Więcej niż 100 książek w domu

[abosa]

Moje dzieci mają grubo ponad sto, ja też coś koło tego, ale co z
tego skoro:
1. kupuję głównie dla dzieci (ja nigdy nie wracam do ksiązko piećset
razy)
2. z grubsza lekturę bieżącą zapewnia mi biblioteka, reszta kupna
lub pożyczona;
3. z "dorosłych" książek najchętnej kupuję kucharskie i biografie
4. Staram się ograniczać w kupowaniu z prozaicznej przyczyny: brak
miejsca i "kto to później będzie sprzatał", nie znoszę odkurzania
książek (macie jakieś sposoby?), mam w domu łącznie cztery regały z
książkami, i więcej nie planuję (jak brakuje miejsca, pozbywam się
tych, z których wyrośliśmy );

Aha, uwielbiam Chmielewską, chociaż na stanie mam dwie

[ardzuna]

abosa napisała:

> miejsca i "kto to później będzie sprzatał", nie znoszę odkurzania
> książek (macie jakieś sposoby?),

Tak. Nie odkurzam.

[imasumak]

W domu rodzinnym był księgozbiór mojego Taty, liczący ponad 5 tys pozycji.
Podzieliłyśmy z go z siostrą miedzy sobą mniej więcej na pół. Sama dokupuje
średnio 2-3 książki na miesiąc, kupuje je też moja starsza córka, no i
uratowaliśmy ksiązki u moich teściów, które to teściowa zamierzała wywalić.

Tak ja posiadam

[ula_max]

potężną bibliotekę i ciągle ją powiększam, nie ma nic dla mnie
lepszego niż po całym dniu usiąść np. w zimie przy kominku, w lecie
w ogrodzie i czytać, czytać! A to ze jestem na ematce to w czyms
komuś przeszkadza?

[bacha1979]

Ja od pewnego czasu stale, co miesiąc uzupełniam swoja bibliotekę o 2,3 pozycje,
cześć na allegro, część w księgarniach internetowych, w księgarniach
stacjonarnych nie bywam z braku czasu. Nie mam jakiejś imponującej kolekcji, ale
na pewno mam koło 300- 350 książek.
Dziecko moje, choć ma 2,5 roku ma spora biblioteczkę, przynajmniej jedna
książkę na tydzień jej kupujemy...
A czytam sporo- dużo wypożyczam, nie stać mnie by sobie kupić wszystkie książki
które chce przeczytać.....

[jowita771]

Ja mam mniej niż 100 książek. Nie mam miejsca, żeby trzymać książki, moje
dziecko ma alergię na roztocza, a książki to świetne kurzołapy. Chociaż moja
córka ma akurat sporo książek, bo uwielbia czytanie. Ja jestem zapisana do
biblioteki, wypożyczam dużo, dla dziecka też.

[easyblue]

> Zaraz się okaże, że te 6% jest akurat na ematce.
))
Nie liczyłam swoich ksiażek, ale mam je niestety częściowo
popakowane w pudła, bo się nie mieszczą Ile ich jest? Kurcze,
chyba coś około tysiąca albo i wiecej jak właśnie zaczełąm liczyć
Zaraziła mnie tym moja mama, bo mój ojciec żadnej w życiu nie
przeczytał Nie mam kucharskich, Harlequinów, dzieł JP, za to
albumy o sztuce, popularno-naukowe, takie jak "Hiperprzestrzeń:
naukowa podróż przez wszechświaty równoległe, pętle czasowe i
dziesiąty wymiar ", historyczne, leksykony przyrodnicze... No i
wystarczy tego samouwielbienia To taki mój mały bzik

[annvangier]

mnie troche poraza cena ksiazek - i te ktore sa raczje powiesciami, reportazami
itd to pozyczamz bibliotek od znajomych (słabosc do dobrych kryminałów to
co trudno dostępne i bardziej naukowe, eseistyczne to staram sie kupowac
ostatnio zdziwilo mnie bo pozyczyłam ksiazke pt Golem z Limehouse, dosc
nagradzana zagrniczna i jakies 15 lat temu taka powiesc wydawana w serii z tak
zwanym kameleonem kosztowala 12 złotych oh gdzie te czasy

Można mieć Bibliotekę Aleksandryjską

[ihanelma]

... i do żadnej książki nie zajrzeć z własnej woli

Nie wierzę w te 6% - nie znam nikogo, kto by nie miał w domu 100
książek, serio-serio. To raczej dla reperacji samopoczucia i
podniesienia morale tych którym zależy na statusie
okołointeligenckim )).

