napiszcie jak to jest mając dwojkę dzieci

[miocaro]

mój syn ma prawie 20m i doszliśmy z mężem do wniosku że to już czas aby zacząć
starania o rodzeństwo dla małego , napiszcie proszę jak to jest mieć dwójkę
maluchów wiem że na początku bywa trudno , ale jestem ciekawa waszych
doświadczeń różnica wieku będzie ok. 3lat.

[solaris31]

miedzy moimi dziewczynami jets dokładnie 3 lata różnicy - bez 4
dni

jak jest? no teraz wesoło

początek byl trudny, ciążę w połowie przelezałam, więc starszaczka
miała pod górkę. jak urodziła sie młodsza sam zachwyt i zero
zazdrości - i tak jest do dzisiaj. ale tu jest duża rola rodziców.

potem było przedszkole i bardzo trudny okres - choroby. mała nie
chorowąła od starszej, ale satrsza strasznie, i przez to głównie
było nam bardzo ciężko. gdyby nie to, to spoko - spacery z dwójka to
nie tragedia, da się przezyć. w domu maluch dużo śpi, więc ma się
czas dla starszaka.

najgorszy okres to jak młodsze dziecko ma około roku. wtedy masz
oczy naookoło głowy, bo małe już się przemieszcza i trzeb abardzo
pilnować obu pociech.

moje teraz mają 5, 5 i 2, 5 roku i jest super. śpią w jednym pokoju,
mają wspólne zabawki, bawią się razem, starsza dla młodszej niemal
jak guru. najgorszy okres jest z pewnością za nami. teraz razem się
bawią, czytają, oglądają, jedzą - super. nie za duże, żeby bawić się
oddzielnie, a nie za małe, żeby zostawić na kilka chwil same

[bacha1979]

solaris31 napisała:

> zero
> zazdrości - i tak jest do dzisiaj. ale tu jest duża rola rodziców.
>
> Co konkretnie miałaś na myśli? myślisz, że da się uniknąć zazdrości przy tak
małej różnicy wieku?

[solaris31]

oczywiście, że się da przynajmniej nam sie udało.

od poczatku ciąży starszaczka wiedziała, że w brzuszku mieszka
maluszek - siostrzyczka albo brat. jak już było wiadomo, ż
esiostra - wspólnie wybieraliśmy imię - tak, żeby dziecko miało
poczucie, ż ejest wazne potem do brzuszk awszysyc mówiliśmy juz
po imieniu.

jak mała sie urodziła, starszczakę angażowałam do pomocy, ona czuła
sie bardzo ważna , była tez dumna, że może pomóc mamie. wiadomo,
często ta pomoc była raczej przeszkodą nieraz się wkurzałam, ale
nie dawałam po sobie tego poznać. pozwalałam przytulać, głaskać,
piescić , nawet nosić / oczywiście pod kontrolą /. nigdy nie dałam
odczuć starszej córce że jest mniej wazna - wręcz przeciwnie, była
wazniejsza od niemowlęcia - jemu to akurat było wszystko jedno

miałyśmy też swoje babskie sprawy, wychodziłyśmy tylko we dwie na
spacery, lody itd. jak wróciłam do pracy było trochę gorzej - ale
wtedy też, chociaz ryłam nosem po ziemi - poświęcałam więcej czasu
starszej córce, żeby nie czuła się odtrącona.

kilka miesięcy cięzkiej pracy przyniosło efekt w postaci
niezazdrości a potem to już jakoś samo poleciało

wazne też, żeby pilnować gości - jeśli ktos przychodzi w odwiedziny
do małego dziecka, musi mieć chociaż czekoladkę dla starszaka. a
jeśli nie ma - co mi się zdarzało - byłam przygotowana i wręczałam
gościowi, żeby dal starszej córce.

a teraz wygląda to tak, że bardzo pilnuję tego, że wszystko jest
wspólne. i staram się być sprawiedliwa - nigdy nie mówię- ustąp, bo
jesteś starsza. staram się być zawsze po właściwej stronie, czasem
po stronie starszacki, czasem małej, zalezy od sytuacji. jeśli mała
cos przeskrobie - karcę małą. jeśli starsza- starszą. mała też się
musi nauczyć, że nie jest pępkiem świata

pewnie też sporo zalezy od samego dziecka, no ale mnie tam się
udało

[bacha1979]

solaris jesteście jednymi chyba z nielicznych/ Przy tak małej różnicy wieku w
większości są konflikty i ogromna zazdrość- taks słyszę z opowieści, czytam
nawet na forum. Min. dlatego miałabym duże opory na decyzje o drugim dziecku w
bardzo małym odstępie czasowym.

