drugie dziecko

[denim81]

zacznę od najważniejszego bardzo pragnę drugiego dziecka, ale się
cholernie boję...może któraś z mam z dwójką dzieci mi doradzi.
Chciałabym zajść w ciążę już niedługo, tak żeby różnica między
dziećmi to niecałe 3 lata. Ale mam tyle pytań i wątpliwości, przede
wszystkim spanie. synek obecnie śpi pół nocy w łóżeczku, pół nocy z
nami, a co jeśli do tej pory się nie przyzwyczai spać sam, a jeśli
go nie odpieluchuję do tej pory, a jak ja będę wychodzić na spacer z
takim czortem kiedy ubieranie się trwa z 15min, do tej pory to mi
się drugi maluch ugotuje w ubraniu albo odwrotnie a z drugiej
strony... tak pragnę takiego maluszka, myślę że nawet synkowi by to
wyszło na dobre bo narazie taki maly samolubek z niego rośnie.
Dziewczyny jak to było u Was?? Zaczynam myśleć że za długo się
zastanawiam, może po prostu brać się do roboty... Ale wtedy za mała
różnica będzie I znowu problem.eh...

[patyczako]

mysle ze po prostu za duzo nad tym myslisz a jesli tak bardzo pragniesz tego
dziecka to nie czekaj... uwierz na wszystko jest rozwiaznie i wszystko sie jakos
ułozy... pomysl o matkach ktore maja dzieci rok po roku albo blizniaki (o
trojaczkach nie wspominajac)... mysle ze mozesz tez synka po mału przystosowywac
do tego ze predzej czy pozniej bedzie musiał sie tobą dzielic i byc konsekwentna
w tym - zycze powodzenia

[zurekgirl]

Trzylatkowi da sie pewne rzeczy wytlumaczyc, ale to oczywiscie
zadanie dla ciebie i tatusia. Jesli bedziesz przez 9 miesiecy
konsekwentnie przygotowywac starsze dziecko na przyjecie mlodszego i
zrobisz wokol tego otoczke radosci, to starszak moze sie zaczac czuc
jakby odpowiedzialny za mlodsze dziecko i stac sie wrecz pomocny,
chociazby przy zabawianiu malucha. Z drugiej strony jesli posiadanie
dwojki ma byc dla ciebie problemem (bo jak wyjdziesz z dwojka na
spacer itp) to lepiej odczekaj, az starszy bedzie bardziej
samodzielny.

[krzyszton_kasia]

ja obecnie jestem w 31tc.
między rodzeństwem będzie 2 lata różnicy.
Olimpusia też jeszcze śpi w łóżeczku.

bierz się do roboty - wszystko będzie oki.
ja tam żadnego problemu nie widzę.

[basid1982]

Ja mam dwie córeczki, niecałe dwa lata róznicy między nimi.Ciężko
było na początku, zaraz po urodzeniu.Wiadomo jak to z niemowlakiem,
nocki nie przespane, w dzień nie ma jak sie połozyć bo drugą trzeba
się zająć eh....Jesli chodzi o spanie, starsza córka z dnia na dzień
przestawiła się na spanie w "dorosłym łóżku", sama w swoim pokoiku,
który wczesniej jej urządziliśmy.Nie było problemów na
szczęście.Spacery-najpierw ubieram starszą-nakładam wszystko-
spodnie, bluze i buty,tylko nie zakładam kurtki -dopiero przed samym
wyjściem. Ona grzecznie czeka, aż ubiorę młodszą.Odkładam małą do
wózka i dla starszej tylko kurtkę i już wychodzimy.W ten o to sposób
nie mają czasu się spocić.Aha jeszcze zanim się zabiorę do ubierania
dzieci, to njapierw sama się wyszykuję i na kńcu tuz przed wyjściem
tylko kurtka i jazda.......).Ogólnie da się przezyć, jest ciężko, al
teraz widzę jak dobrze że mam 2 dzieci. Młodsza ma już 10 mc,
starsza 2,5 roczku i już zaczęły się wspólne zabawy, śmieszki-ale
dopiero jak młodsza zaczęła sama siedzieć.A jak już zaczyna
raczkowac to trzeba mieć oczy dookoła głowy.A i na zakupach jest
spokój, jedna w koszyku siedzi i zabawia drugą, więc nie ma
bieganiny po sklepach i marudzenia-tak było gdy była tylko jedna
córcia. Teraz mają zajęcie hehe.A więc do roboty, nie ma na co
czekać, bo duża różnica wieku to tez nie dobrze, dzieci mogą nie
miec dobrego kontaktu.Ale się rozpisałam eh

[mruwa9]

wyobraz sobie, ze miliony, miliardy ludzi (niegdys dzieci) byly i sa
w podobnej sytuacji i przezywalnosc w takich rodzinach jest calkiem
dobra. Nie jestes pierwsza ani ostatnia z podobnymi dylematami i w
podobnej sytuacji. Dacie sobie rade, jak miliony innych kobiet i
dzieci na calym swiecie. Nie filozofuj, tylko do dzialania

