sposob na usypianie

[iwonag25]

Mam corke 16-to miesieczna. Mam straszne problemy z usypianiem jej. Niby jest
zmeczona, ale nie moge jej uspic. Dzis usypialam ja 1,5h, teraz zmienil mnie
moj maz. W pokoju cisza, wiec jest nadzieja ze usnela. Ale ile tak mozna?
Corka spi 2x dziennie po pol godziny. Jak kiedys sprobowalam zeby spala 1x
dziennie, obudzila sie po 30min i byla strasznie marudna - oczywiscie wiecej
nie usnela.
Zastanawiam sie czy moze przestac ja klasc w dzien, ale czy to nie za wczesny
wiek? Jakie wy macie sposoby na usypianie tak niesfornych dzieciaczkow?
Pozostawienie jej samej sobie nie wchodzi w rachube bo mala spi na swoim
tapczanie i gdy tylko wyjde z pokoju zaraz wstaje i idzie sobie. Ja stoje pod
drzwiami i zaganiam ja do lozka, ale to sie nigdy nie konczy, bo gdy tylko
mala zobaczy ze mnie nie ma zaraz znowu sobie idzie. Gdy natomiast siedze
(leze) przy niej, gramoli sie na mnie, chce sie bawic... Padam po prostu ze
zmeczenia spowodowanego uspypianiem malej.

[agamamaani]

więc męczyliśmy się tak samo do niedzieli - dodam,że Ania ma 2 lata i3 miesiace
- każde usypianie to koszmar - a zrezygnowanie z drzemki w dzień nie wchodziło w
rachubę, poniewż wtedy po 17tej była już koszmarnie senna i zasypiała na siedząco..
postanowiliśmy we dwójkę, że będziemy konsekwentni i zaprzestaliśmy leżenia koło
niej - jedno z nas opowiada jej bajkę potem całuje na dobranoc i wychodzi -
siedzimy sobie w drugim pokoju tak aby wiedziała, że tam jestesmy - pierwszy
dzień to był koszmar - krzyki ratunku pomocy, wymuszanie siłą przytulania,
sikanie w majtki - za każdym razem odprowadzaliśmy ją do łóżka całowaliśmy na
dobranoc i wychodziliśmy z pokoju - po jakichś 3ch godzinach usnęła -drugi dzień
był podobny też krzyki ratunku pomocy, wstaWANIE Z łóżKA, chowanie się po kątach..
wczoraj było już lepiej - wstała tylko raz i po pół godzinie od zgaszenia
światła zasnęła.. dodam, że sama próbowałam tego juz wczesniej, ale mi sił i
nerwów brakowało - teraz we dwójkę razem z mężem sobie siedzimy i latwiej mi tą
metodę wprowadzić w życie - mam nadzieję, że do końca tygodnia nauczy się Ania
sama zasypiać. - aaa dodam, że tak robimy tylko wieczorem, bo w dzień to Anka
zasypia po 5ciu minutach od położenia się - zanim skońćze czytac bajeczkę juz śpi

[mamadwulatki1]

masz bardzo dobra metode usypiania.popieram calym sercem.
u mnie jest podobnie moja corka ma 22 m-ce i po wieczornej kapieli modlimy
sie,czytamy bajke i wychodze.siedze poza jej pokojem ale w miejscu gdzie mnie
widzi.kiedy jest juz wyciszona i odplywa oddalam sie a ona spokojnie zasypia
(przy kolysankach)
problem sie pojawia w dzien.bo corka chce do duzego lozka ktore stoi w jej
pokoju.kilka razy sprobowalam ja tam polozyc ale wylazila po zabawki biegala i
robila wszystko zeby nie spac.nie pomagalo czytanie uspokajanie i zacheta.az w
koncu przenosilam ja do lozeczka malego z powrotem i po 15 min krzyku ze chce
do duzego lozka zasypiala w malym.no i co myslicie?na razie jej nie przenosic?
czy pokusic sie o duze lozko i probowac dalej?moze jeszcze nie jest gotowa do
tego zeby spac na tapczanie?dodam ze z zasypianiem w dziecinnym lozeczku jest
zero problemu.doradzcie cos!

