Tajemnice dziecięcego snu

[michal_74]

Bardzo mi brakowało artykułu, który potwierdziłby, że zachowanie się wobec
dziecka w sposób naturalny (wzięcie go na ręce kiedy wzywa z łóżeczka) nie
jest złym, zacofanym zachowaniem. Poza tym tekst jest ciekawy, po5rządkuje
wiedzę, którą już mam.

[bm78]

Mój synek ma półtora roczku i prawie każdej nocy budzi się raz, czasem dwa i
lekko popłakuje. Nigdy nie czekam aż sam się uspokoi - zawsze jesteśmy z mężem
przy nim - często wystarczy podanie ręki i pogłaskanie po główce lub cichutki
głos. Nie wyobrażam sobie zostawić małego dzidziusia samego sobie ciemnej
nocy....
Pozdrowionka dla dzieciaczkow i ich rodziców!!

[weronikarb]

Też jestem zadowolona, że nie jestem sama w swoich przemyśleniach.
Synek ma 1 rok i dalej z nami spi, chcemy się nacieszyć jego bliskością,
bo przecież dorośnie i wtedy niestety ale mama i tata będą już gdzieś w
dalszych planach ...

[antonina_74]

hodując starsze dziecko dokładnie zgodnie z tym artykułem wyhodowałam niemowlę
które spało tylko przy piersi a w dzień wcale, półtoraroczniaka który usypiał
wyłącznie przytulony do mnie, trzylatka który spał tylko z nami w łóżku. Na
szczęście przy drugim dziecku zmądrzałam.

[mreg]

Dla mnie przeczytanie tego artykułu też było ogromnym pozytywnym przeżyciem.
Utwierdziłam się w przekonaniu, że nie MUSZĘ uczyć mego dziecka spać. Teraz
panuje straszna moda na wczesne uczenie spania, czyli zgodnie z wieloma
metodami opisywanymi na forum "pozwalanie na wypłakanie" (to jest moje
subiektywne odczucie poparte trzytygodniowym doświadczeniem). Wspomniany płacz
odbywa się w obecności rodziców lub w trakcie zalecanych opuszczeń pokoików
dziecka. Spróbowałam tej metody, ale nie dla mnie ona była wymyślona.
Dzisiaj poukładałam sobie to wszystko w głowie i wiem, że mojemu Maluszkowi
(chyba nie wyjątkowo tylko mojemu) niezbędna jest moja obecność. Dziś nie
zasypia już przy piersi, ale przy mnie, nie śpi już całą noc z nami, ale
trochę, nie budzi się co godzinę, ale co trzy. Sam uczy się spać. Bez stresu
przymusowej nauki, której ogrom przed nim.

[oleswava]

Artykuł ciekawy,jeśli zaś chodzi o to usypianie dziecka...Nigdy nie myślałam,że
może istnieć na ten temat aż tyle opinii i to wzbudzających aż tyle
emocji.Każdy rodzic powinien wybrać to, co odpowiada mu najbardziej i najlepiej
pasuje do jego dziecka.Jestem mamą sześciotygodniowej dziewczynki i wybrałam
metodę "nie-lulania".Mała płakała ok 10 min przed snem, a potem "nie było
dzidzi"-zasypiała i budziła się dopiero po godzinie.To trwało przez ok.dwa
tygodnie. Jeśli płakała dłużej oczywiście nie zostawiałam jej samej.Teraz mała
zasypia bez płakania, bez lulania, bez piersi.Przeszło gładko, mała jest
szczęśliwym dzieciaczkiem i nie mam żadnych wyrzutów sumienia.W moim przypadku
metoda nazwana (nieco zbyt emocjonalnie) "aż się wypłacze" sprawdziła się.Mimo
to uważam, że każda dzidzia i każda mama jest inna i wszyscy potrzebujemy
różnych rozwiążań.Nie uważam, że istnieje tylko jeden idealny sposób na dobry
sen maluszka.Mam koleżanki, które lulają dzieci do snu lub śpią z nimi i
świetnie im się to sprawdza. Myslę, że każdy powinien pozostać przy swoich
metodach, bez zbędnych wyrzutów sumienia lub oskarżania tych, którzy wychowują
swoje dziecko trochę inaczej niż my.

