Słodycze na stole

[rusalkaamalka]

Mam prawie póltoraroczniaka, któremu staram się nie dawać słodyczy,
zwłaszcza "niedomowych". Co jednak zrobić, gdy się jest zaproszonym
do kogoś i na stół wjeżdżają czekoladki, herbatniki, ciasta z kremem
i takie różne? Mały ich sie domaga, gospodarze dziwnie na nas
patrzą. Pół biedy, gdy jesteśmy jedynymi gośćmi, można zaryzykować
wzięcie nas za dziwaków i poprosić o schowanie słodyczy. Trudno
jednak to zrobic, gdy inni goście chcieliby sobie spokojnie jeść
ciasteczka. (Najgorzej, gdy mają oni dzieci, któym wolno jeść to
wszsytko.) Czy jest tu może ktoś, dla kogo taka sytuacja też stanowi
problem? A może ktoś go rozwiązał?

[alpepe]

ja odpuszczam, raz na jakiś czas to co to zaszkodzi? Ale ja nie jestem tą z
"goszczących się".

[kra123snal]

Całe szczęście moje dziecko nie domaga się. Zazwyczaj noszę ze sobą
coś co może jeść lub zachęcam do zjedzenia owoców.

[milanaa]

W domu nie daję, podczas wizyty u rodziny czy przyjaciół pozwalam zjeść słodkie. A gdyby była impreza urodzinowa i inne dzieci zajadałyby się przysmakami to Twojemu tylko by kapała ślina do ziemi? Grunt to nie przeginać w zadną stronę.

[deela]

na pewno twoje dziecko szczeznie jak raz kiedys zje troche slodyczy
wez juz kurde nie przesadza niech dziecko zje pare cholernych ciastek

[matylda07_2007]

Odpuść. Będziecie oboje szczęśliwsi.

[iskierka40]

wszystko z rozsądkiem i będzie ok.

[fammpirella]

jesli jakiemus dziecku nie szkodzi to problem to tak naprawde
zaden, poza przyzwyczajeniem do podżerania słodkiego. problem
zaczyna sie jak dziecko ma np: grzybice tak jak moje córcia
skonczy w lipcu 2 latka, ale od paru m-cy kuma, ze slodkiego nie
wolno, ba, w sklepie mija tzw. gorący punkt przy kasie, gdzie roi
sie od samowpadających w rece batonikow, wafelkow i innych dropsow i
pokazuje mi snickersa i mowi, "bedzie bolał brzuszek". tak jej
powtarzam od m-cy i juz sama wie proponuje, zeby tlumaczyc
dzieciom, ze za duzo slodkosci po prostu nie wolno, bo zaszkodzi i
tyle. rozumiejace dziecko latwiej przyjmie odmowe.to lepsze niz
zdumione oczy gospodarzy i awanturo-negocjacje w gosciach.
tlumaczyc, tlumaczyc, tlumaczyc. dziecki to homo sapiens. samo "nie"
nie wystarczy.

[karra-mia]

bez sensu
to że zakazujesz dziekcu - twoja sprawa
ale wymaganie od reszty towarzystwa, zeby się dostosowali do twoich
zasad u siebie w domu to jest chore

[morepig]

zawsze brałam "nasze" słodycze i pozwalałam ze stołu brac to co sie
nadawało.
teraz (4lata) w domu nei jada za duzo, na imprezach żre do woli,
zwykle jest to i tak mało w porownaniu z innymi dziecmi.no i dzieki
wczesnodzieciecej tresurze woli muffinki i szarlotke niz lizaki i
żelki.

[bei]

Moj jest niejadkiem- także na slodycze niegdy sie nie rzucał- lubi
czekolade, ale nie zjada duzo, ostatnio polubił żelki- ma dostęp na
okragło- ale rzadko sięga po łakocie- bo on w ogole rzadko kiedy cos
zje
Ma 4 i pol roku.

[wespuczi]

oj znam takich jak ty
zenujace,

moje dzieci znaja slodycze, nie jemy w domu za czesto,
natomist jak wychodzimy dostaja slodycze,
nawet takie ktore uwazam za obrzydliwe jak chca,
sprobuja i jakos nie chca wiecej
takimi zakazami uzyskasz dokladnie odwrotne rezultaty

[moofka]

moje dzieci nie maja szlabanu na slodycze
poczestowane przez gospodarzy jedza na co maja ochote
i na ogol wcale nie duzo tych slodyczy
wiec tym bardziej trudno mi zrozumiec twoj problem
dziecko alergiczne uczylabym, ze tego czy tego nie wolno jemu
wlasnie i dlaczego i nie oczekiwalabym, ze zniknie to z jego
otoczenia
co wiecej wcale bym nie robila z tego tematu i nie kazala
czestujacym "znikac" lakocie

[mondovi]

a masz dziecko alergiczne, czy to słodycze są "złe"?

