Chylothorax - chłonka w płucach. Pomocy!!!

[ago-ya]

Czy ktoś spotkał się z taką chorobą u psów? Czy ktoś przeszedł przez
leczenie i mógłby coś pomóc???

Mamy 2,5 letniego pointerka którego spotkała ta niemiła przypadłość
i niestety ale weterynarze nie sprawiają wrazenia zorientowanych o
co chodzi? W kółko robia te same badania na których nic najczesciej
nie wychodzi, wydalismy juz mnóstwo pieniedzy ale najgorsze jest to
ze nie wiadomo co poczac dalej zeby to przyniosło jakies efekty.
Bylismy w najlepszych klinikach w Wawie przy sggw, w al.
niepodległości i przy powst śląskich (tej nie polecam szczególnie,
lekarze tutaj to partacze). Proszę niech odezwie sie ktos kto
pokonał tą chorobę i mógłby cos poradzic.

[avasawaszkiewicz]

Tu na forum na pewno niewiele Ci pomożemy. Tym bardziej jeśli w tych miejscach o
których piszesz nie dali Ci rady pomóc. Wiem bowiem, że na SGGW-u w miarę
niedawno wykonywany był podobny zabieg ale wszystko zależy od przyczyny.
Powiedz jakie badania dodatkowe mieliście wykonywane i od czego się zaczęło.
Na pewno te artykuły już znasz, ale jeśli nie, polecam, mogą wyjaśnić Ci
trudności w diagnostyce i ewentualnym leczeniu tego niezbyt częstego schorzenia.
www.pubmedcentral.nih.gov/pagerender.fcgi?artid=1409025&pageindex=1#page
www.vet.uga.edu/vpp/clerk/Rockwell/index.php
Pozdrawiam - Ava

kliniki w warszawie

[macarthur]

te co wymieniłeś to chyba jedne z nielicznych co się podejmują
leczenia skomplikowanych przypadków, ale też zależy na którego
lekarza trafisz, naprawdę znaleźć dobrego weterynarza to jak trafić
w totolotka

do avasawaszkiewcz

[ago-ya]

dzięki bardzo za linki! akurat tych artykułów nie czytaliśmy, choć
nie ukrywam, ze względu na język medyczny trochę trudno przez nie
przebrnąć :) no i niestety jak reszta artykułów, nie dają
jednoznacznych odpowiedzi. niemal każdy przypadek jest inny :/ SGGW
faktycznie zdaje się być naszą jedyną nadzieją. wkurza mnie tylko,
że za każdym razem jak tam jesteśmy zostawiamy kupę kasy (często
bezsensownie wydanej na 5 z rzędu rentgen, który nic nowego nie
wnosi) a jak pytamy o samą operację, to zbywają nas półsłówkami.
jest to zabieg kosztowny, ok 2tys plus koszty późniejszej
rekonwalescencji, czyli pewnie ok 3tyś w sumie, szanse jego
powodzenia są zaś dość marne. fajnie więc, gdyby ktoś nam
powiedział, jakie mają doświadczenie w przeprowadzaniu podobnych
zabiegów. oprócz jednak zdawkowego "wykonaliśmy klika" nie udało nam
się wyciągnąć nic więcej. nawet zaś z tych artykułów, które
przesłałaś wynika, że operacja czasem kończy się połowicznym
sukcesem, tzn. po 2 mcach trzeba zabieg powtórzyć, bo chłonka znów
zaczyna wyciekać. najbardziej zaś dręczy nas pytanie, czy decydując
się na tą operację nie przedłużamy tylko psiego cierpienia (gdyby
miała zakończyć się ona niepowodzeniem lekarze z pewności będą
namawiać nas, żebyśmy podtrzymywali psa przy życiu w nadzieji że
może samo mu się cofnie) i nie robimy sobie niepotrzebnych nadzieji.
bo jeśli faktycznie nic z tego nie wyjdzie, pies wiele wycierpi, my
będziemy "cieńsi" o jakieś 5tyś ( ponad 2 tyś wydaliśmy w ciągu
ostatnich 3 tyg), rozczarowani i rozżaleni, a na koniec
usłyszymy "proszę pas uśpić" :/

