Do mam,które mieszkają u teściów.

[skoobuss]

Mam takie pytanie. Ile trwało zanim poczułyscie się u teściów jak u siebie w
domu? Było Wam trudno?? Bo ja mieszkam juz ponad dwa lata, a wciąż nie mam
poczucia, ze jestem u siebie (mamy prawie całe pietro) i nadal nie czuję się
tu dobrze, czuje się skrepowana, ograniczona. Ciągłe spotykanie teściowej i
jej przyjaciela powoduje u mnie rozdrażnienie. Nie czuję w ogóle rodzinnej
atmosfery.

[mimka23]

Mieszkałam u teściów przez 9 m-cy. Ty masz całe piętro, my mieliśmy jeden pokój 10 m2 Jakoś się mieściliśmy, ale nigdy nie czułam się swojsko w kuchni... Często "konkurowałyśmy" w gotowaniu hehe. Teść nigdy nie zjadł mojej zupy, miał jakby zakaz Teściowa owszem, poczęstowala się nie raz, a i my mieliśmy przyzwolenie na korzystanie z tego co ugotowała. Głupio mi było natomiast w innych kwestiach, takich jak zużywanie wody (teściowa ma wodomierze). Ja codziennie myłam głowę i dla niej to było problemem, albo za duży gaz odkręcony pod garnkiem Jednak z tym wszystkim naprawdę dało się żyć. Uciekliśmy stamtąd z innego powodu, teściowa piła. Cieszę się że jestem na swoim mimo, że to niecale 40m jest, ale własne

[attiya]

no bo w sumie ie jesteś u siebie tylko u nich czyli teściów
mieszkałam 3 lata z rodzicami męża nigdy się tam nie poczułam jak u siebie

[lejdi111]

Mieszkałam z teściami 19 miesięcy i z każdym dniem było gorzej

[czarodziejka000]

Ja mieszkam z tesciami juz 2,5 roku. Jeszcze ok roku i bedziemy na swoim. Teraz
mamy 2 pokoje,niestety wszystko inne jak kuchnia lazienka,salon
wspolne....koszmar! Ja lubie decydowac o tym jak mieszkam...a tu czuje sie
jakbym byla gosciem i nie miala prawa o niczym decydowac sama,bo to nie moj
"dom"....w sensie takim bardzo doslownym.

[ka_siulek1]

Hmmm, jakże dobrze Cie rozumiem. Niestety...ja mieszkałam z teściami
całe, długie 3 lata, do momentu urodzenia synka, bo wtedy dałam nogi
zapas do moich rodziców,wczesniej mieszkaliśmy u teściów gdyż mąż
miał bliżej do pracy, z racji oszczędności musiałam sie męczyć,
zresztą to chyba działało w obie strony. Jakże byłam szczęśliwa jak
mogłam wrócić do swoich rodziców - mąż także. U teściów mieszkaliśmy
w jednym małym pokoiku, ale nie to było problemem...ale właśnie
kuchnia, łazienka, do tego mieszkał z nami szwagier a tam tylko 3
pokoje - nie było tragicznie, bo wiem że niektórzy mają gorzej, ale
generalnie bardzo mało jest takich kobiet które rewelacyjnie czują
się w domu tesciowej - to jednak jej królestwo a dwie kobiety na
jednym gospodarstwie to o jedną za dużo. Trzeba mieć na prawdę
anielski charakter i być bardzo wytrzymałą i odporną. Teraz jestem
juz na swoim i nie wiem jak wytrzymałam tam tak długo. Powodzenia,
może z czasem nabierzesz dystansu, mnie się to do nia dzisiejszego
nie udało. Wydaje się mi że powinaś zaakceptowac fakt że to nigdy
nie będzie tak na prawdę Twój dom i traktować Wasze konty jak Wasze
a całą resztę jako ich - ja tak robiłam, co było w naszym pokoju,
było naszą sparwą i prywatnością której pilnowaliśmy a reszta mnie
nie obchodziła.

[kasper68]

Ja poczułam się u siebie gdy dostaliśmy dwa piętra domu teściów do
wyremontowania. Wcześniej przez dwa i pół roku mieszkała z nami jeszcze babcia
męża i choć nie było między mami konfliktów to czułam się jakbym ciągle była
dzieckiem. Z tym, że ograniczeń żadnych nie mieliśmy i ich nie odczuwaliśmy.
Wpływał na to pewno fakt, że rodzina męża jest jednocześnie moją dalszą rodziną
więc nie byłam dla nich obca.