[joanna29]

Jadamy malo słodyczy, chyba że mamy napad słodyczowy, ale one zawsze
sa pod ręką. Mały, oprócz napadów słodyczowych, mimo, że sam jest w
stanie sobie wyciągnać z szafki jada mało.
W gościach jak jest tort i placek to coś zje, poza tym sięgnie po
jakiegos cukierka, ale nie rzuca sie na słodkie.
Słodycze nie robia na nim wrazenia, pewnie dlatego ze ma jej pod
reka od urodzenia.
Miał podejrzenie alergii i zakaz jadania orzechów i kakao. Nie było
z tym zadnego problemu, lekarz powiedzial, że nie wolno i mały sam w
żlobków i tym paniom przypominał. Po 2 misiacach jak juz mógł znowu
jeść tez sie na nie nie rzucił.

[tijgertje]

Idac w gosci i kazac gospodarzo chowac slodycze ze stolu to gruba
przesada wedlug mnie. Moj jest alergikiem, teraz ma 5 lat i nie je
czekolady, o czym nie omieszka poinformowac kazdego, kto mu ja
proponuje, wszystko o podejrzanym kolorze ze mna konsultuje, czy na
pewno nie ma tam czekolady. calkowitych zakazow nigdy nie mial, ale
wiedzial, ze wielu rzecxzy jesc nie moze, bo go bedzie brzuch bolal
(mial np biegunki po herbatnikach). W domu sie nie upomina, woli
jablko czy gruszke i zolty ser W gosciach wie, ze najpierw musi
mnie spytac o zgode i pozwalam, ale nie wszystko jak leci, tylko
okreslony z gory limit. wszystko zalezy tez od ctego, czy wlasnie
zjadl obiad, czy ma jesc za godzine, w pierwszym przypadku pozwalam
na wiecej, w drugim zabraniam, bo potem o obiedzie mozna
zapomniec.Jak byl mniejszy, to uczylam, ze niektore rzeczy sa dla
starszych i zazwyczaj nosilam ze soba cos, co mogl jesc. To dosc
dobry sposob, tak samo tlumacze stojace na stole napoje, moze pic
wode i soku, o gazowane i alkohol sie nie upomina i nie trzeba tego
pod kluczem przed nim chowac. Ku mojej uciesze jakies dziecko
zachecilo go do sprobowania coli, plul po niej dalej niz widzial i
sam zapowiedzial, ze babelkow to on sobie nie zyczy

[mama_amelii]

Znam mamy których dzieci 1,5 roczne nie wiedza co to słodycz i wcale ich nie potepiam.Moim zdaniem bardzo mądrze robisz starajac się dawac tylko domowe słodkości.Na wszystko jest czas,no i przede wszystkim umiar.
Moja córka od początku jest strasznym łasuchem i w domu słodycze sa schowane i wydzielane.Natomiast w gościach lub jak coś dostanie nie robie problemu do czasu kiedy zje trochę(bo skłonna jest do zjedzenia wszystkiego co leży na stole,az się pożygawystarczy na chwilę sie odwrócić.
Zresztą jak twój 1,5 roczniak zje ciasteczko w gościach to nic mu nie będzie.

[olimpia_b81]

no jak nie znaja to potem tak jest,ze zobacza i oczy jak 5 zl,
slinka cieknie,
nie czaje takich zachowan, ze tylko marchewka i soczek babciny jest
ok dla dziecka

dzieci sa tez id rozpieszczania a slodycze(oczywiscie nie jako
skladnik diety codziennej) sa wg mnie tego czescia
no i jak znaja smak, dostaja co jakis czas to potem nie rzucaja sie
w gosciach i niejedza do ostatniego okruszka

[slonko1335]

Moja nie dostaje słodyczy w domu (no może okazjonalnie i te zdrowsze tylko). Jak
idziemy w gości to pozwalam wziąć kawałeczek wszystkiego na co ma ochotę. Zwykle
kończy się na jednym lub dwóch kawałkach. ponieważ nie nawykła do słodkiego to
jej się od razu mdło robi i wielkie chęci przechodzą. Ze sobą zwykle zabieram
jej zdrowe przekąski i zwykle to o nie właśnie prosi.
Podobnie ze słodyczami które jej ktoś przynosi, przecież nie zabiorę dziecku jak
dostało, na kawałek pozwalam. Na szczęście z jajek niespodzianek które wszyscy
namiętnie jej znoszą najbardziej interesuje ją niespodzianka....

olimpia

[mama_amelii]

Moja córka znała słodycze odkąd zaczeła z nami wszystko jeść.Dostawała po kawałku tego co my jemy.Nie żałowaliśmy za bardzo od roku.Od zawsze je lubi i mogłaby jeść cały czas(niestety tu pojawia się problem,bo wcale nie uwazam,że powinna jeść ile chce i co chce).Wszystko z umiarem.Mysle,że 1,5 roczne dziecko nie zbiednieje jak raz na jakiś czas dostanie slodycz.rozumim mame która woli dac dziecku budyń,ciasto wlasnej roboty,czy owoce niż czekolady,batony,czy mamby.