[ago-ya]

czy Ty jesteś weterynarzem? z tej 1 publikacji wynika dość jasno, że
operacyjne usuwanie wycieku, jest ostatecznością. jeśli powodem
wycieku jest uszkodzenie przewodu w którym krąży chłonka, to metody
nieoperacyjne polegające na pozajelitowym karmieniu (w celu redukcji
ilości wyciekającej chłonki) ograniczeniu do minimum wysiłku
fizycznego są najbardziej efektywne. jeśli po 2 tygodniach nie
nastąpi poprawa, dopiero wtedy należy operować. jeśli zaś powodem
wycieku jest nowotwór (co u naszego psa zostało dwukrotnie
wykluczone) to metody operacyjne i tak są nieefektywne. lekarze nie
zaproponowali nam karmienia pozajelitowego, choć pies pozostaje pod
kroplówką, bo apetyt ma marny. zaobserwowałam, że faktycznie
zjedzenie dużej ilości pokarmu kończy sie u niego pogorszeniem
samopoczucia. być może więc przezucenie go na 2 tyg na karmienie
pozajelitowe dałoby rezultaty??? pytanie tylko, czy mocno już
wychudzony pies (schudł w ciągu 3 tyg ok 4kg, a już wcześniej
należał do bardzo szczupłych) da radę wytrzymać taką kurację?
lekarze naciskają na operację, twierdząc, że jest to podstawa
leczenia chylothoraxu, choć ta publikacja temu zaprzecza. a jakie
jest twoje zdanie. dodam tylko, że publikacja jest z lat 60, trochę
więc mogło się od tamtego czasu zmienić.

czasami każdy wybór jest zły

[macarthur]

a tylko pozostaje pytanie co jest mniejszym złem i ty musisz sobie
sam odpowiedzieć na to pytanie

[aganiok32]

spróbuj może w klinice na Białobrzeskiej
www.bialobrzeska.waw.pl

[ago-ya]

Witam,
Wczoraj tam wylądowałem z polecenia ale niestety juz troche za późno
było wiec tylko mi wenflon zmienili. Klinika wyglada dosyc biednie,
ale pierwszy kontakt dosyc pozytywny. Wybieramy sie tam jutro do
dok. Czop bo taka zostala nam polecona i ona przyjmuje dopiero jutro
niestety.

Na podstawie samoksztalcenia postanowilismy zafundowac naszemu
pieskowi "żywienie pozajelitowe" Dostalismy kroplówki z glukoza i
duphalyte, i tak jak wczoraj prawie nic nie jadł (z rutinoscorbinem
i wit. c dostaje cos na zagryzienie) to dzis rano sciągnąłem z niego
o połowe mniej. (pytanie czy to ze go tak bedziemy karmic i
zmniejszy to wydzielanie chłonki, to spowoduje również zagojenie sie
rany, czy to przypadkiem nie bedzie tak ze jak go znowu zaczniemy
karmic to znowu zacznie leciec) Zobaczymy czy tendencja sie utrzyma.
Wydawal sie byc tez rano troche zywszy. Jutro skonsultujemy co dalej
robić z lekarzem. Mamy nadzieje trafic w koncu do kogos
kompetentnego z pomyslem.

Postaram sie informowac o postepach. Jak byscie mieli tez jakies
sugestie to chetnie wysluchamy. Szczególnie jakby ktos napisal czy
dwa tygodnie ( bo tyle to ma trwac podrecznikowo) glukoza +
duphalyte wystarczy zeby w miare pieska odżywic. Wyczytalismy w
jednej z publikacji ze aby zatrzymac spadek wagi i chudniecie
stosowac mozna podawanie odciagnietej chłonki doustnie, doodbytniczo
albo dozylnie. Nie odwazylismy sie tego robic przed skonsultowaniem
z lekarzem, ale moze wy cos bedziecie wiedziec na ten temat?

Dzieki za wszelka pomoc.

