Kiedy kolejny raz z oczu płyną łzy...

[neli_23]

Cześć dziewczynki;)
nie zaglądałam tu z jakieś dwa tygodnie i trochę musiałam się naczytać żeby być
na bieżąco:)
z jednej strony to miłe - bo to wspaniałe że zawsze tu można liczyć na
wsparcie, z drugiej strony przykre - bo oznacza, ze nadal cierpimy, tęsknimy i
jest nam ciężko:( (swoją drogą zauważcie, ze same babki tu, żadnych facetów!!
hmm... czyżby oni nigdy nie mięli takich rozterek, czy może mają jakieś cudowne
sposoby na radzenie sobie w takich sytuacjach?)

Czekam na moment kiedy będe mogła napisac Wam, że już nie myslę, nie tęsknie,
że jestem szczęśliwie, ze wzajemnością zakochana w cudownym facecie i że zycie
jest piękne:) I chciałabym abyście Wy mi tak samo odpisały! życzę tego sobię i
Wam! pozdrawiam :*

[elamodela]

Tak sobie myślę, że bardzo dobrze, że nie ma tu żadnych facetów. Stworzyłyśmy
sobie drużynę wsparcia, takie pogotowie, wiecie co mam na myśli: solidarność
jajników;))

[gamn]

Czekam na moment kiedy będe mogła napisac Wam, że już nie myslę, nie tęsknie,
> że jestem szczęśliwie, ze wzajemnością zakochana w cudownym facecie i że zycie
> jest piękne:)--> Neli_23 to było piekne, życze z całego Tobie, sobie i reszcie
dziewuszek tego samego
pozdrawiam

do Gamn

[neli_23]

Gratulacje Pani magister:)

piosenkę Gooodbye My LOver słuchałam do znudzenia, ale ona jeszcze bardziej
zawsze mnie dołowała, więc ostatnio przestałam. Ale w naszych sytuacjach
rzeczywiście nieźle można sie wczuć;) teraz wolę słuchać Shakiry Don't Bother -
chyba nawet to Elamodela kiedyś tu o niej pisała.

co do podrywu to chętnie bym sie wybrała z Tobą na mega łowy, ale mieszkam
niestety daleko - Wrocław.

pozdrawiam:)

[elamodela]

Wrocław??? Ja też Wrocław! Ojej. Jak fajnie:) To może my kiedyś zrobimy sobie
babski wieczór i zaprosimy wszystkie tu wyżej płaczące na wieczór bez łez?? Cóż
Wy na to babeczki drogie? Ja teraz za miastem, ale kiedyś czemuż by nie? :))

..o rany...

[Gość: td]

a mnie nachodzi jakis psychopata z Wroclawia i nie moge sie go pozbyc.

[elamodela]

Nic z tego. Nie wkręcisz się, bo my się z tobą nie umówimy:D

[razatroc]

elamodela napisała:

> Nic z tego. Nie wkręcisz się, bo my się z tobą nie umówimy:D


a ze mna ? :)
ja tez z wroclawia ;DD..lubie babskie wieczory ;p

[elamodela]

Chyba że masz ciało cristiano i wyskoczysz nam z tortu:D

do td

[elamodela]

td sorry. Myślałam, że jesteś facetem. Facetom wstęp wzbroniony;)

[razatroc]

po co nam tort ? ..i bez niego jestem wystarczajaco slodki :)))
jeszcze by was zemdlilo ;D

cristiano to przy mnie brzydal ;-))

[elamodela]

To wklejaj fotę. Powiemy ci obiektywnie:D

[razatroc]

img289.imageshack.us/my.php?image=a4hn.jpg
...i mowilem ze tort niepotrzebny bedzie ;-)) ;p
mrr lubie sobie co nieco podgryzc :)

a któraś się tu żaliła że nie zaglądają...

[gamn]

na to forum mężczyźni... ;)

[razatroc]

;))
a waldek to co ? gips? :)))

[elamodela]

Hehe nieźle nieźle:))
Ale i tak pewnie nie dałbyś rady tylu zdesperowanym kobitkom;))
Ach ta neli wywołała wilka z lasu:/

ela to wjechalaś mu na ambicje :)

[gamn]

[razatroc]

hmm jezeli same zdesperowane ;)
to ja uciekam ;DD...

[gamn]

waldek to osobny gatunek z rodziny homo sapiens

a buuu takie zdjecie sie nie liczy, jesli Pan taki odwazny to prosimy o
pokazanie całej twarzy w pełnym świetle :)

[elamodela]

Ostatecznie całego brzuszka w pełnym świetle;)))

pośladki też mozna jak juz shodzimy nizej ;)

[gamn]

[razatroc]

hola hola ;)))
nie schodz zbyt nisko ;p

[elamodela]

A czy masz coś do ukrycia? ;)) Ja ostrzegałam, że my jesteśmy desperate:))

[razatroc]

nie mam nic do ukrycia
ale po co od razu ujawniac wszystko:)
reszta ciala nie dla wszystkich moze byc widoczna ;-)))

[kittypop]

Witajcie

Czytanie waszego forum dzis utrzymalo mnie przy zyciu. Macie racje, nadal
cierpimy, ale bardzo pomaga wiedza, ze ktos jeszcze czuje tak samo i ze z tego
sie wychodzi. Mam nadzieje, ze i ja niedlugo sie tak poczuje.

Czy ktos chce posluchac mojej historii? Kolezanki pomagaja, ale nie ma ich przy
mnie zawsze. Nie chce sie tez ciagle zalic, pewnie maja mnie juz dosc. Staram
sie z bolem rozliczyc sama, dojsc do zgody jakiejs w sobie, na to co sie stalo.
Zaakceptowac? Nie wiem. Ale poukladac to sobie przyzwyczaic sie do pustego
pokoju, pustki w dloniach, serca przeklutego, pustej glowy, oczu moich ,
ktorych w lustrze juz nie poznaje, naglych spazmow placzu, braku powietrza,
braku apetytu, totalnego zagubienia...

Nie mam po rozstaniu telewizora, on go zabral, wiec komputer jest moim laczem
ze swiatem. i znalazlam was....jak dobrze, ze jestescie. Ide kupic telewizor w
srode, moze to mi jakos pomoze przetrwac.

Z C. - moim eks (trudno mi o nim myslec nawet w tej kategorii) bylismy razem 18
miesiecy. Zwiazek bardzo intensywny, po 6 miesiacach zamieszkalismy razem.
Mieszkamy w Londynie, oboje pracujemy w tej samej duzej korporacji, tam sie
zreszta poznalismy. On jest z Nowej Zelandii. Zakochalam sie niesamowicie w nim
od razu, przystojny, cieply, ujmujacy i kochany facet. Nie bylo nam latwo. On
mial bagaz w postaci niezakonczonego malzenstwa, trwalo 2 lata, od 2 lat byli w
separacji jak go poznalam. Wspanialy byl pierwszy rok, potem zaczely sie
schody, jak ze soba zamieszkalismy. Mamy malo przestrzeni, wiec bylismy ciagle
razem. Czasem za duzo, za mocno. Stopniowo kazde z nas zaczelo zaznaczac swoje
terytorium, zmienil sie nasz zwiazek i tak jak wczesniej nie moglismy zdjac z
siebie rak, tak teraz zaczelismy szukac wlasnej przestrzeni. W jego przypadku
byly to gry komputerowe, w ktore grywal coraz i coraz czesciej.Ja zaczelam
tanczyc taniec brzucha w szkole tanca z przyjaciolka. Na poczatku tolerowalam
to co robil, ale potem jak gral np. 12 godz. bez przerwy totalnie mnie w tym
czasie olewajac...zaczelam protestowac. Nie mozna zyc w jednym pokoju z
lazienka z kims kto jest wiecznie nieobecny umyslem. Oprocz gier nie mial
zadnych innych nalogow...ale czulam, ze powoli oddala sie ode mnie. Nie
rozmawial juz nawet ze mna, a jak wchodzilam wieczorem po pracy, to wylaczal
komputer..nie slyszalam juz ze mnie kocha..ale pokazywal to gestami. Wolalam
jednak uslyszec jak mi o tym mowi, niz zeby cos tam mi naprawil...zaczelam
proby rozmow, ale te konczyly sie klotniami..a ja czulam sie coraz bardziej
samotna, opuszczona. Klotnie nabraly regularnosci, co tydzien, gora 2 byl
wielka awantura...o co? A wlasciwie to o nic. Nie pamietam nawet wiekszosci z
nich, a to one sprawily, ze jestem teraz sama. Mielismy tez cudowne chwile.
Wakacje, plany wyjazdu z nim do Nowej Zelandii, czule gesty, masaze,
niespodzianki male i duze, zaskoczenia. Caly czas byla miedzy nami namietnosc.
Do czasu...klotnie przybieraly na sile i agresywnosci ..werbalnej oczywiscie.
Ale zawsze godzilismy sie, zawsze konczylismy je w swoich ramionach. Zawsze
jakos udawalo nam sie je zazegnac. Potem staly sie jeszcze gorsze. Konczyly sie
grozbami zerwania, uciekaniem od siebie i wracaniem.Nigdy na dluzej niz dzien.
I potem znow bylo rozowo. Cudownie, bajkowo. Az do kolejnej klotni. W koncu
stwierdzilismy, ze naprawde bardziej musimy sie starac. Teraz wiem, ze ja nadal
wtedy nie wiedzialam , co sie z nim tak naprawde dzieje. Nie wiedzialam jak
cierpi. Cierpialam sama i mowilam o tym duzo, on sluchal, ale mialam wrazenie ,
ze nic go to nie obchodzi, bo nigdy nic z tym nie robil. Potrafil byc taki
kochany, czuly, robil najcudowniejsze rzeczy dla mnie - nalesniki z truskawkami
podane do lozka, czesal mi wlosy, masowal obolale ramie bez proszenia, otulal i
calowal w stopy,masowal brzuch jak mialam okres. Byl cieply, uwielbial sie
przytulac. Zasypialismy w swoich objeciach...ale nagle coraz mniej seksu bylo
miedzy nami. Juz nie bylo tej namietnosci. Przerwy tydzien - dwa. Teraz wiem,
ze to kolejny sygnal...nie rozpoznany. Dochodzil do tego przeogromny stres
zwiazany z jego rozwodem i pobytem tutaj. Jako obywatel kraju nieeuropejskiego
mogl tu tylko byc jako maz swojej zony. A ona chciala rozwodu. weszla w inny
zwiazek, chciala go zalegalizowac.Dzwonila mowiac, ze juz juz sklada pozew. A
to dla niego znaczylo tylko jedno- wyjazd z kraju, chyba, ze udaloby sie jakims
cudem zalatwic mu wize przez firme. W koncu ja nie wytrzymalam - popytalam
gdzie trzeba (pracuje w Human Resources) i zaczelismy aplikacje o work permit.
Duzo papierow, stresu, niepewnosci i strachu. Ze moze sie nie uda i bedzie
musial stad jechac...a ja nie czulam sie jeszce gotowa na emigracje do NZ,
myslelismy o tym w perspetywie paru lat. A klotnie coraz gorsze, moje
osamotnienie coraz wieksze, on coraz bardziej odlegly. Coraz czesciej gral
nocami...oddalal sie a ja nie umialam go zatrzymac. Wiedzial, ze bardzo go
kocham, ciagle o tym mowilam, w zamian za to slyszalam: I love you too....i
wiedzial tez jak sie czuje. Jedyne co chcialam to pare przytulen , zapewnien ze
bedzie dobrze, ze warto. I nadal mielismy te wspaniale chwile, gdzie wszystko
bylo takie dobre, idealne. Smiech razem, patrzenie sobie w oczy.

Pojechalam do Polski na Zaduszki. W niedziele przed Zaduszkami zadzwonil do
mnie i oznajmil, ze chce odejsc. Ze nie moze byc soba, ma dosc klotni, nie ma
energii..juz nie chce byc ze mna. poprosilam o czas, wlasnie czytalam od nowa
Mezczyzni sa z Marsa a Kobiety z Wenus i myslalam, ze jestesmy tam opisani.
Chcialam mu o tym powiedziec, powiedziec, ze chce sie zmienic dla niego, jesli
tylko bedzie szczesliwszy, ze chce nas sprobowac naprawic. On powiedzial, ze to
juz za pozno. 3 dni jeszcze meczylam sie w Polsce....nie cieszyla rodzina, nic.
Mialam nadzieje, ze porozmawiamy, wysylalam smsy na ktore sporadycznie
odpisywal, ciagle ze chce odejsc, ze kocha, ale juz nie umie byc ze mna i nie
chce. Przylecialam w nocy, jeszcze na lotnisku w polsce dostalam sms ze po mnie
wyjedzie i tak strasznie sie ucieszylam. Jechalam pelna nadziei, steskniona. Na
lotnisku go nie bylo, ale wiedzialam, ze jest chory i lezal w lozku z grypa.
Zlapalam autobus do miasta, liczac ze tam bedzie czekac. Nie czekal. Zlapalam
metro do domu , dostalam smsa proszacego mnie o telefon jak wysiade na naszej
stacji. Zadzwonilam. 1:30 nad ranem, na drugi dzien do pracy. A on mi mowi, ze
mu przykro, ze nie wyjechal, ale zle sie czul.I ze chce mi cos powiedziec.
Wyprowadzil sie podczas mojej nieobenosci. Dostalam histerii na ulicy i
poprosilam go, ze ma natychmiast przyjechac, ze nie wejde sama do tego domu.
Stalam na ulicy 2 h rozmawiajac z nim, nie chcial przyjechac, ale w koncu sie
zgodzil. Powiedzial, ze zrobil to bo w zaden inny sposob nie moglby sie ze mna
rozstac. Ze za bardzo boli, ze za duzo emocji. Jak przyjechal to oczywiscie
blagalam go o powrot. Nie zgodzil sie, ale spalismy razem. Potem w czwartek
znow zadzwonil po pracy, ze nie chce sie ze mna raczej widziec. Poprosilam i
blagalam, odszedl bez wyjasnienia wlasciwie, prosilam o rozmowe. Przyjechal,
rozmawialismy, wreszcie zrozumialam o co mu chodzilo, jak czul, ze zeby mnie
uszczesliwic sam zmienil sie w szara myszke, co nie ma glosu, co nie robi tego
na co ma ochote, tylko zebym jak byla zadowolona. Nie wiem, czemu mi o tym nie
powiedzial. Nie wiem czemu obral taka taktyke, kiedy w niczy ona nie pomogla.
Rezygnowal z siebie dla mnie, ale mnie za to nienawidzil. Ja dostawalam czasem
to czego chcialam - np . weekend bez gier, ale czulosci bylo coraz mniej,
czasem wcale. Nie byl czuly, bo mnie nie lubil, czujac, ze musi sie zmieniac
dla mnie. a jednoczesnie oboje sie kochalismy bardzo. Typowy przyklad braku
komunikacji. W piatek oglosil ze nie powinnismy sie widywac, mimo tej rozmowy,
w ktorej duzo sobie

[gamn]

kittypop nie jestes sama, jak widzisz wiele z nas przechodzilo przez to samo co
Ty teraz, ale z perspektywy czasu powiem że czas zaleczy rane

jednak chyba mezczyzni swoim tchorzostwem nigdy nei przestana mnie zadziwiac...
jak on mogl tak sie zachowac kiedy Ty bylas w Polsce??!!
wybacz ze go oceniam choc nie znam czlowieka ale wg mnie zachowal sie bardzo
brzydko delikatnie mowiac...

trzymaj sie dziewczyno i pamietaj ze zawsze masz forum jak Ci bedzie zle
buziaki, usciski i pozdrowienia!!!

Dziekuje :)

[kittypop]

Dziekuje za slowa otuchy...i prawda jest, ze brzmia dobrze, ale nie wiele
pomagaja...czuje sie jak w szklanej kuli, glosy do mnie docieraja, ale slowa
jakos nie maja znaczenia...Wiem ze zachowal sie okropnie, ale wszystko bym mu
na chwile obecna wybaczyla. Jakie to glupie. Wiem.

Urwalo wczoraj kawalek tej mojej historii, wiec dopisuje zakonczenie:

W piatek znow zadzwonil, ze to koniec. Ze nie chce byc ze mna, mimo tego, ze
kocha. Ze nie moze. Umowilam sie z kolezanka, wyszlysmy na drinka...pomoglo na
pare godzin, ale czulam sie jakby mnie pociag przejechal. W sobote rano
napisalam do niego, ze powinnismy sobie przynajmniej praktyczne rzeczy wyjasnic
jak dorosli, okazalo sie , ze nie zaplacil czynszu i takie tam. Przeprosil,
powiedzial, ze nienawidzi siebie za to co zrobil. POwiedzial, ze przyjedzie. I
przyjechal, znow rozmawialismy. I okazalo sie nagle, ze on jednak ma sile i
chce sprobowac, dac szanse. Rzucilismy sie sobie w objecia.