[travka1]

ja sie wlasnie biore za robienie drugiego ale mam calkiem inne
obawy i najbardziej przerazaja mnie zarwane noce:p, a mlody sie
ogarnie

[dziub_dziubasek]

U nas różnica wieku 2 lata i 7 miesięcy i jest IDEALNIE!!!
Nie spodziewałam się, że mój starszak będzie takim troskliwym bratem dla młodej.
A co zorganizowania- to wszystko w praniu wychodzi. Mój synek się usamodzielnił
bo niejako "musiał" i w sumie wyjścia na spacer nie zajmowały długo.
A co do spania- Synek do tej pory przylazi czasami do nas spać, mnie tam to
specjalnie nie przeszkadza. Za to córka za diabła nie zaśnie z nami- musi być w
swoim łóżeczku z ukochanym miśkiem

[majan2]

Dzieci w tym wieku b szybko się zmieniają, zanim urodzisz twoje starsze będzie
juz innym dzieckiem. Ja mam równo 3 lata różnicy, różonow nie jest, ale dobrze
ze starsza ma młodszą i odwrotnie a ja je obie! Nie myśl za dużo tylko bierz
męza i do dziełą

[eliszka25]

jak sie czlowiek za duzo zastanawia, to zawsze cos przeszkadza i nigdy nie jest
ten wlasciwy moment na drugie dziecko. jesli chcesz miec nastepnego malucha, to
nie mysl o tym za wiele, tylko bierz sie do dziela . jasne, ze na poczatku
taki noworodek calkowicie "rozwala" ustalony rytm waszego dnia i trzeba wszystko
ustawiac od nowa, ale to wszystko wyjdzie "w praniu". przygotowaniami do spaceru
sie zbytnio nie przejmuj, bo to akurat jeden z najmniejszych problemow. mozesz
np. ubrac najpierw maluszka, wystawic go na balkon, ubrac starszaka i siebie i
wtedy razem wyjdziecie. wszystko da sie jakos zorganizowac.

lada dzien spodziewam sie wlasnie drugiego maluszka. starszy synek ma 3 lata.
tez mam mnostwo obaw, ale nie chcialam, zeby synek byl jedynakiem, wiec
wzielismy sie do dziela, kiedy zaczelam tesknic za kolejnym bobaskiem w domu
. powodzenia zycze.

[hajnysz]

nie obawiaj sie!!! my tez zdecydowalismy sie na "szybkie" drugie
dziecko i gdy nasz synek mial 9 miesiecy zaszlam ponownie w ciaze.
teraz jestem w prawie 4 miesiacu i bardzo sie ciesze, ze niedlugo
urodze drugie dziecko. wiem, ze bedzie nie kolorowo, ale i tak sie
ciesze mimo wielu obaw. to tylko pierwsze lata sa trudne, a potem
niewielka roznica wieku miedzy dziecmi cos wspanialego. no i nie
musze po paru latach zaczynac wszystkiego od nowa.
pozdrawiam i nie czekaj!!!

[m.polkawnecie]

przez ten czas zanim dziecko będzie na świecie zdążycie przestawić
starszaka a z pewnością nie powinnaś miec obaw.

[kkokoszkaa]

hej
powiem ci tak -wiedziałm ze chce mic dwójke dzieci - po pierwszym
jak mały juz podrósł i powiedziłam sobei albo teraz albo nigdy bo
zawsze bedzie jakis ale i w koncu jak sie zdecyduje to bedzie za
duza różnica wieku. Teraz jestem w ciązy i jak urodzę mały bedzie
miał 22 miesiące. Z moim bratem mam taka różnice wieku i uważam ze i
tak jest spora. Pewnie ze sa jakies mysli np boje sie ze młodsze
bedzie budziło straszego i td. Tylko teraz np myśle ze małe dzieci
szybko sie przyzwyczajaja . A to spanie starszaka o którym mówisz u
nas tez tak jest -stad kupiłam ł€zeczko turysyczne bo w drewnianym
uderzał sie o szczebelki pomimo ochraniacza i wybudzał sie. Zaczełam
przetrzymywac go w nocy tzn nie wstajemy do niego -popłacze popłacze
i zasypia. Razde tez jak najszybciej jednak przyzwyczajac do
samodzielnego spania. Z resztą z pewnoscia dasz sobie radę- po
prostu nie bedziesz tak juz skupiona na pierwszym i wypracujesz
sobie plan działania. Poza tym 3 latek to naprwde duzy chłpak i
spokojnie powienian ci raczej juz pomagac- sam ubierac sie itp. Ja
sie cieszę ze mój ponad roczny syn brata bo tez widze u niego
zachowania typowe dla jedynaka- dlatego wg im wczesniej pojawi sie
nowy domownik tym szybciej bedzie zmuszony do dzielenia sie.
A no i jesli wiesz ze na pewno chcesz miec dwójke to nie analizuj
rozwiazan technicznych juz teraz -jak spacery usypianie itd bo sie
nie zdecydujesz . Myśle ze 2ka maluchów w tak duzym odstepie czasu
spokojnie bedzie do okiełznania przez ciebie -głowa do góry -nie
skupiaj sie na negatywach a na pozytywach i na pewno dasz rade!

