Rady dla tracących cierpliwość

[akastel]

Opowieść zaczerpnięta z innego forum:

Chodzi znajoma po supermarkecie, robi zakupy. I widzi matkę z dzieckiem -
dziewczynką. Dziewczynka zachowuje się skandalicznie:wydziera się, rzuca się
na podłogę, ryczy itp. A jej mama spokojnie tłumaczy: Monisiu, cierpliwości,
jeszcze tylko kupimy parę rzeczy i jedziemy do domku... Monisiu nie denerwuj
się... Monisiu, już idziemy po płyn do płukania i koniec... Monisiu nie płacz,
już jedziemy do kasy...
Znajoma pełna podziwu dla cierpliwości tej mamy podeszła i mówi: Wie pani, ja
tez mam dzieci i naprawdę podziwiam ile Pani ma cierpliwości, bo ja to chyba
bym Monisi tyłek sprała! A owa mama na to: A, nie, nie, proszę pani - Monisia
to jestem ja.

to ja dorzucę

[sabciass]

hehe, świetne, to ja apropos takich supermarketowych historii z
dziećmi, też gdzieś przeczytałam.

Po 20.00, kolejka do kasy w hipermarkecie, a w niej, mama z
marudzącym maluchem, starasza pani, oraz wytapetowana strojnisia z
tipsami na kilometr.

Dziecko marudzi, mama już zdenerowana.
strarsza pani: Słodka dziewczynka, niech się pani nie denerwuje,
pewnie już zmęczona.
Wytapetowana: O tej porze bachory powinny być już w łóżkach.
starsza pani: A kurwy w pracy.