Noc Świętojańska

[madohora]

Na Polesiu, o świcie w dzień św. Jana, chłopi wybierali spośród siebie najładniejszą dziewczynę, rozbierali ją do naga i owijali od stóp do głów wiankami z kwiatów, po czym szli do lasu, gdzie „ dziewko-kupało ” ( dziewczę-kupało – jak nazywano wybrankę) rozdawało przygotowane wcześniej wianki swoim koleżankom. Ona zawiązywała sobie oczy, a dziewczęta tańczyły wokół niej w wesołym tańcu. Otrzymany wianek służył do wróżenia: świeży wianek oznaczał bogate i szczęśliwe małżeństwo, suchy – ubóstwo i nieszczęśliwe małżeństwo: „nie będzie miała szczęścia, będzie żyła w nędzy”.

[madohora]

W zależności od regionu, na Kupałę wybierano młodą brzozę , wierzbę , klon , świerk lub ścięty wierzchołek jabłoni . Dziewczęta ozdabiały go wieńcami, polnymi kwiatami, owocami, wstążkami, a czasem świecami; następnie wynosiły go poza wieś, wbijały w ziemię na polanie i tańczyły, chodziły i śpiewały wokół niego. Później chłopcy przyłączali się do zabawy, udając, że kradną Kupałę lub ozdoby z niej, przewracając ją lub podpalając, podczas gdy dziewczęta jej broniły. Na koniec wszyscy razem mieli utopić Kupałę w rzece lub spalić ją w ognisku.

[madohora]

[madohora]

Uważano, że w tym dniu najlepiej zbierać zioła lecznicze, ponieważ rośliny otrzymują wielką moc od słońca i ziemi. Niektóre zioła zbierano w nocy, inne po południu przed obiadem, a jeszcze inne w porannej rosie. Podczas zbierania ziół leczniczych odmawiano specjalną modlitwę ( zagovory ).

[madohora]

Paproć i tzw. kwiat Iwana da Maryi (np. Melampyrum nemorosum ; dosłownie: Jan i Maria ) wiązały się ze szczególnymi legendami Kupały. Nazwy tych roślin pojawiają się w pieśniach Kupały.

[madohora]

Jednym z głównych symboli dnia św. Jana był kwiat Iwan da Maryja , symbolizujący magiczne połączenie ognia i wody. Pieśni Kupały łączą pochodzenie tego kwiatu z bliźniętami – bratem i siostrą – którzy wdali się w zakazany romans i z tego powodu przemienili się w kwiat. Historia kazirodczych bliźniąt znajduje liczne paralele w mitologiach indoeuropejskich.

[madohora]

[madohora]

Aby uniemożliwić czarownicom „wykradanie” mleka krowom, Rosjanie tłukli poświęconą wierzbę na pastwiskach, a na Ukrainie właściciel wbijał paliki osikowe w podwórze. Na Polesiu w tym samym celu wieszano w bramie stajni pokrzywy , podarte spodnie męskie lub lustro. Na Białorusi gałązki i paliki osikowe służyły do ​​ochrony nie tylko bydła, ale i plonów, „aby czarownice nie zabrały zarodników”. Aby odpędzić złe duchy, zwyczajowo wbijano ostre i kłujące przedmioty w stoły, okna, drzwi itp. U Słowian wschodnich, gdy czarownica wchodziła do domu, wbijano nóż od dołu w stół, aby uniemożliwić jej wyjście. Słowianie południowi wierzyli, że wbicie noża lub gałązki głogu w drzwi ochroni ich przed wampirami lub koszmarami. W noc Kupały Słowianie wschodni wbijali kosy, widły, noże i gałęzie niektórych drzew w okna i drzwi domów i stodół, chroniąc w ten sposób swoją przestrzeń przed złymi duchami.

[madohora]

Na Podolu w dzień św. Jana zbierano kwiaty konopi („paszkę”) i rozrzucano przed wejściami do domów i stodół, by zagrodzić drogę czarownicom. Aby czarownice nie mogły ich ukraść i wypędzić na Łysą Górę (koń stamtąd żywy nie wróci), konie należało przykuć. Białorusini wierzyli, że w Noc Kupały domowicy będą jeździć na koniach i je torturować

[madohora]

Na Polesiu kobietę, która nie przyszła na ognisko, młodzieniec nazywał czarownicą, przeklinał i dokuczał. Aby rozpoznać i unieszkodliwić czarownicę, drogę, którą zwykle pędzono bydło, blokowano nicią, orano pługiem lub broną, obsypywano nasionami lub mrówkami i oblewano wywarem z mrówek, wierząc, że krowa czarownicy nie zdoła pokonać przeszkody.