[buszynska]

Pozwol, ze napisze Ci jak to bylo ze mna.
Tez sie ciezko zastanawialam a moim najwiekszym dylematem bylo (teraz
sie z tego smieje i nawet wstydze)czy zdolam pokochac to nowe dziecko i
czy nie ucierpi na tym moja starsza i temu podobne.
Tak planowalam, ustawialam sprawy, a moze za miesiac, dwa, moze juz po
obronie.........
w koncu klamka zapadla cieszylismy sie ogromnie ale krotko bo poronilam.
Nie pisze tego, zeby cie straszyc chce tylko powiedziec, ze teraz juz
wiem, ze nie wszystko da sie zaplanowac i ulozyc pod siebie no i
absolunie nie przewidzisz kal to bedzie........
Juz bez planow i oczekiwan zaszlam w druga (trzecia ) ciaze i urodzilam
druga corcie.
Kocham je obie miloscia niesamowita, ciesze sie tym ze maja siebie a my
mamy je.
To wielkie wyzwanie ale wszystko jakos sie dobrze uklada a my jestesmy
razem przeszczesliwi!
Wszystko bedzie pieknie (no moze nie zawsze i wszedzie)!!!!
Udanej i owocnej pracy.........

[efidorek]

też się bałam bardzo, ale moje dzieci totalnie mnie zaskoczyły
(różnica wieku miedzy nimi to 2 i 9 miesięcy):
Po pierwsze starsza zaakceptowała siostrę bezwarunkowo i całkowicie,
nie spodziewałam się, ze dziecko w tym wieku może tak od razu, od
pierwszych dni zakochać się w maluszku. Nie tylko nie okazuje
zazdrości, ale wręcz opiekuje się małą, np. pilnuje jej, bawi się z
nią (na tyle, na ile trzylatek moze bawić się z dwumiesięczniakiem,
tzn. pokazuje jej zabawki, książeczki), gada do niej, wyciera jej
buzię, gdy mała uleje, woła mnie, gdy marudzi ("momo chodź, bo Tosia
chce jeść, daj jej cyca"), asystuje przy zmianie pieluchy itp.
Oprócz tego całuje, przytula, wyznaje miłość, mówi "ślicznie, jestem
z ciebie dumna", gdy mała podnosi głowę na brzuchu . Po prostu
siostrzana miłość całą gębą
Po drugie młodsza jakby z automatu dostosowała się do warunków
panujacych w domu, jest dzieckiem wyjatkowo cierpliwym, potrafi
bardzo długo czekać na swoją kolej, jeśli zajmuję się starszą.
Po trzecie wszystkie moje obawy związane ze spaniem, jedzeniem,
ubieraniem okazały się grubo przesadzone. Oczywiście pojawiają sie
jakieś problemy czy zgrzyty, ale nie są wcale większe czy częstsze
niż z jednym maluchem.
Na pewno wiele "atrakcji" jeszcze przed nami, ale po tych dwóch
miesiącach mogę stwierdzić, że mój lęk przed drugim dzieckiem był
nieuzasadniony. Drugi maluch wniósł do naszego domu nie tylko radość
samym pojawieniem się, ale dał nam też jako rodzicom jakby nowe
siły, większą cierpliwość, nauczył lepszej organizacji czasu itd. A
co najfajniejsze zobaczyłam, jak dużo sobie nawzajem moga dać takie
maluchy, nie ma chyba większego szczęścia dla rodzica niż
obserwowanie swoich dzieci, jak okazują sobie uczucia. Więc choćby
dla tych chwil, jak starsza kładzie się obok małej, przytula ją i
mówi "kocham cię, wiesz?", a mała śledzi zafascynowanym spojrzeniem
każdy ruch starszej podczas zabawy, było warto zdecydować się na
drugie.

[denim81]

jak tak czytam Wasze wypowiedzi to wszystko wydaje się piękne
nadal trochę się obawiam "charakterku" mojego synka ale jakoś to
chyba będzie. tylko ciągle to chyba...