[rusalkaamalka]

Naprawde uwazacie, że dziecko, które jeszcze nie ma póltora roku,
powinno jeść słodycze? Z umiarem, z rozsądkiem - to w tym wieku wg
mnie biszkopcik, kawałek domowego ciasta, owocowy deser, budyń,
naleśniki. A nie czekoladki i ciastka, w których naprawde nie
wiadomo co siedzi ( a raczej wiadomo aż za dobrze). Dziecko szybko
się uczy, jak uzyskać łatwą przyjemność, zaczyna rozpoznawać w
sklepie kolorowe opakowania i domagac się słodyczy. No i niestety
nie jest tak, że mały zje troszkę i przestaje ( nie wiem, co
uważacie za troszkę).
Co do gości i decydowania za nich, co mają podawac w ich domu - jak
ktoś napisał - no to dzięki, nie chciałabym odwiedzać kogoś, kto ma
takie podejście. Gdy przychodzi do was wegetarianin, to tez
serwujecie mu befsztyczki, bo macie na nie ochotę? Ja tam staram się
dostosować do potrzeb gości.
Jasne, ze zamierzam podawać dziecku wszelkie słodycze, ale, na
Swaroga, nie w drugim roku życia!
Dziękuję za wszystkie życzliwe wypowiedzi, pozdrawiam.

[matylda07_2007]

To po co pytasz, skoro i tak wiesz co masz robić i będziesz robić?

[rusalkaamalka]

Nie pytam, czy dawać słodycze. Pytam, jak ich nie dawać.
Niektóre osoby nawet mi na to pytanie odpowiedziały.

[matylda07_2007]

Nie wiem. Ja, kiedy idę w gości, to jestem na ich łasce.
Często jestem u rodziców, gdzie mieszka też siostrzeniec żywiący się niemal wyłącznie takimi różnościami. Mam więc zasadę, że w domu nie daję (zazwyczaj), a tam je. Nie wydrę Jej z buzi. Poza tym dla Młodego wyrazem miłości do mojej córki, jest właśnie znoszenie słodkości. Całe szczęście Młoda woli domowe ciasto i lody.
Nie wiem w jakiej zażyłości jesteś ze znajomymi, co możesz im powiedzieć. Może przynoś ze sobą kawałek domowego ciasta? Dla wszystkich.

[hanalui]

rusalkaamalka napisała:

> Pytam, jak ich nie dawać.

No po prost u nie dajesz...problem ze ty sie zwyczajnie wstydzisz ze
masz takie zasady a nie inne i nie chcesz wyjsc na nawiedzona i nie
chcesz "by gadali".
To ty masz problem a nie wszyscy inni z dzieckiem wlacznie

[rusalkaamalka]

hanalui napisała:

> rusalkaamalka napisała:
>
> > Pytam, jak ich nie dawać.
>
> No po prost u nie dajesz...problem ze ty sie zwyczajnie wstydzisz
ze
> masz takie zasady a nie inne i nie chcesz wyjsc na nawiedzona i
nie
> chcesz "by gadali".
> To ty masz problem a nie wszyscy inni z dzieckiem wlacznie


Wiesz, że może i masz trochę racji!
A w każdym razie spojrzałam na to z innej strony. Musze to
przemyśleć. Dzięki

[jakw]

rusalkaamalka napisała:

> Naprawde uwazacie, że dziecko, które jeszcze nie ma póltora roku,
> powinno jeść słodycze?
Nie tyle powinno, ile zjedzenie jakiegoś słodycza nie powinno mu
zaszkodzić.

> Dziecko szybko się uczy, jak uzyskać łatwą przyjemność,
Jak wiadomo, w celach wychowawczych przyjemność powinna być
trudna...

> zaczyna rozpoznawać w sklepie kolorowe opakowania
Jak rozumiem, batoniki wjeżdżają na stół w opakowaniu i stąd
rozpoznawanie opakowań z batonikami w sklepie? (bo kolorowe to są
wszystkie)

> i domagac się słodyczy.
A skąd wiesz, że gdyby dziecko nie widziało wogóle sklepowych
słodyczy na oczy to i tak by się nie domagało? Bo:
a) zobaczyło jakąś reklamę - oczywiście u strasznych znajomych,
którzy mieli telewizor, bo, ty, w ramach nieserwowania łatwych
przyjemności, telewizora wogóle nie posiadasz
b) zobaczyło inne dziecko sobie kupuje
Jeśli masz problem z zachowaniem dziecka w sklepie to nie zwalaj
tego na znajomuych, u których bywacie od czasu do czasu. Nie chcesz
kupować w sklepie lizaka to nie kupuj. Jeśli młody będzie wiedział,
że i tak mu nie kupisz, nie będzie wyczyniał różnych harców w tym
sklepie.

>No i niestety nie jest tak, że mały zje troszkę i przestaje
Twoim zadaniem, w ramach wychowania, jest nauczyć młodego co to jest
troszkę.

> Co do gości i decydowania za nich, co mają podawac w ich domu -
jak ktoś napisał - no to dzięki, nie chciałabym odwiedzać kogoś,
kto ma takie podejście. Gdy przychodzi do was wegetarianin, to tez
> serwujecie mu befsztyczki,
A jak przychodzi do ciebie 1 wegetarianin to wszystkim pozostałym
serwujesz tylko i wyłącznie sałatę? Poproś znajomych żeby było na
stole coś dla młodego (i określ co, żeby nie było nieporozumień),
względnie się dogadaj, że coś młodemu przyniesiesz sama. Wtedy
możesz mu zaproponować:"nie dostaniesz tego batonika, możesz dostać
galaretkę".

