Lokal uzytkowy

[alpengold]

Czy wspólnota mieszkańcow ma coś do powiedzenia w kwestii rodzaju działalności
gospodarczej prowadzonej w lokalu użytkowym należącym do osoby prywatnej?
Lokal na parterze budynku.
Czy do prowadzenia np sklepu z alkoholem potrzebna jest zgoda wspolnoty lub
zarządu?

[xxxll]

Poczytaj sobie pod tym linkiem:

www.wm.info.pl/index.php?13+123+5060+2

[alpengold]

Dzieki, przeczytałam.
Jeśli dobrze rozumiem wspólnota nie moze zabronić otwarcia sklepu monopolowego, natomiast może uchwalic dodatkowe opłaty wynikające z uciążliwości działalności. Czy mam rację ?

[serafin666]

nie

[dobud]

Nie masz racji do końca.......
Jeśli chodzi o alkohol to reguluje to ustawa o wychowaniu w trżeźwości. mówi
ona, że na uzyskanie koncesji na alkohol niezbędna jest zgoda właściciela
budynku, tu: wspólnoty mieszkaniowej.

[xxxll]

"alpengold" sklep monopolowy możesz sobie otworzyc ale czy bedziesz w nim
sprzedawał alkohol to zależy od wspólnoty . Ona wydaje zgode na jego sprzedaż.

Konsesje mozesz dostać nawet, gdy będzie ona negatywna . Zgoda wspólnoty ma
chrakter opiniotwórczy dla wydajacego koncesje.

[dobud]

Tyle tylko, że organ wydający koncesję dla tzw. świętego spokoju racze jzawsze
przychyla się do opinii wspólnoty...........chyba , że..........lepiej nie
pisać.......
Odmowa wydania koncesji jest decyzja administracyjną, od której mozna się
owolać do organu wyższego stopnia.

[alpengold]

Dziękuję Wam bardzo, wyjaśniliście mi to świetnie.
Pozdr.

[miro_mx]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=523&w=41927541&a=44829716

[mieszkanie.i.wspolnota]

alpengold napisała:
> Czy wspólnota mieszkańcow ma coś do powiedzenia w kwestii rodzaju działalności
> gospodarczej prowadzonej w lokalu użytkowym należącym do osoby prywatnej?
> Lokal na parterze budynku.
> Czy do prowadzenia np sklepu z alkoholem potrzebna jest zgoda wspolnoty lub
> zarządu?

