psi autyzm

[bunczitka]

bardzo prosze o odpowiedz czy istnieje psi autyzm a jesli tak to jak sie
objawia i czym może być spowodowany (np.czy może to być cześciowy zanik
kom.mózgowych w wyniku długotrwałego głodzenia psiaczka),próbujemy znalezc
dom dla takiej suni,chcemy jak najwiecej wiedziec...sunia ma na imie Tola
jest mieszańcem i ma najsmutniejszy pyszczek na swiecie.Proszę zwłaszcza
Pania Doktor o odpowiedz....

[wiesia.and.company]

Hop w górę

[bunczitka]

No strasznie szkoda ,że nikt nic nie wie ale jesli to kogos ucieszy to
informuje ze znalezlismy suni nowy dom!!!!!!!!Chora czy nie będzie kochana!!!

[beali]

Może spróbuj tu www.psycholog.zoologia.pl/

[beali]

A w tym wątku Rezurekcja podaje inne jeszcze namiary;
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=525&w=29136971&v=2&s=0

[avasawaszkiewicz]

U psów trudno jest postawić taką diagnozę. Ogranicza nam tę możliwość kontakt
ze zwierzakiem. Nie znamy jego przeszłości, jego zachowań, jego myśli,
możliwości kontaktowania się z otoczeniem. Psy niestety nie mówią a ich kontak
z człowiekiem złaszcza z którym się nie znają ma prawo być ograniczony.
Postawienie takiej diagnozy nie jest więc możliwe.
Coś co my obserwować możemy jako autyzm może okazać się *zaburzeniami psychiki -
ze względu na wczęśniejsze przeżycia, kontakty z człowiekiem itp. * ślepotą
lub innymi zaburzeniami zmysłów (zaburzenia słuchu, węchu, odnalezieniu się w
otoczeniu (percepcja)). wsyztsko moze być związane z przebytymi chorobami,
problemami, urazami ...
Tak wiec wsyztsko jest możliwe. Zarówno podejrzenie uszkodzenia komórek mózku
czy to na skutek głodzenia cyz to na skutek krwiaka a może problemy natury
genetycznej, a może tfu, tfu odpukać guz mózgu czy jego niedorozwój.
Nic nie napisałyście o suni, której GRATULUJEMY WSPANIAŁEJ RODZINY!!!
A może to kwestia czasu, zaufania, zorientowania się w sytuacji, przyzwyczajeń
itp.
3mam kciuki - ava

[bunczitka]

Pani Doktor! Sunia ma ok 8 lat kilka lat temu została adoptowana ze schroniska
lecz okazało sie ze nowy własciciel tylko sie nad nia znecał i zagłodził psinke
prawie na smierc.Jakby tego było mało porzucił ja przywiazawszy ja do siatki
otaczajacej schronisko...szczęscie w nieszczęsciu ze miał choć tyle litości
(zreszta nie wiem co to było...:/)ze nie przywiązał jej np.w lesie.Sunia od
ponad roku znowu mieszkała w schronisku,padło hasło psiego autyzmy bo oprócz
skrajnego wycienczenia sunia nie reagowała na nic ani na nikogo,siedziała w
kącie i kiwała sie jak przy chorobie sierocej,albo krążyła w kółko albo
spała.Ze spacerami nie było problemu,pozwalała sie wyprowadzać
wolontariuszom.Ostatnio nastapiło załamanie i pies odmówił przyjmowania
pokarmu...koleżanka która która koordynowała akcją ratowania suni strasznie
płakała opowiadając mi najnowsze niewesołe nowiny...stąd było tez moje pytanie
o psi autyzm....ale miejmy nadzieję ze nowa rodzina przyjmie Tole z wielkim
otwartym sercem.Ten pies potwornie duzo wycierpiał w swoim życiu i trzymajmy
kciuki zeby nareszcie stała sie szcześliwa i chociaz spróbowała zamerdać
ogonkiem i dostrzec ze ktos wyciąga do niej serce na rece...

[pierozek_monika]

biedny piesek :(

[beali]

Ja się psinie wcale nie dziwię,też po takich przejściach byłabym załamana;-(
Z całych sił zaciskam i będę trzymać kciuki,aby sunia poczuła wreszcie,co to szczęście.Ona potrzebuje ogromu miłości i czasu.Czas i miłośc leczą rany,ufam,że i jej zostaną zabliznione.

[anuszkacan]

Biedna psinka :(
Moze to postraumatyczne zaburzenia psychiczne? Wtedy byłaby nadzieja na to, że u tej nowej rodziny powoli jej sie polepszy. Oby.

Ja mam królika, Kiwsaka, którego nazywam "uatystycznym" - też jest po przejściach (prawdopodobnie tragicznych warunkach), ale miałam okazję obserwować jednocześnie jego i jego brata. O ile jego brat pod dobra opieką odżył i zaczął szukać kontaktu, to mój mały "autystyk" miał i ma wciąż napady paniki, nienawidzi kontaktu, na początku w panice wpadał na ściany, jak ruszyłam ręką z klawiatury w stronę myszki. Skanował oczami non stop. Od tej pory mineło dwa lata, oczywiście został ze mna, był nie do wyadoptowania. Teraz już rzadko zdarzają sie mu napady paniki i nie takie, nauczył się, jak nas obsługiwać, polubił naszą obecność w pokoju, ale wciąż widać poważne różnice takie podstwowe w jego psychice w porównaniu z innymi królikami. Ma zachowania "natretne", żyje we własnym świecie. Stąd moje śledzenie wątków o autyzmie u zwierząt (znam też ten problem u ludzi trochę) i jestem przekonana, że istnieje u zwierząt, tylko jak go rozpoznać... ?

Mam nadzieję, że sunia juz teraz powoli będzie wracała do siebie i że to jednak nie autyzm.

Pozdrawiam
Anuszka
www.uszata.com

[bunczitka]

Hurrrrrraaaa!!!!!!!!!!!!!!Mam najświeższe wieści o suni!!!Jest bardzo,bardzo
szczęsliwa,apetyt ma jak za stado całe,rozrabia niesamowicie ale w takim
pozytywnym znaczeniu i nie odstepuje swojej nowej pani na krok!Dziekuje
wszystkim którzy trzymali łapki za Tolę!!!

[beali]

Kurczę,jak się cieszę;-))))))
Tola był spragniona po prostu prawdziwego domu,pewno czuje swoim szóstym zmysłem,że w końcu go ma;-)

[wiesia.and.company]

Och, jaki miły wątek. Musiała Tola mieć naprawdę okropne przejścia, żeby nie
wierzyć w kontakt z ludźmi, zafundować sobie śmierć z głodu...
Doskonale! Brawo dziewczyny, że o nią zadbałyście tak gorąco.
Pozdrawiam