Zajecia przygotowujace do przedszkola?

[oppl321]

Szukamy zajęć przygotowujących do przedszkola dla 2 latka. Ważne żeby były nie
wcześniej niż o 16:00 lub w weekendy (w Warszawie).

Słyszeliśmy wiele dobrych opinii o takich zajęciach. Niestety te które udało
nam się znaleźć kolidują czasowo z naszą pracą. Czy znacie miejsca gdzie
zajęcia te odbywają się po 16:00 lub w weekendy?
Będziemy wdzięczni za wszelkie namiary.

Pozdrawiam,
Adam

[jagabaga92]

...nie odbieraj tego osobiście, ale zastanawiam się, kiedy ktoś zacznie
prowadzić zajęcia przygotowujace do żłobka...

[jaktosik]

poniedziałek 17.00-19.00: wyliczanka.com.pl/KLUBIK/index.php

[degobo]

Sama szukam teraz takich - okolice Saskiej Kępy najchętniej.

Niestety Wyliczanka jest do bani, bardzo nie polecam, to przechowalnia dla
dzieci jest. A ich przedszkole to kpina po prostu, zwłaszcza za takie pieniądze.
Przedszkoli na Saskiej Kępie jest wiele prywatnych i mają sensownie zrobione
zajęcia, grupy z dziećmi a w Wyliczance dzieci do jednego wora wrzucone, jakieś
śnięte panie się nimi zajmują. Synek siostry mojego męża wracał stamtąd
apatyczny i na pewno nie sprzyjało te jego rozwojowi.

Ale bardzo szukam zajęć dla malucha w wieku 1,5 roku. Ze mną najchętniej, bo nie
chcę go zostawiać do opieki, tylko chcę by mógł się z dziećmi pobawić. Wiem, ze
w tym wieku dzieci bawią się obok siebie raczej niż ze sobą, ale mój jest jakiś
ma maksa towarzyski i ma bzika na punkcie dzieci innych i oczywiście plac zabaw
jest codziennie grany, ale zaraz się zrobi zimno i ile będzie można na tym placu
posiedzieć. Więc szukam tego typu zajęć dla niego.

[wilowka]

jagabaga92 napisała:

> ...nie odbieraj tego osobiście, ale zastanawiam się, kiedy ktoś zacznie
> prowadzić zajęcia przygotowujace do żłobka...

Trochę przesadzasz.
Prowadzę takie zajęcia (nie w Warszawie) i warsztaty dla rodziców i dzieci.
Widzę wyraźny odzew, postępy, dzieci się otwierają, rodzice oswajają z
rozstaniem. Mam STAŁYCH zadowolonych uczestników. I wiem, że to działa, jest
dużo lepszym sposobem przygotowania dziecka do zajęć przedszkolnych i zasad, niż
tłumaczenie 2,5 latkowi, że mamusia musi iść do pracy.

[anyx27]

wilowka napisała:

> jagabaga92 napisała:
>
> > ...nie odbieraj tego osobiście, ale zastanawiam się, kiedy ktoś
zacznie
> > prowadzić zajęcia przygotowujace do żłobka...
>
> Trochę przesadzasz.
> Prowadzę takie zajęcia (nie w Warszawie) i warsztaty dla rodziców
i dzieci.
> Widzę wyraźny odzew, postępy, dzieci się otwierają, rodzice
oswajają z
> rozstaniem.

tacy rodzice powinni poszukać pomocy gdzie indziej...

[olimpia_b81]

na przewrazliwionych mamuskach,ktore maja poczucie winy,ze musza
oddac dziecko do przedszkola zawsze da sie zarobic....

szkoda gadac

[slonko1335]

Odkąd moja córka skończyła dwa lata uczęszcza na zajęcia rytmiki dla maluchów.
Trwa to już ponad rok i Alka uwielbia swoją rytmikę. Zajęcia są bardzo ciekawe,
sporo na nich się nauczyła. Od września idzie do przedszkola a w sierpniu
zamiast naszej rytmiki będą organizowane właśnie zajęcia przygotowujące do
przedszkola. Mają trwać 2,5 godziny, różnić będą się tym od rytmiki, że będzie
dodatkowo wprowadzona plastyka oraz jeden posiłek przy stole a rodzice nie będą
czekać za drzwiami. Nie mam poczucia winy, że córkę oddaję do przedszkola bo nie
muszę tego robić (zostaję z synem w domu a nie idę do pracy). Pieniądze nie są
duże, moim zdaniem śmiesznie małe (20 zł za jeden 2,5 godzinny blok) i jakoś nie
uważam że wyrządzam dziecku krzywdę tym że będzie na nie chodziła bawiła się
tam, tańczyła, śpiewała i rysowała.