[malwi_31]

Dziewczyny, mogłybyście napisać o technicznych kwestiach,np jak to
wygląda z jedzeniem tzn z karmieniem, bo w zasadzie trzeba karmić
dwójkę na raz? jak to wygląda z kąpielą, które wykąpać najpierw, no
i jak to z tym wybudzaniem nocnym, bo noworodek nie przesypia całych
nocy, czy nie obudzi starszego dziecka? jak wygląda kwestia
spacerów, kiedy starsze chce pobiegać a młodsze jeszcze w wózku?
albo kiedy starsze też jeszcze jeździ i śpi w wózku? to co z 2
wózkami? albo z 2 osobą co by drugi wózek pchała? nie zawsze ktoś
jest pod ręką? to są takie dylematy mam, które myślą o drugim, ale
zastanawiają się czy dadzą radę, dlatego pytają mam, które mają już
doświadczenie w tym temacie jak można to rozwiązać będę wdzięczna
za wasze podpowiedzi jak to wygląda w praktyce, bo napewno fajnie
jest mieć rodzeństwo, tylko jak to pogodzić i jeszcze mieć czas dla
siebie? mój syn lubi jak go noszę na rękach, to jest też taka forma
bliskości, nie domaga się ciągłego noszenia, ale lubi jak go chwilę
ponoszę, poprzytulam a w ciąży nie za bardzo można nosić.
Zastanawiam się też jak to wyglądało u mam, które miały dziecko rok
po roku przecież to pierwsze trzeba było jeszcze nosić? Pozdrawiam

[asientos]

a więc technicznie
1. karmienie - póki dziecko piersiaste to nie problem, choć starsza
zawsze wtedy chciała kupę... ja na kanapie z cycojadem a młoda na
nocniku przede mną. Gdy młodsza już siedziała - posiłki wspólne.

2. kąpiel - albo dzieliliśmy sięz mężem babami, albo najpierw starsza,
a potem przy jej pomocy młodsza w wanience. Odkąd młodsza siedzi kąpią
sięrazem - pierwsząwyciągam Julę, a Emu śpiewa wtedy w wannie,
oporządzam i przebieram, potem wyciągam Emilkę.

3. spanie - gdy zasypiają razem jest Meksyk, wcześniej albo się
dzieliliśmy, albo starsza zasypiała pierwsza , a młodsza przy bufecie,
podczas gdy ja oglądałam TV

4. spacery - W wieku 3 lat Emilka została wysadzona z wózka, czasem jak
się zmęczyła to jechała na desce położonej na wózku (tak jak u fryzjera
dla dzieci kiedyś), albo upychałam do młodszej.

5. teraz problemem jest czy jak leżę między nimi to bardziej jestem
obrócona w stronę Emilki czy w stronę Julki

[asientos]

Ubieranie dzieci na spacer zimą: przygotować wózek, przewinąć młode,
ubrac starsze i wystawić na balkon/taras dając "bardzo ważne zajęcie",
ubrać się prawie całkiem, ubrać młodsze, narzucić płaszcz, wyjąć
starsze z dworu i w drogę U mnie się sprawdzało

[efidorek]

odpowiadam na kwestie techniczne:
- karmienie: starsza potrafi w zasadzie jeść sama, jesli potrzebuje
lub domaga sie pomocy, to pomagam, czasem się zdarza, ze chcą jeść w
tym samym momencie i karmię małą piersią siedząc obok starszej,
czasem coś tam jej pomagając wolną ręką
- kąpiel bez problemów, najczęściej najpierw kąpie się starsza i już
w pidżamie ogląda dobranockę, a ja lub mąż kąpiemy wtedy młodszą,
młodsza od razu po kąpieli cyca i spać, starsza jeszcze czytanie
książeczki z tatą lub jeśli mała szybko uśnie to ze mną
- w nocy też bez problemów, młodsza nie płacze po nocach, a jak
nawet jej się zdarzy, to starsza nie słyszy tego, póki co starsza
śpi w innym pokoju, a mała z nami, ale niedługo zamierzamy łóżeczko
wstawić do pokoju starszej. Ja bałam się przed narodzinami młodszej,
co będzie jak starsza obudzi się w nocy i zechce się poprzytulać do
mamy, bo dość często jej się to zdarzało, więc jak byłam w ciąży, to
zaczęliśmy ją przyzwyczajać, ze na nocne pobudki i złe sny
lekarstwem może być też tata, na początku oczywiście był mały bunt,
ale zdążyła sie przełamać i przyzwyczaić zanim urodziła się młodsza.
teraz jak się obudzi w nocy, to nie ma problemu, jeśli karmię akurst
młodszą.
- na spacerach starsza nogami (jej spacerówka celowo poszła w
odstawkę zanim urodziła się młodsza), biega w bezpiecznych
miejscach, ja stoję przy wózku i obserwuję , oczywiście bardzo
dalekie spacery nie wchodzą w grę, ale starsza jest zdyscyplinowanym
piechurem i pół godzinna wędrówka do parku nie stanowi problemu.
Jeśli starszak jeździ jeszcze w wózku, to dostępne są takie wózki
dla dzieciaków w różnym wieku tzn. gondola i spacerówka na jednym
stelażu - widzę rodziców z takimi wózkami, pewnie można z tego potem
zrobić podwójną spacerówkę.
- jeśli chodzi o noszenie na rękach starszaka, ja mojej córce
oświadczyłam, ze mama ma w brzuchu dzidziusia i nie może nosić
niczego ciężkiego, mała pogodziła się z tym bezproblemowo, za każdym
razem jak prosiła by ją wziąć na ręce proponowałam jej przytulanie
na siedząco, bardzo szybko załapała i po jakimś tygodniu nie wołała
już na ręce, tylko ciągnęła mnie do werslaki, żebym usiadła i
gramoliła się na kolana.