U nas jeszcze węższe "procenty" - mamy mnóstwo książek naszych
i "podrzuconych" przez posiadaczy mniejszych metraży
+ "odziedziczonych". Nie liczyłam tego nigdy, a już jeśli - to
ostatnio poznałam ich wagę jak robiliśmy remont i trzeba je było
przemieszczać )))

[miedzymorze]

Pewnie mam [1], ale przecież książka książce nie równa i nie w ilości rzecz...

pozdr,
mi

[1] ale planuję się pozbyć, tych do których nie wracamy

[an20]

Mam sporo książek róznych, ale nie ma wsród nich żadnego Harlequina. Nie znoszę
tego typu ksiażek, mam zupełnie inne zainteresowania. Teraz ograniczyłam trochę
kupowanie, do jednej książki miesięcznie. Po pierwsze sa bardzo drogie a po
drugi nie bardzo mam już gdzie je trzymac. Dwa regały wystarczą. Do ksiązek
powracam, czytajac je kilka razy, ale są takei co czytam tylko raz. Te książki
przeważnie oddaję do biblioteki, żeby było miejsce na kolejne nowe książki.

[lunak1]

u mojej córki ze 100 pozycji bym znalazła poza podręcznikami a ma 10
lat
syn około 50 sztuk - lat 12 i takie "rozczytywanie" dopiero zaczyna,
jakoś wcześniej książki mu nie leżały
my - rodzice -trochę zabiegani więc i czytanie podupadło.
pomijając literaturę fachową - związaną z zawodem, tak 2, 3 nowe
pozycje w miesiącu pojawiają się, i nie zawsze kupione - czasami od
kogoś pożyczę. ksiązki tak naprawdę mamy w biegu znajomi trochę
traktują nas jak bibliotekę - niestety nie wszystko wraca.

[echtom]

> ostatnio poznałam ich wagę jak robiliśmy remont i trzeba je było
> przemieszczać )))

Ja poznałam ich wagę przy przeprowadzce - a był to tylko niewielki
księgozbiór zgromadzony w ciągu 9 lat głównie dla dzieci + moje
fachowe. A prawdziwą wagę poznałam w pracy - przy przenoszeniu
wielotysięcznego księgozbioru do nowego magazynu

[echtom]

> Nie wierzę w te 6% - nie znam nikogo, kto by nie miał w domu 100
> książek, serio-serio.

Ja znam takie osoby - także domy w ogóle bez książek. I nawet jeśli
ludzie są fajni, zawsze robi to na mnie przykre wrażenie.

[wjw2]

Cóż, często wielkość księgozbioru w gospodarstwie domowym świadczy
tylko o hierarhii wydatków i nijak ma się do definicji modelu
spędzania wolnego czasu przez domowników.

Znam przypadek okazałego księgozbioru, nie tylko encyklopedie,
dzieła JPII rónież dzieła filozofów greckich etc, bez harlequinów.
I co? Kiedy zapytałam, czy wszystkie te książki były przeczytane,
odpowiedź brzmiała nie, tylko niewielką część księgozbioru
przeczytano...

Nie szutka mieć okazałą bibliotekę, bo ładnie się prezentuje, sztuka
korzystać z niej.
Mam mniej niż 100 książek w domu, ale wszystkie przeczytane, o
każdej mogę coś powiedzieć...

[angazetka]

> Mam mniej niż 100 książek w domu, ale wszystkie przeczytane, o
> każdej mogę coś powiedzieć...

A ci, co mają duży księgozbiór, to paskudne snoby nieczytające, wiadomo

[ardzuna]

wjw2 napisała:

> Znam przypadek okazałego księgozbioru, nie tylko encyklopedie,
> dzieła JPII rónież dzieła filozofów greckich etc, bez
harlequinów.
> I co? Kiedy zapytałam, czy wszystkie te książki były przeczytane,
> odpowiedź brzmiała nie, tylko niewielką część księgozbioru
> przeczytano...