Do autorki wątku, przepraszam, że tak ci się wcięłam nie na temat, tym bardziej
że zajęcia o których piszę nie są w Wa-wie.

[edit38]

olimpia_b81 napisała:

> na przewrazliwionych mamuskach,ktore maja poczucie winy,ze musza
> oddac dziecko do przedszkola zawsze da sie zarobic....
>
> szkoda gadac
>

Ja np. chętnie posłałabym małą na takie zajęcia 1-2 razy w tygodniu
na godzinkę lub dwie i nie dlatego że jestem przewrażliwiona i mam
poczucie winy bo nie wiem jeszcze czy będziemy zapisywać dziecko do
przedszkola (rozważamy taką możliwość) Chciałabym jednak przekonać
się czy mała będzie potrafiła odnaleźć się w grupie i czy warto w
ogóle rozmyślać o przedszkolu w naszym przypadku. Niby córcia ma
kontakt z dziećmi na placu zabaw ale to jednak nie jest to samo co
przedszkole.

[olimpia_b81]

edit38 napisała:

Chciałabym jednak przekonać
> się czy mała będzie potrafiła odnaleźć się w grupie i czy warto w
> ogóle rozmyślać o przedszkolu w naszym przypadku. Niby córcia ma
> kontakt z dziećmi na placu zabaw ale to jednak nie jest to samo co
> przedszkole.


człowiek jest istota stadna,lubi zyc w grupie
Twoje dziecko tez
ja nie wiem co tu sprawdzac, ale nie znam Twojego dziecka, jednak
sadze,ze wiekszosc dzieci nadaje sie do przedszkola a czas na
zaklimatyzowanie sie kazde musi miec-jednym zabiera to wiecej innym
mnie
dawniej nikt sie jak z jajkiem z dziecmi nie obchodzil-dawalo sie do
przedszkola bo mama musiala wrocic do pracy i po paru tygodniach ew
placzu bylo ok,normalny etap
teraz..jakies przygotowania,dziecko nie jest gotowe itd
matko

[anyx27]

olimpia_b81 napisała:

> edit38 napisała:
>
> Chciałabym jednak przekonać
> > się czy mała będzie potrafiła odnaleźć się w grupie i czy warto
w
> > ogóle rozmyślać o przedszkolu w naszym przypadku. Niby córcia ma
> > kontakt z dziećmi na placu zabaw ale to jednak nie jest to samo
co
> > przedszkole.
>
>
> człowiek jest istota stadna,lubi zyc w grupie
> Twoje dziecko tez
> ja nie wiem co tu sprawdzac, ale nie znam Twojego dziecka, jednak
> sadze,ze wiekszosc dzieci nadaje sie do przedszkola a czas na
> zaklimatyzowanie sie kazde musi miec-jednym zabiera to wiecej
innym
> mnie
> dawniej nikt sie jak z jajkiem z dziecmi nie obchodzil-dawalo sie
do
> przedszkola bo mama musiala wrocic do pracy i po paru tygodniach
ew
> placzu bylo ok,normalny etap
> teraz..jakies przygotowania,dziecko nie jest gotowe itd
> matko


Jak dziecko ma "normalnych" rodziców, to nie potrzebuje az kilku
tygodniu do aklimatyzacji, tylko przychodzi to o wiele szybciej, bo:

A)dziecko nie jest ze swoją mama 24h na dobę i potrafi spędzić
kilka godzin również z innymi dziećmi

B) w wieku 3 lat jest na tyle samodzielne (toaleta, posiłki itd.),
że sobie swietnie radzi

C) dziecko nie boi się, jest pozytywnie nastawione do nowej
sytuacji, bo rodzice tez nie panikują, nie muszą się "oswoić",
uswiadamiaja dziecko, że przedszkole jest fajne

[olimpia_b81]

moja potrzebowala 3 dni(poszla w swoje 3urodziny) aby biec z
usmiechem i ja musialam ja tam zostawic,tak z dnia na
dzien,tlumaczylam,ze ide do pracy a ona tu musi zostac bo jest za
mala aby byc sama w domu itd
czyli jestem "normalna" uffff