Sprzedaż alkoholu – czy to w sklepie, czy w restauracji, kawiarni, barze - to
jedyny rodzaj działalności gospodarczej, wymagający bezpośredniej zgody
wspólnoty mieszkaniowej. Wspólnota nie może wprawdzie samodzielnie zadecydować.
że w lokalu będzie sprzedawany alkohol, może jednak taką decyzję skutecznie
zablokować. Wynika to z przepisów art.18 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i
przeciwdziałaniu alkoholizmowi (UWTPA):
„Art. 18.
1. Sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza
miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego
przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta),
2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na podstawie pisemnego
wniosku przedsiębiorcy (...)
6. Do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć (...) 3) pisemną zgodę
właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli
punkt
sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym”. *
[przypis, na tej stronie]-------------------------------------------------------
-----------------
Ustawa z dnia 26 października 1982 r., Dz.U. 1982 nr 35 poz. 230 (z
późniejszymi zmianami) o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi.
--------------------------------------------------------------------------------
----------[koniec]
Tu trzeba przypomnieć, że w budynku, w którym wyodrębniono prawnie własność
lokali, właścicielem, użytkownikiem i naturalnym zarządcą jest wspólnota
mieszkaniowa. To wspólnota (ogół właścicieli lokali) wyraża zgodę lub odmawia
wyrażenia zgody na sprzedaż alkoholu. Tylko wyjątkowo taką zgodę może podpisać
administrator – tam, gdzie wspólnota go do tego upoważniła (upoważnienie musi
być dołączone do wniosku skierowanego do wójta, burmistrza, prezydenta miasta).
Zarówno to upoważnienie, jak i zgoda wspólnoty wymagają uchwały właścicieli
lokali, a w małej wspólnocie (do 7 lokali) - jednomyślności właścicieli. To
ostatnie oznacza, że w małej wspólnocie wystarczy głos sprzeciwu choćby jednego
właściciela lokalu, aby uniemożliwić wyszynk lub sprzedaż alkoholu w obrębie
nieruchomości, którą włada wspólnota. Jeżeli z jakichś powodów za wydaniem
zgody opowiedzą się właściciele dysponujący większością udziałów – mogą oni
wystąpić na drogę sądową (art.199 Kodeksu cywilnego).
Warto przy okazji zwrócić uwagę na niektóre inne przepisy regulujące
sprzedaż alkoholu w budynkach mieszkalnych: nie tylko po to, aby dobrze
poinformować osoby ubiegające się o zgodę, jakie formalności powinny wypełnić,
ale także – i przede wszystkim – po to, aby poinformować właścicieli, jak
przeciwdziałać sprzedaży alkoholu w budynku w sytuacji, gdy wspólnota wolą
większości wyraziła na to zgodę.
We wspomnianym artykule 18 ustawy o wychowaniu w trzeźwości czytamy:
„2. Zezwolenie [na sprzedaż alkoholu] wydaje się na podstawie pisemnego wniosku
przedsiębiorcy.” Sprzedaż alkoholu może więc prowadzić wyłącznie
przedsiębiorca; a przedsiębiorca, zgodnie z Kodeksem cywilnym, musi być
zarejestrowany. We wniosku o wydanie zezwolenia musi więc się nieodzownie
znaleźć:
„2) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres, w przypadku ustanowienia
pełnomocników ich imiona, nazwiska i adres zamieszkania,
3) numer w rejestrze przedsiębiorców lub ewidencji działalności gospodarczej”.
(UWTPA, art.18 ust.5).
Wniosek: zezwolenia nie może dostać osoba, która nie zarejestrowała się jako
przedsiębiorca. (UWTPA, art.18 ust.5)
„3. Zezwolenia, o których mowa w ust. 1, wydaje się oddzielnie na
następujące rodzaje napojów alkoholowych:
1) do 4,5% zawartości alkoholu oraz na piwo,
2) powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa),
3) powyżej 18% zawartości alkoholu.” (UWTPA, art.18 ust.3).
Wniosek: warto sprawdzić, czy wnioskodawca deklaruje sprzedaż alkoholu do
4,5% i piwa, alkoholu powyżej 4,5% do 18%, czy alkoholu powyżej 18%; jakie
otrzymał pozwolenie (na każdy z tych trzech rodzajów napojów potrzebne jest
oddzielne pozwolenie); i czy rzeczywiście sprzedaje to, co zadeklarował.
(UWTPA, art.18 ust.3)
„3a. Zezwolenia, o których mowa w ust. 3, organ zezwalający wydaje po
uzyskaniu
pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o
zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa
w art. 12 (...)” (UWTPA, art.18 ust.3a)”
„1. Rada gminy ustala, w drodze uchwały, dla terenu gminy (miasta) liczbę
punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5 % alkoholu (z wyjątkiem
piwa), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży jak i w miejscu
sprzedaży.
2. Rada gminy ustala, w drodze uchwały, zasady usytuowania na terenie gminy
miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych.
3. W miejscowościach, w których rozmieszczone są jednostki wojskowe, liczba
punktów sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza
miejscem sprzedaży jak i w miejscu sprzedaży oraz usytuowanie miejsc sprzedaży,
podawania i spożywania napojów alkoholowych jest ustalane przez radę gminy
po zasięgnięciu opinii właściwych dowódców garnizonów.
4. Liczba punktów sprzedaży, o których mowa w ust. 1, oraz usytuowanie miejsc
sprzedaży, podawania i spożywania napojów alkoholowych powinny być dostosowane
do potrzeb ograniczania dostępności alkoholu, określonych w gminnym programie
profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych.” (UWTPA, art.12)
Wniosek: warto sprawdzić, czy istnieje uchwała rady gminy, dotycząca
usytuowania i maksymalnej liczby punktów sprzedaży napojów o zawartości
alkoholu powyżej 4,5% - i czy sprzedaż alkoholu w Waszym domu nie narusza
przepisów tej uchwały (UWTPA art.18 ust.3a i art.12)
„6. Do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć następujące dokumenty:
1) zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej lub odpis z
rejestru przedsiębiorców,
2) dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do lokalu stanowiącego
punkt sprzedaży napojów alkoholowych,
3) pisemną zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku,
jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym
wielorodzinnym,
4) decyzję właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,
potwierdzającą spełnienie warunków sanitarnych przez punkt sprzedaży.” (UWTPA
art.18 ust.6)
Wniosek: warto sprawdzić, czy do wniosku o wydanie zezwolenia dołączono
wszystkie dokumenty, wymienione w art.18 ust.6 ustawy o wychowaniu w trzeźwości
i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Brak któregokolwiek z tych dokumentów
powinien spowodować odmowę wydania wniosku, a burmistrz (wójt, prezydent),
który mimo braku któregoś z tych dokumentów wyda zezwolenie, złamie prawo.
„7. Warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w
miejscu lub poza miejscem sprzedaży jest: (...) 5) posiadanie tytułu prawnego
do korzystania z lokalu, stanowiącego punkt sprzedaży,” (UWTPA art.18 ust.7)
Wniosek: warto sprawdzić, czy osoba ubiegająca się o zezwolenie na sprzedaż
napojów alkoholowych w lokalu rzeczywiście posiada tytuł prawny do korzystania
z tego lokalu; można to bez trudu sprawdzić każdy sąsiad, a zwłaszcza
właściciel lokalu w tym samym budynku, którego – jako współwłaściciela
nieruchomości – nie dotyczą ograniczenia dostępu do informacji wynikające z
ustawy o ochronie danych osobowych: współwłaściciel nieruchomości – właściciel
lokalu - ma prawo wiedzieć, kto posiada tytuł