Ogólnie mówiąc warto jest kilka rzeczy zmienić jeszcze przed
narodzeniem malucha, jakieś przyzwyczajenia starszaka, które moga
być problematyczne itp

[kajka_82]

Powiem Ci że jest trudno z dwójką dszieci rok poroku ale jest też
fajnie. U mnie różnica jest 15 mies. Mam specjalny podwójny wózek
(Babywelt Oregon Tandem) ktory bardzo ułatwia mi życie bo na spacery
i zakupy moge wyjść z dziećmi sama i nie potrzebuje pomocy. Z
karmieniem tez jest ok. Starszy rozumie że jak dzidzia pije cyca to
nie może przeszkadzać (choć nieraz coś chce)
Z kąpielą jest trochę gorzej bo starszy włazi mi na stół i chce
wejsc do wanienki jak kąpie malutkiego. Więc przeważnie kąpie
najpierw starszego, daje mu butle z mlekiem i klade do lóżeczka a on
sam zasypia. "Ja w tym czasie spokojnie kąpie a potem karmie
maleństwo. Jak juz bedzie młodszy siedzial to bedą kąpac sie razem
Jeśli chodzi o nocne pobudki to starszemu nie przeszkadzają - śpi
twardo alei malutki ładnie m,inoce przesypia
Ja musze radzić sobie sama bo mąż pracuje za granicą i daje rade
wiec myśle ze inne mamy też sobie poradzą
Czasami jest ciężko ale jak widze jak starszy jest za młodszym i
pomyślejak już niedługo bedą sie razem bawić wiemże było warto
Pozdrawiam wszystkie mamay "rok po roku"

[han-ka4]

hej, między moimi córeczkami jest rok i 5 miesięcy różnicy, jest baaardzo
ciężko, nieraz sobie myślę, że było by super jakby było między nimi 3 lata
różnicy, że wtedy to już bez problemu bym sobie poradziła. Ale i tak dajemy
jakoś radę, jak wychodzimy na spacery to ubieram najpierw starszą i stawiam przy
otwartych drzwiach żeby się nie zagotowała (mamy specjalny płotek, żeby nie
zwiała), dla starszej mam takie szelki, coś jakby smycz, jak jej się znudzi iść
za rękę to zakładam jej smycz, drzemki jakoś tak ustawiłam, że w południe
zasypiają razem i mogę odsapnąć, kąpiele wieczorne co drugi dzień raz jedna raz
druga. Jest ciężko, ale pocieszam się tym, że jak obie podrosną to będą za sobą
bardzo zżyte, będą się razem bawić itp.

[deela]

no tak
nikt na swiecie nie daje rady samodzielnie z dwojka dzieci o roznicy wiekowej 3 lata
boze ja nawet sie nie zastanawialam nad takimi pie...mi jak ty

[denim81]

najwidoczniej jesteś silniejsza i bardziej zaradna niż ja, ot co.

[deela]

no to jak jestes slaba i niezaradna to moze lepiej odpusc sobie to drugoe dziecko

deela

[rostka28]

powiedz mi skad w tobie tyle zlosliwosci? nie pytam sie, zeby sie klocic czy
robic Ci na zlosc, ale tak sobiew tej chwili pomyslalam, ze jeszcze nie zdarzylo
sie, zeby Twoj post byl tak po prostu mily albo chociaz bez zlosliwosci
pamietam Cie z forum ciaza i porod i roniez Twoje posty daly sie zapamietac z
tej strony
nie musze cie czytac a zawsze wiem, ze jak wejde na Twoj post nie obedzie sie
bez obrazania innych
jestes tez taka w zyciu czy tylko w necie?
no - i teraz rowniez jestem pewna, ze nie odpowiesz mi szczerze, kulturalnie,
tylko znow padna epitety...