[edit38]

Wg Twojej opinii jestem więc chyba dosyć „normalną” osobą chociaż
nie do końca bo:
A) od czasu gdy skończyła 7 m-cy zostawiam ją na pół dnia ponieważ
pracuję po 8 godzin + dojazd do pracy, poza tym zdarza się że
wychodzę bez niej na zakupy, zostawiam ją u dziadków ale mimo
wszystko często gdy widzi że chcę wyjść wczepia się we mnie i nie
chce mnie wypuścić pomimo że zostaje z ukochanym tatusiem lub babcią
(może moje dziecko jest "nienormalne"). Nie wiem więc jak zareaguje
na zostawienie jej z obcymi osobami w obcym miejscu.
B) no w tym przypadku to jestem jak najbardziej nienormalna ponieważ
uważam że siłą nie zmuszę dziecka do korzystania z toalety a co do
posiłków to zje ale przedszkolanki raczej nie miałyby tyle
cierpliwości aby czekać dodzinę czy dwie (więc chodziłaby głodna) No
ale mam jeszcze rok czasu więc może nauczy się korzystać z toalety i
jeść „jak człowiek” szybko i sprawnie i w tedy zasłużę sobie na
określenie „normalny rodzic”
C) Nie zamierzam panikować i negatywnie nastawiać dziecka do
przedszkola ale nie wiem czy nie będzie się bało zostać z obcymi w
obcym miejscu. Nie wmawiam też dziecku że noc jest straszna i nigdy
nie było powodu żeby mogła sobie tak pomyśleć mimo to ona chce abym
siedziała przy niej gdy śpi.
Poza tym są takie przypadki że rodzeństwo wychowywane w ten sam
sposób przez tych samych rodziców ma różny stosunek do przedszkola
więc powiedz mi czy rodzice których jedno dziecko ochoczo biegnie do
przedszkola a drugie wlecze się z płaczem są normalni czy jednak nie.

[edit38]

olimpia_b81 napisała:


> człowiek jest istota stadna,lubi zyc w grupie
> Twoje dziecko tez
> ja nie wiem co tu sprawdzac, ...... dawniej nikt sie jak z jajkiem
z dziecmi nie obchodzil-dawalo sie do
> przedszkola bo mama musiala wrocic do pracy i po paru tygodniach
ew
> placzu bylo ok,normalny etap
> teraz..jakies przygotowania,dziecko nie jest gotowe itd
> matko

Ale ja nie mam ciśnienia że muszę dziecko oddać do przedszkola bo
babcia z nią zostaje i nadal chce zostawać. Nie widzę też powodu
żeby patrzeć jak dziecko przez kilka tygodni płacze jeśli mam ją z
kim zostawić. A jeśli widziałabym że mała dobrze się tam czuje to
wiedziałabym że wyjdzie jej to na dobre.
Są tutaj na forum osoby, które uważają że wożenie dziecka w wózku
jest znęcaniem się psychicznym a ja uważam że posyłanie na siłę do
przedszkola kiedy nie ma takiej potrzeby jest gorsze.
Mój brat tak bardzo przeżywał rozstanie z mamą że przez 3-4 m-ce aż
wymiotował żeby tylko go nie zostawiała ale niestety to nie było
przedszkole tylko OBOWIĄZKOWA zerówka.
A tak pozatym to nikt nikogo do takich zajęć przecież nie zmusza.

[olimpia_b81]

rozumiem doskonale,ze sa rozne dzieci,
moj brat nic nie jadla w zlobku i nie spal przez miesiac,ze
dyrektorka poprosila mame aby go zabrala bo mizernieje w oczach,
posiedzial miesiac w domu i wrocil do zlobka-dojrzal,
tyle,ze uwazam,ze jakies proby czy sie uda nie w przedszkolu
gdzie codziennie na te pare godzin dziecko laduje,musi sie
przyzwyczaic do porannego wstawania,zmiana rutyny dnia raczej mija
sie z celem bo to nie to samo

[anyx27]

edit38 napisała:

> Ale ja nie mam ciśnienia że muszę dziecko oddać do przedszkola bo
> babcia z nią zostaje i nadal chce zostawać. Nie widzę też powodu
> żeby patrzeć jak dziecko przez kilka tygodni płacze jeśli mam ją z
> kim zostawić. A jeśli widziałabym że mała dobrze się tam czuje to
> wiedziałabym że wyjdzie jej to na dobre.
> Są tutaj na forum osoby, które uważają że wożenie dziecka w wózku
> jest znęcaniem się psychicznym a ja uważam że posyłanie na siłę do
> przedszkola kiedy nie ma takiej potrzeby jest gorsze.
> Mój brat tak bardzo przeżywał rozstanie z mamą że przez 3-4 m-ce
aż
> wymiotował żeby tylko go nie zostawiała ale niestety to nie było
> przedszkole tylko OBOWIĄZKOWA zerówka.
> A tak pozatym to nikt nikogo do takich zajęć przecież nie zmusza.

Ja pracuję w domu, mąż w dzień 3 razy w tygodniu, do tego jest
babcia Julki, a także prababcia, które chetnie się nią opiekują.
Teoretycznie nie musiałby wcale chodzić do przedszkola. Ale jak
widzę, jak świetnie się tam bawi, jak potrzebuje kontaktu z
rówiesnikami, jak sie rozwija, to nie mam serca nie puszczać jej do
przedszkola te 3-4razy w tyg. Zrobiłabym jej tym wielka krzywdę.
Dopiero wtedy, idąc do zerówki bez przedszkola, miałaby problemy z
aklimatyzacją.

[edit38]

No a gdyby Twoje dziecko jednak nie chodziło ochoczo do tego
przedszkola i widziałabyś że jest z tego powodu nieszczęśliwe
(uwierz są takie dzieci pomimo że mają normalnych rodziców) też
wysyłałabyś je? Ja nie miałabym serca patrzeć na nieszczęśliwe
dziecko (inna sprawa jeśli nie miałabym innego wyjścia) Jeśli
zdecydujemy się jednak wysłać dziecko to myślę że mała nie płakałaby
ale wolałabym się o tym przekonać zanim wydam mnóstwo pieniędzy na
przedszkole które przepadną w przypadku jeśli dziecko nie będzie
chodzić (czesnego i wyprawki przedszkola raczej nie zwracają)
Ja uważam że starszemu „mamincyckowi” łatwiej jest zrozumieć
dlaczego mama go zostawia niż takiemu maluchowi, ma jednak te dwa
lata więcej na „dorośnięcie”

[olimpia_b81]

ale czy to dobre dla 3 latka byc z mama,babcia w domu i dzieci
spotykac tylko na placu zabaw?
uwazam,ze to dobry wiek na nauke samodzielnosci"(nie mowie tu o
samodzielnym jedzieniu) a kontakt z dziecmi rozwija mowe,zwinnosc
itd,
wazny okres aby sie wychorowalo,zamiast potem opuszczac zerowke
uwazam tez,ze mama/babcia/opiekunka rzadko kiedy ma tyle weny i
pomyslow co panie w przedszkolu
a jesli mierzy sie "dziecko w przedszkolu" wysokoscia czesnego to
cos jest nie tak,
lepiej sprobowac anizeli stale sie asekurowac i bac sie placzacego
dziecka
co sie dziwic-mama go zostawia,ale za jakis czas zrozumie,ze ona
wraca a tu jest fajnie(w przedszkolu)

[edit38]

olimpia_b81 napisała:

> ale czy to dobre dla 3 latka byc z mama,babcia w domu i dzieci
> spotykac tylko na placu zabaw?

Jeśli dziecko ma codziennie płakać to tak.

> uwazam,ze to dobry wiek na nauke samodzielnosci"(nie mowie tu o
> samodzielnym jedzieniu) a kontakt z dziecmi rozwija mowe,zwinnosc
> itd,

Też tak uważam ale nic na siłę.

> wazny okres aby sie wychorowalo,zamiast potem opuszczac zerowke

Niekoniecznie dziecko musi chorować w zerówce jeśli nie chodzi do
przedszkola, ja nie chorowałam prawie wcale a znam osoby które
chorowały przez całe przedszkole, zerówkę i część podstawówki. Chyba
nie do końca jest tak że dziecko wychoruje się w przedszkolu a potem
już luz jest.

