do mających więcej niż jedno dziecko

[mamalgosia]

Kiedy zaszły największe zmiany w Waszym życiu?:
- gdy urodziło się pierwsze dziecko - bo tzreba było zrezygnować z wyjść we
dwoje, bo więcej pracy i więcej wydatków, itp.
- gdy urodziło się drugie dziecko - bo roboty dwa razy więcej, itp.
- gdy urodziło się trzecie dziecko ...
Prosze także o podanie różnicy wiekowej między dziećmi

[i.rog]

Jak się urodziła pierwsz córka (teraz ma 2 lata i 8 miesięcy). Narodziny
młodszej nie zmieniły już tak wiele (i tak rzadko wychodziliśmy, bo Dziadki i
rodzina daleko), no może trochę więcej pracy, zwłaszcza było to trudne na
począku. Ida - starsza córka miała dopiero 15 miesięcy i też jeszcze bardzo
potrzebowała mamy, a tu mama już nie zajmowała się tylko nią, ale kimś innym.
trzeba było dużo cierpliwości. Za to teraz razem się bawią (tylko kupować
trzeba wszystko takie samo, bo inaczej jest burda i czasami trochę się
poobijają,ale jak coś się drugie dzieje, to druga natychmiast biegnie na
ratunek (Młodsza córka ma 17 miesięcy)

[mamalgosia]

czyli większe zmiany towarzyszyły pojawieniu się pierwszego dziecka

[danwik]

Witam!
U nas również zdecydowanie większe zmiany - gdy urodziło się pierwsze dziecko.
Przy córeczce było już duuużo łatwiej no i miałam (mam) pomocnika )
Różnica - 8,5 roku.

[mamalgosia]

Ja neistety ze względu na wiek nie mogę czekać aż 8 lat Ale to chyba fajna
różnica wieku.
No i nie ukrywam, ze pocieszają mnie opinię, że największe zmiany wprowadza
pierwsze dziecko

danwik

[mamalgosia]

obejrzałam sobie zdjęcia - chyba Daniela miałaś w wieku 12 lat, tak młodo
wyglądasz

[verdana]

Zdecydowanie pierwsze dziecko to najwieksza zmiana! Po trzech latach narodziny
drugiej niewiele zmieniło. A niemowlectwa trzeciego prawie nie zauważyłam -
bylo tyle osób do pomocy.

[danwik]

Dzieki za miłe słowa ) To Wiki mnie tak odmłodziła ) a magiczną datę 30-
tych urodzin mam już za sobą (... eh kiedy to było ).
pzdr. cieplutko. agnieszka

[donatta]

Zdecydowanie pierwsze
Drugie i trzecie wślizgują się niejako w poukładane życie rodziny 2+1 i 2+2,
nie burząc zbytnio niczego po drodze. Paradoksalnie, im więcej dzieci tym
łatwiej. U mnie róznica wynosi niecałe 28 miesięcy przy pierwszej dwójce.
Najmłodsza urodziła się 4 lata później (starsze dzieci miały 6 i 3,5).

[pat.ka]

stanowczo pierwsze dzieciątko przewraca świat do góry nogami. Przechodzi się do
kategorii "mama i tata". Potem pozostaje w barwach klubu na wiele wiele lat,
póki się nie powita kategorii "babcia i dziadek". I jest świetnie.

[dorotka_p]

Ja tez potwierdzam to co pisza kolezanki. Pierwsze dziecko przewraca swiat do
gory nogami. Drugie przychodzi na taki wlasnie przewrocony swiat i juz nie ma
wiekszej roznicy. Tylko dwa razy wiecej przyjemnosci Ciezkiej pracy tez, ale
jak patrze na moja dwojeczke i jak Tomus przytula i caluje Ole i mowi "baby" to
mi sie serce topi ze szczescia)))

[jafima]

U mnie różnicz 2,5 roku i uważam, że super. Starsza powyrastała z niektórych
kłopotliwych rzeczy np. pampersów, spania z nami w pokoju więc zrobiło się
miejsce dla młodszego. Ale nie popieram tego co piszą moje poprzedniczki. Dla
mnie dwójka dzieci to dwa razy tyle pracy, zresztą oboje z mężem mówimy teraz:
jedno dziecko to są wakacje. Przedtem np. przed wyjściem z domu jedno zajmowało
się sobą drugie ubierało dziecko, teraz każde "chwyta" za swoje dziecko a o
sobie myśli się na końcu. Albo jak dziecko spało był czas dla siebie, teraz jak
jedno śpi to drugie dokazuje, tyle, że starsza (3lata) potrafi już się zająć
sama sobą.

[mamalgosia]

oj, no to mnie dobiłaś

dziekuję wszystkim!!

[mamalgosia]

Bardzo mnie pocieszyłyście. Zrażona doświadczeniami przy pierwszym dziecku
jestem przerażona wizją drugiego. Wasze opinie pomagają mi podjąć decyzję o
następnym dzidziusiu

Do mamamalgosi!

[jafima]

Oj przepraszam jeśli Cię wystraszyłam. Pisałam tylko o jednym aspekcie
posiadania dwójki dzieci. Poza tym nie wyobrażam sobie, że mam tylko córeczkę
albo tylko synka a tego drugiego nie ma. Oboje są super: każde z osobna i razem
też. Bardzo się kochają i to naprawdę widać. Córka wystarczy, że podskakuje a
mały zanosi się głośnym śmiechem a jak 9-miesięczniak śmieje się na głos to
balsam dla duszy. Starsza nawet podczas zabaw z rówieśnikami podbiega na
chwilę, przytuli się do brata albo go pocałuje a mnie serce rośnie! Tak więc
sorry.

[iwonka50]

Największe zmiany u nas zaszły gdy urodził się pierwszy syn. Później to już
kontynuacja tego stanu.

[iwonka50]

Aha. Starszy ma 5 lat i jest już całkiem samodzielny. Muszę powiedzieć, że z
premedytacją zdecydowałam się na taką różnicę wieku(5 lat) i nie żałuję.

[paulaula]

No to ja powiem inaczej, bo mam dwie córeczki i dwie rewolucje za sobą. Kiedy
urodziłam obecnie 11 letnią Paulę musiałam przerwać studia, zupełnie
niespodziewanie. Mialam 22 lata iszybko musialam zweryfikować swoje plany na
przyszłość, niestety po studiach zostało wspomnienie. Potem niestety w krótkim
czasie rozwód. A po jakimś (bardzo krótkim zresztą)czasie szok, euforia i
miłość która trafia w człowieka jak piorun. Studia dokończyłam i niecały rok po
obronie Urszulka, drugie OGROMNE szczęście. I tu kolejna rewolucja ale dla
mi\ojej starszej córki, któta mając 10 lat nie była specjalnie zadowolona, że
mama jest w ciąży. Co ja mówię była załamana. A po porodzie totalna zaskoczka,
moja Paula uwielbia swoją młodszą siostrę. I tak jest cały czas. Dziewczyny są
cudne i bardzo się kochają, a co wyprawiają razem w wannie, no to trzeba
zobaczyć bo nie da się napisać. Jestem bardzo szczęśliwa. Jak się okazało 10
lat to też fajna różnica wieku między rodzeństwem, choć nie planowana bo to
poplątane losy tak sprawiły. Przy okazji jestem najlepszym przykładem, że po
najgorszej burzy może być wspaniale. życzę innym tyle szczęścia co ja mam