Ale w razie potrzeby w każdej chwili można było zdjąć odpowiednią
książkę z półki i ją przeczytać. Bezcenne. Jestem też dziwnie pewna
że "niewielka przeczytana część księgozbioru" to znacznie więcej niż
twoje niespełna 100 książek które przeczytałaś i o kazdej możesz coś
powiedzieć.

> Mam mniej niż 100 książek w domu, ale wszystkie przeczytane, o
> każdej mogę coś powiedzieć...

[wjw2]

> Jestem też dziwnie pewna że "niewielka przeczytana część
księgozbioru" to znacznie więcej niż twoje niespełna 100 książek
które przeczytałaś i o kazdej możesz coś powiedzieć.


Cóż, mnie też dziwi Twoja pewność w temacie j.w.

[osa551]

Nie wiem co mówią takie badania. Znam osoby, które dużo czytają, ale wypożyczają
w bibliotekach, znam osoby, które czytają niewiele a mają piękne szafy
biblioteczne pełne książek, których nigdy nie przeczytały.
Ja mam sporo książek, do połowy z nich nawet nie zajrzałam i nie zajrzę, bo to
książki z kręgu zainteresowań mojego męża, części nie przeczytam, bo to książki
z 18 wieku jeszcze z biblioteczki babci, boję się je otworzyć - wolę kupić nową
do czytania. I tak mam jakieś 4000 książek, ale tak naprawdę to nie więcej niż
500-700 z nich mnie interesuje ...

[penelopa40]

to prawda co pisze osa...
my mamy w domu całe półki/regały książek, samo moje dziecko miało
kilkaset, częśc oddałyśmy młodszym dzieciom, bo nie ma tego gdzie
kłaść...ma książki jeszcze po mnie, po mojej kuzynce, mężu... z lat
50-60-70 XX wieku... zupełnie inne wydania niż teraz..., mąż ma
mnóstwo książek, wiele albumów, ja też, z racji zawodu różne, w
językach obcych..., a u mojej mamy to można ze 2 biblioteki założyć,
ogólną i specjalistyczną, wszędzie książki ... ja sobie nie
wyobrażam sobie domu bez książek... choc w takich bywałam....(i nie
chodzi mi o biedę i brak funduszy na zakupy)

[pajak.krzyzak]

dzielo JPII sa takowe?

[kobieta_z_polnocy]

Odnoszę przykre wrażenie, że ten wątek ma na celu połechtanie ego niektórych
inteligentów.
Po pierwsze, wyciąganie wniosków o hierarchii potrzeb na podstawie ilości
książek w domu jest bardzo upraszczające i, co zostało już wielokrotnie
udowodnione powyżej, obarczone poważnym marginesem błędu. Ja sama, podobnie jak
wiele osób się tutaj wypowiadających, czytam mnóstwo książek i mocno zawyżam
statystyki. Nie zmienia to faktu, że książki kupuję bardzo rzadko, bo 1) są
drogie, 2) nie mam na nie miejsca, 3) nie widzę potrzeby wydawania 35-40zł na
kolejny kryminał z serii o Walanderze. Miłe czytadło, ale szkoda mi pieniędzy na
coś co jest warte tylko tyle. Korzystam intensywnie z bibliotek.

Po drugie, ten wątek pięknie obrazuje "tolerancję i szerokie horyzonty"
zinformatyzowanej inteligencji. Harlekiny to fuj, domy nad rozlewiskiem to
gniot, coelho jest w złym tonie... Wypada czytać i kupować jedynie to, co MY
czytamy. I potem się okazuje, że te czytające rzesze kolekcjonują na półkach
Zafona, polską fantastykę (bez względu na autora) i skandynawskie kryminały.
Powiedzmy sobie szczerze, w wielu przypadkach nie jest to literatura wysokich
lotów (może poza kilkoma tytułami z fantastyki). Naprawdę nie ma się czym
chwalić i wywyższanie się swoim "Cieniem wiatru" ponad czyjąś kolekcję
"Zmierzchu" jest mocno niesmaczne i żałosne.

[premeda]

Przyznaję, że 100 książek w mieszkaniu nie mamy, choć marzę o dużej
bibliotece w małym domku Kupuję książki raczej przy okazji albo
pod choinkę i niektóre pozycje oddaję na loterie i festyny, takie do
których na pewno nie wrócę. Chmielewską mam niecałą ale chętnie
wracam, mojego ukochanego Lesia niestety ktoś ukradł i muszę sobie
odkupić. Książki czytamy oboje, tylko Alex Kavę ja czytam, bo mój
chłop nie lubi książek o psychopatach. Z biblioteki korzystamy przez
kolegę mojego chłopa, on nam przynosi po kilka sztuk. Obecnie czytam
na zmianę Królestwo Zmierzchu i cykl Honor Harrington, ta druga to
właśnie z biblioteki.

