Co po Iraku? Amerykańsko-izraelski amok wojenny

[Gość: Alik]

Po Iraku Bush zaatakuje swój rzeczywisty cel

Eric Margolis („Toronto Sun” 10.11.2002)

Prezydent Bush owinął się w amerykańską flagę i odniósł wielkie zwycięstwo w
zeszłym tygodniu kiedy to wyborcy amerykańscy przekazali Partii
Republikańskiej kontrolę nad obiema izbami Kongresu. W między-kadencyjnych
wyborach partia będąca u władzy zwykle znacząco traci, ale w tym roku
elektorat wystraszony groźbą terroryzmu i wpędzony w wojenną gorączkę przez
hałaśliwą propagandę, głosował na Republikanów. Dziękujemy ci Osama i Saddam.

Jedno przejmujące zdjęcie mówiło wszystko: Pokonany senator Demokratów z
Georgii, Max Cleland, siedzi na wózku inwalidzkim, bez obydwu nóg i jednej
ręki, które stracił w walce w Wietnamie. Ten wysoko odznaczony bohater został
pokonany przez dezertera z poboru wietnamskiego, który miał czelność oskarżyć
Clelanda o „brak patriotyzmu” po tym jak senator odważnie zagłosował
przeciwko przekazaniu Bushowi nieograniczonej władzy do prowadzenia wojny.
Nie przypominam sobie bardziej zawstydzającej chwili w amerykańskiej polityce.

Zwycięstwo Busha jest oczywistym mandatem do prowadzenia jego krucjaty
przeciwko Irakowi. Przygotowania do wojny są na zaawansowanym etapie. USA po
cichu przemieszczają ciężki sprzęt wojskowy i jednostki zmotoryzowane z
Europy na Bliski Wschód. Trzy dywizje i morska brygada pancerna już są
teatrze działań. Samoloty amerykańskie koncentrowane są wokół Iraku, który
jest bombardowany prawie codziennie. Amerykańskie jednostki sił specjalnych
działają w północnym Iraku, a wraz z izraelskimi jednostkami zwiadowczymi, w
pustynnej części Iraku na zachodzie, niedaleko ważnej bazy lotniczej H2.
Wojna może rozpocząć się w połowie grudnia, jeżeli nie będzie żadnego zamachu
stanu przeciwko Saddamowi.

Ale pomimo tej całej propagandy wokół złośliwego Saddama, Irak nie jest
głównym obiektem dla małej, ale potężnej koterii twardogłowych w Pentagonie,
którzy kierują polityką bezpieczeństwa narodowego administracji Busha. Ani
dla ich intelektualnych i emocjonalnych odpowiedników w izraelskiej
prawicowej partii Likud. Rzeczywistym celem nadchodzącej wojny jest Iran,
który Izrael postrzega jako swego głównego i najbardziej niebezpiecznego
wroga. Irak służy jedynie jako pretekst, aby wpędzić Amerykę w gorączkę
wojenną i usprawiedliwić wprowadzenie dużej ilości sił zbrojnych do
Mezopotamii.

Niewielkie zagrożenie

Dowództwo izraelskie już dawno określiło zniszczony Irak jako niewielkie
zagrożenie, nawet jeśli ukrywa on prawdopodobnie od 6 do 18 pocisków
rakietowych Scud. Saddam nie użył broni chemicznej w 1991 roku w obawie
przed izraelskim odwetem atomowym. Izrael obecnie posiada najnowocześniejszy
system antyrakietowy Arrow, z dwiema bateriami gotowymi do działania i
licznymi bateriami najnowszych amerykańskich rakiet Patriot w pogotowiu.

Według przeważających opinii w armii izraelskiej, Irak będzie szybko pokonany
przez siły zbrojne USA, a następnie rozbity na dwie lub trzy prowincje.
Jednakże poplecznicy Izraela w Ameryce Północnej wciąż podtrzymują partyjną
linię, że Izrael jest w śmiertelnym zagrożeniu ze strony Iraku.

Iran to inna historia. Oczekuje się że Iran w ciągu najbliższych pięciu lat
wyprodukuje kilka głowic atomowych, aby sprostać wielkiemu arsenałowi
nuklearnemu Izraela, oraz rozbuduje rakiety średniego zasięgu Shahab 3s i 4s,
które łatwo mogą osiągnąć Tel Aviv.

Z 68 milionami ludzi i rosnącym potencjałem przemysłowym, Iran jest
postrzegany przez Izrael jako poważne zagrożenie i wielki rywal geopolityczny
na Bliskim Wschodzie. Obydwa państwa spoglądają łakomie na bogate złoża ropy
naftowej Iraku.

Nowo mianowany twardogłowy izraelski minister obrony, były szef lotnictwa
Shaul Mofaz, który urodził się w Iranie, uprzednio groził atakiem na
instalacje nuklearne Iranu. Dzięki samolotom dalekiego zasięgu F-15Is
dostarczonym przez USA oraz rakietom Cruise i pociskom balistycznym, Izrael
może zaatakować każdy cel na całym terytorium Iranu. W tym tygodniu izraelska
strategia została ujawniona po raz pierwszy, chociaż prawie zupełnie
niezauważona przez północnoamerykańskie media, gdy premier Ariel Szaron
wezwał do inwazji Iranu „dzień po” tym jak Irak zostanie zniszczony*.

