14 miesięcy i nic nie umie, niczego nie rozumie

[kiruba]

Tak jak juz pisalem mam wnuka autystyka i tylko dzieki wczesnej terapi i stwierdzeniu autyzmu /mial 1,5 roku /jest juz prawie zdrow .Ma obecnie 4 latka i jest prawie geniuszem ,ma wprawdzie klopoty z mowa ale nie znaczne ,terapia w pierwszych latach cofa

Nie zwlekaj!!!

[etna100]

Nie słuchaj tych wszystkich, ktorzy wiedza najlepiej albo przypuszczaja, ze nic
sie nie dzieje! Mnie tez tak powtarzali, łącznie z pediatra a pozniej sie
okazalo, ze dziecko unikneloby dlugiej rehabilitacji, gdyby zareagowac
odpowiednio wczesnie. Wszyscy mnie uspokajali! Dziecko rozwija sie we wlsnym
tempie, nie przesadzaj, poczekaj. Bzdura! Szczegolnie mnie wkurzaja takie typki
co to przekonane o wlasnej madrosci jeszcze sie wyzlosliwiaja, lolaboga do
ksiedza czy przedszkola internetowego. Puknijcie sie w glowe! Widac, ze macie
nikle pojecie o tym, co piszecie. Szczesliwie dla was i waszych dzieci, jesli je
oczywiscie macie.
Jasne, ze to nie musi byc nic powaznego, ale jezeli jest chocby
prawdopodobienstwo, to trzeba reagowac od razu. Pojscie do neurologa,
psychologa, pedagoga, logopedy dziecku nie zaszkodzi. Wiem, co mowie, moj synek
tez ma 14 m-cy i jest pod opieka tych wszystkich specjalistow, a potrafi wiecej
niz twoja mala (nie wiem co by potrafil gdybym nie trafila do rozsadnego
lekarza). Dostalas tu wiele bardzo rozsadnych rad od ludzi, warto z nich
skorzystac. Nie dlatego, ze z twoja corka na pewno jest cos nie tak, tylko
dlatego, ze wczesne wspomaganie rozwoju jest bardzo wazne. Pozdrawiam

[voxanka]

Naprawdę "gratuluję" wszystkim "specjalistom", którzy diagnozują nie obejrzawszy
dziecka! Nie straszcie dziewczyny!Studiuję podyplomową logopedię i mam kontakt
ze świetnymi fachowcami. Jeśli jesteś z W-wy mogę wskazać Ci miejsca, w których
nie trafisz na konowałów.
Jedno jest pewne - dziecko zbadać musisz, przede wszystkim po to, żeby się
uspokoić. pozdrawiam.

Idz do lekarza dla spokoju

[majan2]

Idz do lekarza, tylko rozsadnego neurologa, niech na nia popatrzy. Moja corka
zaczela chodzic jak miala 16 miescy, siedzie-11. Bardzo sie streseowalam, ale
byla rechabilitowana i pod okiem dobrej neurolog w CZD, dzis ma 2 lata, biega
jak blyskawica i buduje krótkie zdania. Idz, jak cos jej jest to im wczesniej
zostanie zdiagnozowane tym lepiej

[kakaowa]

Bo to co powiedziałam nie miało poprawic samopoczucia. Takie są realia. Jedni rozwijają się szybciej inni wolniej.
Ale, jeżeli czujesz, że z dzieckiem jest coś nie tak poprostu skonsultuj się z lekarzem.

[michalmu]

Moj syn Jacek ma 24 lata i tez nic nie umie.
Darmozjad.

Michalmu...to tak jak mój mąż - Jacek

[zebra12]

Ma prawie 40 lat i tez niewiele umie...

[mhr-cs]

moze go zle wychowalas

[mhr-cs]

to nie zawsze jest prawda
lekarze zarabiaja a jak rodzice sami
sobie nie daja rady jak moga pouczyc dziecka
czeba samemu byc madrym

[mhr-cs]

w tym wieku
czy rodzice nie widza wczesniej ze z dzieckiem
jest cos nie w porzadku
pomysl jezeli umiesz albo trzeba samemu isc do lekaza
niestety taka mam opinie jak widze ludzi na ulicy

[mhr-cs]

ja widze jak sie matki na ulucy zachowoja
ja rormawialam z dzieckiem juz od pierwszego dna
jak byl w brzuchu
i po urodzeniu tez z dzieckiem trzeba rozmawiac
normalnie a nie jakies glupie sluwka
ha ha hi hi i tak dalej
ja zawsze tak rozmawialam jak z dorosla osoba
od pierwszego dnia urodzenia i nie kupowalam zadnych
glupich zabawek moja corka ma teraz 11 lat
i jest wspaniala
dziecko to nie zabawka
ale 14 miesiecy to juz za puzno

[mhr-cs]

jak mozna czekac do 16 misiecy aby stwierdzic
ze z dzieckiem jest cos nie w porzadku
rozmowa z dzieckiem jest bardzo wazna od pierwszego dnia
po urodzeniu
wyksztalcenie rodzicow nie ma z tym nic wspolnego

Po prostu: lepiej dmuchać na zimne...

[zebra12]

...niż coś przeoczyć!
Moja koleżanka ma synka. Jakoś minął rok, a on nie chodził. Potem
półtora roku i nic. W końcu 2 latka, 2,5 roku.....Lelarze
uspokajali, że zacznie chodzić, że wcześniaczki tak mają, że dzieci
się różnie rozwijają.
Gdy miał 3 latka w końcu zdiagnozowano go...: DPM!!!
Tylko, że on mógł być rehalilitowany juz od kilku lat! Te
bezpowrotnie zostały stracone dla rehablilitacji.

Dlatego warto szukać, drążyć, pytać, być natrętną, nudzić, prosić o
skierowania.
To nasze dziecko i nikomu oprócz nas na nim nie będzie tak zależało
jak nam!
Dla własnego spokoju warto! Bo jak jest zdrowa, to dla uspokojenia
trzeba iść do specjalistów, a jak jest coś nie tak, to trzeba szybko
dać dziecku szansę leczenia!

[jovi78]

Zgadzam się z Zebrą w 100% - lepiej dmuchac na zimne...
Może po prostu jest tak, że Twój raczkujący maluszek jest zbyt zajęty
poznawaniem świata, by wykonywać Twoje "polecenia".

[joanna33399]

Jeszcze raz wam przypmne o metodzie Domana. On opracowal ja dla
chorych dzieci (e.g. autyzm, paraliz). Dziala cuda - tu jest ich
link - oni maja instytuty tez we Wloszech, Hiszpanii, Francji. Warto
sprawdzic. Oto ich link: www.iahp.org/
Nie chce brzmiec jak jakas nawiedzona, ale tyle juz slyszlam a
propos szkod wyrzadzonych dzeciom szczepionkami. Wiekszosc
szczepionek jeszcze do niedawna miala rtec jako przetrwalnik. Rtec
to jest jeden z najbardziej toksycznych metali. Jesli sie martwisz o
to, sprawdz swoje dziecko (to jest badanie krwi) o poziom metali
ciezkich w dziecka oragnizmie. Jesli jest wysoki, przestan szczepic
(ale to jest b. indiwidualna decyzja) albo jest takie leczenei ktore
usuwa metale ciezkie z ich organizmu. Drugie to odpowiednia dieta
dla dziecka - trzeba wykluczyc gluten,laktoze.

[deszczowy_pies]

Syn znajomych ma ten sam problem. Ma 16 miesiecy i nic nie umie.
Powod jest jeden swoje 16 miesieczne zycie spedza w kojcu i foteliku
przypiety pasami. Do towarzystwa ma telewizor. Nikt sie z nim nie
bawi i nie zajmuje. Dlatego ciagle sie glupio smieje i raczkuje. A
jego madra "mama" nie wie dlaczego moja 13 miesieczna corka jest
lepiej rozwinieta od niego...

[rayon_de_soleil]

Może powinnaś skonsultować tę sprawę z neurologiem. Im szybciej tym
lepiej, nawet jeśli jest wszystko w porządku z Twoją córką. Ja bym
nie czekała. W wieku 14 miesięcy dzieci są bardzo ciekawe świata,
wszystkiego chcą dotknąć, wszystkiego spróbować, mają bardzo chłonny
umysł.Uczą się mówić. Jeżeli widzisz, że Twoja córka odstaje od
rówieśników - działaj. Poprzez dobrą rehabilitację wiele z dzieckiem
można nadrobić.

