kolor, sprawia, że ​​jest cieńsza niż cukinia inna niż żółta.

[madohora]

Grupa Cucurbita pepo Szpik warzywny (nie mylić z grupą Cucurbita maxima Marrow, która jest spożywana w stanie dojrzałym). W Europie istniał ośrodek rozwojowy, a w Stanach Zjednoczonych niezależny ośrodek, ze względu na morfologię podobnych owoców mogą się ze sobą krzyżować i grupować w tej samej grupie. Formalny (nieruchomy) opis grupy: „Owoc cylindryczny, krótki i maczugowaty, cieńszy od strony szypułki i stopniowo zwiększający swoją średnicę w kierunku dalszego końca”

[madohora]

Grupa Cucurbita pepo Straightneck . Formalny (nieruchomy) opis brzmi: „Owoc cylindryczny z krótką szyjką, lekko zwężoną w stronę szypułki, a dalsza część owocu szersza”. Najwyraźniej nie raz pochodził ze Stanów Zjednoczonych z prekolumbijskiej grupy Crookneck. Wraz z Crookneck są to jedyne grupy odmian, które obejmują owoce żółte i kręcone w stanie dojrzałym. Stosunkowo nowa grupa i podobnie jak Crookneck, uprawiana wyłącznie w Stanach Zjednoczonych. „Early Prolific Straightneck” jest wymieniana jako ważna odmiana w Stanach Zjednoczonych, pochodząca z 1938 r. Podobnie jak współczesna Crookneck pod innymi względami​, chociaż jest krzaczasta, obie mogą być postrzegane jako „żółta cukinia” (południowa Ameryka) lub „żółta letnia dynia” (Meksyk i Hiszpania) w celu tłumaczenia angielskiego „żółtej letniej dyni”. Synonimy naukowe:Cucurbita pepovar.recticollis.

[madohora]

[madohora]

Cucurbita moschata z Korei przeznaczona jest do spożycia głównie w formie niedojrzałej, np. „Aehobag”, „Sangol”, „Seoulmadi” i „Sigol”. Owoc o kształcie podłużnym do cylindrycznego, należący do roślin przewodnich, jego główną cechą jest to, że jest odporny na najczęstszego patogenu dyni, mączniaka prawdziwego .

[madohora]

Argentyna i Urugwaj
Cucurbita maxima odm. zapallito , grupa odmian lokalnych z Argentyny i Urugwaju, z której wyhodowano również odmiany. Okrągłe, ciemnozielone (ostatnio wykształciły się genotypy jasnozielone i inne z cienkimi jasnymi paskami), mogą mieć „guzik” lub „koronę” (pierścień utworzony przez blizny okwiatu podczas opadania, otaczający resztę jajnika mogące różnić się kolorem i wystające), które zostały wybrane negatywnie, ponieważ nie mają wartości handlowej. Niektórzy autorzy (np. Robinson i Decker-Walters 1997) zaliczają go do nieformalnej grupy Turban, którego nieformalny opis brzmi: „w kształcie turbanu”, ponieważ naczynie nie otacza go całkowicie, natomiast korona jest selekcjonowana negatywnie (nie ma wartość handlową i nie jest pożądana przez ogrodnika), której mimo prób nie udało się wyeliminować z upraw (Millán 1947). Encyklopedia Mansfelda (2001) wspomina oCucurbita maximaZapallito, w której grupuje onarasy lądowe„cukinia z pnia” opisane w Millán (1947): var.zapallito, „Hoyo” i „Zipinka”, wszystkie z Argentyny i Chile (chociaż formalna grupa odmian nie powinna zawierać w swoim opisie informacji o pochodzeniu ani lokalizacji, ani nie powinna grupowaćras lokalnych).

[madohora]

Cucurbita pepo squash z Angoli , landrace Argentina . Z żółtawym miąższem, który cieszył się opinią bardzo smacznego. Była bardzo popularną uprawą w Argentynie co najmniej do 1940 roku. Roślina przewodnia, produkuje duże owoce, zwarty miąższ, nadaje się na dynię w syropie i jest promowana do tego celu w sklepach nasiennych, przechowywana jest przez cały rok aż do zbiorów w roku następnym, który jest łatwiejszy w konserwacji niż dynia kreolska (ołów). Jest cięty piłą. Tę ze zdjęcia (1943) najwyraźniej zastąpiono odmianą bardziej produktywną, o większej zawartości miąższu i mniejszym smaku, którą w odróżnieniu od Urugwaju ponownie nazwano Angolą

[madohora]

Peru, Ekwador, Boliwia, Chile: Strefa Andyjska
redagować
Cucurbita moschata zapallo Loche , grupa odmian lokalnych z północnego Peru, które zazwyczaj mają brodawkowate owoce i małą jamę nasienną, na ogół bezpestkowy, pomarańczowy miąższ, z dużą zawartością substancji rozpuszczonych i cukrów w miąższu, niezdrewniała skórka spożywana razem z miąższem , wysoko ceniona lokalnie ze względu na swój smak. Transportuje się go do Limy, gdzie cena jest 6–7 razy wyższa niż zwykłej dyni macre . Ze względu na swoją cenę stosowany jest w małych ilościach jako aromat spożywczy. Również ze względu na cenę wielu sprzedawców sprzedaje popularne odmiany, podając je jako „Loche”. Jest to genetycznie dobrze zróżnicowana roślina uprawna o wyjątkowej morfologii, dzięki której można ją odróżnić od innych dyni.