[bri]

>Naprawdę nie ma się czym chwalić i wywyższanie się swoim "Cieniem
wiatru" ponad czyjąś kolekcję "Zmierzchu" jest mocno niesmaczne i
żałosne.

tru, tru

[angazetka]

A ktoś tu tak czyni?

Do: kobieta_z_polnocy -Alleluja!!!

[matsuda]

najinteligentniejszy komentarz do tego wątku, autorka zakasowała nawet te, które
"mają" 4000 książek.

[nangaparbat3]

A w czym niby sie przejawia ta inteligencja? Że sie nie kupuje kryminalow, ktore
mozna pozyczyc? Słusznie, poza Krajewskim nie kupilam ani jednego.

[donkaczka]

polska fantastyka niezla, ale radziecka duuzo lepsza, wspolczesna rosyjska tez,
mam wiekszosc bulyczowa, asimova, serie o fnudacji czytalam namietnie kilka razy

a dom nad rozlewiskiem to gniot, niestety, zlapalam sie na recenzje z forum i
probowalam czytac, ale nie zmoglam
podobnie bylo z renegatem kozak, niby chwalona ale napisana jezykiem, ktory mnie
odrzucal

za to dukaj, pilipiuk, krajewski - kupuje jak leci i nigdy nie zaluje
jak widac gusta czytelnicze sa rozne, potrzeby tez i nie ma to nic wspolnego z
lechtaniem ego

[girasole01]

Na pewno nie mam więcej niż 100 ksiazek w domu. Rzadko kupuje ksiazki
dla siebie. Podejrzewam, ze wiecej ksiazek ma moja 13-mieseczna corka
niz ja (no troche ich ma ). Nie oznacza to jednak, ze ich nie czytam -
wprost przeciwnie. Na szczescie istnieje taki wynalazek jak
biblioteki, dzieki czemu nie musze skladowac przeczytanych ksiazek w
domu. Znam za to takie domy, w ktorych jest kilkaset ksiazek o
posklejanych od nieuzywania kartkach.

[marghe_72]

triss_merigold6 napisała:

Zaraz się okaże, że te 6% jest akurat na ematce.

Moge załączyć fotkę

aczkolwiek ilośc nie zawsze znaczy jakoś.
Mam też straszne gnioty na półkach

[joanna_poz]

> Widywałam takie domy, w których cała biblioteka mieściła się na
> jednej półeczce regaliku, IMO w zasadzie definiuje to model
> spędzania czasu, model uczestnictwa w kulturze i hierarchię
wydatków
> w rodzinie

większość książek mam w pokoju na piętrze, do którego mało kto
zagląda.
za to w pokoju dziennym na dole, gdzie bywają goście mam niedużą
szafkę z polkami, zagospodarowaną na rozne cele, w której została mi
jedna polka wolna. wstawilam tam moze z 6/7 ksiazek, ktore nie
miescily mi sie tymczasowo na gorze. i tak sobie stoją.
ciekawe, jak ta jedna poleczka, widoczna dla wszystkich
odwiedzających, świadczy o moim modelu spedzania czasu i hierachii
wydatkow

[marghe_72]

joanna_poz napisała:

>
> większość książek mam w pokoju na piętrze, do którego mało kto
> zagląda.
U mnie to samo.
Na dole nie mam ŻADNYCH ksiązek (no chyba, że akurat jakś czytam..
ale przed przyjściem gości zazwyczaj sprzątam ). Zero, nada.

Bo kucharskich nie liczę
Tych mam sporawo. Na widoku. W kuchni i w pokoju..

[echtom]

> Bo kucharskich nie liczę

Ale dlaczego nie liczysz? Przecież to też książki. Jeśli się odliczy kucharskie, poradniki, słowniki, encyklopedie, podręczniki itp., rzeczywiście może się okazać, że 94 % gospodarstw domowych ma mniej niż 100 książek

[ardzuna]

echtom napisała:

> Ale dlaczego nie liczysz? Przecież to też książki. Jeśli się
odliczy kucharskie
> , poradniki, słowniki, encyklopedie, podręczniki itp.,
rzeczywiście może się ok
> azać, że 94 % gospodarstw domowych ma mniej niż 100 książek

No i to właśnie jest smutne.