Kolejny dzien, obudzeni razem, ja w skowronkach, ale uwazna na to co mowie,
gotowa isc na kompromis, gotowa wszystko zrobic, zeby bylo mu dobrze, zeby
poczul zmiane w nas, we mnie. On czuly, cieply , uwazny. Taki jak zawsze
chcialam. Przyjechal z walizka rzeczy na probny miesiac, zeby dac nam szanse i
zobaczyc co sie zmieni... I ok, zaczal zauwazac to i owo, klotni zero, dyskusje
tak jak lubil, o sprawach powaznych i mniej waznych, smiechu duzo. Cudownie.
Poniedzialek to samo, wtorek tez. A sroda zaczela sie sprzeczka. O bzdure.
Powiedzial, ze mam za duzo rzeczy, ze go oklamalam, jak sie wprowadzalismy
razem. Ja mu na to,ze przeciez widzial ile rzeczy bylo w moim poprzednim
mieszkaniu, nigdy na ich temat nie oszukiwalam, bo i po co, a tu ..no coz, mamy
jeden pokoj. I tak jakos dziwnie bylo, ale wyjasnilismy to sobie w ciagu dnia i
powiedzial mi, ze wszytko ok. Po pracy wracam do domu, pozniej, bo bylam na
urodzinowym drinku kolezanki, a tu kartka na lozku...nawet nie musialam jej
czytac...ze ma dosc, nie umie,musi tak, bo latwiej, nie ma sensu czekac
miesiaca bo i tak sie nie uda..Z zalu wsiadlam w autobus i pojechalam pod dom
jego siostry, gdzie sie wprowadzil. Wyszedl ze mna porozmawiac. Spojrzal na
mnie jak na morderczynie i powiedzial: nie chce juz z toba byc. Zabolalo jak
noz, ciemno mi sie zrobilo przed oczami, ugiely sie nogi, niedobrze....placz
jak skowyt. A on na to: dlaczego jestes taka zaskoczona, przeciez od paru dni
powtarzam, ze nie chce i nie moge z toba juz byc...odwrocil sie i uciekl
biegiem sprintera. Nie wierzylam, ze spedzilam szmat czasu z kims takim.
Wrocilam do domu polykajac lzy.

Czwartku juz nie pamietam, za to w piatek wydawalo mi sie, ze mi juz przeszlo.
Poprosilam o pozegnanie, przeciez nie mozemy zwiazku prawie 2 letniego konczyc
na kartce papieru...Umowilismy sie na drinka. I rozmawialismy, na spokojnie,
nawet sie smialismy z siebie, jacy my nieporadni, jak dzieci we mgle...a potem
wrocil zal i smutek i znow zaczelam go blagac o powrot, a on mi mowic, ze nie
ma o czym gadac. Wreszcie zmeczeni wyszlismy na zewnatrz. On mowi: obiecaj, ze
nie bedziesz juz o tym wszystkim mowic, te emocje mnie wykanczaja. Ja:
obiecuje. On: I obiecaj ze nie pomyslisz, ze chce do ciebie wrocic, jak dzis
pojade do ciebie.Chce odpoczac w twoich ramionach. OK - obiecalam. Wiadomo -
tylko tego chcialam. Slepota. Slepota moja mnie rani nawet teraz. I
pojechalismy, I bylo znow cudownie. Smialismy sie, powiedzial mi , ze rozwod to
byl dla mnie, ze zalatwienie wszystkiego juz bardzo bliskie...prawil
komplementy. I rozmawial, nareszcie ze mna otwarcie rozmawial. A teraz wiem
dlaczego - bo juz mu na mnie nie zalezalo. Rano wstalismy i pierwsze co
uslyszalam, to to , ze nadal chce odejsc. Zlamal mnie wtedy, przestalam blagac
o zmiane zdania, odwrocilam sie tylko i plakalam. Wzial mnie za reke i na
poprawe humorow zaproponowal silownie w pracy. Poszlismy, trzymajac sie za
rece, na silowni workout kolo siebie, rywalizacja, zarty, bardzo milo. POtem ja
chcialam isc poplywac, a on powiedzial, ze idzie do sauny, a potem spotkamy sie
na basenie. Plywam i plywam, a jego nie ma. Wyszlam, poszlam do sauny, ubralam
sie, podchodze do recepcji i pytam czy go widzieli? Tak, poszedl ok 40 min temu
( jak tylko ja poszlam na basen). Znow skowyt dziki poczulam w gardle. Komorka
zostala w domu, jak tam sie dowloklam to byl sms - Przepraszam, ale sobie
poszedlem. Nie moglem inaczej,bo nie pozwalasz mi odejsc. Bardzo mnie to boli,
rozrywa mi serce, ale musimy sie cieszyc, ze mielismy fajne przezycia razem i
odejsc teraz...Nie moge rozmawiac, komorke wylaczam...

To juz koniec. Wypisalam sie. Lepiej mi? Nie!Nie rozumiem go , dlaczego tak
ucieka.

W niedziele przelezalam w lozku caly dzien. Ryczalam, czytalam wasze forum i
znow ryczalam. Dzis praca, wiec mialam co robic, na szczescie tam sie nie
widujemy, pracujemy w innych budynkach. Po pracy kolacja z kolezanka, ale
mialam wrazenie, ze ona w ogole mnie nie slucha. A moze sluchala, tylko ja
chyba chcialam zeby cos mi pomogla z tym bolem zrobic, jakos go
ukierunkowac..niestety nie ma na to szans. Bol musi wybolec i juz i nikt w tym
nie pomoze. To nie jest moje pierwsze rozstanie. Wiem, ze to minie, czas
leczy...ale nie chce mi sie juz nic. Ja mozna komus zaufac tak bardzo, we
wszytkim i taka niespodzianke dostac w zamian? Dlaczego nie mozna inaczej,
nawet jak chce sie zerwac, to zrobic to z klasa jakos? A moze to kwestia
magicznych roznic kulturowych, moze takie praktyki sa na porzadku dziennym
gdzies za morzem...Wiele szczegolow pominelam, bylo jeszcze pare innych
rewelacji, jak np. to ,ze znalazlam niegrzeczne stronki na moim kompie, ktore
sobie sciagal i ogladal tego wieczoru jak tylko wyjechalam na Zaduszki..i
pamietam, ze dzwonilam z lotniska i chcialam mu pozyczyc dobranoc, a on
powiedzial, ze gra i nie jest w nastroju na rozmowe, prawie sie
rozlaczyl...wiem teraz dlaczego...oraz to , ze mimo tego, ze odszedl ,
wyprowadzil sie 28 pazdziernika, to za kazdym razem jak wracal czy tez
przychodzil rozmawiac to konczylismy w lozku (moze robil to z litosci???), a
takze to , ze powiedzial mi, ze swojej bylej juz prawie zonie i jej facetowi
planuje kupic jedna romantyczna noc w najlepszym hotelu w Londynie, z full
service, za 1/3 swojej pensji, z szampanem, masazami, wanna itp, zeby im
podziekowac za zwlekanie z rozwodem prawie 2 lata. A mi...mi powiedzial, ze mu
tak naprawde w tym nie pomoglam (nie wazne,ze ja zainicjowalam cala sprawe i
zalatwilam jednych z lepszych prawnikow w miescie przez prace, za co grosza on
nie zaplacil, wspieralam jak mial z tego powodu doly,rosmieszalam, jak prawie
plakal, pomagalam wypelniac aplikacje i mowilam, ze wszystko na pewno bedzie
dobrze codziennie przez ostatnie pol roku). Byla zona dostaje prezent a ja
dostaje kopniaka w tylek...

Wiecie, juz nawet nie mam lez do plakania. Wiem, ze to znak, ze wkrotce bedzie
lepiej i inaczej. Ale nie wiem, czy potrafie i chce kiedykolwiek marzyc o kims,
o czyms, na czyjs temat. Czy jest ktos kto to doceni? I jak go znalezc?

Pozdrawiam i sciskam!!

[gamn]

kittypop odpuść sobie, nie poniżaj się - z niego jest tchórz i nim pozostanie,
wiem co czujesz bo jeszcze kilka miesięcy temu byłam rozbita tak samo jak Ty
teraz, ale uwierz że nie warto dla takiej osoby jak tamten czlowiek ponizac
siebie, bedziesz tylko tego zalowala

a w sprawie ucieczki z basenu to juz przegal na calego

pozdrawiam

[kittypop]

Hejka

Wrocilam do domu z zajec. Najgorsze sa powroty do pustego domu. Wtedy wszystko
wykie bezsensownie puste, bez znaczenia...lozko puste i lustro puste i nawet
czajnik z woda dla jednej osoby.Ale wiecie co..juz mi lepiej dzis. Nie
roztrzasam, nie probuje nawet zroumiec. Zachowal sie jak dziecko. Nie mogl
sobie z emocjami poradzic, wiec zabral swoje zabawki jak nikt nie patrzyl i
uciekl. Potem wracal, ale za kazdym razem uciekal tak samo. Za czym on goni? Za
szczesciem? Dlaczego nie dal szansy tej milosci, oboje sobie mowilismy ze sie
kochamy, czy milosc nie oznacza bycia razem zawsze, nawet w tych zlych dniach i
pokonywania wspolnie problemow i wytrzymania, czasem, chociaz wydaje sie, ze
juz sie nie moze, ciaglego otwarcia na rozmowy, dialogu, wysluchania i szansy
na poprawe i zmiane? RAZEM - to takie wazne slowo. Niech biegnie sobie, ja nie
mam sil go gonic. Swiat, ktorego on pragnie powinien byc perfekcyjny,
powiedzial mi, ze chce perfekcyjnego zwiazku, gdzie wszystko wskakuje samo na
swoje miejsce, mozna zyc razem i obok siebie, nigdy nie watpi sie, nie zabiera
komus energii, nie ma miejsca na sprzeczki czy klotnie, bo wszytko po prostu
plynie naturalnie jak rzeka...ale zapomnial, ze w kazdej rzece sa kamienie,
zakrety. I w zwiazek z drugim czlowiekiem trzeba czasem troche pracy wlozyc,
byc chetnym cos zmienic, ulepszyc, po to zeby to bycie razem bylo jeszcze
pelniejsze. Ale coz...do tanga trzeba dwojga. Moze on zyje jak w grze
playstation, potworki sobie biegaja, jak im kaze, a jak sa nieposluszne, czy
cos od niego chca - to pstryk - zabija je jednym nacisnieciem guzika i
wszystkim. Tak skasowal mnie.

Ktos powiedzial mi dzis bardzo madrze: Placz za utraconymi marzeniami, ale nie
placz za nim. On nie jest tego wart, po tym jak cie zranil. Wiec placze za
marzeniami, podrozami, ktore mialy byc wspolne, a nie beda, dziecmi, ktore
planowalismy miec razem, a nie bedziemy. Trudno jest sie rozstac, ale wierze,
ze mi sie uda. Ze bedzie jeszcze wspaniale mi z kims, mam w koncu tyle do
zaofiarowania.

Dobranoc wszystkim zmeczonym duszyczkom. Pozdrawiam!

[gamn]

widzisz juz zaczynasz myslec racjonalnie i wracasz do rownowagi psychicznej :)
tak trzymac dziewczyno!!!

kittypop ten ktos naprawde Ci madrze powiedzial
trzymaj sie cieplutko na Wyspie (ja też jestem na Wyspie tylko ze tej zielonej)
i mam nadzieje ze u Ciebie tak nie pada jak u mnie w tej chwili
buziaki:*:*:*:*:*:*:*

[gamn]

dziękuje bardzo za gratulacje Neli_23 :)

chyba tez musze przejsc na Shakire ;), ale teraz dopadł mnie kryzys
bezrobotnego, nie moge sie zapisac do UP bo nie chce stracic legitymacji, a ze
wzgledu na moj wyjazd na miesiac nie oplaca mi sie szukac pracy (dokladnie to ja
nie mam sumienia po miesiacu powiedzic pracodawcy ze odchodze chociaz robilam mu
nadzieje ze na cale wakacje zostane na etacie)

teraz rozumiem bezrobotnego - szalu z nadmiaru wolego czasu mozna dostać -
doslownie nie mam co ze soba zrobic, zaczepilam sie na wolontariat (nawet "w
zawodzie", zawsze dodatkowe doswiadczenie sie kiedys przyda), ale to i tak nie
jest codziennie

szkoda ze mieszkacie we Wroclawiu, śliczne miasto tylko troche daleko, ale
zapraszam do Krakowa :)

:)

[neli_23]

hohoho, mamy jakiegoś rodzynka :P
choć obawiam się, że szybko stąd zwieje, jak wszystkie na niego naskoczymy;)
ale drogie dziewczyny pora zakończyć z tym smutkiem i troszkę się rozerwać:)
więc może jednak ten wspólny wypad nie byłby takim złym pomysłem??
pzdr.:*

[Gość: Kate]

Czesc dziewczyny!

Chetnie bym sie z Wami wybrala, jednak praca mmnie goni, a czas jak Golota :-)
No i troche daleko do Was mam :-(

Nie ma sie co smucic, jasne! Ja wczoraj mialam lekka zalamke, puscilam sobie
plyte z naszymi piosenkami i zalapalam dola. Ale dzis juz swieci sloneczko,
zaraz jade sobie poprawic humor i kupic jakis fajny ciuch. A co tam :-)
A po poludniu mam randke z jakims gosciem, zobaczymy...

Tez tak macie, ze nie wierzycie, ze sie zakochacie? Spotkam sie z tym gosciem z
ciekawosci, ale powiem Wam szczerze, ze ogolnie nie mam ochoty na ten czas
poznawania kogos. Chyba jestem zbyt nieufna....

Pozdrawiam Was goraco w ten upalny dzien!

[gamn]

Kate nie wiem jak inne dziewczyny ale ja tez tak mam, umawiam się z innymi
facetami tylko po to by "wyjść do ludzi"

idz i się dobrze baw, to jest najwazniejsze :)

[elamodela]

Ale ważne jest żeby "wyjść do ludzi". Nigdy nie wiesz, kiedy akurat możesz
przeżyć coś zupełnie fantastycznego:) Poza tym ja mam tak, że ile razy się
pokłóciliśmy i wtedy właśnie, zamiast zaszywać się w czterech
kątach "wychodziłam do ludzi", więc zawsze wtedy działo się coś tak miłego, że
przekonywałam się tylko, że jego strata i nie on jedyny na tym świecie:))

[Gość: rrose7]

A gdy ja po niezłej kłótni umówiłam się z kumplem na piwo to moje kochanie
bardzo, ale to bardzo wkurzyło się na mnie!

[elamodela]

No i dobrze. Niech się wkurza. Niech sobie będzie zazdrosny i nie myśli, że
jest pępkiem świata. Każda babka powinna mieć kumpli oprócz "swojego kochania".