Wybory w Izraelu w końcu stycznia prawdopodobnie przywrócą partię Szarona
Likud i jej ekstremistycznych sojuszników do władzy, tym razem umacniając
swą pozycję. Dzika walka o przywództwo partyjne pomiędzy wojowniczym
Szaronem, a jeszcze bardziej twardogłowym Benjaminem Netanyahu zapowiada
dalszy skręt na prawo, z zerowymi szansami na pokój z Palestyńczykami i
bardziej agresywną polityką wobec nieprzyjaznych sąsiadów Izraela.

W amerykańskim Pentagonie „jastrzębie” kreślą plany inwazji Iranu jak tylko
Irak i jego pola naftowe zostaną „wyzwolone”. Mają nadzieję na to, że w
Iranie, gdzie zwalczają się wrogie frakcje, wybuchnie wojna domowa, po której
władzę przejmie reżim pro-amerykański. Jeśli to nie nastąpi, wtedy usadowione
w Iraku amerykańskie wojska będą miały idealną pozycję wyjściową do ataku na
Iran. Ewentualnie, mogą one po prostu przesunąć się na zachód i zająć Syrię,
innego z najbardziej zaprzysięgłych wrogów Izraela.

Członkowie izraelskiego Likudu są spragnieni zemsty na Syrii – oraz na
Iranie – za popieranie libańskiego ruchu Hezbollah, który zmusił wojska
izraelskie do opuszczenia Libanu.
Super-jastrząb Pentagonu Richard Perle (Żyd) powiedział w programie
TVO „Immunitet Dyplomatyczny”, że USA są przygotowane do zaatakowania Syrii,
Iranu i Libanu.
Do lutego lub marca, amerykańskie media będą zalane złowieszczymi
ostrzeżeniami o zagrożeniu dla świata ze strony Iranu. Izraelskie lobby w
Ameryce odwróci swe działa z Iraku na Iran. Z pewnością
zostaną „odkryte” „związki” między Iranem a Al-Qaidą. Zawiła gra, która
sprawdziła się przy nakręcaniu psychozy wojennej przeciwko Irakowi będzie
równie dobrze działać przeciwko Iranowi, Syrii czy Arabii Saudyjskiej – i
pomoże wygrać następne wybory.



„Forum” z dnia 12.11.2002, cytat za „The Times”:
Choć Irak jest dla Szarona „niezwykle groźnym państwem, pozostającym we
władzy szaleńca, to jednak centrum światowego terroryzmu” pozostaje dla niego
Iran. Nie ukrywa też, że gdy tylko konflikt z Irakiem zostanie zakończony,
zamierza ze swej strony zabiegać o to, aby Iran uznany został
za „najpilniejszą sprawę do załatwienia”.

[Gość: Jeszcze ja]

Polecam tę lekturę

[Gość: -]

Rosja i Chiny i wladza nad swiatem.

[titus_flavius]

Ave,
pozostaje nadzieja, że Iran i Syria wesprą Irak w wojnie z USA. Jedynym dla
nich ratunkiem jest ugrzęźnięcie Busha w Iraku.
T.

Gość portalu: Alik napisał(a):