[echtom]

Ale co jest smutne - że się liczą czy nie liczą?

[ardzuna]

Że po odliczeniu książek kucharskich 94% ludzi ma mniej niż 100
książek.

[echtom]

Mnie to nie martwi - ja się cieszę, jeśli ludzie w ogóle mają kontakt ze słowem drukowanym. Dlatego wolę dom z półką zapełnioną książkami kucharskimi (albo kompletem tomów "Sagi o ludziach lodu" ) niż dom zupełnie pozbawiony książek. Btw. kupowanie książek kucharskich, słowników itp. jest moim zdaniem bardziej racjonalne niż kupowanie powieści, bo do tych pierwszych jednak zagląda się częściej

[daga_j]

To przykre, że czytelnictwo podupadło. Ale nie w moim wykonaniu W mojej
rodzinie było sporo książek w domu, kilkaset (pewnie bliżej 400 iż 800) ale
korzystaliśmy też z bibliotek. Aktualnie "na swoim" nie mam jeszcze takiego
zbioru książek bo nie bardzo mnie na nie stać ale zawsze ulubionym prezentem na
każdą okazję w mojej rodzinie są książki, więc te kilka rocznie nam wpada z
prezentów, czasem się kupi coś ciekawego i jest ich coraz więcej. I jak mówię
wypożyczamy z biblioteki - córce założyłam kartę jak miała 2,5 lat i na jej
kartę bierzemy, to jest naprawdę super, że jest tyle książek do przeczytania i
nie trzeba za to płacić
Znałam rodzinę, w której domu nie było ani jednej książki, dosłownie przepraszam
była jedna - książka telefoniczna! I może jakiś modlitewnik czy biblię mieli,
nie wiem, ale to wszystko. I w tej rodzinie panował wtórny analfabetyzm. W tym
momencie nie utrzymuję już z nimi kontaktu.

[alabama8]

Hmmm ... czyli są jednak idioci, którzy wielkość domowej
biblioteczki ujmują w badaniu modelu uczestnictwa w kulturze ...
W wypowiedziach tych którzy już policzyli ile metrów bieżących
książek mają brakuje mi jeszcze dodatku w postaci deklaracji czy
kiedykolwiek którąś z tych książek przeczytali, jeśli przeczytali to
ile razy, a jeśli tylko raz - i nie warto do danej pozycji wracać,
to po kiego grzyba trzymają ją jeszcze w domu? Dla czystej
przyjemności "mania"?
Dlaczego wychodzimy z założenia, że ci co chodzą do teatru są
bardziej kulturalni od tych co chodzą do kina, a ci co mają książki
(zakurzone) w domu to więksi erudyci od tych moli bibliotecznych?
Nie życzę sobie takich płaskich i płytkich podsumowań.
Mam 1 półkę z książkami w domu. Czytam pożyczone. Nie czytam po 2
razy bo jest jeszcze tyle do przeczytania, że powroty to strata
czasu.

[paszczakowna1]

> W wypowiedziach tych którzy już policzyli ile metrów bieżących
> książek mają brakuje mi jeszcze dodatku w postaci deklaracji czy
> kiedykolwiek którąś z tych książek przeczytali, jeśli przeczytali to
> ile razy, a jeśli tylko raz

Uważasz, że ludzie masowo nabywają dobra, z których nie korzystają?

No, jeśli dla kogoś stratą czasu jest powrót do

[iwoniaw]

ksiązki już kiedyś przeczytanej, to pozostaje współczuć pechowego
doboru lektur...

[bri]

iwoniaw napisała:

> No, jeśli dla kogoś stratą czasu jest powrót ksiązki już kiedyś
przeczytanej, to pozostaje współczuć pechowego
> doboru lektur...

Dla mnie tak właśnie jest. Nawet jeśli z przyjemnością czytam coś,
co już znam, to z tyłu głowy mam myśl, że w tym czasie mogłabym
czytać coś nowego, co pozwoliłoby mi poszerzyć horyzonty.

