Śpimy razem :-)))

[a.chudziak]

Śpimy razem we trójkę, mama w środku, Kubuś raz z lewej raz z prawej strony.
Łóżko mamy naprawdę duuuże, Kubuś ma swoją poduszkę i kołdrę, budzi się na
karmienie ok.2-3 razy w nocy. Łóżeczko Kubusia złożyliśmy już dawno, tylko
zagracało pokój a nigdy i tak w nim nie spał. I co wy na to, jak śpią Wasze
slodkie skarby?

[monika_oli]

U nas podobnie - ja w środku, mąż po mojej prawej, córcia po lewej stronie (w
swojej pościeli). Na naszym łóżku (a właściwie pięterku z materacem, bo jest to
antresola) z powodzeniem zmieściłoby się czworo/pięcioro dorosłych ludzi, więc
brak miejsca nam nie dokucza. Oliwia śpi z nami od początku, bo nie wyobrażam
sobie biegania po schodach kilka razy w ciągu nocy. Właśnie (choć mamy jeszcze
trochę czasu) rozważamy gdzie w naszym gniazdku umieścić jeszcze jednego
lokatora

[mamaaniolka]

A my odwrotnie )) To znaczy Anielka w środku (żeby nie spadła) a mama
najczęściej z prawej strony, a czasami też z lewej. Przez kilka miesięcy z
lewej strony spał tata, ale jednak wyniósł się na kanapę, bo mu ciasno. Łóżko
mamy zdecydowanie 2-osobowe. Śpimy pod jedną kołdrą. A do dziecinnego łóżeczka
czasem wrzucam ciuchy z suszarki, jeśli nie mam czasu ich pochować do szaf

[justas16]

Hej,
My tez śpimy razem, tzn. mój Michaś i ja. Tato został wyeksmitowany do drugiego
pokoju, bo się nie mieściliśmy na naszej 2 osobowej wersalce. Osatnio
próbowałam przekładać małego do łóżeczka, ale po 3 nockach zrezygnowałam z tego
pomysłu. Mam nadzieje, że niedługo zmienimy mieszkanie i w nowym miejscu
ufundujemy sobie super sypialnie z ogromnym łożem, na co najmniej 4 osoby.
Pa
Justyna

[fizula]

My też oczywiście śpimy razem, jest to dla mnie wygodniejsze. To nasze
gniazdko, w którym czujemy się dobrze. Jak nasz młodzieniec dojdzie do
odpowiedniego wieku, to będzie dla niego wyróżnieniem, że dostanie swoje łóżko,
swój pokój, na razie byłoby to raczej karą dla dziecka. A i dla mnie też, bo
jak na razie, gdy mam Danielcia blisko, to się pożądnie wysypiam, a i on jest
spokojny. Chyba tylko człowiek, jest ssakiem, który "pozbawia" swoje małe
bliskości wspólnego gniazda. A i na jakość i ilość laktacji ma wpływ karmienie
nocne i spokój nocny (nocą wydziela się najwięcej prolaktyny odpowiedzialnej za
ilość produkowanego mleka). Z tymże gdy jest się zdenerwowanym (ach to dziecko,
dlaczego mi nie daje spać!!), to mleczka (prolaktyny)jest mniej. Też sobie
chwalę (mój mąż też) wspólne spanko, zdając sobie sprawę, że dzieci tak szybko
rosną i niedługo już będą woleć spać same.
Pozdrawiam słonecznie!
Iza

[kajka68]

my też spimy we trójke...ale mąż ostatnio się burzy...mówi ze już starczy tego
karmienia 21 miesiecy...ale my tak lubimy razem spac...poza tym nie muszę w
nocy wstawać niunia sama znajduje cycusia...a jak nie znajduje to otwieram
jedno oko ...pomagam i zasypiamDDD

[sylwialew]

Opowiem Wam moja historie ze spaniem dzidziusia w lozku.jak sie urodzil moj
synek w 1996 to tez spalam z nim w lozku bo bylo latwiej i jak to mamusia
chcialam go miec duzo przy sobie.Dzisiaj moj synek ma 8 i pol roku i nadal
spimy razem ile razy probowalam wysylac go do swojego pokoju plakal i nie spal
przez cala noc.Teraz urodzila nam sie mala kruszynka i spimy ja z synem w
lozku i mala obok w koszyku a zapytacie gdzie maz w salonie na kanapie.Wiem ze
to jest niezdrowe ani dla nas ani dla mojego synka ale nie jestem w stanie nic
zrobic.Ostatnio zaczal mowic ze juz bedzie spal sam w pokoju bo jest juz duzy
ale pozostalo tylko na slowach a w praktyce nadal wlazi do mojego lozka.Mam
nadzieje ze jak mala troche podrosnie i pojdzie do drugiego pokoju to syn w
koncu tez tam pojdzie.Dlatego uwazajcie bo te sprawy szybko wychodza z
podkontroli.Wiem ze to przyjemne i wygodne ale zastanowcie bo pozniej mozecie
miec problem

[justas16]

Dzięki za ostrzeżenie, słyszałam już o kilku takich przypadkach, że dziecku
jest trudno rozstać się z łóżkiem rodziców. Zastanawiam się gdzie jest ta
granica, kiedy dziecko powinno spać same?

Popieram!!!

[vanilla-sky]

moja Liwka spala z nami bardzo dlugo<jak dla mnie> bo 14 miesiecy- wiadomo
wygoda, nie trzeba wstawac, i przyjemnosc ale ostatnio postanowilismy nauczyc
ja samodzielnego spania. nie chodzi o osbny pokoj ale swoje lozeczko ktore stoi
obok naszego. i obecnie sprawa wyglada tak: Liwka spi od 9 w swoim lozeczku,
budzi sie na cyca<tak ma 15 miesiecy i jeszcze je cyca> pierwszy raz okolo 2
potem okolo 4 a o 6 juz ja biore do nas. i spimy do rana i powiem Wam ze jestem
bardzije niewyspana w ciagu tych godzin co Liwka spi z nami niz gdy musze do
niej wstawac w nocy. moze dlatego ze bije sie zeby gdzies nie spadla albo aby
ja nie przygniesc. Zauwazylam ze Liwka bardzo szybko przyzwyczaja sie do spania
ze mna. gdy np maz idzie do pracy na noc to oczywiscie spimy sobie razem w
najlepsze jest ok gdy trwa to 2 lub 3 dni ale gdzy maz ma 6 nocek to Liwka
potem juz nie chce spac sama w lozeczku...budzi sie z placzem wiec z wlasnych
doswiadczen moge powiedziec ze lepiej w pewnym wieku uczyc dziecka spac samemu<
u mnie bylo to 14 miesiecy> pozdrawiam wszystkiem mamy spiace ze swoimimi
maluszkami albo bez

A kto wyprowadził duże dziecko do jego łóżeczka?