[madohora]

Cucurbita moschata „cushe”, odmiana grupowa pochodząca z Peru . Jest na rynku i nazwali ją grupą odmian. „Cushe” lub „Cushebamba”. Owoce średnio okrągłe, spożywane w stanie dojrzałym. W języku angielskim nazywają „cushaw” uprawą Cucurbita argyrosperma w południowych Stanach Zjednoczonych .

[madohora]

Dynia Cucurbita moschata manabita, Ekwador „Zapallo manabita” lub „Zapallo Manabí” produkowana w Manabí, prowincji ekwadorskiej o najwyższej produkcji dyniowatych, z akcentem dyniowym.

[madohora]

C. moschata Ahuyama lub kura . Znany pod tą nazwą w Kolumbii, w departamentach Quindío, Risaralda, Caldas i Antioquia. Zwykle można go znaleźć w ogrodach przydomowych w okolicy lub pochodzi z Valle del Cauca. Wspomniane w Robinson i Decker-Walters (1997) oraz w Andres 2004a. Jest to bardzo prymitywna grupa ras lokalnych, o małej wartości handlowej, być może pochodzenia C. moschata . Owoce drobne, ze zdrewniałą (twardą) łupiną i miąższem kiepskiej jakości, z dużą różnorodnością odmian lokalnych, o której dopiero teraz będziemy pisać. Ciemnobrązowe formy nasion występują w Kolumbii i jej okolicach, ale nigdzie indziej. Rośliny te mają krótkie dni, więc nie można ich uprawiać na innych szerokościach geograficznych. Istnieją nasiona jasnobrązowe (jasnobrązowe), ale nie badano, jak powszechne są. Są też w Meksyku, ale nie wiadomo, czy pochodzą z tego samego udomowienia, czy nie, chociaż tak się wydaje

[madohora]

Ciasto typu C. moschata auyama . W Atlántico, Bolívar i Magdalena uzyskano duże zróżnicowanie owoców pod względem kształtu, koloru, wielkości, rodzaju nasion, barwy nasion itp., zaliczają je do typu pastelito (mały i spłaszczony kształt, suchy miąższ intensywny żółty kolor), preferowany przez gospodynię domową i (duży) osioł.

[madohora]

Ameryka Środkowa
Cucurbita argyrosperma pipiánlub dynia pipiana, gatunek ten występuje od Ameryki Środkowej na południe Stanów Zjednoczonych, w Meksykui Ameryce Środkowej występują uprawy pipián dojrzałe na nasiona („pepitas”, „pipas”) i niedojrzałe są spożywane jako warzywo sezonowe. W Meksyku preferowanym spożyciem są nasiona (niedojrzałe preferują „cukinię” lub rodzaj cukinii), w Ameryce Środkowej preferowane jest spożycie niedojrzałego warzywa (ponieważ importowana „cukinia” jest trudniejsza w uprawie).Nazwy w Meksyku (wymienione przez CONABIO): Arota (CHIHUAHUA, SINALOA, SONORA), Bachí (CHIHUAHUA), Wymazana dynia (SAN LUIS POTOSI, TAMAULIPAS), Ostra dynia (SINALOA, SONORA), Kreolska dynia (MICHOACÁN) , Kabaczek hełmowy (MICHOACÁN), Kabaczek wodny (SINALOA, SONORA), Dynia Guajolota (TAMAULIPAS), Kabaczek pama (SAN LUIS POTOSÍ, TAMAULIPAS), Kabaczek pinto (JALISCO), Dynia pipiana (GUERRERO), Dynia tupona (MICHOACÁN), Cherota (CHIHUAHUA), Chompa (OAXACA), Chuma (MICHOACÁN), Kuij-che” lub dynia wiewiórcza (OAXACA), Nipxi (VERACRUZ), Pipián (VERACRUZ), Salayota (NAYARIT, SINALOA), Tecomata (NAYARIT , SINALOA), wczesne (NAYARIT, SINALOA), Zapoma (MICHOACÁN).Uprawiane odmiany są pogrupowane w podgatunekCucurbita argyrospermasubsp.argyrosperma, w tym większość upraw należy do odmianyCucurbita argyrospermavar.callicarpa, być może objęte tym samym potocznym pojęciem, to Cucurbita argyrosperma 'Silverseed Gourd' (jedyna wspomniana odmiana odmianyCucurbita argyrospermavar.argyrosperma) i Cucurbita argyrosperma 'Elfrida Taos' (jedyna wspomniana odmiana odmianyCucurbita argyrospermavar.stenosperma) . Ten sam gatunek ma rośliny celulozowe zwanecushaw(południowa Ameryka Północna) i dziki, gorzki podgatunek („dziki pipián”, nazwa preferowana przez CONABIO

[madohora]