[aganiok32]

i co u pieska?

[ago-ya]

Narazie staramy sie podawac pieskowi jak najwiecej plynow dozylnie +
Duphalyte i witaminy. Do jedzenie dostaje minimum ziemniak + mintaj
tak zeby było beztłuszczowo, i staramy sie zeby pił tez jak najmniej
bo jak sie okazuje picie wody plus tłuszcze = wieksza produkcja
chlonki. Pomijajac fakt ze łapka mu puchnie od kroplowek i trzeba
noge zmieniac co jakis czas (myslelismy o założeniu tzw. wkłucia
centralnego ale nie wiem czy to przeforsujemy), to zauwazylismy
spora poprawe w wycieku. Wczesniej sciagalismy ok. 35 x 20ml
strzykawek dwa razy dziennie, teraz również dwa razy ale po 7,5 - 10
strzykawek. Chłonka wyglada troche inaczej, jest bardzie klarowna,
ale to pewnie z tej przyczyny ze nie ma w niej tyle tłuszczy. Dzis
Pimponek troche gorzej sie mial, i pozatym odkrylismy że jak go
połozymy na tym boku co ma założony dren to sie da wiecej wypompowac
czyli ok 17 strzykawek, od dzis pewnie bedziemy go odpompowywac jak
bedzie leazł na tym boku a nie stojacy jak wczesniej. Na pewno jest
też troche tak ze jest słaby bo taka dieta plus kroplowki nie
spełniaja jego wymagan ale zmniejszenie wyplywu tej chłonki jest
warukniem koniecznym zeby moglo sie to zagoic samoistnie, co jest
mozliwe (przeczytalismy mnostwo literatury na ten temat). Zobaczymy
jak sie to wszystko potoczy ale podejrzewamy ze jest kwestia jeszcze
jakis dwoch tygodni. Litertura naukowa nie jest zbytnio
optymistyczna niestety.

W każdym razie nie poddajemy sie i mamy nadzieje że wszystko sie
skonczy dobrze. Ostetcznoscia jest jakas operacja która ma b.
kiepska skutecznosc. Dzieki za zainteresownie :)

Zadam pytanie bo spodziewam sie ze kilku weterynarzy to czyta:

Piesek to 2,5 letni Pointerek obecnej wagi zostalo mu troche ponizej
20kg. Podajemu mu srednio 1 litr glukozy 200ml duphalyte i po
mililitrze jakis witamin. Czy mozna by cos do tego dodac zeby ta
dozlylna dieta byla pełniejsza???

W jednym z opracowan wyczytalismy ze aby zapobiec utracie masy i
wogóle składników odżywczych to mozna tą chłonkę co sie wypompuje
podawac spowrotem doustnie, doodbytniczo lub nawet dożlynie. Czy to
jest bardzo kontrowersyjne postepowanie? Co o tym myslicie? Czy to
byłoby bezpieczne?

Dorzucam jeszcze robocze zdjęcie Pimponka z wakacji jak jeszcze był
pełny sił i szczęśliwy.

picasaweb.google.pl/sebastian.adamczuk/1018081402#5243193207796810658

[ago-ya]

Dodam tylko ze na białobrzeskiej tez juz byłem - po pierwsze bo Pani
polecała, po drugie - bo znajomy ma znajomą wet która zdaje sie tam
pracowała i polecała zeby sie tam wybrac, a po trzecie - jak tam
dotarłem to trafiłem w koncu na tą samą Panią wet. z którą od
początku próbujemy działac na sggw.

A więc - świat jest mały.

[aganiok32]

no tak....ja mam ogromne zaufanie do wetów z Białobrzeskiej. I nie
zdzierają za mocno kasy.
Poczytałam trochę o przypadłości Twojego pieska, strasznie dziwna
choroba. Mam nadzieję, że pieskowi się uda i będzie dobrze. Będę
trzymac kciuki!