[zuzanna56]

Wiele lat temu mieszkałam u teściowej przez niecały rok, było to od
razu po ślubie i od razu było wiadomo że to tylko okres przejściowy.
Nie czułam się nigdy jak u siebie. Nie było nam ciasno, teściowa się
nie wtrącała ale nie człam się dobrze.
Ja jestem osobą, która musi być samodzielna i niezależna, inaczej
źle się czuję. Nie potrafiłabym mieszkać we wspólnym, nawet ogromnym
domu, podzielonym na dwa osobne mieszkania, nawet gdybyśmy sami
sfinansowali swoją częśc. Nie mam potrzeby mieć tak blisko ani
rodziców, ani teściów i codziennie ich widywać.

[zuzanna56]

skoobuss napisała:

skrepowana, ograniczona. Ciągłe spotykanie teściowej i
> jej przyjaciela powoduje u mnie rozdrażnienie.


Doskonale cię rozumiem. Byłoby mi też trudno. Może nie są to tak do
końca obcy ludzie, ale co innego spotkać ich nawet dwa razy w
tygodniu, usiąśc i pogadać a co innego widzieć codziennie, słyszeć
prze ścianę itd.
Nie chcecie się wyprowadzić?

[anulkau]

Jestem rekordzistką - mieszkam u teściów ponad 6 lat! Nadal nie czuję się jak u
siebie... Do dyspozycji mam jeden pokój, łazienka i kuchnia wspólna. Prawie nie
gotuję, bo teściowa całymi dniami jest w domu, ja pracuję, jak przyjeżdżam to
mam obiad gotowy. Jednak tym, które popadną tu w euforię radzę być spokojnym...
BARDZO CHCIAŁABYM SAMA GOTOWAĆ!! Moja teściowa nie ma zbyt wielkich zdolności
kulinarnych - na okrągło jest sos, kotlety i kurczaki - ja uwielbiam zupy,
pierogi!! Jest mi głupio brać się za gotowanie po przyjeździe z pracy, bo mam
wrażenie, że sobie pomyśli, że jestem niewdzięczna i nie smakuje mi to co ona
nagotowała... Tak trwam... Najgorsze było przyzwyczajanie się do wspólnej
łazienki... KOSZMAR!!

Na szczęście już lada moment przeprowadzamy się do swojego własnego domku, który
udało nam się postawić między innymi dzięki temu, że przez te 6 lat mieszkałam z
teściami...

[18_lipcowa1]

skoobuss napisała:

> Mam takie pytanie. Ile trwało zanim poczułyscie się u teściów jak
u siebie w
> domu?



Bycie u tesciow to nie jest BYCIE U SIEBIE W DOMU.

[jkl13]

Ja mieszkałam 3 lata, w tym czasie budowaliśmy dom. I chociaż
teściów mam wspaniałych, to nigdy nie poczułam się tam u siebie.

[skoobuss]

Na wyprowadzke raczej się nie zanosi, chociaz bardzo bym chciała. Piszecie, ze
mieszkając u teściów nie jestem u siebie, macie racje, ja to wiem, ale do mojego
męża to nie dociera. Szczerze nie mam juz siły, kazda rozmowa o wyprowadzce
konczy sie kłotnią. Wiem, ze budowa domu, kupno mieszkania to wielkie pieniądze,
ale mój mąz traktuje to jak cos całkowicie niemozliwego, a ja wierze, ze wspólne
dążenie do zrealizowania marzenia o własnych czterech kontach ma sens. Fakt,
trzeba ciężkiej pracy i wielu wyrzeczeń, ale jak dla mnie to warto. Tylko jak
przekonać męża? Powinnam się cieszyć z tego co mam, bo inni maja gorzej, ale ja
juz w depresje wpadam, bo nie mam nawet jak wyjśc z domu niezauwazona.

[zuzanna56]

skoobuss napisała:

ja
> juz w depresje wpadam, bo nie mam nawet jak wyjśc z domu
niezauwazona.