> Po Iraku Bush zaatakuje swój rzeczywisty cel
>
> Eric Margolis („Toronto Sun” 10.11.2002)
>
> Prezydent Bush owinął się w amerykańską flagę i odniósł wielkie zwycięstwo w
> zeszłym tygodniu kiedy to wyborcy amerykańscy przekazali Partii
> Republikańskiej kontrolę nad obiema izbami Kongresu. W między-kadencyjnych
> wyborach partia będąca u władzy zwykle znacząco traci, ale w tym roku
> elektorat wystraszony groźbą terroryzmu i wpędzony w wojenną gorączkę przez
> hałaśliwą propagandę, głosował na Republikanów. Dziękujemy ci Osama i Saddam.
>
> Jedno przejmujące zdjęcie mówiło wszystko: Pokonany senator Demokratów z
> Georgii, Max Cleland, siedzi na wózku inwalidzkim, bez obydwu nóg i jednej
> ręki, które stracił w walce w Wietnamie. Ten wysoko odznaczony bohater został
> pokonany przez dezertera z poboru wietnamskiego, który miał czelność oskarżyć
> Clelanda o „brak patriotyzmu” po tym jak senator odważnie zagłosowa
> ł
> przeciwko przekazaniu Bushowi nieograniczonej władzy do prowadzenia wojny.
> Nie przypominam sobie bardziej zawstydzającej chwili w amerykańskiej polityce.
>
> Zwycięstwo Busha jest oczywistym mandatem do prowadzenia jego krucjaty
> przeciwko Irakowi. Przygotowania do wojny są na zaawansowanym etapie. USA po
> cichu przemieszczają ciężki sprzęt wojskowy i jednostki zmotoryzowane z
> Europy na Bliski Wschód. Trzy dywizje i morska brygada pancerna już są
> teatrze działań. Samoloty amerykańskie koncentrowane są wokół Iraku, który
> jest bombardowany prawie codziennie. Amerykańskie jednostki sił specjalnych
> działają w północnym Iraku, a wraz z izraelskimi jednostkami zwiadowczymi, w
> pustynnej części Iraku na zachodzie, niedaleko ważnej bazy lotniczej H2.
> Wojna może rozpocząć się w połowie grudnia, jeżeli nie będzie żadnego zamachu
> stanu przeciwko Saddamowi.
>
> Ale pomimo tej całej propagandy wokół złośliwego Saddama, Irak nie jest
> głównym obiektem dla małej, ale potężnej koterii twardogłowych w Pentagonie,
> którzy kierują polityką bezpieczeństwa narodowego administracji Busha. Ani
> dla ich intelektualnych i emocjonalnych odpowiedników w izraelskiej
> prawicowej partii Likud. Rzeczywistym celem nadchodzącej wojny jest Iran,
> który Izrael postrzega jako swego głównego i najbardziej niebezpiecznego
> wroga. Irak służy jedynie jako pretekst, aby wpędzić Amerykę w gorączkę
> wojenną i usprawiedliwić wprowadzenie dużej ilości sił zbrojnych do
> Mezopotamii.
>
> Niewielkie zagrożenie
>
> Dowództwo izraelskie już dawno określiło zniszczony Irak jako niewielkie
> zagrożenie, nawet jeśli ukrywa on prawdopodobnie od 6 do 18 pocisków
> rakietowych Scud. Saddam nie użył broni chemicznej w 1991 roku w obawie
> przed izraelskim odwetem atomowym. Izrael obecnie posiada najnowocześniejszy
> system antyrakietowy Arrow, z dwiema bateriami gotowymi do działania i
> licznymi bateriami najnowszych amerykańskich rakiet Patriot w pogotowiu.
>
> Według przeważających opinii w armii izraelskiej, Irak będzie szybko pokonany
> przez siły zbrojne USA, a następnie rozbity na dwie lub trzy prowincje.
> Jednakże poplecznicy Izraela w Ameryce Północnej wciąż podtrzymują partyjną
> linię, że Izrael jest w śmiertelnym zagrożeniu ze strony Iraku.
>
> Iran to inna historia. Oczekuje się że Iran w ciągu najbliższych pięciu lat
> wyprodukuje kilka głowic atomowych, aby sprostać wielkiemu arsenałowi
> nuklearnemu Izraela, oraz rozbuduje rakiety średniego zasięgu Shahab 3s i 4s,
> które łatwo mogą osiągnąć Tel Aviv.
>
> Z 68 milionami ludzi i rosnącym potencjałem przemysłowym, Iran jest
> postrzegany przez Izrael jako poważne zagrożenie i wielki rywal geopolityczny
> na Bliskim Wschodzie. Obydwa państwa spoglądają łakomie na bogate złoża ropy
> naftowej Iraku.
>
> Nowo mianowany twardogłowy izraelski minister obrony, były szef lotnictwa
> Shaul Mofaz, który urodził się w Iranie, uprzednio groził atakiem na
> instalacje nuklearne Iranu. Dzięki samolotom dalekiego zasięgu F-15Is
> dostarczonym przez USA oraz rakietom Cruise i pociskom balistycznym, Izrael
> może zaatakować każdy cel na całym terytorium Iranu. W tym tygodniu izraelska
> strategia została ujawniona po raz pierwszy, chociaż prawie zupełnie
> niezauważona przez północnoamerykańskie media, gdy premier Ariel Szaron
> wezwał do inwazji Iranu „dzień po” tym jak Irak zostanie zniszczony
> *.
>
> Wybory w Izraelu w końcu stycznia prawdopodobnie przywrócą partię Szarona
> Likud i jej ekstremistycznych sojuszników do władzy, tym razem umacniając
> swą pozycję. Dzika walka o przywództwo partyjne pomiędzy wojowniczym
> Szaronem, a jeszcze bardziej twardogłowym Benjaminem Netanyahu zapowiada
> dalszy skręt na prawo, z zerowymi szansami na pokój z Palestyńczykami i
> bardziej agresywną polityką wobec nieprzyjaznych sąsiadów Izraela.
>
> W amerykańskim Pentagonie „jastrzębie” kreślą plany inwazji Iranu j
> ak tylko
> Irak i jego pola naftowe zostaną „wyzwolone”. Mają nadzieję na to,
> że w
> Iranie, gdzie zwalczają się wrogie frakcje, wybuchnie wojna domowa, po której
> władzę przejmie reżim pro-amerykański. Jeśli to nie nastąpi, wtedy usadowione
> w Iraku amerykańskie wojska będą miały idealną pozycję wyjściową do ataku na
> Iran. Ewentualnie, mogą one po prostu przesunąć się na zachód i zająć Syrię,
> innego z najbardziej zaprzysięgłych wrogów Izraela.
>
> Członkowie izraelskiego Likudu są spragnieni zemsty na Syrii – oraz na
> Iranie – za popieranie libańskiego ruchu Hezbollah, który zmusił wojska
> izraelskie do opuszczenia Libanu.
> Super-jastrząb Pentagonu Richard Perle (Żyd) powiedział w programie
> TVO „Immunitet Dyplomatyczny”, że USA są przygotowane do zaatakowan
> ia Syrii,
> Iranu i Libanu.
> Do lutego lub marca, amerykańskie media będą zalane złowieszczymi
> ostrzeżeniami o zagrożeniu dla świata ze strony Iranu. Izraelskie lobby w
> Ameryce odwróci swe działa z Iraku na Iran. Z pewnością
> zostaną „odkryte” „związki” między Iranem a Al-Qaidą.
> Zawiła gra, która
> sprawdziła się przy nakręcaniu psychozy wojennej przeciwko Irakowi będzie
> równie dobrze działać przeciwko Iranowi, Syrii czy Arabii Saudyjskiej – i
>
> pomoże wygrać następne wybory.
>
>
>
> „Forum” z dnia 12.11.2002, cytat za „The Times”:
> Choć Irak jest dla Szarona „niezwykle groźnym państwem, pozostającym we
> władzy szaleńca, to jednak centrum światowego terroryzmu” pozostaje dla n
> iego
> Iran. Nie ukrywa też, że gdy tylko konflikt z Irakiem zostanie zakończony,
> zamierza ze swej strony zabiegać o to, aby Iran uznany został
> za „najpilniejszą sprawę do załatwienia”.
>