[jan28102004]

Jestem mama 6-tygodniowego chlopca, ktory ladnie spi w nocy (od 22.00 do 7.00,
budzi sie tylko raz kolo trzeciej na jedzonko) i prawie w ogole w dzien, co
jest nieco uciazliwe. w pewnej ksiazce francuskiego pediatry przeczytalam kilka
ciekawych rzeczy, ktorymi chce sie podzielic: jako dorosli mamy tendencje do
uregulowanego zycia, bledem jest oczekiwanie tego od noworodka, ktory z natury
jest kims calkowicie nieuregulowanym (to a propos moich watpliwosci co do
nieregularnego karmienia: maly w nocy moze przespac 5 i pol godziny bez
jedzenia, a w dzien domaga sie go bardzo nieregularnie, czasami bardzo czesto).
Do 100 dni wszystkie dzieci samoistnie powinny sie uregulowac. Zdarza sie, ze
pewne wydarzenia, jak np. przeprowadzka, czesta zmiana miejsca zasypiania czy
rutmu dnia mu w tym przeszkodza. Mysl o tych 100 dniach (przyznam sie, ze
licze) pomaga stawic czola zmeczeniu. Pozdrawiam i zycze cierpliwosci, zgadzam
sie tez z opinia, ze kazda mama powinna kierowac sie wlasnym instynktem,
miloscia i obserwacja, bo szkol tyle jest ile ksiazek i specjalistow, moga
mylic.

[syla_79]

Tego typu artykuły (mówiące o kołysaniu, tuleniu itp. malucha)powinny czytać
ludzie starszej daty. To moja mama i teściowa są zdania, ze nie mozna
przyzwyczajać dziecka do noszenia. Jest ti powodem wielu kłótni miedzy nami

[hana.b]

Jestem mamą 9 - co miesiecznej Kai.Jestem również zdania że każde dziecko jest
tak jak i każda mama.Moja Kaja na początku spała sobie w łóżeczku, budziła sie
co 2-3 godz.Karmiłam ją i odkładałam spowrotem.Potem zaczęła przesypjać nawet 7
godz.(Zanim skończyła 3 miesiące).Z powodu problemów z pokarmem a co za tym
szło traciła na wadze musiałam ją w nocy budzić na karmirnie.Po paru dniach
sama zaczęła się budzić w odpowiednich godzinach.Niestety budziła się co raz
częście i częściej płakała.Na wadze przybierała już świetnie, pokarmu było
wystarczająco czyli co ??Potrzeba przytulenia się.Zaczęła więc z nami
spać.Doszło do tego że musiała całą noc spać przy piersi przy czym ja całą noc
nie spałam.Przy każdym wysunięciu się piersi budziła się co zdażało się ok 15-
17 razy w ciągu nocy.Przeczytałam książkę "Uśnij wreszcie" i nauczyłam Kaję
zasypiać samej.Trwało to 3-4 dni.Usypjała po 20 min potem 10 min.W tej chwili
Kaja kładzie się spać z uśmiechem na twarzy i przytulanką, śpi od 20 do 8.00
rano z dwoma przebudzeniami na karmienie ok 3.00 i 6.00 rano.Ona jest
szczęśliwa i ja również.Pozdrawiam

[ladyanitka]

ja mam podobny problem mój synek ma już prawie 10m. ale muszę usypiać go w
wózku.w nocy budzi się około 3-4 razy(teraz częściej przez ząbki) i wstaję
wyciągam z wózka daję herbatki wsadzam spowrotem i bujam aż zaśnie.idzie spać o
23 i śpi do 8 rano a potem trzy godz.zabaw i śpi 3 godz. bardzo bym chciała aby
nauczył się sam zasypiać we własnym łóżeczku co byłoby dla mnie czymś cudownym
bo marzę o choć jednej przespanej nocy. a dla mojego Samuelka napewno dużo
wygodniejsze. bo nie oszukujmy się w wózku jest mu strasznie ciasno.proszę więc
żebyś podała mi autora tej ksiązki pt. "UŚNI WRESZCE" i gdzie ją kupiłaś w
księgarni czy przez internet. dziękuję i pozdrawiam
ANITA.