O, to też mnie denerwowało gdy mieszkałam przez ten niecały rok u
teściowej. Nie da się zaprosić koleżanki, głośniej porozmawiać o
pierdołach bo po prostu teściowa jest zawsze w pobliżu. Nie da się
czegoś ugotowac bo teściowa zaraz idzie do kuchni i pyta: co tam
robisz? Nie da się tak po prostu wyjść (nie do pracy) aby nie
spytała:gdzie idziesz?

U nas to był okres przejściowy. Potem kupiliśmy mieszkanie, za parę
lat większe, a za ileś tam kolejnych dom. Teściowa mieszka 10 km od
nas i jest dobrze. Nawet jak mieszkała 1 km od nas, też było dobrze,
ale razem, o nie.

Jak tu przekonać męża? Nie wiem, mój od początku nie myślał nawet o
mieszkaniu razem, u nas miało być 2-3 miesiące, trochę się
przedłużyło z różnych względów.

Jak mieszkacie? Macie zupełnie oddzielne mieszkanie w tym domu?

[skoobuss]

jest to dom jednorodzinny, parter podpiwniczony, niskie pietro i drugie pietro.
Wyglada to tak, ze jest taka jakby klatka schodowa i dwa mieszkania. W
mieszkaniu na dole mieszka tesciowa z przyjacielem, a na górze my, z tym że na
od korytarza jest jeszcze jeden pokój (naprzeciwko naszych drzwi) i tam mieszka
lokator. Niby mozemy sobie zamknąć ta nasza część, ale drzwi są takie pokojowe z
wielką szybą. A ich wymiana jest nieopłacalna bo gólnie mielismy brzebudować
góre. Pomijam juz, ze to dośc stary dom i trzeba wiele w niego włozyć.

[zuzanna56]

To w sumie ten lokator bardziej wam może przeszkadzać, słyszeć wasze
rozmowy (i nie tylko ) Teściowa mieszka w osobnym jakby mieszkaniu?
Długo będzie tam mieszkał (ten lokator)?

Trochę mi to przypomina sytuację moich znajomych którzy od
kilkunastu lat mieszkają z teściami w jednym domu, z tym że ich dom
jest większy, są dwa piętra, i mieszkają tam oprócz nich i teściów
jeszcze dwie rodziny (ale każdy ma swoje 3-4 pokojowe osobne
mieszkanie). Moi znajomi po prostu jakoś zaakceptowali wspólne
mieszkanie, co 4-5 lat robia jakiś remont i adaptują małą część
domu, dotąd niezamieszkałą, i w sumie są zadowoleni, choć dziadkowie
trochę się wtrącają.

A mąz dlaczego nie chce się wynieść?

[skoobuss]

Bo uwaza, że skoro jest dom, mamy gdzie mieszkac i nie musimy płacić czynszu to
jest dobrze. Według niego zbudowanie czy kupienie domu jest niemozliwe, bo sa to
zbyt duze koszty.

[embeel]

no jesli maz z marszu zaklada, ze bycie na swoim jest niemozliwe, to
nie bedzie lekko. ale przeciez nie trzeba od razu kupowac czy
budowac. A wynajem mieszkania?

Nie wyobrazam sobie mieszkac z tesciowa mimo iz zlota z niej kobieta
czy tez z moimi rodzicami. Ad. tesciowej na szczescie nie lezy to w
tutejszej kulturze, wiec sprawa jest prosta a do rodzicow mam
daleko. Na twoim miejscu probowalbym nadal z nim rozmawiac, robic
dziure w brzuchu.

[zuzanna56]

No, tak. Powiem ci tak. Z jednej strony ma rację, z drugiej nie.

Nie wiem gdzie mieszkasz, ale wszędzie w Polsce zakup domu czy nawet
małego mieszkania to ogromny koszt. W dużych miastach zwykle ludzie
trochę więcej zarabiają ale nieruchomości są droższe. W małych
miastach za mniejszą sumę kupisz całkiem fajne i duże mieszkanie ale
zarobki są raczej mniejsze.

Niby racja, że skoro jest dom...

