Dwójka dzieci a praca

[agnmel8826]

Czy mając dwójkę małych dzieciaczków (tak do 5roku życia) wróciłyście
normalnie do pracy? Jak sobie radzicie z czasem?

A.

[ania.zalogowana]

Wróciłam do pracy, z czasem sobie nie radzę, przydało by się ze cztery więcej
(tak, żeby czas stawał w miejscu dla dzieci i męża).
Ciągły wyrzut sumienia:
-w pracy, bo spóźnienia (karmienie poranne), choroba dziecka (znowu zwolnienie),
co będzie jak szefowa wreszcie się zdenerwuje i podziękuje...?
cdn.

[mirka17]

z drugim wróciłam gdy miała coś koło 10 miesięcy, potem z trzecim gdy miał 8
miesięcy. Jakoś sobie radzę, nie jest tak źle. Prawdę mówiąc myślałam że będzie
gorzej ale nie taki diabeł straszny. Karmiłam maluchy już tylko przed snem więc
poranne spóźnienia odpadały. Gdy któryś dzieciaczek się przeziębi to i tak
zostaje z opiekunką, jak biorę wolne tylko w przypadku cięższej choroby, tj do
tej pory ze trzy razy (przez prawie 6 lat). A jak to w domu z trójką i moim
czasem. Posiłki są zawsze na czas i co najwyżej bajzel ogólny większy niż przed
paru laty. Mirka

[ania.zalogowana]

wyrzutów sumienia cd.:
-w stosunku do męża i dzieci:
Bo on spędza z nimi więcej czasu niż ja, nie ma cierpliwości, nie jest do tego
stworzony, jest wykończony pracą i dziećmi, nie ma dla siebie ani chwili czasu.
-w stosunku do dzieci: bo spędzam z nimi za mało czasu, bo nie mogę się
rozdwoić, jednemu trzeba poczytać z drugim poćwiczyć rękę, liczenie, język.
Ajeszcze czas na beztroską zabawę?
I na koniec to co wykańcza mnie psychicznie-pretensje teściowej: bo
nieodkurzone, niepoprasowane, "mały to napewno z tego brudu choruje", on nic
nie je, zagłodzicie go, co ja po pracy robię, przecież w domu jestem o
czwartej, powinnam wziąć się za sprzątanie itp. itd...
A dla mnie najważniejsze jest zajęcie się dziećmi! Tylko, że ona tego nie
rozumie bo dla niej porządek jest najważniejszy
No to się wyżaliłam i już mi trochę lepiej Nie wiem czy na miejscu będzie
dopisek, że nie jest tak źle? Pozdrawiam. Ania

[agnmel8826]

Droga Aniu, krótko mówiąc - Olej teściową!
To Twoje dzieci i Twój czas - możesz nim rozporządzać dowolnie.
Nie teściowa jest od tego, żeby Ci narzucać co i kiedy masz robić.

POzdrawiam
A.

[judytak]

Wracałam do pracy po roku - półtora po porodach. Dzieci w tej chwili 9 lat, 6
lat i 20 mieś.
Warunek absolutny: dobra opiekunka (lub babcia), spokojna, taka, co zawsze
sobie poradzi i nie panikuje, nie dzwoni co chwilę do ciebie do pracy "a co ja
mam teraz robić?"
Drugi warunek: żebyś miała pracę przynajmniej w przybliżeniu w stałych
godzinach (jak nie ty, to chociaż mąż)
Trzeci warunek: rezygnacja z perfekcjonizmu, przemyślanie priorytetów (u mnie,
to posiłki musią być na czas (ale bez wykwintności), pranie robione na bieżąco
(prasowanie tylko sporadycznie, w razie absolutnej konieczności), dziecko
wysłuchane, rozmowa, przytulanie (zabawy ruchowe z tatą), wieczorna ceremonia z
czytaniem bajeczki. Reszta jak się uda. A jak się nie uda, to nic.)
Generalnie jest wesoło. Dzieci samodzielne, ruchliwe, wesołe. Mąż też
samodzielny, ruchliwy, wesoły. Ja przynajmniej raz w tygodniu zasypiam na
czytaniu bajeczki wieczorem...
Pozdrawiam
Judyta

[edziecko_gosiah]

a ja powiem: nie jest łatwo, ale można... po pierwszym porodzie wróciłam do
pracy po około 6 m-cach (krótki macierzyński, krótki urlop - czas wracać);
synek został wtedy przez kilka m-cy z ciocią, ale około 11 m-ca poszedł do
żlobka, bo ciocia zdrowotnie nie dawała rady; drugi synek po niespełna dwóch
latach od pierwszego porodu - wróciłam do pracy po 9 m-cach (dłuższy
macieżyński, dłuższy wypoczynkowy), a synek poszedł do brata do żłobka...
teraz starszy ma 3.5 roku a młodszy 1.5 - jeden do przedszkola, drugi do
żłobka, a ja do pracy od 8.30 do ok. 17.50 (ledwo wyrabiam się po odbiór
dzieci). Wszystko byłoby jako tako, gdyby nie to, że mąż jest marynarzem i
kiedy wyjeżdża to na 4 m-ce zostaję sama ze wszystkim. oprócz cioci (troche
schorowanej i już starszej) nie mam tu nikogo i muszę sobie radzić sama...
kiedy coś się psuje w autku to proszę znajomych o pomoc (na szczeście kilkoro
ich zostało po studiach....)... o opiekunce do dzieci, albo chociaż do
młodszego nie ma mowy - w warszawie za takiego malucha studentka chce min.
1200 zl (jakis m-c temu sie dowiadywałam), a za dwójkę nie ma pojecia.. A ja
nie zarabiam kokosów i nawet dla jednego moja praca taciłaby sens...
wyrzuty sumienia mam: w stosunku do dzieci, że mało czasu ze sobą spędzamy
itd.; w stosunku do mężą, że kiedy on juz po 4 m-cach wraca i siedzi w domu to
ja na cały dzień idę do roboty....
i w stosunku do siebie, bo nie mam ani chwili dla siebie....
zastanawiałam się nad zrezygnowaniem z pracy, ale życie w Warszawie jest dosyć
kosztowne (delikatnie mówiąc) i moja rezygnacja z pracy poważnie nadszarpnęła
by nasz domowy budżet....
gdyby była tu któraś babcia, ale niestety obydwie mieszkają bardzo daleko, a
do tego jeszcze ciągle pracują.....
pozdrawiam, gosiah

