Dziecko nie-geniusz

[mamulabartula]

Sama nie wiem jak nazwać swoje dziecko, bo synek nie jest głupi, ale
niestety rzadko błyszczy inteligencją... Mały ma 2 lata i dwa
miesiące - nie mowi, raptem parę słów, wiele rozumie, potrafi
pokazać o co mu chodzi, jest bardzo rozwinięty fizycznie, niestety
jak na dwulatka według mnie jest troszkę za mało inteligentny.
Czasami jestem załamana jego zachowaniem, nie mam wygórowanych
ambicji, chłopcy często są opóźnieni w tych sprawach, ale on myli
nawet odgłosy zwierząt ( umie ich raptem parę ). Nie chcę tutaj
wyjść na wyrodną matkę, kocham malucha nad życie takim jaki jest,
ale ciekawa jestem, czy na tym forum są też mamy, które nie uważają
swoich dzieci za geniuszy.

[tijgertje]

piszesz, ze jest bardzo sprawny fizycznie. Nie mozna byc genialnym
we wszystkim Cos za cos. Moj mlody jak mial 2 lata to gadal pare
slow, odglosow zwierzat nie nasladowal wcale, niczego nie chcial
paluchem pokazywac, kolory nauczyl sie nazywac jak mial 4 lata. Jako
4-latek byl badany przez paru specjalistow, w tym psychologa, gdzie
przechozil rozne testy na inteligencje. ku mojemu wielkiemu
zaskoczeniu okazlo sie, ze testy do 7 lat byly dla niego za latwe, w
inteligencji niewerbalnej osiagnal maksymalne wyniki. Test jest
niestety nierzetelny, bo nie mogl go kontynuowac do swojego poziomu,
bedzie mial inny za rok czy 2 jak dbrze opanuje pisanie i czytanie.
Moj mlody jest wprawdzie nietypowym przypadkiem, bo ma autyzm (po
mamusi zreszta), ale nie wierz w 100% mamom, ktorych dzieci wszystko
doskonale potrafia. Zawsze jest cos za cos, jak dziecko, zwlaszcza w
tak mlodym wieku w czyms przegania rowiesnikow, to czyms innym to
rekompensuje, choc za jakis czas wszystko sie moze wyrownac. Poza
tym chec wspolpracy czy jej brak i tempo rozwoju mowy nie swiadczy o
inteligencji

[mamulabartula]

No powiem ci kochana, że bardzo mnie podniosłaś na duchu, bo mały
rzeczywiście jest bardzo zbuntowanym dwulatkiem i zewnętrznie
wygląda na trzylatka, tak też podejrzewam, że nadrobi te zaległości
wkrótce.

[agar2208]

Mój synek w maju skończy 2 latka. Mówi dosyć sporo, ale nie naśladuje zwierząt.
Ja go na siłę nie uczę bo i po co. Przecież nie jest powiedziane, że 2-latek ma
naśladować zwierzęta.
Nie wszystkie dzieci również w tym wieku dużo mówią. Przecież sama piszesz, że
synek wykonuje polecenia i potrafi pokazać jak coś chce.
Daj mu się spokojne rozwijać swoim tempem. Dziecka nie powinno porównywać się z
innymi dziećmi. każde jest inne i rozwija się własnym tempem.
Mój np zaczął szybko mówić, ale chodzić zaczął dopiero jak miał 16 mc.
Nie siada na nocnik, a ja go na siłę nie zmuszam. Przyjdzie jego pora to zacznie.
Moim zdaniem masz za duże wymagania. Ja nie myślę, czy powinien robić to, czy
tamto i nie porównuję z innymi.
Co innego, jak by dziecko w tym wieku nie reagowało np na swoje imię.
W/ g mnie nie masz powodów do zmartwienia.

[agar2208]

A co do inteligencji to gawrantuje Ci , że twój synek jest bardzo inteligentny.
Sama piszesz, że wszystko rozumie i wykonuje polecenia. Mało mówi i tyle,
przyjdzie jego pora to sie rozgada.

[mamulabartula]

Niestety jest taka nagonka na dzieci, które nie mówią, od razu
podejrzewa się chorobę, ja też zaczynam

[truscaveczka]

Mój mąż ma przełożenie inteligencja/mowa jak 10/1 Nawet jak nie
zrobi się gadułą, może okazać się genialny

[asia_i_p]

Ale to później podejrzewa się tę chorobę.
Zdecydowanie nie w wieku lat 2.
Policz na spokojnie, ile słów mówi, powinien według książeczki
zdrowia 8, w tym zniekształcone i dźwiękonaśladowcze.