Przyczepię się jeszcze do tego czynszu. Mieszkałam wiele lat w bloku
i oczywiście płaciłam czynsz ale teraz samo utrzymanie 130 metrowego
domu, nowego zresztą, kosztuje z internetem, podatkami, telewizją(
po prostu same rachumki) 900 zł miesięcznie. No nie jest to czynsz,
ale rachunki za gaz, prąd, wodę itd chyba każdy płaci.

Nie wiem czy stać by was było na płacenie 1500 zł miesięcznie
kredytu, 500 zł czynszu itd. Może trochę odczekaj i pogadaj raz
jeszcze z mężem.

[skoobuss]

Przeglądałam oferty najmu mieszkania i nie znalazłam nic poniżej 900zł +
rachunki, razem jakies 1250zł. Wynajmowanie więc jest niebyt korzystny. Nie
wiem, moze po prostu trzeba sie z tym pogodzić. Wydaje mi się, ze nie dam rady i
prędzej czy później odejdę, jesli nie do grobu to gdzies na pewno.

[zuzanna56]

Nie powiem ci: zaakceptuj to, bo sama miałam dość. Mieliśmy mieszkać
2-3 miesiące, wyszło 11 miesięcy. To było strasznie dawno temu,
byłam wtedy bardzo młoda, ale jak czytam takie posty, to przypomina
mi się to wszystko. Niby teściowa była całkiem w porządku ale nie
miałam ochoty dzielić z nia życia. Nam się udało i wam się uda.
Trzymaj się i nie gadaj głupstw. Na razie załóż sobie że wytrzymasz
pół roku. Powodzenia.

[embeel]

skoobuss napisała:
Wydaje mi się, ze nie dam rady
> i
> prędzej czy później odejdę, jesli nie do grobu to gdzies na pewno.


Kobieto, jaesli tak stawiasz sprawe, to bym sie tym bardziej
wyprowadzila. Chyba, ze nie chodzi tylko o mieszkanie z tesciowa ale
ogolnie o was dwoje? Chyba macie o czym pogadac.

[zuzanna56]

skoobuss napisała:

> Przeglądałam oferty najmu mieszkania i nie znalazłam nic poniżej
900zł +
> rachunki, razem jakies 1250zł. Wynajmowanie więc jest niebyt
korzystny.

To może wziąć kredyt i kupić choćby kawalerkę? Wyjdzie tyle samo ale
po spłacie kredytu(za 30 lat )mieszkanie będzie wasze?

[edit38]

Dla mnie wynajmowanie mieszkania to jest wyrzucanie pieniędzy w błoto. Już
wolałabym kredyt chociaż kredytów boję się strasznie (od razu mam wizje że
stracimy pracę, nie znajdziemy łatwo następnej i wylądujemy na bruku). Kupno
mieszkania to naprawdę dużo wyrzeczeń ale naprawdę warto. Nam się udało i z
pomocą moich rodziców kupiliśmy małe (36 m) mieszkanko i teraz odkładamy na
większe. Pomimo że zarabiamy niewiele (razem około 3400zł) to troszkę już mamy
ale w takim tempie to chyba 20 lat nam zejdzie .
Tak jak pisałam kredytów się boję a skoro mamy "ciasne ale własne" to na kredyt
się nie piszę, za kilka lat będziemy sie rozglądać za mieszkaniem na zamianę.

[edit38]

Jemu jest dużo łatwiej bo to dom jego rodziców więc czuje sie tam jak u siebie.
Ja pomimo że się wyprowadziłam to i tak u moich rodziców czułam się jak u
siebie, troszkę się to zmieniło gdy brat się ożenił i wprowadziła się bratowa.
Nie chcę się tam za bardzo "panoszyć" właśnie ze względu na nią, aby ona nie
czuła się tam źle. Wcześniej gdy byłam u rodziców i miałam na coś ochotę to
sobie brałam teraz jednak czuję się tam jak "w gościach" i nie bardzo mogę/chcę
sobie szykować sama kanapki, herbatę czy kawę.

[default]

Mieszkanie z teściami= prosta droga do rozwodu.

[zuzanna56]

Niestety często tak jest, ale pocieszcie jednak jakoś dziewczynę.

[embeel]

pocieszac mozna, ale ja mysle, ze z mezem trzeba powaznie
porozmawiac, bo w jej sytuacji nie ma swiatelka w tunelu poki co.
maz zadowolony, ze ma dach nad glowa za darmo.

