ŚMIERĆ KOTA .........

[magda_emem]

Przeważnie jest tak że koty albo umierają w samotności albo my towarzyszymy
im w ostatnich chwilach..
Ja miałam ten zaszczyt towarzyszyć mej kotce w ostatnich momentach życia.

Tak już przeważnie było że nie mogłam zasnąć bez kota. Uwielbiałam zasypiac
obok kota i budzic sie razem z nim . Przeżyliśmy razem 13 lat w smutkach i
radościach. Odeszła na moim łóżku , w mych objęciach w ogromnym cierpieniu
(dusiła się od 3 lat ).
To jest niesamowity widok kotan który lada moment zejdzie na tamten świat.
Przerażający widok a zarazem piękny ...Łzy płyneły..
Półtorej godziny płaczu..Mojego i Jej..Wysiłku..
I w pewnym momencie wszystko się wycisza..
Umarła..
W szoku robimy dziwne rzeczy . Ja obmyłam jej buzie wodą i zawinełam w kocyk
i zniosłam do piwnicy położyć ją w swoim kąciku , zostawiając kartek "KOT
ZDECHŁ" tacie..Tato też bardzo ją kochał...


Rok zleciał , ja nadal nie mam kota , psa ...i chyba już nie bede mieć..
Za bardzo ją kochałam , by móc oddać swe serce ponownie

[manial1]

Rok zleciał , ja nadal nie mam kota , psa ...i chyba już nie bede mieć..
> Za bardzo ją kochałam , by móc oddać swe serce ponownie

tez tak myślałam po stracie kotki, ale po miesiącu płakania w poduszkę wzięłam
małą kotkę uratowaną z opuszczonych działek...początkowo myślałam tylko o tym,
żeby zapełnić pustkę - ale szybko okazało się, że to nie tak - "nową" kotkę
kocham tak samo mocno, choć kawałek serca na zawsze będzie należał do
tamtej...teraz od jakiś 10 minut usiłuję napisać Ci tego posta - Luśka leży na
biurku, zasłania mi klawiaturę, wymuszając głaskanie po brzuchu...a "traktor"
ma tak głośny, że trudno zebrać myśli...

Mogę Ci tylko życzyć, żebyś odważyła się otworzyć na nową ludzko - kocią
przyjaźń...warto!

[kirke18]

Ja straciłam moją kotkę trzy tygodnie temu, ale nadal jestem zrozpaczona, była
dla mnie jak mała dziewczynka w kocim futerku, która zmieniła nam spojrzenie na
koty, rozkochała w sobie mojego męża, który "nie chce nowego kota, chce, żeby
wróciła jego dzidźka". A ja wiem, że ona do mnie wróci w nowym wcieleniu, jej
duszyczka kocia powróci z całą miłościa, jaką miała dla nas, a my dla niej. To
będzie inny kot, ale dlatego Bóg dał nam Katię, żeby nam powiedzieć, że mamy w
sercach takie specjalne, kocie miejsce... Czekam teraz, kiedy Mój Kot
nadejdzie, bo on już do mnie idzie, pomalutku... Katia

[kirke18]

tak odeszła forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=525&w=56747191,
prawdopodobnie był to FIP

[mama-rybki]

Bardzo współczuję!!!
Też mam kotkę tylko jeszcze malutką i starutkiego 17 lreniego kocurka.Kocham ich nad życie i nie
wyobrażam sobie co to będzie jak przyjdzie na nich cas, a szczególnie na staruszka bo jego czas już
krótki jest :(
Nas kotek staruszek też się dusi!
Co było Twojej kotce?

[jerrykot1]

współczuję, przeszlam przez to kilka razy... Twoja najmilsza kocia wroci
powolutku, w innym futerku, w wybranym czasie i będziesz na pewno wiedziala, że
to ona.
Wspominaj, nie zapomnij, ale dopuść do serca innych futrzastych lokatorow:-)
zapewniam cię, ze wszyscy się komfortowo pomieszczą.
Pozdrawiam serdecznie - Iwona

[default]

Bardzo Ci współczuję, śmmierć ukochanego zwierzaka to okropne przeżycie, sądzę
jednak, że przyjdzie czas kiedy dojrzejesz do pokochania kolejnego stworzenia.
Przepraszam, że pytam o to w tej trudnej dla Ciebie chwili - ale czemu
pozwoliłaś swojej kocie tak długo i w cierpieniu umierać, czemu nie umożliwiłaś
jej szybkiego i spokojnego zaśnięcia??

[misia007]

Zajmujac sie kotami, które mamy obecnie , często myslę o tych, które juz od nas
odeszły.i tak dziwnie jest jakby nie odeszly do konca.