[mniemanologia]

Wiesz co, nie ma co oceniać inteligencji dziecka w tym wieku.
Pozory mylą. A talenty potrafią się ujawniać w najbardziej
nieoczekiwanym momencie.
Ja na przykład zawsze byłam "złotym dzieckiem", testy IQ doskonałe,
świadectwa z paskiem itd. I co? Nico.
A znam chłopaka, który skończył technikum - nie bez trudności;
maturę z matmy zdał na 2, poszedł na dobre wieczorowe studia na
znakomitej uczelni, skończył je przed czasem (żeby nie płacić
czasnego za długo) i to z wyróżnieniem, i teraz jest doskonałym
statystykiem; są osoby, które dla rozrywki rozwiązują krzyżówki, a
on macierze i całki.

Dlatego w ogóle się nie przejmuję tym, że mój synek jest np. do tyłu
z mówieniem.

[physis12]

Bo tak właśnie jest!
Też mogłabym mnożyć przykłady geniuszy, którzy niewiele osiągnęli(wiadomo, mało która kobieta kosztem dziecka zajmie się karierą). Jak również mogłabym powieś napisać o tych mniej zdolnych, którzy od zera imperium zbudowali(oczywiście przesadziłam z tą powieścią, ale dwa przykłady znam).

[moj_malutki]

Droga założycielko tematu,troszkę tak jakbym o moim dziecku czytała,mOj malutki
jest już bardzo dużym dwulatkiem ( 2,2l ) ,i bardzo sprawnym fizycznie
dwulatkiem,on by tylko biegał,skakał,wspinał się i...podciągał na drążku do
góry.Nie ma takiego urządzenia na placu zabaw,którego by się bał,dobrze zaczyna
jeździć na rowerze,uważam że pod względem rozwoju ruchowego inne równolatki
przewyższa.Mówi trzy słowa,jedyne co potrafi nasladować to odgłos syreny wozu
strażackiego Poza tym,że mówi trzy słowa nie ma żadnych problemów jeśli
chodzi o porozumiewanie się z nim,syn jest bardzo komunikatywny mimo ubogiej
mowy.Cieszę sie patrząc jak szaleje na dworze,tak myślę sobie że jak mu się nie
znudzi to to może go do szkoły sportowej zapiszę,why not? Pozdrawiam ciepło

[alexa0000]

Moj ma 2,9 i jest na podobnym poziomie. I tak kiedys tam zacznie
mowic, wiec na razie korzystam z wzglednej ciszy

[leneczkaz]

Mój umie wydawać odgłosy wszystkich zwierząt ale nie potrafi wleźć sam na
ślizgawkę ;p Coś za coś..

zwierząt egzotycznych też?;-)

[mama-008]

[leneczkaz]

Oczywiście!
Lew -łaaaa
tygrys- łaaaaaaaaaaa
słoń- tu tuuuuuuuuuuuuuuu
zebra - tak jak koń
krokodyl- kłap kłap (miał książkę o Panu Kłapie)
i tak dalej.. miał kiedyś na maksa fazę na zwierzęta. teraz ma na pojazdy i uczy
sie ich nazw (tir, laweta, bus..)

[jezozwierzynka]

Bardzo wiele dzieci w tym wieku nie naśladuje odgłosów wielu zwierząt, nie mówi
itp. Nie ma w tym nic dziwnego, ma czas. Poza tym sama sobie odpowiedz - na co
mu zdolność naśladowania głosu krowy w życiu?
Ważne, że potrafi biegać, wspinać się, samodzielnie jeść itp. Daj mu czas i
pozwól mu uczyć się tego, co go fascynuje. A mówić pewnie zaraz zacznie

[batutka]

akurat to,ze czasem nie odroznia odglosow zwierzat, nie oznacza, ze nie jest/nie
bedzie inteligentny
wyluzuj

[lupa_87]

Mój syjnek jak miał 2,2 to podobnie, za to teraz jak ma 2,5 to
kolosalna różnica jest. N atym etapie w ogóle dla mnie inteligencja
w powszechnym rozumieniu tego słowa jest nie na miejscu. Nie czepiaj
się dziecka, bo ono to na pewno wyczuje, że uważasz je za głupie po
prostu.