[zuzanna56]

Na pewno trzeba zacząc od rozmowy z mężem.
Czy płacicie jakieś rachunki czy wszystko opłaca teściowa?

[skoobuss]

Płacimy rachunki, dokładamy sie do ogrzewania, do napraw itp, jedyne czego nie
płacimy to czynszu. Na pół płacimy podatek. Ogólnie utrzymujemy się całkowicie
sami. Teściowa ani moja mama finansowo nam nie pomagają.

[tola_i_tolek]

Ile was wynoszą te rachunki miesięcznie- oboje pracujecie, macie
jakieś oszczędności?
My mieszkamy 2,5 roku w domu moich rodziców ( mamy samodzielne
mieszkanie) i mimo, że jest ok , powoli dojrzewamy do decyzji o
wyprowadzce. Przez te lata oszczędzaliśmy i mamy już na wkład własny-
20 % wartości mieszkania ( 40 metrów). Postanowiliśmy jednak , że
pomieszkamy tu jeszcze co najmniej rok, zaciśniemy pasa, żeby
oszczędzić jak najwięcej, weźmiemy kredyt i jazda za swoje.

[skoobuss]

Wszystko łacznie chyba jakies 400zł. Mielismy oszczędnosci, ale częśc
ulokowalismy w samochód bo niestety był nam potrzebny, a część w podremontowanie
mieszkania, inaczej nie dałoby sie tu mieszkac. Musielismy też kupic meble, bo
nasze małżeństwo było wynikiem ciąży, wczesniej nie mielismy nic, mieszkalismy
osobno. Nie pracuję, ale szukam jej obecnie. Nie z powodów finansowych, ale zeby
sie stąd wyrwać chociaż na parę godzin.

[tola_i_tolek]

Z własnego doświadczenia powiem-jeśli źle się tam czujesz to nie ma
sensu wydawać pieniędzy na jakiekolwiek inwestycje w tym mieszkaniu-
nie sądze, żeby inne drzwi czy oddzielne wejście pomogły na tyle,
abyś poczuła się tam jak u siebie.
Moim zdaniem masz złe podejście jeśli chodzi o pracę- szukasz jej
tylko po to aby się wyrwać na kilka godzin z domu a przecież jeślu
pójdziesz do pracy i zarobisz nawet 1500 PLN- to skoro teraz
radzicie sobie bez twojej pensji, będziecie mogli te pieniądze
zaoszczędzić.

[skoobuss]

Moze jest to złe podejscie ale dla mnie jedyna ucieczka.

[zuzanna56]

skoobuss napisała:

> Moze jest to złe podejscie ale dla mnie jedyna ucieczka.

I chyba dobrze gdybyś mogła wyjśc z domu teściowej do pracy, do
ludzi. Teściowa nie pracuje? Jest ciągle w domu?

Nie zależy ci na dodatkowym dochodzie? Moglibyście wtedy kupić
mieszkanie.

[default]

Co tu pocieszać, jedyne wyjście to wyprowadzić się na swoje, choćby
do kawalerki, ale sami. Wziąć kredyt, w najgorszym razie - jeśli to
możliwe - skorzystać z pomocy finansowej rodziców/teściów, ale
WYNIEŚĆ SIĘ!!! Gorzej, jak mąż nie podziela takiego poglądu, wtedy
sprawa się komplikuje. Bo może jemu wcale nie przeszkadza mieszkać
na kupie. On w końcu jest u siebie, a żona to obca. Ale i tak bym
drążyła temat.

[zuzanna56]

default napisała:

> Co tu pocieszać, jedyne wyjście to wyprowadzić się na swoje,
choćby
> do kawalerki, ale sami.

Ja się z tobą zgadzam jak najbardziej, tylko młodej dziewczyny mi
żal. Bo jak kasy mało, ona nie pracuje, teściowa się wtrąca, mąz nie
rozumie...to co tu robić.

[default]

zuzanna56 napisała:

> default napisała:
>
> > Co tu pocieszać, jedyne wyjście to wyprowadzić się na swoje,
> choćby
> > do kawalerki, ale sami.
>
> Ja się z tobą zgadzam jak najbardziej, tylko młodej dziewczyny mi
> żal. Bo jak kasy mało, ona nie pracuje, teściowa się wtrąca, mąz
nie rozumie...to co tu robić.

