życie towarzyskie e-mamy

[burza4]

czy zwracacie uwagę na kwestię pewnej równowagi w relacjach ze znajomymi?
najczęściej to my gościmy znajomych i fajnie, ale od czasu do czasu
oczekiwałabym rewanżu, bo czemu tylko ja mam skakać przy garach?

ostatnio rozmawialiśmy z małżem, który spotkał kogoś wieki nie widzianego. I
mówi mi, że ten ktoś się przymilił o wizytę u nas. Jakoś nie wykazałam
entuzjazmu dla takiego tupetu. Ten facet nigdy nie był w zażyłych stosunkach z
moim, ostatnio widzieli się z 10 lat temu, ja o facecie nigdy nie słyszałam
nawet - i mam wyskakiwać z kolacją dla znajomego-znajomych? bo ciekawy jest
jak mieszkamy? skoro gościowi zależy na kontaktach, to wypadałoby chyba
najpierw wyjść z zaproszeniem do siebie, a nie wpraszać się do prawie obcych
ludzi?

Albo taka sytuacja - mąż stwierdza, że dawno się nie widzieliśmy z Iksińskimi.
Mówię więc, że owszem, bo Iksińscy byli u nas wielokrotnie, ale w zasadzie
przez 8 lat my do nich byliśmy zaproszeni raptem raz, więc wydaje mi się że
też mogliby się wysilić. Nie jest to jedyna para, która dzwoni i proponuje
spotkania, ale wychodzi na to, że chętnie, ale nas. Wygodnictwo?

mnie zaczęła taka jednostronność wkurzać, przesadzam?

[e.mama.s]

Ja bardzo dobrze gotuję i i urządzam super przyjęcia z super
zakaskami i w ogole, ale teraz coraz mniej czasu i inne ważne
zrzeczy na głowie i zaczyna mi się to coraz mniej podobać bo jak
zauważylaś urobi się czlowiek bardzo. Więc teraz jak ktoś chce wpaść
to się wymiguje. Prawda znajomi się rozpuścili.

[triss_merigold6]

Jednostronność znam, bo w wieku wczesnostudenckim jako jedna z
nielicznych dysponowałam mieszkaniem bez rodziców i 3/4 imprez było
u mnie, z Sylwestrami włącznie. Potem już we własnym mieszkaniu to
samo, wielokrotne spędy na kilkanaście-20 osób. Znudziło mi się.
Teraz zapraszam pojedyncze osoby, najczęście pakiet koleżanka +
dziecko w wieku mojego. Żadnych kolacji nie robię.

[phantomka]

Najczesciej to my wychodzimy do kogos. Zapraszamy znajomych,
przychodza, ale jakby zliczyc, to jednak my czesciej goscimy u
kogos. U nas kazdy znajomy, ktory wdrapie sie na 4 pietro,
stwierdza, ze to jego ostatnia wizyta u nas, hehe.
Mamy jednych takich znajomych (a wlasciwie jest to szwagier i jego
zona) ktorzy najchetniej zamieszkaliby u nas, a sami nigdy nie
zaprosili. O ile zone jego rozumiem, bo jest z zupelnie innej
kultury (Nepalka) i kieruje sie innymi zasadami, o tyle szwagra nie
rozumiem i tym sposobem nie toleruje go rowniez w domu, tzn. jego
zona moze do mnie przyjezdzac, on juz nie jest mile widziany, o czym
wie (chociaz zlozylo sie na to kilka jeszcze kwestii zwiazanych z
brakiem wychowania w stosunkach miedzyludzkich)

[burza4]

ja się zastanawiam, czy ludzie nie czują, że zwykła przyzwoitość nakazywałaby
zrewanżować się od czasu do czasu?

Wkurza mnie, że każdy kontakt przebiega pod hasłem "musimy się spotkać", ale
zaproszenie nie pada, tylko czekają na nieśmiertelne "to wpadnijcie do nas".
Małż ubolewa, że się znajomości rozluźniają, ale czy ja mam być jedynym KaOwcem
wśród znajomych?