> Jasne, ze zamierzam podawać dziecku wszelkie słodycze, ale, na
Dlaczego wszelakie? Słodycze słodyczom nierówne. W takich lodach
jest jednak ciut coś innego niż w czipsach czy lizaku.

Po prostu nie wariuj. Jeśli dziecko nie ma problemów zdrowotnych
związanych ze spożywaniem słodyczy - jeśli zje trochę nic mu nie
będzie. Ze znajomymi pogadaj - może da się osiągnąć jakiś kompromis
typu domowe ciasto na stole zamiast kupnego. A dziecko ucz umiaru -
przyda się, gdy zostanie sam na sam z własnym kieszonkowym i
sklepikiem szkolnym.

[hanalui]

rusalkaamalka napisała:
> Dziecko szybko
> się uczy, jak uzyskać łatwą przyjemność, zaczyna rozpoznawać w
> sklepie kolorowe opakowania i domagac się słodyczy.

Moj sie jakos nie nauczyla a ma ponad 2 lata. Nie jada czekolady,
lizakow ciast z kremami i niczego o czym wspomnialas.
I co najdziwniejsze...do wszystkiego tego ma dostep. U znajomych
zwykle tez cos takiego jest na stole. A on glupi woli jogurt lub
banana.

> No i niestety
> nie jest tak, że mały zje troszkę i przestaje ( nie wiem, co
> uważacie za troszkę).

Bo wiesz....zakazany owoc cholernie kusi.

> Co do gości i decydowania za nich, co mają podawac w ich domu -
jak
> ktoś napisał - no to dzięki, nie chciałabym odwiedzać kogoś, kto
ma
> takie podejście. Gdy przychodzi do was wegetarianin, to tez
> serwujecie mu befsztyczki, bo macie na nie ochotę?

A to sa tylko dzieciowe imprezy??? Czy dla doroslych a dzieci sa
przy okazji? Bo jak dla doroslych to nie widze problemu. Poza tym
jesli wszyscy wegetarianie to ok menu jest dla nich..ale jesli 1 lub
2 to jest dla nich cos osobnego i nie widze powodu by wszyscy
wcinali surowa marchewke bo ktos jest wegetarianinem na imprezie

> Ja tam staram się
> dostosować do potrzeb gości.

Czyli wszyscy np jedza marchewke i niesolone potrawy bo ty masz
dziecko w domu ?

[ewsyl]

Moja córeczka to ogólnie niejadek więc i słodycze jej nie pociagają,
w domu sami też nie jemy no chyba, że od czasu do czasu ale za
słodyczami tez z mężem nie przepadamy bo wolimy coś treściwszego.Jak
jesteśmy w gosciach to jak najbardziej wszystkiego spróbujemy czym
nas poczęstują co by sie nie obrazili na nas i na to samo pozwalamy
dziecku.A że dziecko ogólnie jedzeniem gardzi bo woli zyc powietrzem
więc skubnie tu kęs i tam kęs głównie za przykładem starszych dzieci
bo wiadomo lubi naśladować i na tym koniec. Więc problemu wieliego
nie ma. Jeśli chodzi o Twój przypadek to tak jak radziło Ci kilka
mam UMIAR NAJWAŻNIEJSZY. Jęśli dziecko nie ma żadnych przeciwskazań
zdrowotnych to oszczędz mu tych tortur i pozwól na kilka słodkości
raz na jakiś czas.
Ale jeśli sama faktycznie, tak z ręką na sercu nie jadzasz ni tyci
tyci słodyczy to masz prawo wymagać tego od swojego dziecka.

[a.g.r.e.s.t]

> Ale jeśli sama faktycznie, tak z ręką na sercu nie jadzasz ni tyci
> tyci słodyczy to masz prawo wymagać tego od swojego dziecka.

Aha, a jesli wymagam od mojego dziecka, żeby nie piło alkoholu i nie
uprawiało seksu, to tez muszę z ręką na sercu powstrzymac sie od
tych rzeczy. Przecież to nie chodzi o to, że słodycze sa złe same w
sobie, tylko ze nie są dla malutkiego dziecka. Dobrze ze przy
noworodku nie trzeba poprzestawac z reką na sercu na samym mleku.

Dobre,agrest, uśmiałam się hahahahahahahah.