No ciężko i znam to z autopsji... W mojej sytuacji skończyło się to
rozwodem, powrotem z dzieckiem do rodziców ( u których na dłuższą
metę też tak wcale fajnie nie było - nie to że niedobrzy, ale jednak
dorosłe dzieci powinny mieszkać osobno), w końcu szczęśliwie udało
mi się kupić nieduże mieszkanie - i to było to, wreszcie odżyłam,
byłam U SIEBIE!!! Bez mamy męża, bez babci męża, bez męża... , a
nawet i bez rodziców, kochanych, ale jednak...
Z całego serca życzę autorce wątku, żeby udało się jej - czy samej,
czy z mężem - zdobyć odpowiednie fundusze na zakup własnego lokum.
Chociaż z tego co pisze o mężu, to raczej jakaś melepeta (mój był
podobny, zresztą do tej pory mieszka z mamusią) i nie będzie jej
wspierał w takich staraniach. Przykre

[ka_siulek1]

Wirzę Ci że można złapać depresję, ale czy Twój mąż zdaje sobie
sprawę z powagi sytuacji i z tgeo w jakim stanie jest Twoje zdrowie
psychiczne, bo z tego co piszesz jesteś niesamowicie
przygnebionA...Przede wszystkim porozmawiaj z mężem, mów głównie o
swoich uczuciach, o tym co jest dla Was najważniejsze a chyba Wasze
małżeństwo jest nr 1??? Więc jeżeli cała ta sytuacja ma tak ogromny
wpływ na Twoje samopoczucie chyba najwyższy czas coś z tym zrobić.
My mieliśmy bardzo standardową sytuację finansową, jednak
zdecydowalismy się na kupno mieszkania. Moją zmora jest to że
teściowa ma do nas 10 minut i gdzie się nie rusze to zawsze muszę
się na nią napatoczyć, ale nie wyobrażam sobie abym miała tkwić
dalej w jej królestwie. Może porozmawiaj z teściami o tym czy nie
dałoby się jakoś "usunąc" tego lokatora, może zróbcie sobie remont,
dostosujcie tę Waszą część tak jak Wy chcecie, pewnych rzeczy nie
można tak przeliczać, że np nie opłaca się wstawiać drzwi - opłaca
się jeśli miałoby to poprawić Wasz komfort życiowy. Jeżeli mąż
rzeczywiście jest tak anty nastawiony do własnego mieszkania to rób
wszystko aby zmienić to co macie. Zdrowie psychiczne to podstawa.
Co do wyjść to moja teściowa tak samo o wszytsko pytała ale ja po
pewnym czasie przestałam mówić - mówiłam wychodzę jak pytała
gdzie to ja mówiłam: No jak gdzie na randkę, po paru takich
incydentach przestała wypytywać, ale i tak zawsze wszystko musiała
wiedzieć, nie usnęła jak nie usłyszała że wróciliśmy z mężem np z
baletów. Czekała. O mojego męża to dbała dalej jak o małego synusia,
majteczki kupowała, krem do golenia, skarpetki - wiem, on na to
pozwalał, jak sie wykłócałam. Tez ona gotowała, ale jak np robiła
męzowi kanapki do pracy to potrafiła powiedziec mi z czym mam
zrobić oj długa lista. Nigdy chyba nie będzie zgody dwóch obcych
sobie kobiet na jednym gospodarstwie.
U nikogo z moich znajomym to się nie sprawdziło - pogorszyło tylko
relacje teściowa-synowa.

[zuzanna56]

ka_siulek1 napisała:

Przede wszystkim porozmawiaj z mężem, mów głównie o
> swoich uczuciach, o tym co jest dla Was najważniejsze a chyba
Wasze
> małżeństwo jest nr 1???
> My mieliśmy bardzo standardową sytuację finansową, jednak
> zdecydowalismy się na kupno mieszkania. Moją zmora jest to że
> teściowa ma do nas 10 minut i gdzie się nie rusze to zawsze muszę
> się na nią napatoczyć


Myślę że autorka wątku może skorzystać, tu jest dużo dobrych rad

Ja tylko dodam, że my po tym niecałym roku wyprowadziliśmy się
blisko, w zasadzie 10 minut na pieszo i u nas to się sprawdziło. Z
tym że moja teściowa nie była z tych wtrącających się i
udzielających rad. Nawet jej nie spotykałam w osiedlowych sklepach
bo ona robiła zakupy rano, gdy ja byłam w pracy.