[triss_merigold6]

Byłam KO-wcem. Wyjazdy wakacyjne i na narty też zdarzało mi się
organizować. Teraz od dłuższego czasu mam to głęboko w d... bo
skupiam się na dziecku, partnerze i zarabianiu pieniędzy. Poza tym z
przedszkolakiem mam zdecydowanie mniejszą mobilność niż jako
bezdzietna.

[burza4]

Lubię spotykać się z ludźmi, mąż lubi spotkania u nas, bo nie musi jeździć. Jego
w ogóle nie rażą takie sytuacje jak z tym starym "koleżką". Mnie wręcz zatkało
że komuś do głowy mogło przyjść bezceremonialne domaganie się zaproszenia od
kogoś, kogo się przelotnie zna z grilla u wspólnych znajomych. Nie lubię takich
tupeciarzy, a biedny mąż nie rozumie, czemu pogoniłam go z pomysłem kolacji

[attiya]

burza4 napisała:

> Nie lubię takich
> tupeciarzy, a biedny mąż nie rozumie, czemu pogoniłam go z pomysłem kolacji

w szczególności, że to pewnie Ty (zakładam, że tak) musiałabyś ową kolację
przygotować, podać, posprzątać
no fakt, "biedny" mąz

triss merigold

[lilka69]

ja tez dysponowlam wlasnym mieszkaniem na studiach ale NIE ZAPRASZALAM na
imprezy. zeby mi zwymiotowali na nowiutkie sciany? po prostu zapaszalam 1-2
osoby na kulturalne winko.

[angazetka]

> ja tez dysponowlam wlasnym mieszkaniem na studiach ale NIE
ZAPRASZALAM na imprezy. zeby mi zwymiotowali na nowiutkie sciany?

Współczuję towarzystwa na studiach

angezetka

[lilka69]

no coz, tacy to byli przyszli lekarze...

[elza78]

lilka majac na uwadze bzdury ktore wypisujesz ty i protozoa to w kontekscie
lekarzy nic juz nie zdziwi - rzeczywiscie kwiat polskiej mlodziezy konczy studia
medyczne.
przyslowiowe bulke przez bibulke... a ...

elza

[lilka69]

protozoa wcale nie wypisuje bzdur. jej wypowiedzi sa logiczne i prawdziwe.

a poza tym spokoj mam w sercu jak wiem, ze ty czuwasz nad forum. kwintesencja
spojnosci w pogladach i madrosci.

[an_ni]

zdziwiona?? nie od dzis wiadomo ze lekarze pija najwiecej - i studia
i praca stresujace i wyczerpujace

lekarze pija najwiecej

[lilka69]

sadze, ze to prawda.

[szyszunia11]

lilka69 napisała:

zeby mi zwymiotowali na nowiutkie sciany?

???? naprawde miałas taki problem???

[18_lipcowa1]

nie przesadzasz
my sie staramy z mezem robic tak zeby bylo raz u nas, raz u kogos

[polaola]

My najlepiej lubimy spotykac sie ze znajomymi na gruncie neutralnym,
czyli w knajpie, na wspolnym spacerze, wycieczce rowerowej albo na
pikniku w naturze. Chodzenia po cudzych chalupach nigdy nie lubilam,
a jesli przyjmuje gosci u siebie to tylko na drinka albo kawe
(zadnych kolacji czy obiadow).

[gawliki]

burza4,tak jak u nas.........wszyscy cos ie spotkamy,dzwonimy-to kiedy sie
spotkamy?i czekaja/////az padnie,to zapraszamy..
moj maz tez nie wiedzi problemu,ale ja juz mam dosc.....od czasu do czasu chce
gdzies wyjsc na zmiane...a tak zawsze u nas wszyscy....no prawie,boz 1 kolezanka
sie spotykamy tez u niej.a tak zawsze mi szkoda dzieci,wiec u nas ....
masa razy impra za impra u nas i zadnego-to mze teraz zapraszamy do siebie..

