trzecie - czy to już za dużo?

[dosia26]

Pytanko nieprowokacyjne,ale zrodzone z potrzeby duszy. Chciałabym zaprosić Was
do podzielenia się odczuciami dotyczącymi kwestii trzeciego potomka w
rodzinie. Może któraś z tutejszych mam ma liczniejszą gromadkę,może w głowach
podwójnych mamuś rodzą się myśli o następnym dziecku. Chciałabym zapytać o
Wasze refleksje na plus dla sprawy, także o obawy i wnioski, o to co może
nawet przeraża.
Dla mnie jest to sytuacja hipotetyczna, ale przyznam szczerze - bardzo często
myślę o jeszcze jednym dzieciaczku do naszego grona........

[adaja1]

Hehe, coś w pogodzie, bo wczoraj ze ślubnym na ten temat rozmawiałam.

Więc moje przemyślenia + przemyślenia mojej Mamy + przemyślenia
ślubnego.

Moja Mama urodziła 4 dzieci, pracuje zawodowo, i wieku lat 50 rzeczą
której w życiu żałuje jest to że nie miała więcej dzieciaków,
najbardziej marzyły się jej bliźniaki:)

Mi wczoraj zrobiło się smutno, że to juz ostatni raz w życiu czuję
takie ruchy w brzuchu :(. Ale ze względu na wiek 3 raz w ciąży nie
będę. Niestety kto późno zaczyna, tak kończy, ale wcześniej nie
byłam na dziecko gotowa i tyle.

Ślubny wczoraj 1 raz od 1000 lat powiedział mi komplement, że jak to
przecież nie jestem stara, że mam dopiero 30 lat (a tak naparwdę mam
więcej:))


Reasumując - wykluczam 3 ciążę, a że nie mam nic przeciwko i w sumie
chciałabym 3 dziecko, to być może spełni się moje marzenie i oprócz
tego ,że będę podwójnę mamą biologiczną zostanę też mamą adopcyjną,
no ale do tego małżonek musi tym razem dojrzeć. A wiem, że zmuszać
nie wolno...

[lotos.flower]

u mnie trzecie dziecko stanęło na przeciw pieniądzom, a raczej braku pieniędzy:(
i niestety brak forsy zaważa na decyzji :( to jest bardzo smutne, bo gdybym
miała dodatkowy kat nie wahałabym się

rozważam tez w przyszłości podobnie jak adaja, adopcje

czas pokaże

[dosia26]

Podoba mi się to co napisałaś o swojej mamie.
Mój "problem" polega prawdopodobnie na tym, że "chciałabym, ale się boję", a
myślę, że w ostatecznym rozrachunku z życia tylko wartości wyższe będą miały
znaczenie. Dla mnie taką wartością jest właśnie życie ludzkie. Wiem,że nie
wystarczy tylko chcieć, trzeba myśleć też pragmatycznie. Więc ... ???

[baska121]

Ja mam 5-tke i nie dlatego że planowalam ale tak wyszło .Syna urodziłam w wieku 20 lat a ostatnia córkę w wieku 44 .mialo sie skonczyc na dwójce bo 2 gi porod mialam tak ciezki że powiedzialam do meża -wiecej dzieci nie chce chyba ze z adopcji .Stalo się inaczej.Pracowałam zawodowo i nie bylo lekko z uwagi na rozpoczeta budowę domu nie moglam liczyc na meża pomoc .Przy budowie domu maz powiedzial -dom taki duzy to może by tak jeszcze jedno .Kiedy bylo jeszcze to jedno zaszlam po 3 latach i musielismy dorobic pokoj .Kiedy już osiagnełam stabilizację w zyciu i planowalam spokojna prace zamiast zostac babcia zostałam mama Spotykam kolezanki ze
swoimi 6-11 letnimi wnukami i pytaja mnie o Julkę -czy to Twoja wnuczka ?Ale ja wewnetrznie czuję się mamą bo musze .Musze byc na topie i dorównywac moim dzieciom zeby nie powiedzialy iz jestem zacofana że mam sklerozę wiec ucze sie tych wszystkich nowosci co one ,szlifuję angielski i w tym roku rozpoczelam 5 ty raz podstawowa szkołe .Nieraz ludzie pytaja mnie czy Ty tto dziecko wychowasz / A czy to sie wie .Moj brat zginal w wypadku majac 26 lat i osierocil 2-je dzieci czy mógł to przewidziec,czy to da sie zaplanowac .
Ja osobiście nie zaluję choc mam i zmartwienia i klopoty to mam tez radosci z powodu dzieci a kto ich nie ma mając dzieci .Jedno jest pewne że za dzieci trzeba brac odpowiedzialnosć i stworzyc im godziwe warunki do życia czasami kosztem swoich wyrzeczen a przy większej gromadce jest ich sporo .Adaja jestem pewna ze 3-cie u Ciebie bedzie i napewno blizniaki a jak nie to córeczka i nie mów o starosci wyglądasz kwitnaco .

