Ogrodzić Ogród Saski!!!

[paulinca]

Ogrodzić, sprzątać, wyznaczyć rozsądne godziny otwarcia i pilnować. Wiem, że
był już taki wątek na forum "Śródmieście", ale tu chyba ma szanse zaistnieć
skuteczniej. Przypominam sobie o tym za każdym razem, kiedy przez Ogród
przechodzę - zwłaszcza, kiedy patrzę na zdewastowaną Świątynię Westy nad
stawem. Dla potrzeb ruchu pieszego poza godzinami otwarcia w zupełności
wystarczyłyby przejścia przez Plac Teatralny i Wierzbową z jednej strony, i
między torami tramwajowymi a przyszłym ogrodzeniem od Marszałkowskiej z
drugiej. Ogrodzenie Ogrodu otworzyłoby poza tym drogę do jego remontu -
równie, a może jeszcze bardziej koniecznego, jak rok temu w Ogrodzie
Ujazdowskim. Czy Naszym Ekspertom wiadomo coś o planach władz miasta w tej
kwestii?

[tomasz.urzykowski]

Projekt ogrodzenia i rewaloryzacji Ogrodu Saskiego powstał za poprzednich władz Warszawy. Jest to koncepcja
pana Wojciecha Trzópka - architekta krajobrazu. Problem w tym, że wciąż nie wiadomo, jak będą w przyszłości
wyglądać granice tego zabytkowego parku. W momencie odbudowy pałaców Saskiego, Bruhla i kamienic przy ul.
Królewskiej na pewno zostaną przesunięte, ale jak daleko? Nikt w Ratuszu nie umie tego powiedzieć. Inna sprawa to
rozdzielenie Ogrodu Saskiego i dawnego ogrodu pałacu Błękitnego (oba ogrody po wojnie zostały połączone, a dziś
mówi się o ich ponownym oddzieleniu). Wówczas Ogród Saski straci duży fragment od północy, ale zarazem nie
odzyska utraconej po wojnie części od zachodu, którą odcięły jezdnie ul. Marszałkowskiej. Dyskusja o kształcie
ogrodu trwa i nie sądzę, by udało się otoczyć go parkanem przynajmniej do czasu ustalenia jego północnej (od pałacu
Błękitnego) i wschodniej (od przyszłych gmachów przy pl. Piłsudskiego) granicy.
Załączam swój tekst na ten temat sprzed trzech lat. Jest wciąż aktualny.