[skoobuss]

Tylko, ze juz to wszystko przerabiałam, rozmowy pozytywnych skutków nie
przyniosły, a na przebudowy (chciałam osobne wejscie) teściowa zgody nie
wyraziła, nawet własny kosz na smieci był dla niej abstrakcja. Ona z lokatora
nie zrezygnuje, juz z nia o tym rozmawialismy.

Mam dość, czuję się coraz gorzej...

[tola_i_tolek]

Pracujesz?

[skoobuss]

Odpisałam Ci wyzej. Nie pracuje, jestem w trakcie poszukiwań.

[zuzanna56]

Nie wygląda to najlepiej.
Teściowa jest u siebie, we własnym domu. Wynajmuje jeden pokój
lokatorowi, ma do tego prawo. Ma na pewno z tego jakiś dochód.
Wy mieszkacie w jej domu i oczywiście dobrze że płacicie rachunki za
swoje utrzymanie. Ja nie wiem czy tu jest jakieś rozwiązanie. W
zasadzie rozumiem twoją teściową, to jej dom, może o różnych
remontach czy wymianie drzwi sama decydować.

Czy teściowej także bardzo zależy abyście u niej mieszkali tzn. czy
lubi jak ktoś jest w domu, czy zalezy jej aby ktoś dokładał się do
opłat?

Czy problem tkwi w tym że to mąż chce mieszkać z mamą? Czy chodzi o
to że na razie za mało zarabiacie aby kupić na kredyt choćby
kawalerkę? Czy mąż uważa że szkoda się męczyć, oszczędzać i spłacać
kredyt skoro macie gdzie mieszkać?

[skoobuss]

Z teściową to trudno powiedziec, bo to ona nalegała abysmy zamieszkali z nia, a
teraz o wszystko ma pretensje. Mąz uważa, ze skoro jest dom i nie trzeba płacić
za czynsz to jest ok, no i własnie szkoda mu czasu, pieniedzy na kredyty, jest
ich przeciwnikiem. Ja też rozumiem teściową, ale ta kobieta zmienia zdanie co
chwile i pozwala swojemu partnerowi na wszystko a synowi niestety odmawia w
wielu sprawach. jej głównie chodzi o to aby miała wnuka przy sobie, ja to tak
odbieram.

[zuzanna56]

skoobuss napisała:
Mąz uważa, ze skoro jest dom i nie trzeba płacić
> za czynsz to jest ok, no i własnie szkoda mu czasu,
pieniedzy na kredyty, jest
> ich przeciwnikiem.


Ale czynsz w bloku to są właśnie opłaty za gaz, wodę, wywóz
smieci itp., przecież to sa po prostu rachunki, które każdy płaci.

Nie mam pomysłu jak ci pomóc, choc bardzo bym chciała.

[ledzeppelin3]

Mam takie pytanie. Ile trwało zanim poczułyscie się u teściów jak u siebie w
> domu?



Ufna jak dziecko

[migotka-2]

Z mamą byłego męża mieszkałam 3 lata i okres ten wspominam z wielką nostalgią,
ale ta kobieta mimo że wykształcenia nie posiada to uosobienie klasy, dyskrecji
i wszystkiego naj. Od początku ustaliłyśmy zasady i było ok. W duzym domu
mieszkał jeszcze brat męża kawaler. Z obecną teściową nie mieszkałabym 5 minut w
pałacu. Mieszka od nas 30 minut drogi, a i tak czasem bywa że da popalić swoim
zachowaniem. Jednak po ostatniej awanturze ( została poproszona o opuszczenie
naszego domu) nie pokazuje się mi na oczy.

9 lat

[asientos]

nigdy nie jestem do końca na swoim: w lodówce poprzestawiane, rzeczy
w woreczkach popakowane znajduję rok po tym jak ich potrzebowałam,
moje kwiatki na grządkach zaraz po przebiciu sięprzez glebę sa
wyrywane jako chwasty. Jeszcze pół roku i spierniczam na swoje.