[cathy1976]

o jeny- to nie przygotowuj żadnycj kolacji i tyle.
Dla mnie problem jakiś wyimaginowany- prowadzimy dośc bujne (jak na
dwójke bardzo malych dzieci) życie towarzyskie ale jak nie mam
ochoty spotykac sie u mnie, to mówię, że nie chcę. I tyle.
Spotykamy sie wtedy u znajomych, albo wychodzimy gdzieś i nie ma
problemu.

[burza4]

nie wyobrażam sobie zaprosić gości na wieczór i podać słone
paluszki. Zresztą to nie kwestia szykowania kolacji bo lubię kuchnię
włoską a ta jest mało praco i czasochłonna. Od czasu do czasu chcę
wyjść do kogoś, a nie jedynie skakać dookoła gości.

Ponieważ jest jak jest, po paru latach organizowania imprez u
siebie, przestałam reagować na zaczepki i zapraszać wszystkich
którzy tylko wspomną o chęci spotkania. Tyle, że skutek jest taki,
że teraz regularnie spotykamy się jedynie z kilkoma osobami, zamiast
kilkudziesięcioma, jak kiedyś.

Trochę przykro, bo wychodzi na to, że fajni byliśmy, jak można się
było u nas zabawić, zjeść i wypić. Bo jak tę sytuację inaczej
odebrać?

No niestety, na to wygląda

[iwoniaw]

pociesz się, że teraz zostali ci PRAWDZIWI przyjaciele i znajomi.
U nas jak u większości - równowaga jakaś panuje, może nie wyliczona co do
spotkania, ale i do nas przychodzą i my chodzimy do ludzi.
Wpraszania się obcych facetów sobie w ogóle nie wyobrażam.

[lila1974]

Mamy fajną paczkę, Często spotykamy się w 5-6 małżeństw i chyba nikt nie czuje
się wykorzystywany, bo imprezy chodzą po domach. Oprócz imprez typu urodziny,
imieniny, spotykamy się ... na karty, na grilla, z okazji grzybobrania ... każdy
pretekst jest dobry

Oprócz tej zwartej grupy spotykamy się w różnych układach osobno i też raz u nas
raz u kogoś.

Mój dom jest domem otwartym i chętnie widzę w nim gości.
Nie mam poczucia wykorzystywania ... wręcz przeciwnie, widzę, że ludzie
zapraszani zawsze starają się zrewanżować tym samym.

[wieczna-gosia]

faktycznie jakos tak wychodzi, ze wpadamy do kogos- ale z drugiej
strony jak juz jestem zaproszona to przynosze wino, ciasto czy
salatke, czipsy itd. Jakos tak sie sklada ze nasze mieszkanie okupuje
glownie mlodziez licealna oraz podstawowkowa my zas okupujemy
ieszkania znajomych co to male dzieci, nie ma niani i wyjsc nie
mozna, ja mam wrazenie ze oni tak wola bo i tak sie nie wyrwa oboje.

ale przyznam ze zupelnie nie dbam o te rownowage okupacja to duze
slowo jakos sie widzielismy ostatnio latos

A moje indywidualne spotkania bez meza sa zwykle po knajpach albo u
jednej kolezanki, ktora uwielbia zapraszac gosci i im gotowac,
nastepnie bgrac na gitarze i ZAWSZE u niej zmywam i ona chyba to lubi

[jkl13]

U nas jest podobnie, tzn. spotykamy się zazwyczaj u nas, ale mi to
odpowiada. Mamy małe dzieci, znajomi raczej bezdzietni, więc tak nam
wygodniej.
A co do stania przy garach, to nie mam z tym problemu, bo podczas
takich wizyt gotujemy wspólnie, a prowiant kupujemy na przemian,
więc i wydatków dużych nie ma. A czasami zdarza się tak, że znajomi
wpadają z własnymi produktami, okupują nam kuchnię i sami gotują, a
my "leżymy i pachniemy" w oczekiwaniu na wypasioną kolację

[blekitny.zamek]