[dariafox]

Z ręką na sercu

[marcelina4]

rusalkamalka, ja mam identyczny problem jak Ty, ja również dziecku nie daję
słodyczy i nie mam zamiaru tego robić tak długo, jak będzie to możliwe, pisałam
o tym niedawno na forum i generalnie przez większość forumek zostałam uznana za
schizolkę, ale nie zamierzam zmieniac z tego powodu swojego stanowiska.
ja na razie radzę sobie tak, że zabieram ze sobą przekąski dla córki i nikomu
się nie tłumaczę dlaczego nie pozwalam dziecku jeść ze stołu słoyczy, po prostu
proszę o nie częstowanie i nie zachęcanie małej do jedzenia i tyle, zazwyczaj
skutkuje.
Moje dziecko na szczęście słodyczy sie nie domaga, może dlatego, że ich nie zna,
zresztą w gościach zazwyczaj interesuje ja wszystko poza stołem pozdrawiam

[szarsz]

Ja jestem przeciwnikiem słodyczy, ale wiem, że z całym światem nie
wygram Mój Młody jest dodatkowo alergikiem, nie może mleka i jego
przetworów.

No i rozmawiamy sobie PRZED wyjściem z domu. Na wszelki wypadek
cichcem kupuję coś, co Młody może jeść i daję gospodyni, żeby podała
na stół, niby że to od niej. Bo zdarza się, że na stół wjeżdżają
rzeczy, z których Mlody nie może nic

Zawsze robimy przegląd stołu i Młody wie, co może, a czego ma nie
ruszać. Z tymi co może też się staramy nie przeginać, bo on jest
okropnie słodyczowy i sam, bez pilnowania, potrafi jeść do wymiotów :
(

[ik_ecc]

Moje dziecko ma alergie, wiec jest troche latwiej ludziom wytlumaczyc
zeby costam odlozyli chociaz wyzej. Ale tez czasami chodzimy gdzies
gdzie jest duzo 'zakazanych' rzeczy i duzo gosci i nie moge zadnych
wymogow stawiac - pilnuje corki wtedy i tyle. Wynajduje jej jadalne
rzeczy, albo przynosze swoje jedzenie. Sama tez nie jem tego czego
nie chce zeby ona nie jadla. Ale "jadalne" rzeczy postawione przez
gosci, nawet jesli nieszczegolne zdrowe, pozwalam jej jesc ile chce.
W naszym przypadku to glownie chipsy, bo slodycze z reguly maja cos
czego nie moze jesc.

Teraz sama sie pilnuje (ma 3 lata). Dzisiaj bylismy na urodzinach -
rozejrzala sie po stole, pokrecila nosem i wyszukala sobie owoce.

Wg mnie najwazniejsze jest co robisz w domu. U nas w domu nie ma w
ogole slodyczy, jest natomiast duzo owocow i warzyw. My (rodzice)
jemy duzo surowizny. Czasami pieczemy razem z corka ciasto - wtedy
corka moze go zjesc ile chce - ale ostatnio ciasto jest wyrzucane bo
nikt go nie konczy.

Na Twoim miejscu wybralabym cos z postawionych rzeczy, co na upartego
moze dziecko zjesc i dalabym mu na to wolna lape. Poltoraroczniak
raczej nie da rady zjesc tego na prawde duzo tak czy inaczej...

[budzik11]

rusalkaamalka napisała:

Pół biedy, gdy jesteśmy jedynymi gośćmi, można zaryzykować
> wzięcie nas za dziwaków i poprosić o schowanie słodyczy.

A dlaczego ktoś miałby chować słodycze w swoim domu, jak przychodzą goście z
dzieckiem? Nie możesz swojemu dziecku po prostu nie dać, powiedzieć "Nie wolno"?
Ono nie ma żadnych zakazów, ograniczeń, w domu na wszystko mu pozwalasz? Ja
wprawdzie problemu ze słodyczami nie mam, ale dzieci sięgają po różne rzeczy -
kieliszek wina, kubek z kawą - mówię po prostu "Nie wolno" i dzieciom nie daję,
taka jest zasada. Jeśli ty nie chcesz, żeby dziecko twoje jadło słodycze -
wystarczy mu nie dać, proste. Trzeba umieć odmawiać.
Drugim rozwiązaniem j est pozwolenie na jedzenie słodyczy, w końcu wizyty to
"specjalne okazje", jak dziecko zje trochę słodkości raz na jakiś czas, nie
umrze od tego. No chyba, że dziecko ma absolutnego bana na słodycze - wtedy
patrz wyżej.

[naomi19]

Zgadzam się z budzikiem.
Poza tym to niegrzecznie wprowadzać swoje zasady w czyimś domu (ja i
moje dziecko jesteśmy tacy ważni- najważniejsi). Jak coś Ci nie
odpowiada, to a) nie odwiedzaj ich b) zabroń jedzenie i picia
produktów dla dziecka niestosownych wg Ciebie przynajmniej.
Poza tym, jak ktoś Cię odwiedza, na stole serwujesz mięso gotowane
na parze i herbatniki Hipp od 7 miesiąca życia?

[agazuchwa]

a gdyby dokładać do stołu swoje słodycze? bedzie domagać się tych
innych???? nie da się przetłumaczyć, ze są nie dla dzieci? albo
niedobre?