[mati29]

trzeba isc do lekarza...
od oczu

[gamn]

nie przejmuj sie, nie warto, a kumpli warto miec koło siebie bo jak "kochanie"
pojdzie to kumple cie chociaz przytula i pociesza, no i na piwo wyciagną :D

jest słońce i ma być dobrze :D

[gamn]

tak sobie powtarzam

dziewczyny, w poprzedni weekend zaliczylam kolejnego depresyjnego doła i
doznalam olsnienia!!! mianowicie nigdy wiecej nie moge w niego wpasc :D:D:D (tak
wiem-odkrywcza jestem) dlatego w najbliższy poniedziałek jak się wyrobie,
najpóźniej we wtorek jade z koleżanką na mazury :D:D:D do rodziny, MUSZE zmienic
otoczenie, nawet kosztem wielkiej nudy

dół był wynikiem rozmowy z niedoszłą teściową, pierwszy raz od 2 miesięcy
rozmawiałysmy o tym co się stało, Ona tego tez zrozumieć nie moze, wiem ze jest
mi szczerze zyczliwa i stoi "po mojej stronie" ale niepotrzebnie powiedziała mi
ze jemu tez jest ciezko z cała ta sytuacją, ze wie iz mnie skrzywdził, ze tez mu
się sniłam itd... (kobieta pracuje z młodzieża zatem potrawi "wyciagac" pewne
rzeczy od człowieka)... wolałam wyobrazac go sobie jako wyrachowanego,
pozbawionego serca dupka, a tak zobaczylam w nim czlowieka i mnie to rozlozylo,
przeplakalam znowu kilka dni ale wzielam sie w garsc i jade :D:D:D:D

zobaczymy co to będzie, jak na razie liczy sie sam fakt tej ucieczki, tam nic mi
sie z nim nie bedzie kojarzylo a to jest najwazniejsze

zaczelam tez pisac bloga :D:D:D, są to listy do niego, opisuje w nich to
wszystko czuje, co mnie boli i co slychac - miałam pisac normalny pamietnik ale
zbyt duze jest prawdopodobienstwo ze ktos go przeczyta, na blogu mi nie zalezy,
a komentarzami sie nie bede przejmowac, pisze bo pisanina zawsze mi pomagała
dojsc do ladu z samą sobą
kiedys dam wam do niego linka ale teraz sie jeszcze wstydze :):):)
wiecie co sobie tez obiecalam, ze kiedys, gdy bede gotowa dam jemu albo linka do
tego bloga, albo wydrukuje wszystkie te listy i mu wysle - chce aby wiedzial jak
mi jest/było zle, nie wiem po co ale chce :)

pozdrawiam i do nastepnego razu misiaczki, i prosze mi się nie załamywać jak ja
bo naprawde nie warto :*

p.s. elamodela w pierwszym poscie zadałas pytanie: "...lepiej być pierwszym,
który zamknie drzwi.
> Zgadzacie się z tym?" - ja sama nie byłam w stanie zamknąć drzwi i nie sądze
bym wolala byc pierwsza choć niekiedy miałam taka ochote by to zrobic bo juz
dłuzej nie moglam, ale cholerna odpowiedzialność i wyrzuty sumienia
powstrzymywaly mnie przed tym, dzis powaznie sie zastanawiam czy nie znalazłąbym
jednak w sobie tej siły

[elamodela]

Dobrze zrobi Ci wyjazd Kochana:) Odpoczniesz sobie, zmienisz klimat, może nawet
się rozerwiesz.. Z blogiem trzymam za słowo, że linka dostaniemy, jeśli
oficjalnie sie wstydzisz, to prześlij na maila [e-mail] :)
Ja nie wiem, z tymi drzwiami, to chyba wszystkie dziewczyny, które odeszły są
zadowolone po jakimś czasie, przynajmniej na tym forum..:D Także chyba one są
bardziej odpowiednie do udzielenia tu opinii niż takie tchórze jak ja:]
Ja sama nie umiem:/ Mimo wszystko. Nie wiem czy warto jest być tą osobą, która
podejmuje tą decyzję, bo na pewno ona też się z tym męczy, nie mniej niż
porzucany..:/ Ja nie umiem i chyba nigdy się nie nauczę, jestem za mało
wyrachowana, albo po prostu jeszcze nie doszłam do tego momentu, żeby
powiedzieć sobie dość. Tzn. jak było jednoznacznie źle, to dawałam rady, a
teraz.. Znów mam związkowe shit. Ciągle sie zastanawiam czy to ma sens, ale
trudno jest powiedzieć sobie dość:( Jestem na to za miękka. Co ma być, to
będzie, zobaczymy co czas przyniesie.. Najbardziej lubię myśleć, że życie się
samo ułoży tak jak powinno.. Jedno wiem na pewno: nie dam się nikomu krzywdzić.
W takiej sytuacji na pewno warto jest odejść.

[elamodela]

Tzn. w sytuacji gdy ktoś jest w związku jednoznacznie nieszczęśliwy, częściej
niż szczęśliwy.. Niestety czy stety ja jestem pół na pół:/

rozumiem Cię

[gamn]

i dlatego Ci współczuje

ja równiez zastanawiałam sie kilka razy czy nie powiedziec koniec, ale lęk przed
samotnościa był większy

wiesz co mi się wydaje, że dopiero wtedy odejdziesz jak poznasz kogoś innego,
ciekawszego - ja tak kiedyś zrobiłam, byłam wtedy młodą siksą przed maturą - nie
kochałam tak jak powinnam żadnego z nich, ale przy tym, ktorego zkrzywdziłam
czułam się bezpieczna i potraktowałam go bardzo niesprawiedliwie... duzo o nim
teraz mysle i zaczynam wierzyc ze teraz los mi odplaca za jego krzywde, patrzac
obiektywnie to nalezy mi sie, jedyne co mnie usprawiedliwia to moj ówczesny wiek
i fakt ze jakbym z nim dłuzej została bardziej bym go skrzywdziła

najśmieszniejszo-ironiczne jest to ze "zamiennika" tez zostawiłam pod tak
błachym pretekstem ze az wsyd pisac

Elu naprade rozumiem Twoje rozterki bo najgorzej jest wybrac gdy nie jest ani
dobrze ani zle dlatego życzę Ci naprawde dużo szczęścia i abyś odnalazla się w
tym wszystkim, wiem ze nie jest latwo ale wierze iż wybierzesz najlepiej jak
potrafisz

[elamodela]

Miło mi Gamn, że wierzysz we mnie. Ja też w Ciebie wierzę:) Szkoda, że nie tak
łatwo jest wierzyć w samą siebie.. Ach, nieważne.
A wiesz, ja też sobie czasem myślę, ze gdybym teraz właśnie poznała kogoś.. Ale
z drugiej strony kiedyś ktoś taki się pojawił w moim życiu.. I to był jak
najbardziej idealny kandydat do tego, by dla niego zostawić mojego. Zaiskrzyło
między nami na pewno, ale nie zrobiłam tak jak Ty, jedynie z tego powodu, że
nie chciałam się zachować lekkomyślnie i skreślić czegoś "pięknego" dla czegoś
nowego.. W końcu tamten chłopak dał sobie ze mną spokój, a ja do tej pory
żałuję, że nie zaryzykowałam i nie wiem jakby to z nim było. Mój stały związek
nie ulepszył się dzięki temu, że oparłam się pokusie:/ Dobrze zrobiłaś.

[gamn]

nie załuj, nie ma co gdybać, trzeba zyc dniem dzisiejszym, jestem pewna ze w
przyszlosci jeszcze spotkasz kogos, kto byedzie idealnym "zamiennikiem" :)

chyba 80% z nas miało taką szanse - moja nazywała się Roberto i jest Włochem,
teraz bym pewnie była mezatka i w Wenecji siedziała, ale cóz... było i trudno

dzieki tej lekcji poznałas chociaz troche siebie

[Gość: Ewa]

Ja teżż nie mogłam odejść bo bardzo go kocha (ła)m, ale jednoczesnie sie
męczyłam.Rodzicie to widzieli i radykalnie powiedzili że mam wybrac albo on
albo oni. Poskutkowało. Zostawiłam go.

[elamodela]

I co? Jesteś szczęśliwa? Bo ja na przykład nie odeszłam i dziś, w dniu
dzisiejszym, nie jestem zadowolona. Może zacznę liczyć dni, kiedy jestem z nim
szczęśliwa, a kiedy nie i to mnie jakoś zmotywuje..:/

A mniej generalnie

[elamodela]

Dziś np. jestem sama cały dzień. Mimo, że jest pikna pogoda i od środy
umawialiśmy się nad wodę na niedzielę. A on wczoraj mówi mi, że umówił się z
kumplami na motory. Rozmowa z nim o tym już nie ma sensu, bo przecież po trzech
latach bycia w związku wie sie doskonale, co i jak. Zresztą tyle co myśmy
rozmawiali..:/ Nigdy nie byłam zazdrosna o kumpli, ale akurat od trzech tygodni
nie ma dla mnie czasu, ani pięć minutek, a jak ma to co robi??? Jedzie gdzieś z
kumplami:] To nie jest główny powód dla którego się męczę w tym związku. Akurat
TERAZ się męczę z tego powodu. Generalnie męczę się, ponieważ mamy inne
charaktery. On jest perfekcjonistą, raczej marudą, nie lubi tańczyć, tak po
krótce, ja wręcz odwrotnie. Kiedyś mnie ta inność przyciągła, dziś mnie
dobija:/ Pisanie tu traktuję jak terapię, jak napiszę coś czarno na białym, to
łatwiej potem na to spojrzeć z dystansu.

[evel86]

to kopnij go w dupe i do widzenia jak sie meczysz! zycie masz jedno.

[gamn]

ela o to bym się wkurzyła, ja równiez nigdy o kumpli zazdrosna nie byłam ale jak
mnie po raz drugi do wiatru wystawił to zrobilam z nim "mala" rozmowe - w moim
przypadku to poskutkowało, tylko ze wtedy to był chyba jeszcze zaangazowany

ela a co z miłoscia? jestes z nim bo go kochasz czy z przyzwyczajenia? u mnie
był "problem" bo ja go naprawde kochalam (i niestety nadal kocham), taka głupia
ksiazkowa, romantyczna miloscia...

[elamodela]

U mnie jest ten sam problem:] Podręcznikowy wręcz. Jak z piosenki: <<powiedz
tylko, jak zrozumiec, głupie serce co wciąż kocha, chociaż rozum chce inaczej..
ono ciągle ciebie woła..>>

[neli_23]

Hej dziewczyny, co słychać?
Wpisałam jego nr gg, aby zobaczyć co ma w opisie i tak oto dowiedziałam sie, że
prawdopodobnie jakaś laska włąsnie go olała i on przeżywa to teraz i wypisuje
jakieś załosne teksty! Wkurzam sie, bo jak ja doprowadziłam do rozstania to nic
nie pisał! Może nie zrobiło to na nnim żadnego wrażenia??!
wrrr, nie widzę siebie gdybym natknęła sie kiedyś na niego wraz z jakąś
laską!!!! ;-/

[elamodela]

Hehe, a może Tyś mu się przypomniała? ;) Nie wściekaj się, jak go jeszcze kilka
panien kopnie w dupę, to doceni, że dobrze było byc z kimś fajnym:D Ale to sie
każdy musi sam przejechac na własnej skórze:) A u mnie wakacje, od miłości
również:))) Dobrze, że jest lato, towary chodzą po ulicach.. Już nie mam
złamanego serca, mimo że mundial się skończył, łatwiej mi życ bez Cristiano;)

[neli_23]

jasne, jasne, to rychło czas :)
jak to wakacje od miłości, czyżby Twój boyfriend gdzieś wyjechał?
co do towarów to ja chyba jakaś slepa, albo nie tam patrzę gdzie potrzeba;)
gdzie Ty Ela widzisz te towary?? ;)

[Gość: marlene]

dziękuję Wam za siłę, przeżywam coś podobnego do gamm...

Moja genialna myśl: ja za nim po prostu tęsknię, ale nigdy nie będzie tak jak kiedyś ;(
Dlaczego serce chce być silniejsze od rozumu? Wszystko padliną jest...

[elamodela]

Neli, towary chodzą w letnie dni po ulicach i uwierz mi nic tak kobiecie nie
poprawi samopoczucia jak flirt:D A moje wakacje chyba się przedłużą, bo
powiedziałam sobie wreszcie dość:) I będzie dobrze. Kropka.
Ps. Szkoda, że tyle nowych dziewczyn też ma ten sam problem, powinnyście być
szczęśliwe.. Wiem, łatwo mówić, ale dacie radę:)

[Gość: magda]

czesc dziewczynki, kiedys pisalam juz na tym forum, bylam w takim toksycznym
zwiazku, od marca sie uwolnilam. duzo to trwalo bym sie pozbierala, ale dzis
juz jest o wiele lepiej. Pomogl mi pewiem muzyk, z ktorym spotykam sie od
miesiaca ;-) tak á propo wlasnie: cos ci muzycy maja w sobie, ze sa najlepsi na
pocieszenie, no nie? ;-) pozdrawiam

[Gość: facet]

twoich poglądach i koncercie życzeń n/t facetów - i tak zostaniesz starą panną
i lesbiką.

[elamodela]

nie będę się zadowalała byle czym. <<Jak kochać to księcia, jak kraść to
miliony>> Poza tym lesbijką się nie "zostaje":D

[Gość: Antosia]

Witam
Właśnie wróciłam z wakacji i ten wątek..."spadł mi z nieba". Mam dokładnie taki
sam problem.
Nie tak łatwo powiedzieć :"dość" kiedy jest się beznadziejnie zakochanym
resztkami tej bezsensownej miłości :(
Pisałam ten list już tysiąc razy...pisałam go na kartce papieru,pisałam na
komórce,na jakimś bilecie...za każdym razem płakałam.Tak,jak teraz.Nie mam już
sił,mimo postanowień silna wola nie przychodzi,nie przychodzi też
catharsis.Może dlatego próbuję "podzielić na kilka" to,co trawi moje myśli od
tak już dawna.
Tak trudno zamknąć drzwi komuś,kogo się szanuje,za kim się tęskni i do kogo
żywi się tak wyjątkowe uczucia.Nawet jeśli ten Ktoś raczej nie myśli o nas w
ten sposób...Dla mnie to zadziwiające-uważa mnie za swoją dziewczynę,w smsach
twierdzi ,że tęskni,a w życiu...nic na to nie wskazuje...żadnej
czułości,żadnego pełnego miłości gestu...Czuję się osamotniona.I
skołowana.To,co powstrzymuje mnie przed ostateczną decyzją to wiara,że jestem
ślepa na Jego uczucie i że coś może się zmienić.Tylko że to jest raczej
naiwność...:(:( Nie ma szans.

Recepta

[elamodela]

Wiem. Jest trudno odejść. Nawet kiedy to robimy, łudzimy się, że coś się
jeszcze nagle odmieni..:/ Nie łudźmy się dziewczyny. Nie ma sensu. Lepiej po
prostu poszukać czegoś, co jest dla nas odpowiednie. Wiem, że rozumiecie, a
jednak czujecie inaczej. Miałam tak przez cały ten czas. Ale minęły trzy lata,
a ja nadal sie wypalałam.. Gdy rozmawiałam o tym z przeróżnymi ludźmi, jeden
motyw się powtarzał: w pewnym momencie czuje się wreszcie dość. Myślałam, że
mnie to nie dotyczy. Że nigdy nie będę miała na tyle siły, żeby nie żałować i
wyjść. A wczoraj wyszłam. Bo to, że było pięknie, że go bardzo kochałam i nadal
jeszcze kocham, nie przeważyło nad tym co tym czułam silniej. A poczułam
wreszcie, że mam dość. Dałam radę. Dziś miałam strasznego doła, jak zwykle
zresztą ma się po rozstaniu. Ale zamiast słuchać melodramatycznych piosenek i
się dołować jeszcze bardziej, oglądnęłam sobie "Nigdy w życiu" i od razu
lepiej:)) Dacie radę dziewczyny. Nie róbcie nic na siłę i wbrew sobie. Kiedyś
naprawdę nadejdzie taki moment, że zamiast poczuć coś w stylu: <<nie mogę, nie
chcę go zostawić>> poczujecie: <<nie mogę już z nim dłużej być, mam tego po
prostu dość>>. I to będzie ten moment, a później tylko iść za ciosem:D Być z
facetem, to jak pić wino.. Po co mieć co chwilę kaca, jeśli można zainwestować
w lepsze? Pozdrawiam:)

[Gość: monia]

cześć!Ja odeszłam po razkolejny tydzien temu.najgorsza jest pustka.Absolutna
pustka...
we wszystkim co robisz, gdzie idziesz,jak mowisz,co jesz,jak spisz,co
czytasz,jak sie ubierasz...
nigdy nie naucze sie odchodzic.Dla mnie jest to jak przyznanie ze druga osoba
przestała istnieć...
prawie dwa lata dzielilismy wszystko, spedzalismy prawie 24 godziny na
dobe.Jest cholernie ciezko złamać komuś serce, potem sobie a potem udawac
twardą,że nic sie nie stało.
teraz jestem w totalnej próżni i nie wiemco robic.
jedyna rada dla wszystkich dziewczyn pozostających w zwiazkach:BĄDŹ ZAWSZE
SZCZERA, ZAWSZE MÓW PRAWDĘ NAWET JEŚLI TA PRAWDA RANI.MÓW JASNO I OTWARCIE
CZEGO OCZEKUJESZ OD NIEGO I CZEGO CHCESZ OD ŻYCIA,
Oczywiste,prawda???najtrudniejsze...
pozdrowienia dla wszystkich forumowiczek

[Gość: emilka]

Gość portalu: Antosia napisał(a):

> ten sposób...Dla mnie to zadziwiające-uważa mnie za swoją dziewczynę,w smsach
> twierdzi ,że tęskni,a w życiu...nic na to nie wskazuje...żadnej
> czułości,żadnego pełnego miłości gestu...

A ja mam dokladnie odwrotnie: na zewnatrz nic nie wyglada tak jakbysmy byli
razem, nie nazywa mnie swoja dziewczyna, sms sa jak do kumpeli ale za to jak
jestesmy razem, jego dotyk, spojrzenie, wszystko mi mowi, ze mnie kocha... ale
te slowa nigdy nie padly. a mi to nie wystracza jak jest czuly i kochany gdy
jestesmy razem, chce oficjalnie zajac miejsce w jego zyciu... wiem, moze licza
sie czyny, ale czuje sie wcale nie lepiej od Was... moze tez powinnam zamknac
dzwi?

