ubieranie=awantura

[kasiazk]

czesc emamy,
Od pewnego czasu moj synek (19 mies) nienawidzi wrecz ubierania sie. Niemalze
kazda proba wyjscia na spacer konczy sie wielkim placzem i awantura.
Czy u Was jest podobnie? Jesli tak, to jak radzicie sobie w takich sytuacjach?
Pozdrawiam
Kasia (mama Maksia 20.03.2002)

[beta75]

Hej mój mały ma 11 m-cy i jest to samo. Nie mam sposobu na zminę jego
zachowania Pa

[mami7]

Patryk ma 27 miesięcy. Wiem, że Cię to nie pocieszy... Ale u nas jest to samo. A właściwie jest koszmar. Nie radzimy sobie zupełnie.
Pozdrawiam

[kurkitrzy]

Zosia - 30 miesięcy - bardzo podobnie. Czasem udaje nam się czymś zagadać, ale
najczęściej próby wyjścia na spacer kończą się wielkim płaczem.
Są jednak sytuacje, gdy Zosia nie protestuje -

[malgosia87]

U mnie było niestety tak samo, w zależności od nastroju ta sama rzecz była za
długa lub za krótka, za ciasna lub za luźna itp., a juz zima i ubieranie na
cebulkę, no koszmar poprostu . Ja starałam sie spokojnie i krotko mówić, że
musi to założyć i dlaczego, co najwyżej zgadzałam się na inna rzecz, ale o
podobnych właściowściach, czyli ten polarek jest na ciebie za ciasny,ok.mozesz
mozesz załozyć inny, ale nie wyjdziesz w samej bluzeczce, itp.
Ale NIE martwcie się to mija z wiekiem (u nas przynajmniej), teraz do
ulubionych opowiastek mojej córki należa historie z cyklu " a jak mialam dwa
lata i chciałaś mi założyć ....., to co robiłam (i tu musze odegrać jej
owczesne zachowanie, no może bez rzucania się na podłoge).
Pozdr.
Małgosia (mama 4 letniej Julki)

[aniask_mama]

To ja zastosowałam baaardzo drastyczną metodę, może i mało wychowawczą, ale
skuteczną. Jak już problem z ubieraniem sięgnął zenitu i nic, ani prośby, ani
groźby nie skutkowały, a ubieranie trwało godzinami i okraszone było wrzaskiem
zapytałam kolesia:
- Idziesz na spacer?
- Tak
- To się ubieramy, chodź
- Nieeeeeeeeeeee!
- Nie? Hm... To idę sama
I... wyszłam czytaj: stałam z drugiej strony drzwi. Pozwoliłam na rozryczenie
się i oczywiście zaraz wróciłam.
Jak się domyślacie od tej pory problem z ubieraniem znikł.
Wyrodna matka

[edytka73]

Witam w temacie. Kuba ma 22 mies. i jest koszmar. Ubieram go najczęściej na
siłę a adrenalina mi rośnie, czasem zostawiam go na chwilę, żeby ochłonąć, bo
boję sie, że mogłabym mu cos zrobić. Najczęściej nie działa żadne
przekonywanie - czesem, że pojedziemy autobusem, spotkamy kolegów w piasku.
Zauważyłam natomiast, że jeżeli jest to wyjście dla mnie nieodwołalne (np.
MUSZĘ z nim iść do lekarza na określoną godzinę, na autobus, umówione
spotkanie) to jest jakby ciut lepiej. Moje nastwienie - i zachowanie - jest
bardziej zdemterminowane i Mały WIE, że nie podlega dyskusji. A
wyjście "tylko" na spcer, w taka pogodę?... To juz nie takie konieczne.
Nie zastosowałam jeszcze metody Aniask, ale jestem bliska...
Pozdr. Ed.

[szymag1]

Mama taki sam problem mój 6 miesięczny synek nienawidzi się ubierać, ale
rozbierać się wprost uwielbia.Ciekawa jestem kiedy to się skończy oszaleć
można.On spocony od wrzasku i płaczu a ja z nerwów!!!!!!!!!!!!!!!!! pa
pozdrawiam

[mamaizyimoniki]

szymag1 napisała:

> Mama taki sam problem mój 6 miesięczny synek nienawidzi się ubierać, ale
> rozbierać się wprost uwielbia.Ciekawa jestem kiedy to się skończy oszaleć
> można.On spocony od wrzasku i płaczu a ja z nerwów!!!!!!!!!!!!!!!!! pa
> pozdrawiam

Witam
U niemowlaków to chyba normalne...
Ja swojej młodszej córce (rok) daje po prostu coś co wiem, że mocno ją
zaciekawi; może to być zabawka, cokolwiek, czego jeszcze nie miała w rączkach;
działa także butelka z soczkiem. U mnie działa.
Aha, ja spocona jestem dlatego, że ubieram się pierwsza, dopiero potem Monikę,
którą właściwie muszę tylko skontrolować, czy aby nie założyła spodni tyłem na
przód, a na końcu Izę. Po tym wszystkim zastanawiam się, czy lepiej czegoś z
siebie nie zdjąć...

Pozdrawiam

[chalsia]

Na forum wychowanie sporo już na ten temat popisano, łącznie z podpowiedziami
sposobów, niestety tzreba pogrzebać w wątkach z ostatnich 2 tygodni.