Ale jak widać da się- grunt to mądrzy rodzice, który dają dzieciom poczucie
bezpieczeństwa.

[solaris31]

naprawdę się da ale fakt, jest to ciężka praca nie tylko nad
dzieckiem, ale i nad sobą - żeby nie palnąć niczego, co starszak
zapamięta - a potem się momentalnie zniechęci

ale warto było - wczorja starszaczka wróciła do domu od babci po
tygodniowej kwarantannie chorobowej, tuleniom i ściskaniom, a potem
wspólnego wariowania w łóżkach nie było końca

[coronella]

mam 2 dzieci z róznicą 2,5 i nigdy, NIGDY!!, nie było nawet najmniejszej oznaki zazdrości. Dzieci są tak bardzo za sobą, że potrafią na mnie nakrzyczeć, że złoszczę się albo karzę jednego z nich.
Ale nie zgodzę się tak do końca, że to zasługa rodziców, i cięzka praca, to w dużej mierze zależy od charakteru dzieci. Ja nie wiem, co robiłam, nic nie robiłam nie czytałam mądrych książek, nie prowadziłam mądrych rozmów z córką, nie było głaskania brzucha, kupowania prezentu od dzidziusia, obyło się bez tych, dla mnie głupich, ceregieli. Teraz też jakoś specjhalnie nad tym nie pracuję.
Nie wiem
Mam super kochające się rodzeństwo (mają teraz 7 i 4,5), mają wspólny pokój, śpią razem, bawią się razem, do babci jeżdzą tylko razem.
Ale i my jesteśmy super zgodnym małżeństwem, bardzo się kochamy i bardzo to sobie okazujemy. Nigdy nie zdażyła nam się nawet mała sprzeczka przy dzieciach (bez dzieci też raczej ich nie ma), może tu tkwi nasz sukces? nie wiem.

[batutka]

bacha1979 napisała:

> solaris jesteście jednymi chyba z nielicznych/ Przy tak małej różnicy wieku w
> większości są konflikty i ogromna zazdrość- taks słyszę z opowieści, czytam
> nawet na forum. Min. dlatego miałabym duże opory na decyzje o drugim dziecku w
> bardzo małym odstępie czasowym.
>
> Ale jak widać da się- grunt to mądrzy rodzice, który dają dzieciom poczucie
> bezpieczeństwa.
>
>
bacha - u mnie jak wiesz, jest rok roznicy miedzy moimi dziewczynami, ale Ania
(starsza) tez nie jest zazdrosna o mlodsza
ja tez z Ania spedzam mnostwo czasu, pokazuje ja jak bardzo ja kocham, czasem
tylko same wybieramy sie na jakis wypad, Ania pomaga mi przy Mai (bo jest niby
taka duza i wieeeeecej moze umie
Ania jest z tego powodu bardzo dumna
poza tym Majce nie wszystko wolno, a Ani juz tak (wiecej rzeczy moze, bo jest
starsza) i to tez jest dla niej powod do radosci
ona bardzo opiekuje sie Maja, kocha ja, juz to widac, a Majka zaraz po
przebudzeniu idzie do Ani, juz zaczynaja sie razem bawic i jest super
dla tych, ktore mnie nie znaja tak jak bacha - miedzy moimi pannami jest rok
roznicy, wiec prawie blizniaki
ja jestem bardzo zadowolona, ze mam dwojke, bo więź jaka zaczyna sie miedzy nimi
tworzyc jest wspaniala
nigdy nie chcialam miec dwojki dzieci, a teraz bardzo sie ciesze, ze nie mam
jedynaczki
mnie tez jest lzej, bo zaczynaja sie juz razem bawic, a ja mam wiecej czasu dla
siebie
wiadomo, ze jesli chodzi o wyjscia na dwor, do sklepu, to latwiej jest z jednym
dzieckiem, ale czas szybko mija i jak tylko dzieci sa starsze, jest duzo latwiej
gorzej jest z chorobami: jak jedno choruje, to zaraz i drugie i podwojne
zamartwianie, ale co zrobic, takie zycie
ja jestem zdecydowanie ZA drugim dzieckiem