[agna1]

Myślę, że nikt tego nie umie, to zawsze jest tródne. Ale wydaje mi się, że
trzeba być stanowczym,podjąć decyzję i trzymać się tego. Ja mam odwrotny
problem, to mój ex zamknął za mną drzwi (nie pierwszy raz), a teraz zmienił
zdanie i chce wrócić, ale ma koleś pecha bo ja już tego nie chcę. Bądź silana.

[Gość: Ania]

Bo my kobiety kieujemy się emocjami gdzies tracimy racjonalne myslenie. Lek
przed samotnoscia jest zawsze wiekszy niz poczucie wlasnej godnosci. Ten kto
odchodzi tez ma problem jezeli zwiazek nie byl patologiczno-toksyczny tylko
skonczylo się uczucie i trzeba pierwszemu zamknac drzwi tylko dlaczego potem tak
trudno pozostac w poprawnej chociaz przyjazni. Umiejetnosc rozstania to też
sztuka. Kiedyś usłyszałam mądre stwierdzenie, że przy wyborze ważne jest
rozróżnienie czy ten z którym jestem to ktos z kim moge życ czy tez jest to ktos
bez kogo życ nie mogę. Warto w pore to sobie uswiadomic. Bardzo lubie ten wątek
na forum

witam wszystkie panie po przerwie!!!!!!!!!!!!!!!!!

[gamn]

nowe i stare bywalczynie

wróciłam już z urlopu, dziewczyny było bosko - tego mi było trzeba, dłuzej bym
tam została jednak obowiązki wezwały

co prawda urlop zakłóciła mi godzinna pogawędka telefoniczna z niedoszłą
teściową ale nie miałam po niej doła jak to zazwyczaj było gdy siedziałam w
Krakowie; dupek tez się odezwał - napisal smsa z pytaniem jak się bawie i
jakimis innymi duperelami (ale ich nie pamiętam - super uczucie :))); wiem ze
jest juz po obronie mgr - wyslalam mu tylko wiadomosc z gratulacjami i to
wszystko (wypadało bo on jednak mi przyslal smsa)

naprawde wypoczełam i po jednym dniu w domu już chce wracać nad jeziora...

przeczytałam nowe wpisy - ela i reszta dziewczyn wszystko się ułoży, teekane
kiedyś napisala ze raz będzie lepiej a raz gorzej ale bedzie, a swiat sie nie
zawali - to są świete słowa, po raz pierwszy w zyciu nie mam ochoty uczyć się na
własnych błedach - wole słuchac innych :), a po za tym jak bedzie zle to zawsze
mamy forum :* zatem duzy uśmiech dziewuszki!!!!!!

[Gość: marlene]

Niestety u mnie po miesiącu od ostatniego spotkania dalej płyną łzy. Za dużo oczekiwałam od tego
związku. On raczej mną gardzi...a niedawno mówił i okazywał, że kocha ;( Czy ja naprawdę byłam taka
zła? Łzy nie pomagają, nie dają ulgi. Czas nie leczy ran a tylko wymazuje z pamięci - on nie chce
zapomnieć tego co ja źle powiedziałam a zapomniał o swoich "uderzeniach". Świat idzie dalej na przód
a ja gdzieś przemieszczam się nieobecna, bo już nigdy chyba nikt nie da mi tej wewnętrznej radości,
promienności jaką miałam będąc z nim.
Przyjaciółkom najłatwiej powiedzieć "było a teraz idź do przodu" idę ale to już nie ta sama ja.

Dlaczego innym się udaje a mi nie? Jakie coś we mnie siedzi?

[Gość: gamn]

sa wakacje, wyjedz gdzies, chocby 20km od swojego domu, nawet taka mała zmiana
pomoze

[neli_23]

hej dziewczyny!
Ja psychicznie czuję się dobrze:) co prawda nadal myslę, wspominam, na dodatek
ostatnio wciąż mi się on śni, ale już nie łamię się jak wcześniej.
Wiecie, że ja chyba wierzę w to że i tak kiedyś go spotkam i wszystko będzie już
inaczej! Serio, wiem że to głupie, naiwne, ale siedzi we mnie to przekonanie i już!

Spotykam, poznaję statnio wielu mężczyzn, no i po długich wahaniach z jednym
zgodziłam się umówić. Było fajnie, miło, koleś interesujący, wykształcony, z
poczuciem humoru, itd. Powinnien mi się podobać, lae kurcze na mnie nie robi on
żadnego wrażenia. W porównaniu z byłym wszyscy traca na wartości, i nie chodzi o
to że tamten był lepszy, był poprostu inny, a ta inność doskonale mi pasowała.
No i teraz nie ptrafię się przełamać i zainteresować sie kimś na poważnie.
Kurcze, i co teraz robić? Powołania by zostać zakonnicą nie czuję;), a spotykac
się aby tylko tez jest bezsesnu! No i jak to zastosować sie do powiedzenia:
"Najlepszym lekarstwem na rany miłości jest nowa miłość"!

Pozdrawiam forumowiczki!

[gamn]

wiem co czujesz, ja tez sie umawiam z roznymi facetami ale to nie jest to samo,
robie co moge by ich nie porownywac ale jest cholernie trudno, wszystkich
traktuje na zasadzie kumpla ale do zakochania to mi bardzo daleko dlatego jak na
razie nie szukam miłosci ale dobrej zabawy i jestem egoistką, jak mam zły
nastrój to go okazuje i jesli facet z ktorym jestem tego nie wytrzymuje/nie
potrafi zmienic mojego nastawienia i rozsmieszyc to trudno, jego strata

jak narazie wróciłam do "starych" przyzwyczajeń, kokietuje wszystkich i swietnie
sie przy tym bawie, wrociła moja dawna pewnosc siebie (czasem tylko jeszcze doły
mam ale minimalne i wywołane skokami hormonów)

zauwazylam tez ze czas niezwykle szybko płynie, juz prawie 4 miesiace od
rozstania a zycie nadal trwa :), a co z Panem Dupkiem - jakos mnie to nie
interesuje - stracił najlepsza rzecz w swoim zyciu i wierze ze bedzie tego
kiedys zalowal i na stare lata myslal "jakby to było gdybym wtedy nie byl takim
idiota...."

zatem dziewczyny, Neli bedzie dobrze - musimy po prostu odchorowac swoje, ułożyc
sobie wszystko na nowo w sercach i głowach a bedzie wszystko ok :)

do Teekanne

[neli_23]

Teekanne jeśli tu zaglądasz to odezij sie! Napisz co u Ciebie, ciekawa jestem ja
Ci sie układa?
pzdr.

[Gość: teekanne]

Ano zagladam, zagladam ;) Nawet jesli nie pisze, to regularnie czytam te
watki :)
Jak to jedna z dziewczyn kawalek wyzej napisala, trzeba czasem i takiego etapu,
ktory polega na niezobowiazujacym byciu z facetem lub po prostu cieszeniu sie
zyciem. Cos takiego wlasnie teraz mam. Jest obok (nie ze mna) mnie ktos, kto
widzi we mnie bardzo wiele, wlasciwie wszystko, z tego, czego nie dostrzegal
moj eks. Paradoksalne, co? Jak to sie dzieje, ze mozna kogos kochac az do bolu,
chciec oddac mu cala siebie, nie otrzymujac w zamian tego samego, a potem
trafic na kogos, kto bez trudu dostrzega w nas cudowna istote, ktora bez trudu
mozna pokochac, taka jest wspaniala. Dlaczego moj eks tak na mnie nie patrzyl?
Dlaczego w nim nie budzilam takiego zachwytu? Dlaczego nie drzal na sama mysl,
ze moze mnie stracic? Teraz pisze o tym spokojnie, bo to juz nie boli, wreszcie
jestem gotowa przyznac, ze nie byl mnie wart i najwyrazniej nie bylo nam pisane
bycie razem. Jedna osoba nie utrzyma ciezaru tworzenia zwiazku.
Tego obecnego "ktosia" nie uwazam za swojego faceta. Sytuacja jest
skomplikowana i nasza relacja nie jest zwiazkiem w klasycznym pojmowaniu tego
slowa. Nie wiem, co bedzie za jakis czas, poki co zakochana nie jestem, bo
nawet wskazane jest bym stala nogami na ziemi, nawet jesli glowe mam czasem w
chmurach. Ciesze sie po prostu swiadomoscia, ze fakt, iz dla eksa nie
bylam "wystarczajaco wyjatkowa" (uwaga: ironia) nie skresla mnie w oczach
innych facetow. Raczej skresla jego w moich oczach.

Wiec dziewczeta - glowy do gory. Po roznych zwiazkowych perypetiach dajcie
sobie troche czasu na "wylizanie ran", a potem uwierzcie, ze jeszcze bedzie
lepiej. Sama tez staram sie w to wierzyc, zreszta to chyba juz polowa sukcesu,
prawda :) ?

[Gość: Niusia_20]

A teraz ja się pożalę.. jak zaczynałyście ten wątek, czyli rok temu, ja
zaczynałam przeżywac najwspanialsze chwile z moim nowym facetem.. było po
prostu bosko.. a od 2 miesięcy jest właśnie tak, jak piszecie. Pieprzy się coś,
boję się że tracę miłość swojego życia, brakuje mi czułości, szczerości w tym
związku. Niby widzę jakieś różnice pomiędzy nami ale jakże wiele przeszliśmy
razem :( nie wyobrażam sobie że teraz mielibyśmy się rozstać :( próbowałam z
nim rozmawiać, nie daje to skutku.. czy któraś z Was uratowała taki związek w
którym coś się zaczęło psuć? macie jakiś sposób na ocalenie czegoś pięknego, na
wzbudzenie uczuć..? bardzo proszę.. chyba nie muszę kończyć :(

[elamodela]

Czy ja uratowałam? Nie raz i nie dwa:D Po prostu rozmawiaj. Bez rozmowy nic się
nie da.. Gdzieś było coś takiego: nic tak nie wzrusza mężczyzny jak łzy
kobiety, którą kocha i nic go tak nie irytuje jak łzy tej, którą przestał
kochać..:/ Ja nie zachęcam do płaczu, ale jeśli mu zależy, to będzie chciał coś
ratować i rozmawiać. Nie przypieraj go do muru i nie oskarżaj. Jedynie mów co
czujesz. Jeśli jest Ciebie wart, zrozumie. Jeśli nie będzie próbował zrozumieć,
spróbuj uratować siebie. Niektórzy ludzie są jak bumerangi: wyrzucasz ich, a
oni i tak wracają. Tak jest właśnie ze mną i z moim kimś.

[Gość: Niusia_20]

Dziękuję Ci bardzo, tym bardziej się cieszę że taką właśnie taktyke sobie
wybrałam więc może będzie słuszna.. problem w tym, że z nim się bardzo ciężko
rozmawia, on jedynie słucha tego co ja mówię a od siebie mówi niewiele :(

[gamn]

skądś to znam... ja też duzo mówiłam a on tylko słuchał a niewiele odpowiadał, w
końcu zmeczyło mnie to wszystko bo przez ile mozna robić psychoanalize osoby i
zwiazku?
najbardziej dobijała mnie jego odpowiedz "wiem", skoro wiedział to wszystko to
dlaczego nie wykorzystywał tej wiedzy

Niusia co ma być to będzie, pamietaj tylko ze masz myśleć o sobie bo jesli Ty
się o siebie nie zatroszczysz to nikt tego za Ciebie nie zrobi
Ela ma racje, jak mu będzie zależało to będzie walczył
życze powodzenia i dużo sił bo jeszcze sporo przed tobą, ale pamiętaj -
niezależnie co będzie nie jestes sama, masz rodzine, przyjaiół i nas-forumowiczki :)
pozdrawiam i trzymaj sie

Dupek sie odezwał

[gamn]

i po co?

ja nie rozumiem do czego wg niego ma mi sie przydać inforamcja ze prawdopodobnie
we wrzesniu jedzie ze znajomymi (tymi samymi z ktorymi bylismy na weekendzie
majowym) do Chorawcji? ja go nie informuje o moich planach a pewnie i tak wie co
robie...

po jaką cholere on mi to mowi takie rzeczy??!!! chce sie pochwalic czy zameldowac???

jezu az mnie zemdlilo, ide wymiotowac

[neli_23]

Pewnie wreszcie się ocknął i zrozumiał że jest kretynem!
Jeśli juz wcale Cię do niego nie ciągnie, to jesteś w świetnej sytuacji:)
pognęb go troche;) albo zlewaj na maksa i okaz że masz to gdzies. odpisz mu coś
głupiego, niech sie teraz zadręcza, że nic już dla Ciebie nie znaczy.

pozdrawiam i życze miłej zabawy:)

[elamodela]

Jej, to mi wygląda na to, że on Cię będzie dręczył..

[elamodela]

Są tacy mizoginiści na świecie. Mojej najlepszej przyjaciółki facet jak od niej
odszedł, to zamiast pozwolić jej o sobie zapomnieć, co jakiś czas pojawiał się
na tych samych imprezach, pisał na gg, przedstawiał kolejne dziewczyny.. On się
bawił, a ją to naprawdę dużo kosztowało.. Jedynym ratunkiem w takich sytuacjach
jest całkowte ucięcie kontaktu. Ręczę Ci za to Gamn.. Nie wiem, co ci faceci
sobie wyobrażają.. Najpierw rujnują komuś życie, a potem chcą, żeby się cieszyć
na ich widok.. Narcyzy niewierne. Gamn, nie musi tak być. Niech on myśli, że Ty
bawisz się lepiej. Dopilnuj tego. Niech nie ma satysfakcji. Girl Power;)))

[gamn]

wlasnie tego pilnuje ela :) z reszta ja i tak sie bawie lepiej od niego, a 12
ide na weselicho jako osoba towarzyszaca - nikt mnie tam nie bedzie znal i bede
mogla sie zabawic i troche powyglupiac :D

tematu chorwacji nie skomentowalam tylko zapytalam co slychac u rodziny :) chyba
to go wkurzylo ze sie nie zachwycam, a na chorwacje niech jedzie teraz jest tam
tyle ludzi ze wszyscy uciekaja (kilkoro znajomych juz bylo i mowia ze ten stan
do pazdziernika potrwa), hehehe dobrze mu tak :)

[Gość: marlene]

hehe gamm ja raczej radzę kamienną grę: ciszę - przecież masz inne zajęcia a nie interesowanie się jego
prawdopodobnymi planami, pływasz, skaczesz, łazisz gdzieś i nawet nie masz czasu na czytanie jakiś
niezrozumiałych sms.

Dziękuję Wam, że mogę się wyżalić. Jadę na urlopik w końcu daleko połazić po krzaczorach, może się coś
ciekawego znajdzie i nie będę czuła się jak ta najgorsza?
Do poczytania za parę dni!!! trzymajcie się!

[Gość: mietek]

a może po prostu chciał pogadać. Znaliscie sie pare lat, mineło trochę czasu od
rozstania a ostatecznie wiele Was łączyło. To normalne, że chce się odezwać do
kogos kto był kiedyś bliski. Jeżeli to odezwanie Cię zabolało powiedz mu - nie
odzywaj się do mnie nigdy. Kurcze dziewczyny macie mgr przed nazwiskiem, a
reagujecie jak gimnazjalistki. Dorosli ludzie powinni umiec sie rozstawac a
potem kontaktowac ze sobą. Nie chcę go bronić, ale po kilku miesiacach zagadał
do Ciebie i znowu masz problem a kiedys pisałas ze zostaniecie przyjaciółmi wiec
bądz konsekwentna. Nie bronie faceta, to że ktos odchodzi, bo coś sie skonczylo
nie jest łatwe do zaakceptowania i pogodzenia sie ot tak, to jest jak żałoba
trzeba to wypłakac i dać szanse czasowi, który nie takie rany leczy, ale nie rób
problemu ze zwykłego zagadania na komunikatorze. Albo powiedz mu wprost, że nie
chcesz mieć z nim ani o nim żandych wieści tym łatwiejsze, że dzieli Was
odległość. Trzymaj się i korzystaj z lata.