[deela]

opcje--> przyjaciele--> nieprzyjaciele--> nie pokazuj postow nieprzyjaciol
a odpowiadajac na twoje pytanie
zadziwia mnie sieroctwo i w wiekszosc glupie pytania matek
zachowuja sie czasami tak ze strach by im dac kaktusa na przechowanie a co
dopiero dziecko na wychowanie
nie cierpie robienia z siebie sierot i z takich kpie nieustannie

[efidorek]

nie sądzę, żeby autorka wątku robiła z siebie sierotę, większość
osób odczuwa lęk przed zmianą w życiu, przed nową sytuacją, ale nie
oznacza to, że sobie nie da rady. Oczywiście są ludzie, którzy są
zawsze i wszędzie przekonani o swojej doskonałości, nieomylności itp
i tacy pewnie nie mają żadnych obaw przed podjęciem decyzji o drugim
dziecku. Jednak z moich rozmów z mamami, które mają więcej niż jedno
dziecko, wynika ze wszystkie bały się, jak sobie dadzą radę z
codziennymi obowiązkami. I wszystkie radzą sobie naprawdę dobrze.
Autorka wątku po prostu wyraziła swoje obawy głośno, a to pomaga
oswoić problem Rozumiem deela, że ty nie miałaś żadnych obaw
zanim zdecydowałaś się na drugie dziecko? Czy po prostu się do nich
nie przyznawałaś?

[deela]

nie zastanawialam sie na pewno nad tym ile zajmie mi ubieranie dzieciakow
mam to zreszta juz niezle obcykane
obawy mialam nieco inne
np jak ja sobie dam rade 4 dni po cesarce gdzie zostalam z noworodkiem i z 2,5
latkiem sama w domu
i dalam sobie rade jakos
widocznie ja problemow w zyciu niemam
bo ich sobie nie stwarzam na sile?

[efidorek]

obawy mialam nieco inne
> np jak ja sobie dam rade 4 dni po cesarce gdzie zostalam z
noworodkiem i z 2,5
> latkiem sama w domu

no widzisz, jednak jakieś obawy były. Autorka wątku ma nieco inne,
bo każdy jest trochę inny, ma inne doświadczenia za sobą. Nie
rozumiem na jakiej podstawie uważasz, ze twoje obawy były sensowne i
uzasadnione, a jej to stwarzanie sobie problemów na siłę?

[deela]

bo ja moglam np zemdlec a autorka watku histeryzuje na wyrost

[batutka]

deela napisała:

> bo ja moglam np zemdlec a autorka watku histeryzuje na wyrost

nie znam czlowieka, ktory niczego sie nie boi, nie ma obaw - to normalka,
przeciez nie jestesmy nadludzmi

[batutka]

batutka napisała:

> deela napisała:
>
> > bo ja moglam np zemdlec a autorka watku histeryzuje na wyrost
>
> nie znam czlowieka, ktory niczego sie nie boi, nie ma obaw - to normalka,
> przeciez nie jestesmy nadludzmi

dodam jeszcze jedno: kazdy moze miec obawy, nawet histeryzowac, wazne zeby w
kryzysowych momentach dac sobie rade z trudnosciami
ja, kiedy zaszlam w ciaze z drugim dzieckiem, wpadlam a panike, balam sie jak to
bedzie z dwojka dzieci rok po roku, bylam pewna, ze z niczym sobie nie dam rady
- rzeczywistosc okazala sie inna: zdziwilo mnie to, jak dobrze potrafilam sie
zorganizowac, jak wszystko sobie poukladalam
daje sobie swietnie rade mimo wczesniejszych obaw

[deela]

> dodam jeszcze jedno: kazdy moze miec obawy, nawet histeryzowac, wazne zeby w
> kryzysowych momentach dac sobie rade z trudnosciami
ototototototo
polac tej pani jesli niekarmiaca

[buszynska]

Delciu a moze wystarczy abys poznala to slowo
pl.wikipedia.org/wiki/Empatia
zrozumiala jego znaczenie i pomyslala dlaczego Tobie jest obce?

[deela]

znam je busi w przeciwienstwie do ciebie nie musialam zagladac do wikipedii zeby
je sobie przyswoic
tylko ze mam je gdzies
zaraz obok tolerancji

[buszynska]

tylko ze mam je gdzies
> zaraz obok tolerancji

Wlasnie sie "samookreslilas" nikt inny lepiej by tego nie zrobi!!!!!!!!!

auf du und du sein ......nein danke!

[deela]

wiem w koncu sama siebie znam najlepiej
mi sie calkiem dobrze zyje a ty sie pieklisz
i kto na tym gorzej wychodzi?
a wiesz ze gniew to jeden z grzechow glownych? z tych siedmiu

[dominik0512]

żal mi Cię...ale mam nadzieję, że kiedyś ktoś Ci nos ukróci. Po co
wypisujesz takie kretyńskie uwagi, zajmij się tym swoim "dobrym
życiem" i nie wchodź na jakiekolwiek forum. Przesiadujesz na forach
więc chyba jednak jesteś zgorzkniała i nieszczęśliwa. Mąż ma
romans...