[mieszkanie.i.wspolnota]

www.dashofer.pl/publikacje.php?id_pub=88&id_kat=5
Wniosek: warto sprawdzić, czy osoba ubiegająca się o zezwolenie na sprzedaż
napojów alkoholowych w lokalu rzeczywiście posiada tytuł prawny do korzystania
z tego lokalu; można to bez trudu sprawdzić każdy sąsiad, a zwłaszcza
właściciel lokalu w tym samym budynku, którego – jako współwłaściciela
nieruchomości – nie dotyczą ograniczenia dostępu do informacji wynikające z
ustawy o ochronie danych osobowych: współwłaściciel nieruchomości – właściciel
lokalu - ma prawo wiedzieć, kto posiada tytuły prawne do korzystania z innych
lokali w obrębie tej nieruchomości, i jakie to są tytuły.

Inna działalność gospodarcza
Właściciel lokalu może prowadzić w nim działalność gospodarczą niezależnie
od tego, czy jest to lokal mieszkalny, czy użytkowy. Decydujące znaczenie ma
natomiast rodzaj prowadzonej działalności, a w terminologii ustawowej: „sposób
korzystania z obiektu budowlanego”.
Ten sposób jest, na zdrowy rozum, taki sam, kiedy mieszkanie jest
wykorzystywane wyłącznie do celów mieszkalnych – i kiedy prowadzimy w nim
biuro, odwiedzane przez niewielu klientów. Można jedynie dyskutować (lub
prawować się przed sądem), przy jakiej liczbie klientów dziennie „sposób
korzystania” się zmienia – przy dziesięciu, dwudziestu, pięćdziesięciu, czy
dopiero przy stu.
Powołujemy się tu na „zdrowy rozum”, ponieważ polskie prawo nie wypowiada
się na ten temat. Prawo – a konkretnie: ustawa o własności lokali – daje jednak
podstawę do obciążenia właściciela lokalu kosztami, jakie dla nieruchomości
wspólnej powoduje prowadzona w lokalu działalność gospodarcza:
„3. Uchwała właścicieli może ustalić zwiększenie obciążenia z tego tytułu
[tzn. z tytułu opłat na utrzymanie nieruchomości wspólnej – red.] właścicieli
lokali użytkowych, jeżeli uzasadnia to sposób korzystania z tych lokali.” (UWL
art.12 ust.3)
Wspólnota może zatem uchwalić wyższą stawkę opłat właściciela lokalu na
utrzymanie nieruchomości wspólnej, jeżeli np. w lokalu urządzono biuro, którego
liczni klienci korzystają z windy częściej niż użytkownicy innych lokali; albo
jeśli pracownicy sklepu wrzucają do wspólnego śmietnika wielokrotnie więcej
śmieci niż mieszkańcy.
Wprawdzie zacytowany przepis UWL (art.12 ust.3) mówi jedynie o lokalach
użytkowych, ale w praktyce – także w orzecznictwie – przyjmuje się wykładnię
zawartą w wyroku Sądu Najwyższego z 1997 r., która dopuszcza „możliwość
określenia w uchwale zaliczek w zróżnicowanej wysokości wobec poszczególnych
kategorii zobowiązanych”, a więc również zwiększenia obciążenia właścicieli
niektórych lokali mieszkalnych, jeżeli uzasadnia to sposób korzystania z tych
lokali (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 1997 r. w sprawie zwiększenia
obciążenia właściciela lokalu – sygn. akt: II CKN 226/97).
„Sposób korzystania” z lokalu zmienia się dopiero wtedy, kiedy podjęcie w
mieszkaniu działalności gospodarczej zmienia warunki bezpieczeństwa pożarowego,
powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź
wielkość lub układ obciążeń fizycznych (w lokalu i w budynku).
„Sposób korzystania” zmienia się więc na pewno, kiedy w lokalu mieszkalnym na
parterze uruchamia się sklep spożywczy, albo kiedy w mieszkaniu na poddaszu
urządza się magazyn hurtowy lub publiczną dyskotekę (takoż dom publiczny,
czyli „agencję towarzyską”). Prawo – w szczególności ustawa Prawo budowlane i
obszernie cytowana wcześniej ustawa o wychowaniu w trzeźwości – określa w
takiej sytuacji warunki dopuszczenia danego rodzaju (rodzajów) działalności
gospodarczej. Jest wśród tych warunków urzędowa zmiana przeznaczenia lokalu i
zarejestrowanie go jako lokalu użytkowego. Szczegółowo warunki te przedstawiono
w artykułach 71 i 71a ustawy Prawo budowlane (użyty w tych przepisach
termin „obiekt budowlany” może oznaczać cały budynek lub budowlę, ale również
wyodrębniony prawnie lokal, pomieszczenie przynależne do lokalu bądź
pomieszczenie będące częścią nieruchomości wspólnej):
„Art. 71. 1. Przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego
części rozumie się w szczególności:
1) (uchylony);
2) podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności
zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy,
zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub
układ obciążeń.
2. Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga
zgłoszenia właściwemu organowi. W zgłoszeniu należy określić dotychczasowy
i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Do
zgłoszenia należy dołączyć:
1) opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do
granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych
na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu
budowlanego, w której zamierza się dokonać zmiany sposobu użytkowania;
2) zwięzły opis techniczny, określający rodzaj i charakterystykę obiektu
budowlanego oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym
wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby, również danymi
technologicznymi;
3) oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2;
4) zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności
zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami
obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo
ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku
braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
5) w przypadku zmiany sposobu użytkowania, o której mowa w ust. 1 pkt 2 -
ekspertyzę techniczną, wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane
bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności;
6) w zależności od potrzeb - pozwolenia, uzgodnienia lub opinie wymagane
odrębnymi przepisami.
3. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada na
zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym
terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia, wnosi
sprzeciw w drodze decyzji.
4. Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, należy dokonać przed dokonaniem zmiany
sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Zmiana sposobu
użytkowania może nastąpić, jeżeli w terminie 30 dni, od dnia doręczenia
zgłoszenia, właściwy organ, nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji i nie
później niż po upływie 2 lat od doręczenia zgłoszenia.
5. Właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zamierzona zmiana sposobu użytkowania
obiektu budowlanego lub jego części:
1) wymaga wykonania robót budowlanych, objętych obowiązkiem uzyskania
pozwolenia na budowę;
2) narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego albo decyzji o warunkach budowy i zagospodarowania terenu,
w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego;
3) może spowodować niedopuszczalne:
a) zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia,
b) pogorszenie stanu środowiska lub stanu zachowania zabytków,
c) pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych,
d) wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości
dla terenów sąsiednich.
6. Jeżeli zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego
części wymaga wykonania robót budowlanych:
1) objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę - rozstrzygnięcie w
sprawie zmiany sposobu użytkowania następuje w decyzji o pozwoleniu na
budowę;
2) objętych obowiązkiem zgłoszenia - do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2,
stosuje się odpowiednio przepisy art. 3