[memphis90]

Wiesz, kochana, było takie 18-miesięczne dziecko, które wygrało w
turnieju szachowym z 7-latkiem... Więc wszystkie tu powinnyśmy sobie
w łeb strzelić, że nasze jakieś niedorobione intelektualnie są A
przynajmniej moja, bo okazjonalnie dorwane szachy służą jej co
najwyżej do układania figurek w wytłoczkach, nijak nie chce być
Kasparowem. Porównując dziecko z innymi zawsze znajdziesz "bardziej"
inteligentne, czyli lepiej rozwinięte w jakiejś dziedzinie. Ale
gwarantuję Ci, że Twoje dziecko okaże się lepsze od tamtego w
innej... Pamiętaj też, że u tak małego dziecka nie mowimy o
inteligencji, ale o rozwoju psychofizycznym, to znaczna róznica!
Sprawność fizyczna, zdolności manualne są równie ważne, co mówienie
czy np. rozpoznawanie literek.

[lenka273]

Jesli chodzi o mowe to moj maly zaczol mowic jak mial skonczone 3
latka i 6mc.mimo ,ze odglosy zwierzatek nasladywal jak mial 18mc.Ale
jak zaczol mowic to same madrosci i naprawde objektywnie
mowiac,obserwujac rowiesnikow intelektualnie poki co przewyzsza
rowiesnikow.Ale sprawnosciowo to jedna wielka porazsza.Nie
interesuje go rowerek czy gra w pilke.Gdy patze na placu zabaw na
dzieciaki w jego wieku to ,az mi sie nie chce wierzyc ,ze juz takie
rzeczy potrafia moj nawet nie probuje....
ale mowi biegle w 2 jezykach

[beataa5000]

jak dobrze, że trafiłam na te posty, bo sama dziś byłam trochę podłamana. Z moim
synkiem 2,2lata byłam dziś u psychologa, bo również mało jak dotąd mówi. W
zasadzie mówi tylko: mama, tata, czasem zamienia na kaka, papa, kiki-zegar,
kaka-kaczka, pie-pies, mi-miś,nie,pi-pić, mniam-jak je, daj-ale rzadko. W sumie
to dużo mówi w swoim języku. Z mężem mówimy, że mówi po chińsku.Naśladuje
krowę, konika,kaczkę, kurę, kota, samochód, samolot,helikopter( tak samo jak
samolot), dużo sobie nuci i śpiewa jak słyszy muzykę.Układa drewniane puzzle i
dopasowuje odpowiednie figury do kształtów.Jest bardzo żywiołowym dzieckiem.
Duzo biega, tańczy, wspina się...
Kontakt z nim również jest dobry. W zasadzie cały czas potrzebuje naszej uwagi i
lubi jak się z nim bawimy. Układa klocki- wieża, w szeregu, buduje jakieś tam
konstrukcje.Bawi się misiami, samochodami, rysuje,ogląda książeczki itp. Jak
wspomniałam na samym początku byliśmy dziś u psychologa i niestety w teście
wypadł na opóźnionego w rozwoju o pół roku Pani magister oceniała go na
podstawie kilku poleceń, które nie bardzo chciał wykonać. Np: nie wskazywał
palcem psa, zegara, oka itp. na obrazkach, pomimo, że zna to wszystko bardzo
dobrze. Jak widzi psa w telewizorze czy na ulicy , to od razu woła pie. Zegar
wręcz uwielbia i w domu chce żeby mu dać do ręki.Wskazuje wtedy palcem i woła
kiki. Fakt faktem,że i w domu jak go proszę ,żeby pokazał mi gdzie jest oko czy
brzuszek, to nie chce pokazać, ale wiem ,że zna części ciała, bo jak się kąpie
to podaje mi rękę, nogę jak go poproszę czy umyje sobie brzuszek. Jednak tak na
zawołanie nie chce...W testach manualnych i kojarzeniowych wypadł dobrze, ale
własnie w rozumowaniu i wykonywaniu poleceń nie. Np. nie chciał położyć małej
laleczki do kołyski czy posadzić jej na krzesełku i nakarmić łyżeczką. Po prostu
sam wkładał łyżeczkę do buzi i mówił mniam.Ogólnie nie wykazywał za bardzo
zainteresowania badaniem i wolał bawić się samochodem. Jak mu psycholog podała
słuchawkę od telefonu, to zaczął udawać ,że rozmawia. W ogóle jak coś tam do
niego mówiła, to patrzył na nią ale nie chciał jej za bardzo słuchać, tylko
potem zaczął się już wygłupiać. Ogólnie ma teraz fazę na śmianie i cały czas
stara się coś zbroić i potem się z tego strasznie śmieje. Jak na niego nie
patrzymy z mężem, to specjalnie podchodzi blisko i staje tak żeby widać było
jego buzię i zaczyna się śmiać. Nie wiem co mam myśleć o tym badaniu, bo synek
był tez i zmęczony( jechaliśmy prosto z rehabilitacji- wzmożone napięcie ścięgna
Achillesa i pół godziny przed wizytą u psychologa ćwiczył na sali
gimnastycznej...)Czy na podstawie półgodzinnej wizyty można stwierdzić, że
dziecko jest opóźnione? jak myślicie. Opisałam mniej więcej jego dotychczasowy
rozwój. Mogę dodać jeszcze ,że potrafi sam jeść, czesać włosy, podać np. buty
jak go poproszę itp.Obserwując go na co dzień uważam ,że raczej dobrze się
roziwja i może rzeczywiście powieniem więcej mówić i pokazywać paluszkiem
odpowiednie elementy o które go poproszę ale czy Wasze maluchy również tak miały
i zaczęły po prostu to później robić? Zamarwiam się, bo babka powiedziała, żębym
poszła z nim jeszcze do psychiatry!!!i już nie wiem co mam mysleć...bo jak to
powiedziała- niech oceni jego kontakt z otoczeniem, a ten jest akurat moim
zdaniem bardzo dobry.
Poradźcie coś proszę.