[gamn]

zdaje sobie sprawe ze moja reakcja jest dziecinna, tym bardziej ze
zaproponowalam "przyjazń" ale wydaje mi sie ze mogl zagadac np, "hej, co
słychac?" a nie natychmias mi walic z ta chorawcja i pozegnac sie

nie sądzisz ze to było śmieszne z jego strony? nie mógł np zapytac o moje
zdrowie, o zdrowie moich rodziców? autentycznie tak to wygladalo: tekst o
chorwacji i papa

i wiesz nawet nie mam tego problemu co kiedys, juz sie tym nie przejmuje,
napisalam na forum o tym bo to byla kwestia chwili, jasne ze nagle skoczyla mi
adrenalina jak zobaczylam koperte od niego ale juz tego nie przezywam dniami i
nocami, bylo-minelo :)

[Gość: mietek]

masz racje ze bylo to nietaktowne z Jego strony. Moze tez bał sie zagadac i
dlatego się zastanawiał, moze ma wyrzuty sumienia, a moze nie pomyslał o tym, że
wypada zapytać o inne sprawy. Faceci już tam mają brak im czegos co nazywamy
empatią. Od tego są kobiety żeby nauczuć meżczyzn współodczuwania. Napisz mu co
myślisz o Jego odezwaniu się w tej formie, jeżeli Ci na tym zależy, bo jeżeli
nie to niech to tak zostanie. Jednak jeżeli zagadał to znaczy, że też zależy mu
aby zupełnie o sobie nie zapomnieć, zastanów się czy warto, czy tego chcesz i
potrzebujesz. Piszesz ze już Cie to nie zwala z nóg wiec może dojrzeliscie do
akceptacji tego co sie wydarzyło miedzy Wami. Czytam te wątki i Twój najbardziej
mnie poruszył. Wakacjuj dalej Gamn.

[gamn]

zostawiłam sprawe, nie bede mu robiła wyrzutow bo to nie ma sensu -
wystarczajaco duzo stresu mi dostarczyl ten czlowiek; wiecej nie mam ochoty psuc
sobie nerwow przez niego

akceptacja... hmmm powiem tak: pogodzilam sie z tym co sie stalo, jak to mowia
"co cie nie zabije, to... itd." ale czy zaakceptowalam? raczej nie mialam
wyjscia, zostalam postawiona przed faktem dokonanym i musialam dostosowac sie do
sytuacji, staram sie nie rozmyslac, nie gdybac i nie rozpamietywac bo to i tak
nic nie zmieni a jedynie wciaga mnie w dol psychiczny;
jedno co zauwazylam, otoz staram sie uciekac z krakowa jak tylko moge, a to
mazury a to warszawa, a za tydzien wyjezdzam na pol roku z kraju i szczerze
mowiac nie wiem czy wroce na stare smieci
wszystko mi tutaj jego (nas) przypomina i mam wrazenie ze go spotkam w kazdej
chwili (choc to praktycznie niemozliwe poniewaz wrocil do domu rodzinnego czyli
innego miasta), dlatego wole stad uciec, wyjechac do miejsca gdzie nie bylismy
razem - tak jest najprosciej, boje sie tylko czy aby nie uciekam przed sama
soba, przed wlasnym strachem a to oznacza ze chyba nie do konca uporalam sie z
cala ta sytuacja....

w czwartek znowu jade do warszawy na weselisko, jako osoba towarzyszaca -
doszlam do wniosku ze musze sie zabawic, cos czuje ze bedzie beznadziejnie ale
trudno -przynajmniej zmienie klimat :)

Ty rowniez wakacjuj Mietku :)
pozdrawiam

jutro wylot, denerwuje sie jak cholera

[gamn]

trzymajcie za mnie kciuki dziewuszki bo zaczynam nowy etap w zyciu

[elamodela]

Cały czasik trzymam:)

jestem juz od 10 dni a Irlandii i....

[gamn]

świtnie sie czuje :):):)

ta kontroowana ucieczka dobrze mi robi :)

[elamodela]

I bardzo dobrze:D Oby tak dalej:D
Rób pikczery widoków i przesyłaj na gazetowego maila:D
Na ile pojechałaś i gdzie? Trzymam kciuki tak czy inaczej;))
Prawda, że świat nie kończy się na jednym małym człowieczku?

duze HEJ dla Eli i reszty dziewczyn!!!!

[gamn]

jestem w Droghedzie, 16km na północ od Dublina

bede tutaj jak na razie do 21 grudnia - taki mam plan i na tą date bilet na
samolot, ale nie wiem czy jedynie na swieta do domu nie pojade i tutaj wroce
juz na stałe.... jak na razie nie mam duzych planow zyciowych

to moj raz trzeci na Wyspie i jestem nadal po uszy zakochana w tym kraju, w
ludziach i ogólnie klimacie tutejszej kultury/krajobrazow itd... zatem chtba
zostane tutaj - tym bardziej ze okazalo sie iz starzy znajomi nadal tutaj są :)
(nie mialam od 3 lat z nimi kontaktu)

a ten maly czlowieczek to mnie moze... bite me :P
hehehe tym bardziej ze chyba mam do kogo wracac do polski tylko sama jeszcze
nei wiem czy tego chce, nie potrzeba mi jak na razie nowego zwiazku poki nie
zrobie do konca porzadku w swoich myslach i uczuciach, to ze ja zostalam
zraniona i wbito mi noz w plecy nie oznacza ze ja mam ochote zrocic cos takiego
samoego niewinnemu czlowiekowi, musze wszystko w spokoju przemyslec no i
zobaczymy czy nowa "przyjazn" wytrzyma probe czasu i rozlake

pozdrawiam goraco, buziaczki

a co u Was?

[gamn]

bo zapomniałam spytać :)

[Gość: mietek]

dobrze ze odezwalas sie Gamn. Nabierasz dystansu do tego co Cie spotkalo. Kazde
doswiadczenie jest wazne w naszym zyciu i po kazdym pozostaje cos co bylo nam
potrzebne. Teraz gdy nie masz zadnych wiadomosci od Niego i okazji do spotkania
mozesz ukladac sobie wszystko, bogatsza o swoje doswiadczenie. Nie masz w sobie
checi zemsty ani na Nim ani na kims nowym jak piszesz niewinnym to bardzo
pieknie o Tobie swiadczy. Pisz jak to robisz bo uczysz nas jak sobie radzic w
takiej sytuacji. Twoja postawa jest do nasladowania. Niech Ci sie uda Gamn byc
szczesliwa.

za sie zarumieniłam :)

[gamn]

dziekuje za takie cieple i podtrzymujace na duchu slowa ale nie jestem tak
krysztalowa Mietku

nie lubie ranic innych osob i raczej nie naleze do msciwych kobiet ale to nie
znaczy ze nie mam czasem morderczych mysli wzgledem niego :), jedyne co mnie
powstrzymuje to fakt ze dupek nie jest wart aby babrac sobie rece w jego np.:
mozgu ;) --> taki zart, drastyczny ale zart

a druga sprawa jest taka ze hmmm niezupelnie nie mam wiesci o nim....
skutecznie dostarcza mi inforamcji o nim jego mama.... bardzo lubie te kobiete
i nie mam serca jej powiedziec aby mi nie mowila co u niego slychac; po
pierwsze mowiac szczerze troche z ciekawosci slucham, po drugie ona naprawde
przerzyla nasze rozstanie i czesciowo siebie za to wini (i raczej ma racje co
do tego poniewaz bez mojej wiedzy a tym bardziej zainteresowania danym tematem
gderala mu ciagle o "podjeciu decyzji o ustatkowaniu sie" - nie mam serca byc
na nia o to zla poniewaz robila to w dobrej wierze, skad mogla wiedziec ze ja
reaguje na slowo "slub" alergicznie, ciekawe jest jedynie to ze Dupek znal moje
poglady na ten temat ale nie bede sie tutaj rozdrabniala...)

faktycznie nie mam zadnej okazji do spotkania go i nie bede szukala jej nawet,
a jesli zagada na gg czy napisze mi maila to sie zastanowie czy odpowiedziec i
postaram sie chlodno oceniac sytuacje a nie ekscytowac zabardzo dana chwilą

dziekuje Mietku, bardzo chce byc szczesliwa ale nic na sile, a bycie przez
jakis czas singlem dobrze mi zrobi

zycze Tobie oraz pozostałym osobą rowniez wiele szczescia w milosci i ogolnie
zyciu

pozdrawiam Was goraco, buziaki :*

[gamn]

dzis dupek sie odezwał na gg
taka niby luzna rozmowa byla, o dziwo mnie nawet cisnienie nie podskoczylo do
pewnego momentu... moze od poczatku... w trakcie rozmowy zapytal sie jak mi
jest na wyspie, ja na to ze ok i ciesze sie bo sie okazalo ze czesc osob ktore
poznalam przy moim ostatnim pobycie nadal jest w Irlandii, m.in. kumpel z
Ukrainy ktorego bardzo polubilam (dupek wiedzial ze to TYLKO kumpel, facet po
przejsciach sercowych ktory traktowal mnie jako psychologa i wsparcie w
trudnych chwilach), i po tym jak powiedzialm ze Oleg nadal tu jest dupek
wyskoczyl z tekstem abym do niego "uderzala"... odpisalam ze to tylko kumpel i
jesli bede sie z kims wiazala to bede juz ostrozniejsza bo nie chce nowego
faceta porownywac do starego, on na to ze zawsze sie bedzie porownywalo, ja mu
odpowiedzialam ze ja taka nie jestem i nie bede porownywac bo to nie ma sensu i
tu nagle dupek wyskoczyl z tekstem ze jest juz gotowy na nowy zwiazek i sie
spotyka z kolezanka z podstawowki.... hmmm teraz nie wiem czy to ja go
sprowokowałam?

dlaczego tak jest zawsze ze kiedy jest juz ze mna ok to nagle on pojawia sie na
orbicie i sprowadza mnie do parteru...

ale wiecie co, jakos nie czuje sie tak cholernie tragicznie, troche mi sie
przykro zrobilo ale coz.... widocznie to taki typ faceta a ja bylam zbyt sleba
aby zobaczyc jaki z niego gnojek

chcialam tylko to wyrzucic z siebie a nie ma nikogo w domu bym mogla pogadac

dziewczyny napiszcie co u was bo jakos tak samotnie poczulam....
Elamodela nadal jestes ze swoim facetem? Tekane co u Ciebie? a co z resztą?

[Gość: ja]

Na pocieszenie powiem ze kochałam swojego partnera po raz pierwszy raz w życiu
tak bardzo................ to była chora miłość jednak. Po roku bycia
całkowicie razem (zamieszkania) musiałam go wsadzis do pierdla - albo on albo
ja. Takie są problemy - reszta to pryszcz. Resztę mozna układać jeśli obie
strony naprawdę chca być ze sobą. Jeśli problem polega na wymaiginowanych lub
urojonych niewścisłościach to nie jest problem. Inna sprawa to wiek. To o czym
mówię to jest zdecydowanie po 30-stce. Wcześniej to tylko zabawa........

[cienmotyla]

elamodela napisała:

> ...lepiej być pierwszym, który zamknie drzwi.
> Zgadzacie się z tym?
> Jestem w takiej sytuacji, że strasznie kogoś kocham, ale nie mogę z nim
> wytrzymać, bo bardzo się różnimy.
> Muszę się nauczyć sztuki odchodzenia.
> Czy ktoś to umie?
> To jest wątek "na poważnie".

Wiesz Elu jakoś omijałam ten wątek. Nie wiem czemu, może dlatego, że nie
chciałam albo nie mogłam odpisać. BYć pierwszym, który zamknie drzwi... Tak ja
byłam tym pierwszym i boli jak cholera...

[Gość: marlene]

Kochane Kobiety!
Nowa Miłość a chociażby jej początek jest wspanialsza: wie się czego się chce a
na co uważać.
Opowiem potem moje poderwanie się do życia (ten wątek był pierwszą pomocą) -
teraz wszystko może być lepsze i piękniejsze! Wierzcie w to, bo WARTO.
Pozsrawiam Was, trzymajcie za mnie kciuki bo ja za "wasz powrót do życia"
trzymam. pa

[Gość: mietek]

Co u Ciebie Gamn, jak sobie radzisz gdzies tam daleko ? Czy nadal trzymac za
Ciebie kciuki?

[gamn]

Witam Wszystkich po dosc dlugiej przerwie!!! Jak sie macie dziewczeta i chlopcy?
Jak Wasze Serducha?? :)
Mietku dziekuje za trzymanie kciukow i prosze o ich dalsze trzymanie - to sie
zawsze przyda. U mnie zycie plynie i staram sie ulozyc zycie na obczyznie, nie
wiem czy wroce do kraju... szczerze mowiac nie chce i staram sie wszystko zrobic
by tu zostac. Co do serduszka to powolutku ale sie zabliznia. Dobrze mi robi ten
wyjazd i nie narzekam, powiem wiecej- niedawno poznalam kogos.... ale nie chce
zapeszac. To ze ja czuje male motylki w brzuchu nie znaczy ze ta druga osoba tez
to czuje. Wole byc ostrozna i nie popadac w nadmierna euforie.Po co mi pozniej
znowu cierpiec.Juz sie nauczylam ze w milosci troche rozumu rowniez sie przyda...
Co do Dupka to wiem ze znalazl prace w swoim zawodzie i wkracza w dorosle zycie.
Czasem sie odzywa (bardzo rzadko), ale juz nie robi na mnie zadnego wrazenia.
Doszlam do tego etapu ze szczerze zycze mu szczescia i mam nadzieje ze nie
skrzywdzi juz nigdy nikogo tak jak mnie. Utrzymuje kontakt przez internet z jego
matką i teraz sie zastanawiam czy wypada wyslac im kartke na świeta.

Dla nowych osob ze zlamanym sercem powiem ze czas naprawde potrafi zaleczyc
rany, ale nie jedynie czas. Nalezy zając sie sobą, pracą i zerwac wszelki
kontakt z eksem. Jesli chcemy pozostac przyjaciolmi z eksem to trzeba do tego
dojrzec. Ja wiem ze na dzien dzisiejszy moge spokojnie z nim porozmawiac, pojsc
do kina czy na kawe i nie zrobil by na mnie wiekszego wrazenia (oczywiscie widok
jego z inna dziewczyna zabolalby ale bylby do przezycia) - jednak do tego stanu
ducha trzeba dojrzec i przejsc wszystkie etapy zaloby.

Życze Wam wszystkim powodzenia w kazdej dziedzinie i takiej slonecznej pogody
jaką ja mam teraz :D:D:D:D

[Gość: myszka]

no wiec...ja rowniez dzis zakonczylam ponad 2.5 letni zwiazek..mimo iz oboje
nadal uparcie twierdzimy ze sie kochamy:(po prostu mamy rozny swiatopoglad i
trudno nam ze soba wspolzyje,,-ja estem cicha myszka a on...istny wulkan emocji
smutno mi ale wiem ze czas leczy rany..czy zechce si ktos podzielic jak to z
nim bylo swierzo po rozstaniu??

[Gość: hania]

Witaj,
Rozumiem, co czujesz...U mnie na rozstanie się zanosi od jakiegoś czasu, mamy
porozmawiać o tym, czy chcemy dalej być ze sobą czy nie, ale niestety jakoś nie
widzę tego bardzo optymistycznie... Dużo rzeczy się na to składa, przede
wszystkim chyba ogromne różnice w postrzeganiu świata, w tym, co chcemy od życia
i czego oczekujemy nawzajem... Niestety to nie mój pierwszy związek i zauważam
niestety, że za każdym kolejnym rozstaniem jest gorzej i coraz trudniej
wykrzesać z siebie optymizm, że może następnym razem sie uda... NAprawdę
chciałam, żeby tym razem wyszło, ale "do tanga trzeba dwojga" równie pewnych
tego osób, a nie kogoś, kto ciągle nie wie...

witaj myszko

[gamn]

jak to ze mna bylo mozesz poczytac bo wyplakiwalam sie na forum dosc czesto, ale
to mi naprawde pomoglo

w pierszych dniach samotnosci mialam wrazenie ze swiat sie zawalil, aby zasnac
lykalam proszki, zle wzielam sie w pewnego rodzaju rygor - pozwolilam sobie na
jeden dzien calkowitej rozpaczy, naprawde przeplakalam prawie 24h, a na drugi
dzien wzielam sie do zycia i wyjsc z najwiekszego kryzysu pozwolila mi praca
oraz przyjaciele
tylko ze u mnie owo rozstanie mialo dosc nieprzyjemne okolicznosci... ale
czlowiek zawsze mysli ze juz wiecej nie wytrzyma, ze juz ma dosc a mimo wszystko
ciagle sie podnosi i nadal walczy, a skoro walczysz to jestes juz zwyciezca jak
mawial chyba św. Augustyn :)

???

