pożegnanie

[kasi-a789]

chciałabym się z wami pożegnać, dziękuje wszystkim za troskę, za dobre rady,
za życzliwe i mądre słowa. Dziękuje wam za wsparcie, naprawdę każde dobre
słowo, każda rada bardzo mi pomagały
stanęłam jednak na takim zakręcie z którego nie widzę już wyjścia, nie widzę
już przed sobą żadnej drogi
nie mam siły dalej żyć, nie mam siły budzić się rano, nie chce się już budzić.
całe moje życie nie jest nic warte, dzisiaj już wiem jak wiele błędów
popełniłam, jak zmarnowałam życie mojemu mężowi i moim dzieciom.
bardzo kocham moje dzieci, bardzo je przepraszam za to co chcę zrobić, ale tak
będzie też dla nich najlepiej.
chciałabym się pożegnać
chciałabym przeprosić

[wi0la]

czy to jakiś żart??????mam nadzieje

[asia-ch]

napisz na [e-mail]

co znaczy zmarnowałąm?

[serei]

co znaczy zmarnowałam dzieciom życie? urodziłaś je, dałaś im szansę żyć więc po
co takie słowa?
Dziewczyno jak potrzebujesz pomocy to powiedz a nie pisz na forum takie rzeczy
bo to straszne po prostu, możemy ci pomóc jesli tylko dasz nam szansę!

[mawikt]

Nie jesteś w sytuacji bez wyjścia.
Tobie się tak wydaje, ale tak nie jest.
Proszę, daj sobie pomóc.

[jakostak5]

nie wiem, co zrobilas. cokolwiek to bylo, mozesz to zmienic. nie
zostawiaj dzieci. chcesz, to napisz do mnie.

[travka1]

odezwij sie bo dzwonie na policje

[bri]

Co planujesz?

[kasi-a789]

moje młodsze dziecko słodko śpi a starsze uczy się angielskiego. Dawno tak źle
się nie czułam, chciałabym żeby ktoś mi pomógł

[wi0la]

jak chcesz napisz na gg 3304542

[figrut]

Wyobraź sobie, co będą czuły Twoje dzieci, kiedy Ciebie zabraknie. Wyobraź
sobie, jak bardzo brakowałoby Ci matki, gdybyś była w ich wieku. Zagmatwałaś
swoje życie, więc czas na porządki. Odseparuj się od kochanka, wróć na całego do
męża, a przede wszystkim bądź matką dla dzieci, jeśli chwilowo innego celu w
życiu nie widzisz. Najpierw zrób podstawy - wróć do męża, dzieci, stabilizacji,
a dopiero później na spokojnie, na pewnym i stałym gruncie zacznij rozmyślać nad
zmianami w swoim życiu.

[kasi-a789]

co robię?
siedzę przed komputerem, i nawet już nie płacze, myślę co zrobić i jak ułożyć życie

[wi0la]

no to już dobrze myślisz

[lila1974]

Najgorsze co możesz zrobić to krzywdę sobie - zostawić dzieci ze świadomością,
że mama je opuściła.

Pamiętaj, że nie ma takiej otchłani, z której nie da się uciec ... napisz, co
się dzieje, daj sobie szansę ... ale przede wszystkim swoim dzieciom.

[kasi-a789]

nie wiem co mam zrobić, nie wiem w którą stronę mam pójść, gdzie, jak?
ostatnio coraz częściej mam takie myśli

[serei]

napisz dokladnie co się z w twoim życiu dzieje, skąd takie myśli, jakiej pomocy
oczekujesz, ale nie poddawaj się, nie rób głupich rzeczy bo z każdego bagna jest
wyjście a twoje dzieci potrzebują matki. Ile lat ma twoje najmłodsze dziecko,
nie masz depresji poporodowej?