[mamaaniolka]

Może ktoś ma takie doświadczenie? Jak to jest z 2-3-4 latkiem? Jak wygląda w
praktyce przekonanie dziecka, by spało samo? A może zdarzają się takie, które
same chcą?

[fizula]

Rozmawiałam z mamami, których dzieci z łatwością zgodziły się na posiadanie
własnego łóżka (wcześniej spały z rodzicami) właśnie w wieku ok. 3 lat. Było to
ze strony rodziców przedstawione właśnie jako wyróżnienie tego dziecka (dziecko
pomagało w wyborze łóżeczka). Ale myślę, że ten wiek jest raczej przybliżony,
trzeba raczej obserwować dziecko kiedy będzie gotowe, żeby w odpowiednim
momencie zaproponować mu to. Mam zaprzyjaźnioną mamę, która właśnie w taki
niejednolity sposób zachowywała się (dziecko raz w jej łóżku, raz do łóżeczka)
i jej maluchy (4 i 5 lat) nadal budzą się w nocy i młodsze domaga się spania z
nim. To budzenie się oczywiście nie jest związane ze ssaniem, bo odstawione od
piersi zostały w wieku 5 (młodsze) i 18 miesięcy. Na podstawie własnych
doświadczeń z Lidunią (5 lat) widzę, że najmniej zrozumiały dla dziecka jest
niejednolity sposób postępowania rodziców, ich ambiwalencja nastrojów i
zachowań (raz robią tak, raz inaczej). Lidunia była w najwyższym stopniu
zaniepokojona, dlaczego raz chcę, a raz nie chcę towarzyszyć jej podczas snu,
dlatego najchętniej wówczas miałaby mnie obok siebie dla swojej pewności. Ale
niestety każdy się uczy najwięcej na swoim pierwszym dziecku (i dlatego mówi
się o pierwszym dziecku jako o "eksperymentalnym"). Bywajcie zdrowi!

[wana]

Ula dostała z okazji pójścia do przedszkola "dorosłe" łóżko, a że chciałą
być "dorosła", to się tam przeniosła. Nie było problemu. Myślę, że dzieci
dojżewają do samodzielności same. Mam nadzieję, że z Juleniem też tak będzie.
Pozdrawiam
wana

hmmm...

[miska77]

tak sobie czytam i sie zastanawiam, czy Wasi mezowie nie maja nic przeciwko
temu, ze spicie we trojke albo maz na kanpie ?
A co z sexem ? juz sie nie kochacie ???

Moj synek od poczatku spi w lozeczku i bardzo je lubi.

Ewa

[monika_oli]

U nas z seksem jak najbardziej w porządku (o czym nawet może świadczyć rosnący
brzuszek i to że córcia śpi z nami nie jest w tej kwestii problemem.
Oliwia chodzi wcześniej spać i ląduje na pięterku, a my mamy do swojej
dyspozycji cały dół pokoju (w tym 'gościnne' łóżko) lub dla odmiany łazienkę:o
m.

[kajka68]

ha mój syn ma 14 lat i jeszcze do niedawna no zdarzało mu się czasem jako 12
latkowi wpaść do nas z nocną wizytą...bo coś miu się przysniło...spał niby
osobno...ale o 3 nad ranem lądował w naszym łózku...zawsze tak było...a teraz
ma malutką siostrzyczkę więc...to już jej miejsce tym bardziej że ona jest
cycusiowa...a on nie był...zresztą to już facet więc głu[pio by było...ale
czasem wieczorem przyłazi poleżeć i pogadac...miłe to...

[wana]

My też razem śpimy, spaliśmy z Ulcią, śpimy z Julciem i jest.... BOSKO!!!!
Uwielbiam to małe ciałko przetaczające się w nocy po mnie z jednej na drugą
stronę...!!!! Jak tatę złapie mała łapka za ucho to pieje ze wzruszenia!!!!
Kiedyś Ula przez pomyłkę zamiast do mnie, przyssała się mężowi do nosa, ale
było fajnie! I jak z tego rezygnować...????
Pozdrawiam
wana

[fizula]

Ale się ubawiłam z tego nosa;o))))!!! Warto było założyć to forum, choćby dla
przeczytania tej historii.

[norga]

My też śpimy we troje...jest to rekompensata za naszą nieobecnosć w ciagu dnia
i wygoda podczas karmienia. Miko też czasem się myli z której strony spi mama i
przez sen postękuje tacie o jedzonko...

[ulka271]

Witam!Ja też śpie z moimi chłopcami Dawid (4,5lat)mama, Tomi(1,5roku) tata też z
nami spał jak Tomi był mniejszy teraz za bardzo sie rozpycha i tata przeniusł
się z naszej sypialni do pokoju chłopców,brakuje mi tych nocek z mężem ale mam
nadzieje że jak Tomaszek będzie spać w swoim pokoju to starszy też tam sie
przeniesie pozdrawiam pa!

[anula731]

U mnie jest podobnie. Amelka śpi z nami na kanapie pod swoją kołderką. Łóżeczko
złożylismy juz dawno. Mała nie przespała w nim ani jednej nocy (najdłużej do
godz. 1 w nocy, a potem brałam ją na karmienie do siebie i juz zostawała do
rana). Teraz zasypia w naszym łóżku. Z kolei syn gdy był mały spał w łóżeczku
sam, a kiedy kupilismy mu juz duze łóżko zaczął w nocy przybiegac do nas. I tak
było prawie do 7 roku życia. Teraz ma 10 lat i wieczorem zawsze chce , aby go
utulic i posiedziec z nim najlepiej aż zaśnie.

[dagmama]

A ja miałam okropny problem. Ciągle wydawało mi się, że synek powinien spać w
łóżeczku i być tylko przynoszony na karmienie.

W dodatku mam taką amerykańką książkę "Pierwszy rok życia dziecka", z której
wynika, że dziecko powinno jak najwcześniej mieć nie tylko własne łóżeczko, ale
też własny pokój. Wiecie, jak to Amerykanie. Widać na filmach. Dziecko ma zawsze
własny pokój, a rodzice elektroniczną nianię u siebie.