[chani-nr1]

hej...
ja też zerwałąm z Facetem.. bylismy razem 4,5 roku... było cudownie.... przez
pierwsze 3 lata... a potem juz coraz gorzej.. gdzies po dordze z 3 razy się
rozstawalismy, ale równie szybko wracalismy do siebie...
Porózniły nas charaktery, sposób patrzenia na "nasza wspólna przyszłość",
oldegłośc, sposób wydawanai kasy i oszcędzania... generalnei wszystko... ja
zawsze dążyłam do tego by być iodealną, On - do tego by mieć kase i nei żyć "od
pierwszego do pierwszego".. więc skupił się na pracy, choc nei potrafił się
nigdy dobrze zorganizowąc - zawsze późno wstawał do pracy, po nocach grywał na
kompie... na spotkanai ze mną sie spóźniał... wiele potrafiła mwytrrzymać, ale...
do czasu...
do czasu az moja Mama prawie 2 miesiące była w szpitalu i Ona stała się dla
mnie ważna tak jak On... do czssu, gdy Jego autop trafiło na warsztat i sie
ważniejsze ode mnei i moich potrzeb całkiem przyziemnych (zwykłego bycia obok
gdy potrzeboiwałąm wsparcia np. w trakcie operacji Mamy, pomocy przy remoncie
domu - fizycznej oczywiście), do czasu, gduy On z firmy nei zaczał przynosic
róznych gadżetów - to palmtop, to mp3... i się tym chwalic - patrzcie jakei ma m
cuda - a Was na to nei stać...

Nie wytrzymaąłm - musiałam odejść, mi do szczęscia niewiele trzeba - moge zyc
od pierwszego do 3-go następnego mieśiaca, nei musze zwiedzac całego świata, bo
Polska tez jest cudna... nie musze mieć zawsze wszytskiego naj...

jestem sama obecnie... wspieraja mnie znajomi i ... jestem szczęśliwa. C
oprawda boli mne ijeszcze jak widze jego opisy na gg z cyklu"mniam - kobietki w
kozaczkach sa apetyczne"... (bo ja na obcasach rzadko chodziłąm- z racji
zabieganego trybu życia)... ale.. .wiem, że szczęscie jeszcze mnie spotka... nei
wiem kiedy zapomne, kiedy na widok Jego rzeczy w moim domu nei bedę płakać,
ale... będzie doibrze? prawda?..

bedzie dobrze

[gamn]

tego mozesz byc pewna
z mojego doswiadczenia moge powiedziec ze cierpimy tak dlugo jak sami sobie na
to pozwalamy ale jednoczenie nalezy przejsc przez wszystkie etapy zaloby po zwiazku

chani-nr1 jesli moge cos doradzic to skasuj jego nr gg, nie jest ci juz
potrzebny a jego opisy i tak beda ci ranic zatem po co siebie biczujesz? tak
samo wywal wszystko co jest/bylo od niego lub jego, co wspolnie kupiliscie - ja
tak zrobilam i odrazu lepiej mi sie zrobilo, czesc rzeczy/prezentow jemu oddalam
- na sama mysl ze moglabym na nie patrzec nachodzi mnie obrzydzenie, po co ci
pamiatki po nim? nie ma sensu bawic sie w masochizm
ale to jest jedynie moja rada, moje doswiadczenie, moj sposob wyjsca z tego
emocjonalnego bagna
mi pomogl, po pol roku poznalam kogos i wiem ze jestem juz gotowa zaczac tworzyc
cos nowego, ale tym razem bede ostrozniejsza i czesciej myslala glowa niz sercem...
pozdrawiam cieplutko i trzymaj sie, swiat sie nadal kreci a ty nadal zyjesz
buziaki

[neckermann1]

A miejsca dla skrzywdzonych facetów tu nie ma ?:>

oczywiscie ze jest

[gamn]

mamy rownouprawnienie i niktore kobiety swiete nie sa
pisz co ci lezy na sercu
pozdrawiam

[chani-nr1]

dzięki.. na szczęscie do wspólnych rzeczy się neie dorobilismy...

[neckermann1]

podstawa jest wlasnie chyba to zeby myslec głową a nie sercem...szkoda ze na
taki pomysł wpadłem o jakies 2 lata za pozno:(

[gamn]

sprobuj nie zalowac tych 2 lat, z kazdej sytuacji jakies pozytywne rzeczy mozna
wyniesc np to aby nastepnym razem do milosci dopuscic mozg :)
pozdrawiam

[kittypop]

Chani

Bedzie dobrze. Rzeczy jego spakuj na jakis czas, wloz na dno szafy, niech nic
ci go nie przypomina. I odetchnij mocno, pelna piersia, najlepiej porannym,
zimnym powietrzem. I usmiechnij sie do siebie, tak od srodka. I obejmij sie
ramionami. Ja tak robie i pomaga. A spie...z misiem z ddziecinstwa.

Zycze usmiechu i wytrwalosci! POzdrawiam.

[Gość: sis]

wlasnie teraz jestem w takiej sytuacji ze MUSZE odejsc od kogos kogo straszliwie
kocham. nad zycie(mam czasem wrazenie) i nic mnie nie obchodzi ze banalnie to
brzmi. wiem ze nic, absolutnie nic z tego nie bedzie. i boli mnie to okrutnie.
do tchu utraty, do krwi. i lezalam sobie dzis na podlodze. zwinięta w kulke. i
klepke od lez mialam mokrą;) cięzka sprawa no.

[kittypop]

hmm..trudno doradzic, ale sprobuje. Widzisz sis, ja dopiero co, pare dni temu,
bylam po tej drugiej stronie. Ktos, kto mowil, ze mnie kocha, zostawil.
Przeczytaj moja historie i zobacz czego nie nalezy robic. Odchodzenie jest tak
naprawde rownie trudne jak bycie porzucanym. Sztuka jest zrobienie tego tak, by
ta druga strona zrozumiala. Bol bedzie zawsze,ale mozna sprawic, ze bedzie do
zniesienia. Wazna jest rozmowa. Nie wiem na jakim etapie jest wasz zwiazek, co
sprawia, ze tak jest jak jest, ale czy on wie, co czujesz? I dlaczego sie tak
czujesz? Czy uslyszal twoje skargi (sluchanie nie zawsze znaczy slyszenie),czy
je rozumie? Czy probowal cos zmieniac? Widzisz, u mnie zabraklo tych wszystkich
rzeczy. Nie bylo porozumienia, komunikacji. A potem odejscie, tak nagle, jak
ciecie skalpelem. Zero dialogu, uciekanie. Ciach prach - po sprawie. Owszem,
byly znaki, ale niestety nierozpoznane. Nie mialam pojecia jak powazna byla
nasza sytuacja. Jest juz za pozno. A teraz jemu pozostalo tylko uporac sie z
emocjami, wiem, ze czuje bol. Niestety moja niedoszla polowka zapomniala o tym,
ze jest jeszcze ktos. Ja. I wie, ze to co mi zrobil bylo obrzydliwe. Badz silna
i walcz o swoje szczescie, zawsze bedzie bolec, ale pamietaj - szanuj tego,
kogo zostawiasz. Oczywiscie szanuj tez siebie i postaw swoje dobro na pierwszym
miejscu, to naturalne. Pamietaj tylko, ze mozna to zrobic nie pomiatajac
innymi. Postaw sie na chwile w jego skorze, poczuj to co chcesz mu zrobic,
powiedziec...I moze wtedy bedzie ci latwiej. Powodzenia.

Pozdrowka!

[gamn]

wspołczuje Ci, ja tez mialam czasem takich chwile ale zawsze wolalam zostac ze
strachu przed samotnoscia, dzis uwazam ze chyba lepiej byc porzuconym niz
porzucac, ale nadal nie jestem tego pewna
pozdrawiam i zycze spokoju ducha

[gamn]

ja wywalilam albo oddalam 99% jego rzyczy lub naszych wspolnych, nie moglam byc
kolo nich, to bylo zbyt bolesne
wolalam oczyscic swoje zycie z niego a zaczelam od najblizszego otoczenia

[Gość: vanilia891]

Ile razy jeszcze ten wątek będzie wyskakiwał na pierwszej stronie?! Przecież
jest już taki stary! Zawsze jak tu wchodzę, to widzę: "Kiedy kolejny raz z oczu
płyną łzy..." bleeh, już mi niedobrze!

sama w to nie wierze

[gamn]

dziewczyny wczoraj mialabym z Dupkiem rocznice (4 lata razem) i wiecie ze o tym
zapomniałam :):):) hehehe sama w to nie wierze i nie chce zapeszac ale czyżbym
sie wyleczyla? :):):)

[Gość: Kittypop]

gamn

A ja wierze...ze mozna zapomniec, to jest wlasnie to leczenie ran czasem,
zabliznianie, usuwanie toksyn. Szkoda, ze tak dlugo zajmuje ten proces. Ale
Tobie sie udalo!

Wiem, ze u mnie jeszcze sinusoida rzadzi, raz mam high, raz mam low, a dzis
wieczorem akurat czuje sie dobrze. Bylam na spotkaniu z dawno niewidzianym
przyjacielem, pomogl mi bardzo. Bardzo. Zabral do kina na 'Breaking and
Entering' a po kinie na spacer w miejsce, gdzie ten film byl krecony (taki
zakrecony architektonicznie council estate na Swiss Cottage w Londynie)! Bajka!
Czulam jakbym nagle znalazla sie na planie tego, co ogladalam na duzym ekranie.
I zapomnialam o wszystkim. Na chwile, dwie, trzy. Oczywiscie nadal jest bol w
piersiach, ale pierwszy raz poczulam, ze moge zapomniec. Ze moge byc
zadowolona, ze moge robic rzeczy o ktorych robieniu z nim by mi sie nie snilo.
Bo on z filmow to tyko Star Wars i Wladce Pierscieni lubil, ewentualnie Alieny
lub horrory. Ze do galerii z nim pojsc nie moglam, bo sie meczyl, przewracal
oczyma. Ze na koncerty nie moglam go wyciagnac nigdy, bo wolal grac na
playstation...a ja zawsze zylam sztuka, muzyka, pisywalam poezje...a z nim to
wszytko wyschlo jakos.Zrezygnowalam z siebie i ja, dopiero to widze. I dzis
poczulam, ze zapominanie, wybaczanie powoli wchodzi mi do glowy. Poczulam, ze
zyje, oddycham, swiat jest piekny i pelno tu fajnych ludzi. Ja chce do ludzi.
On chcial tylko do Chinskiego Cesarza z najnowszej gry.

I wiecie co jeszcze? Poczulam ulge bo pierwszy raz od kiedy odszedl pomyslalam,
ze tak wlasciwie, to mu wybaczam, niech robi co chce, skoro daje mu to
szczescie. Kocham go i chce jego szczescia, nawet jesli nie jest ono ze mna
zwiazane. Ze nie chce zlosci w sobie chowac, pielegnowac, to tylko doda mi
zmarszczek i sprawia, ze chce mi sie pic i palic do nieprzytomnosci. Wole
pielegnowac radosc, dobro, cos dobrego. Chocby wybaczenie win. Potem
przestraszylam sie tego - takie uczucia na pare dni po tym jak go ostatnio
widzialam? Niemozliwe. A jednak mozliwe.

Gratuluje zapomnienia. Wyleczenia. Gratuluje ponownego narodzenia. A i swieta
blisko, he he, to sobie poswietujesz nie tylko Boze Narodzenie, ale i swoje
oczyszczenie, narodzenie.

Pozdrawiam z wyspy nieopodal, u nas nie pada, nawet slonko swiecilo dzis.

[siostra_siostry]

gamn
gratulacje!
u mnie niestety sinusoida. (jak u poprzedniczki;)
dzis w jednej chwili myslalam ze wszystko bedzie dobrze zeby za chwile wpasc w
mega rozpacz i scierac łzy z klawiatury...

siostra_siostry

[gamn]

skoro ja dalam rade Tobie tez sie uda, trzeba byc dobrej mysli i nie obrazac sie
na zycie/los :) mysl teraz tylko o sobie bo kto o ciebie lepiej zadba niz ty sama
pozdrawiam

[gamn]

Witaj Kittypop jeszcze nie-dziekuje bo nie chce zapeszac :)

Wiesz, ja tez w pewnym momencie (chyba po 3 tyg) po rozstaniu z Dupkiem
zrozumialam jak bylam zaslepiona i jak daleko zrezygnowalam z siebie. W danym
momencie bylam na siebie tak wsciekla jak nigdy przedtem. Ja przez niego
odsunelam sie od swoich znajomych, przestalam robic to co lubie, przestalam
chodzic na koncerty zespolow ktore ja lubie, przestalam sluchac mojej ulubionej
muzyki bo On jej nie lubil, bo nie byla "trendy", bo byla inna. I ja glupia gęs
zgodzilam sie na taki stan rzeczy... Teraz moge powiedziec ze na szczescie juz
mi to nie grozi, wiem ze kazdy facet jest do zastapienia innym :)
Dzis tez odczuwam ulge ze nie jestem z nim juz, oczywiscie "cos" tam we mnie
siedzi ale to stopniowo maleje a ja juz potrafie smiac sie pelna buzia i
korzystac z zycia pelna piersia :)
pozdrawiam i trzymaj sie mocno bo idzie straszny wiatr od morza

Glowy do gory, piersi do przodu!

[Gość: Kittypop]

Hejka wszystkie smutaski :)

Ciagle ktos cierpi. Codziennie, ktos gdzies na Ziemi czuje to samo co
my...smutne, nie? Ale tez pocieszajace.

U mnie juz nieco lepiej. Wybuchy placzu nie sa tak czeste. Codziennie wydaje mi
sie, ze go widze, codziennie czekam na telefon, wiedzac ze nie zadzwoni.
Codziennie bol w piersiach jak sie budze i jest takie: SUUUUUPRIIIISE!
Pamietasz co ci sie przydarzylo? Nie? No to spojrz na poduszke obok!Pusta!
Witaj piekny dniu!

A potem patrze przez okno i slonko nadal swieci i czasem, nawet jak jest
ciemno, to misiek z dziecinstwa sie do mnie usmiecha...I wstaje i ide do
pracy,jak robot, ta praca trzyma mnie w pionie. Staram sie wychodzic, ale
znajomi tez chyba maja mnie dosc, ciagle o tym samym mowie...Nie staram sie juz
zrozumiec. Zaczelam palic po 3 latach przerwy. Pomaga na 2 min. Juz chce
rzucac, ale przyjaciolka poradzila, zebym zajela sie jedna rzecza na raz. Wiec
pale nadal. Nie czuje, ze go kocham mniej. Ale inaczej. Nie tak romatycznie.
Bolesnie go kocham. Matka Boska Bolesna - jej portretu zawsze sie balam, wisi u
moich rodzicow w sypialni. Podobna do tej: images.google.co.uk/imgres?
imgurl=kestach.republika.pl/images/bol.jpg&imgrefurl=http://kestach.repub
lika.pl/html/image003.html&h=620&w=500&sz=225&hl=en&start=22&tbnid=lt5WiOnKUFB67
M:&tbnh=136&tbnw=110&prev=/images%3Fq%3Dmatka%2BBoska%2BBolesna%26start%3D20%
26ndsp%3D20%26svnum%3D10%26hl%3Den%26lr%3D%26sa%3DN
Czarna, zaplakana w bialych ramkach. Pamietam spojrzal na nia i spytal mnie
dlaczego taki smutny obraz w sypialni? Sam bol. Czy nie przypomina wam was
samych? Nie jestem religijnie nawiedzona, po prostu lubie ta Matke Boska. Bol
towarzyszy zyciu. Ale takiego bolu zwyczajnie nie zadaje sie ludziom, na ktorym
nam zalezy. Wiem, ze mu nie zalezalo. I juz. Proste. Prawdziwe. Czul ze cos
musial. Ja ....chcialam, nie musialam. Chodzi o to, zeby sie czulo, ze sie
chce. I juz. Widze znaki, daleko w tyl,niezauwazone dotad. Szkoda, ze dopiero
teraz. Widze zachowania wskazujace czarno na bialym jak bylo. Widze
przyjaciolke, ktora jest w szczesliwym zwiazku z kims kogo zna tak niedlugo.
Kupuja mieszkanie, rozmawiaja, wspieraja sie, mowia o sobie razem w czasie
przyszlym...cudownie, normalnie...my tylko sie o sobie w czasie przyszlym
klocilismy. Nie bylo rozmow, snucia planow. Nie bylo tak naprawde poczucia, ze
kiedys, niewazne gdzie i jak bedziemy zawsze razem. Bo rozwod, bo byla zona w
tyle, bo strach? Nigdy tego nie czulam tak, chcialam o tym mowic. Ale nie bylo
z kim. Przeciez nie bede faceta za jezyk ciagnac. Ale nawet nie zastanawialo to
mnie zbytnio! Co za glupota. Bo bylam zakochana. Otumaniona zakochaniem.
Wszytko wybaczalam, przymykalam oko. Chcialam tylko ciepla,przytulenia,
zapewnienia. Dostalam kopniaka, oskarzona o narzucanie i porzucona po trzykroc.
Przez telefon. Na karteczce. Na basenie.