[adudi]

ja wieczorem po tym jak zje mleko (ma 23 mc) ide z nia do naszej sypialni, jest
zgaszone swiatlo. klade ja, przyrywam koldra, leze obok,cos nuce i glaskam po
glowie i po max. 5 minutach spi od soboty bez smoczka!!! koniec z nim
w dzien jest problem, bo nie chce sie juz dac uspic na kolanach i klade sie z
nia i czekam, czasme szalej, czasem nie i w koncu zasypia.... w nocy spi w
naszym lozku, ale potem ja przenosze. raz sie budzi, czasem wypije herbatke i
spi nadal, ale juz z nami. za chiny nie chce zasnac w lozeczku... kupujemy wiec
jej zwykle duze i zobaczymy.....
ale ostatnio tak sobie lezalam przy niej w nocy i troche mi sie zal zrobilo...
bo ani sie obejrze a juz nie bedzie chchiala spac ze mna... no i smutno mi
troche, ze spi sama w pokoju... ja wole z mezem ale to trwa chwile.....

[robertaa]

ja usypiam w hustawce.
wiem ze to ani zdrowe ani wychowawcze ale jakze wygodne
bujam bujam, cichutko spiewam, daje maskotke do przytulenia i po paru minutach
jest odlot. przekładam do łóżeczka i jest po sprawie.

[mamadwulatki1]

Widze ze wiekszosc mam boryka sie z tym samaym...nie tym jak uspic dziecko
tylko tym jak uspic wyrzuty sumienia.dziewczyny!jestescie dla swoich dzieci
najlepszymi mamami jakie mogly miec,i nie ma sie co obwiniaz,ze usypiace w
hustawce,rekach czy wozku.chodzi oto zeby dziecko sie czulo
bezpiecznie.Podrecznikowych dzieci i rodzin nie ma!przeciez dzieci tak szybko
rosną i za pare chwil wyfruną z gniazda.o prostu cieszmy sie tym ze sa i
dawajmy im milosc.nie?
takie jest moje zdanie.samam mam dylematy o ktorych wyzej pisalam ale jak
patrze na moje sloneczko jak spi to chcialabym zeby czas stal w miejscu...

[agnes0101]

Zastosowałabym taką samą metodę jak dziewczyny opisywały powyżej, tzn.
pozostawienie w pokoju i konsekwentnie nie reagowanie na żadne histerie, co
najwyżej przy pierwszych dwóch razach wstania dziecka z łóżka weszłabym do
pokoju, pocałowałam, przytulija jeszcze raz wytłumaczyła że jesteś dużą
dziewczynką etc. Uwierz mi po kilku dniach będziesz miała spokój. Jeśli się
poddasz, nie chcę cię straszyć, ale mojej koleżanki dziecki (4 i 6 lat) do tej
pory nie zasną same. Mamusia musi być w pokoju i głaskać, głaskać, głaskać. Co
prawa z 6-latką zdarza się to już sporadycznie ale ten młodszy...... jak dla
mnie koszmar. Także spróbuj może włączyć jej kołysanki lub np bajkę . Takie
rozwiązanie przydało się innej mojej koleżance. Dziecko poprostu poczuło się
chyba bezpieczniej i już pierwsze dnia gdy mama włączyła bajkę nie było
żadnego wołania mamy. Dodam jeszcze o tej konsekwencji ale trochę zbaczając z
tematu. W tygodniu moim dzieckiem zajmują się teściowie od których zabieram od
pewno czasu dziecko sama i wracamy autobusem. Pierwsze dni to istny koszmar.
Mały po wejściu do autobusu zaczynał histerię , bo poprostu chciał wyjść z
wózka. Pierwszy raz mu ugłam ale jest to oczywiście zbyt niebezpieczne poniewaz
wiadomo jak to w autobusie, niech np kierowca gwałtownie zachamuje i może stać
się nieszczęście. Poza tym wiadomo jak dziecko. Nie chce siedzieć grzecznie
tylko chce wstawać kręcić się etc. Stwierdziłam więc że następnym razem tak nie
może być i dziecko musi siedzieć w wózku. No cóż pierwsze dni to koszmar. Mały
całą drogę płakał, wrzeszczał , szarpał się w wóżku. Tłumaczyłam jednak (ma
prawie 2 lata) że nie mogę go wyjąć bo ... wiadomo. Po ok półtora tygodnia
wrzasków, histerii mały się poddał Teraz siedzi spokojnie bo poprostu nie ma
wyjścia, bo wie że ja nie ulegnę. Także życzę wytrwałości.