[kasi-a789]

moje młodsze dziecko ma 2 lata (skończył 2 lata w lipcu br.)nie mam depresji
poporodowej ale może depresje mam..
taką depresje na własne życzenie
chce się wyprowadzić z dziećmi od mamy, chce wszystko zacząć od nowa, a za
chwile myślę że nie chce już żyć, ale to nie tak że stoję z nożem i chce się
zabić, jest tak że płacze i chce zasnąć i się nie obudzić

[serei]

masz dzieci więc masz dla kogo żyć, one nie zasłużyły na to aby żyć bez matki,
dałaś im życie więc musisz być dla nich silna! nie wiem z jakiego miasta jesteś
ale może spotkasz się z kimś z forum kto ci pomoże?
Bądź silna dla dzieci, one ci wszystkie cierpienia wynagrodzą, i pamiętaj z
każdego bagna JEST wyjście!

[lila1974]

Skad jesteś?
Może udałoby się nam jakoś Ci pomóc?

[jakostak5]

dzieci Cie potrzebuja, to rozumiesz prawda? napisz, o co chodzi.

przyjaciele.org

[megalania]

Napisz do nich, pomagają

[kasi-a789]

napisałam do Asi maila,
wiem że powinnam pójść do psychologa bo sama nie daje sobie z tym wszystkim rady

[lila1974]

Psycholog nie będzie mógł Ci zaaplikowac leków, a wygląda na to, ze się bez nich
nie obejdzie.Do psychologa za chwilę - natychmiast do psychiatry!

[osa551]

Poszukaj pomocy, albo na forum albo u psychologa. To, że skomplikowałaś sobie
życie (pamiętam wątek "ojciec mojego młodszego dziecka" - nie znaczy, że nie
możesz go już wyprostować.

Na pewno jest jakieś wyjście - tylko musisz na nie trafić. Najprawdopodobniej
nie jesteś już w stanie sama tego zrobić - więc poszukaj pomocy.

[kasi-a789]

nie poradzę sobie z tym sama, nie dam rady,

Napisz

[lila1974]

chwilowo nie mam internetu w domu, więc nie odbiorę po 15:00, ale jeśli możesz
poczekać to chętnie pogadam z Tobą w weekend - sama korzystam z psychiatry i
wiem, że to bardzo dobre rozwiązanie.

[aniela_z_gazowni]

Przede wszystkim nie rozpamiętuj teraz, że zagmatwałaś sobie życie. Na to przyjdzie czas jak - przy pomocy psychologa czy kogokolwiek - trochę staniesz na nogi. Skoncentruj się na tym, co jest tu i teraz. Pomyśl co z tym możesz zrobić. Wyzeruj się. Spróbuj się wyzerować. Na samobiczowanie przyjdzie czas jak Ci skóra trochę zgrubieje

Dla tych co nie wiedza o co chodzi:

[chloe30]

chodzi o to:
forum.gazeta.pl/forum/w,567,99744073,99744073,czy_mam_prawo_zabrac_mu_dziecko_.html

i pare innych podobnych kwiatków.

[kasi-a789]

po dwóch ostatnich odpowiedziach chyba rozumiecie dlaczego chciałam się tylko
pożegnać.

dlaczego mnie wykasowano?

[a-ronka]

forum.gazeta.pl/forum/w,30835,84385884,84385884,kiedy_pojawia_sie_dziecko_.html

dałam link gdzie panna zamiesciła swoje życie.Zdrada,mąż,kochanek a
teraz ryczy że jej ciężko.
Cholera najpierw włazisz innemu do łóżka a teraz chcesz
szacunku??????

[aniela_z_gazowni]

Nigdy, przenigdy w swoim życiu nie zrobiłaś żadnej głupoty?
Nie pytam czy podobnego kalibru, bo zakładam, że odpowiedź byłaby negatywna.
Nie wyrywaj się tak chętnie do rzucania kamieniem.

[ahhna]

A co, cholera, masz wyłączność na popełnianie błędów?! Zakopać ją
żywcem, bo błąd popełniła!!!
Niektóre posty w wątkach tej dziewczyny są straszne. Ilość jadu w
jadzie 100%. Ja ich autorów zrównałabym z glebą jednym celnym
zdaniem. Ale widać że dziewczyna jest niepewna siebie. Zapewne
dzieciństwo się kłania...

[kasi-a789]

nie oczekuje szacunku.
masz racje zrobiłam moim dzieciom bagno z życia, po co im taka matka?
masz racje, zdradziłam męża, mam dziecko z kochankiem.
nie potrafię po tym stanąć na nogi

trzeba było pomyśleć

[a-ronka]

a nie teraz na forum lamentować.
Mąż ma rogi,cudze dziecko pod nosem i jeszcze ma cię na rękach
nosić? Albo weź się w garść albo układaj klocki od nowa.