Miotałam się i miotałam i spałam sama o wiele gorzej, kiedy Maluch spał w
łóżeczku. W końcu mąż zdecydował, żeby Maluch spał z nami.

Łóżeczko traktujemy jak kojec - bezpieczne miejsce, gdzie można na chwilę
zostawić Malucha samego.

[zuzaba]

Jak nasze dziecko w wieku 6m zaczęło bezproblemowo samo zasypiać i spać całą
noc, to my dopiero wtedy odpoczęliśmy. Inna jakość życia. Zapewniam.
A lęk o malca śpiącego samego w łózeczku, samemu w pokoju to taki jakby trochę
nerwicowy, a nie zasadny.

[wana]

My też się wysypiamy, czemu nie?
Co kto lubi.
Pozdrawiam
wana

[moofka]

zuzaba napisała:

> Jak nasze dziecko w wieku 6m zaczęło bezproblemowo samo zasypiać i spać całą
> noc, to my dopiero wtedy odpoczęliśmy. Inna jakość życia. Zapewniam.
____________
czyli za tobą szesc miesięcy nieprzespanych nocy
kilkakrotnego wstawania w ciągu nocy, przygotowywania butelek, kołysania,
śpiewania
czy jak tam jeszcze usypiasz dziecko
a dopiero potem upragniony komfort, o ile dobrze zrozumiałam
to przykro mi bardzo, ja bym nie dała się tak znęa nad sobą
od pierwszego dnia żyia mojego dziecka nie wiem, co to jest nieprzespana noc
własnie dzięki rodzinnemu gniazdku
zadnych usypialnych ceremonii, zadnych nocnych pobudek
i ciepło nam
zapewniam, ze jakosc zycia w niczym nie ustępuje twojej



> A lęk o malca śpiącego samego w łózeczku, samemu w pokoju to taki jakby
trochę
> nerwicowy, a nie zasadny.
________
no nie do konca
moja kolezanka w wyniku SIDS straciła czteromiesieczne dziecko
spało w swoim pokoiku, w swoim łózeczku, pod swoją kołderką
rok pózniej urodziła kolejnego synka
jeszcze w ciązy kupiła najdrozszą dostepną na rynku elektroniczną nianie
której potem i tak nie uzyła, bo ani jednej nocy synek nie przespał sam

[zuzaba]

> czyli za tobą szesc miesięcy nieprzespanych nocy
> kilkakrotnego wstawania w ciągu nocy, przygotowywania butelek, kołysania,
> śpiewania
> czy jak tam jeszcze usypiasz dziecko


Jakich butelek????
Cycem karmiłam. CYCEM. 15 miesięcy.
Czytaj uważniej.

to przykro mi bardzo, ja bym nie dała się tak znęa nad sobą
> od pierwszego dnia żyia mojego dziecka nie wiem, co to jest nieprzespana noc
> własnie dzięki rodzinnemu gniazdku
> zadnych usypialnych ceremonii, zadnych nocnych pobudek
> i ciepło nam
> zapewniam, ze jakosc zycia w niczym nie ustępuje twojej

A ja za to wiem, co to jest nieskrępowany niczym seks
I nie powiesz mi, że dossane przez pół nocy dziecko jest sprawcą komfortu. No,
chyba, że ktoś lubi spać nieruchomo na jednym boku.
Poza tym nie wiesz, jaka jest moja jakość życia, bo jej nie doświadczyłaś.

> moja kolezanka w wyniku SIDS straciła czteromiesieczne dziecko
> spało w swoim pokoiku, w swoim łózeczku, pod swoją kołderką

Przyczyny nagłej śmierci łóżeczkowej nie są jednoznacznie wyjaśnione, więc nie
demonizujmy.
Czy we własnym łóżku, czy w rodziców - mogła się zdarzyć. Przecież twierdzisz,
że spałaś, a nie stałaś na czatach. Więc co za różnica.
Poza tym moje dziecko miało słabe szanse na podduszenie się śpiąc na plecach,
na twardym materacu, bez poduszki, pod cienką kołderką. I nie groziło jej
przyduszenie czyimś ciałem.

[zuzaba]

Oj, kobiety.
Nic dobrego Wam nie wróżę.
Nasza córka śpi w swoim łóżku od urodzenia z małymi przerwami, a karmiłam tez
długo - 15 miesięcy. Od 6-tego misiąca przesypiała całą noc. Zasypia zawsze o
tych samych porach w swoim łóżeczku, które bardzo lubi.I nie jest to kwestia
przypadku, tylko odpowiedniego przyzwyczjenia. I nauka odrębności u dziecka.
Żadne dziecko w wieku 6 miesięcy nie potrzebuje jeść w nocy, pomijając fakt, że
to fatalne dla zębów, które po jedzeniu się powinno myć. Myjecie w nocy?
Znam parę takich, co dalej śpią z kilkulatkami.
Nie wyobrażam sobie wyrzucenia męża z łóżka tak poza tym.

Droga Zuzabo

[fizula]