[robertaa]

konsekwencja w wychowywaniu dzieci jest baaaardzo wazna, zgadzam się ale sprawa
przyzwyczajania dziecka do okreslonych zachowań - niekoniecznie. (mam na mysli
powyższy post, gdzie spore dzieci nie zasypiają same bo (niby) tak zostały
nauczone, przyzwyczajone. Oczywiście każdy tu opowiada o swoich doświadczeniach
i dobrze, dlatego ja dodam swoje
starszą córkę usypiałam przez ok 3 lata, nie było możliwości żeby zasnęła sama,
zresztą chyba nawet nie próbowałam. Miałam czas, miałam ochote więc ja
usypiałam, dla swojej przyjemności również. Po ok 3 latach, z dnia na dzień
zaczęła zasypiac sama, tak jest do dziś (6 lat).
2 i pół roku siedziałam z nia w domu, ja i tylko ja, nikt mi nie pomagał, nawet
na pół dnia czy pare godzin. W wieku 2 i poł lat młoda poszła do przedszkola,
pierwszego dnia zrobiła mi papa, wzięła panią za rączke i poszła na 8 godzin.
Tak jest do dziś.

Kiedyś wyczytałam, że dzieci są w stanie pójść do przodu (czyli np. samemu
zasypiać, iść do przedszkola itp) kiedy poczują się całkowicie bezpieczne,
kiedy będą absolutnie pewne ze to nie jest odrzucenie matki. U mnie sie to
całkowicie sprawdza ale jestem świadoma, że u innych może być inaczej.
Chodzi mi tylko o to, żeby nie generalizować i czasem spojrzeć na problem od
strony dziecka a nie od dosrosłego.
Oczywiście musza tez osiągną określona dojrzałość, etap ale nie o tym tu mowa.

[kaleta76]

opisze Ci jak to wygladało u nas. Moja coreczka do 2 roku zycia byla karmiona
piersia i tak usypiala-przy piersi, w dzien jak bylam w pracy zasypiala
normalnie sama tzn. trzeba sie z nia polozyc i czytac bajeczki. w drugie
urodziny postanowilam skonczyc z karmieniem i zasypianiem w ten sposób, bo
meczylo mnie to-po pierwsze, a po 2 trwalo i tak 40-50 minut. powiedzialam
coreczce ze teraz piersi sa chore, ze mnie bola, ze jestem chora, a faktycznie
mialam wtedy angine ropna. zrozumiala. od tamtej pory usypianie wyglada tak:
kladziemy sie obie, czytamy bajeczki ale tylko 3 , bo gdy zaczynalam czytac na
poczatku tej "metody" to moglam i przeczytac 20 a spania nie bylo. teraz mala
wie ze 3 bajeczki i koniec. przytula sie do mnie i zasypia, oczywiscie nie jest
to takie szybkie zasypianie, bo nikt nie zasnie na rozkaz. trwa to ok 10-20
minut od momentu skonczenia czytania bajek. Coreczka jak byla niemowleciem byla
tez kolysama przez mojego meza, ale skonczylam z tym, bo nie mialam po prostu
siły kolysac dziecka ktore wazy 10 czy 12 kg, obylo sie bez płaczu. ja
osobiscie nie probowalam zostawiac malej same w pokoju aby zasnela, jakos nie
potrafie, aczkolwiek zazdroszcze mamom ktore wlasnie w ten sposob klada spac
swoje pociechy.