[angazetka]

Trzeba było pomyśleć - tak, A-ronko, trzeba pomyśleć, zanim
się coś napisze.

[a-ronka]

od myslenia jest myśliwy,ja stwierdziłam fakty.Jak się nabrudzi
trzeba posprzatać a nie płakać.Po co dziewczyne utwierdzać,że jest
ok a swiat jest głupi?
Albo otworzy oczy albo bedzie się kajać całe zycie

[jakostak5]

przeczytalam ten watek o kochanku. nie wiem, na jakim etapie jestes,
ale to ze nie mozesz kontynuowac tej znajomosci jest oczywiste. nie
malymi kroczkami, tylko koniec znajomosci. zmien numer komorki, nie
odzywaj sie w zaden sposob. nie masz tu innego wyjscia jesli chcesz
miec normalne zycie i zapewnic takie swoim dzieciom. pozniej musisz
zalatwic sprawy z mezem. nie wszystko na raz. pierwszy krok zrob.

[ahhna]

Przyjmij raz na zawsze do wiadomości, że zasługujesz na szacunek
. Jeden błąd wynikający w dodatku z odrzucenia przez męża
naprawdę nie czyni z ciebie potwora. Jesteś normalną kobietą,
tyle że trochę pogubioną. Nie wiem, jakie masz relacje z matką, u
której mieszkasz, ale pewnie nieciekawe, skoro chcesz się
wyprowadzić i skoro masz tak niske poczucie wartości.
Uwierz, że jesteś bardzo potrzebna swoim dzieciom. Dla
nich ZAWSZE warto żyć. Ja też nie raz miałam ochotę palnąć sobie
w łeb. Ale pojawiała się myśl: no ale co z dziećmi?
Nie ma takiej sytuacji, po której nie da się podnieść (no moze tylko
gdyby dzieciom się coś stało, tfu, tfu, nawet nie chcę o tym
mysleć). ZAWSZE można zacząć jeszcze raz. Trudne
doświadczenie jest jak blizna, która będzie ci przypominać, jak
postępować, a jak nie. To trudny, ale bezcenny bagaż. Zrób przegląd
swojej "walizki": co masz, co jest do wyrzucenia, co warto
zatrzymać. I ruszaj dalej w drogę.
Uciekaj od toksycznych ludzi. nie ma znaczenia, czy to mąz,
czy kochanek czy rodzina czy jakiś debil na forum. Wszyscy jesteśmy
stworzeni do godnego traktowania pełnego szacunku, to nie łaska ze
strony innych, tylko nasze święte prawo. Ty również.
Kasiu, głowa do góry. Samobójstwo zawsze zdążysz popełnić, ale może
najpierw zrobisz to, co mówisz, czyli wyprowadzisz sie od matki? Nie
wracaj do męża, skoro nic cię emocjonalnie z nim nie łączy. To, że
jest świetnym ojcem, to za mało do dobrego zwiążku. Do kochanka też
nie wracaj. Miłość bez szacunku to zaraza, nałóg.
W Wysokich Obcasach jest art. o kobietach, które kochają za bardzo.
Przeczytaj koniecznie i pszukaj pomocy pod tym kątem.
Trzymam kciuki, będę cię duchowo wspierać, pisz tu na forum, jak
dajesz sobie radę.
Przytulam mocno.

[kasi-a789]

wiem że muszę pójść do lekarza, ja wiem że ja źle zrobiłam, ja nie chce żeby mi
ktoś powiedział że to nie moja wina, ja wiem że moja, ja chce żeby mi ktoś
pomógł bo ja już nie potrafię,

[a-ronka]

Dostałaś numery gg,napisz do dziewczyn,one może maja namiary na
lekarza.
Przede wszystkim to skąd jestes?

[lila1974]

Żeby zacząć rozwiązywać problemy emocjonalne w jakich tkwisz w tej chwili,
musisz trzeźwo myśleć. Żeby trzeźwo myśleć potrzebujesz wsparcia fachowca.
Bardzo cię proszę, zdobądź się na ten krok i poszukaj sprawdzonego psychologa -
jeśli mieszkasz niedaleko Szczecina - mam świetną lekarkę.