[rondo77]

tysiąc słów ciśnie mi się na usta,ale nie chcę Cię stresować!
Krótko:nie lekceważ,nie daj się omamić uspokajaniem typu:
"dzieci są różne"nie polegaj na jednym lekarzu.Spotkasz się
z masą niekompetencji a w końcu głównie z obwinianiem,że
zaniedbałaś dziecko.Nie mówię tego z goryczy i zemsty
tylko wiem,że czeka cię droga przez mękę zanim trafisz na
odpowiedni ośrodek i człowieka.Może to nic,ale trzeba
to sprawdzić.Świadomość tego co jest prawdą pomaga szybko
zająć się rehabilitacją w najszerszym rozumieniu tego słowa.
Bądż silna i czujna i obym się myliła czego Ci życzę
z najgłębszego serca.

[nx_logged_in]

Nie znam sie na rozwoju dzieci ale wydaje mi sie, ze takie opoznienia nie musza
swiadczyc o czyms zlym. Przyklad: moj brat. Dlugo nie mowil (oprocz "mama",
"baba", "tata"), chyba cos kolo drugiego roku zycia tata nauczyl mowic go
"kolko". Najpierw radosc a potem prawie dwa lata dramatu. Przez ten okres nie
nauczyl sie zadnego innego slowa! Na wszystko co sie rusza mowil "kolko".

A potem jak zaskoczyl (tak pomiedzy czwartym a piatym rokiem zycia) to szybko
nauczyl sie nie tylko mowic ale i czytac (miedzy nabyciem jednej a drugiej
umiejetnosci minelo maksymalnie kilka miesiecy przy czym czytac, a potem liczyc
nauczyl sie blyskawicznie!)

Aktualnie ma 15 lat, czyta nalogowo, ma "leb jak sklep", posluguje sie
jezykiem-slownikiem doroslych wyksztalconych ludzi i jest generalnie
niesamowicie inteligentny i bystry. Ale swego czasu wygladalo to bardzo
nieciekawie...

[avanitta]

Asia miała badany słuch po urodzeniu i dostała certyfikat że dobrze
słyszy. Zresztą ładnie przekręca głowę w stronę źródła dźwięku.
Wzrok raczej też ma dobry. Najmniejszy paproszek znajdzie na
podłodze i podniesie.

Co do autyzmu to oglądałam filmik i moje dziecko zachowuje się
jeszcze inaczej. Nie powtarza ciągle tej samej czynności jak dziecko
autystyczne. Zachowanie Asi już bardziej przypomina zachowanie
zdrowego dziecka ale tak jakby dużo młodszego. Asia jeszcze nie
wpadła na to, żeby dać pić misiowi. Utrzymuje kontakt wzrokowy.
Nawet jak się czymś bawi to co jakiś czas sprawdza czy jestem obok i
co jakiś czas raczkuje w moją stronę i opiera się o mnie rączkami.
Może jednak to podejrzenie o autyzm wcale nie jest bezzasadne bo
Asia ma kandydozę a ta choroba może powodować autyzm i inne choroby
psychiczne.

Co do problemów z tarczycą to myślę, że coś w tym może być bo u mnie
w rodzinie wszystkie kobiety mają lub miały z nią problemy. Ja też
kiedyś brałam leki na tarczycę. Może te problemy są dziedziczne.

Robiłam z nią te ćwiczenia o których pisała s.ivona. Nie wypadły
najlepiej.
Asia nie umie włożyć zabawki do pudełka. Umie tylko wyjąć zabawkę.
Odnajduje też schowany przedmiot. Nie udało się jej narysować kreski
kredką chociaż niewiele brakowało. Zajęło to nam jednak dosyć sporo
czasu. Asia nie umie trzymać trzech klocków. Tylko przez krótką
chwilę jest w stanie trzymać dwa. Bardzo szybko odkłada jeden z
nich. Kiedy podaję trzeci wypuszcza z rąk ten który trzyma. Z
kuleczką też nie poszło zbyt dobrze bo najpierw złapała całą rączką
a za drugim razem przy pomocy trzech paluszków. Udało się jej kilka
razy uderzyć łyżeczką w szklankę ale źle trzymała łyżeczkę (uderzała
trzonkiem) i to też zajęło sporo czasu bo najpierw oglądała łyżeczkę
potem szklankę.

Dziękuję za rady i sugestie. Planuję w poniedziałek wybrać się do
pediatry. Może da nam jakieś skierowanie i poleci jakiegoś dobrego
specjalistę.

[aduerin]

moze jest to po prostu dziecko kompletnie niezdolne i
nierozgarniete? bywa i tak, nie musi byc zaraz choroba

O Boże Auderin!

[zebra12]

Co Ty piszesz!
Nie ma dzieci "nierozgarniętych".
Dzieci mogą mieć pewne deficyty. Jednak zwykle poprzez odpowiednie
ćwiczenia czy rehabilitację można je zmniejszyć lub całkiem wyrównać.
Może chodzi Ci o dzieci zaniedbane...ale w tym przypadku mama
troszczy się o córkę, martwi jej słabymi postępami. Chce jej pomóc.

W sumie nie wiem o co Ci dokładnie chodzi.

[s.ivona]

czesc
wydaje mi sie ze (przypominam sobie nasza wizyte u psychologa,
rozmowe z nim, to co mi opowiadal w trakcie badania Madzi) ze Twoja
Asia wykazuje raczej nieharmonijny rozwoj niz opoznienie a to nie
jest to samo!!! widzisz, Twoja Asia umie np odnalesc schowany
przedmiot a to umiejetnosc o wiele trudniejsza niz np wrzucenie
przedmiotu do pudelka!
Asia umie wiele rzeczy, tyle ze umiejetnosci te nie sa w pelni
opanowane. to ze uderzyla np trzonkiem lyzeczki nie ma tu nic do
rzeczy. to dobrze ze najpierw obejrzala sobie i kubek i lyzeczke,
widac to ja zaciekawilo. madzia tez nie od razu walila w ten kubek
tylko go obmacala ze wszystkich stron
to ze Twoja Asia bawiac sie kontroluje sytuacje i sprawdza czy
jestes obok, podchodzi do Ciebie, przytula sie to jest oczywiste i
jak najbardziej prawidlowe!
proponuje wiecej zabaw ktore pomoga Asi opanowac chwytanie, wybieraj
lekkie zabawki, ktore nie maja ostrych krawedzi ale tez takie ktore
nie sa male. zobaczysz ze jak opanuje chwytanie to od razu nauczy
sie np wrzucania. wyciaganie jest latwiejsze dla dziecka.

przypomnialy mi sie jeszcze inne proby
- dostala zabawke - miala ja otworzyc - mozesz np dac jej garnek z
przykrywka, pokazac co ma zrobic czyli zdjac przykrywke, moja madzia
lubi sie bawic samochodami brata, notorycznie otwiera w nich drzwi
- z klockow byla zbudowana wierza (3 elementy) - psycholog patrzyl
co zrobi madzia - dziecko np 9m zburzy ruchem reki, dziecko starsze
zdejmie klocki pojedynczo
- dostala dwa kubeczki, mniejszy i wiekszy - miala wlozyc mniejszy w
wiekszy - oczywiscie najpierw psycholog pokazal co ma zrobic - wtedy
tego nie zrobila ale juz 3 tyg pozniej w domu zrobila
- przed madzia zostala postawiona szybka (psycholog ja trzymal zeby
madzia jej nie ruszyla), pokazal jej klocka (nie dal do reki) po
czym polozyl tego klocka za szybka - madzia miala wykambinowac jak
go dostac - nie zrobila tego choc jeszcze wtedy nie musiala bo byla
to proba dla 13m dziecka, teraz nie wiem czy by zrobila bo w domu
juz tego nie cwiczylam
- polozyl przed madzia taka deseczke z dziurkami - dziecko 9-10m
powinno wlozyc w te dziurki palec (madzia to zrobila), natomiast
dziecko 13m powinno wlozyc w te dziurki patyczek - nie zrobila tego
i nadal tego nie umie
- dostala sloiczek w ktorym byla kuleczka - miala ja wyciagnac ale
otwor byl maly wiec reka nie weszla, musiala wykombinowac jak ja
wyciagnac - przechylila sloiczek, probe zaliczyla

mysle ze wiele z tych cwiczen mozesz spokojnie wykonywac z Asia w
domu, bawiac sie po prostu.

wizyta u psychologa dzieciecego moze Ci pomoc o tyle ze on powie jak
cwiczyc, co robic, wizyta nie jest straszna to po prostu zabawa z
dzieckiem.

daj znac co powie w poniedzialek Twoja pediatra.

Do lekarza!