Na szczęście nie wierzę we wróżby, tylko w Boga :o)
To, że maluch często się jeszcze pałęta po naszym łóżku, nie znaczy, że mąż
został zeń wyrzucony. Nic takiego nie miało miejsca w naszym przypadku. Mój mąż
też po prostu znosi radości i trudy rodzicielstwa razem ze mną i nie narzeka :o)
Nam po prostu odpowiada model gniazda rodzinnego. Zresztą człowiek jest jedynym
ssakiem, który "wywala" ze swojego gniazda własne małe.
Tak się składa, że jestem po studiach psychologii i przez 3 lata uczyłam się
psychologii rozwojowej. Niemowlę nie potrzebuje jeszcze odrębności (dopiero
zaczyna sobie uświadamiać, że jest kimś innym niż mama), ono potrzebuje przede
wszystkim bliskości drugiej osoby i zaspokojenia swoich podstawowych potrzeb.
> Żadne dziecko w wieku 6 miesięcy nie potrzebuje jeść w nocy, pomijając fakt,
że
>
> to fatalne dla zębów, które po jedzeniu się powinno myć. Myjecie w nocy?
Owszem niektóre starsze niemowlęta nie potrzebują jeść w nocy, ale większość
jednak potrzebuje. Może Cię to zdziwi, ale bardzo często jest tak, że właśnie
po 6 miesiącu dzieci potrzebują ssać w nocy częściej z kilku powodów:
# nie najadają się w dzień zafascynowane otaczającym światem;
# w nocy pokarm matki jest kaloryczniejszy, a starsze bardziej ruchliwe dziecko
potrzebuje takiego pokarmu (też do rozwoju mózgu);
# dodatkowe pożywienie jest przyswajane w niewielkim stopniu, oraganizm dopiero
uczy się je trawić;
Znam przypadki, że dzieci którym odmawiano piersi w nocy po prostu traciły na
wadze, pomimo, że na wszelkie inne pożywienie zjadały z iście wilczym apetytem
(i w dużych ilościach).
Zresztą potwierdza to doświadczenie wielu matek, których dzieci w pierwszym
półroczu wcale lub sporadycznie budziły się w nocy, a o wiele częściej zaczęły
się budzić właśnie w późniejszych miesiącach.
Co ciekawe jest to to, że nawet odruch ssania (jako odruch, zachowanie
niewyuczone) pomimo, że utrzymuje się do pół, najdalej do roku, w nocy jest też
obecny w drugim roku życia.
Proponuję się nie martwić o stan uzębienia naszych pociech, ponieważ ma on się
dobrze :o) Tak się składa, że próchnica butelkowa nie dotyczy dzieci karmionych
piersią z kilku względów:
* brodawka jest wciągnięta przez dziecko ssące pierś głęboko aż do granicy
podniebienia twardego i miękkiego (smoczek z butelki jest płytko w buzi), a
więc mleko matki nie styka się z zębami;
* dziecko musi intensywnie ssać, żeby mleko wypływało z piersi (ssanie
nieodżywcze nie daje mleka, ale za to pomaga dziecku w zasypianiu);
* mleko matki posiada właściwości przeciwpróchnicze;
Moje dzieci pewnie nie są pewnie tak idealne jak Twoje, bo zasypiają o różnych
porach, przyzwyczajenia im się zmieniają, ale i tak są z nich kochane
urwipołcie ;o)
Bywajcie zdrowi!

[zuzaba]

> Na szczęście nie wierzę we wróżby, tylko w Boga :o)

Ja też wierzę w Boga. "Wróżę Wam" to związek frazeologiczny pełniący rolę
przenośni znaczący tyle, co "Myślę, że będzie tak i tak". Nie ma on nic
wspólnego z dosłownym sensem czsownika "wróżyć".

Nam po prostu odpowiada model gniazda rodzinnego. Zresztą człowiek jest jedynym
>
> ssakiem, który "wywala" ze swojego gniazda własne małe.
Fakt. Zauważ też, że człowiek jest jedynym ssakiem, który o chore i kalekie
potomstwo się troszczy, a nie wyrzuca na zbity pysk. Przynajmniej większość
ludzi.
Poza tym człowiek jest jedynym ssakiem, dla którego seksualna więź z drugim
człowiekiem nie służy jedynie prokreacji.
Nie wierzę i nikt mi nie wmówi,że permanentna obecność dziecka w małżeńskim
łożu na tę więź nie wpłynie.
Kochacie się przy dziecku?
Macie swobodę kochania się?

Owszem niektóre starsze niemowlęta nie potrzebują jeść w nocy, ale większość
> jednak potrzebuje. Może Cię to zdziwi, ale bardzo często jest tak, że właśnie
> po 6 miesiącu dzieci potrzebują ssać w nocy częściej z kilku powodów:
> # nie najadają się w dzień zafascynowane otaczającym światem;
> # w nocy pokarm matki jest kaloryczniejszy, a starsze bardziej ruchliwe
dziecko
>
> potrzebuje takiego pokarmu (też do rozwoju mózgu);
> # dodatkowe pożywienie jest przyswajane w niewielkim stopniu, oraganizm
dopiero
>
> uczy się je trawić;

Z całym szacunkiem, ale w kwestii żywienia bardziej przemawiają do mnie opinie
lekarzy, niż psychologów.
Dziecko 6 miesięczne, prawidłowo rozwijające się, przybierające na wadze, nie
mające problemów z wchłanianiem nie potrzebuje jeść w nocy.
Oczywiście, że w dzień mogą zapomniec o jedzeniu, ale chyba od tego są rodzice,
aby dawać im regularnie jeść. Karmienie na żądanie jest dobre na początku, a
potem wprowadza się regularne pory posiłków.
Nie piszę, że dziecko nie ma ssać mleka, ale że w nocy nie musi. Dziecko po 6
miesiącu spożywa też inne rzeczy i nocny, kaloryczny pokarm nie odgrywa już
takiej roli.

* brodawka jest wciągnięta przez dziecko ssące pierś głęboko aż do granicy
> podniebienia twardego i miękkiego (smoczek z butelki jest płytko w buzi), a
> więc mleko matki nie styka się z zębami;

Jakim zatem cudem dzieci mają na języku, policzkach kłaczki podtrawionego
mleka, skoro pokarm wpada od razu do gardła?

> Moje dzieci pewnie nie są pewnie tak idealne jak Twoje, bo zasypiają o
różnych
> porach, przyzwyczajenia im się zmieniają, ale i tak są z nich kochane
> urwipołcie ;o)

Mam jedno dziecko. I nie twierdzę, że jest idealne, bo byłoby to fałszem. Nie
ma ludzi idealnych.
A kochane są wszystkie dzieci

Pozdrawiam
Zuza

[wana]

Wiesz, każdy robi tak, jak mu najbardziej pasuje. Nam (mi i mężowi) odpowiada
wspólne spanie, nasjpierw z jednym, potem z drugim dzieckiem. A i życie intymne
nabrało polotu i wigoru, bo nie tylko w łóżku się odbywa. A jeśli czasem w
łóżku, to też nie szkodzi.
Mój synek, mając 15 miesięcy budzi się czasem na karmienie nocne, tak samo, jak
budziła się jego siostra. Oboje mają zdrowe zęby, bez nawet śladów ubytków, a
żadne z nich nie zna butli.
A śpi się razem baaardzo dobrze. Dziecko ze wspólnego spania niedługo wyrośnie,
a nam, rodzicom, pozostanie żal za tym ciepłym ciałkiem (przynajmniej mi i
mężowi)
Pozdrawiam
wana

[fizula]

zuzaba napisała:

> > Na szczęście nie wierzę we wróżby, tylko w Boga :o)
>
> Ja też wierzę w Boga. "Wróżę Wam" to związek frazeologiczny pełniący rolę
> przenośni znaczący tyle, co "Myślę, że będzie tak i tak". Nie ma on nic
> wspólnego z dosłownym sensem czsownika "wróżyć".
Raczej nie zrozumiałaś mnie, to było żartobliwie powiedziane (razem z
uśmieszkiem :o). Oczywiście rozumiem ów związek frazeologiczny, ale nie wierzę
w Twoje wnioski, ponieważ się nie sprawdzają w moim przypadku.
> Kochacie się przy dziecku?
> Macie swobodę kochania się?
Uważam tego rodzaju pytania nie na miejscu (bo nie mam tendencji
ekshibicjonistycznych). Ale już pisałam, że jak małżonkowie są skłóceni, to i
wspólne spanie im nie pomoże, a jak się dogadują i mają ochotę na okazywanie
sobie miłości, to dziecko nie stanie im na przeszkodzie.
> Z całym szacunkiem, ale w kwestii żywienia bardziej przemawiają do mnie
opinie
> lekarzy, niż psychologów.
> Dziecko 6 miesięczne, prawidłowo rozwijające się, przybierające na wadze, nie
> mające problemów z wchłanianiem nie potrzebuje jeść w nocy.
> Oczywiście, że w dzień mogą zapomniec o jedzeniu, ale chyba od tego są
rodzice,
>
> aby dawać im regularnie jeść. Karmienie na żądanie jest dobre na początku, a
> potem wprowadza się regularne pory posiłków.
> Nie piszę, że dziecko nie ma ssać mleka, ale że w nocy nie musi. Dziecko po 6
> miesiącu spożywa też inne rzeczy i nocny, kaloryczny pokarm nie odgrywa już
> takiej roli.
W tym momencie nie pisałam jako psycholog, jestem też konsultantem laktacyjnym.
Znam więc takie sytuacje, w których mama przestawała właśnie karmić piersią w
nocy (bo dziecko, według niej duże i "już nie potrzebuje"), a dziecko zaczynało
nie przybierać na wadze. Inne pożywienie nie jest jeszcze tak dobrze
przyswajalne, więc pomimo że w dzień się niemal objadało, to było mu za mało.
Laktacja też zmniejsza się bez nocnych karmień. Na podstawie jednego dziecka
(Twojego) nie można oceniać innych, bo dzieci są naprawdę różne. I potrafią
bardzo zaskakiwać.
> Jakim zatem cudem dzieci mają na języku, policzkach kłaczki podtrawionego
> mleka, skoro pokarm wpada od razu do gardła?
Zgadza się, zwłaszcza małe niemowlęta, które łatwo się krztuszą, nie umieją
jeszcze bardzo dobrze ssać, ulewa im się też. Mleko idzie do gardła, ale po
języku, który zwija się w taką rynienkę, stąd na języku, zwłaszcza w dalszej
części ma prawo być mleczko.
Mam taką prośbę, skoro nie jesteś obecnie karmiącą mamą, to proponuję, żebyś
powściągnęła swój język. To forum jest przeznaczone dla mam karmiących i ma
służyć ich wspieraniu, a nie dołowaniu (będę usuwać posty, które po prostu będą
niepotrzebną krytyką innych). Podyskutować sobie możesz na innych forach. Nie
neguję Twojego sposobu postępowania z dzieckiem, może też służyć dziecku
przyzwyczajenie od początku do własnego łóżeczka. Jednak życzę więcej
zrozumienia dla innych sposobów postępowania.
Życzę zdrówka!

[kia5]

> To forum jest przeznaczone dla mam karmiących i ma
> służyć ich wspieraniu, a nie dołowaniu (będę usuwać posty, które po prostu
będą
>
> niepotrzebną krytyką innych).

a dop tej pory myslałam, że forum to ma zapewnić mamom RZETELNA informację...


> Jednak życzę więcej
> zrozumienia dla innych sposobów postępowania.

i vice versa

> Życzę zdrówka!
Dziekuję i pozdrawiam również
wierna choć milcząca raczej czytleniczka

[zuzaba]

Dzięki, Kia

[zuzaba]

Bardziej ekshibicjonistyczne jest kochanie się przy dziecku, niż używanie
wspomnianego czasownika, IMHO.
Cóż.
Nie mój cyrk, nie moje małpy.

[jagandra]

> Nie mój cyrk, nie moje małpy.

To nie było grzeczne.
Miałam nie odpisywać, ale jednak poczułam się sprowokowana. Zuzabo, porozmawiaj
czasem z kobietami, które mają co najmniej 3 dzieci. One z reguły mówią, że
każde dziecko jest inne, jedno było spokojne i dużo spało, szybko też zaczęło
przesypiać noce we własnym łóżeczku, a drugie - dużo płakało, trzeba było je
często nosić i długo budziło się w nocy. Przypisywanie zachowania niemowlęcia w
100% sobie jest po prostu egocentryczne. Niemowlę może mieć kłopoty z
trawieniem, więcej chorować, być bardziej wrażliwe na otaczające bodźce itd.
Wiesz, wyprowadziłam moją córeczkę do jej łóżeczka, gdy miała 2 miesiące,
ponieważ w tym czasie budziła się tylko raz na karmienie. Trwało to niestety
tylko miesiąc. Od tej pory śpimy razem, bo gdybym miała po kilka razy wstawać
do niej w nocy, byłabym cieniem siebie. Ty miałaś farta - trafiło Ci się
dziecko, które w wieku pół roku zaczęło przesypiać noce. I tyle.

[zuzaba]

Od tej pory śpimy razem, bo gdybym miała po kilka razy wstawać
> do niej w nocy, byłabym cieniem siebie.

A ojciec dziecka (nie piszę mąż, bo różnie bywa)? Spał?
I tylko Ty wstawałaś?
No to mu pogratuluj.
Wiesz, naze dziecko też budziło się po parę razy w nocy, ale mój mąż nie
zapomoinał w nocy, że ma córkę i wstawał do niej.


>Ty miałaś farta - trafiło Ci się
> dziecko, które w wieku pół roku zaczęło przesypiać noce. I tyle.

Ja nie miałam farta.
My nasze dziecko NAUCZYLIŚMY spać. Polecam książkę "Każde dziecko może nauczyć
się spać". Zajęło to 3 dni. Możesz poczytać entuzjastyczne opinie na e-dziecku.