Cucurbita moschata „Xmejen kuum” (maya-sp), „ Plato kuum” (odnoszący się do spłaszczonego kształtu w stanie pełnej dojrzałości) (sp), „ Calabacita kuum” (w przypadku zbioru w stanie niedojrzałym) lub „ Xplato” (w przypadku zbioru w stanie niedojrzałym). Uprawiana w Meksyku, przynajmniej na Półwyspie Jukatan, jest bardzo ceniona do spożycia w stanie niedojrzałym, jako warzywo sezonowe. Przy krótkim cyklu (dojrzewa w ciągu 3 miesięcy) nazwa nawiązuje do faktu, że ma niewiele i małych nasion w porównaniu do bardziej powszechnych, takich jak dynia kastylijska, a także do faktu, że owoc ma kształt talerza. Na zdjęciu owoc podobny do uprawnego, dojrzały.

[madohora]

Cucurbita pepo güicoy z Gwatemali, rodzima uprawa powyżej 1000 m npm.

[madohora]

ŻYLETKA W HALLOWENOWYM CUKIERKU - Radio Katowice - 03.11.2024

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Benincasa hispida Ameryka Południowa
Niedojrzałe: spożywane jak cukinia. Jej uprawa jest ograniczona.

[madohora]

[madohora]

Lagenaria siceraria . Lauki (hinduski) lub Dudi ( Duddhi , doodhi , dudhya , słowo gudżarati w zachodnich Indiach), cukinia, ważna tradycyjna roślina uprawna w Indiach, spożywana niedojrzała, obrana i pozbawiona gąbczastego wnętrza, w którym znajdują się nasiona, i gotowana. Niedojrzałe warzywa są spożywane jako warzywa sezonowe: Lagenaria siceraria ( Lauki w Indiach), Luffa acutangula ( Dhari tori w Indiach), Luffa cylindrica ( Chikni tori w Indiach), Momordica charantia ( Kareela w Indiach), Momordica cochinchinensis ( tykwa Cochinchin , tykwa słodka , Azja Południowa), Momordica dioica ( Kaksa , kakrol w Indiach (Azja tropikalna i Afryka), Trichosanthes anguina ( chichinda w Indiach), Trichosanthes dioica ( parwal w Indiach). Niektóre odmiany wybrane z tej odmiany: L. siceraria 'Summer Prolific Round', L. siceraria 'Summer Prolific Long', L. siceraria ' Pusa Naveen. (błędna pisownia: Pusa Navven), L. siceraria „Arka Bahar”, L. siceraria „Pusa Manjiri”, L. siceraria 'Pusa Meghdoot'. Chociaż zastosowanie Lagenaria siceraria jako cukinii zostało prawie całkowicie wyparte w świecie zachodnim przez cukinię Cucurbita po odkryciu Ameryki na Wschodzie (np. w Indiach) i niektórych regionach Afryki, Lagenaria siceraria. Cukiniaw dalszym ciągu jest jednym z głównych warzyw, choć preferuje się warzywa o kształcie cylindrycznym, ponieważ łatwiej jest nimi manipulować w kuchni. Lagenaria siceraria Khodu, lokalna uprawa cukinii w Bangladeszu , jest prawdopodobnie taka sama lub bardzo podobna do indyjskiego lauki.

[madohora]

Momordica charantia , dyniowata zwana „gorzką marynatą” lub „cundeamor”, w języku angielskim jest to „ gorzka tykwa ” i można ją przetłumaczyć jako „gorzka tykwa” wśród wielu innych nazw, jednak jej skórka nie jest dynią, ale jest słabo zdrewniała i pękający, to znaczy, gdy dojrzewa, pęka bez pomocy czynników zewnętrznych, wystawiając nasiona na zewnątrz (które w tym przypadku mają kolorową osłonkę do rozsiewania przez zwierzęta). Jej uprawa pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej, gdzie jest bardzo popularna. Niedojrzałe owoce (powyżej, po prawej) spożywa się podobnie jak cukinię, którą przed gotowaniem zanurza się w słonej wodzie, aby usunąć część gorzkiego smaku. Została sprowadzona do Ameryki i choć od dawna nie była uprawiana, została naturalizowana w całej Ameryce tropikalnej, gdzie znana jest jako roślina lecznicza, a dzieci w społecznościach chłopskich od czasu do czasu delektują się osłonkami jej mięsistych i słodkich nasion. W związku z tymkażdy z 6 gatunków uprawnych Momordica można nazwać tykwa gorzką , więc każdy gatunek tego rodzaju można potencjalnie przetłumaczyć jako dynia. Odmiany tego gatunku to: „Coimbatore Long” (= „Coimbatore Long White”), „Hong Kong”, „Hybrid High Moon”, „Moonshine”, „Taiwan Large”, „Thailand”, opisane w Decker-Walters (wyd. . 1996-2010). Zobacz także zdjęcie poniżej. „ Karela ” w Indiach. Inne spożywane gatunki: Momordica cochinchinensis ( tykwa Cochinchin , tykwa słodka , Azja Południowa), Momordica dioica ( Kaksa , kakrol w Indiach, występująca w tropikalnej Azji i Afryce).