[edytkax]

mam dziecko niepełnosprawne ruchowo ale rehabilitujęje także i
umysłowo: pedagogo logopeda psycholog. naprawdę nie rozumiem mam
które piszą nie martw się dzieci ś atakie i takie. Słuchajcie te
ćwiczenia nie bolą i jeśli ma się jakiekolwiek watpliwości co do
rozowoju dziecka to powinno się to skonsultować ze specjalistą.
Jeśli dziecko jest rehabilitowane bo nei siadało to jużjest znak, ze
tzreba dziekcu poświęcić więcej czasu i stymulować je także
umysłowo. Uważam, ze 14 mies niemowlę powinno co nieco umieć. Mam
drugą córkę która także później siadała itp ale ma skończone 9 m-cy
i już umie kosi kosi widzę, że jest ciekawa świata i tego co się
wokół dzieje. Nie chodzi tu o to aby cię straszyć ale skoro się
marwtisz to jak najszybciej proszęwybierz się do neurologa to
najlepszy specjalista aby okreslić czy dziecko rozwija się
prawidłowo. Wiem z doświadczenia, że rehabilitację nalezy zaczynać
im wczesniej tym lepiej masz jeszcze szansę i skorzystaj z niej -
dziecko jest jeszcze małe ale tzreba koniecznie udać siędo neurloga
badanie nie boli a dużo wyjasni. naprawde nie rozumiem dlaczego
ludzie tak wzbraniają się przed specjalistą .

[bkt]

Autyzm to może być, choć inne zaburzenia też.
Wokół autyzmu jest wiele mitów np to że autysta się izoluje. To
nieprawda.
Mam dziecko ze stwierdzonym autyzmem - zaburzenia ze spektrum
autyzmu, zawsze był wesoły i nawiązywał kontakt, po swojemu, lubił
łaskotki i przytulanki - była to swego rodzaju kompensacja braków
odczuwania - tzw integracji sensorycznej. Dzieci autystyczne
potrafią być roześmiane i wygadane - np. z Zespołem aspergera.

Nie rozumiem dlaczego osoby które nie mają o autyźmie zielonego
pojecia wypowiadają się że to na pewno autyzm nie jest. I to bardzo
agresywnie się wypowiadają.
Neurolog autyzmu nie zdiagnozuje, to na pewno. Nawet mało który
psychiatra i psycholog potrafi dobrze diagnozować. Polscy lekarze
i "specjaliści" są pod tym względem wyjątkowo niedouczeni, taka jet
prawda.
W Warszawie jest Scolar Sotis i oczywiście Synapsis, na DOlnym
Śląsku Mikoszów, w Opolu Prodeste, jest też Gdańsk i parę innych
miejsc gdzie POTRAFIĄ diagnozować.

Lepiej iść od razu do najlepszych specjalistów żeby wiedzieć. Nawet
jesśli to autyzm, to jest to coś co się leczy, im wcześniej tym
większe szanse, Wiem co mówię bo moje dziecko z tego wychodzi. Jest
to możliwe.

TO może być masa innych rzeczy np. grzybica układu pokarmowego,
alergie, zatrucia czy sprawy z metabolizmem lub milion innych rzeczy.
Autorko wątku - daj znać skąd jesteś.


Jeśli chcesz dobrze dla dziecka nie zostawiaj tego i zajrzyj na
forum www.dzieci.org.pl KONIECZNIE, a potem znajdź specjalistę. ie
daj dziecka zmarnować, bo czas jest bardzo cenny.

[dr.mak25]

okiem eksperta mogę stwierdzić, że dziecko jest opóźnione w rozwoju, radziłbym
przebudować pokój dziecięcy i zanurzyć się w specjalistyczą literaturę

[kiruba]

Podzielam zdanie .Mam wnuka autystyka i tylko dzieki wczesnej diagnozie i naszemu zaparciu a dzis ma 4 lata od wrzesinia pojdzie do normalnego przedszkola i niczym normalny czlowiek nie rozpozna go obecnie od zdrowego dziecka poza tym ze jest geniuszem i ma niesamowita pamiec wzrokowa .Autyzm nie ma definicji kazdy przypadek jest inny ,dla kazdego pisano inna terapie .w definicji autyzm skupiaja sie ogolnie wszystkie podobne zachowania ale to wcale nie znaczy ze onne musza byc .Jesli zdrowe normalne dziecko ma tego typu problemy mozna go spokojnie podpisac pod autyzm .Kazde z tych dzieci ma swoj inwidualny tok terapi .Pamietajmy ze jest zegar biologiczny i w odpowiednim czasie ma sie drugie zeby ,okres ,menopauze itd. i jesli zaprzepascimy dany czas na nauke mowy itd to ciezko bedzie to nadrobic ,

[joanna33399]

Avanitta:

Matki zawsze wiedza najlepiej. Zaden lekarz ktory zobaczy twoje
dziecko przez 30 minut nie bedzie w stanie wiedziec ile ty wiesz. Ty
jestes ze swoja corcia 24 godziny. Jesli cie to martwi idz do innego
specjalisty/lekarza.
Inna sprawa jest ze powinnas ja klasc na brzuchu praktycznie caly
dzien, jesli jeszcze nie chodzi.
Jesli Mala sie smieje to moze ty ja traktujesz jak malego gluptaska.
Pamietaj ze dzieci sa geniuszami. One ucza sie niezwykle szybko. Jak
my im powtarzamy cos po milion razy albo mowimy powoli jak by one
byly nienormalne, to nic dziwnego ze Maluszki z nas sie smieja. Czy
ciebie nie smieszy jak ktos traktuje cie protekcjonalie. Mysl o
swoim dziecku ze jest malym geniuszem, duzo jej czytaj, sluchaj z
nia muzyki (klasyczna jest najlepsza), zabieraj do muzeow i
rozmawiaj z nia jak by byla dorosla. Obserwuj ja bo nauczyc sie
mozesz od niej bardzo wiele.

Chce ci polecic 2 ksiazki/metody. Pierwsza to metoda Domana z
Piladelfii. On w latach 60-tych napisal ksiazke "Jak nauczyc twoje
dziecko czytac" ("How to teach your baby to read" by Glen Doman)
Musisz to przeczytac, to jest jak "instrukcja obslugi" naszych
maluszkow. On pisze ze juz 3 letnie dziecko moze b. dobrze czytac.
Kup ja na Amazon.com albo szukaj i pytaj w ksiegarniach/Internecie,
etc.
Druga to metoda Suzuki. Dr Suzuki stwierdzil ze juz 2 letnie dzieci
moga grac na instrumencie - to jest metoda "Mother Tongue method"
(metoda jezyka ojczystego). On wyszedl z zalozenia pracujac z
dziecmi ze maluchy sa w stanie swietnie opanowac swoj jezyk ojczysty
przez to ze go codziennie sluchaja. Doszedl do wniosku ze tak tez
ich trzeba uczyc muzyki i gry na skrzypcach. W Polsce sa nauczyciele
tej metody - wjedz na Internet i poszukaj ich. Co wazne jest ze dr
Suzuki mowi ze muzyka to tylko takie "ujscie" zeby dzieci uczyc
manier, rozwijac intelktualnie, uczyc etyki pracy, etc. Pamietaj tez
ze obie metody podkreslaja ze caly proces uczenia dziecka ma byc
wesoly/zabawa (joyous). Mowia tez ze dzieci ucza sie poprzez czesta
praktyke i czeste powtarzanie. Co to oznacza jest ze zanim Malec sie
nauczy slowa "Mama" czy "Tata" slyszy je 100, 200 albo i nawet 1,000
razy. Tak sama to sie ma do uczenia dzieci. Ale nigdy nie zapominaj
ze caly czas to ma byc wesola nauka - czyli bez krzykow,
znieceierpliwienia. Twoja corcia ma sie cieszyc i bawic.
No i ostatnie slowo mojej rady - traktuj ja jak malego geniusza,
ktorym ona na pewno jest. Mow do niej szybko i wyraznie, traktuj ja
jak kogos rownego sobie a nie malego gluptaska. A przede wszystkim
szanuj ja za to ze jest inna niz ty, ze jest soba i ze jest tak
doskonala. I jeszcze cie prosze nie porownoj jej do innych dzieci -
one tylko w zyciu bedzie konkurowac z sama soba i swoimi
slabosciami. Jesli ja tak wychowasz, bedzisz miala wybitna, ambitna
kobiete.
Napisz jesli chcesz wiecej wiedziec.

Pozdrawiam Cie i Corke goraca

[kajkalewandowska]

cześć - Nie martw się ,każde dziecko rozwija się własnym
tempem.Przyjdzie czas a ona Ciebie zaskoczy !! Pokazuj jej jak
wkładać zabaweczki na patyk -poprowadż jej raczką , pogłaszcz że
super ,że jej sie udało.Ale nic na siłę.Ja też myślalam ,że moje
dziecko jest jakieś inne teraz synek na 5 lat i jest lepiej
rozwiniety lepiej niż jego koledzy.Wszystko chce wiedzieć,ciagle
pyta - jest bardzo ciekawy świata.A że nie ubiera się sam,że zupką
go jeszcze karmię ? Nie robię problemu wszystko sie ułoży. Kasia

[mag_internautka]

kajkalewandowska napisała: Ja też myślalam ,że moje
> dziecko jest jakieś inne teraz synek na 5 lat i jest lepiej
> rozwiniety lepiej niż jego koledzy.Wszystko chce wiedzieć,ciagle
> pyta - jest bardzo ciekawy świata.A że nie ubiera się sam,że zupką
> go jeszcze karmię ? Nie robię problemu wszystko sie ułoży.