> uwazam tez,ze mama/babcia/opiekunka rzadko kiedy ma tyle weny i
> pomyslow co panie w przedszkolu

I tutaj też się zgadzam więc z tego powodu rozważam posłanie małej
do przedszkola pomimo że babcia BARDZO chce z nią być.

> a jesli mierzy sie "dziecko w przedszkolu" wysokoscia czesnego to
> cos jest nie tak,

Jeśli ma się bardzo małą pensję i trzeba zapłacić wysokie (jak dla
mnie) czesne a potem okaże się że dziecko nie będzie chodzić tylko
siedzieć w domu z babcią która i tak chciała z nim siedzieć to warto
najpierw pomyśleć czy nie da się „zaoszczędzić na dziecku” (taka
wyrodna matka jestem że chcę oszczędzać na dziecku)

> lepiej sprobowac anizeli stale sie asekurowac i bac sie placzacego
> dziecka
> co sie dziwic-mama go zostawia,ale za jakis czas zrozumie,ze ona
> wraca a tu jest fajnie(w przedszkolu)
>
Zgadzam się i dlatego uważam że w moim przypadku idealnym sposobem
na taką próbę byłyby takie zajęcia. Nie martwię się o to czy dziecko
wpadnie w rutynę obowiązków i wstawania rano bo to „ranny ptaszek”

[majka2006267]

Witam
moja córka pójdzie od września do przedszkola będzie miała 3,5 roku
i właśnie od maja chodzimy na takie zajęcia adptacyjne trwają one
1,5 godziny dwa razy w tygodniu. Są one prowadzone w przedszkolu do
którego mała będzie chodziła czyli zna już miejsce, dzieci (z naszej
grupy częśc bbęzie z nią chodziła) i uważam że jest to super sprawa.
Majka jest dośc nieśmiała i zamyk się w nowym towarzytwie a widzę
juz małe sukcesy. Bawi się z dziećmi z grupy, poznała schemat "życia
przedszkolnego' " czas na zabawę i czas na naukę. Zdaję sobie
sprawę, że we wrzesniu może być różnie ale wychodzę z założenia
czemu nie spróbować jeżeli może to pomóc mojemu dziecku. Do autorki
wątka mam propozycję żeby zapytała sie w przedszkolu gdzie zamierza
posałć swoje dziecko czy nie byliby zainteresowani oragnizacją
takiej grupy. U nas była to inicjatywa właśnie rozdiców.

[wilowka]

> i dzieci.
> > Widzę wyraźny odzew, postępy, dzieci się otwierają, rodzice
> oswajają z
> > rozstaniem.


Po kilku latach pracy świadomie to napisałam, rodzic jak duże dziecko, często
musi sobie zdać sprawę, że istnieją na świecie ludzie, którzy również potrafią
się pobawić z jego dzieckiem, zająć nim.
>
> tacy rodzice powinni poszukać pomocy gdzie indziej...


Widzisz, jest jakaś luka na rynku - możesz otworzyć swój biznes.

[anyx27]

Moze niektórzy źle mnie zrozumieli. Celowo napisałam "normalni", w
znaczeniu traktujący swoje dziecko adekwatnie do wieku. nie ma nic
gorszego, niz traktowanie 2-3-4latka jak niemowlaka

wilowka

[makubata]

moge zapytac gdzie prowadzisz takie zajęcia?

[wilowka]

makubata napisała:

> moge zapytac gdzie prowadzisz takie zajęcia?

W Łodzi

[makubata]

szkoda że nie w Krakowie
Pozdrawiam

[oppl321]

Widzę, że wywołałem burze. Zależy nam na takich zajęciach bo chielibyśmy, żeby
dziecko zaczęło oswajać się z rówieśnikami i stopniowo przyzwycziło się do
przedszkola. Zauważamy, że nasze dziecko podchodzi do innych z rezerwą /
nieśmiałościa (może dlatego że jest jedynakiem). Plac zabaw je cieszy jeśli jest
pusty (bez innych dzieci), zabawa z równolatkami je nie pociąga. Chcielibyśmy to
zmienić, a takie zajęcia wydają się do tego idealne.

[kanna]

Nie znam lepszego spsobu na BEZBOLESNĄ adaptację w przedszkolu niz
zajęcia.
mi sie sprawdziły znakomicie, dzieci 2, 6 i 3,3 weszły w przedszkole
jak w masło, po kilku miesiącach zajęć. wszystkim bardzo polecam.

