Bezstresowe wychowanie

[tynia3]

Ciekawa jestem, co sądzicie właśnie o bezstresowym wychowaniu. Gdzie są
granice Waszej cierpliwości .Czy któraś e-mama lub któryś e-tata mogą
powiedzieć, że wychowują swoje pociechy bezstresowo i że metoda ta zdaje
egzamin?
Pozdrawiam. Marta.

[kingaolsz]

Ktos kiedys slusznie zauwazyl, ze slowo wychowanie wyklucza bezstresowosc i sie
zgadzam bo albo wychowujemy dziecko, uczymy je norm, zachowan i wymagamy czegos
albo puszczamy na kompletny samopas i pozwalamy dziecku na absolutnie wszystko.
Osobiscie jestem za wychowaniem i tym zeby dziecko znalo granice.
Pozdr

[marcin-kaminski]

kingaolsz napisała:

> Ktos kiedys slusznie zauwazyl, ze slowo wychowanie wyklucza bezstresowosc i
sie
>
> zgadzam bo albo wychowujemy dziecko, uczymy je norm, zachowan i wymagamy
czegos
>
> albo puszczamy na kompletny samopas i pozwalamy dziecku na absolutnie
wszystko.
> Osobiscie jestem za wychowaniem i tym zeby dziecko znalo granice.
> Pozdr


Było to w "Rozmowach w toku" - psycholog się tak wypowiedział - oglądałam))

[grrrrw]

Stress to "przyprawa zycia i pocałunek smierci".
Odpowiednia dla wieku i wytrzymałości dziecka porcja stresu sprawia, ze dziecko
sie rozwija, uczy radzic ze stresem, który go spodka nieodwołalnie w zyciu.
Niepotrzebnego stresu, szcególnie u słabego emocjonalnie dziecka (po chorobie,
rozstaniu z rodzicami, jakis czas po cięzkich przezyciach) trzeba rozumnie
unikać.
Z moich obserwacji, najbardziej przejęci bezstresowym wychowaniem dzieci, sa
rodzice, którzy maja wobec dziecka poczucie winy np. za nieudany zwiazek,
przebywanie poza domem, wyjazd do pracy za granice...

[marzek2]

To moze mala historyjka nt bezstresowego wychowywania dzieci:
Tramwaj. Na siedzeniach naprzeciwko siebie siedzi maly chlopczyk, obok ktorego
stio jego mama oraz starsza pani. Chlopczyk maha intensywnie nozkami corez
czesciej kopiac starsza pania. Pani w koncu zwraca sie delikatnie do mamy, by
zwrocila uwage synkowi, zeby jej nie kopal. Mama z oburzeniem wyglasza oredzie
na temat tego, ze swoje dziecko wychowuje bezstresowo i nie bedzie mu nic
narzucala. Wkrotce tramwaj zatrzymuje sie na przystanku, starsza pani wychodzi.
Wychodzi tez mlody chlopak, ktory stal obok i przysluchiwal sie calej rozmowie.
Zuje gume. Nagle wychodzac przylepia gume na czole zdumionej i oburzonej mamy z
komentarzem: 'Wie pani, ja tez bylem wychowywany bezstresowo".

Mysle ze bezstresowe wychowanie jest bardzo czesto mylone w kompletna
poblazliwoscia wobec dziecka i brakiem jakiejkolwiek dyscypliny i konsekwencji w
wychowaniu, czego nie popieram.

[sylvic]

A ja wychowuje swoje dziecko bezstresowo.
I nie wyobrażam sobie STRESOWAĆ DZIECKA - to moze mieś tylko negatywny efekt.

Ale, ale co to jest bezstresowe wychowanie???
Dla mnie stres to negatywne uczucie, przykre, brak oparcia w rodzicach,
zastraszanie - na pewno nie stanowczy zakaz.

Pozwalam swojemu dziecku na wiele (ma 3 latka), na to co nie stanowi dla niego
niebezpieczeństwa, pod czujnym okiem oczywiście. Ale pewnych rzeczy robić nie
może i już - koniec kropka. Od początku konsekwentnie, i nie ma dyskusji (tzn
dyskusja zazwyczaj teraz już bywa, ale zawsze kończy się porozumieniem).

Moje dziecko nigdy nie rzuciło się na podłogę w spazmach, nie wrzeszczało dla
zasady, nigdy np. nie chciało bawić się nożem, nie chciało pięciu róznych
zabawek w sklepie.
A obserwując charakter tego małego diabełka myślę, że mogłobyć ciężko - jest
strrrasznie uparty, pamiętliwy, i pełen niespożytej energii.

[wieczna-gosia]

Sylvic to nie chodzi o to, zeby swiadomie dziecko stresowac ))

Chodzi o to by unikajac stresu nie doprowadzic do sytuacji zgadzam sie na
wszystko bo mi sie dziecko stresuje ))

Stres jest nieodlacznym elementem naszego zycia. Moze byc czyms wysoce
negatywnym, szczegolnie jesli jest permanentny, ale istnieje cos takiego jak
pozytywny stres czyli cos co nas mobilizuje do dzialania. jesli 5-6 latek wie
ze jesli nie posprzata pokoju- nie obejrzy bajki- wpedza go to w stres. Ale
jesi w tym stresie sie sprezy- bajke obejrzy. Albo np dojdzie do wniosku ze
bajke ma gdzies i sprzatac nie bedzie.

Nie krzycze (staram sie) nie zastraszam, nie bije nie obrazam itd.
Ale jednoczesnie stawiam wymagania, jestem stanowcza i konsekwentna. Wiec
raczej nie wychowuje bezstresowo )))) Przypuszczam ze konfrontacja z
nieugieta matka jest stresem )

[sylvic]

Gosiu, jasne że tzw pozytywny stres jes potrzebny również.
Ale uważam że stwianie wymagań, ale od początku, konsekwentnie (a nie kiedy mam
zły humor) to nie jest żaden stres dla dziecka.
Takie wymagania są zrozumiałe nawet dla małych dzieci - to, że on się nagle
zaprze i postanowi powrzeszczeć dla zasady "bo może się uda" to nie znaczy, ze
od razu się stresuje.

[jagusia7]

Zgadzam się włąściwie ze wszystkimi. I dorzucę przykład.
Teściowa wychowywała bezstresowo siostrę mojego męża. Na wszystko jej
pozwalała, nigdy na nią nie krzyknęła,każdą sprawę załatwiała za nią i w ogóle
bardzo dbała, żeby jej się córcia przypadkiem nie zestresowała. Efekt?
Szwagierka kompletnie nie potrafi dogadywać się z ludźmi, jest samotna, nie ma
przyjaciół. Słowo "przepraszam" do dziś nie przechodzi jej przez gardło,
załatwienie czegokolwiek to ciężki stres, a najmniejsza porażka to powód do
tragedii. A ma już 28 lat. Ma nerwicę i korzysta z pomocy psychologa, który
mozolnie "odkręca" skutki takiego wychowania.
Myślę że trzeba we wszystkim znaleźć złoty środek i w żadną stronę nie
przesadzić
Pozdrawiam
Agnieszka

[aluc]

bez kar fizycznych - tak
bez krzyków - tak
ale nie bezstresowo i bez konsekwencji (przynajmniej taką mam nadzieję)