Myślę, że jednak synek nie jest lepiej rozwinięty - bo 5 letnie
dziecko to dziecko samodzielne, moje 3 letnia córka sama się
rozbiera, ubiera, je zupkę i wiele innych codziennych czynności
wykonuje sama. Zadaniem matki jest uczyć dziecko samodzielności a
nie je wyręczać. Jego problemem jest jego mama, tak mu już zostanie -
może nie dosłownie z ubieraniem i karmieniem, ale gdzieś w
podświadomości będzie miał zakodowane, że "mama to zrobi za niego".
Mój mąż ma taką nadopiekuńczą mamę, jeszcze dzisiaj by go we
wszytkim wyręczała, mąż ma nieraz naprawdę trudności odnaleźć się w
dorosłym samodzielnym życiu, już nawet jako ojciec rodziny, nieraz
ma pierwszy odruch "no, to zadzwonię i mama pomoże..." (zrobi,
załatwi itp.). Ja mam dwoje dzieci, córeczkę i synka, i uczę ich
samodzielności, i jestem dumna z ich osiągnięć - oczywiście na miarę
ich wieku. Naprawdę nie powinno się ubezwłasnowalniać swojego
dziecka przez ciągłe wyręczanie.

Co do głównego watku: też bym poszukała porady specjalisty, sam fakt
że pojawiły się wątpliwości świadczy o tym, że trzeba poszukać
odpowiedzi, u kogoś, kto się na tym naprawdę zna. Może wszystko jest
w porządku, ale upewnić się trzeba.

[beatrix13]

kajkalewandowska napisała:

> synek na 5 lat i jest lepiej
> rozwiniety lepiej niż jego koledzy.Wszystko chce wiedzieć,ciagle
> pyta - jest bardzo ciekawy świata.A że nie ubiera się sam,że zupką
> go jeszcze karmię ?

..............................
PRZECZYTAJ TO CO NAPISAŁAŚ i przeproś dziecko za to,ze zaniedbałaś
jego leczenie

[tijgertje]

avanitta napisała:
Na forum "niemowlę" jest wątek o tym co
> umieją 11-miesięczne dzieci. I widzę, że moje dziecko jest daleko
w
> tyle...

Poczytaj fora uwazniej, to sie przekonasz, ze obecna norma dla 3-
latkow to rozpoczecie nauki na uniwersytecie))

Jak czytam czasem co nieco, to wyglada na to, ze moj 3,5 latek to
ciezko uposledzony jest. Jednak nauczyciele, znajomi, ktorzy go
obserwuja i znaja dosc dobrze, zasypuja go komplementami. Nie tylko
nie jest opuzniony w stosunku do rowiesnikow, ale pod kilkoma
wzgledami sporo ich wyprzedza. Nie umie rysowac figur, za to robi
zadania logiczne dla 5-6-latkow. Kazde dziecko rozwija sie
indywidualnie i nie ma sensu pakowac malucha w szufladki. Bylam z
mlodym kiedys u ponoc bardzo dobrej lekarki, uznala, ze dziecko jest
opoznione, bo w wieku 12 miesiecy nie chodzilo samodzielnie. Dzieci
rozwijaja sie tak jak chca, rozwoj czesto przebiega skokami i nawet
te same czynnosci dzieci przyswajaja w roznej kolejnosci.
Konsultacja z lekarzem na pewno nie zaszkodzi, ale na twoim miejscu
bym tak nie panikowala. Moj mlody jest typem, ktory udawal, ze nic
nie umie. To, ze umie sie przewracac z brzucha na plecy, siadac,
wstawac przy meblach i wiele innych rzeczy odkrylismy z ukrycia:
mlody robil roznosci tylko jak nikt go nie widzial, albo on byl o
tym przekonany

[takajednatam]

Avanitta, nie martw się jeszcze przedwcześnie, prosżę.
Wiesz, bywa, że dla dziecka zachowanie rodziców bywa tak ZWYCZAJNE,
tak naturalne, że ONO nie czujr potrzeby nasladowania, bo wszystko
rozumieje.
Poczekaj, myzlę ,że wiek ok 24 miesiące może cokolwiek znaczyć -
wcześniej nie.
Bądź pogodną mamą, dziecię jest ok, takie czy inne jest ok.
Nie martw się.

no durna jest i tyle...

[camel_3d]

jedyne co ci pozostaje to zaczac skladac kase na operacje plastyczne, zeby
chociaz jak doda skonczyla. w glowie nic, ale kasa jest

[mal_art]

Camel czy Ty czasem nie powinieneś/nie powinnaś poszukać pomocy psychologa?
Bo widzę Cie na kolejnym forum jak się wyzłośliwiasz, (moze jeszcze o
wykształcenie zapytasz i o pochodzenie z rodziny proletariacko-robotniczej, że
tak zacytuję) i moim zdaniem nie jest to zachowanie człowieka, który panuje w
pełni nad własnym zachowaniem, tylko jakiegoś maniaka!
Autorce wątku życzę po pierwsze żeby nadal była tak spostrzegawcza, po drugie -
żeby dobrze zdiagnozowano Jej Córeczkę, po trzecie - żeby ćwiczenia i zabawy
rozwijające różne sprawności dały szybkie pozytywne efekty i nie musiała się
dłużej martwić.
Nie dziwcie się matkom dzieci z autyzmem i innymi zaburzeniami, że ostrzegają
przed zaniedbaniem. One najczęściej same wiedzą, jak ważne było podjęcie
wczesnej terapii. Nie chodzi o niepotrzebne denerwowanie kogokolwiek (zresztą
skoro autorka wątku taki wątek założyła, to juz chyba musiała się denerwować),
tylko o możliwie jak najwcześniejszą pomoc, jeśli okaże się ona potrzebna.

[rondo77]

Nic dodać!Jaki jest cel takich wypowiedzi? (o operacji plast.)
Sprawa jest tak poważna,że na takie kretyńskie prowokacje
nie ma tu miejsca.Popieram,trzeba działać i nie dać się zbyć.
Zbywać będą bez przerwy,gros lekarzy,gł.pediatrzy nic w tych sprawach
nie wie,lekceważy obawy matki,która najlepiej wie,że coś jest
nie tak.Marnuje się bezcenny czas a swoją niekompetencję
zwala na błędy wychowawcze.Błędy te,oczywiście,są częste,u rodzi-
ców dziecka z problemem nawet częstsze,bo poruszają się oni
w ciemności,nie potrafią początkowo odsiać zachowań wynikłych
z deficytu czy choroby od efektów np rozpuszczania,ale jak nie
mają rozpuszczać gdy ich serce krwawi a nikt nie może i nie chce
pomóc?Wszystko się z czasem układa,uczymy się działać,pomagać,
walczymy,osągamy cuda,osiądamy wewnętrze ukojenie,ale najpierw
jest GOLGOTA,te:czego pani chce,dzieci są różne,sto obrażliwych,
bolesnych uwag,szukanie po omacku co to jest,kto odpowie,kto da
tę pigułkę po której nastąpi cud,bo przecież cud musi nastąpić.
Jeśli są ludzie doświadczeni,którzy dobrze radzą to po co ich
gasić dla płytkiej satysfakcji i chęci brylowania!

Marsz, do lekarza!!!

[dejzidejzi]

Po skierowanko do neurologa, psychologa i ewentualnie innych
specjalistów. Zrób to szybko, bo jesli twoje obserwacje są słuszne
jest co nadrabiać. W rozwoju takiego malucha liczą się dni,
tygodnie, więc nie możesz tego odkładać na później! Wiele można
nadrobić, ale trzeba wziąść się szybko do roboty! Jeśli wyznaczą ci
odległy termin idź prywatnie! A co na to pediatra, przecież powinien
się zaniepokoić powolnym rozwojem. Czy córka nie została
niedotleniona, może jakaś wczesna infekcja?