Pozdrawiam,
Chalsia

[steffa]

Che che - ja mam tak od zawsze i wcale mi wtedy nie do śmiechu. Teraz mały już
śpi, więc mogę się do tego zdystansować. Pręży się, wrzeszczy, 'gumowieje',
czyli nie można go postawić, posadzić, ani nic innego... Ja jestem wściekła,
spocona i o wszystkim zapominam - w tym raz o mleku na kuchence... Ma 13
miesięcy i nie widzę poprawy, a zima to skaranie boskie - jak wiadomo. Nie mam
pomysłów, bo nic go wtedy nie zainteresuje, a na walkę psychologiczną jest
jeszcze za mały - nie skuma. Dodam tylko, że: moja mama ubiera go bezstresowo
i bezproblemowo 8 na 10 razy! Nie wiem jak ona to robi. Mówi,
że 'normalnie'. Przy mnie jednak nie zaobserwowałam tego.

[kasiazk]

U nas jest analogicznie-prezenie na zmiane z 'gumowieniem' (bardzo spodobalo mi
sie to Twoje okreslenie). Ja zdenerwowana, syn splakany ...
Gdy za ubieranie bierze sie babcia wszystko idzie sprawnie. Widac tak juz musi
byc.
Moge sie tylko pochwalic chwilowym (pewnie) chwytem - jedziemy na koniki -
wtedy synek ubiera sie ekspresowo.
Pozdrawiam i dzieki za podzielenie sie swymi wrazeniami
Kasia

[steffa]

Che che, niezłe, nieprawdaż? Gumowienie - to mój mąż wymyślił, bo mnie nie
stać na taki dystans...

[johana2]

U mojego 26-miesięczniaka jest oczywiście to samo, a najgorzej jak spieszę się
do pracy na 7 a on musi wyjść ze mną do żłobka (a b. żłobek lubi). jest
strasznie, a jedyne co działa - jako ostateczność oczywiście - to :"Zostajesz
więc sam a ja wychodzę"/ I wychodzę na druga stronę drzwi głośno zamykając
drzwi i stukając butami żeby słyszał że rzeczywiście wyszłam. Po chwili ciszy
jest ryk i mały potulnie daje się ubierać. Podczas takiego szybkiego ubierania
może się cała scena powtórzyć, ale zaznaczam to jyuż ostateczniść, gdy nie
działa zupełnie żadne przekonywanie. Nie stosujemy tej metody, gdy nam się nie
spieszy. Wtedy do skutku są argumenty słowne.
Pozdrawiam

[goniab3]

Chyba Was zmartwię moje drogie koleżanki jeśli powiem, że ja nigdy nie miałam
tego problemu, a moja córka ma dziś 16m-cy. Nigdy, ale to przenigdy nie
zdarzyło sie żeby płakała przy ubieraniu i zawsze wszystkich to dziwiło, mnie
nigdy, dla mnie było to takie normalne. Nie robię przy ubieraniu jej nic
nadzwyczajnego,otwieram tylko okno,żeby się nie spociła.Cóż mogę tylko życzyć
dużo cierpliwości i znalezienia jakiegoś sposobu.

[steffa]

A może przeważnie to chłopcy tak mają?

[fionna]

Toi chyba rzeczywiscie kwestia plci. w koncu dziewczynki male i duze uwielbiaja
sie stroic )
Moj syn niestety potwierdza ta teorie. Latem bylo o.k., ale teraz jest horror.
Jeszcze jakos zniesie zalozenie kombinezonu, ale przy czapce i szaliku dostaje
histerii. Nic go nie uspokaja. Wstyd wyjsc z takim wyjcem na korytarz, ale nie
mozemy przeciez zostac w domu i czekac, az sie uspokoi, bo by sie zgrzal. Poza
tym jest wozkowym terrorysta i nie chce siedziec w wozku tylko trzeba go nosic,
a ma juz prawie 9 miesiecy
pozdr

[ewulaks1]

my w domu wkładamy tylko kombinezon albo kurtkę, to jeszcze jakos zniesie.
Najgorzej z wsadzeniem B. do wózka - też GUMOWIEJE i krzyczy. Reszta: buty na
klatce przy światełku windy, szalik w windzie, czapka przy wyjściu z bloku jak
już widać świat przez drzwi. Zgadzam się że zima to makabra, tym bardziej, że
jak na razie nie bardzo wiem, czy nie ubieram B. za ciepło. Ale u nas bardzo
wieje na osiedlu - typowe blokowisko z przeciągami....
Wytrwałości dla nas wszystkich
EWa z Bartuniem

[dania22]

Paulinka jest dziewczynką, a każde wyjście z domu, zamienia się w prawdziwy
cyrk... Też kiedyś cieszyłam się, że Malutka to ANIOŁEK, niestety kiedy
skończyła 17 miesięcy, musiałam zmienić zdanie! Każda próba ubrania kurtki,
czpki( nie mówiąc o rękawiczkach!) kończy się ogromną awanturą... Czasami
pomaga zakładanie kurteczki na klatce, ale częściej słyszę "NIE ŚCIEM!" i
wrzask. Niestety, to samo potem powtarza się przy wsiadaniu do windy, do
samochodu... Cóż, mam małego buntownika (ale to chyba taki wiek?!).
pozdrawiam i życzę cierpliwości... d.

[szymag1]

Chyba znalazłam sposób na płacz przy ubieraniu.Dziś przed wyjściem na dwór
zastanawiałam się co by tu zrobić by mały (6 miesięcy )znowu nie wrzeszczał, bo
był już marudny przy ubieraniu body, zanim bym doszła do kombinezonu to by się
zapłakał.Włożyłam małego do łóżeczka włączyłam karuzele i mały nawet nie
zorientował się kiedy był ubrany.Polecam
Ps. czapkę i szalik ubieram w wózku oczywiście mały ryczy, ale to i tak duży
sukces z tym kombinezonem