[deela]

buhahahahaahah
nie no musze to na magla wkleic :o

[rostka28]

deela napisała:

> tylko ze mam je gdzies
> zaraz obok tolerancji

masz gdzies emapatie czy tolerancje...dlaczego, jesli mozna wiedziec? mialas
jakies zle doswidczenia?
a myslalam, ze ludzie sa z natury dobrzy

jesli chodzi o empatie, to trudno,nie kazdy musi ja odczuwac, ale brakiem
tolerancji bym sie nie chwalila, to raczej nie powod do dumy

zastanawia mnie tylko jedno: skoro tak bardzo denerwuje Cie wiekszosc
forumowiczek, to dlaczego w ogole tracisz czas na czytanie takich farmazonow?

[deela]

nie czuje empatii z glupota i nie toleruje glupoty
lub zamiast glupoty wstaw
lenistwa
mazgajstwa
uzalania sie nad soba
niezaradnosci
biadolenia
itd
wszelkim mazepom mowie NIE!

[rostka28]

deela napisała:

> nie czuje empatii z glupota i nie toleruje glupoty
> lub zamiast glupoty wstaw
> lenistwa
> mazgajstwa
> uzalania sie nad soba
> niezaradnosci
> biadolenia
> itd
> wszelkim mazepom mowie NIE!

bez wzgledu na rodzaj postu, Twoje odpowiedzi sa zawsze w takim samym tonie
mowisz o lenistwie, glupocie, uzalaniu sie nad soba, a ja dodam od siebie, ze
nie lubie u ludzi braku autorefleksji i samokrytyki
nie ma nic gorszego jak zadufana osoba, zakochana w sobie, przekonana, ze jest
nieomylna, doskonala i taka, ktora gardzi innymi

no nic - mysle, ze nie rozumiemy sie, wiec szkoda gadac

[deela]

no to ciesze sie ze sobie to wyjasnilysmy
ze sie nie zrozumiemy

[mamavinca]

[deela]

przeszkolaki tu wpuszczaja?????????

[michalinaa80]

smutna, biedna deela, zgorzkniała, krytykująca innych- znam takie
typy w realu, w większości przypadków, baby hetery, których nikt nie
lubi, i które omija się wielkim łukiem, energetyczne wampiry, stanąć
koło takiej i już cały dzień zrypany. I chyba trafnie któraś z
forumek zauważyła: mąż Cię zdradza, lub niedopieszcza, lub większość
czasu woli spędzać w pracy niż w Twoim towarzystwie ....

[deela]

tak tak ulzyj sobie

[michalinaa80]

> tak tak ulzyj sobie
deela ty za każdym razem kiedy się wypowiadasz na forum to musisz
sobie ulżyć , w życiu realnym coś ci nie wychodzi i pojawiasz się
tutaj aby odreagować. żalosne, żalosna.

[kitka20061]

deela napisała:

> boze ja nawet sie nie zastanawialam nad takimi pie...mi jak ty

Deela sie nie zastanawia tylko robi, bo to łatwiejsze. Cóż, tylko współczuć; grube, brzydkie i bezmyślne. Nic dziwnego że tyle w niej jadu.

[deela]

ale za to problemow nie mam i tu cie boli cipulinko?

[kitka20061]

Boleć to mnie może prostactwo niektórych Polaków. Reszta to mi powiewa, a Ty najbardziej. Buraki lubię, ale w innej formie.

[deela]

no
matki ojca brata dziadka babci itd

[kitka20061]

deela napisała:

> no
> matki ojca brata dziadka babci itd

Całe szczęście nie znam Twojej rodzinki, ale chociaż już wiadomo po kim to odziedziczyłaś.

[yoggi87]

Ja tez sie balam, ale poczytalam forum RODZENSTWO-2 LATA RÓŻNICY i
dalo mi wiele do myslenia.
Obawy ma kazdy bez wzgledu na to czy chce miec jedno dziecko i nie
zrobi mu tym krzywdy, czy piecioro i jak podola obowiazkom.
Roznice mam dokladnie 2 lata 7 miesiecy i 3 dni. Moim zdaniem wieksza
juz raczej nie bylaby dobra, ze wzgledu na kontakt dzieci, im wiecej
ich dzieli, tym pozniej go zlapia.
Co do spania, nasza corka tez raz przespi cala noc u siebie w lozku,
zeby nastepnej nocy wkrasc sie miedzy nas. Nie jest do dla mnie
problemem. Bo mlodsza coreczke po karmieniu odkladam, ze wzgledu na
moja schize, ze dotknie ja smierc lozeczkowa, w lozeczku mam monitor
oddechu.
Starsza nadal spi w pielucho-majtkach, bo co kilka nocy zdarza sie
wpadka i do tego ciagnie mleko z butelki, wiec nie jest
usamodzielniona szczegolnie. Potrafi sama zjesc, ale ubierze sobie
tylko majteczki i spodnie i to nie zawsze na ta strone co trzeba...
Wyjscia byly straszne przez pierwsze 3 tygodnie, ale wszystko,
powtarzam wszystko jest kwestia dobrej organizacji, a kazda mam ma
inna taktyke wygodna dla siebie
Ale dziecka musisz chciec Ty, sama dla siebie, nie dlatego, ze
synkowi przydaloby sie rodzenstwo.

