sagger
22.02.04, 16:31
jakiś czas temu natknąłem się na ten artykuł .jest wiele artykułów tego
typu i o tym samolocie.ale ten jest jakiś inny.zwłaszcza w opisach możliwości
tego samolotu. przeczytajcie go.(wow)Misza może być nim poruszony.
" MIG-29 TO JUŻ NIE NAJNOWOCZEŚNIEJSZA MASZYNA. ZRESZTĄ NIE BYŁA NIĄ NIGDY -
ANI DZISIAJ, ANI 6 PAŹDZIERNIKA 1977 ROKU, A WIĘC 22 LATA TEMU, KIEDY TO
PIERWSZY PROTOTYP WZNIÓSŁ SIĘ W POWIETRZE.
MiG-29 podobnie jak Su-27 to doskonały przykład tego, jak skuteczna była
bariera nałożona przez COCOM na transfer nowoczesnych technologii do ZSRS.
MiG-29, jak każdy sowiecki produkt techniczny oparty bardziej na
produkcyjnych normach ilościowych, a nie jakościowych, nie różni się niczym
od innych wyrobów technicznych sowieckiego przemysłu. Podstawowy parametr
produkcyjny, jakim jest powtarzalność procesu technologicznego, jest w MiG-29
taki sam jak np. w sowieckich zegarkach, telewizorach czy aparatach
fotograficznych: wszystko zależy od szczęścia przy zakupie i natrafienia na
starannie wykonany egzemplarz. Awionika MiG-29 i Su-27, która jest w dużej
części wspólna, jest opóźniona w stosunku do urządzeń zachodnich o dwie
generacje. Sowiecki proces technologiczny, zarówno mechaniczny jak i
elektroniczny, jest na poziomie rząd niższym od takich samych procesów w
byłych państwach socjalistycznych. To tłumaczy tym samym dlaczego nawet
jakość wykonania płatowca jest zróżnicowana - można trafić na egzemplarz,
gdzie krzywo zamykają się sloty. Co z tego, że jest to płatowiec o
doskonałych parametrach pilotażowych. Na dzisiejszym polu walki powietrznej,
która od kilkunastu lat przestała być walką manewrową (Dolina Bekaa, Wybrzeże
Libii, Falklandy, Zatoka Perska) jest to cecha trzeciorzędna. Większość
dotychczasowych ocen i porównań MiG-29 była pełna emocji i uwielbienia.
Zachodnia ocena tego płatowca przez zachodnich pilotów (szczególnie
Luftwaffe, którzy latali na MiG-29 przejętymi od byłej NRD) jest mało
pozytywna. MiG-29 jako samolot myśliwski podczas symulowanych walk
powietrznych na początku lat 90-tych, przegrywał nawet ze szturmowo-
rozpoznawczymi Tornado GR Mk I, mimo że MiG-29 pilotowali najlepsi
oblatywacze Luftwaffe. Dodatkowo ocenę tę potwierdzają klęski MiG-ów-29 w
walkach nad Irakiem, gdzie pilotowali je najlepsi iraccy piloci, perfekcyjnie
wyszkoleni przez instruktorów sowieckich. Jedyna przewagą MiG-29 nad
samolotami NATO o podobnym przeznaczeniu jest jego prędkość. MiG-29 nie
spełnia jednak żadnych zachodnich wymagań technicznych w żadnej dziedzinie.
Według ocen zachodnich samolot ten, choć szybki i zwrotny, jest łatwym, jeśli
nie do zniszczenia, to do zneutralizowania poprzez emisję zakłóceń
elektromagnetycznych, które dziś odgrywają w powietrzu rolę decydująca.
MiG-29 to najnowocześniejszy samolot bojowy naszego lotnictwa, a także
jedyny rosyjski samolot bojowy, który przez ostatnie kilka lat był na
uzbrojeniu NATO (19 sztuk MiG-29 użytkowało Luftwaffe). Do jego konstruowania
przystąpił zespół Atioma Mikojana na przełomie lat 60-tych i 70-tych,
pierwszy prototyp wzniósł się w powietrze w 1977 roku. W maju 1982 roku
rozpoczęto produkcję seryjną w fabryce w Moskwie, w kodzie NATO samolotowi
nadano nazwę Fulcrum A ("fulcrum"-ang.:"punkt podparcia", nazwa lubiana przez
sowieckich pilotów). W kwietniu 1981 roku wystartował po raz pierwszy
dwumiejscowy MiG-29 UB (szkolno-bojowy) Fulcrum B, który ma uproszczony
system uzbrojenia. MiG-29 jest samolotem o oryginalnej koncepcji
aerodynamicznej, a przy tym z wieloma klasycznymi rozwiązaniami
szczegółowymi, jak na przykład mechaniczny układ sterowania. MiG-29 to także
unikatowy system kierowania uzbrojeniem, składający się z radaru S-29 (N-29),
lokatora optycznego KOLS-29 sprzężonego z dalmierzem laserowym oraz
nahełmowego układu wskazywania celów Szczel-3UM. Wszystkie te układy
współdziałają ze sobą i są sterowane przez 2 komputery pokładowe C-100. Radar
może wykryć samolot myśliwski przeciwnika z odległości 70 km (zasięg wykrycia
samolotu bombowego jest o połowę większy), a następnie naprowadzić nań
rakiety kierowane. Do dziś zbudowano ok. 1500 samolotów MiG-29 ( w tym 200
szkolnych), z czego prawie 400 sprzedano do kilkunastu krajów, Polska
zakupiła pierwszych siedem MiG-29 latem 1989 roku, a w październiku 1990 roku
przybyło kolejnych 5 samolotów. W styczniu 1996 roku zakupiliśmy 10 MiG-29 z
Czech (za śmigłowce Sokół) i w ten sposób ukształtował się obecny stan: 22
samoloty, które należą do 1. PLM "WARSZAWA" w Mińsku Mazowieckim.
Dwudziestego drugiego lutego 1999 roku, kilkanaście dni przed przystąpieniem
Polski do NATO, do służby weszło 8 samolotów MiG-29 z 1. PLM przeznaczonych
do włączenia w przypadku zaistnienia potrzeby w skład sił natychmiastowego
reagowania NATO. Samoloty te otrzymały SC-10 systemu IFF (standard NATO Mk
XII), stroboskopowe światła antykolizyjne, pulpity płynnego strojenia dla
radiolokacji R-862 oraz systemy GPS Trimble 2101 Plus ( nie zintegrowane z
systemem nawigacyjnym samolotu). Samoloty w tej chwili nie są jeszcze
wyposażone w systemy bliskiej nawigacji TACAN i systemy ILS. Ósmego lutego
br. Wojskowe Zakłady Lotnicze nr 2 w Bydgoszczy podpisały porozumienie z
firmą Daimler Chrysler Aerospace dotyczące pomocy w zabudowie i integracji
urządzeń zachodnich z sowiecką awioniką, pomocy przy remontach i ewentualnej
dalszej modernizacji MiG-29. "