[papiki]

moja córka (2,5 roku) jest alergikiem - mleko i pochodne, kakao,
konserwanty, mąka pszenna i takie tam inne różne, więc nie mam
problemu i bez obciachu mówię "nie może, bo alergia" i guzik mnie
obchodzi, że inni robią wielkie oczy (a robią, bo ci, co nie mają do
czynienia z alergią, tego nie rozumieją). Córce tłumaczę dlaczego
nie może i jak inne dzieci jedzą łakocie, ona nie zwraca na nie
uwagi.
Jeszcze jak córka się nie urodziła powiedziałam wszystkim, że z
podaniem słodyczy będę odwlekac jak najdłużej się da. Zamiast
czekoladek od dziadków dostaje owoce suszone, świeże owoce i warzywa
(hitem jest teraz kalarepka).
W słuszności mojej dezycji utwierdzają mnie dzieci znajomych, które
jak nie chcą obiadu dostają słodycze i jako trzylatki nie mają
większości zębów.
A póki co mnie wszyscy chwalą, że potrafię byc taka konsekwentna.

[black-cat]

Jeżeli dziecko nie jest uczulone - po prostu pozwolić. Można
zabierać ze sobą szczoteczkę do zębów i po zjedzeniu słodkości
wyszorować zęby. Nie zabraniałam jeść slodyczy i nie zabraniam.
Doszłam do wniosku, że zakazany owoc lepiej smakuje, no i przyjdzie
taki dzień, że nie będę w stanie kontrolowac tego co je dziecko. A
wtedy rzeczywiście istnieje ryzyko, że zacznie słodyczami się
opychać. Zasada jest jedna. Nie podjadamy słodyczy w ciągu dnia. Jak
ma ochotę, siada, zjada na co ma ochotę i szoruje zęby. Ma 4,5 roku,
wszystkie zęby zdrowe, nie ma nadwagi. I być może dzięki temu za
słodyczami nie przepada.

[black-cat]

Dzięki temu, ze nie zabraniałam jeść słodyczy oczywiście A jak nie
chcesz dawać - po prostu tłumacz, że nie wolno.

[anyx27]

Moje dziecko NIGDY nie jadło cukierków, lizaków, żelków, nie piło
coli czy innych tego typu napojów i innych dziwnych wynalazków
oblepiających zeby i zawierających sztuczne barwniki wilości kilku
ton na gram . Jada oczywiscie lody, czekoladę, herbatniki,
biszkopty, serki homogenizowane, placki z jabłkami, naleśniki na
słodko, ale raz w tygodniu. a podczas diety - ponad miesiąc - nie
jadła wcale. I jakos nikt z tego tragedii nie robi. Jak ktoś
próbuje dać jej coś słodkiego - lizaka, cukierka to grzecznie
odmawia. Nie wiem, być może to kwestia środowiska, w jakim się
obracamy, bo nasze najbliższe otoczenie (rodzina, znajomi) mają
podobne podejście - dzieci nie dostają słodyczy w prezencie, nie są
nimi przekupywane, nie dostają ich w nagrodę, nie wyciągają ich bez
zgody rodziców na stół, jak przychodza do nich w gości dzieci.
Jak Jula była młodsza ibyła taka potrzeba, (miała 1-2lata), brałam
zawsze jej "dozwolone" słodycze, kładłam na stół i ona jadła razem
z innymi, ale jej słodycze.

[naomi19]

anyx- wklejam post z tematu o dniu dziecka, gdyż chyba go nie
przeczytałaś,a był do Ciebie. To apropos dawania lizaków, spędzania
z dzieckiem każdej sekundy wolnej (zarzuciłaś kobiecie, że ona nie
spędza tyle czasu z dzieckiem, co Ty, więc ona na dzień dziecka
podaruje mu swój czas, a Ty nie musisz, bo u Ciebie to standart).

Ja jestem z moim dzieckiem na codzień, nie od święta a z twojej
wypowiedzi wynika, że u ciebie jest odwrotnie
Anyx- a podobno pracujesz po 10 godzin dziennie, a w każdy weekend
córka jeździ do babci. Hmmm... czyli jak jest w końcu? Nie róbmy z
siebie matek idealnych na siłę. Nie musimy być idealne, pracować po
10 godzin i miec świetnej pracy, ale jednocześnie spędzać całych dni
z dzieckiem (nawet jeśli pracujesz w domu to pracujesz i musisz
zająć się pracą), nie musimy pisać, że pieczemy chleb, doimy krowy,
uprawiamy pole z żytem (wszystko dla zdrowia naszych dzieci) a potem
pisać, że każdy wolny czas poświecamy córce/ synowi. Nie osądzajmy
tez tak łatwo, bo łatwo możemy zostać osądzeni (np wygłaszanie
osądów, że Matka podająca lizaki dziecku szkodzi mu, kiedy sama
podaję lizaki). Biję do Ciebie personalnie, bo zauważam wiele
niespójności w tym co piszesz. Nie pisz, że u kogoś jest odwrotnie,
bo tego nie wiesz. Może się okazać, że dziecko tej kobiety spędza z
nią więcej czasu niż Ty ze swoją córeczką. I co wtedy? Która będzie
matką idealną, lepszą matką? To chyba nie wyznacznik. Tu często
wyznacznikiem tego, czy kobieta jest dobra matką czy nie jest to, co
napisze, a że np dziecko ma 4 lata a nie zjadło jeszcze lizaka, a że
karmiła piersią 16 lat, a że uprawia poletko, bo żywność w sklepach
to sama chemia, a to, że każdą sekundę spędza na zabawach z dziećmi,
ale tylko tych edukacyjnych itp. Ja nie próbuję być idealna,
przyznaję, że potrzebuję też czasu tylko dla siebie, kosmetyczka,
książka, internet, fryzjer itp. Mam nadzieję, że nie urażę Cię moim
postem, ale po prostu zastanawiały mnie pewne rzeczy, tym bardziej,
że szanuję Cię za wiedzę nt boreliozy.