[ane_ta]

Wejdź na www.forumpediatryczne.pl, tam na forum ludzie przesyłaja sobie
elektroniczną wersję "Uśnij wreszcie". Gdybyś nie znalazła przypadkiem, to
wyślij mi swój adres - ja powinnam ją w krótce mieć, to ci wyślę. Pozdrawiam
Aneta. ([e-mail])

[gosiek.sz]

Ten artykył jest dla mnie na czsie od jedenastu miesięcy tyle ma nasza Jagoda.I
utwierdził mnie w przekonaniu,że słusznie postępuję i owszem jak z zasypianiem
prawie od początku kłopotu nie mieliśmy,tak z samym snem niestety do dzisiaj!!!
Jestem już wykończona bardzo częstym budzeniem się małej(co godzina a bywa i
częściej).Ciągle słyszę jakieś rady ale niestety nie mają pokrycia w"realu",nie
mam już na co zwalić.Ona się budzi aby parę sekund possać pierś i albo
spokojnie rezygnuje albo krzykiem daje znać że nie jest już zainteresowana.Z
jednej strony bardzo mnie wspomagają takie artykuły,a z innej strony dobijają
że robię wszystko ok.a i tak zupełnie bezradna pozostaję.I każdej kolejnej nocy
znowu jest to samo!Tak czy siak pozdrawiam wszystkich nocnych
niewyspanych"marków"

[jad2]

Mam trojke malych dzieci (4 1/2 roku, 2 1/2 roku i 7 miesiecy) i w tej chwili cala trojka dosc dobrze
sypia. Najmniejsza zasypia kolo 20 i budzi sie miedzy 7 a 8, a dwojka starszych kladzie sie o 21-21.30
a budzi sie kolo 8. Ale nie zawsze bylo tak pieknie. Najtrudniej bylo z pierwszym dzieckiem. Chyba za
wiele sie naczytalam o tym, ile niemowle powinno spac i zanadto sie tym stresowalam... W koncu
zostalam nieomal zmuszona przez mojego meza aby wieczorem zostawiac mala przez chwile nawet
jesli bedzie plakac (wtargowalam, ze nie wiecej niz 10 minut), az sama zasnie - i poskutkowalo. Jesli
chodzi o nocne budzenia - tak dlugo jak karmilam dzieci piersia (starsze przez 10 m-cy, najmlodsza 5
m-cy) jedno budzenie nocne nie przeszkadzalo mi , a wrecz bylo wskazane. Niestety maluchy mialy
tendencje budzic sie 2-3 razy, a to na dluzsza mete jest wyczerpujace. Kiedy dzieci byly juz troche
starsze (3-4 miesiace) i jedno nocne karmienie bylo wystarczajace aby zaspokoic glod, pozostale
budzenia zostaly im chyba "z przyzwyczajenia" - powoli i i nie bez bolu udalo mi sie w koncu je
przekonac, ze noc nie jest pora do obzerania sie - bylo tlumaczenie , glaskanie, caluski i w koncu
zostawianie, jak wieczorem - po paru nocach przestawaly sie budzic dodatkowo. Natomiast spac w
jednym lozku z moimi dziecmi nigdy nie moglam, nie bylam w stanie zmruzyc oka! Acha, dzieci spia
teraz w jednym pokoju i bardzo to lubia, czuja sie pewniej w towarzystwie! I sie nawzajem nie budza,
zdarza sie to naprawde wyjatkowo. Jesli moge cos poradzic poczatkujacym rodzicom - to wiecej luzu,
nie klasc spac na sile ale tez zostawic im troche czasu, zeby chociaz sprobowaly zasypiac same - bo jak
sie tego maja nauczyc, skoro nie maja po temu okazji, wiecznie kolysane, noszone, usypiane...?