[cleo14]

Zgadzam się, jak najszybciej do specjalistów. ja z wlasnego doswiadczenia wiem
ze lepiej nie wmawiac sobie, ze coreczka "dogoni" rówieśników. moze tak a moze
nie. w przypadku mojego synka wmawialismy to sobie z mezem przez dlugi czas.
wymówki: bo chlopcy wolneij sie roziwjaja, bo moj brat (i maz) tez pozno zaczeli
mowic, bo maly ma problemy z nauczeniem sie mowienia poniewaz mama mowi po
polsku a tata po angielsku a takie dzieci z reguly startuja pozniej, bo jak
pozjdzie do przedszkola to zalapie przy innych dzieciach, bo przeciez
przeprowadzka z jednego konca swiata na drugi to duze przezycie dla dwuletniego
malucha, bo przeciez ladnie liczy do 10ciu i zna piosenke alfabetowa.... potem
jak poszedl do przedszkola, panie sygnalizowaly problem i zaczelismy dopierow
wtedy chodzenie do specjalistow. ale dobre pol roku zajelo nam oswojenie sie z
mysla ze cos jest nie tak. i tak po prawie dwoch latach (z czego prawie rok
zmarnowalismy wymyslajac kolejne wymowki) moje piecioletnie dziecko zostalo
zdiagnozowane z zaburzeniami rozwoju ze spektrum autyzmu.
nie zycze ci takiej dignozy, ale jak najszybciej zalatwiaj wszytskie
skierowania, znajdz osrodek zajmujacy sie wczesna interwencja, tam nawet
logopedzi pracuja z takimi maluszkami. im wczesniej specjalisci okresla czy, i
co, jest nie tak, tym szybciej pomoga wam. a ty bedziesz mogla z czystym
sumieniem powiedziec ze zrobilas wszystko aby zapewnic swojej córeczce jak
najlepszy start.
ps. i nie sluchj bron Boze babc i innych cioteczek, które ci powiedza ze ona "z
tego wyrośnie". oprócz neurologa i psycholago zalatw tez psychiatre
dzieciecego. lepiej na zimne dmuchac.

[jufalka]

po pierwsze tytuł Twojego posta jest nietrafny, delikatnie mówiąc,
bo jak sama piszesz potem Twoja córka WIELE UMIE i WIELE ROZUMIE,
więc nie powinnaś tak pisać bo to nie prawda (nawet jeśli to NIC
miało być tylko takim podkreśleniem Twoich emocji z tym związanych,
czy coś w tym stylu) Po drugie ja się nie znam i nie mogę ocenić czy
to normalne jak na takie dziecko, czy nie na podstawie postów... po
drugie dla spokoju idź do specjalisty z tym problemem, choć całkiem
możliwe że wszystko jest ok

[mhr-cs]

oczywiscie bardzo duzo osob boi sie mojej opini
ale to jest prawda
a specialita to inna sprawa jestem hora i wiem
jak to sie leczy

[mhr-cs]

tak jak ty myslis mysla moze inne rodziny
ale prawda jest dziecko to nie zabawka
i trzeba z nim rozmawiac normalnie a nie jak
z kotkim miau miau ci czy cos w tam rodzeju
najwazniejsze dla dziecka
rozmowa dobre jedzenie i picie a nie
jak niektorych znam oni nie wiedza co so
platki owsiane manna,
mleko i chleb
w tym momencie mysle tez zaczyna sie wachowanie
dziecka
bo na sniadanie cocokola itd. dziala na organizm

[babawawa]

Doszlam do polowy wypowiedzi i niedalam rady przebrnac dalej, bo to
za duzo jak dla mnie. Jesli iec sie powtorze to przepraszam. Moj mis
ma opoznienie psychoruchowe i tez sie tak zamartwialismy jak ty. Nie
wiem jak bylo w twojej ciazy, ale jesli przebiegala ona dosc
dziwnie, tzn: bralas np fenoterol lub izoptin, albo sterydy na
powstrzymanie ciazy bardzo mozliwe ze to od tego. Te leki powoduja
ze potem dziecko pozniej sie rozwija, jesli nie to moze mialas
podana oksytocyne podczas porodu, ona bardzo rzadko ale czasem daje
takie skutki uboczne. Nie daj sie!! W polsce lekarze stwierdzili
opoznienie psychoruchowe na tym koniec pod tym wzgledem niebrali pod
uwage innych rzeczy, tzn chorob ktore przy okazji mil Wyjehalam do
anglii gdzie podobno sluzba drowia jest gorsza niz w Polsce od razu
sie wzieli za robote, rehabilitacje bedzie mial co prawda po
zrobieniu wszstkich badan, ale mabadania robione. Sprawdz sluch,
laryngologa odwiedz jak mi tu dopiero powiedzieli to wszystko jest
polaczone neuronami, cy czyms tam i trzeba dziecko przbadac kazdej
strony, ja wiem ze mial robione przy porodzie, ale to nie wytarcza.
Moje dziecko tez mialo a teraz jak bylismy okazalo sie ze cos
podejrzewaja z jego sluhem,mamy za 3 miesiace powtorzyc badania. Nie
mozna tego bagatelizowac, bo tak roba lekarze w Polsce

[2mmadzia]

Droga Mamo,

Mam dla Ciebie radę. Nie poganiaj dziecka, nie oczekuj konkretnych
umiejętności, o których naczytałaś się na forach, czy w gazetach.
Kazde dziecko rozwija się indywidualnie. Jeśli masz wątpliwości,
niech lekarz rozinny skieruje Cię do Poradni Oceny rowoju. Tam
lekarz zbada i oceni rozwój. Przede wszystkim mniej czytania,
porównywania, a więcej dania swobody dziecku. Zostaw Ją na dywanie
czy na kocu, i obserwuj. Na pewno zainteresuje się czymś, i nie noś
jej pozwól jej swobownie podążać za obiektem zainteresowania. I nie
słuchaj koleżanek, teściowe, mamy , sąsiadki, wsłuchaj się w siebie.

do psychiatry dzieciecego z nia

[ra88]

moze miec autyzm lub inne zaburzenie rozwojowe

[gemmavera]

Kolejny raz rajtuzy mi opadły. Który to juz raz na forum pojawia się
zaniepokojona matka, a chór pocieszycielek mówi jej o "indywidualnym
tempie rozwoju", "nieprzejmowaniu się książkowymi normami",
"nieporównywaniu się innymi dziećmi", bla bla bla.

Czemuż Wam tak zależy na tym, żeby dziewczyna nie poszła do
specjalisty?? Mówię zwłaszcza o tych, które "nie znają się na
autyzmie, ALE". czasem jeśli się nie wie, lepiej milczeć, niż gadać
cos dla samego gadania.
Spotkałam kiedys lekarkę (sic!), która powiedziała mi dokładnie tak
samo: "Nie znam się zbyt dobrze na autyzmie, ale pani córka autyzmu
nie ma". Nosz kurde, uwielbiam takie teksty. ))

Denerwuje mnie nie ignorancja, bo nie każdy się musi na zaburzeniach
rozwoju znac, tylko wtrącanie się w sytuacji, kiedy nie ma się do
powiedzenia nic mądrego oprócz banalnego "każde dziecko rozwija się
we własnym tempie". Jasne, że tak. Tylko jeżeli to tempo jest wolne,
to warto sprawdzić, dlaczego. Nie zakładać, że to autyzm czy jakieś
opóźnienie, tylko po prostu iśc sprawdzić.
Uważam podobnie, jak Zielona Gumka - na zimne lepiej dmuchać. To nic
nie kosztuje - a można wiele zyskać. I w ogóle zgadzam się ze
wszytskim, co Gumka napisała. Z pewnościa dlatego, że mamy
podobne doświadczenia.
Jak więc widać, samo "interesowanie się" autyzmem od strony
teoretycznej nie wystarcza. ;P Dlatego moje drogie przytaczanie
definicji z wikipedii nie do końca jest pomocne. Zwłaszcza że akurat
w przypadku autyzmu sporo jest stereotypów - że niby dzieci
autystyczne sie nie przytulają, nie usmiechają, nie patrza w oczy.
Oczywiście część faktycznie się tak zachowuje, ale spora grupa wcale
nie.

I jeszcze jedno: moje dziecko nie miało "ksiazkowych objawów". Nie
było regresu, we wczesnym okresie nie było problemów z mową,
stereotypie były naprawdę ledwie zauważalne. A jednal dostała
diagnozę, i to w kilku miejsach niezależnie.
Nie ma czegos takiego jak książkowy autyzm. Spektrum zaburzeń jest
tak duże, że w zasadzie każde dziecko z autyzmem jest inne.

Oczywiście nie mam zamiaru twierdzić, że córka założycielki wątku ma
autyzm - czepiłam się tego tematu akurat dlatego, że w pewnym sensie
mnie dotyczy.
Ale tak jak część foremek zdecydowanie twierdzę, że dziecko powinien
zobaczyc dobry neurolog i psycholog dziecięcy. Jeden objaw nie byłby
powodem do siania paniki, ale kilka tworzy już pewien zdecydowanie
niepokojący obraz.