Basiu!

[adaja1]

Mam nadzieję,że trzecie będzie:) może być i rodzeństwo, ale jak na
razie na 3 ciążę nie dam się namówić:)

ja bym chciała trzecie, ale nie będę miała

[luciii]

bo mam swoje lata, a w obecnej sytuacji nie wyobrażam sobie
znalezienia faceta i bachnięcia maluszka ot tak
muszę pozostać dożywotnio na mojej obecnej cudownej dwójce

[baska121]

Lucii nie mow hop poki nie przeskoczysz .Nie wiadomo co Tam masz w gwiazdach zapisane .

[lotos.flower]

Basia ma racje
nigdy nie mów nigdy :)

Luciii!

[adaja1]

Przykład z Życia wzięty.
Moja znajoma samotnie wychowywała 2 dzieci przez wiosen kilka.
Obecnie jest z super człowiekiem i jego dzieckiem - więc facet w
szybkim tempie wzbogacił się o dwoje ona o jedno dziecko:)

A ja czekam aż zdecyduje się zaciążyć:) co prawda mówi - nie, ale ma
taki uśmiech na gębie, że ja po prostu czekam....

[luciii]

adaja1 napisała:

> A ja czekam aż zdecyduje się zaciążyć:) co prawda mówi - nie, ale
ma
> taki uśmiech na gębie, że ja po prostu czekam....
>

hehe! kciuczki 3mamy :)

Trójka jest fajna

[ciri_77]

i u nas plan takowy został powzięty - jak laski w przedszkolu wylądują to my sie
bierzemy do majstrowania braciszka. Przy dobrych układach powinna mi wyjśc
trz-czteroletnia róznica wieku, czyli jeszcze ok. Aczkolwiek może się jeszcze
okazac ze dwójeczka sie znów trafi a wtedy... chyba byłabym przeszczęśliwa :))))))
PS bo ja jedynaczka jestem i okropnie mi rodzeństwa brakuje

[dosia26]

Wiem,że jest:) można powiedzieć,że ja także wywodzę się z tak 'licznego'
rodzeństwa. Może to właśnie nie daje mi spokoju, wzorzec i te sprawy... W każdym
bądź razie dzięki za uwagę i ciepłe słowa :) TO POKRZEPIAJąCE :)

[mpd3]

Wspominałam Wam tu kiedyś o znajomej, która obecnie ma piątkę i z całą powagą
mówi o szóstym za jakieś dwa lata na "zakończenie kariery rozrodczej", jak to
ujęła :)) Nie chce by najmłodszy synek został w domu sam gdy starsze ptaszki
wylecą z gnizda. Co więcej, jeśli warunki mieszkaniowe pozwolą, marzy jej się
stworzenie rodziny zastępczej dla trójki lub czwórki dzieciaczków. I jest z tym
wszystkim przeszczęśliwa, tworzą cudowną rodzinę, choć w naszych czasach wiele
osób kojarzy liczne rodziny z patologią, a szkoda...

[madzis12]

ja po urodzeniu drugiego syna powiedziałam sobie nigdy więcej, za ciężko
przychodzi mi poród, synowie obaj chorzy, ale teraz od jakiegoś czasu myślimy o
trzecim dziecku, lekarze nam mówią "poczekajcie aż zdiagnozujemy starszego
syna", jak wyjdzie choroba genetyczna to nie decydujcie sie na następne dziecko,
ale ja wychodzę z założenia, że nie zależnie czy będzie zdrowe czy chore to i
tak będziemy je kochać i będziemy o nie walczyć. Teraz nie mamy jakiejś super
sytuacji finansowej, mieszkamy na jednym pokoju, ale wiem, ze dziecko aby być
szcześliwe nie musi mieć wszystkiego co najdrozsze na świecie, wystarcza miłośc,
zrozumienie.
Także teraz zdecydowaliśmy sie na 3 dziecko, ale dopiero po przeprowadzce do
Włoch, która juz za kilka miesiecy.

madzis12, przepraszam, ale

[mysty]

'jak wyjdzie choroba genetyczna to nie decydujcie sie na następne
dziecko,
ale ja wychodzę z założenia, że nie zależnie czy będzie zdrowe czy
chore to i
tak będziemy je kochać i będziemy o nie walczyć' - a cierpienie
chorego dziecka ? Rozważałaś ten temat ?