[titamax]

ja na Twoim miejscu nie przejmowałabym się opinią psychologa. W
końcu Ty znasz swoje dziecko lepiej, przebywasz z nim na codzień.
Czasami lekarze, straszą na wyrost i wygłaszają diagnozy które mają
mało wspólnego z rzeczywistością. Tak było z moją małą. Co prawda
nie chodziło o badanie przez psychologa, tylko zdrowotne, zaraz po
narodzinach, straszyli różnymi powikłaniami (nie będę pisać
szczegółów bo nie mam czasu ) , nie spałam przez wiele
nocy,zamartwiając się jak się później okazało niepotrzebnie.
Trafiliśmy do b.dobrej pani neurolog, która nas uspokoiła. Córka ma
się dobrze i jest zdrowym pogodnym dzieckiem. Konkluzja więc jest
taka: nie przejmować się a jak się przejmujesz to skonsultować z
innym lekarzem/psychologiem ale dobrym, sprawdzonym jeśli masz taką
możliwość. Pozdrawiam.

do Beataa5000

[gepardzica_z_mlodymi]

Widać, że poznawczo Twój synuś rozwija się ok. Warto jednak
przyjrzeć się rozwojowi społecznemu. Niepokoić może to, że nie daje
się zainteresować przez dorosłego, tylko robi to, co przyciąga jego
uwagę.

[gepardzica_z_mlodymi]

Aha, i ja na Twoim miejscu poszłabym do psychiatry na konsultację.
Pewnie to wszystko i tak do obserwacji i ew. wczesnej interwencji.
Koniecznie obserwuj jak maluch zachowuje się wśród innych dzieci.

[beataa5000]