[magda2663]

U mnie różnica wieku to 3,5 roku syn juz był troche odchowany jak
urodziłam córke.A jak to jest : napewno dużo pracy wieczorami
padałam .do dzis pamietam jak jedna ręką karmiłam starszego a druga
podtrzymywałam córke przy cycu.Dzis syn ma 5 lat a córcia prawie 2
robia zamieszania za armie wojska ale bardzo sie kochają i nie
wyobrazam sobie ze kubus miałby byc jedynakiem .Zdarzaja sie
awantury jak w tym samym momecie chca sie bawic ta sama zabawką ale
tak wogóle nie żąłuje ze sie zdecydowałam na drugie dziecko wrecz
przeciwnie jestem przeszczesliwa ze mam ich oboje , pomimo ze
wieczorami czuje każdą kość w kregosłupie.Rodzeństwo to jest
najlpeszy prezent jaki możesz sprawic swojemu synkowi(od poczatku
ciazy przyzwyczajac go do tej mysli ze bedzie miał brata albo
siostre i ze bedzie fajnie)Powodzenia

[epreis]

u nas rózńica 2,5 roku..
jak to jest ci nie napisze bo to zalezy od charakteru dzieci.
u nas nie jest źle kacperek to taki typowy starszy brat, rozważny,spokojny, opiekuje się siostrą..
hania 100% chochlik, mały rozpieszczony potworek


napiszę ci coś, co pomaga mi gdy mam dość...
teraz od kilku dni kacperek jest u babci "na służbie", hania siedzi z nami w domku...każdy hałąs na klatce, nie daj Boże jak domofon zadzwoni ona stoi pod drzwiami i krzyczy "KAPKUŚ, Kapkuś idzie do Niani"
rano wstałą i płakała "Nianiuś nie ma Kapkusia"
chodzi i szuka go...
wczoraj poszliśy do teściowej...i tego nie da się opisać "szał małych dzikich stęsknionych ciał"...
najpierw się ściskali i całowali, potem biegali za sobą po całym domu nie mogąc się sobą nacieszyć...
to są chwile w których wiem,że nie mogłabym być mamą "samotnego" jedynaka...

jest wiele "minusów"- trudnych chwil, więcej zmęczenia...
ale przeważają plusy...
powodzenia!

[coronella]

Jest super, i juz nie wyobrażam sobie, że mogłabym mieć jedne dziecko.
Nie jest ciężko, są gorsze rzeczy w życiu, niż wychowywanie dwójki Mi chyba było nawet łatwiej, bo dzieci dużo zajmują sie sobą. Jedyne ograniczenie to finansowe i logistyczne, typu- bilety do kina, wczasy, zabawki, ubrania, ja juz odczuwam, że to 4 osoby, a nie 3.
Innych wad nie widzę dzieci tez nie- codziennie mi dziękują za braciszka/siostrzyczke.

[kasik81]

Hmmm...u mnie różnica 3,5 roku. Nie jest tak kolorowo jak u poprzedniczek, bo
zazdrość jest, ale nie jest jakoś tragicznie. Starsza miała najgorszy okres
przez pierwsze kilka m-cy życia młodszej. Bardzo dawała nam odczuć swoje
niezadowolenie, złość na rodziców, fochy, krzyki, napady złości. Wydawało mi
się, że robimy wszystko jak należy, jak mała spała to starałam się ze starszą
bawić i też jej czas poświęcać, ale siłą rzeczy matka karmiąca piersią jest
uwiązana przy niemowlaku. I starszaka też w jakiś sposób trzeba ograniczać kiedy
maluch śpi, nie może w tym momencie np. grać na bębenku.
Teraz starsza ma 5,5 a młodsza prawie 20m-cy. Obydwie bardzo się kochają, lubią
ze sobą przebywać, bawić się, jednak tulić i całować muszę obydwie naraz
Starsza córka ma dosyć ciężki charakter, albo po prostu ją rozpieściliśmy...bo
nadal zdarzają jej się fochy i napady złości o bzdury.
Staram się być sprawiedliwa, ale wobec starszego dziecka jestem bardziej
wymagająca bo nie ma już 2 lat, tylko 5.
Reasumując, myślę że różnica wieku jest odpowiednia.
Pozdrawiam