Skąd jesteś, Avanitta? Jezeli masz blisko na Śląsk, to mogę Ci
polecić genialną pania neurolog - taka, która nie tylko postuka
młoteczkiem w kolano, ale zajmuje się też zachowaniem dziecka.

Po wizycie u pediatry

[avanitta]

Byłyśmy wczoraj u pediatry. Nic mądrego nie powiedziała. Ale jak się
zapytała czy Asia mówi proste zdania w stylu: "mama daj" to
zwątpiłam. Moje dziecko nie mówi ani mama ani daj. Nawet chyba nie
rozumie słowa "daj".
Dostałyśmy jednak skierowanie do neurologa. Wizyta za dwa miesiące.
Chyba pójdziemy prywatnie.

Gemmavera, jesteśmy z Bielska więc możesz podać namiary na tą
lekarkę. Co miałaś na myśli pisząc o regresie?

[matrix-79]

Radze Ci Kochana idz jaknajszybciej do neurologa!!! ja mam zdrowa
11m-czna corke ale bylam juz 3 razy u neurologa. Nie pisze powodow
bo okazaly sie banalne. Uwazam i moja lekarka zarowno pediatra jak i
neurolog takze ze lepiej byc nadopiekuncza dmuchac na zimne i latac
po lekarzach (oczywisnie nie do przesady, ale jesli Cie cos nie
pokoii to natychmiast. Ty jestes Matka Ty masz intuicje i jescli
czujesz ze cos jest nie tak - to idz czym predzej (troche mnie
zmartwilo ze tak pozno , ze do tej pory nie bylas u neurologa -
podobno cwiczenia duzo pomagaja). NIEczytaj forum i rad jakie tu
byly (po kilku wypowiedziach przestala czytac) bo bedziesz sie
doszukiwac roznych chorob sugerowac sie itd jaki autyzm??!! nie
czytaj tego prosze Cie, wejdz na swoj region (forum wojewodztwa)
znajdz lekarza i szybko sie zapisz - nawet prywatnie na tym nie
wolno oszczedzac a po wizycie jak nadal nei bedziesz spokojna - idz
do drugiego. Trzymaj sie kobieto i nie czytaj o chorobach i nie
porownuj swojego dziecka!!! Powodzenia i koniecznie napisz tu co i
jak!

[monadame]

Przeczytałam uważnie od deski do deski wszystkie wypowiedzi. I... oczywiście
przede wszystkim dzieci nie wolno porównywać !!! Moja córcia ma 2 latka i 5
miesięcy. Zaczęła chodzić jak miała rok i tydzień. Rozwija się fantastycznie.
choć zabawkami nigdy nie specjalnie lubiła sie bawić. Najbardziej interesowały
ja takie sprzęty jak komputer telewizor i sprzęty agd. Bardzo lubi książeczki i
sama je "czyta" czasem po swojemu ale czasem po prostu zna na pamięć niektóre,
więc pewnie opowiada je z pamięci)) Mówi bardzo dobrze pełnymi zdaniami ale
mówić zaczęła bardzo wcześnie. Ale wiem z doświadczenia, ze u tak małych dzieci
tydzień robi wielka różnicę. Nie znam się na autyzmie i innych poważnych
chorobach i oczywiście nie zakładałabym z góry najgorszego. Ale kiedy u naszej
córki podejrzewano chorobę wątroby lub problemy sercowe nie czekałam na
wyznaczoną wizytę miesiącami tylko poszukałam kontaktów do najlepszych
specjalistów w mieście i skonsultowałam z nimi córkę. Na szczęscie okazało się
to tylko fałszywym alarmem. I na koniec
- NIE PORÓWNUJ CÓRKI Z RÓWIEŚNIKAMI
- NIE ZAKŁADAJ NAJGORSZEGO
- KONIECZNIE ALE TO KONIECZNIE SKONSULTUJ CÓRKĘ Z NAJLEPSZYMI SPECJALISTAMI Z
JAKIMI MASZ MOŻLIWOŚĆ!!!
Mam nadzieję, że okaże się, że macie zdrową córcię ale ty jesteś jej mamą i
jeśli coś cię niepokoi nie czekaj "aż z tego wyrośnie"
p.s spróbuj też dużo jej czytać to działa na wyobraźnię i na pewno wzbogaca
język a także dużo stymuluj córkę i nie wyręczaj jej niech sama próbuje czasem
lepiej czasem gorzej ale sama)) Trzymam za Was kciuki i koniecznie odezwij
się jak będziecie już po wizycie u lekarza.

[gemmavera]

avanitta napisała:

> Gemmavera, jesteśmy z Bielska więc możesz podać namiary na tą
> lekarkę. Co miałaś na myśli pisząc o regresie?

Pisałam o regresie, że moja córka go nie przechodziła - a napisałam
to odnosząc się do którejś wypowiedzi, że w autyzmie dziecko
najpierw rozwija się prawidłowo, a potem następuje regres, czyli
cofnięcie pewnych nabytych już umiejętności. Ta teoria jest
nieprawdziwa.
Wydawało mi się, że córka rozwija się prawie normalnie (jedyne
zastrzeżenia miałam do sfery ruchowej) - dopiero z perspektywy czasu
widzę, ile było różnych niepokojących symptomów.

Namiary na lekarkę wyslę Ci w mailu - ale dopiero wieczorem, ok?
Pozdrawiam

[dejzidejzi]

Koniecznie idźcie do neurologa, ale nie za dwa miesiące!!!
Idźcie jak najszybciej, bo będziesz pluła sobie w brodę, trzymam
kciuki daj znać co się dowiedziałaś

[lambert77]

Wydaje Ci się że jest daleko w tyle nawet nie zauważysz kiedy
ruchliwość i pomysłowość twojego dziecka doprowadzi Cię na skraj
nerwicy i depresji ... więc luzik. Mój ma hmmm 16 miesięcy włazi
wszędzie słucha czego chce i kiedy chce zabawki polegające na
celowaniu w ogóle go nie interesują woli wspinać się. I co mam
zrobić?? Płakać bo nie chce nałożyć na patyczek kółeczka??
Kiedy wołam go po imieniu zdarza mu się nie reagować ale jak za jego
plecami cicho puszcze muzyke to mu się za przeproszeniem dupa
zaczyna na boki kiwać więc słuch ma dobry. Na NIE reaguje śmiechem i
tak robi swoje Spoko jeszcze będziesz płakała że za dużo i za
szybko przyswaja.

[kalimera8]

Mój synek miał 9 miesięcy jak zaczał siadać, 21 jak zaczął chodzic,
nigdy nie raczkował.Lekarze rehabilitacji straszyli, straszyli,
babcia straszyła i straszyła.A ja widziałam , że z maluszkiem ok ,
tyle że powolniej się rozwija.Nie chodziłam na rehabilitację, bop
jak zobaczyłam jakie dzieciaczki na nia chodzą (po mprostu od razu
było widać, że jej potrzebują), to znając najlepiej synka
stwierdziłam , że jest ".normalny"No i miałam rację.Teraz synek ma 4
latka, mówi w dwóch językach, biega i tak dalej........
Raz tylko byłam u neurologa w wieku 8-miesięcy, zaniepokoiłam się bo
jeszcze nie siadał, neurolog stwierdziła , że wszystko w
porzadku...czekać....tydzień póżniej siedział.Myślę, że do neurologa
napewno wybrać się musisz.Ale myślę , że każda mama zna dziecko
najlepiej, ja zawsze wiedziałam , że jest ok!Myślę, że gdyby mi
neurolog wtedy powiedział, że coś jest nie tak(jak twierdzili
rehabilitanci) to napewno coś bym z tym zrobiła, ale tAK
TO ....POCZEKAŁAM.

Pytanie podstawowe:

[kriss_7]

- z kim dziecko przebywa w czasie, kiedy nie śpi,..?
- kto je uczy tego, co od niego oczekujesz,..???

[avanitta]

Prawie cały czas Asia przebywa ze mną. Tylko ja ją uczę. I tylko ja widzę jakieś
problemy... Mąż uważa, że tylko doszukuję się w córce jakiś felerów.
Przez te ostatnie dni udało mi się nauczyć ją samodzielnie pić z butelki (z
niewielką pomocą) i przesuwać autkiem po podłodze (robi to trochę źle, bo
kładzie autko do góry nogami albo na boku). Potrafi też włożyć sama łyżeczkę do
buzi.
Najgorzej idzie rysowanie. Zupełnie nie ma ochoty na to. Woli uderzać się kredką
po głowie.
Zaczęłyśmy stosować metodę Domana. Asia się z tego trochę śmieje i nie zawsze ma
na to ochotę.

avanitto!