Jeżeli chodzi o rozwój społeczny to jestem zupełnie spokojna. Synek ma bardzo
dobry kontakt i z dorosłymi i z dziećmi. Od urodzenia nie ograniczaliśmy
kontaktów ze znajomymi i bardzo często,gdy ktoś do nas przychodzi,to bierze
kogoś za rękę i prowadzi do swojego pokoju żeby pokazać zabawki i by się z nim
pobawić. Lubi się popisywać i rozśmieszać innych.Ostatnio to w ogóle jest
strasznie "zabawnym dzieckiem" i często się śmieje. Z dziećmi także ma dobry
kontakt, bo od małego zabieram go ze sobą na zajęcia taneczne, które prowadzę z
dziećmi.Mamy też kilu znajomych, którzy mają dzieci w podobnym wieku i bardzo
często szuka z nimi kontaktu. Bawią się w uciekanki i ganianki,tzn. Synek
najpierw goni koleżankę, a potem ucieka, bo ona jego goni. Mogą się tak bawić
biegając po mieszkaniu i smiechu mają wtedy co niemiara. Dobrze reaguje też na
sygnały, nawet kiedy jest czymś zajęty. Wystarczy powiedzieć np. chodź zobacz
tam jest np. piesek itp. Od razu podchodzi. Wykonuje polecenia(oczywiście nie
zawsze wszystkie) ale większość Podejrzewam, że na tym badaniu nie chciał
współpracować po pierwsze dlatego, że pani psycholog nie była zbytnio
interesująca. Nie przyciągała jego uwagi,a poza tym był zmęczony, bo
przyjechaliśmy na badanie prosto z rehabilitacji, gdzie synek przez pół godziny
ćwiczył na sali gimnastycznej( ma przykrótkie ścięgno Achillesa). W ogóle pod
koniec zaczął się już popisywać i wygłupiać i jak same mamy wiedzą, to trudno
takiemu dwulatkowi czasem coś w napadzie szału( tu śmiechowego) wytłumaczyć.
Dopiero jak powiedziałam, ze liczę do trzech, to się uspokoił ale tez na chwilkę
i dalej się wygłupiał. Był bardzo zmęczony, bo jak tylko wyszliśmy, to usnął mi
w wózku
Ogólnie, gdyby nie to,że mało mówi słów zrozumiałych, to nie miałabym do niego
uwag.Mam jednak nadzieję,że w końcu zacznie mówić, bo w swoim języku mówi bardzo
dużo.Używa przy tym wielu głosek i sylab więc może w końcu...

[anaj75]

To, faktycznie, nie wygląda źle
W takim razie psycholog powinna wysłać Was do psychiatry dopiero po
dokładnym wywiadzie (podstawa w diagnozowaniu tak małych dzieci) i
potwierdzeniu w ten sposób symptomów ze spektrum autystycznego.
Pewnie jakaś przewrażliwiona;P tak samo jak ja po tym jak zbywano
mnie z moim autystycznym dzieckiem, gdy był w podobnym wieku i
zachowywał się podobnie do Twojego opisu w pierwszym poście,
natomiast nigdy tak jak w tym drugim opisałaś.
Powodzenia

[gepardzica_z_mlodymi]

Oj, to była odpowiedź Gepardzicy

[beataa5000]

Wywiadu dokładnego to w zasadzie żadnego ze mną nie przeprowadziła.Sama jestem
nauczycielem i wiem ,że podstawą badania jest odpowiedni i dokładny wywiad. Pani
psycholog nie pytała o przebieg ciąży, poród, stan dziecka po porodzie, ile
dostał punktów i jak rozwijał się we wczesnym dzieciństwie. Sama powiedziałam
jej,że syn jest wcześniakiem urodzonym półtora miesiąca za wcześnie, w dodatku
miał przedłużającą się żółtaczkę, która trwała do trzeciego miesiąca. Te
wszystkie czynniki mogą mieć wpływ na rozwój dziecka. Z racji wcześniactwa synek
był co pewien czas kontrolowany przez neurologa, ale zawsze wszystko było w
porządku.Nie jest tez dzieckiem autystycznym, bo byliśmy z nim również w
klinice, gdzie zajmują się diagnozowaniem i terapią dzieci z autyzmem i lekarz
nie znalazł u niego żadnych symptomów autyzmu.Powiedziano nam tam,że jego wymowę
mogą zakłócać pasożyty i alergeny.Rzeczywiście zdiagnozowaliśmy go pod kątem
pasożytów i wyszły owsiki, lambie i glizda. Okazało się również ,że jest
uczulony na mleko. Teraz jesteśmy w trakcie odrobaczania i wprowadzilismy
odpowiednią dietę. W zasadzie odkąd prowadzimy terapię zauważyliśmy,że stał się
bardziej pojętnym, dzieckiem Na bilansie dwulatka pediatra także powiedziała,
że nie ma do niego zastrzeżeń, bo wykonywał jej polecenia, a to,że mało mówi
jeszcze o niczym nie świadczy...
Dziś na placu zabaw bawił się z dziećmi. W piaskownicy udawał pieska. Chodził na
czworaka i udawał ,że szczeka. Potem przewracali się z dwójką dzieci,a gdy
podchodził do jednego, to dotykał pod bródką i mówił gili gili

[anaj75]