[Gość: galaxy2099]

Musze cie zmartwic tytusik.
W Iraku nie ma gor takich jak w Afganistanie.
Nawet nie ma za bardzo co rownac z ziemia bo wszystko jest tam jest juz rowne.
Jedyne co pozostaje bandytom to zakopac sie gleboko w piasek.
A Syria i Iran juz trzesa tylkami a ty bys chcial aby na wojenke poszli.
To trzeba byc wojownikiem a nie skunksem, ktory potrafi tylko mordowac
niewinnych cywili.
Ave,

titus_flavius napisał:

) Ave,
) pozostaje nadzieja, że Iran i Syria wesprą Irak w wojnie z USA. Jedynym dla
) nich ratunkiem jest ugrzęźnięcie Busha w Iraku.
) T.
)
) Gość portalu: Alik napisał(a):
)
) ) Po Iraku Bush zaatakuje swój rzeczywisty cel
) )
) ) Eric Margolis („Toronto Sun” 10.11.2002)
) )
) ) Prezydent Bush owinął się w amerykańską flagę i odniósł wielkie zwycięstwo
) w
) ) zeszłym tygodniu kiedy to wyborcy amerykańscy przekazali Partii
) ) Republikańskiej kontrolę nad obiema izbami Kongresu. W między-kadencyjnych
)
) ) wyborach partia będąca u władzy zwykle znacząco traci, ale w tym roku
) ) elektorat wystraszony groźbą terroryzmu i wpędzony w wojenną gorączkę prze
) z
) ) hałaśliwą propagandę, głosował na Republikanów. Dziękujemy ci Osama i Sadd
) am.
) )
) ) Jedno przejmujące zdjęcie mówiło wszystko: Pokonany senator Demokratów z
) ) Georgii, Max Cleland, siedzi na wózku inwalidzkim, bez obydwu nóg i jednej
)
) ) ręki, które stracił w walce w Wietnamie. Ten wysoko odznaczony bohater zos
) tał
) ) pokonany przez dezertera z poboru wietnamskiego, który miał czelność oskar
) żyć
) ) Clelanda o „brak patriotyzmu” po tym jak senator odważnie zagł
) osowa
) ) ł
) ) przeciwko przekazaniu Bushowi nieograniczonej władzy do prowadzenia wojny.
)
) ) Nie przypominam sobie bardziej zawstydzającej chwili w amerykańskiej polit
) yce.
) )
) ) Zwycięstwo Busha jest oczywistym mandatem do prowadzenia jego krucjaty
) ) przeciwko Irakowi. Przygotowania do wojny są na zaawansowanym etapie. USA
) po
) ) cichu przemieszczają ciężki sprzęt wojskowy i jednostki zmotoryzowane z
) ) Europy na Bliski Wschód. Trzy dywizje i morska brygada pancerna już są
) ) teatrze działań. Samoloty amerykańskie koncentrowane są wokół Iraku, który
)
) ) jest bombardowany prawie codziennie. Amerykańskie jednostki sił specjalnyc
) h
) ) działają w północnym Iraku, a wraz z izraelskimi jednostkami zwiadowczymi,
) w
) ) pustynnej części Iraku na zachodzie, niedaleko ważnej bazy lotniczej H2.
) ) Wojna może rozpocząć się w połowie grudnia, jeżeli nie będzie żadnego zama
) chu
) ) stanu przeciwko Saddamowi.
) )
) ) Ale pomimo tej całej propagandy wokół złośliwego Saddama, Irak nie jest
) ) głównym obiektem dla małej, ale potężnej koterii twardogłowych w Pentagoni
) e,
) ) którzy kierują polityką bezpieczeństwa narodowego administracji Busha. Ani
)
) ) dla ich intelektualnych i emocjonalnych odpowiedników w izraelskiej
) ) prawicowej partii Likud. Rzeczywistym celem nadchodzącej wojny jest Iran,
)
) ) który Izrael postrzega jako swego głównego i najbardziej niebezpiecznego
) ) wroga. Irak służy jedynie jako pretekst, aby wpędzić Amerykę w gorączkę
) ) wojenną i usprawiedliwić wprowadzenie dużej ilości sił zbrojnych do
) ) Mezopotamii.
) )
) ) Niewielkie zagrożenie
) )
) ) Dowództwo izraelskie już dawno określiło zniszczony Irak jako niewielkie
) ) zagrożenie, nawet jeśli ukrywa on prawdopodobnie od 6 do 18 pocisków
) ) rakietowych Scud. Saddam nie użył broni chemicznej w 1991 roku w obawie
) ) przed izraelskim odwetem atomowym. Izrael obecnie posiada najnowocześniej
) szy
) ) system antyrakietowy Arrow, z dwiema bateriami gotowymi do działania i
) ) licznymi bateriami najnowszych amerykańskich rakiet Patriot w pogotowiu.
) )
) ) Według przeważających opinii w armii izraelskiej, Irak będzie szybko pokon