Jesli wiązałoby się to wyjazdem - zapraszam.

[kasi-a789]

lila wysłałam Ci wiadomość, niestety mieszkam daleko od szczecina ale w moim
mieście pewnie też ktoś się znajdzie.

[lila1974]

Ktoś to za mało - warto poszukać dobrego, poleconego lekarza.
Jak na mój gust należy wystrzegać się starszych osób, bo w tym zawodzie odnoszę
wrażenie, że lata praktyki przynoszą też zdziwaczenie.

Jesli kiedykolwiek uznasz, ze chcesz wyjechać, odpocząć kilka dni i nabrac
dystansu to daj znać. Na pewno służę dachem nad głową.

[karro80]

No cięzko. Nie powiem, ale z każdej sytuacji da sie wyjść, choć może
się zdawać, że nie dasz rady, że za cięzko. Ja mam co innego do
dźwigania i dźwigam, mam dziecko-nie mogę mu "uciec". A że czasem
bywa cięzko, no bywa ale wiele chwil, coraz więcej jest dobrych i
szczęsliwych choc na początku wydawało się, że wpadłam w czarną
odchłań, która zżera wszystko co we mnie jest...

Idx do lekarza, skorzystaj z pomocy dziewczyn, ułóz życie na nowo -
da się, choc najpierw wyglada, ze to nie mozliwe. Jesli poukładasz
sobie w miarę mozliwości życie, będzie lepiej - najgorzej tkwic w
tych myslach i w tej inercji - to jest koszmar większy niz zmierzyc
sie z "demonami".
Masz dzieciaki to walcz o siebie jak lwica, nie jest prawdą, że
lepiej byłoby się usunąć.

Moje doświadczenia są inne, ale mechanizm bezsilnosci i rozpaczy ten
sam. Nie musze rozumieć tego co zrobiłaś, ale rozumiem co czujesz.
Walcz, powoli, małe kroki, ale do przodu, nie jak taran - masz prawo
na słabości i drobne załamania, człowiek w końcu jeseś.
Pozdrawiam przytulam. Jka cos pisz na priva.

[kasi-a789]

wysłałam wiadomość

odpisałam n/t

[a-ronka]

[kasz.ka]

www.ptp.org.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=53

[kunegunda32]

Kasiu, nie ma takiego dołu z którego by się nie dało wygrzebać. Zawsze jest
jakieś wyjście. Pamiętaj że jutro jest zawsze czyste i wolne od błędów. Powiesz
ze to slogan ale ja w trudnych chwilach zawsze to sobie powtarzam. Nie ma wielu
świętych na tym świecie, popełniamy błędy większe lub mniejsze bo jesteśmy tylko
ludźmi. Pamiętaj o tym, że oceniać i potępiać może tylko ten kto nigdy błędu nie
popełnił. Co się stało, to się stało i trudno, teraz trzeba myśleć co dalej.
Masz dzieci, które Cię kochają, a dzieci kochają bezwarunkowo. Bądź dla nich i
dla siebie. Jeśli czujesz, że potrzebna Ci pomoc specjalisty to z niej
skorzystaj, to żaden wstyd. Sama przeszłam ciężkie chwile, korzystałam z pomocy
psychologa i stanęłam na nogi. Trzeba wierzyć, że będzie dobrze, że będzie
lepiej. Trzymam za Ciebie oba kciuki i mocno przytulam.

[kasi-a789]

dziękuje za wsparcie

[justyna_dabrowska]

Witam,

Dopiero teraz weszłam na forum i znalazłam Pani list.
Dobrze że się PAni do nas odezwała.
Proszę napisać w jakim PAni mieszka mieście, a ja spóbuję doradzić
profesjonalnego fachowca do którego warto jak najszybciej się udać.

Nie ma ludzi - ideałów, każdy z nas popełnia błędy a poczucie winy jest złym
zyciowym doradcą. Wiem z własnego doświadczenia.
Może PAni napisać na adres [e-mail]

Czekam, pozdrawiam

Justyna Dąbrowska, psycholog, terapeutka, redaktorka