[wimperga]

U mnie różnica wieku między córkami to 15 miesięcy (byłoby 13 ale starsza pospieszyła się przesadnie i urodziła w 31 tc). Daliśmy radę (mąż zajmuje się się i zawsze zajmował dziećmi na równi ze mną - oboje pracujemy zawodowo) choć druga ciąża była dość nerwowa - bałam się, że znów urodzę wcześniaka ale na szczęście tak się nie stało. Oleńka okazała się dobrą starszą siostrą i np. często bujała Adę w wózku, tudzież głośnym bębnieniem w drzwi (nie umiała mówić wtedy) zawiadamiała mnie, ze Duśka płacze. Teraz jest fajnie, obie się zajmują sobą nawzajem (mają 5,5 i 4 lata), bawią się razem, uczą i psocą a ja mam trochę czasu na rozmyślania np. o 3 dziecku.

[emma_me]

Starszy synek miał pół roku jak zaszłam w drugą ciążę. Byłam przerażona. Różnica
pomiędzy chłopcami 15 miesięcy. Nie powiem był pewien problem ze spacerem.
Malutki urodziła się w październiku, czyli od razu wpadł w kombinezony czapy
szaliki. Ubierałam starszego i wystawiałam na balkon żeby się w domu nie
przegrzał a następnie ubierałam malutkiego. Problem był na początku z
zazdrością. Musiałam bardzo pilnowac malutkiego, żeby starszy nie zrobił mu
krzywdy. Kiedy go karmiłam młody wspinał się na mnie przeszkadzał. Ale ten okres
szybko zleciał i dziś chłopcy maja ze sobą świetny kontakt. Starszy ma ponad dwa
lata malutki niedługo skończy rok. Razem się bawią kapią. Dziś nie mam
wątpliwości, że taka mała różnica to tylko same plusy. Zresztą mam o półtora
roku starszą siostrę.

Do odważnych swiat należy

[madresa]

Z mojej perspektywy przez dośc długi już czas mieliscie luksus
posiadania tylko jednego dziecka.My mamy 2,5 letniego synka,13
miesięczną córeczkę i jestem w 6tym mcu ciąży.Rocznikowo,dzieci będą
rok po roku;2007,08,09.Bardzo szybko się przez to
usamodzielniają,nie wyobrażam sobie trzylatka z pieluchą...Kochają
się i tłuką na zmianę a za chwilę będzie noworodek w domu.Taki układ
nie jest dla przewrażliwionych rodziców i na pewno dla optymistów z
duzą ilością sił.Dla mnie układ dwoje rodziców plus dziecko-pępek
swiata-jest zdecydowanie najmniej korzystny.Można się o tym
przekonać jednak tylko decydując się na drugie dziecko a nie
przewidywac i rozmyslać.
Pozdr

[kitka20061]

madresa napisała:

>Rocznikowo,dzieci będą
> rok po roku;2007,08,09.Bardzo szybko się przez to
> usamodzielniają,nie wyobrażam sobie trzylatka z pieluchą...

Jedno dziecko też się umie szybko usamodzielnić, tylko musi mieć mądrych rodziców. Moje dziecko miało 1,5 roku jak się w jeden dzień nauczyło załatwiać na nocnik, nigdy juz nie miał żadnych wpadek.

Dla mnie układ dwoje rodziców plus dziecko-pępek
> swiata-jest zdecydowanie najmniej korzystny.

Jedno dziecko nie musi być pępkiem świata, tylko trzeba umieć właściwie postępować. Nie każdy musi lubić mieć więcej niż jedno dziecko i nie każdy może sobie pozwolić na więcej dzieci, chyba że komuś nie przeszkadza, że warunki są gorzej niż przeciętne.

[madresa]

Oczywiście ,że sie z Tobą zgadzam ,na pewno można rozsądnie wychować
jedynaka.Odniosłam się do klimatu autorki wątku,niepotrzebnego
strachu na wyrost.Dlaczego niepotrzebnego?Przeciez i tak nie wiemy
jak będzie gdy pojawi sie drugie dziecko,czy trzecie.Ja sama
myslałam ,że będzie trudniej a okazuje się,że z dwójką jest często
łatwiej.Dzieci usamodzielnią sie tak czy siak prędzej czy
pózniej,jest jeszcze kwestia,że razem jest FAJNIEJ,bardziej
inspirująco.Z tego co widzę to rodzeństwo jest najwspanialszym
prezentem dla dziecka!