[madohora]

...

[madohora]

Znane jest wierzenie, że w noc świętojańską słońce o wschodzie słońca mieni się różnymi barwami lub odbija, błyska, zatrzymuje się itp. Najczęściej odnoszono się do tego zjawiska w następujący sposób: słońce igra lub skacze; w niektórych tradycjach kąpie się, skacze, tańczy, chodzi, drży, kręci się, kłania, zmienia, rozkwita, upiększa (Rosja); słońce pieje (Polesie)

[madohora]

W średniowiecznej Rusi obrzędy i gry tego dnia uznawano za demoniczne i zostały zakazane przez władze kościelne. [ 1 ] Tak więc w orędziu ihumena Pamfila [ ru ] z klasztoru Jelizarowskiego (1505) do gubernatora pskowskiego i władz potępiono „pogańskie” gry mieszkańców Pskowa w noc Narodzenia Jana Chrzciciela:

[madohora]

Stoglav (zbiór uchwał synodu stoglawskiego z 1551 r.) potępia także hulanki podczas Nocy Kupały, które wywodzą się zpogaństwa „ hellenistycznego

[madohora]

Współcześni przedstawiciele Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej nadal sprzeciwiają się niektórym zwyczajom związanym z tym świętem. Jednocześnie, odpowiadając na pytanie o „przemieszanie” świąt chrześcijańskich i pogańskich, hieromnich Iow [ ru ] wyraził opinię:

[madohora]

W 2013 roku na wniosek Rosyjskiego Komitetu Ceremonii Zagłady w rejonie rossoszanskim obwodu woroneskiego zakazano obchodów Nocy Kupały i Dnia Neptuna

[madohora]

Inna możliwa etymologia słowa „Kupala” wiąże się ze słowiańskim słowem oznaczającym „kąpiel” ( w języku ukraińskim kąpać się: koupatysia (купатися) ).

[madohora]

W Finlandii ( Juhannus) i Estonii ( Jaanipäev ) święto to jest jednym z najważniejszych w kalendarzu. W tym ostatnim kraju, jak i na Litwie , dzień święta jest ustawowo wolny od pracy.

[madohora]

W języku angielskim i niemieckim używa się odpowiednio wyrażeń Midsummer i Mittsommerfest .

[madohora]

Ten, kto znajdzie „kwiat paproci”, będzie miał spełnione wszystkie swoje życzenia. Jak dotąd jednak nikt go nie znalazł, ale żyli razem szczęśliwie. Szczęściarz wracał z wieńcem z kwiatów na głowie, w towarzystwie ukochanej.

[madohora]

Młode dziewczęta, ubrane na biało, puszczały kwiaty (wraz ze świecami) na rzeki, dając znak, że ktoś może je znaleźć i powrócić w następnym roku, by wymienić się z nimi suszonymi kwiatami i ozdobić nimi swoje wianki.

[madohora]

Take to matki nam podano, | Nos mères nous l'ont donné
Sam także z drugich zwyczajów | Elles l'ont aussihéritier de leurs mères
A teraz dziesięć wieczór sławny | Ale teraz mamy wspaniały wieczór
Świętujmy starożytny zwyczaj

[madohora]

Jest to adaptacja opowiadania Mikołaja Gogola o tym samym tytule , opublikowanego w zbiorze Wieczory na chutorze w pobliżu Dikańki w latach 1830–1832.

[madohora]

[madohora]

Opowiadanie „Noc świętojańska” ukazało się w numerach lutowych i...Marzec 1830w rosyjskim czasopiśmie literackim The Annals of the Fatherland ( Отечественные записки , Otechestvennye Zapiski ), zanim zostały opublikowane w formie książkowej w 1831 r. wraz z siedmioma innymi opowiadaniami.

[madohora]

Mój dziadek mieszkał w zaginionej wiosce niedaleko Dikanki. Mieszkał tam Kozak o imieniu Korj, jego córka Pidorka i ich robotnik, Piotr Bezrodzinny . Petro i Pidorka zakochali się, ale Korj przyłapał ich na całowaniu i chciał wychłostać Petra. Przestał, gdy jego sześcioletni syn, Ivass, błagał Petra, by nie bił. Korj nakazał mu nigdy nie wracać do domu, pogrążając kochanków w rozpaczy. Petro rozmawiał wtedy z Basawrioukiem, nieznajomym, który często bywał w wiosce i którego wielu uważało za samego diabła. Basawriouk powiedział Petro, żeby spotkał się z nim w Wąwozie Niedźwiedzim, gdzie wyjawi położenie skarbu, który pozwoli mu odzyskać Pidorkę.