[ago-ya]

Witaj, Sprawy sie dodatkowo pokomplikowały ostatnio. Dieta dieta,
piesek je tylko ziemniaki z filtem mintaja ale cos sie kiepsko
zaczal czuc i dyszec wiec pojechalismy na sggw gdzie po raz kolejny
mimo ze ma dren zrobilismy mu punkcje. Jak sie okazało dren sie
zapchał albo przesunął i niestety nie jest to najgorsza informacja.
Okazało sie ze dren spuszcza płyn tylko z jednego pluca. W drugim
natomiast zbiera mu sie jakis taki plyn wygladajacy jak osocze. Jako
ze to byla sobota to nie dalo sie tego zbadac ale jest to ten sam
plyn co mu wypompowalem jakies dwa tyg temu z tego pluca. Tak wiec
ostatecznie w jednym ma chlonke w drugim jakis inny plyn a dren sie
popsul. Lekarz na miejscu sprawnie przeprowadzil punkcje ale zeby
wyciagnac od niego jakies informacje to nie bylo niestety mowy.

[zyczliwywet]

Spróbuj u dr Niziołka jak on nie pomoze to juz nikt nie daa rady

[ago-ya]

dr. Niziołek poza Wwą do przyszłego tygodnia niestety :/ dr. Galanty
też dopiero pod koniec tygodnia do Wwy wraca, musimy więc czekać.
psioł ma się w miarę, tzn. jak mu punkcję zrobią to bryka jak
nowonarodzony, po czym po 2 dniach jak mu się płuca napełnią znów
dyszy ciężko. pielęgnujemy go jak możemy najlepiej i czekamy na
powrót specjalistów.

[ago-ya]

Jutro operacja ostatnia szansa u dok. Galantego. Albo w jedna albo w
druga bo piesek niestety juz sie męczy. My sami z siebie nie
jestesmy w stanie podjac decyzji o eutanazji. O kosztach
poniesionych do tej pory nie wspominam bo nie ma sensu. Trzymajcie
kciuki. My mamy nadzieje ze znajda jakiegos gwoździa w płucach,
wyjmą i wszystko wroci do normy. dr. Niziołek nie rokuje jednak
niestety sukcesu :( i jako jedyny powiedział nam od początku do
końca jak sprawa wyglada.

[melon_cziko]

JEŚLI SPOTKA TO RÓWNIEŻ WASZEGO PUPILA! PISZCIE PROSZĘ na [e-mail]
Walczyliśmy długo o życie mojego pieska.... wiele rzeczy bym zmienił..... już za późno...
Chenie pomogę i doradzę. To nie musi być koniec! Może wam uda mi się pomóc.

[ago-ya]

Niestety Pimponka nie udało się uratować :( Było już chyba trochę za
późno. Niewydolność oddechowa przy znieczuleniu ... Nie możemy w to
uwierzyc od kilku dni, cierpimy, płaczemy. Dziś mając już jakąś
wiedzę pewnie trochę inaczej byśmy wszystko zorganizowali. Niestety.
Jeśli ktoś kiedyś znalazłby się w podobnej sytuacji niech się
odezwie, spróbujemy mu pomóc lepiej niz potrafiliśmy sobie:
superneon (at) o2.pl głupia sprawa, teoretycznie dało się tego
uniknąć, praktycznie robilismy co w naszej mocy. Pimponku Kochamy
Cię. Odwiedzaj nas czasem znad tego Tęczowego Mostu.

wyrazy wspolczucia

[rezurekcja]

sciskam mocno.

[aganiok32]

bardz, bardzo mi przykro :(

[ago-ya]