[anyx27]

kanna napisała:

> Nie znam lepszego spsobu na BEZBOLESNĄ adaptację w przedszkolu niz
> zajęcia.
> mi sie sprawdziły znakomicie, dzieci 2, 6 i 3,3 weszły w
przedszkole
> jak w masło, po kilku miesiącach zajęć. wszystkim bardzo polecam.

a ja znam. Moje dziecko od zawsze (jak skończyło tydzień) było
uczone tego, że pępowinę ma odciątę zaraz po narodzinach. Od małego
zajmował się nią tata, również babcie. mogłam wyjść z domu nawet na
kilka godzin i tragedii nie było. Potem mieliśmy nianię na kilka
godzin 2 razy w tygodniu, często zostawialismy (i nadal tak jest)
Julę u babci w weekend, często jeździ z innymi osobami na wycieczki
itd. Efekt był taki, że jak poszła pierwszego dnia do przedszkola
bez zadnych zajec przygotowawczych, to jak po nią przyszliśmy po 6h,
to płakała, że tak szybko. Być może było tez dlatego, że my nie
opowiadaliśmy o tym przedszkolu jak o jakiejś sensacji, przełomie
itd. podeszliśmy do tego na luzie, naturalnie i jak zobaczylismy te
biedne mamuśki zrozpaczone, to nie wiedzielismy, czy śmiać się, czy
płakać. Tak, dzieci są rózne, ale w dużej mierze za kłopoty z
aklimatyzacja dzieci odpowiadają rodzice.

[kanna]

anyx27, ja mam świetnie pepowinę obcietą Synek 6 i pół jedzie
własnie na obóz aikido

Ale zgadzam się z Tobą - moim priorytetem w wychowaniu tez było,
żeby dzieci potrafiły być z różnymi osobami i żeby same sie sobą
zajmowały
nastawienie rodzica jest bardzo ważne, ale umiejetnośc dziecko bycie
w grupie, rozumienie, na czym grupa polega - też

[anyx27]

kanna napisała:

> anyx27, ja mam świetnie pepowinę obcietą Synek 6 i pół jedzie
> własnie na obóz aikido
>
> Ale zgadzam się z Tobą - moim priorytetem w wychowaniu tez było,
> żeby dzieci potrafiły być z różnymi osobami i żeby same sie sobą
> zajmowały
> nastawienie rodzica jest bardzo ważne, ale umiejetnośc dziecko
bycie
> w grupie, rozumienie, na czym grupa polega - też

no i brawo
a umiejętności bycia w grupie, pokazanie na czym polega współpraca
to przecież tez zadanie rodziców przede wszystkim

[edit38]

anyx27 napisała:


> no i brawo
> a umiejętności bycia w grupie, pokazanie na czym polega współpraca
> to przecież tez zadanie rodziców przede wszystkim


No i wydaje mi się że rodzic który wyśle dziecko na takie zajęcia
dobrze wypełni to zadanie.
Naprawdę nie wiem co takiego złego widzicie w takich zajęciach.
Przecież nie są obowiązkowe i korzystają z nich tylko Ci rodzice
którzy chcą

[ga-ti]

anyx27 napisała

Być może było tez dlatego, że my nie
> opowiadaliśmy o tym przedszkolu jak o jakiejś sensacji, przełomie
> itd. podeszliśmy do tego na luzie, naturalnie i jak zobaczylismy te
> biedne mamuśki zrozpaczone, to nie wiedzielismy, czy śmiać się, czy
> płakać. Tak, dzieci są rózne, ale w dużej mierze za kłopoty z
> aklimatyzacja dzieci odpowiadają rodzice.

A my traktowaliśmy pójście dziecka do przedszkola, jak przełom w jego życiu! Staje się właśnie "przedszkolakiem", nie synusiem-mamusi! Traktowaliśmy to jak święto, jak swego rodzaju krok w dorosłośc i nie wydaje mi się, że to źle!
Każde dziecko jest inne i inaczej odbiera zmiany w swoim życiu. Inaczej też się ludziom życie układa i nie zawsze mają dziadków pod ręką, nie stac ich na opiekunki, tatuś musi dużo pracowac, by utrzymac rodzinę, a dzieckiem "z konieczności" opiekuje się głównie mama.