) any
) ) przez siły zbrojne USA, a następnie rozbity na dwie lub trzy prowincje.
) ) Jednakże poplecznicy Izraela w Ameryce Północnej wciąż podtrzymują partyjn
) ą
) ) linię, że Izrael jest w śmiertelnym zagrożeniu ze strony Iraku.
) )
) ) Iran to inna historia. Oczekuje się że Iran w ciągu najbliższych pięciu l
) at
) ) wyprodukuje kilka głowic atomowych, aby sprostać wielkiemu arsenałowi
) ) nuklearnemu Izraela, oraz rozbuduje rakiety średniego zasięgu Shahab 3s i
) 4s,
) ) które łatwo mogą osiągnąć Tel Aviv.
) )
) ) Z 68 milionami ludzi i rosnącym potencjałem przemysłowym, Iran jest
) ) postrzegany przez Izrael jako poważne zagrożenie i wielki rywal geopolityc
) zny
) ) na Bliskim Wschodzie. Obydwa państwa spoglądają łakomie na bogate złoża r
) opy
) ) naftowej Iraku.
) )
) ) Nowo mianowany twardogłowy izraelski minister obrony, były szef lotnictwa
) ) Shaul Mofaz, który urodził się w Iranie, uprzednio groził atakiem na
) ) instalacje nuklearne Iranu. Dzięki samolotom dalekiego zasięgu F-15Is
) ) dostarczonym przez USA oraz rakietom Cruise i pociskom balistycznym, Izrae
) l
) ) może zaatakować każdy cel na całym terytorium Iranu. W tym tygodniu izrael
) ska
) ) strategia została ujawniona po raz pierwszy, chociaż prawie zupełnie
) ) niezauważona przez północnoamerykańskie media, gdy premier Ariel Szaron
) ) wezwał do inwazji Iranu „dzień po” tym jak Irak zostanie znisz
) czony
) ) *.
) )
) ) Wybory w Izraelu w końcu stycznia prawdopodobnie przywrócą partię Szarona
) ) Likud i jej ekstremistycznych sojuszników do władzy, tym razem umacniając
) ) swą pozycję. Dzika walka o przywództwo partyjne pomiędzy wojowniczym
) ) Szaronem, a jeszcze bardziej twardogłowym Benjaminem Netanyahu zapowiada
) ) dalszy skręt na prawo, z zerowymi szansami na pokój z Palestyńczykami i
) ) bardziej agresywną polityką wobec nieprzyjaznych sąsiadów Izraela.
) )
) ) W amerykańskim Pentagonie „jastrzębie” kreślą plany inwazji Ir
) anu j
) ) ak tylko
) ) Irak i jego pola naftowe zostaną „wyzwolone”. Mają nadzieję na
) to,
) ) że w
) ) Iranie, gdzie zwalczają się wrogie frakcje, wybuchnie wojna domowa, po któ
) rej
) ) władzę przejmie reżim pro-amerykański. Jeśli to nie nastąpi, wtedy usadowi
) one
) ) w Iraku amerykańskie wojska będą miały idealną pozycję wyjściową do ataku
) na
) ) Iran. Ewentualnie, mogą one po prostu przesunąć się na zachód i zająć Syri
) ę,
) ) innego z najbardziej zaprzysięgłych wrogów Izraela.
) )
) ) Członkowie izraelskiego Likudu są spragnieni zemsty na Syrii – oraz
) na
) ) Iranie – za popieranie libańskiego ruchu Hezbollah, który zmusił woj
) ska
) ) izraelskie do opuszczenia Libanu.
) ) Super-jastrząb Pentagonu Richard Perle (Żyd) powiedział w programie
) ) TVO „Immunitet Dyplomatyczny”, że USA są przygotowane do zaata
) kowan
) ) ia Syrii,
) ) Iranu i Libanu.
) ) Do lutego lub marca, amerykańskie media będą zalane złowieszczymi
) ) ostrzeżeniami o zagrożeniu dla świata ze strony Iranu. Izraelskie lobby w
)
) ) Ameryce odwróci swe działa z Iraku na Iran. Z pewnością
) ) zostaną „odkryte” „związki” między Iranem a Al-Qai
) dą.
) ) Zawiła gra, która
) ) sprawdziła się przy nakręcaniu psychozy wojennej przeciwko Irakowi będzie
) ) równie dobrze działać przeciwko Iranowi, Syrii czy Arabii Saudyjskiej R
) 11; i
) )
) ) pomoże wygrać następne wybory.
) )
) )
) )
) ) „Forum” z dnia 12.11.2002, cytat za „The Times”:
) ) Choć Irak jest dla Szarona „niezwykle groźnym państwem, pozostającym
) we
) ) władzy szaleńca, to jednak centrum światowego terroryzmu” pozostaje
) dla n
) ) iego
) ) Iran. Nie ukrywa też, że gdy tylko konflikt z Irakiem zostanie zakończony,
)
) ) zamierza ze swej strony zabiegać o to, aby Iran uznany został
) ) za „najpilniejszą sprawę do załatwienia”.
) )