www.wrzuta.pl/obraz/tMfjNnLlCs/picture_100
Napisze o efektach ku przestrodze innych by nie bagatelizowali
drobnych sygnałów. Dokładnie w czerwcu 2007 wyjechalismy na tydzień
za granice na wakacje a Pimponek został wtedy pod opieką znajomych.
Niestety któregoś dnia nie upilnowali i nie zamknęli furtki a ze
pimpon mial w zasadzie dopiero rok to jeszcze nie byl az tak dobrze
nauczony by nie wybiegac na ulice. Zobaczyl kogos i zostal
potracony, lekko bo lekko ale jednak. Na wszelki wypadek usunieto mu
śledzione ale gdy sie o tym dowiedzielismy po naszym powrocie to byl
w dobrym stanie i szybko wrocil do zdrowia i do długich spacerków.
Jako ze sprawa była rozciagnieta w czasie to uspilo nasza czujnosc.
Czasem sie zdazylo ze kaszlnol, no i byl jakby troche chudszy. Nigdy
do ostatniej chwili nie przyszlo nam tego łączyc z wypadkiem.
Chudosc tłumaczylismy sobie jego aktywnoscia, a weterynarze kazali
go leczyc na robaki co robilismy permanentnie, tabletkami a nawet
jakimis ziolami ojca grzegorza co nam przepisali. Na pytanie o
kaszel odpowiedziano nam ze pewnie w ogrodku pije zimna wode. Nie
drążylismy nadmiernie tematu, tylko myslelismy ze pimponek moze po
prostu taki jest lub ze ten typ tak ma. Nie widzielismy specjalnych
powodow zeby go kompleksowo przebadac bo i teoretycznie nie bylo
takich przeslanek. Pimpon byl prawie codziennie na długim spacerze a
dwa razy w tygodniu na super długim, czasem nawet potrafil
przeleciec bez wiekszego zmeczenia 30 - 40 km. Trudno bylo wiec
podejrzewac ze cos z nim jest nie tak. Okazjonalnie mial taki niby
gorszy dzien, ale smialismy sie tylko ze jest w melanchlijnym
nastroju. Jednak na poczatku wrzesnia jak wróciliśmy znad wisły
pimpon wyraznie juz zachorował i sie przestal podnosic,, tyle co do
ogrodga sie zalatwic, bo nawet nie jadl. Niby czasem juz mu sie
zdazalo ze nie jadl dzien lub dwa ale trzeciego wszystko nadrabial.
Po trzech dniach jednak zabralem go na sggw mimo ze daleko zeby nie
tracic juz czasu na tych lokalnych wetow co tylko potrafia
szczepione zrobic i pierdoly gadac. Okazalo sie ze mial plyn w
plucach i spuscili mu 2,5 litra tamtego dnia. Wszystko pieknie,
pimpon odzyl, umowilismy sie na kolejna wizyte, ale juz po 4 dniach
odpompowywalem go znowu. Diagnoza byl ten chylothorax którego nie
powiazalismy z wypadkiem bo jako zebyl tak dawno temu wydalo nam sie
to niedorzeczne. W miedzyczsie zalozylismy pimponowi dren,
przszlismy na diete ziemniaki plus mintaj tylko i kroplowki
pozajelitowo, tak jak sie niby robi przy klasycznym chylothoraxie.
no ale z czasem dren sie zapchal, okazało sie ze w drugim plucu tez
ma plyn. Wszystkie badania niby porobione, ostatnia szansa to ta
operacja. Wszystko powoli przestalo pasowac do tej ukaladnki
chylothoraxowej klasycznej. U doktora niziolka na usg zobaczylismy
zrosty w klatce ktore juz uciskaly nawet osierdzie. Zdecydowalismy
czym predzej na stol bo inaczej nie bylo sznasy. Do konca nie
wiadomo bylo czy te zrosty to wina ostatniego miesiaca czy nie, ale
i tak juz nie bylo co myslec. Czym predzej na stół. Zadne koszty nie
graja roli bo pimponowi tak jak na poczatku juz nawet punkcje nie
przynosily specjalnej ulgi tylko pompowal powietrze cała klatką
piersiowa. Przez ten miesiac co dwa dni bylem u weta. Poczatkowo
probowalem po roznych ale co sie ktos dowiedzial ze juz u kogos
bylem to zrzucal na niego odpowiedzialnosc i mowil ze sie nie chce
wcinac w czyjes leczenie. Ostatecznie przyszedl dzien operacji,
pimpon juz byl zmeczony tym wszystkim, my myslelismy ze to jakas
wada i nic juz z tego nie bedzie. No i stało sie, byl juz na tyle
wycienczony ze nie przezyl znieczulenia. Sprawdzono jednak jak w
srodku wszystko wygladalo i okazalo sie, ze jednak przyczyna bylo to
potracanie. Nie przerwał mu sie główny przewód piersiowy i nie stalo
sie w ciagu miesiaca, tylko od czasu tego wypadku jakis pomniejszy
siapil mu wprost do pluc. Porobily mu sie tam jakies zrosty i osad
0,5cm na oplucnej tak ze juz ciezko mu bylo wogole oddychac. Ten
zamasowany wyciek był wtórny do tych zmian. Najprawdopodobniej jak
nie probowalibysmy tego leczyc klasycznie tylko od razu wyslalibysmy
go na stół to istaniala by szansa by go uratowac. Oczyscili by mu
wszystko w srodku tak by nie tracil i sil i bylby czas na dłuższa
terapie. Niestety pomijajac fakt ze zignorowalismy te drobne sygnaly
(bedac tez poniekad lekko zwiedzionymi przez lokalnych wetow) nie
szuaklismy ich przyczyny głębiej. Nie podjelismy tez odpowiedni
wczesnie własciewej decyzji o operacji i sprawdzeniu co w srodku sie
dzieje. Zmarnowalismy zycie naszego ukochanego przyjaciela który
mógł nam towarzyszyc jeszcze przynajmniej 10 lat. Nie mielismy tej
świadomości ale ciezko zyc z takim poczuciem. Cierpiał jakoś przy
naszym boku przez ten czas a my tego nie dostrzeglismy. Pimpon był
dla nas naprawde ważny. Był nasza wspolna odpowiedizalnoscia podjeta
na dłuzszy okres, wychowalismy go wzorowo, wszedł dopiero w wiek
dojrzałości gdzie okazał się naprawde fantastycznym odpowiedizlnym
posłusznym i kochanym towarzyszem. Wiek w którym z takim psem mozna
miec naprawde fantastyczny kontakt i rozumiec sie bez słów. Tak
własnie było miedzy nami. W grudniu spodziewamy sie dziecka.
Strasznie popsulo nam to mozliwosc radowania sie z tego faktu.
Pimpon byl tak naprawde takim naszym pierwszym dzieckiem na którym
uczylismy sie wspolnie i odpowiedzialnosci i konsekwencji i
umiejtnosci rodzicielskich. Wyobrazalismy sobie jakim bedzie
wspanialym opiekunem. Niestety nie udało sie. A my zamiast sie
cieszyc z nadchodzacego dziecka, płaczemy jak bobry i nie potrafimy
sie z tym pogodzic.