I wiem, ze faceci sa jak autobusy, ze warto czekac az podjedzie ten z
lotniczymi fotelami i zabierze w sina dal.I kocham go nadal, zycze mu dobrze. I
patrze na zdjecia i jakbym widziala kogos innego. To kim on jest teraz to cos
obcego. Alien! Moze alieny przejely nad nim sterowanie...

I czuje sie fajnie sama. A czasem fatalnie. Ale zyje jakos, a wydawalo mi sie ,
ze nie przezyje. Smutno mi, jasne. Patrze w lustro i rycze, ze bede zawsze
sama, na zawsze. A wiem, ze to nie prawda. Boli zranienie, ale czuje, jak sie
wszystko sie goi. I wiem, ze serducho kiedys tez ktos mi poskleja.

Nie chce z nim gadac, smsowac, nie chce spotkac go na swiatecznym przyjeciu za
3 tyg. Nie chce na niego wpadac, choc jeszcze wczoraj o tym marzylam. On mnie
nie chce. Dotarlo do mnie. Nareszczie.

Nie traktuje sie tak ludzi, na ktorych nam zalezy. A skoro on mnie tak
potraktowal to mu nie zalezy. I juz. Autonomia autonomia, bycie soba swoja
droga, prosze bardzo. Ale po co sprawiac taki bol? Bo latwiej, mniej emocji,
prosciej sie uporac? Dzieciak z niego, a ja nie chce dzieciaka, ktory rani
kiedy chce, nie myslac o konsekwencjach, urywa glowy muchom...chce faceta. I
juz. I wam tego zycze.

Dobranoc. A wiatr od morza do mnie dzis dotarl. Pomaga kocyk, herbatka i
filmik. Miskowi tez sie podobal.

Pozdrawiam i glowy do gory, piersi do przodu! Bedzie dobrze. I pamietajcie, ze
cos sie musi skonczyc, zeby zaczelo sie cos lepszego. A jak sie nie da wyjsc
przez zamkniete drzwi to mozna zawsze skoczyc przez okno. A tam moze na nas
czekac super miekki materacyk lub trampolina. I siup - do nieba. Nie namawiam
do skakania bynajmniej, tylko to sobie wyobrazcie:)

[gamn]

Witaj Kittypop!!!
Bardzo sie ciesze, ze juz nieco lepiej sie miewasz. Zuch-dziewczyna z Ciebie!!!
Oj pamietam te pierwsze dni, tygodnie... to sprawdzanie telefonu co 5 min czy
aby nie zadzwonil, nie puscil sygnala, nie napisal smsa... bede egoistką ale nie
zazdroszcze Ci. To byl okropny czas dla mnie dodajac jeszcze bieganie po
lekarzach i szpitalach no i ten wyrok ginekologa uslyszany w samotnosci...

Wiesz, mnie tez praca (a raczej jej pisanie) trzymala przy zyciu. Przynajmniej
musialam sie skoncentrowac na czyms innym a presja czsu dodatkowo dawala kopa do
roboty. A w nocy muzyka, internet, forum i nocne rozmowy na gg z przyjacielem
dawały oddech i upust emocja.

Ty wrocilas do palenia, ja popadlam w male uzaleznienie od lekow uspokajajacych
i nasennych. Do dzis mam problemy ze snem ale leki odstawilam. Wole zarwac noc
niz faszerowac sie swinstwem. A Twoja kolezanka moze miec racje jednak z drugiej
strony moze skup sie na ponownym rzuceniu palenia to nie bedziesz myslala o
Nim??? Tylko ze ja nigdy nie palilam i nie wiem jak to jest rzucac palenie....
zatem w tej kwestii niestety Ci nie pomoge zbytnio.

Matka Boska Bolesna powiadasz... ja w tamtych dniach tez sie modlilam do Matki
Boskiej o wytrwanie. Moze nie tyle to byla modlitwa co rozmowa, monolog. Mowilam
o wszystkim co mnie bolalo w danym czasie, w danej minucie i to mi pomagalo.
Dlatego wierze że Tobie tez pomaga dlatego trzymaj sie tego.

"Widze znaki, daleko w tyl,niezauwazone dotad. Szkoda, ze dopiero
> teraz. Widze zachowania wskazujace czarno na bialym jak bylo." Ja tez dopiero
po rozstaniu przejrzalam na oczy i do dzis mi wstyd jaka ja slepa bylam. Cos mi
zaczelo switac miesiac przed koncem ale wtedy jeszcze nie pozwolilam aby do mnie
dotarla brutalna prawda... po prostu balam sie samotnosci. Z nim stworzylam
pierwszy tak dlugi zwiazek, mielismy plany, przed jego era bylam szczesliwa
niezalezna singielka korzystajaca z urokow zycia, przy nim stalam sie "stateczna
kobietka" ktora potrzebowala meskiego ramienia.... jeju az sama nie wierze ze to
pisze ale taka byla prawda. Na szczescie wrocilam do poprzedniej rownowagi
psychicznej i poprzedniej niezaleznosci. Juz nigdy nie pozwole sie tak stlamsci
przez faceta!!! On byl po prostu pieprzonym egoista i taki pozostanie - takie
typy sie nie zmieniaja dla nikogo, moge jedynie wspolczuc mojej "nastepczyni"...

Kittypop Ty dostalas wiadomosc na basenie, na karteczce - mi jako argument do
rostania zostalo powiedziane "bo jestes dla mnie za niska".... 24-letni facet
taki tekst mi sprzedal!!!!!!!! Doslownie rece opadaja, a jak przeczytalam jak z
Tobą postapiono to uwierzylam ze takich dupkow jest wiecej na swiecie niestety.

> Pozdrawiam i glowy do gory, piersi do przodu! Bedzie dobrze. I pamietajcie, ze
> cos sie musi skonczyc, zeby zaczelo sie cos lepszego. A jak sie nie da wyjsc
> przez zamkniete drzwi to mozna zawsze skoczyc przez okno. A tam moze na nas
> czekac super miekki materacyk lub trampolina. I siup - do nieba. Nie namawiam
> do skakania bynajmniej, tylko to sobie wyobrazcie:) --> swiete i madre slowa :)
pozdrawiam i trzymaj sie tam mocno bo u mnie wieje strasznie, az zatyka czlowieka
trzeba wierzyc i miec nadzieje na cos lepszego bo moze to banal ale nadzieja
zawsze umiera ostatnia
buziaki :*:*:*

Niestety glowa znow spuszczona...

[Gość: kittypop]

Hejka

Czytam to co napisalam w zeszly wtorek. Skonczylam pisac, czytalam, zgasilam
swiatlo zeby spac o 1:30 nad ranem. Telefon. Dzwoni on. Jest pod drzwiami.
Wlasnie wrocil z urlopu, przyjechal prosto z lotniska. Bo musi mnie zobaczyc.
Czy otworze? Wiedzial, ze go wpuszcze. Wiedzial. Przytulil mnie tak mocno i
trzymal mnie tak z 15 min.

Byl w Finlandii 4 dni. Imprezowal, staral sie byc znow singlem. Z kolega
pojechal odgladac mieszkania, kolega chce tam zamieszkac. Ale nie mogl przestac
o mnie myslec, nie mogl z nikim nawet rozmawiac. Kolega tez teskni za byla
dziewczyna i siedzieli tam we dwoch opowiadajac sobie za czym tesknia.
Powiedzial, ze wie, ze nie znajdzie juz nigdy nikogo, kto sprawi, ze poczuje
sie tak jak ze mna. Ze ze mna jest mu najlepiej. Ze wie o tym, ze go boli.

Spedzilismy razem 2 noce i jeden dzien. Ja z rezerwa, nie wiedzialam juz sama
co myslec, co powiedziec. Bylam gotowa na jego odejscie, a tymczasem on pojawia
sie pod drzwiami...Kocham go nadal tak samo. Rak ze mnie nie zdejmowal, tulil,
caly czas trzymal za reke. A ja...cala zakrecona. Ale po prostu postanowilam
cieszyc sie chwila. Przeciez dla takich chwil sie zyje. I zapomnialam o
wszystkim na 2 dni. Nawet do pracy nie poszlismy. POwiedzial, ze chce wrocic,
ale nie wie, czy mozemy przestac sie klocic. Ze uzywalam wobec niego szantazu
emocjonalnego, ze czul sie wcisniety w katek.

A potem w czwartek rano wstal, ubral sie, pocalowal mnie na dowidzenia i
powiedzial, ze pogadamy pozniej. Wiedzialam co to znaczy. Znow uciekal. I
faktycznie w czwartek wieczor nie zadzwonil. Zadzwonilam ja i dowiedzialam sie,
ze przeprasza, ze myslal, ze ja tez ucieszylam sie na jego widok.Ze nie moze
byc ze mna. Ze chce byc sam, podoswiadczac swiata. Ze nie wychodzilismy dosc
czesto razem ( a to dlatego, ze on splacal pozyczke i nie chcial wydawac kasy).
Ze czuje ze przestal byc soba....bla bla bla...

Powiedzialam, ze nie chce go z powrotem, zeby nie martwil sie, ze bede go znow
blagac i plakac. Nie po tym co mi zrobil. A on na to: co ja ci zrobilem? Chyba
zaskoczylo go to, chyba myslal, ze on bedzie cieszyl sie nowo odzyskana
wolnoscia...a ja sobie tu grzecznie poczekam. Ale nie...nie chce czekac. Nie ma
na co. Nie ma na kogo. Powiedzialam ze chce tylko to zamknac. Zakonczyc. Chce
znac jego powody. Ale chyba...nie ma o czym rozmawiac.

Zla jestem na siebie, powinnam mu byla powiedziec, zeby spadal wtedy spod
drzwi. Dziewczynki moje ochrzanily mnie. Znow zaczynam proces od poczatku. Znow
chce z nim rozmawiac. Pozwolilam sie zranic znow. Lekko, nie tak jak kiedys.
Ale nadzieja na chwile wrocila. I satysfakcja jakas chora, ze jednak przyszedl.

Potem dzwonil w piatek. A ja imprezowalam od czwartku, wlasciwie do dzis.
Zapominanie dziala, podchodza do mnie faceci, nie chce zadnego z nich. Ale
rozmowa pomaga, zabawia.

U nas leje. Wspanialy dzien na porzadki, pranie, filmy i prace. Popracuje
sobie, szybciej zleci ten dzien. A za tydzien jade do Dublina. Z pracy, ale
bedzie fajnie. Zostaje na caly weekend, wracam w niedziele wieczor. Napije sie
mojego ulubionego Guinessa, pije go ostatnio z soczkiem porzeczkowym. Mniam.
Faceci sa porabani.

Caluje wszystkich.

[gamn]

kittypop sorry ale musze to powiedziec: CO Z NIEGO ZA CH.....J!!!!!!!!!!!!!!
doslownie nie mam innych slow
a ze Twoje dziewczynki Cie ochrzanily to bardzo dobrze, tez Cie powinnysmy tutaj
porzadnie zjechac z gory na dol ale sadze ze juz dostals swoja lekcje pokory

czy Ty nie odczuwasz ze on Cie traktuje jak gumowa lalke? przychodzi kiedy ma
ochote sie troche pobzykac.... ja troche tak to wiedze bedac z boku ale moge sie
mylic i jesli tak jest to przepraszam za niepotrzebne oskarzenia

nastepnym razem jesli bedzie stal u progu Twoich drzwi to mu powiedz ze masz
goscia i niestety nie mozesz go wpuscic, pojedz po jego meskim ego :)

do Dublina jedziesz, hehehe jak milo bo blisko mnie
ja mieszkam i pracuje in Drogheda ale na weekendy jezdze do Swords a stamtad
jest juz bliziutko do Dublina
musze sprobowac tego piwa z sokiem, ja przewaznie pijam Guinessa z czarnym
Smirnoffem (tą orezadką ktora nazywa sie tutaj drinkiem ;) - smakuje wtedy jak
Cola :D:D:D:D
życze milego weekendu na Temple Bar, buziaki i nie popelniaj ponownie tego
samego bledu - Irlandczycy, zwlaszcza faceci są idealni na zlamane serducho
hehehe ;)

[Gość: Kittypop]

Gamn

Dzieki za kopniaczka. Potrzebny mi. Nie traktuje mnie jak lalki,daleko jest od
tego, nie chcialam z nim spac jak tu byl. Seks z ex juz przerabialam i mnie to
nie kreci. To jest moj 5 powazny zwiazek, wiec troche juz wiem jak to dziala.
Zawsze chce sie rebound sexu, ale potem tylko sie soba brzydzisz...

Wiem, ze meczy go tez to wszystko. Ze sam jest zagubiony. Ze czuje sie jak
Alien co wlasnie wyladowal na Ziemi, juz tu kiedys byl, ale teraz znow nie wie,
gdzie jest jego miejsce. Wiem, ze waha sie. Ale to on podjal ta decyzje.
Konsekwencje sa juz odczuwalne. Czuje je ja i wiem, ze czuje je on. Wiem, ze
wywarlam na nim duze wrazenie, tak jak i on na mnie, tylu rzeczy mnie nauczyl,
tylko kilka osob w naszym zyciu spotykamy, ktore tak na nas wplywaja. Co
najsmieszniejsze wszyscy moi byli zmienili sie z czasem (dlugim raczej niz
krotkim) w moich dobrych przyjaciol. Dzwonia, sa w kontakcie. 3 z nich
powiedzialo mi, ze nigdy nie czuli sie z nikim juz tak samo. Jeden z nich nawet
przed swoim slubem z inna (to bardzo stara historia sprzed 10 lat)dzwonil o
mnie blagajac o spotkanie, bo jej nie kochal jak mnie...to chore, oczywiscie
zignorowalam prosbe. Z innymi widuje sie co pol roku...na piwkom jeden z nich
wlasnie jak to pisze dobija sie na MSN. Ciekawe czy i z nim tak bedzie. Teraz
urywam caly kontakt, mam nadzieje, ze nie wpadniemy na siebie przypadkiem. To
nie koniec swiata. Lekcje trzeba wyciagnac i zyc dalej. Ucze sie duzo i o
sobie, czytam poradniki. Analizuje na zimno siebie, tesknie , to normalne,
jeszcze bede chwile tesknic. A potem przestane. Nie moge jesc tak jak ty
kiedys. Gdzies przeczytalam, ze to swoiste pokazanie sobie, ze nie chce sie juz
byc, istniec. Nie odzywiam swojego ciala, zabijam je tak, by skonczyc ten
bol...Ale smieje sie tez juz pelna buzia...Wiesz, ciesze sie, ze wrocil,
pokazalo to, ze ma w sobie cos z czlowieka. Powiedzial, ze tesknil za moim
towarzystwem. Nie chodzilo o seks, chociaz oczywiscie probowal. Wiem, ze bedzie
mu mnie brakowac. I pomoze mi to przetrwac i zostac silna. A on niech sobie
teskni. Jesli wroci raz jeszcze, zadzwoni - nie odbiore, nie wpuszcze. W piatek
bylam na imprezie z ludzmi z pracy, bylo pare osob,ktore pracuja z nim. Caly
wieczor bylam bardzo towarzyska, rozmawialam z tyloma ludzmi, faceci prosili o
moj telefon, rozsmieszali mnie, wiem, ze on sie o tym dowie w pracy
jutro...jego znajomi byli troche z boku, ale wiem, ze mnie poznali, bylismy
razem z nimi kiedys na drinkach. Wiem ze mu doniosa. I bardzo dobrze. Nie mam
ochoty, sil byc z kims nowym jeszcze, dopiero sie zbieram sama z tym wszystkim,
ale chce, zeby poczul sie zazdrosny. Moze to plytkie, ale nie obchodzi mnie to
jak bede postrzegana. Wiem, ze bede kiedys szczesliwa. Inni faceci na mnie
wcale nie dzialaja jak na razie, ale wiem, ze i to sie zmieni. Chce byc sama na
razie, ale rozmowa czy drink jeszcze nikomu nie zaszkodzily, prawda? Zwlaszcza
jak jego znajomi patrza, he he.

Jak masz ochote na drinka w niedziele w Dublinie to daj znac.