[mieszkanie.i.wspolnota]

www.dashofer.pl/publikacje.php?id_pub=88&id_kat=5
6. Jeżeli zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego
części wymaga wykonania robót budowlanych:
1) objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę - rozstrzygnięcie w
sprawie zmiany sposobu użytkowania następuje w decyzji o pozwoleniu na
budowę;
2) objętych obowiązkiem zgłoszenia - do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2,
stosuje się odpowiednio przepisy art. 30 ust. 2-4.
7. Dokonanie zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, po zmianie sposobu użytkowania
obiektu budowlanego lub jego części nie wywołuje skutków prawnych.
Art. 71a. 1. W razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub
jego części bez wymaganego zgłoszenia, właściwy organ, w drodze postanowienia:
1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części;
2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o
których mowa w art. 71 ust. 2.
2. Po upływie terminu lub na wniosek zobowiązanego, właściwy organ sprawdza
wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i - w przypadku stwierdzenia
jego wykonania - w drodze postanowienia ustala wysokość opłaty legalizacyjnej.
Na postanowienie przysługuje zażalenie.
3. Do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o
których mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega
dziesięciokrotnemu podwyższeniu.
4. W przypadku nie wykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1,
albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego
wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego
części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, właściwy
organ, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu
użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.”
(Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r., Dz.U. 1994 Nr 89 poz. 414 – z późniejszymi
zmianami - Prawo budowlane, art. 71 i 71a)

[dobud]

Nie zajmę stanowiska co to wartości merytorycznej wydawnictwa, ale cenę to
macie konkurencyjną :-) - 3x niższą od innych wymiennokartkowych poradników.
Chyba się dam namówić :-)