[Gość: baba]

za swoj osobisty amok debilka.
Gość portalu: Alik napisał(a):

> Po Iraku Bush zaatakuje swój rzeczywisty cel
>
> Eric Margolis („Toronto Sun” 10.11.2002)
>
> Prezydent Bush owinął się w amerykańską flagę i odniósł wielkie zwycięstwo w
> zeszłym tygodniu kiedy to wyborcy amerykańscy przekazali Partii
> Republikańskiej kontrolę nad obiema izbami Kongresu. W między-kadencyjnych
> wyborach partia będąca u władzy zwykle znacząco traci, ale w tym roku
> elektorat wystraszony groźbą terroryzmu i wpędzony w wojenną gorączkę przez
> hałaśliwą propagandę, głosował na Republikanów. Dziękujemy ci Osama i Saddam.
>
> Jedno przejmujące zdjęcie mówiło wszystko: Pokonany senator Demokratów z
> Georgii, Max Cleland, siedzi na wózku inwalidzkim, bez obydwu nóg i jednej
> ręki, które stracił w walce w Wietnamie. Ten wysoko odznaczony bohater
został
> pokonany przez dezertera z poboru wietnamskiego, który miał czelność
oskarżyć
> Clelanda o „brak patriotyzmu” po tym jak senator odważnie zagłosowa
> ł
> przeciwko przekazaniu Bushowi nieograniczonej władzy do prowadzenia wojny.
> Nie przypominam sobie bardziej zawstydzającej chwili w amerykańskiej
polityce.
>
> Zwycięstwo Busha jest oczywistym mandatem do prowadzenia jego krucjaty
> przeciwko Irakowi. Przygotowania do wojny są na zaawansowanym etapie. USA po
> cichu przemieszczają ciężki sprzęt wojskowy i jednostki zmotoryzowane z
> Europy na Bliski Wschód. Trzy dywizje i morska brygada pancerna już są
> teatrze działań. Samoloty amerykańskie koncentrowane są wokół Iraku, który
> jest bombardowany prawie codziennie. Amerykańskie jednostki sił specjalnych
> działają w północnym Iraku, a wraz z izraelskimi jednostkami zwiadowczymi, w
> pustynnej części Iraku na zachodzie, niedaleko ważnej bazy lotniczej H2.
> Wojna może rozpocząć się w połowie grudnia, jeżeli nie będzie żadnego
zamachu
> stanu przeciwko Saddamowi.
>
> Ale pomimo tej całej propagandy wokół złośliwego Saddama, Irak nie jest
> głównym obiektem dla małej, ale potężnej koterii twardogłowych w Pentagonie,
> którzy kierują polityką bezpieczeństwa narodowego administracji Busha. Ani
> dla ich intelektualnych i emocjonalnych odpowiedników w izraelskiej
> prawicowej partii Likud. Rzeczywistym celem nadchodzącej wojny jest Iran,
> który Izrael postrzega jako swego głównego i najbardziej niebezpiecznego
> wroga. Irak służy jedynie jako pretekst, aby wpędzić Amerykę w gorączkę
> wojenną i usprawiedliwić wprowadzenie dużej ilości sił zbrojnych do
> Mezopotamii.
>
> Niewielkie zagrożenie
>
> Dowództwo izraelskie już dawno określiło zniszczony Irak jako niewielkie
> zagrożenie, nawet jeśli ukrywa on prawdopodobnie od 6 do 18 pocisków
> rakietowych Scud. Saddam nie użył broni chemicznej w 1991 roku w obawie
> przed izraelskim odwetem atomowym. Izrael obecnie posiada
najnowocześniejszy
> system antyrakietowy Arrow, z dwiema bateriami gotowymi do działania i
> licznymi bateriami najnowszych amerykańskich rakiet Patriot w pogotowiu.
>
> Według przeważających opinii w armii izraelskiej, Irak będzie szybko
pokonany
> przez siły zbrojne USA, a następnie rozbity na dwie lub trzy prowincje.
> Jednakże poplecznicy Izraela w Ameryce Północnej wciąż podtrzymują partyjną
> linię, że Izrael jest w śmiertelnym zagrożeniu ze strony Iraku.
>
> Iran to inna historia. Oczekuje się że Iran w ciągu najbliższych pięciu lat
> wyprodukuje kilka głowic atomowych, aby sprostać wielkiemu arsenałowi
> nuklearnemu Izraela, oraz rozbuduje rakiety średniego zasięgu Shahab 3s i
4s,
> które łatwo mogą osiągnąć Tel Aviv.
>
> Z 68 milionami ludzi i rosnącym potencjałem przemysłowym, Iran jest
> postrzegany przez Izrael jako poważne zagrożenie i wielki rywal
geopolityczny
> na Bliskim Wschodzie. Obydwa państwa spoglądają łakomie na bogate złoża
ropy
> naftowej Iraku.
>
> Nowo mianowany twardogłowy izraelski minister obrony, były szef lotnictwa
> Shaul Mofaz, który urodził się w Iranie, uprzednio groził atakiem na
> instalacje nuklearne Iranu. Dzięki samolotom dalekiego zasięgu F-15Is
> dostarczonym przez USA oraz rakietom Cruise i pociskom balistycznym, Izrael
> może zaatakować każdy cel na całym terytorium Iranu. W tym tygodniu
izraelska
> strategia została ujawniona po raz pierwszy, chociaż prawie zupełnie
> niezauważona przez północnoamerykańskie media, gdy premier Ariel Szaron
> wezwał do inwazji Iranu „dzień po” tym jak Irak zostanie zniszczony
> *.
>
> Wybory w Izraelu w końcu stycznia prawdopodobnie przywrócą partię Szarona
> Likud i jej ekstremistycznych sojuszników do władzy, tym razem umacniając
> swą pozycję. Dzika walka o przywództwo partyjne pomiędzy wojowniczym
> Szaronem, a jeszcze bardziej twardogłowym Benjaminem Netanyahu zapowiada
> dalszy skręt na prawo, z zerowymi szansami na pokój z Palestyńczykami i
> bardziej agresywną polityką wobec nieprzyjaznych sąsiadów Izraela.
>
> W amerykańskim Pentagonie „jastrzębie” kreślą plany inwazji Iranu j
> ak tylko
> Irak i jego pola naftowe zostaną „wyzwolone”. Mają nadzieję na to,
> że w
> Iranie, gdzie zwalczają się wrogie frakcje, wybuchnie wojna domowa, po
której
> władzę przejmie reżim pro-amerykański. Jeśli to nie nastąpi, wtedy
usadowione
> w Iraku amerykańskie wojska będą miały idealną pozycję wyjściową do ataku na
> Iran. Ewentualnie, mogą one po prostu przesunąć się na zachód i zająć Syrię,
> innego z najbardziej zaprzysięgłych wrogów Izraela.
>
> Członkowie izraelskiego Likudu są spragnieni zemsty na Syrii – oraz na
> Iranie – za popieranie libańskiego ruchu Hezbollah, który zmusił wojska
> izraelskie do opuszczenia Libanu.
> Super-jastrząb Pentagonu Richard Perle (Żyd) powiedział w programie
> TVO „Immunitet Dyplomatyczny”, że USA są przygotowane do zaatakowan
> ia Syrii,
> Iranu i Libanu.
> Do lutego lub marca, amerykańskie media będą zalane złowieszczymi
> ostrzeżeniami o zagrożeniu dla świata ze strony Iranu. Izraelskie lobby w
> Ameryce odwróci swe działa z Iraku na Iran. Z pewnością
> zostaną „odkryte” „związki” między Iranem a Al-Qaidą.
> Zawiła gra, która
> sprawdziła się przy nakręcaniu psychozy wojennej przeciwko Irakowi będzie
> równie dobrze działać przeciwko Iranowi, Syrii czy Arabii Saudyjskiej – i
>
> pomoże wygrać następne wybory.
>
>
>
> „Forum” z dnia 12.11.2002, cytat za „The Times”:
> Choć Irak jest dla Szarona „niezwykle groźnym państwem, pozostającym we
> władzy szaleńca, to jednak centrum światowego terroryzmu” pozostaje dla n
> iego
> Iran. Nie ukrywa też, że gdy tylko konflikt z Irakiem zostanie zakończony,
> zamierza ze swej strony zabiegać o to, aby Iran uznany został
> za „najpilniejszą sprawę do załatwienia”.
>