Znam kobiety z 2,3 dziećmi. Błogosławią w/w książkę i żałują, że nie znały jej
wcześniej.

[wana]

Nie ma się o co sprzeczać - jedni śpią razem, inni osobno. Ja śpię (mąż też)
razem z dzieckieem i nie wiemy, co to nieprzespana noc, wstawanie do dziecka,
itp. Jest nam tak dobrze i już. Książkę i metodę "uśnij wreszcie" uważam za
barbarzyństto, ale jest to moja prywatna (podkreślam - prywatna) opinia. Moje
dzieci zasypiają normalnie, zawsze tak było, bez stresowania jakąś specjalną
metodą.
I nam jest tak dobrze, a że innym nie - nie nasza sprawa.
Pozdrawiam
wana

[zuzaba]

Nie znam książki "Uśnij wreszcie", słyszałam tylko, że istnieje. Pisałam
o "Każde dziecko może nauczyć się spać".
Ale nie ma to jak przekręcić czyjeś słowa na własny użytek.
W książce przeze mnie wspomnianej nie ma nic brutalnego. Autorzy to psycholog
zajmujący się badaniami snu i pediatra.

>I nam jest tak dobrze, a że innym nie - nie nasza sprawa.

Myślałam,że forum słuzy do wyrażania swoich opinii i bronienia ich, a nie
śpiewania jednym głosem. Najwyraźniej się pomyliłam.

[wana]

Oj, nie bądź taka przewrażliwiona w piątek Nie chciałam nikogo urazić -
poprostu mnie taka czy inna metoda odstręcza. Może nie wyraziłam się
wystarczająco delikatnie, ale chodziło mi o to, że nie ma co podgrzewać
dyskusji, zaś wymienić poglądy - tak. I chodziło mi o to, że nie potępiam
ludzi, którzy robią inaczej, nie mam zamiaru prowadzić przeciwko "innorobcom"
krucjaty - tylko tyle miałam na myśli.
Jeśli Cię uraziłam, przepraszam ))
Pozdrawiam
wana

[fizula]

> Myślałam,że forum słuzy do wyrażania swoich opinii i bronienia ich, a nie
> śpiewania jednym głosem. Najwyraźniej się pomyliłam.
Do czego służy to forum, przeczytaj w nagłówku, a przede wszystkim KOMU (nie
bardzo rozumiem dlaczego się upierasz tu pisać, skoro nie jesteś ani mamą
karmiącą, ani nie widać z Twojej strony starania się, żeby pomagać innym
mamom). Forum to nie służy udowadnianiu innym, że nie mają racji. Jak widać z
różnorodności wątków, dopuszczalne są różne opinie, ale już nie brak kultury.
zuzaba napisała:

> Nie znam książki "Uśnij wreszcie", słyszałam tylko, że istnieje. Pisałam
> o "Każde dziecko może nauczyć się spać".

Obie książki czytałam, zawierają oczywiście pewne wartościowe uwagi dotyczące
snu, ale sama metoda (ta samam w obu pozycjach) jest bardzo kontrowersyjna.
Oprócz zachwytów nad tą książką czytałam i słyszałam też wiele głosów o
szkodliwości tej metody. W każdym bądź razie nie podoba mi się w niej
nieznajomość przez autorów fizjologii laktacji oraz to, że uczy rodziców
swoistego znieczulania się na głos własnych dzieci.
Bywajcie zdrowi!

[jagandra]

> A ojciec dziecka (nie piszę mąż, bo różnie bywa)? Spał?
> I tylko Ty wstawałaś?
> No to mu pogratuluj.
> Wiesz, naze dziecko też budziło się po parę razy w nocy, ale mój mąż nie
> zapomoinał w nocy, że ma córkę i wstawał do niej.

Gdyby mój mąż stwierdził, że woli by mała spała w łóżeczku, na pewno bym od
niego oczekiwała, by wstawał np. co drugą noc i przynosił mi ją do karmienia.
Wiesz, nie odsuwam męża od opieki nad małą, wręcz przeciwnie, często też
zmieniam zdanie na temat metod wychowawczych pod jego wpływem (choć oczywiście
nie zawsze).
Popularne podejście, że spanie z dzieckiem to wygryzienie męża z jego pozycji
kojarzy mi się tak, jakby facet był drugim dzieckiem, którego potrzeby kobieta
musi zaspokajać. Nie twierdzę, że tak jest akurat u Ciebie. Nasza rodzina w
każdym razie składa się z 2 osób dorosłych i jednego dziecka. 2 dorosłe osoby
współdecydują o tym, co "robią" z dzieckiem, między innymi o tym, gdzie ono śpi.

> Ja nie miałam farta.
> My nasze dziecko NAUCZYLIŚMY spać. Polecam książkę "Każde dziecko może
nauczyć
> się spać". Zajęło to 3 dni. Możesz poczytać entuzjastyczne opinie na e-
dziecku.

Acha, myślałam, że samo zaczęło przesypiać noce. Bo są takie dzieci, które
nawet wcześniej zaczynają przesypiać noce i nie trzeba ich tego uczyć.
Co do metod "uczenia" dziecka zasypiania - nie są dla mnie. Uważam, że
sytuacja, kiedy matka nie reaguje na rozpaczliwy płacz własnego dziecka, po
prostu jest niedobra. Czy w ten sposób rzeczywiście uczy się dziecka zasypiać?
Wydaje mi się, że raczej się go uczy, że w chwili, gdy jest mu źle i potrzebuje
bliskości rodziców, nie może na to liczyć. Takie jest moje zdanie, możesz mieć
oczywiście inne.

"Myślałam,że forum słuzy do wyrażania swoich opinii i bronienia ich, a nie
śpiewania jednym głosem. Najwyraźniej się pomyliłam."

Zuzabo, to jest forum o długim karmieniu piersią. To bardzo specyficzne forum,
na którym piszą kobiety mające odwagę iść pod prąd ogólnie obowiązującym
przekonaniom. Karmimy piersią wbrew opinii otoczenia, a nawet niektórych
lekarzy. Wiele z nas śpi razem z dziećmi.
Jeśli chcesz wymienić opinie z osobami różnie myślącymi, rozpocznij wątek na
emamie lub edziecku.
Jestem ateistką, a nie wchodzę na forum "wychowanie w wierze", aby krytykować
osoby tam piszące. Zresztą nie widzę w ogóle powodu do takiej krytyki - ich
wybór, ich życie. Tym się różnimy.