Zielony tort
Plany rekonstrukcji pałaców Saskiego i Bruehla oraz trzech kamienic wzdłuż Królewskiej cieszą, ale i niepokoją.
Budynki bez pardonu wcisną się w Ogród Saski. Są też propozycje okrojenia parku z innych stron.
Wszystko przez to, że w 1965 r., wpisując park do rejestru zabytków, nie określono granic chronionego terenu.
Skutek - każdy dziś postrzega obszar Ogrodu Saskiego po swojemu. Coraz głośniej mówi się o potrzebie oddzielenia
od niego gruntów przyłączonych na przełomie lat 40. i 50.
- Boję się, że niebawem park będzie okrajany jak tort - przewiduje Maria Brukalska, zastępca wojewódzkiego
konserwatora zabytków.
Od salonu do deptaka
Ogród Saski to pozostałość po wielkim barokowym założeniu urbanistycznym - Osi Saskiej. To również najstarszy
publiczny park Warszawy. O jego dzisiejszym kształcie zdecydowano już po wojnie - jezdniami Marszałkowskiej
odcięto zachodnią część historycznego założenia, ale za to dołączono do niego od północy dawny ogród Pałacu
Błękitnego i skrawek ziemi należący kiedyś do kościoła św. Antoniego, a od wschodu działki po zburzonej zabudowie
pl. Piłsudskiego. Na nowo rozplanowano alejki i zieleń. Przed 1950 r. rozebrano ogrodzenie parku, zmieniając �letni
salon Warszawy� w przechodni skwer. Likwidując parkan, zatarto stare granice ogrodu. Nowe można znaleźć tylko
na mapach geodezyjnych. Narysowane zieloną linią, biegną wzdłuż Królewskiej i Marszałkowskiej, potem po tylnej
elewacji Pałacu Błękitnego, ścianie kościoła św. Antoniego, ogrodzeniu bazy MPRO i szkoły. Dalej przecinają Niecałą,
by po chodniku dojść do Fredry i wzdłuż tej ulicy dotrzeć do Wierzbowej. Przy przystanku autobusowym skręcają w
prawo, ciągną się po obrzeżu posadzki pl. Piłsudskiego i docierają do Królewskiej.
Powrót do przeszłości
Ograniczyć obecny obszar Ogrodu Saskiego proponuje Ewa Nekanda-Trepka z Ośrodka Dokumentacji Zabytków: -
Czymś innym jest park w historycznym kształcie, a czymś zupełnie innym dzisiejszy teren zieleni. Najważniejsze są
historyczne ramy Ogrodu Saskiego, dlatego powinno się od niego oddzielić przyłączone później ogród Pałacu
Błękitnego i działkę Pałacu Bruehla. Również architekt krajobrazu Wojciech Trzópek, współautor wykonanej 1,5 roku
temu dla gminy Centrum koncepcji rewaloryzacji Ogrodu Saskiego, jest za odłączeniem od niego ogrodu Pałacu
Błękitnego: - Oba założenia można rozdzielić ogrodzeniem. To powrót do stanu historycznego - podkreśla.
Jego koncepcja przewiduje też m.in. wzniesienie w części parku wzdłuż ul. Królewskiej szeregu pawilonów. - To też
nawiązanie do przeszłości. Kiedyś w Ogrodzie Saskim było kilkadziesiąt budynków - tłumaczy Wojciech
Trzópek. Stawianie budynków wśród parkowej zieleni dopuszcza Ewa Nekanda-Trepka.
- Jeśli byłaby to architektura zaprojektowana z kulturą, w odpowiedniej formie i skali, która przywracałaby Ogrodowi
Saskiemu charakter �salonu Warszawy�, to jestem za.
Wąski pas
Maria Brukalska broni dzisiejszych granic parku: - Ogród po wojnie zmienił proporcje - ubyło go od zachodu, przybyło
od północy. I niech tak pozostanie, bo przynajmniej jego powierzchnia zbliżona jest do historycznej.
Wtóruje jej Krystyna Rafalska, kierownik działu parków Zarządu Oczyszczania Miasta, opiekującego się zielenią w
stolicy: - Jeśli odcięto by dawny ogród Pałacu Błękitnego, a wzdłuż Królewskiej postawiono pawilony, z Ogrodu
Saskiego pozostałby tylko wąski pas.
Obawy obu pań budzi też planowany parking pod pl. Piłsudskiego, który, choć nie wcina się w park, może
spowodować obniżenie wód gruntowych i usychanie parkowych drzew. Wojciech Trzópek zapewnia jednak, że
wykopy nie będą miały wpływu na roślinność.
- Drzewa w Ogrodzie Saskim nie czerpią wody ze źródeł podziemnych, ale z opadów. Tak wynika z opracowania
wykonanego na nasze zlecenie przez zespół przyrodników - twierdzi.
Każdy sobie ogrodzi
Po zatwierdzonej już odbudowie pałaców Saskiego i Bruehla oraz trzech kamienic przy Królewskiej 16,3-hektarowy
obszar parku zmniejszy się o ponad 1,4 ha. Zajęcie pod pawilony wystawowe i gastronomiczne pasa ogrodu
przylegającego do Królewskiej to odcięcie ok. 1 ha. Jeśli do Pałacu Błękitnego powróci jego dawny ogród, a do
kościoła św. Antoniego skrawek ziemi wzdłuż odchodzącej od Senatorskiej żwirowej alejki, zabytkowemu parkowi
ubędzie jeszcze prawie 1,4 ha. Na tym może nie koniec...
- Przyszłe użytkowanie Ogrodu będzie związane z funkcją budynków, które wokół niego powstaną. Przecież NBP,
który chce odbudować Pałac Saski, ma swoje przepisy dotyczące bezpieczeństwa. Niewykluczone, że bank
zażyczy sobie ogrodzenia przylegającej do swej siedziby części parku i ludzie nie będą mogli podchodzić do
kolumnady - obawia się Maria Brukalska.
Najpierw parkan, potem inwestycje
Co do jednego nie ma wątpliwości - dopóki nie zostaną jednoznacznie określone granice ochrony Ogrodu Saskiego i
nie wyrośnie na nich ogrodzenie, park nie będzie bezpieczny. Śladem właściciela restauracji Vivaldi, który w jednej z
alejek urządził nielegalnie parking dla aut gości swego lokalu, przyjdą inni inwestorzy. I znów władze miasta będą się
zastanawiały, czy naruszony został historyczny obszar ogrodu, czy też nie?
- Musi się zebrać gremium ekspertów i zdecydować, gdzie się kończy Ogród Saski - mówi Aleksander Broda,
generalny konserwator zabytków. Zdaniem Ewy Nekandy-Trepki przede wszystkim trzeba ustalić, co chronić, a
czego nie. Dopiero później podejmować decyzje o inwestycjach w sąsiedztwie parku. Siedem lat temu na zlecenie
władz Warszawy powstał projekt metalowego parkanu, nawiązującego formą do przedwojennego. Ogrodzenie miało
przebiegać po dzisiejszym obrysie ogrodu. Jedynie od wschodu, na wypadek odbudowy pałaców Saskiego i Bruehla,
przewidywano ustawienie konstrukcji tymczasowej.
- Pokazane w projekcie granice parku są najwłaściwsze i obowiązujące - zaznacza Ewa Domanus, wicedyrektor
wydziału architektury gminy Centrum. Materiał trafił jednak do szuflady, bo nie było pieniędzy na wprowadzenie go w
życie. - Powiedziano nam potem, że to była tylko inicjatywa wyborcza - wspomina Maria Brukalska.
Czy i tym razem skończy się na dyskusjach i nie zrealizowanych projektach?