[halimaria]

Moja Misia była ze mną 13 lat.Ostatnio bardzo chorowała i za namową weta
skróciłam jej cierpienia.Przez długi czas myślałam nad tym czy dobrze postąpiłam
, czy nie powinnam być do końca z nią.Po miesiącu przybłąkał się mały kotek ,
chudy , pogryziony przez psa.Wziełam go do domu by nakarmić , już nie
wyszedł.Jest miły ale to już nie Misia .13 lat to kawał czasu i trudno było
na początku zrozumieć ,że jej nie ma i nie będzie.

[vergissmichnicht]

jutro musze uspic mojego pieska, po pietnastu latach wspolnego zycia,
przynioslam go do domu, przez nikogo niechcianego, byl taki malutki, wmowilam
cioci, ze nie urosnie, ze taki maly juz bedzie, aby tylko pozwolila mu u nas
zostac, zostal, dorastal, robil sie coraz wiekszy, ciocia sie dziwila, ale juz
bylo za pozno, juz za bardzo go kochalysmy, przy nim zapalilam pierwszego
papierosa i po latach w wielkich bolach rzucalam palenie, z nim przygotowywalam
sie do egzaminow i z nim podrozowalam na uczelnie i z powrotem do domu,
zajmowal cale tylne siedzenie w maluchu, byl przy mnie zawsze, gdy bylam
smutna, wesola, samotna, zastepowal mi najblizsza rodzine, innej nie mialam,
akceptowal mnie bezwzglednie taka jak jestem, kochal i towarzyszyl przez tyle
lat, a dzisiaj ja juz nic nie moge dla niego zrobic, nie moge sprawic aby
poczul sie lepiej, musze pogodzic sie z tym, ze nigdy nie bedzie lepiej, jestem
bezsilna, moge skrocic jego cierpienie i to wlasnie zaplanowalam na jutro,
najpierw podam mu tabletki, aby zasnal spokojnie, nie chce zeby przeestraszyl
sie weterynarza, ktory przyjdzie zrobic mu zastrzyki niech zasnie spokojnie
kochany piesek moj malutki

[lotoss]

Zastanawiam sie, czy jezeli kot cierpi i wiadomo ze umrze, to nie lepiej mu
tego wszystkiego oszczedzic i go uspic po prostu? Poltorej godziny placzu
Twojego i jej mozna bylo skrocic i tylko przytulic dziewczynke co by w
objeciach zasnela na zawsze... nie wiem... ale tak chyba byloby lepiej. Ja nie
chce myslec o smierci swoich kociakow...

[chantal11]

Jak mogłas patrzec na kotkę, która 3 lata tak ogromnie cierpiała? Mogłas
wczesniej pomyslec o tym, aby sie nie męczyła.

[loginasi]

mój ukochany Rudy, cudowny, pomysłowy kotek odszedł w środę;
nie mogę się z tym pogodzić... nie wiedziałam, że to takie trudne
żal i strata nie do opisania

[aicha_fr]

Wiem co to znaczy. Moje kochane kocię - Ramzes - zasnął w czwartek. Boli jak
cholera, wszystko się kojarzy... przeciężkie było dla mnie to jego stopniowe
odchodzenie, ale też w ciągu tych ostatnich dni tak wiele wzajemnie sobie
daliśmy.

A co najdziwniejsze - przed chwilą miałam telefon od jego lekarza, że jest
pewna kicia, 3 latka, która bardzo potrzebuje domu...
I wiecie co? okazuje się, że serce robi się coraz bardziej pojemne. Żaden nowy
futrzak nie zastąpi mi Ramzesia, ale wiem że chciałabym dać sobie i innemu
kocięciu szansę na miłość (oczywiście po upływie co najmniej kilku tygodni,
żeby mi się wirusy z domu całkiem wyniosły).

Przytulenia wirtualne dla wszystkich co w żałobie po Kocie.

[cat_s]

magda_emem napisała:

> Rok zleciał , ja nadal nie mam kota , psa ...i chyba już nie bede mieć..
> Za bardzo ją kochałam , by móc oddać swe serce ponownie

Magdo,
Po prostu - bierz nowego kota.
Tyle jest kotów, które potrzebują właściciela...
I niech ból po stracie kota zastąpi Ci radość i ciepło od tego nowego.

Pozdrawiam
cat_s

[mist3]

No właśnie - tyle kociąt i kotów czeka (często w strasznych warunkach) na
odrobinę miłości. Ty masz jej dużo, może czas to znowu wykorzystać?
Twój kotek za TM na pewno podniósłby z radością ogon, widząc że jakieś kocie
życie zostało uratowane od straszliwej wegetacji