Nie przesadzasz. Mnie też to denerwuje.
Nie raz słyszałam,po wizycie u nas,to teraz my was zapraszamy,kiedyś tam,w
jakimś nieokreślonym czasie i cisza..
Jedna znajoma za każdym razem,jak mnie widziała,to tłumaczyła się,dlaczego teraz
nie może nas zaprosić,do tej pory nie doczekałam się obiecanego zaproszenia,a
już parę lat minęło

[deodyma]

nie przesadzasz.
mnie tez by to wkurzalo.
na szczescie u nas jest inaczej, czyli raz u kogos, pozniej u nas

[kicia031]

Kiedys reguly dobrego wychowania bardzo gokladnie precyzowaly, kto
kogo wizytuje i w kakich okolicznosciach, kiedy powinna nastapic
rewizyta itd.

Zobacz np tu:
Wizyty i rewizyty – typy i odmiany - materiał z 1938 r.
Gość w dom – Bóg w dom głosi przysłowie o tradycyjnej polskiej
gościnności. Przyjmowanie jednak i składanie wizyt nasuwa różne
wątpliwości, gdyż współżycie towarzyskie jest ujęte w ramy ogólnie
przyjętych zwyczajów, które powinny być rozsądnie i bez przesady
przestrzegane. Formy te powstały dlatego, by stosunki między ludźmi
ująć w pewna prawidła, mające na celu uchronienie się od robienia
sobie wzajemnej przykrości. Zasad tych jednak nie wystarcza się
tylko nauczyć, lecz trzeba się w nie wczuć i nimi się przejąć i aby
nie popełnić rzeczy niewłaściwej, wprowadzając je w życie, trzeba
się kierować nade wszystko taktem, który pouczy jak postąpić w danej
chwili i przestrzeże przed tym, czego uczynić nie należy. Zwyczaje w
Polsce pod wpływem zaborów nabrały różnych odcieni i odchyleń, są to
jednak przeważnie rzeczy drobne, które trudno kwestionować według
wartości kodeksu towarzyskiego. W stolicy zaś, wszelkie formy
naginają się do tempa życia, szybkości i intensywności pracy i
olbrzymich nieraz odległości, to też w życiu codziennym tzw.
przesądy towarzyskie mają usprawiedliwioną tu szeroka i rozciągliwą
skalę. Nie można więc trzymać się tylko kurczowo przepisów i
formułek, tym więcej, ze w miarę czasu często upraszczają się i
przystosowują do warunków życiowych, lecz dobrze je znając wyczuć
kiedy i jak zastosować je w życiu.

Kodeks towarzyski rozróżnia kilka rodzajów wizyt: wizyty pierwsze,
wizyty poślubne, po proszonym obiedzie lub kolacji, w domu w którym
się jeszcze nie było („visites de digestion”, wizyty urzędowe,
kondolencyjne, noworoczne, pożegnalne i powitalne, konwenansowe i
serdeczne odwiedziny.

Wizyty pierwsze składa się wówczas, gdy pragnie się nawiązać
stosunki towarzyskie po osiedleniu się w jakiejś miejscowości. Bez
względu na stanowisko powinno się złożyć wizytę, jeżeli mieszka się
na prowincji proboszczowi panifil, staroście, burmistrzowi,
urzędnikom i rejentowi. Oficerowie jednego pułku, koledzy biurowi, w
ogóle ludzie, których łączą stosunki koleżeńskie lub zawodowe
powinni składać sobie wizyty. Nowomianowany lub przeniesiony do
innej miejscowości urzędnik powinien sam, lub jeżeli jest żonaty, to
z żoną, złożyć wizytę swym zwicrzchnikom. Również młoda para po
powrocie z podróży poślubnej lub nie wcześniej jak w miesiąc lub dwa
po ślubie składa wizyty najpierw w rodzinie, rozpoczynając od
najbliższych krewnych, następnie przyjaciołom, znajomym, tym
wszystkim, którzy ofiarowali jakiś prezent ślubny, tym którzy byli
proszeni do orszaku ślubnego i na uroczystość do kościoła, dalej w
domach gdzie młody człowiek lub jego żona bywali jeszcze przed
ślubem, o ile wspólnie uznają, że należy nadal te stosunki utrzymać
i wizyty urzędowe.