[naomi19]

p/s nie tak trudno znaleźć zdjęcie Twojej córki z lizakiem czy
innymi tego typu wynalazkami w buzi. Ja tego nie potępiam, masz już
duże dziecko które spokojnie może jeść w dozwolonych ilościach takie
rzeczy, i to pewnie mimo choroby. Tylko nie rozumiem po co piszesz,
że tak nie jest.

[rusalkaamalka]

Tak się zastanawiam, dlaczego spokojny w tonie, nienapastliwy post,
wywołał tyle wręcz agresywnych wypowiedzi. Zwłaszcza że pytałam, czy
jest tu ktoś, dla kogo też to jest problemem, a odpowiedziało
mnóstwo osób, dla których nie jest. Zastanawiam się, dziewczyny, czy
w realu też tak uprzejmie rozmawiacie z ludźmi. A może to
naciśnięcie na odcisk, kujnięcie w dysonans poznawczy... Zdziwiło
mnie radykalizowanie mojej wypowiedzi (że nie zamierzam dawać
słodyczy żadnych i nigdy, ba, że nie mam telewizji pojechała któraś).
Tym bardziej dziękuję za spokojne, nieoceniające wypowiedzi. Pomysł,
żeby zabierać ze sobą domowe ciasteczka czy coś w tym guście jest
bardzo dobry i dziwię się, ze sama na to nie wpadłam
Pozdrawiam.

[ewikowa]

Ja tez biore swoje Nie lubie jak mala je duzo slodyczy i wlasciwie do 2 latek
prawie w ogole nie miala slodyczy. Teraz tez bardzo malutko dostaje - i to
bardziej owoce suszone czy cos takiego. Pakuje w kolorowe torebki zeby malej sie
podobalo, i woli od ciastek itp.
Co ciekawe, mala woli ciemna czekolade 70% niz kinderbueno itp.wiec jak jej daje
czekoladki mala kosteczke to gorzka

Jak jestem u rodziny i mala sie dobiera do calej tabliczki czekolady to po
prostu odstawiam glebiej na stol Raz tylko tesciowa przy mnie powiedziala 'ona
jej nie pozwala' co mi sie niezbyt podobalo, ale widzac jakie ma zeby moj maz i
ile problemow, wole nie ryzykowac.

Sama nie biore slodyczy jako prezent dla dzieci jak ide, a jesli juz sie zdarzy
to daje rodzicom a nie bezposrednio dzieciom. Niech oni zadecyduja czy/kiedy im
dadza i sama tak wole.

Owszem, mala napewno bedzie jadla slodycze, ale chcialabym zeby to byl dodatek
do jedzenia a nie na zasadzie 'lepiej zeby slodkie zjadla niz w ogole nie
jadla'. Z tym sie nie zgadzam, i tyle

[iglonus]

Doskonale Cię rozumiem. Moja córka właśnie skończyła 2 lata i do 1,5
roku nie tknęła słodkiego. Niestety w żłobku są co chwila urodziny i
torty, rzeczywiście na imprezach u znajomych też podaje się słodkie.
Ale wydaje mi się, że dość dobrze nauczyłam córkę, że słodkiego
raczej się nie je. Też często coś zabieram ze sobą albo wybieram coś
niegroźnego ze stołu. Córka akurat uwielbia jeść, więc czy zje
jabłko, suszone owoce czy słodkie, nie ma dla niej znaczenia.
Czekolady jeszcze w ustach nie miała w każdym razie. A w żłobku jak
ostatnio był tort, o którym nie wiedziałam, to ponoć sama z siebie
nie chciała! A jak wiem, że będzie, to daję jej do żłobka więcej
deseru, jakiś jogurt lub owoc i proszę by to dawali. Na dwóch
latkach była jedynym dzieckiem, które nie przyniosło tortu! Dałam
owoce, biszkopty i suszone morele, śliwki i żurawinę. I wyobraź
sobie, że dzieci wszystko zjadły. Można? Można!
Moja córka też zawsze jest jedynym dzieckiem, które słodkiego
praktycznie w grupie nie je, ale ja jestem z tego dumna. I dziwię
się niektórym, że tak łatwo uczą dziecko, że słodkie jest takie
super i rewelacja.
A jeśli zaraz mnie ktoś skrytykuje, że biedne dziecko nie ma radości
w życiu, to wierzcie mi, że ona nie cierpi z braku słodkiego. Byście
widzieli jak się cieszy, jak dostanie jogurt naturalny, jabłko czy
inny owoc. To kwestia nauczenia organizmu, co jest dobre, a co nie.
Jak ja tego nie nauczę, to nikt inny za mnie tego nie zrobi