Pozdrowka dla wszystkich

przepraszam

[gamn]

Kittypop bardzo przepraszam ze dopiero teraz sie odzywam!!! przeczytalam Twoj
post i juz mialam odpowiadac na niego ale praca mnie wezwala noi z tego
wszystkeigo kompletnie o Twoim poscie zapomnialam... naprawde strasznie mi
glupio i jeszcze raz prosze o wybaczenie

mam nadzieje ze za to dobrze sie bawilas w Dublinie i kogos poderwalas :D

pozdrawiam serdecznie

[Gość: Madzia]

ja juz mam dosc. to juz czwarty z kolei facet w moim zyciu, ktory zostawia mnie z tego samego powodu co poprzedni. Mezczyzni chca ze mna byc, mowia, ze im dobrze, ze czuja sie szczesliwi, podziwiaja mnie, szanuja, pozadaja ale ... NIE KOCHAJA... :( nie chca, nie moga, nie wiem. za kazdym razem, po roku znajomosci mniej wiecej slysze od kazdego: super jestes dziewczyna, ale ja cie nie kocham albo nie umiem pokochac albo uwazam ze nie bede potrafil pokochac.

ja juz mam dosc. dlaczego przyciagam tylko takiego typa faceta? czy nie ma innych? wszyscy sa tacy? nie wierze! jakie cos we mnie siedzi?? , ze wszystko jest dobrze, ze sa ze mna, jezdza na wakacje, sypiaja, ciesza sie ale zaden nie KOCHA??? :(((

[gamn]

nie pociesze cie ale w psychologii znane sa takie przypadki...

Madzia trzymaj sie nadziei ze kiedys znajdziesz normalnego faceta, moze zacznij
ogladac sie za kims "nie w twoim typie", moze ktos cie milo zaskoczy? :)

[Gość: miki]

Hej!prosze pomóżcie:(mam wrażenie,że rozwala właśnie mój kolejny związek i to
chyba z mojej winy.Schemat sie powtarza-on zakochany_koleżanki mówią-"modli się
do ciebie"po czym ja sie zamieniam w egoistyczne,wykorzystujące stworzenie i on
ma dosyć.Ja sie po prostu boje,że nie potrafie kochać ani nic dawać z siebie i
jestem "energetycznym wampirkiem".Naprawdę czuje, że go kocham ale czuje-i nic
nie robię nic nie daję.Chciałabym to zmienić ale kompletnie niewiem jak>Boje
sie że przez te moje fochy, kaprysy sie rozstaniemy,ale nie wiem jak sie
zmienić.Mam doła :(((

[gamn]

miki sprobuj po prostu kontrolowac siebie, nie jestes przeciez zwierzeciem -
masz swiadomy wplyw na swoje reakcje
poczytaj troche o zachowaniu asertywnym, moze stroisz fochy <jak to ładnie
nazwalas> poniewaz nie potrafisz powiedziec co Ci nie pasuje albo czego Ci brak?

to jedynie moje gdybanie bo nie wiem w jakich sytuacjach przestajesz panowac nad
soba

trzymaj sie i sprobuj popracowac nad soba, ale z drugiej strony uwazam ze wina
zawsze lezy posrodku...

pozdrawiam

[Gość: miki]

hej!dzięki za te słowa-faktycznie nie jestem zwierzęciem, ale się trochę
rozbestwiłam (czego nawet moje przyjaciółki nie były w stanie znieśC) ale
wziąłam się wreszczie w garść, zaczęłam robić coś dla innych i jest mi dużo
lepiej:)a co do tego że wina nigdy nie leży po jednej stronie-to masz rację.Moj
chłopak przez wiele m-cy był na kazde skinienie ale kiedy się go pytałam czy
jest w moim zachowaniu coś nie tak,słyszłam że jestem idealna.Dopiero kiedy go
przeprosiłam za moje zachowani-nagle wyskoczył że miał dośc i myślał o
rozstaniu i powstrzymały go moje przeprosiny.Stęd mój post tym
miejscu.Przestraszyłam się.Musimy sobie jeszcze sporo wyjaśnić.I moja duża
rada:ROZMAWIEJCIE ZE SOBA:) pozdrawiam wszystki podłamane serduszka :*

[gamn]

hej miki
ciesze sie ze moglam Ci jakos pomoc, mam nadzieje ze dasz rade i zmienisz sie
dla siebie a nie dla innych bo tylko Ty sie liczysz pamietaj o tym

doslownie rece opadaja!!!

[gamn]

Hej dziewczyny, cos Wam dam do przeczytania:

On:hej!teraz mam czas i mozemy pogadac
me:hej masz status zajetego
On: juz nie mam :)
me: aha
On: i co u Ciebie slychac nowego?
me: wszystko ok a co u Ciebie?
On: naprawde? to sie ciesze, bo u mnie tez a nawet dostrzegam tendencje zwyzkowa
a jak praca?
me: ciezka ale robie to co lubie zdobywam nowe doswiadczenia a jak Twoja praca?
i co to znaczy "tendencja zwyzkowa"?
On:to fajnie, bo ja tez praca absorbuje troszke czasu wolnego, ale robie to co
lubie, nowe wyzwania a tendencja zwyzkowa po czesci w sprawach sercowych
me: to gratuluje coz, nie wiem co mam jeszcze napisac, zycze wam powodzenia

a teraz wyjasnienia: oto czesc rozmowy mojej i dupka (nie uwazam aby zaslugiwala
na priorytet poufnosci, z tym panem nie mam juz takiego obowiazku), ktora odbyla
sie kilka dni temu...
zapytacie pewnie po co ja wam daje do przeczytania, sama nie wiem szczerze
mowiac...
doslownie jak przeczytalam wyjasnienie tej "tendencji zwyzkowej" to mi cisnienie
skoczylo i z trudem sie opanowalam aby zachowac klase i go nie zjechac z gory na dol
Boze!!! ten facet nigdy sie nie nauczy co to jest takt!!! mialam mu napisac
maila z pytaniem czy uwaza za taktowne i grzeczne chwalic sie swoim zyciem
uczuciowym MI - osobie ktora skrzywdzil w jeden z najbardziej okrutnych i
bezlitosnych sposobow jakie sa na tym swiecie???
Po tej rozmowie taki agresor mi sie wlaczyl ze musialam wyjsc pobiegac aby ochlonac.
Nadal to troche we mnie siedzi, ale juz to napisalam i mi ulzylo. Chyba zaczne
pisac pamietnik bo zauwazylam ze jak napisze to co mnie boli to juz mi lepiej
sie robi na duszy :)
Pozdrawiam wszystkie dziewuszki ktore lecza zlamane serducha. Pamietajcie: nie
warto kochac kogos kto nas kocha za malo - kultowe slowa eli (jesli dobrze pamietam)
buziaki :*:*:*

[Gość: miki]

Nie przejmuj się gamn :) moja siostra mówi że to normalne zachowanie że sie nie
lubi kogos kogo sie skrzywdziło i stara sie mu dokopać.Zastanów się co jest dla
ciebie dobre-jeżeli rozmowy z "dupkiem" :) tak cię męczą to a)nie rozmawiaj z
nim b)też mu dokop na pewno znasz słabe punkty.Zemsta czasem może być
oczyszczającym milym uczuciem :) i trzymaj się bużka

juz sama nie wiem....

[myszka243]

juz nie daje rady,jestem zareczona,staz mamy 4,5roku,w przyszlym roku miał być
ślub...kłucilismy sie zawsze troche wiecej niz inni,ale kochalismy sie bardzo
(mam nadzieje ze dalej tak jest) ale ostatnio juz zwątpiłam,chciał wiecej
swobody itp.ja wiecej czułosci z jego strony rozmawialismy o tym i mielismy sie
oboje starac,robiłam co mogłam,na jednej z imprez gdzie bylismy całą paczką
zerwał ze mną od tak poprostu ze juz ma mnie dosc...ja bylam w szoku,bo jak
mozna wszystko skonczyc po pijaku na głupiej imprezie....płakałam,odprowadził
mnie do domu,długo gadalismy,az wkoncu nastąpiło pogodzenie..mieszka u mnie
wiec rano mnie przepraszał,ze źle zrobil itp.miałobyc dobrze i było,choc trudno
mi było jakoś uwierzyc ze taka sytuacja sie nie powtórzy,noi wczoraj znów
poszlismy na taką samą impreze,wypił sobie było ok.ja chciałam isc juz do
domu,on nie,prosił zebym pozwoliła mu zostac,stwierdziłam ze po co mam sie
martwic o niego w domu,zostałam z nim,za 2godz.prosze go zeby ze mną szedł,on
ze nie ze bawi sie do końca,i wkoncu z gadki znowu ze mną zerwał!!!wyszłam bez
słowa,poszłam spac,drzwi do pokoju zamknełam na klucz,a on jakby nigdy nic po
imprezce przyszedł do mnie,pukał do drzwi,ale nie otworzyłam,myslałam ze
poszedł potem do domu,rano wstaje a on spi na podłodze w przedpokoju...
sama juz nie wiem co mam robic,co myslec...
kocham go nad zycie,ale on zadaje mi taki ból...
ciekawa jestem co wogóle mi powie,czy to juz koniec...
boje sie jak cholera,nie chce tego zerwania,ale nie chce tez zeby taki był.
rozmawiam z nim milion razy i niby przytakuje,przyznaje racje,a jednak.......
co myslicie o tym??

[gamn]

przepraszam ze bede okrutna ale chyba Ci tego trzeba....
ja osobiscie wierze ze ludzie po alkoholu sa najbardziej szczerzy ze swiatem i
zachowuja sie tak jak tego naprawde pragna... Myszko obawiam sie ze twoj
narzeczony jest z Tobą, kocha Cię z tak zwanego przyzwyczajenia... jeszcze raz
przepraszam za te slowa ale tak to widze z Twojej opowieści
nie mam prawa dawac nikomu zadnych rad jednak na Twoim miejscu pokazalabym mu ze
nie jest niezastapiony, a jesli odejdzie to jego strata, na pewno jestes super
dziewczyna, troche pocierpisz i ponownie w Twoim zyciu znajdziesz szczescie bo
po co Ci taki facet ktory po pijaku zrywa z Toba???
mowisz ze rozmawiacie ze soba ale czy on jest naprawde szzczery? postaraj sie
aby poczul sie zazdrosny moze to go ruszy i da do myslenia...

trzymaj sie cieplutko, a ja bede trzymac za Ciebie/Was kciuki, buziaki

[Gość: Kittypop]

Myszka, sorry za szczerosc, ale moim zdaniem nie warto o to walczyc. Faceci sie
nie zmieniaja. Szanuj siebie i swoje uczucia...a marzenia zawsze mozna
odbudowac z kims innym, choc wiem, ze teraz wydaje ci sie to niemozliwe. jesli
ty nie wezmiesz spraw w swoje rece to on zrani cie jeszcze raz. Wiesz o tym.

Przeprowadz z nim szczera rozmowe i powiedz mu o tym jak sie czujesz. I daj mu
czas zeby naprawil bledy, zaadresowal te problemy jakos...jesli to zrobi to
super, a jesli nie - sama wiesz co masz robic.

Trzymaj sie cieplo

[myszka243]

dziekuję wam dziewczynki za porady..ja zdaje sobie sprawe z mojej sytuacji,ale
niestety jestem strasznym tchórzem,boje sie byc sama,skonczyć to wszystko
złaszcza teraz przed ślubem..a poza ty to mam jeszcze jeden powazny powód dla
którego chce z nim być. Choruje od dziecka i niestety jest to choroba
nieuleczalna,on to zaakceptował,nie przeszkadza mu to i zdaje sobie sprawe z
tego że za kilka lat bedzie tylko gorzej...wiec chyba zrozumiecie że mało kto
zdobyłby sie na to. Przynajmniej mi sie tak wydaje, noi musze mieć kogoś kto
sie mną zaopiekuje w przyszłosci...tamta sytuacja skończyła sie tak,ze najpierw
zachował sie jakby nigdy nic sie nie stało,jak pokazałam mu ze ja tego tak nie
traktuje to próbował wyjasnic,ze zrobił tak,zebym szła juz do domu wtedy,ze
chciał mnie odprowadzic,bo on sie chciał bawic do końca,a ja nudziłam o powrót,
nie dałam sie tak odrazu przekonac bez walki,ale i on walczy o to zebym mu
bardziej ufała,bo boje sie go zostawiac samego na imprezach,moim zdaniem nie
fortunnie zabiega o to moje zaufanie,ale starałam mu sie to wyjasnic...modle
sie codziennie o to zeby było dobrze,staram sie olewac jego chumory,uzbrajam
sie w cierpliwość,bo on znosił moje ze 2 lata,teraz dopiero zmądrzałam:)widac u
niego jest odwrotnie;)
no cóż czas pokaże,pewnie bede cierpiała jeszcze nie raz,ale chyba takie jest
niestety zycie...
jakby co to jeszcze napisze
buziaczki gorące:***
fajnie że jestescie:))

[gamn]

Hej Myszko,
rozumiem, iż Twoja sytuacja jest trudna... wiesz ja również bałam się
samotności, bałam się jej jak cholera, ale w chwili kryzysu okazało się że nie
jestem sama, mam koło siebie mnóstwo osob na ktore mogę liczyć.. sądze ze Ty
rownież nie bedziesz sama...
zastanów się czy jesteś w stanie poswiecic siebie i wlasne szczescie bo On moze
sie nie zmienic?
zycze Ci z całego serca bys tylko za pare miesiecy nie wylądowała tutaj, na tym
forum ale zyla dlugo i szczesliwie
pozdrawiam

[gamn]

tylko ja sie zastanawiam za co on chce mi jeszcze bardziej dokopac....

opcja a). nie wchodzi w gre bo ambicjonalnie (wiem glupio ale coz nikt nie jest
doskonaly) do tego podchodze i chce mu pokazac ze mi zwisa z nim kontakt -->
zawsze on pierwszy zaczyna rozmowe
opcja b). myslalam o zemscie ale doszlam do wniosku ze to ponizej mojej
godnosci, nie bede sie znizala do jego poziomu chociaz moglabym mu BARDZO
nabruzdzic w zyciu, ale jak mnie jeszcze bardziej wkurzy to chyba schowam
godnosc do kieszeni i wejde na wojenna sciezke :)

dzieki za rady trzymaj sie :*

[Gość: picobello]

czeski film...

[Gość: miki]

:)jak wchodze na to forum to i sie czasami głupio robi że sie tak nad sobą
użalam a ludzie naprawde mają gorzej :/ żal mi wszystkich, którzy sie tak w
zawiazkach męczą dlatego przesyłam buziaczki i mnóstwo pozytywnej
energii :*:*:* a co do tego dokopywania spróbuj przynajmniej potraktowac to
pozytywnie, tzn niech każda taka sytuacja utwierdza cię w tym że dobrze się
stało że nie jesteście już razem :*

[gamn]

oj prawda ze czeski film :)

miki jak ty sie nei pouzalasz to kto to zrobi za Ciebie :), ja sie tylko na
forum zale, puszczam to co mnie boli w siec bo tak jest latwiej, znajomych wole
nie meczyc :)

z kazdym dniem utwierdzam sie w tym przekonaniu :D:D:D:D

[Gość: kejzi]

Myle ze jednak troche przesadzasz. Sama piszesz ze juz się otrząsnęłas po
rozstaniu, że masz nowe znajomosci, tymczasem ciagle czujesz gorycz i bol. To,
że do Ciebie zagaduje to moze znaczy, ze chce kontaktu na stopie kolezenskiej.
Ostatecznie macie za soba pare lat razem i jest zwyczajnie ciekawy Twojego
życia. Jezeli nie zyczysz sobie z nim rozmawiac powiedz mu to i ostatecznie
mozesz zablokowac niechciany kontakt. Ktos kiedys powiedzial, ze najlepsza
zemstą jest wybaczenie. Wiesz moja przyjaciółkę rzucił narzeczony, całkiem
niespodziewanie odkochal sie, po 5 wspolnych latach, strasznie to przezyla nie
tylko ona ale i cała rodzina. Aby pozbierac sie wyjechala do Londynu tam udało
jej sie niezle urzadzic, spotkała nowa miłosc i co sie okazalo, ten jej eks
potrzebowal pomocy gdy tez za jakis czas pojechal szukac pracy w Anglii. Nie
miał sie do kogo zwrocic w mocno podbramkowej sytuacji i poprosił Ją o pomoc i
co - nie odmowila - pomogła na ile sie dało. Gosc teraz ma takiego kaca ze hej,
wie ze nie ma szans na powrot, nawet nie probuje, ale ciagle jest sam albo w
kolejnych krótkich nieudanych zwiazkach. To sie nazywa klasa i zemsta. Zycze Ci
gamn dystansu, bo czuje ze Jestes silną kobietą.

[gamn]

Kejzi wielkie DZIEKI - tego mi naprawde bylo trzeba :)

masz racje ze jeszcze czuje gorycz bo na tekst ze on jest z inna rana sie
ponownie otwiera, a otrzasnelam sie na tyle by zaczac tworzyc cos nowego z kims
odpowiedzialnym
postaram sie przetrawic w sobie jeszcze raz to wszystko i nabrac dystansu

ppozdrawiam i jeszcze raz dziekuje za to co napisala/napisales