Znajomym panom nieżonatym wizytę składa tylko mąż – paniom, żona.
Osiedlając się w jakiejś miejscowości składa się wizyty bez różnicy
wieku, czy ilości lat małżeństwa, chyba że chce się nawiązać
stosunki z ludźmi znacznie młodszymi, wówczas zawsze znajdzie się
okazja w towarzystwie, pracy społecznej i tp., by ich do siebie
poprosić. Wizyty urzędowe składa się tylko urzędnikom wyższej rangi.
Małżeństwo nigdy nie składa wizyty osobie niezamężnej lub
nieżonatej, o ile ta osoba nie jest w bardzo podeszłym wieku a w
stosunkach towarzyskich małżeństwa składając wizytę kierują się
straszeństwem wieku lub lat po ślubie, choć na te rzeczy mniej
zwraca się uwagę przy wspólnej sympatii i serdecznej chęci
wzajemnego poznania się.

Wizyty „de digestion” składa się do ośmiu dni po przyjęciu w domu w
którym dotychczas się nie bywało, bez względu na to czy skorzystało
się z zaproszenia, czy też nie.

Wizyty konwenansowe składa się co parę miesięcy w domu, z którym nie
utrzymuje się stosunków zażyłych. Jeżeli wyjeżdża się na dłuższy
czas, w podróż, na urlop itp. odwiedza się wszystkich znajomych, by
się z nimi pożegnać. Po powrocie rozpoczyna się znów wizyty, by w
ten sposób zawiadomić, że chce się nadal stosunki towarzyskie
utrzymać.

Wizyty kondolencyjne składa się po wypadku śmierci w domu
zaprzyjaźnionym, nie wcześniej jak po tygodniu od smutnego
zdarzenia.

Wizyty noworoczne składa aię wszystkim krewnym, znajomym, kolegom
biurowym i tym, z którymi utrzymuje się tylko stosunki konwenansowe.
Dowiedziawszy się o przyjściu na świat dziecka w rodzinie
zaprzyjaźnionej, idzie się zaraz pogratulować rodzicom
nowonarodzonego, lecz wizyta ta powinna trwać tylko bardzo krótko.
Wizyty te składa się w godzinach południowych lub około godziny 5-ej
po południu. Wizyty pierwsze, poślubne i urzędowe składa się około
godziny 6-ej po południu.

Inne wizyty można złożyć w godzinach południowych około 12-ej,
ponieważ jednak przypadają na porę przygotowań obiadowych, zwykle
sprawiają kłopot i lepiej ich zaniechać. Nie składa się nigdy wizyt
w porze obiadowej, która waha się zwykle między godzina 1-sza a 4-tą
po południu, w godzinach rannych i w porze zajęć zawodowych.

Wizyty pierwsze konwencjonalne i urzędowe nie mogą trwać krócej niż
kwadrans i nie powinny przekraczać pół godziny, o ile jednak rozmowa
staje się miła i ciekawa można tę wizytę przeciągnąć znacznie
dłużej.

Wizyty pierwsze rewizytuje się najdalej do ośmiu dni, jeżeli stanie
coś na przeszkodzie, co termin ten przesunie, należy się koniecznie
usprawiedliwić.

Po raz drugi nie można być z wizytą u znajomych, którzy nie oddali
nam pierwszej wizyty, również jeżeli nie oddali drugiej, bez
słusznego powodu, który usprawiedliwili.

Z następnymi wizytami nie robi się już tych ceremonii, jeżeli
stosunki stają się bardziej serdeczne.

[edit38]

Ja mam troszkę odmienne spostrzeżenie. Ja znowu widzę że każdemu nie chce się
tyłka z domu ruszyć i nas odwiedzić więc ciągle słyszę „może nas odwiedzicie?” Z
tym że ja nigdy nie szykuję żadnych obiadów i kolacji dla znajomych i na takie
też nie jeżdżę, mam na myśli zwykłe spotkanie przy kawie, herbacie i cieście
bądź paluszkach. Gdyby chodziło o proszone obiady i kolacje to również wolałabym
jechać do kogoś.

dodam jeszcze

[kicia031]

Ze wzgledu na mniejsza mobilniosc - wciaz jeszcze relatyenie male
dziecko - czesto przyjmuje gosci u siebie, ale urzadzam zadnych
superhiper przyjec, a czesto odwiedzialjace mnie kolezanki gotuja
cos razem ze mna - na pewno nie bede stawac na glowie z powodu czyis
odwiedzin.