A ja byłam wśród tych płaczących mam! Przeżyłam pójście syna do przedszkola dużo bardziej niż on. On jest bardzo "kontaktowym" dzieckiem, otwartym, odważnym, towarzyskim ( a ja nie) więc większych kłopotów nie miał (pomijając te z podporządkowaniem się odgórnie narzuconym zasadom , ale poradził sobie i z tym ).

U nas były tzw. zajęcia adaptacyjne, by dzieci mogły poznac przedszkole, pomieszczenia, zabawki, sprzęty, zapoznac się ze swoją panią. Trzy ostatnie dni sierpnia, popołudniami.

[anyx27]

ga-ti napisała:
> A my traktowaliśmy pójście dziecka do przedszkola, jak przełom w
jego życiu! St
> aje się właśnie "przedszkolakiem", nie synusiem-mamusi!

z takim podejściem, to chyba raczej powinnas napisać, ze jak przełom
w twoim życiu, a nie jego.

> Inaczej też się
> ludziom życie układa i nie zawsze mają dziadków pod ręką, nie stac
ich na opie
> kunki, tatuś musi dużo pracowac, by utrzymac rodzinę, a
dzieckiem "z koniecznoś
> ci" opiekuje się głównie mama.

z konieczności to mozna co najwyżej wrócic do pracy po urlopie
macierzyńskim. Jeśli do niej nie wracasz, to znaczy, że nie musisz
(najczęsciej ze względów finansowych). skoro ty do niej nie
wróciłaś, to sama taką decyzje podjęłaś, a nie z konieczności. no
chyba, ze mąż cie zmusił do "niepracowania".

> tatuś musi dużo pracowac, by utrzymac rodzinę (...)

to twoje zdanie, czy męża tez? a może tatuś tez chciałby mniej
pracować i spędzać więcej czasu z dzieckiem?

Ja wiem, ze ludzie są różni, sytuacje też, ale jeśli człowiek jest
zdrowy, to ma wybór, jak chce żyć.


> A ja byłam wśród tych płaczących mam! Przeżyłam pójście syna do
przedszkola duż
> o bardziej niż on.

a szukałaś już gdzieś pomocy? nie pytam złośliwie. masz najwyraźniej
jakieś problemy emocjonalne i syndrom mamy kwoki, czy też po prostu
mamą nadopiekuńczą, co moze rzutować na późniejsze życie twojego
dziecka, które, jak piszesz, jest otwarte, kontaktowe, odważne.
Dziecko jest swietnym obserwatorem i z dziecka otwartego, może
zmienić sie w osobą zamkniętą, bojaźliwą itd. właśnie wzorując się
na tobie. a chyba nie chcesz wychować maminsynka.

[ga-ti]

Ha! Ciekawa byłam Anyx27, jaką postawisz diagnozę mnie i mojej rodzinie (zauważyłam, że z tym jesteś dośc wyrywna).

Dla Twojego spokoju, pracowałam, a synka pilnowała babcia, u której mieszkaliśmy, co jest jednak dla dziecka mało "inwazyjne".
Z pensji nauczyciela stażysty raczej ciężko wyżyc, więc mąż pracowac musiał (jast odpowiedzialnym facetem).
"Człowiek ma wybór, jak chce życ" to Twoje słowa, a my dokonaiśmy takich, a nie innych wyborów.
A o moje dziecko martwic się nie musisz. O moje zdrowie psychiczne też nie, wszystko z nim w porządku

[anyx27]

ga-ti napisała:
> Z pensji nauczyciela stażysty raczej ciężko wyżyc, więc mąż
pracowac musiał (j
> ast odpowiedzialnym facetem).

ja tez pracowałam jako nauczyciel stażysta i z powodu zarobków
wlasnie, zmienilam pracę. rozumiem, ze wolałaś nie pracować (niskie
zarobki to dobre wytłumaczenie) i tym samym zmusić męża do
wiekszej zwodowej wydajności, niż poszukać lepiej płatnej pracy.

anyx27

[amaf]

Tobie np. przydałyby się zajęcia uczace czytania ze zrozumieniem.
Przeczytaj może wypowiedzi ga-ti jeszcze raz, albo dwa. Ale tak
powoli. I może wtedy odpowiedz jej jeszcze raz...

anyx27

[amaf]

a szukałaś już gdzieś pomocy? nie pytam złośliwie (ups, to chyba
Twoje słowa były?)

chyba zielona ciuchcia

[lilka69]

w zeszlym roku zajecia byly w soboty od 10, koszt 30 zl za 2 godz.