[poppy3]

No a jak lulać, jak się ma bliźnięta??????????????
Po prostu się nie da.
Moje dziewczynki miały różne etapy zasypiania. To podczas karmienia, to znów
trzeba było z nimi siedzieć, to im śpiewać, to trzymać za rączki (na szczęście
ja mam dwie to nie dotykać w ogóle, starałam się odpowiadać na ich potrzeby
i być z nimi, ale bez przesady. Teraz mają 2,5 roku i po całusku leżą sobie w
swoim pokoju w łóżeczkach aż do zaśnięcia i śpią jak susły do rana...
A w wieku 10 miesięcy każda z nich jadła po 4 razy w nocy, oprócz tego budziły
się często. Byłam wykończona. Musiałam zastosować drastyczną metodę i nie dawać
butli. Ryk był straszny w nocy przez tydzień, a potem spokój.
Teraz prawie 8 miesięczny synek, cycowy, niestety budzi się często do piersi,
mimo, że nie jest głodny, bo już próbowałam dać mu butlę i nie chce jeść, tylko
trzymać pierś w buzi. Pozwalam mu na to, bo rano muszę być przytomna, ale niech
tylko wróci tata, to dzidziuś dostanie w nocy tylko tatę, który nie ma cyca...

Z bliźniaczkami jakoś mogłam spać w jednym łóżku, mimo, że nieraz dostałam łapą
w gałkę oczną(co jest dla mnie niebezpieczne), albo w nos z czółka, natomiast
synek tak wali nóżkami w łóżko, że spanie z nim jest to dla mnie ciężkie do
zniesienia.

Moim zdaniem na potrzeby dziecka trzeba zaspokajać, przyzwyczajenia
niekoniecznie, ale jeśli tylko można, unikać drastycznych metod...

[londonka]

JESTEM MLODA MAMA 6 MIESIECZNEJ PRZESLICZNEJ WIKTORII.NIESTETY NASZE DZIECKO
NIE LUBI SPAC W NOCY, BUDZI SIE NAWET KILKANASCIE RAZY NA PIRS. CZESCIOWO
PRZESTAWILISMY JA NA SZTUCZNY POKARM Z NADZIEJA ZE GDY WIECZOREM NAJE SIE
KASZKA BEDZIE SPAC.NIC BARDZIEJ MYLNEGO.WIKUSIA BUDZI SIE PO KILKA RAZY NA
JEDZONKO ALBO ,,W CELACH TOWARZYSKICH,, CZYLI SPIEWA NA SERENADY O 3 NAD
RANEM .W DZIEN TEZ NIE SPI ZBYT WIELE BO OKOLO 2 GODZIN MAX A W NOCY 3-4
GODZ .MAM NADZIEJE ZE NASZ KOSZMAR PODKRAZONYCH OCZU SIE KIEDYS
SKONCZY.POWODZENIA RODZICE!!!

[oskar09]

jestem mama oskara który ma 1,5 roczku i juz nieiwem co robic jego sen
przychodzi dosc łatwo ale po zasnieciu wybodza sie po godzine i bardzo płacze
długo tak juz jest od dawna próbowałam juz wszystkiego i nic nie pomaga do dzis
niewiem dlaczego on tak płacze krzyczy wrecz jak by mu sie cos miało stac
prosze o rade zkłpootana mama

[iga20051]

Mój synek równieżostatnio źle sypia. Ma 15 miesięcy i od jakiegoś czasu często
płacze w nocy. Nie chce piersi co zawsze go uspokajało, pokazuje w górę
paluszkiem i mnie odpycha. Tak jak by się czegoś przestraszył. Chce wyjść z
pokoju i nie chce wracać do sypialni. Ale zauważyłam, że przebijają mu sięnowe
ząbki. Może dlatego jest taki niespokojny? Dodam jeszcze że od kiedy skończył
pół roku śpi ze mną w łóżku. Wcześniej spał w łóżeczku, a do mojego łóżka
brałam go tylko na karmienie. I pewnego dnia przerażliwym płaczem oznajmił, że
ma dość łóżeczka. "Wypłakiwał" się ponad pół godziny. Do tego stopnia, że
zwymiotował- tak strasznie płakał. I to był ostatni raz kiedy "tresowałam"
mojego synka. Też nie lubię spać sama- wolę się poprzytulać do męża. Rozumiem
więc moje dziecko Pozdrawiam