[bestyika]

avanitto,
różne pojawiały się tu rady i sugestie, często bardzo skrajne...do
zamieszczanych tu opinii radzę mieć duży dystans, bo to nie są
opinie specjalistów, zresztą chyba zaden specjalista nie podjąłby
się diagnozowania dziecka przez internet
to prawda, ze każde dziecko jest inne i podobne nawet problemy u
jednego same miną a u innego wymagaja specjalistycznej pomocy...
myślę, że cenną wskazówką jest to co podpowiada ci twój matczyny
instynkt...jeśli faktycznie czujesz, że coś jest nie tak to udaj się
jak najszybciej do dobrego specjalisty i najlepiej nie jednego...
było tu trochę wypowiedzi na temat autyzmu...absolutnie nie chcę ci
sugerować, że ten problem dotyczy ciebie, chciałam tylko podzielić
się swoimi refleksjami: otóż znam bardzo dobrze dziecko z głębokim
autyzmem (swoją drogą wbrew stereotypom jest to bardzo pogodny
maluch, garnący się do innych ludzi, przylepka...), zostało ono
zdiagnozowane w wieku 2 lat ale jego mama już dużo wcześniej czuła,
ze coś jest z nim nie tak, choć zarówno pediatra jak i psycholog nie
widzieli problemu...tak więc w przypadku autyzmu u takiego malucha
trzeba naprawdę dobrego specjalisty...
pozdrawiam cię bardzo serdecznie i mam nadzieję, że asi nic nie
dolega i niedługo zadziwi cię swoimi umiejętnościami

[Gość: Joannamarzanna]

Avanitta:

Czy kupilas ksiazke Domana? Musisz ja przeczytac. Jesli Mala sie
smieje to znaczy ze jest OK. Moja tez sie smieje bo oto chodzi. Po
kazdej "lekcji" jak jej pokazalas slowa usciskaj ja i ucaluj i mow
jej ze jest super madra. Musisz ja b. chwalic. Wtedy ona bedzie
kojarzyc to z milym zachowaniem i chiec uczyc sie wiecej. Na
rezultaly czeka sie przewazni 3 miesiace ale moze to i byc dluzej.
Jesli bedziesz kontynouwac systematycznie to w wieku 3 lat Mala
bedzie super czytac nie wspominajac ile bedzie wiedziec. Doman mowi
ze "czytanie to funkcja mozgu".
Aha jeszcze jedna rzecz co mozesz zaczac z Mala. Kup dobrze
nastrojone cymbalki (jesli masz pianino to super) i graj jej 5
roznych dzwiekow kilkanascie razy dziennie. Jesli zaczniesz z "do"
to zanim zagrasz powiedz do Corci "Kochanie to jest nutka "DO" i
zagraj jej. I tak po kolei za jej zagrasz 5 roznych nut. Na 5 dzien
odrzuc jedna stara nute i dodaj nowa i tak dzien po dniu az
przejdziecie przez cala game. Potem zacznij 2, potem 3 nuty razem. W
ten sposob wycwiczysz Malej "absolutny sluch" oprocz zabawy jaka
bedziecie obydwie mialy. Polecam kolejna strone tym razem z metoda
Suzuki. On uczy dzieci przez muzyke. On wierzy ze kazde dziecko moze
grac na instrumencie. Przez gre dziecko sie uczy: koncentracji,
systematycznej pracy, rozwija sie lepiej emojonalnie i
intelektualnie. I tu nie chodzi o kreowanie malych muzycznych
talentow ale o rozwoj intelktualny dziecka. Mala twoja jest jeszcze
za mala (od 3 lat mozna zaczac) ALE mozesz ja juz rozwijac muzycznie
i skontaktowac sie z nauczycielem i pogadac, popytac co w
miedzyczasie mozesz robic. Tu masz link do Wikipedii to mozesz
poczytac o metodzie: en.wikipedia.org/wiki/Suzuki_method

A tu masz strone do polskich nauczycieli tej metody:
www.suzuki.edu.pl/nauczyciele.html

[gemmavera]

Avanitta, wysłałam maila.
Daj znać, czy doszedł.
Pozdrawiam

[avanitta]

Doszedł. Dzięki

[matrix-79]

napisz prosze czy znalazlas juz jakiegos lekarza? kiedy masz wizyte?

do avanti

[lankal84]

Kobieto mowisz ze cos cie nie pokoi ze bylas u lekarza masz wizyte za 2 misiece
i ze chyba pojdziesz prywanie
nie chce cie obrazac ale do jasnej cisanej lec prywatnie
ja bym dala kazde pieniadze zeby mi dizecko jak najszybciej zdiagnozowali tym
bardziejze w tym wieku dzieco najszybciej sie rozwija i im pozniej zaczac
ewentulana rehabilitacje tym gorzej
ja mysle ze ty chcialas sie tu wyzalic i ewentualnie uspokoic
nikt tu nic cie konkretnego nie powie zreszta sama zauwazylas jak skrajne sa tu
wypowiedzi
lekarz specjalista tylko cos okresli wiec dzwon i prywatnie zlatwiaj sprawy 2
miesiace to strasznie duzo czasu
i chyba powinnysmy czekac az dasz znac co i jak.
jescze jedno powiem dobrze ze jestes wyculona moze niektorzy nazwa to byciem
przewrazliwonym na punkcie dziecka ale tylko w taki sposob jestesmy w stanie
stwierdzic czy cos jest nie tak z dzieckiem i poczynic kroki w celu
zdiagnozowania problemu lub jego eliminacji
konczac twoje dziecko moze ale i nie musi miec jakiegos defektu czy to w postaci
autyzmu czy innego problemu!!!
wiec ruszaj do lekarza i to szybko jesli nie ma terminow prywatnie to ublagaj
lekarza zawsze da sie jakos wcisnac
pozatym ja radze isc prywatnie panstwowo to malo co zalatwisz !!!!
( tak bylo u mnie zdiagnozowali u mnei guza i mialam czekac pol roku zeby
dopiero sie zpaisac a wizyta moze za kolejne pol roku a prywatnie moglam juz isc
nastepnego dnia i bipsja od razu i wsyztsko i lekarka dawala pelne informacjie)
teraz trzeba tylko dzialac a nie rozwodzic sie nad ewentualnosciami

[anka.76]

Mój synek niedługo kończy 14 miesięcy i sporo potrafi ,dużo
mówi ,pokazuje gdzie jest oko,nosek ,buzia,robi i mówi pa ,pa ,jak
się go o coś poprosi to rozumie i wie o co chodzi,pozatym ostatnio
uczy się sam jeść łyżeczką,sam też pije z kubeczka ,jesli coś chce
mówi da i pokazuje paluszkiem,uważam ze to sporo ,ale rozwój każdego
malca jest inny ,jeśli cię to martwi to zasięgnij porady pediatry i
będziesz miała pewność czy wszystko w porządku.

[avanitta]

Do lekarza idziemy prywatnie dopiero za tydzień. Dziś idziemy do lekarki od
rehabilitacji. Może ona coś nam powie chociaż jest bardzo małomówna. Pytałam w
rejestracji jakie badania mogłabym wcześniej zrobić ale nic mi nie powiedzieli.
Zapytam jeszcze dziś jak będziemy u tej lekarki. Pediatra oferowała się, że
wypisze nam skierowanie tylko musiałabym wiedzieć na co.

[matrix-79]

skierowanie do neurologa, bo podejrzewasz zaburzenia w rozwoju
psychoruchowym i juz. daj znac koniecznie co sie dowiedzialas?

[anna-123]

moj synek ma 15 miesięcy i tez jest troche w tyle,nic prawie nie
mowi,ale rozumie moje polecenia.Martwie sie troche bo mam starszego
syna ktory w jego wieku juz mowił wyraznie i mozna było znim
porozmawiac jak z dwuletnim dzieckiem.

[avanitta]

Mnie lekarka mówiła, że niektóre dzieci zaczynają mówić później i nieraz mówią
od razu całymi zdaniami. Moja córka niestety nie rozumie poleceń. Ale udało się
jej wczoraj zagrać na cymbałkach. Byłam z niej taka dumna.