No, to na prawdę nie wygląda to na bardzo poważne problemy. To być
może proste opóźnienie mowy. No, i pewnie przez lokatorów gorzej się
czuł - a chore dziecko nie ma sił, by zajmować sie rozwojem. Zdrówka
życzę i postępów w mowie

[synek_lalinek]

A gaworzył normalnie, o czasie? Mój ma roczek, mówi tylko dadada i
tatata oraz wydaje z siebie samogłoski, ale najczęściej się w ogóle
nie odzywa. I trochę się martwię.
Dla porówania byłam u koleżanki, kupiłam jej 2-letniej córeczce
książeczkę i jak jej dałam, to mała powiedziała: "Odłożę teraz
książeczkę na podłogę, bo muszę zjeść obiadek". Wymiękłam.

[mandziola]

Nie martw się, na wszystko przyjdzie czas. Ja mam w domu starszaka ma 4,2 oraz
młodszaka ma 2,5. W wieku 2 lat mój starszak (wcześniak z 33 tyg i po operacji
wady serca) mówiła całymi zdaniami. Potrafił przyjsć do kuchni i powiedziec
"Mama co serwujesz na kolację?". Poniewaz do tego wygladał jak półtoraroczniak,
to postronnym szczeny opadały do podłogi. Natomiast (zupełnie zdrowy urodzony o
czasie) młodszak dopiero teraz zaczął wymawiac słowa i składac je nieporadnie w
zdania (przypominam ma 2 lata i 5 m-cy). Za to starszak nauczył sie wchodzic na
niska szafke dopiero wtedy, kiedy młodszak na nia wlazł...
Dzieci sa po prostu rózne, ale jesli nie odbiega od normy, to nie ma znaczenia,
że mówi mniej niz kolega z podwórka.

[karina00]

hej, mój synalek ma 2 lata i 4 miesiące. Mówi 3 wyrazy, za to kuma
wszystko, wszystko też potrafi pokazać na migi kombinator z
niego straszny i wiercipięta.
Czekam więc cierpliwie aż się rozgada.
Doczekałam się raczkowania, chodzenia to i gadania się doczekam, czy
załatwiania do nocnika aż zechce z niego korzystać
cierpliwości koleżanko

[anaana_1]

moja corka ma 3 lata:bardzo slabo mowi,to znaczy duzo gada ale po
swojemu,i nikt jej nie rozumie,fizycznie tez nie jest za bardzo
sprawna,,potyka sie o wlasne nogi,,nie umie jezdzic na rowerze choc
ja ucze codziennie.czasami rozumie co do niej mowie,a wiekszasc to
odpowiada mi :co?,co?.nie rozroznia kolorow.tlumacze jej ze to jest
niebieski kolor.ty masz niebieska bluze i jej pokazuje.ale za minute
pytam sie jej co to za kolor ,odpowiada mi ze czerwony.moge jej
tlumaczyc 1000 razy ze to jet to a ona i tak mi co innego
odpowie.pytam sie jej co dzisiaj jadlas w przedszkolu a ona
odpowiada ze jedzenie.juz sama niewiem czy mam sie martwic czy ona
jest leniwa i jej sie niechce nic robic czy jest naprawde jakis
problem?mam wizyte za 3 tygodnie u pediatry to jej wszystko powiem a
z tego co wiem to odpowie mi ze wszystko jest w pozadku nie robiac
nic.tu gdzie mieszkam to jest normalne,lekarz nie zbada cie i mowi
ze jest ok.

[patunia771]

Ja mam trzylatka. Jest i sprawny i rozgadany. Ale to drugie myslę,
że jest bardziej zasługą tego, ze chodzi do żłobka gdzie dzieci
raz , że uczą się od innych, a dwa mama zrozumie swoje dziecko a
ciocie nie zawsze wiedza o co maluchowi chodzi,więc musi zacząć
mówić.Ale nie pisze tego aby się chwalić, bo dzisiaj jest super a za
dwa lata nie wiadomo jaki bedzie.Wasze dzieci są w okresie
wchodzenia w bunt i wieżcie mi niektóre rzeczy mogą robić złośliwie
czyli tak jak mój celowo mylić kolory. Myślę, że nie warto
porównywac swoich dzieci z innymi. Rozgadają się na pewno. Każde ma
swoje tempo i nie warto tego przyspieszać. Najważniejsze drogie
mamy, ze nasze słoneczka są zdrowe i uśmiechnięte. Niech korzystają
z tego krótkiego dzieciństwa.Już niedługo przed nimi szkoła czyli
zacznie sie okres prawdziwego porównywania i rywalizacji.