[angazetka]

Najprościej jest spotykać się w knajpce - wtedy nie ma problemu z
rewanżami, wykorzystywaniem jednej strony itd. Moje życie
towarzyskie przebiega głównie na obiadach i kolacjach gdzieś w
restauracji. Tylko większe imprezy (typu urodziny) są w domach.

[ledzeppelin3]

Spotykamy się z kilkoma parami, jest zwykle wizyta-rewizyta, czasem są mniejsze
albo większe dysproporcje, ale to są przyjaciele, wyzysku i przymusu nijakiego
nie ma. Z tym, że to naprawdę kilka słownie kilka par.
Tylko znajomych nie zapraszam do domu.
Jakoś nie mamy z chłopem ambicji mieć domu otwartego i "mnóstwa znajomych".
Dom pełen dzieci i my to optimum, a raz w miesiącu wyżycie towarzyskie z ludźmi,
o których wiemy że nam dupy nie obrobią wystarcza.

[marripossa]

Ja nie mam warunków mieszkaniowych więc chadzam w gości Ale zawsze robimy
potluck, czyli każdy coś przynosi do jedzenia (ciepłe danie) tak że goszczący
się nie przepracowują w kuchni. Zawsze się umawiamy kto co przynosi tak żeby
było jedzeniowo-różnorodnie.

[elza78]

ja tam wole wychodzic na konkretne imprezy z ludzmi a nie umawiac sie na obiadki
sratki w domu, za duzo roboty i wieje nuda

[burza4]

wiele z was pisze, że gościcie się przy kawie/ciastkach. Tak mnie to zastanowiło
- w jakich godzinach zapraszacie gości i mnie więcej ile takie wizyty trwają?

szczerze mówiąc nie bardzo sobie wyobrażam imprezę od 18 do 23 tylko przy winku
i krakersach. Raz byłam na takiej i wyszłam lekko zdegustowana, miała to być
parapetówka w nowym domu, część gości przyjechała spoza miasta, i właśnie na
stole było tylko ciasto. Chyba gospodarze zapraszając przyjezdnych powinni wziąć
pod uwagę że ktoś może zgłodnieć jeśli z domu musi wyjść o 16 tej a impreza
kończy się grubo po północy? żeby nie było - to z gospodarzy najwięksi balangowicze.

Reasumując, osobiście uważam, że coś by podać wypadało, choćby sery pleśniowe i
kabanosy. Ja i tak z czystego lenistwa wyspecjalizowałam się w szybkich acz
efektownych daniach, inne panie domu wyjeżdżają np. z pieczonym udźcem z
nowozelandzkiej jagnięciny, małżami duszonymi w białym winie itp... kompleksów
można się nabawić. Fakt, sytuacja o tyle inna, że nikt nie ma małych dzieci.

[ledzeppelin3]

Ja robię jednodaniowe coś na ciepło (lazanię albo rybę albo co) i deser. Czyli
wyżera jest. Czasem w wersji najłatwiejszej- makaron z pesto i pomidorami z
puszki i serem grana padano, przy ludziach można zrobić, 5 min roboty, do tego
winko białe

[szyszunia11]

tez bym mnie taka sytuacja denerwowała, może z jedym zstrzeżeniem - nie mam potrzeby spotykac się regularnie z kilkudziesięcioma osobami. Kilka/kilkanascie w zupełności mi wystarczy jesli chodzi o regularne spotkania.
Ja bardzo lubie bywac u kogoś więc - zapraszam! ale rzecz jasna nie tylko w nadziei na rewizytę, tez lubię byc panią domu, zrobić nastrój, deskę serów, nalesniki itd. natomiast uwielbiam posiedziec u kogoś, to zawsze jest prostsze bo nie wymaga ode mnie wysiłku np. sprzatania, ale nie o to chodzi. Przede wszystkim inaczej samkuje kawa zaparzona dla mnie przez kogoś, ciasto (zawsze jestem podświadomie ciekawa czym będziemy poczęstowani), zawsze to bardzo miłe, jak ktoś specjalnie na tę okazję zapali tea-light'a, właczy jakąś fajna muzykę. Uwielbiam to!