i podłączyć pod prąd

[vulture]

Za każdym razem, gdy przechodzę Ogrodem Saskim, zwraca moją uwagę wieża
ciśnień, finezyjnie udekorowana sprayem. Budzą się we mnie wówczas jak
najbardziej gwałtowne odruchy w stosunku do sprayujących, za które to odruchy
idzie się do więzienia. Ale o ile do bohomazów na blokach jakoś przywykłem, to
do sprayów na zabytkach do tej pory nie mogę.

i dookola porozsypywac szkla do gory ostrzem!!

[mctomash]

puscic psy z tygrysami, i chlopakow z GROMu. Jestem przeciwny temu co tu
wymyslacie. Juz raz Saski byl ogrodzony i wcale mi sie to nie podobalo.
Wyobrazcie sobie jak wygladalo by to miasto, gdyby ogradzac wszystkie ciekawsze
obiekty, ludzie sie zamykaja w osiedlach, jak to wyglada, niedlugo to jeszcze
moze zaczniemy schodzic pod ziemie.
pozdrawiam
TOmash

i zafundować spreje chłopakom

[vulture]

W sumie racja - nie ogradzać, nie sprzątać i nie pilnować. Niech pod fontanną
walają się psie gówna, a na wieży ciśnień widnieją bohomazy. Wtedy żadni
zasrani turyści nie będą nam dupy zawracali, a młodzież sobie poszaleje, ot co!

[roody102]

Ja generalnie jestem przeciwnikiem gordzenia swiata plotami, ale akurat w tym
przypadku jest to dobry pomysl. Jestesmy jeszcze za bardzo zacofanym
spoleczenstwem, zeby zakaz nas powstrzymal, wiec potrzeba slupkow, plotow itd...

[kopcik]

Świątynia Westy nie jest czasem odnowiona, jak ostatnio przechodizłem z daleka nie widzialem żadnych sprejowych bochomazów.

no dobra

[vulture]

Nie jestem faktycznie za zamykaniem terenu w ogóle, ale za pilnowaniem go w
sposób porządny. Co z tego, że odnowiono świątynię, skoro za chwilę znów
zostanie pokryta warstwą paskudnych plam? Nie lepiej wydać na ochronę niż co
chwila remontować zdewastowane zabytki? Przecież to wstyd, chociaż -
oczywiście - nasze miasto rządzi się nieco innymi prawami, niż inne miasta, w
kwestii ochrony zabytków.