a nastepny bedzie Iran

[Gość: galaxy2099]

Witaj Ali, moj ulubiony arabku. Dawno cie nie bylo widac. Byles na wycieczce u
ajatollahow?
Powiem ci cos.
Masz racje. Bush musi tez dowalic iranskim ajatollahom. Nadszedl czas aby
wreszcie ktos rzucil fatwe na nich.
Mam nadzieje, ze ich dni sa policzone i mlodziez iranska nie bedzie musiala
narazac zycia aby zaczerpnac troche wolnosci.


Gość portalu: Alik napisał(a):

> Po Iraku Bush zaatakuje swój rzeczywisty cel
>
> Eric Margolis („Toronto Sun” 10.11.2002)
>
> Prezydent Bush owinął się w amerykańską flagę i odniósł wielkie zwycięstwo w
> zeszłym tygodniu kiedy to wyborcy amerykańscy przekazali Partii
> Republikańskiej kontrolę nad obiema izbami Kongresu. W między-kadencyjnych
> wyborach partia będąca u władzy zwykle znacząco traci, ale w tym roku
> elektorat wystraszony groźbą terroryzmu i wpędzony w wojenną gorączkę przez
> hałaśliwą propagandę, głosował na Republikanów. Dziękujemy ci Osama i Saddam.
>
> Jedno przejmujące zdjęcie mówiło wszystko: Pokonany senator Demokratów z
> Georgii, Max Cleland, siedzi na wózku inwalidzkim, bez obydwu nóg i jednej
> ręki, które stracił w walce w Wietnamie. Ten wysoko odznaczony bohater został
> pokonany przez dezertera z poboru wietnamskiego, który miał czelność oskarżyć
> Clelanda o „brak patriotyzmu” po tym jak senator odważnie zagłosowa
> ł
> przeciwko przekazaniu Bushowi nieograniczonej władzy do prowadzenia wojny.
> Nie przypominam sobie bardziej zawstydzającej chwili w amerykańskiej polityce.
>
> Zwycięstwo Busha jest oczywistym mandatem do prowadzenia jego krucjaty
> przeciwko Irakowi. Przygotowania do wojny są na zaawansowanym etapie. USA po
> cichu przemieszczają ciężki sprzęt wojskowy i jednostki zmotoryzowane z
> Europy na Bliski Wschód. Trzy dywizje i morska brygada pancerna już są
> teatrze działań. Samoloty amerykańskie koncentrowane są wokół Iraku, który
> jest bombardowany prawie codziennie. Amerykańskie jednostki sił specjalnych
> działają w północnym Iraku, a wraz z izraelskimi jednostkami zwiadowczymi, w
> pustynnej części Iraku na zachodzie, niedaleko ważnej bazy lotniczej H2.
> Wojna może rozpocząć się w połowie grudnia, jeżeli nie będzie żadnego zamachu
> stanu przeciwko Saddamowi.
>
> Ale pomimo tej całej propagandy wokół złośliwego Saddama, Irak nie jest
> głównym obiektem dla małej, ale potężnej koterii twardogłowych w Pentagonie,
> którzy kierują polityką bezpieczeństwa narodowego administracji Busha. Ani
> dla ich intelektualnych i emocjonalnych odpowiedników w izraelskiej
> prawicowej partii Likud. Rzeczywistym celem nadchodzącej wojny jest Iran,
> który Izrael postrzega jako swego głównego i najbardziej niebezpiecznego
> wroga. Irak służy jedynie jako pretekst, aby wpędzić Amerykę w gorączkę
> wojenną i usprawiedliwić wprowadzenie dużej ilości sił zbrojnych do
> Mezopotamii.
>
> Niewielkie zagrożenie
>
> Dowództwo izraelskie już dawno określiło zniszczony Irak jako niewielkie
> zagrożenie, nawet jeśli ukrywa on prawdopodobnie od 6 do 18 pocisków
> rakietowych Scud. Saddam nie użył broni chemicznej w 1991 roku w obawie
> przed izraelskim odwetem atomowym. Izrael obecnie posiada najnowocześniejszy
> system antyrakietowy Arrow, z dwiema bateriami gotowymi do działania i
> licznymi bateriami najnowszych amerykańskich rakiet Patriot w pogotowiu.
>
> Według przeważających opinii w armii izraelskiej, Irak będzie szybko pokonany
> przez siły zbrojne USA, a następnie rozbity na dwie lub trzy prowincje.