Nie bagatelizujcie nigdy takich drobnych rzeczy bo moze sie to
skonczyc tragicznie dla waszych przyjaciół. Oni nie potrafia
powiedziec wprost!!!

[avasawaszkiewicz]

BARDZO, BARDZO mi przykro.
3majcie się DZIELNIE!!! i bardzo dziękujemy za wszelkie informacje dotyczące
przebiegu tej choroby jestem pewna, ze przydadzą się oby jak najmniejszej ilości
zainteresowanych.
Z wyrazami współczucia - Ava
PS bardzo mi przykro, że również i ja nie dopisałam w tym momencie (choć i tak
wirtualnie niewiele bym pewnie pomogła) ale niestety przez ostatni miesiąc sama
również pożegnałam bliską mi bardzo osobę a mianowicie moją kochaną Babcię
(przepraszam)

[melon_cziko]

Współczuje wam bardzo bo wiem co to znaczy, a walczyliśmy do samego końca... Wiele sytuacji można było zmienić lecz dziś pozostaje mi tylko ogromna pustka w sercu...
JEŚLI SPOTKA TO RÓWNIEŻ WASZEGO PUPILA! PISZCIE PROSZĘ na [e-mail]
Walczyliśmy długo o życie mojego pieska.... wiele rzeczy bym zmienił..... już za późno...
Chenie pomogę i doradzę. To nie musi być koniec! Może wam uda mi się pomóc.

[addart]

parę latek minęło