Jagandra

[anisr]

Hej, zastanawiałam się czy wziąć udział w tej (trichę nierównej)dyskusji.I
owszem wezmę.Co do cytowanej książki-znam, ale nie polecam, bo traktuje dzieci
sztampowo, dając "instrukcję obsługi".A tak naprawdę to spór trwa chyba o
pryncypia a nie o wspólne spanie.Mam 2 córki.Starsza spała z nami do 1.5
roku,potem dostała swój pokój ale często w nocy przychodziła.Trochę ,fakt mnie
to męczyło.Młodsza spała w swoim łóżeczku do 5 miesięcy, dopóki nie przestała
przybierać na wadze!(tak, Fizula ma rację!). Teraz śpi z nami imnie to nie
męczy, bo już wiem że dzieci tak szybko rosną...Nie będę mieć raczej więcej
dzieci więc się"nacieszam" póki czas.A mąż i tak pracuje na nocki(to nasz
wspólny wybór bo ja wróciłam do pracy), intymność jest rzadziej, ale
jaka)))))).óboje sięwzruszamy patrząc na tego naszego człowieczka.A pryncypia
o których pisałam?Jeśli ktoś podchodzi do dziecka jako intruza oddzielającego
od męża to będzie walczył o jak najszybszą samodzielność. Nie piszę tu o Tobie
Zuzabo! tylko bardziej ogólnie.Zyczę szczęścia, każdy podąża swoją drogą. Acha,
miło by było gdybys odezwała się kiedys jeśli zdecydujesz się na powiększenie
rodziny.Może wtedy znów podyskutujemy?Pozdrawiam serdecznie Ania

[moofka]

zuzaba napisała:

> Bardziej ekshibicjonistyczne jest kochanie się przy dziecku, niż używanie
> wspomnianego czasownika, IMHO.
> Cóż.
> Nie mój cyrk, nie moje małpy
____________________________
z całą pewnością
ale dlaczego jako jedyne miejsce do bzykania uparcie i po raz kolejny
wymieniasz łóżko li i jedynie
zaprawde majac wystarczającą ilosc pomieszczen w domu nie trzeba robic tego po
ósmej w łóżku i pod kołderką
a dziecie niech sobie śpi smacznie - wszystko jedno gdzie
jesli nie spi (wszystko jedno czy w łozku duzym czy małym) to ja luzu nie mam,
sorry
jakos mnie to krepuje
ciebie nie?

[zuzaba]

> z całą pewnością
> ale dlaczego jako jedyne miejsce do bzykania uparcie i po raz kolejny
> wymieniasz łóżko li i jedynie
> zaprawde majac wystarczającą ilosc pomieszczen w domu nie trzeba robic tego
po
> ósmej w łóżku i pod kołderką
> a dziecie niech sobie śpi smacznie - wszystko jedno gdzie

Oczywiście, że nie. Ale jest miejscem wygodnym i przytulnym.
Tryb życi, jaki prowadzimy ogranicza chyba jednak seks do godzin wieczorno-
nocno-rannych i dla mnie przynajmniej najlepiej robi się to w łóżku, a nie
kombinuje, gdzie by tu się ukryć.
Poza tym chore jest dla mnie wymienienie męża na dziecko w łóżku, co sporo z
Was robiło.
Wnoszę również, że zasypiasz z dziećmi, czyli jednak o ósmej. Czy tez może je
usypiasz w swoim łóżku i chyłkiem uciekasz?

> jesli nie spi (wszystko jedno czy w łozku duzym czy małym) to ja luzu nie
mam,
> sorry
> jakos mnie to krepuje
> ciebie nie?

Ale o co Ci chodzi?
Czy ja gdzieś napisałam bądź insynuowałam,że się kochamy przy nieśpiącym
dziecku?

[moofka]

zuzaba napisała:

>
> Oczywiście, że nie. Ale jest miejscem wygodnym i przytulnym.
_______________________
ale nie jedynym, przyznaj
ja całe mieszkanie mam wygodne i przytulne
nie specjalnie tez uwielbiam seks pod kołderką po ciemniutku

> Tryb życi, jaki prowadzimy ogranicza chyba jednak seks do godzin wieczorno-
> nocno-rannych i dla mnie przynajmniej najlepiej robi się to w łóżku, a nie
> kombinuje, gdzie by tu się ukryć.
_________________
jak juz sie na to łozko uprzemy zawsze mozna wyjąc czyste pranie z łózeczka i
przeniesc tam dzidona, czyz nie?
zresztą oprócz sypialni mam tez rozłozystą sofke w salonie
szeroką wanne i jeszcze wiele nie mniej przytulnych zakamarków
nie wiem tylko dlaczego za wszelką cene chcesz nam udowodnic, ze to tylko twoje
pozycie malzenskie pod kolderka jest super ekstra a ktos kto lubi spac z
maluchem albo len mu w nocy wstawac - jak mi na przykład - musi byc
seksualnym nudziarzem albo impotentem albo miec malzenskie problemy

> Poza tym chore jest dla mnie wymienienie męża na dziecko w łóżku, co sporo z
> Was robiło.
> Wnoszę również, że zasypiasz z dziećmi, czyli jednak o ósmej. Czy tez może je
> usypiasz w swoim łóżku i chyłkiem uciekasz?
__________________
raz tak a raz tak
a czasem jestem tak padnieta ze zasypiam zanim mały zasnie
i co z tego?
zasadniczo dziecka nie usypiam
zasypia samo kiedy jest spiące
jak juz mówiłam nie mamy ceremonii usypialnych i wrzasków
moje dziecko lubi spac i lubi zasypiac
kiedy jest zmeczone chetnie kładzie sie samo, poniewaz łozko kojarzy mu sie z
ciepłym przytualnym miejscem i ze spokojem a nie z samotnoscia na przykład

> > jesli nie spi (wszystko jedno czy w łozku duzym czy małym) to ja luzu nie
>
> mam,
> > sorry
> > jakos mnie to krepuje
> > ciebie nie?
>
> Ale o co Ci chodzi?
> Czy ja gdzieś napisałam bądź insynuowałam,że się kochamy przy nieśpiącym
> dziecku?
____________________
nie ale ty sugerujesz to tym, którzy spia z maluchem
co wiecej sugerujesz ze robia to kiedy dziecko jest w łozku
jestes az tak zlosliwa czy az tak niedomyslna
a moze myslisz, ze kazdy kto spi z dzieckiem to zboczeniec?
niesłusznie, nie wolno wszytskich swoją miarką mierzyc