[koza_w_rajtuzach]

Między moimi dziećmi różnica wieku to właśnie trzy lata. W styczniu córka będzie
obchodzić czwarte urodziny, a syn pierwsze.
Jakie jest moje zdanie? To dobra różnica wieku. To czy dziecko będzie zazdrosne
zależy głównie od jego charakteru, umiejętności dzielenia się, stopnia
przywiązania do rodziców i różnych innych czynników. U nas zazdrość ze strony
córki była w tych pierwszych miesiącach największym problemem i to nie prawda,
że można dziecko doskonale przygotować do roli starszej siostry/brata, bo nie
zawsze tak jest. Mały berbeć w domu zawsze wiąże się dla starszego dziecka z
pewnym zagrożeniem, ale po pewnym czasie można stwierdzić, że w domu jest
wesoło, dzieci coraz chętniej spędzają wspólnie czas, zazdrość się jakoś
opanowało i rozczula gdy to starsze dziecko troszczy się o to młodsze, pilnuje,
dzieli się z nim. Wydaje mi się, że dzieci z różnicą wieku 3 lata będą się
jeszcze razem bawić, wychowywać, a im większa różnica wieku to przepaść jest już
znacznie większa.
Mi w ciąży nie było ciężko i bez problemu dawałam sobie radę zajmując się swoją
córką, bawiąc się z nią itd. Po porodzie na początku brakowało mi czasu dla
córki, bo syn miał kolki. Starałam się jak mogłam, ale nie do końca ze wszystkim
nadążałam. Potem było tylko lepiej.
A te drugie dzieci przeważnie są mniej niecierpliwe i łatwiejsze w obsłudze .
Są nauczone praktycznie od urodzenia, że nie zawsze to co oni chcą jest na
pierwszym miejscu. Czasem muszą poczekać i się przystosowują do tego. Mój
młodszy synek to dziecko o anielskiej cierpliwości ).

[pitu_finka]

Między moimi dziećmi różnica wynosi 2 lata 4 miesiące. Problem zazdrości nie
istniał nigdy. teraz córka ma 3 lata i miesiąc a syn 9 miesięcy - mała baaardzo
go kocha, wybacza mu wszystko, nawet to, że namiętnie ją gryzie przy
przytulaniu. Rano wchodzi do niego do łóżeczka i zabawia tak że mogę dospać
(jednym okiem kontrolując oczywiście). NIe wiem skąd w niej taka mądrość, bo
owszem, była mowa o braciszku ale nie sądze że to dzięki temu i dzięki innym
zabiegom. Ja myślę, że to głownie charakter dzieci. Nie da się przygotować
dziecka w 100% - trzeba zaryzykować. Ale się opłaca Ja marze o jeszcze trzecim

koza

[bacha1979]

śliczną masz córkę. Synka zresztą też. Ale córa się zapowiada na piękną pannę.

dzięuje Wam dziewczyny za odpowiedzi pozdrawiam

[miocaro]

bacha

[koza_w_rajtuzach]

dziękuję w imieniu córki

[slonko1335]

Między moimi 2,5 roku różnicy i bywa różnie. Najgorzej jest oczywiście gdy
chorują a że starsza poszła w tym roku do przedszkola to chorują ciągle. Szkoda
mi malucha bo rok czasu zdrowy jak ryba a teraz co chwilę coś, w ciągu dwóch
ostatnich miesięcy przerobił szpital i dwa antybiotyki. U Alki kończy się na
leczeniu objawowym a u Szymka niestety nie

Poza tym ogólnie przy dwójce maluchów jest co robić, zwłaszcza gdy młodsze
ciągle wisi na cycku a starszemu w tym akurat momencie musisz pomóc a zwykle
któremuś trzeba pomóc w momencie jak coś robisz przy drugim i nie możesz
odejść..... Ubieranie zimą dwójki to makabra, jak ja się nie mogłam doczekać
wiosny....a teraz znowu wszystko od początku, lubię zimę i śnieg ale szykowac
się na dwór nie znoszę...