[asiara74]

A ja właśnie w celu uniknięcia takich sytuacji oczekiwania na rewizytę unikam
ostatnio goszczenia się w domu. Kiedyś na początku małżeństwa przyjeżdzali od
czasu do czasu znajomi, nawet na nocleg. Z wiekiem mi się zmieniło, nie chce mi
sie właśnie latać przy garach, znosić hałasu produkowanego przez większą ilość
dzieci i tyle. Nie oczekuje też zapraszania do domu innych osób.

Jesli chcemy sie spotkać to idziemy do knajpy, na plażę, jedziemy na narty. My
home is my castle.

[gagunia]

Rzadko przyjmujemy gości. Średnio 3-4 razy w roku. W czasach studenckich i
wczesnomałżeńskich (tzn, kiedy nie mieliśmy dziecka) niemal wszystkie imprezy
odbywały się u nas. Sylwestry, andrzejki, urodziny, imieniny, sobotnie piwo
przed wypadem na imprezę, oblewanie egzaminów itp itd. Zawsze my zapraszaliśmy.
Fakt, że ostro imprezowaliśmy w owych czasach, ale nasi znajomi też lubili się
bawić. Rewanż z ich strony odbywał się jednak niezwykle rzadko. To od nas
wychodziła inicjatywa organizowania imprez i to my zapraszaliśmy. Pewnego dnia
się wkurzyłam i powiedziałam, że pieprzę- niech każdy zadba o własny tyłek, nie
mam zamiaru organizować ludziom czasu wolnego. No i się skończyło. A później
urodziłam dziecko i od tamtej pory już w ogóle nie organizuję imprez w domu.
Sporadycznie wpada ktoś znajomy, ale nie są to wielkie bankiety tylko
posiedzenie przy kawie albo piwie.

[e_lizzy_benett]

Nie przesadzasz. Chociaż pamiętam podobny wątek na forum jakiś czas temu, w
którym przeważała opcja pt. liczenie wizyt jest małostkowe - chcesz-zapraszasz,
nie to nie. Uspokoiłam się dzięki Twojemu wątkowi, że jednak nie jestem
małostkowa
U mnie z wizytami wiąże się inny problem - kiedykolwiek się spotykamy stoły
uginają się od ogromnej ilości (pysznego, dodam) jedzenia. Jako, że z czasem u
mnie różnie zawsze w wielkim stresie szykuję się do rewizyt. Nie wspomnę o
kosztach takich spotkań. Niezręcznie jednak byłoby mi przyjąć gości skromniej
niż jestem przyjmowana.
tak więc nadmierna gościnność przyjaciół też bywa przyczyną stresów

[somebody1234]

U nas spotkania z dobrymi znajomymi właściwie w miarę po równo (chociaż często
to jest taki spontan że nikt tego nie liczy i często są to imprezki składkowe
czyli co kto przyniesie) ja wtedy przy garach nie siedzę i nie pichcę (no chyba
że mam mega fazę ) a po imprze naczynia do zmywarki i po sprawie...natomiast co
do spotykania się z tzw znajomymi co to się ich dawno nie widziało to często
kończy się na knajpie...i dobrze bo cęsto ten znajomy co to był fajnym kolesiem
10 lat temu okazuje się totalnym bucem i akurat...spotykam się w knajpie wpijamy
parę piw i rozchodzimy do domów na kolejne 10 lat...no ale jezeli okaże się że
co jednak całkiem fajny gość to często następne spotkanie wychodzi w chacie...i
często wtedy dołącza do grupy naszych "składkowych" znajomych...