[wwirusek]

dzięki bardzo za ten wątek- przestudiowałam go dokładnie....
pod wpływem lektury zdecydowaliśmy, że poddamy (co za nieładne słowo) naszego
syna testom oceniającym jego rozwój. juz jesteśmy umówieni z psychologiem
dziecięcym.

synek ma 16 miesięcy i nie wykonuje większości rzeczy opisanych przez avanittę i
innych użytkowników. jak na niego patrzę to nie widzę żadnego niedorozwoju. w
miarę upływającego czasu nabiera nowych umiejętności- tylko że na pewno nie są
to takie umiejętności (albo nie w takim czasie) jak jego mniej więcej
rówieśnicy. mam porównanie synka do kilku dzieciaczków, z którymi spotykamy się
cyklicznie. synek nie jest żadnym dziwakiem ani dziwolągiem, ale rozwija sie
trochę inaczej. nie jest takim wiercipiętą jak inne dzieciaki- nie jest
zainteresowany większością rzeczy, do których rwą się jego rówieśnicy
(np.szuflady), nie jest typem niszczyciela (książeczki, gazety itp.). mam
wrażenie, że pracuje na wolniejszych obrotach od rówieśników- woli coś zrobić
powoli, po swojemu, po kolei niż wszystko na raz i to jak najszybciej (tak jak
reszta "naszej" gromadki). zdecydowanie nie preferuje zabaw wymagających
umiejętności manualnych (klocki, samochodziki)- z wyjątkiem zabawy kasztanami-
ogląda je, przekłada z miejsca na miejsce, rozsypuje. znacznie później zaczął
raczkować (11 mies), teraz dopiero zaczyna chodzić. jest też strasznym
uparciuchem, więc nie daje się go nauczyć pewnych rzeczy (albo nie umiem tego
zrobić)- kultowe już papa- wie o co chodzi ale za nic w świecie nie zrobi i
już.. czasami sam robi (zaczyna robić) kosi kosi ale zaraz przestaje a zachęcony
przeze mnie wyrywa rączki i już nie ponawia prób. nie umie i nie próbuje sam
jeść z butelki ani łyżką (łyżką nie daje się też nakarmić), jedynie chwyta
jedzenie w łapki i tak próbuje konsumować, ale ma za mało zębów aby się w ten
sposób najeść.
z drugiej strony od niedawna pięknie bawi się książeczkami- czyta je, ogląda,
pokazuje sobie obrazki i komentuje (po swojemu oczywiście), przekłada kartki,
potrafi też pokazać którą książeczkę w danym momencie chce "czytać". tylko że
akurat jeśli chodzi o zabawę "literaturą" to tutaj nie mam porównania do dzieci
w zbliżonym wieku.

już jako niemowlę synek był troszkę inny (wtedy nie zwracałam na to uwagi)- nie
lubił bawić się grzechotkami (w ogóle), preferował ludzi (rodziców za tatą
szleje, ciocię, wujka, najbliższych przyjaciół) niż zabawki. miał problemy z
nauczeniem się obracać z plecków na brzuszek i odwrotnie.
przez kilka miesięcy był pod kontrolą endokrynologa ze względu na niedoczynność
tarczycy.

to tak bardzo chaotycznie bo piszę bez wcześniejszego przemyślenia. ale między
innymi wszystko to spowodowało, że postanowiliśmy naszemu maluchowi zrobić
bilans dotychczasowego rozwoju. nie przewiduję problemów, ale wolę sprawdzić
swoje obserwacje, żebym się po kilku latach nie dowiedziała, że coś przeoczyliśmy..

[iwpal]

Dzieci unikające manipulacji rączkami i "wyrywające" rączki przy
próbach pomocy trzeba obserwować pod katem nadwrażliwości dotykowej.
Dobrze, gdy psycholog dziecięcy ma chociaż podstawową wiedzę w
zakresie integracji sensorycznej (jak rozwijają sie i współdziałają
zmysły w toku rozwoju) - bardzo to ułatwia własciwą ocenę dziecka i
pomoc w problemach rozwojowych.

[ninaa7]

Witam!
Moja mała ma 14 miesięcy i z tego co czytam z twojej wypowiedzi a
porównuje to z moją małą to wg. mnie jest coś nie tak.
Nasza już od dawna chodzi ale to kwestia rozwoju ale z tego co
piszesz to rzeczywiście to jej zachowanie jest troszkę niepokojące.
Nasza nie mówi często mama ale tata, sama trzyma już od dawna kubek
z piciem, praktycznie sama już je, z zabawkami manualnymi nie ma
żadnego problemu,bardzo dużo rozumie i co sie do niej mówi
praktycznie wykonuje nasze polecenia tkj, wyrzuc cos do kosz,
zanieść tacie, jak coś sie rozleje idzie po szmatke i
wyciera,zaczyna sama siadac na nocnik i sie chce rozbierać i wiele
innych rzeczy.
Rozwój dziecka jest w każdym przypadku indywidualny ale sa tez pewne
kryteria rozwou dla poszcególnych etapów wieku dziecka i myślę że
powinnaś to skonsultowac z pediatrą. Może musicie ja zachęcić do
pewnych rzeczy, może jest leniuszkiem.
Pozdrawiam

[mag_internautka]

Nasz synek odkąd skończył roczek (3 tygodnie temu) to nieustannie
nas zadziwia:
- przykłada telefon do ucha udając że dzwoni
- cmoka głośno gdy ktoś coś je a on chce spróbować
- często się bawi kuchnią starszej siostry, tam są łyżki, miesza w
garnku a potem mnie na niby karmi! podsuwając mi łyżkę i cmokając
- robi "papa"
- jakiś tydzień temu "puścił się" na próbę 2-3 kroczki i teraz coraz
częście sam wędruje na nóżkach, choć jeszcze wygląda to pijanie i
chwiejnie, ale sprawia mu to wielką frajdę
- bawi się w a-kuku (sam naciąga kocyk na twarz aby się kryć)
- "dmucha" w balonik bo widział jak ja to robiłam
- kładzie klocek na klocek aż do skutku
Większości tych czynności nie uczyliśmy go, sam to wychwycił i
naśladuje.

Córeczka znajomych (14 mies.):
Nasalduje mnie i ściera blat ściereczką, wyciaga huśtawke, zeby ja
huśtać.
Uwielbia ogladac, wyjmowac ksiązki. W domu namietnie wchodzi na
fotel albo
łóżko i sobie siedzi )

To tak dla porówanania, czynnosci dla każdgo dziecka mogą być inne,
ale zasadniczo zasada jest ta sama - dziecko rozwija się poprzez
nasladowanie i zdobywanie nowych umiejętności, do czego popycha je
naturalna ciekawość.

[madaw]

Witam Cie avanitto.Bardzo poruszyl mnie Twoj watek,i z tego powodu wczoraj wlaczylam sobie nagrania z kamery kiedy moja coreczka miala 14 mcy.Teraz ma 3,5 roku.Chcialm sobie przypomniec co ona umiala w tym wieku.Z tego co obejrzalam to(od,12,13 mca):potrafila zrobic papa,mowila mama, dada, baba,tata, jak robia zwierzatka-kotek ,krowa, mucha,koza,jak cos chciala mowila "da",jak sie jej mowilo np.przytul laleczke to przytulila,jak laleczka tanczy,to pokazywala jak tanczy,pociąg za sznureczek pająka to ciagnela,bymbym to znaczylo zeby ja wozic rowerkiem.Zaczela chodzic pozno,bo w 14 mcu, a tak to tylko raczkowala,i po lozeczku chodzila.To tak tylko dla porownania napisalam,wiem ze moze ci byc trudno czytac takie wiadomosci,ale musialam ,poruszylo mnie to wszystko.Pozdrawiam was obie.

Do mag_internautka...

[zebra12]

- przykłada telefon do ucha udając że dzwoni
> - cmoka głośno gdy ktoś coś je a on chce spróbować
> - często się bawi kuchnią starszej siostry, tam są łyżki, miesza w
> garnku a potem mnie na niby karmi! podsuwając mi łyżkę i cmokając
> - robi "papa"
> - jakiś tydzień temu "puścił się" na próbę 2-3 kroczki i teraz
coraz
> częście sam wędruje na nóżkach, choć jeszcze wygląda to pijanie i
> chwiejnie, ale sprawia mu to wielką frajdę
> - bawi się w a-kuku (sam naciąga kocyk na twarz aby się kryć)


Moja córka robi te wszystkie rzeczy, które zacytowałam z Twojej
wypowiedzi.
Do tego:
- uwielbia oglądac książki, przewraca kartki, komentuje po swojemu.
- naśladuje sposób mycia głowy przez starsża córkę
- chwyta się za głowę i robi "ojoj"
- na polecanie wyrzuca smoczek
- rozumie daj, masz, jedz, śpij
- na komendę "śpij" przykłda głowę do kocyka lub podłogi i mówi a a a

I wiele jeszcze innych rzeczy, których nie pamiętam.
Za to nie umie sobie trafić obręczą na palik budując wieżę, choć
próbuje.
Układanie klocków tez jej nie bardzo wychodzi.

Ma 11 miesięcy i tydzień.

[kalinaslo]

Hej, mogłabyś napisać jak teraz rozwija się Twoja córeczka ? Pozdrawiam