[elli3]

podam Ci nr telefonu, tam gdzie chodziłam ze swoim synkiem - ona uwielbiał te
zajęcia i chodził na nie od 2 roku. Tam nauczył się bawić z dziećmi i wykonywać
polecenia w grupie. Polecam gorąco, bo to świetna zabawa dla dziecka.
tel. [phone]
PS zajęcia na Prymasa Tysiąclecia odbywaly się wieczorami i chyba w weekendy (ja
chodziłam w tygodniu)

???

[trautlusia]

to zeby dziecia poslac do przedszkola to teraz trzeba go na
specjalne zajecia wyslac? i pewnie jeszcz slono za to zaplacic
hehehe ..... niektorzy to maja .....

[edit38]

trautlusia napisała:

> to zeby dziecia poslac do przedszkola to teraz trzeba go na
> specjalne zajecia wyslac?

Nie trzeba. Można a to DUŻA różnica.

[anyx27]

trautlusia napisała:

> to zeby dziecia poslac do przedszkola to teraz trzeba go na
> specjalne zajecia wyslac? i pewnie jeszcz slono za to zaplacic
> hehehe ..... niektorzy to maja .....

biznes jest biznes czytając niektóre wypowiedzi, to dochodze do
wniosku, ze takie zajęcia to by się niektórym rodzicom przydały.
moze te wszystkie narzekające mamuśki ciągnące zasiłki z mopsu
mogłyby się tym zająć, bo płaczą, ze pieniędzy nie mają. a tu
proszę, można biznes założyć. toż to okazja!

[trautlusia]

anyx27 napisała:

>
> biznes jest biznes czytając niektóre wypowiedzi, to dochodze do
> wniosku, ze takie zajęcia to by się niektórym rodzicom przydały.
> moze te wszystkie narzekające mamuśki ciągnące zasiłki z mopsu
> mogłyby się tym zająć, bo płaczą, ze pieniędzy nie mają. a tu
> proszę, można biznes założyć. toż to okazja!

anyx - po raz pierwszy się z Toba zgodzę
zawsze znajdą się nawini rodzice, od których da się kase wyciagnąć

[joanna_poz]

moj synek chodził na takie zajęcia przez cały rok zanim poszedł do
przedszkola (ale nie w Poznaniu).
były to zajęcia po prostu dla dzieci nie uczęszczających do
przedszkola - jednych przygotowywały do przedszkola, innych nie
zajęcia odbywały się raz w tygodniu po 1,5 godziny.

coż w tym zdrożnego, jak tu się sugeruje w tym watku, zaprawde nie
wiem.
akurat moj syn poszedł potem do tego konkretnego przedszkola, znał
więć już swietnie to miejsce, panie - one znały jego.
pewnie i bez tego jakoś by się w tym przedszkolu zaadaptował, ale
jeśli mogłam to mu ułatwić - przy okazji po prostu i zwyczajnie
spędzał fajnie czas na zabawach, tańcach itp - to czemu nie.

ps. mamą kwoką z nieodcieta pępowiną nie jestem - wrocilam do pracy
jak dziecko mialo 6-miesięcy.

ps2. nasze zajecia nie kosztowały słono raczej była to śmieszna
kwota w skali miesiąca.

[kitka20061]

Zapisz na zajęcia adaptacyjne do jednego z pobliskich przedszkoli, bardzo fajna sprawa. Dziecko oswaja się zarówno z myślą o przedszkolu jak również z dziećmi, gdyż zajęcia są zarówno indywidualne jak i w grupach. Jak dla mnie super sprawa.
A z jakiej dzielnicy jesteś?

[nullah1]

Przedszkole nr 132 na Żoliborzu, ul. Śmiała 20. Zajęcia raz w
tygodniu, w środę 17.00 - 19.00. tel. [phone]

[ik_ecc]

Zajecia przygotowujace do przedszkola?

Moze zacznij od zajec przygotowujacych do zajec przygotowujacych do
przedszkola.

Domyslam sie, ze opusciliscie zajecia przygotowujace plod do porodu i
niemowlaka do bycia niemowlakiem?

[aniela]

www.bambamstudio.pl/zajecia-i-warsztaty/get/id/11