[edziecko_gosiah]

Przepraszam, troche przesadziłam z godzinami pracy - miało być od 8.30 do
16.50 - mam wtedy 10 minut, żeby dojechać po synka do przedszkola, a potem do
żłobka po młodszego...

[evee1]

Ja mialam cudownie pod wzgledem opieki nad dziecmi, bo mam w
domu babcie (moja Mame). Po pierwszym dziecku wrocilam do pracy
po 2.5 miesiaca (bezplatny macierzynski (), a po drugim - po
czterech. Byc moze wlasnie dlatego, ze babcia w domu i caly czas
mnie wypychala do pracy ).
Ale tez sa tego minusy, bo mieszkanie razem nie jest idealne,
a poza tym nie mamy kogo wykorzystac do wieczornych wyjsc,
wiec praktycznie nigdy nie wychodzimy we dwojke wieczorem.
Na poczatku bylo mi bardzo trudno fizycznie, bo ciagle bylam
niedospana i z zazdroscia patrzylam na kolezanki, ktore siedza
w domu, ale jakos to ciagnelam i caly czas pracowalam.
Dzieci sa super i chowaja sie swietnie. Mamusia jest i tak
najwazniejsze, bo moja mama w takim duchu je wychowuje.
Ja zawsze mialam troche wyrzutow sumienia, tym bardziej, ze mam
kolezanki, ktore mi piluja o poswiecaniu sie i zostawaniu w domu .
Ale faktem jest, ze moja praca bardzo pomogla nam finansowo.
Teraz kiedy dzieci sa starsze, a ja mam kryzys zawodowy postanowilam
wiecej posiedziec w domu i zmienic prace na pol etatu. Problem, ze
taka prace ciezko znalezc w moim zawodzie ((.

[agnieszkak12]

Ja wróciłam do pracy we wrzesniu. W domku zostawiłam 7 miesięczną Zosię, w
przedszkolu 3,5 letni Mikołaj.
Z Zosią jest niania, której płącę 600 zł miesięcznie. Przez 8 godzin pilnuje
ZOsi, posprzątą, poprasuje i zreperuje ubranka. Ja prauję od 8 do 16, a mómąż
od 7 do 15. Mąż wraca do domu o 15:30, ja godzinę później. Kiedy wracam to
nawet obiadek na mnei czeka.
Nigdy mi nie było tak dobrze))
Ja po powrocie do domu cały czas poświęcam dzieciom do momentu zaśnięcia
(dzieci). Potem nastawiam pranie ewentualnei przygotowuje ubranka na dzień
nastęny. Ale gorzej trochę to wygląda w weekend )))

[sylviakia]

Wróciłam do pracy po miaciezyńśkim. Córcia miała wtedy skońćzone 7 mies (no bo
odszedł urlop) a syn rok więcej. Znacznym ułatwieniem był fakt, że pracuję w
skzole i miłam tylko goły etat więc tak jkaby na pół normalnego etatu. Pisż
etak jakby bo pracy w domu miałam i tak dużo (i to pracy nie domewej). Gdy
mała miała niecałe 3 lata przeprowadziliśmy się i dzieciaki trafiły do
przedszkola a ja do pracy już w większym wymiarze (w zasadzie prawie 40
godzin tyg.) Nie powiem jest ciężko. Ale dzieci coraz większe i ajkos sobie
radzę. Teraz dodatkowo mam zajęte soboty i niedziele (podyplomowe). Czasem
padam na p... ale nie narzekam. Pracę mam więc trzeba sie cieszyć a że dizeci
3x w tygodniu odbieram przed 17 z przedszkola? Trudno. Nie ja wymyśliłam by
zajęcia korekcyjne w przedszkolu zaczynały sie o 16:00 i trwały do 16:30 )
Najwięcej preoblemów mam z utryzmaniem porządku w domku żal mi na ot czasu. Na
szczęście mąż nie narzeka na nieco większy niż normalnie bałagan. I sprzątamy
w sobote hurtem. Pranie też robię hyrtem jak sie już uzbiera na 2 prania...Nie
gardze gotową kuchnią ani mrożonkami. Cenię sobie mój czas (moze dlatego ze
nie mam go w nadmiarze). Gdy przychodzi anm ochota na mięsa to w jeden dzień
wolny smaże gotuję i potem zamrażam w porcjach. Wystarczy odmrożić i do
mikrowelki i obiad gotowy. Wszystko zależy od dobrej organizacji i
odpowiedniego ustawienia rzeczy ważnych i nieistsotnych. POzdrawiam Sylwia