[karmeliza]

Ja też świetnie rozumiem Autorkę wątku i nie rozumiem, skąd takie
agresywne reakcje. Mój synek, 2 latka, od urodzenia ma grzybicę
jelit i absolutny zakaz na słodkie (w tym również owoce), a ponieważ
miał okrutne kłopoty ze zdrowiem, jestem na punkcie słodyczy
absolutnie przeczulona. Już się przyzwyczaiłam, że wychodzę na
wyrodną matkę, bo nie kupuję dziecku żelków z barwnikami czy innych
świństw na cukrze i konserwantach. Swoją drogą, dzieciom, które
dopiero się rozwijają i nie mają jeszcze dość wiedzy i rozsądku,
żeby samodzielnie decydować, wciska się rzeczy, których żaden
dorosły by nie tknął - bez żadnej wartości odżywczej, z mnóstwem
chemii, psujące zęby.
Uśmiałam się, gdy przeczytałam w tym wątku, że "dzieci są od
rozpieszczania". Superniania zawsze będzie miała pracę przy takim
podejściu
A jeśli chodzi o nasze wizyty u innych, to uważam, że ludzie dorośli
są w stanie uwzględnić potrzeby dziecka (jego chorobę), a jeśli tego
nie rozumieją, to niestety zawieszam takie kontakty. Zwykle
uprzedzam o naszych problemach i zabieram ze sobą mufinka własnego
wypieku (albo karmię małego przed wyjściem z domu, żeby był tak
najedzony, żeby nie zwracał uwagi co na stole).
Pozdrawiam Autorkę i podzielam jej podejście do zdrowia dziecka. To
w końcu my jesteśmy odpowiedzialni, czy dzieciaki będą miały
nadwagę, próchnicę i nadpobudliwość

[anyx27]

iglonus, kocham cię jak to miło, jak ktoś jest podobnie
nawiedzony jak ja

[agazuchwa]

hihihi tylko osbie myslę, ze sie pewnie najsmaczniejsze ze
wszystkiego okażą i wszyscy będa się nimi zajadać bierz więcej

[ewikowa]

aha dodam jeszcze, ze mala (2.5roku) ze wszystkich owocow lubi
zjadac....cytryne! Jak tylko kroje cytryne, to musze jej plasterek dac!!)

[szarsz]

Mój mi też cytrynę kradnie dosłownie spod noża. I zjada.
A wcześniej tak samo jadł cebulę.

[daga_j]

Też mam synka w tym wieku, ale pozwalam mu jeść słodycze. Oczywiście ograniczam
ilość, jak również synkowi nie wszystko smakuje, ale w takiej sytuacji jak
opisałaś, powiedzmy dziecko zjadłoby ilość którą uznałabym za wystarczającą - co
bym zrobiła? Gdyby dalej chciał brać słodycze, szybko dałabym mu się napić ale
poprosiła o owoc (jeśli bym nie zabrała np. słoiczka owoców ze sobą), albo po
prostu wzięła syna i poszła się z nim pobawić, na pewno uznałby to za ciekawsze
spędzenie czasu niż napychanie się słodyczami. Ale.. może dzieci które mają
zakaz słodyczy wolą wykorzystać taką okazję do podjedzenia, to jest dla nich
nawet lepsze niż zabawa z mamą?...

[jaktosik]

Moj ma 2 lata i słodyczy praktycznie nie je, a i nigdy nie było z
tym większego problemu. Nigdy nie przyszłoby mi do głowy, aby
poprosić o wyniesienie czegoś, co gospodarze postawili na stole, to
moja sprawa co zrobię, jeśli nie chcę, by moje dziecko tego nie
jadło.

Mały na szczęśćie przyjął bez większego problemu, że jak rodzice
mówią, że coś jest nie dla niego, to tak jest i koniec. Czasem
zamarudzi, ale najwyżej powtórzę trzy razy i tyle. Kiedyś się
przejmowałam dziwnymi spojrzeniami innych, kiedy mówiłam,że ciasto
nie jest dla rocznego dziecka, ale teraz mam to gdzieś. Zawsze
staram się zabrać ze soba coś, co mógłby zjeść (na wypadek, gdyby
tego nie było na miejscu).

[naomi19]

Bardzo mądry post! Pokazuje, że można mieć swoje zasady
(jakiekolwiek, tu- nie daję słodyczy) a nie wpajac tych zasad
wszystkim dokoła. Dziecko wie, że czekolady, żelek, lizaków czy
czegos tam jeszcze- po prostu mu nie wolno.

[deprim6]

ja też nie karmie dziecka słodyczami ale zjada cukier tez dziecku potrzebny i
ciastko i cukierek.Nie popadajmy w skrajności co??
No ale odpowiadając konkretnie na pytanie po prostu nie siedz z dzieckiem przy
stole niech nie widzi słodyczy albo biezr ze soba zamienniki jakieś nie wiem co
tam podajesz nie wyobrażam sobie zeby dziecko w swoim jadłospisie nie maiło
cukrów prostych.