[wana]

A my śpimy "w gneiździe" cała trójką - starsza córa sama przeniosła się do
swojego łóżeczka, jak do tego dorosła (i było to w wieku 2,5 lat, więc n ie tak
późno). Wszyscy jesteśmy zadowoleni (mąż też), dla nas taka sytuacja jest
źródłem radości, nie kłopotów.
Każdy wybiera, co mu pasuje, my wybraliśmy ciepłe gniazdko, które umacnia naszą
więź.
Pozdrawiam
wana

[maja1101]

I my też razem śpimy odkąd Maja skończyła 2 tygodnie (teraz ma 15 m-cy).Przez 2 tygodnie nie protestowała odkładana do łóżeczka,za to potem się zaczęło...
Coraz częściej jednak myślę o odstawieniu jej od piersi bo ostatnio zaczęło sprawiać jej frajdę gryzienie moich brodawek co,jak pewnie większość z Was wie,jest bardzo bolesne

[iurandum]

Wiecie może że obgadujemy wasz wątek na etata?
Jeśli chcecie poznać zdanie meskiej reprezentacji forum, zajrzyjcie:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=568&w=22890051

[monika_oli]

No i wynika z tego, że nie każdy eTata uważa spanie z maluchem za tragedię.
Tatusiowie dziekuję za Wasze opinie.
m.

[kia5]

no nie raptem jeden post na kilka pochdzi od taty, ktoremu się wspolen
spanie podoba ))
pozdrowienia!

[fpaprocki]

chyba was wszystkich pogielo, przepraszam za wyrazenie ale takie slowo jako
pierwsze mi na mysl przyszlo czytajac te wszystkie wypowiedzi. A powiedzcie mi
czuje w tym momencie ojciec? Co sobie mysli ojciec nie mogacy sie troche z mama
popiescic gdyz zawsze jest ten tak cudny swiadek.Jak bardzo kocham swoja corke
to uwazam ze wszystko powinno miec rece i nogi. Kobiety nie zapominajcie z
zachwytu o swoich mezczyznach!!!
Pozdrawiam

[anisr]

Uff....jeśli wychodzisz z założenia że kochać się można tylko w nocy i tylko we
własnym łóżku to wyrazy współczucia....

[wana]

Ojciec? Przynajmniej ojciec moich dzieci czuje się doskonale, lubi, jak się do
niego przytula z ufnością takie małe ciałko - wtedy czuje sie prawdziwym
tatusiem, zdolnym rozproszyć wszystkie obawy i lęki swoich dzieci. A co do
pieszczot z mamą, no cóż, żadne z nas nie narzeka, wystarczy zamienić własny
egoizm na odrobinę fantazji, prawda? ))
Pozdrawiam
wana (której nie pogieło, jej męża tez nie)

[dagmama]

Czytając komentarze "Śpimy razem" na e-tacie odniosłam nieprzyjemne wrażenie, ze
niektórzy ojcowie akceptują pojawienie się dziecka, karmienie piersią i w ogóle
uwagę mu poświęcaną, ale jakby w oderwaniu od siebie. Oczywiście również się
dzieckiem zajmują, wstają w nocy i tak dalej, ale traktują je jako zagrożenie
dla ustalonych wcześniej kontaktów z żoną. Niech śpi w łóżeczku i nie
przeszkadza. Rzeczywiście, zupełnie, jakby - jest to myśl Jagandry - bali się,
ze z powodu dziecka ich potrzeby nie zostaną zaspokojone.
Traktują dziecko trochę jak rywala w walce o zainteresowanie kobiety.
Dla mnie spanie razem oznacza, ze jesteśmy rodziną, a nie parą z dzieckiem.
Mój mąż mawia, że "jest to kolejna osoba do kochania".
Ma również teorię, że lęki dzieciństwa (przed ciemnością, potworami) wynikają ze
spania z dala od rodziców - obrońców, których trzeba wołać, by przyszli i
pocieszyli. Czyli nie ma ich, gdy są potrzebni.
Dziecko nie jest dojrzałą osobą i nie widzę powodu, by je takową robić na siłę.
Moim marzeniem jest, by nasz synek "dorósł" do własnego łóżka.
Wzrusza mnie obawa o życie seksualne "śpiących razem"))
Nie ma powodu do obaw))

[fizula]

Ileż emocji wzbudza ten temat! Ciekawe jest to, że właściwie my
śpiący "rodzinkami" nie krytykujemy tych, którzy śpią osobno. Nie zarzucamy, że
nie kochają siebie nawzajem ani swoich dzieci. W sumie, co nam to przeszkadza?
Skoro im i ich dzieciom odpowiada spanie oddzielne, to proszę bardzo, nie widzę
przeszkód. Mi i mężowi na razie odpowiada spanie razem, obserwujemy malucha czy
już zaczął dorastać do samodzielnego spania. Nie ma obaw, nie zamieniamy
zamieniać swojej małżeńskiej relacji na relację rodzic-dziecko, ale rozumiemy
potrzebę bliskości naszych pociech, z której dzieci tak szybko "wyrosną".
Myślę, że kilka miesięcy, może kilkanaście i będziemy przygotowywać malucha, że
może spać we własnym łóżku. A my znów będziemy cieszyć się naszą "osobnością" i
wspominać miło maleństwo tulące się raz do mamy, raz do taty.

[tarka77]

My też spimy razem , a co! Wychodzimy z załozenia,ze dzieciaczek musi do
wszystkiego dorosnac, do własnego łózeczka, do odstawienia od piersi, do
korzystania z nocniczka. Ale to tylko nasze zdanie i kazdy niech robi jak chce.

[dorota.alex]

Jagoda (11 miesiecy) zasypia w swoim luzeczku i spi okolo 3-4 godzin. Gdy sie
obudzi na karmienie, to juz zostaje w naszym lozku. Raz z mojej lewej, raz z
prawej. Nie wiem nawet ile razy je w ciagu nocy bo przysysa sie samodzielnie.
No wiec spimy w trojke, a nad ranem przychodzi ze swojego pokoiku Kuba (3
latka) ze swoja poduszka i uklada sie w wezlowiu w poprzek (wzdluz juz sie nie
miescimy). Mielismy jeszcze niedawno psa sypiajacego w nogach, ale niestety
zakonczyl zycie (