[zmija9]

hehe
rozmawiałam ostanio z moja siostrą i nieżle się uśmiałyśmy:
córka kuzynki 2 miesiące młodsza od mojej 1,5rocznej pięknie recytuje swoje
ulubione słowo "Łopata" to ja na to że moja Ida to chyba opóźniona bo mówi tylko
2 sylabowe słowa i rzadko które wyraźnie, a siostra na to : Nie martw się syn
naszych sąsiadów jest 2 mies. starszy od Idy a mówi tylko "mama", "tata" i "e-e-e-e"
nie warto zamartwiać się takimi rzeczami- dzieci są różne i to jest najpiękniejsze.

[an_ni]

zbadaj jej sluch skoro pyta ciagle "co?"

[sabrina_30]

Mój syn jak miał 2,5 latka to też słabo mówił z wyjątkami i nie umiał naśladować
odgłosów zwierząt. Za to potrafił ci odróżnić marki samochodów i wersje kabrio,
kombi, itp. Nie potrafił nic narysować oprócz bruma )), Kolorów też nauczył
sie odróżniać jak skończył 3 latka. Myślę, że dziecko samo dochodzi do czegoś w
różnym wieku i nic na siłe.

[anaana_1]

sluch ma bardzo dobry,a odpowiada,, co?,,bo mysle ze nie rozumie
pytania, co do niej mowie.na przyklad opowiadam jej o czyms a ona co
drugie zdanie odpowiada yyy?,co?tak jakby nie rozumiala o czym
mowie.nie wiem czy to normalne bo ma juz 3 latka.

[majan2]

Wiadomo ze dzieci nie rozwijaja sie tak samo i po kolei zdobywają różne
umiejętności. Twój jest sprawny ruchowo to teraz przyjdzie czas na mowe. Nie
wierzę matkom geniuszy, takie dzieci są raz na kilka tysięcy a itak czesto nic z
tego nie wynika gdy osiągną dorosłość i odwrotnie. Mój mąż zdał maturę z
matematyki na 2 a teraz robi karierę naukową z ekonomii.

[mrrusia]

gdzieś czytałam, że jak dziecko sie rusza, to wolniej rozwija się mowa. Tak na
zmianę. Chłopcy baaardzo często późno zaczynają rozmawiać, i nie ma co tu
szukać choroby. A błyszczeć inteligencją nie musi, bo może nieśmiały jest.
Myślę, że nie należy panikować.Obserwować. Stymulować mowę np. Jak coś pokazuje,
mówić, ze nie rozumiesz, niech Ci powie. Do znudzenia nazywać rzeczy, wydawać
odgłosy, wymuszać nazywanie, niech mówi oooo, uuu, ale neich czuje potrzebę
nazywania. Pozdrawiam

[magda292]

Ja ci napiszę tak: jestem mamą trójki dzieci, każde z nich jest inne i przejawia
inne zdolności i umiejętności, ale na geniusza to mi żadne nie wygląda Ja też
czasami łapię doły z tego powodu, bo córka nie wszystko jeszcze mówi wyraźnie a
ma już 4 lata, bo syn nie może zapamiętać prostych czasami rzeczy itd.A mam do
tego skrzywienie zawodowe, bo pracuję w szkole i jestem nauczycielem i wiem jak
niektórzy nauczyciele traktują dzieci, którym gorzej przychodzi nauka ( niestety
są dobrzy pedagodzy, ale są też i tacy, którzy uważają, że dziecko powinno być
chodzącą encyklopedią), a niestety program w szkole (ja pracuję w gimnazjum, ale
syn chodzi do podstawówki) jest baaardzo ambitny. Mnie pociesza to, że gdy
spotykam po latach moich byłych uczniów,to okazuje się, że ci, którzy nie mieli
5 czy 6,ale mieli silę przebicia, byli operatywni, pracowici często osiągają
więcej niż ci szkolni geniusze. I tego się trzymam, mam nadzieję, ze moje dzieci
też poradzą sobie w życiu, mimo że nie są geniuszami.

[deodyma]

piszesz,ze nie masz wygorowanych ambicji, ale mysli, ze jednak je
masz.
a czy Ty przypadkiem nie porownujesz swojego syna do innych dzieci i
stad te Twoje zalamanie?