> Jednakże poplecznicy Izraela w Ameryce Północnej wciąż podtrzymują partyjną
> linię, że Izrael jest w śmiertelnym zagrożeniu ze strony Iraku.
>
> Iran to inna historia. Oczekuje się że Iran w ciągu najbliższych pięciu lat
> wyprodukuje kilka głowic atomowych, aby sprostać wielkiemu arsenałowi
> nuklearnemu Izraela, oraz rozbuduje rakiety średniego zasięgu Shahab 3s i 4s,
> które łatwo mogą osiągnąć Tel Aviv.
>
> Z 68 milionami ludzi i rosnącym potencjałem przemysłowym, Iran jest
> postrzegany przez Izrael jako poważne zagrożenie i wielki rywal geopolityczny
> na Bliskim Wschodzie. Obydwa państwa spoglądają łakomie na bogate złoża ropy
> naftowej Iraku.
>
> Nowo mianowany twardogłowy izraelski minister obrony, były szef lotnictwa
> Shaul Mofaz, który urodził się w Iranie, uprzednio groził atakiem na
> instalacje nuklearne Iranu. Dzięki samolotom dalekiego zasięgu F-15Is
> dostarczonym przez USA oraz rakietom Cruise i pociskom balistycznym, Izrael
> może zaatakować każdy cel na całym terytorium Iranu. W tym tygodniu izraelska
> strategia została ujawniona po raz pierwszy, chociaż prawie zupełnie
> niezauważona przez północnoamerykańskie media, gdy premier Ariel Szaron
> wezwał do inwazji Iranu „dzień po” tym jak Irak zostanie zniszczony
> *.
>
> Wybory w Izraelu w końcu stycznia prawdopodobnie przywrócą partię Szarona
> Likud i jej ekstremistycznych sojuszników do władzy, tym razem umacniając
> swą pozycję. Dzika walka o przywództwo partyjne pomiędzy wojowniczym
> Szaronem, a jeszcze bardziej twardogłowym Benjaminem Netanyahu zapowiada
> dalszy skręt na prawo, z zerowymi szansami na pokój z Palestyńczykami i
> bardziej agresywną polityką wobec nieprzyjaznych sąsiadów Izraela.
>
> W amerykańskim Pentagonie „jastrzębie” kreślą plany inwazji Iranu j
> ak tylko
> Irak i jego pola naftowe zostaną „wyzwolone”. Mają nadzieję na to,
> że w
> Iranie, gdzie zwalczają się wrogie frakcje, wybuchnie wojna domowa, po której
> władzę przejmie reżim pro-amerykański. Jeśli to nie nastąpi, wtedy usadowione
> w Iraku amerykańskie wojska będą miały idealną pozycję wyjściową do ataku na
> Iran. Ewentualnie, mogą one po prostu przesunąć się na zachód i zająć Syrię,
> innego z najbardziej zaprzysięgłych wrogów Izraela.
>
> Członkowie izraelskiego Likudu są spragnieni zemsty na Syrii – oraz na
> Iranie – za popieranie libańskiego ruchu Hezbollah, który zmusił wojska
> izraelskie do opuszczenia Libanu.
> Super-jastrząb Pentagonu Richard Perle (Żyd) powiedział w programie
> TVO „Immunitet Dyplomatyczny”, że USA są przygotowane do zaatakowan
> ia Syrii,
> Iranu i Libanu.
> Do lutego lub marca, amerykańskie media będą zalane złowieszczymi
> ostrzeżeniami o zagrożeniu dla świata ze strony Iranu. Izraelskie lobby w
> Ameryce odwróci swe działa z Iraku na Iran. Z pewnością
> zostaną „odkryte” „związki” między Iranem a Al-Qaidą.
> Zawiła gra, która
> sprawdziła się przy nakręcaniu psychozy wojennej przeciwko Irakowi będzie
> równie dobrze działać przeciwko Iranowi, Syrii czy Arabii Saudyjskiej – i
>
> pomoże wygrać następne wybory.
>
>
>
> „Forum” z dnia 12.11.2002, cytat za „The Times”:
> Choć Irak jest dla Szarona „niezwykle groźnym państwem, pozostającym we
> władzy szaleńca, to jednak centrum światowego terroryzmu” pozostaje dla n
> iego
> Iran. Nie ukrywa też, że gdy tylko konflikt z Irakiem zostanie zakończony,
> zamierza ze swej strony zabiegać o to, aby Iran uznany został
> za „najpilniejszą sprawę do załatwienia”.
>