[drozdekbozena]

Re: w opinii innych ludzi...
Autor: drozdekbozena 08.11.07, 18:55 Dodaj do ulubionych
Odpowiedz

Kochana Dominiko:))Myślę, że absolutnie nie można powiedzie, że
rodziny wielodzietne są patologiczne... Niewątpliwie są mi znane
przykłady rodzin wielodzietnych obciążone patologią, ale daleka
jestem od generalizowania. Jako mama najpiękniejszego,
najwspanialszego Karolka :)) też myślę o rodzeństwie dla
Niego.......ALE........jednego jestem pewna DZIECKO KAŻDE KOLEJNE W
RODZINIE TO DAR I JEDNOCZEŚNIE ODPOWIEDZIALNOŚ ZA NIE ORAZ ZA
SIEBIE, MĘŻĄ I TE DZIECI, KTÓRE JUŻ MAMY. Każdy chyba
odpowiedzialny rodzic pragnie szczęcia dla swojego dziecka, a
posiadanie rodzeństwa to także inwestycja w szczęśliwe życie
naszego dziecka. Warto więc miec dzieci. Osobiście zaś widzę sprawę
tak, że trzeba tu rozważyc wiele aspektów sprawy i indywidualnie
podejśc do myśli o następnym dziecku. Niewątpliwie pierwszym dla
mnie aspektem byłaby praca zawodowa, która daje codzienny
CHLEB,dalej nastawienie i dojrzałośc Męża, Dziecka i moje
predyspozycje psychiczne, fizyczne i emocjonalne. Zawsze marzyłam o
dużej, wielodzietnej rodzinie oraz o ewentualnym rodzicielstwie
zastępczym lub adopcji, życie jednak trochę zweryfikowało moje
zapędy. Jako kobieta korzystająca z rocznego urlopu wych. wiem, ile
wysiłku kosztuje powrót do pracy. Trzeba się uporac z tęsknotą za
dzieckiem, znaleźc dobrą opiekunkę, na nowo ułożyc plan dnia i
obowiązki i co najtrudniejsze: od nowa pracowac na swoje nazwisko,
nabywac wiedzę i kompetencję i jeszcze bardziej starac się w pracy.
Dużo mnie kosztowało nerwów i łez zanim sobie poradziłam z
problemami zdrowotnymi mojego Dziecka, trudnym połogiem,
martwieniem się o życie małego Noworodka, z którym trafiłam do
szpitala, bo się dusił.........i do tego wzszystkiego dochodził
stres związany z późnym wprawdzie, ale jednak powrotem do
pracy.Chciałabym naświetlic tutaj problem wielu trudnych aspektów
związanych z tym, żeby więcej dzieci posiadac, bo my kobiety
jesteśmy nie robotami, ale ludźmi i mamy jedno zdrowie, a
obowiązków całe mnóstwo i mając już pewne doświadzczenia wiemy, ile
to kosztuje. Chciałabym się również podzielic taką moją myślą, o
tym, że choc pragniemy i mamy swoje najdroższe Skarby- Dzieci, to
nie możemy zapominac, że one nie są naszą własnością i wychowujemy
je dla świata. Dziś są może małe, ale jutro będą dorosłe i my także
będziemy inne, bo starsze i cokolwiek by tu mówic o starości, to
jedno jest pewne: w naszym kraju emeryturę musimy sobie wypracowac,
bo inaczej na życie nam po prostu braknie środków. Biorąc jeszcze
pod uwagę różne koleje życia i historie starszych koleżanek wiem,
że trzeba myślec o sobie i czasem byc egoistką w dobrym tego słowa
znaczeniu i jeśli to możliwe, to pracowac zawodowo albo miec jakieś
hobby. Nie wiem, czy jest dyskryminacja rodzin wielodzietnych, może
tak, ale osobiscie mam dobre zdanie o takich rodzinach. Postrzegam
je jednak jako te majętne i w związku z tym doceniam
odpowiezialnośc finansową, bo to naprawdę bardzo ważna kwestia ,
jak wiemy my rodzice. Uważam, że należy wspierac rodziny takie, o
ktorych mówimy. Chciałabym jednak, żeby chęc posiadania kolejnych
moich dzieci była także spowodowana pewnością, że nie będę chciała
ani musiała korzystac z pomocy społecznej i innych zasiłków, tylko
będę mogła zapewnic swobodny rozwój swoim dzieciom oraz sobie ( to
samo mój Mąż). Przyznac zaś muszę, że martwienie się o pieniądze to
ostatnia rzecz, o której chciałabym myslec w aspekcie
powiększającej się mojej Rodziny.........A CZY WARTO MIEC WIECEJ
DZIECI??? PEWNIE ŻE TAK. BEZDYSKUSYJNIE. TO TROCHĘ, JAK Z AWANSEM W
PRACY: TRZEBA SIĘ NAPRACOWAC, ALE PROCENT WIDOCZNY JEST W DALSZEJ
PRZYSZŁOŚCI::))))) POZDRAWIAM MOCNO