Dla mnie odkąd Alka poszła do przedszkola to czas gdy mogę trochę odetchnąć,
szkoda tylko że chodzi rzadko bo najczęściej w domu chora a wtedy uziemia i
Szymka bo nie mam jak z nim wyjść, dobrze, że mamy moją mamę do pomocy to
czasami Młodego zabiera albo ją gdy Szym chory.

Dzieciaki się uwielbiają, Aluta zakochała się w Szymku na długo zanim się
urodził. Przygotowaliśmy ją na tą rewolucję choć oczywiście przeżyła fakt że
nie jest już jedna, miała okres strasznego przylepiania się do mnie i bycia
córusią mamusi, potrzebowała więcej uwagi i to, że nie robiła scen zazdrości czy
wprost o tym nie mówiła absolutnie nie oznacza że zazdrosna nie była, nawet
Szymek bywa zazdrosny o siostrę, nie znosi gdy siadamy razem z książkami na
przykład - jego książeczki nie interesują więc wścieka się jak my mamy zamiar
czytać i oglądać bo chce żebyśmy razem z nim coś robiły.
Alka nigdy nie powiedziała, że mamy go oddać z powrotem, zawsze na niego
uważa, jest delikatna, to on jej wchodzi na głowę. Wszystkim naokoło opowiada,
że ma super brata i bardzo go kocha a on ją.

[efidorek]

miedzy moimi dziewczynami jest niecałe 3 lata różnicy. Już kiedyś na
forum pisałam, ze starsza totalnie mnie zaskoczyła, nie spodziewałam
się, ze dziecko w tym wieku może od razu, od pierwszego dnia tak
całkowicie zakochać się w maluszku, który nagle wkroczył w jego
świat. Domyślam się, że z czasem będą konflikty, kłótnie, może
bójki, wyrywanie włosów (ja miałam dwie siostry, więc włosy były
darte non-stop), ale na razie mam za sobą 5 miesięcy sielanki.
Oczywiście czułość trzylatka czasem niemowlakowi wychodzi bokiem,
pomysły starszej siostry na zabawę z młodszą tez nie zawsze są
bezpieczne. Ale wyobrażacie sobie, co czułam, gdy wróciłam z
noworodkiem ze szpitala i jeszcze zanim zdążyliśmy wyjąć małą z
fotelika starsza już zaczęła ją głaskać i całować , a teraz rano
biegnie do małej, kładzie się obok niej, przytula ją i mówi "jesteś
moje słoneczko" - normalnie serce rośnie. A niech sobie tam nawet
później włosy wyrywają...

[grace.4]

raz na gorze raz na dole,ale ogolnie super. dzieci sie soba zajmuja
(3,5 i 8 m),nadal czuje sie jakbym miala jedno z bonusem
latwiej z 2im latwiej z 2oma.

[be_em]

u nas jest akurat 3 lata i tak chciałam odpieluchowane, samodzielne dziecko
szło do przedszkola jak rodziłam idealna różnica, w chwili obecnej 5,5 i 2,5 i
jest super!

[dzoaann]

u mnie jest między chlopcami 3 lata i 9 m-cy różnicy. Poza jedną scena gdy mały
miał 6 tygodni żadnej zazdrości nie bylo. Teraz to juz duże chłopaki 12 i 8 lat,
ale dalej sa bardzo zżyci
a teraz maja malutka siostrę i też jest super
bywa cięzko, człowiek by sie chciał czasem rozdwoić co najmniej, ale nie
chciałam być miec jednego dziecka.

[ewaj75]

Między moimi dziećmi jest różnica 2 lat (bez miesiąca). Mam synka
prawie 7 lat i córeczkę prawie 5 lat. Teraz jest super, można
powiedzieć mam prawie bliźniaki. Trudno było w ciąży (bo leżałam) i
pierwszy rok, ale gdybym miała to przeżyć jeszcze raz nie wahałabym
się. Super jak między dziećmi jest mała róznica wieku, lepiej się
dogadują