[iwoniaw]

Daj spokój, a gdzie tu miejsce na przyjemność z czytania? Gdybym
ja przy każdej relaksującej czynności miała z tyłu głowy, że marnuję
czas zamiast poszerzać horyzonty, szybko bym wpadła w paranoję. Aż
dziw, że z takim podejściem na ematce bywasz - chyba nie dla horyzontów
poszerzenia?

[verdana]

No wiesz? Człowiek czytając się KSZTAŁCI.
Dla przyjemnosci to jest telewizja...

[iwoniaw]

No wiem, wiem W końcu się okazało, że braku wykształcenia i wąskich
horyzontów ukryć się nie da - człowiek wcześniej czy później się
zdradzi, że czyta coś kolejny i zbędny raz...

[bri]

Ja pierdolę, jakie trzeba mieć kompleksy, żeby uznać fakt, że ktoś
nie bardzo lubi wracać do przeczytanych książek z powodów jakie
podałam, za przytyk do samej siebie.

[iwoniaw]

No powiedz, jakie?

[bri]

Nie mam tego z tyłu głowy przy każdej relaksującej czynności. Czasem
wracam do przeczytanych książek, ale raczej mam głód nowych przeżyć.

Aż
> dziw, że z takim podejściem na ematce bywasz - chyba nie dla
horyzontów
> poszerzenia?

Ależ zdecydowanie ematka poszerzyła mi horyzonty. Opisywane tu
zjawiska często przekraczają możliwości mojej wyobraźni

[triss_merigold6]

Ponieważ horyzonty poszerzałam na studiach i poszerzam w pracy, to w
domu mogę sobie pozwolić na czytanie dla przyjemności, relaksu, z
nudów, nasennie, z ciekawości etc. I czasem lubię przeczytać coś co
już znam, podobnie jak lubię te same melodie (jak inżynier Mamoń).

[bri]

Poszerzanie horyzontów to jest dla mnie największa przyjemność, a
czasem też relaks. Książki z dziedziny, którą studiowałam czytam
nierzadko z wypiekami na twarzy do piątej nad ranem.

[nangaparbat3]

[b]Dla mnie tez "poszerzanie horyzomtow" jest przyjemnoscią, chyba nawet jedną z
najwiekszych. Ale w zadnej sprzecznosci nie stoi to z wielokrotnym nawet
powracaniem do tej samej ksiazki.
I nawet nie mam na myśli książek stricte naukowych/popularnonaukowych czy w
ogole faktografii. Czytajac powtornie beletrystykę widzę, jak moje horyzonty sie
zmienily - jak inne sprawy dostrzegam niz przy wcześniejszej lekturze. To bardzo
ciekawe przezycie, zadna strata czasu. najbardziej dojmujacym doswiadczeniem
tego typu byla dla mnie lektura "Nędzników" zanim urodzilam dziecko i kiedy
corka miała kilka lat. Jakbym przeczytala dwie zupelnie rozne książki.

[bri]

Słuszna uwaga. I ja też czasem wracam do przeczytanych książek.

[echtom]

Powtarzanie książek nie jest stratą czasu. Tę samą książkę odbierzesz zupełnie inaczej jako 15-latka, 30-latka czy 50-latka. Podobnie jest z oglądaniem filmów, więc lubię sobie czasem weryfikować filmy oglądane w młodości. Nie ma sensu się spieszyć z zaliczaniem, bo wszystkiego, co ludzkość w ciągu iluś tam wieków napisała, i tak nikt nie przeczyta. Ja kilka lat temu z etapu chapania przeszłam w etap kontemplacji i wcale mi to nie zawęziło horyzontów - może wprost przeciwnie, bo bardziej się skupiam na odbiorze. Np. przy trzecim czy czwartym oglądaniu "Świadka" znałam na pamięć każdą scenę, więc kontemplowałam piękno scen nakręconych o wschodzie słońca A przy kolejnej powtórce "Pollyanny" zauważyłam, że książka jest ostrą satyrą na amerykańskie instytucje dobroczynne. Czytając powieść w dzieciństwie zupełnie tego nie wychwyciłam.

[lola211]

Ja ostatnio przeczytalam Chlopców z Placu Broni.Zupełnie inne
wrazenie niz opowiesc czytana jako szkolna lektura.Wiecej teraz
rozumiem, widze zwiazek z historia.

Zupelnie inaczej niz seria o Dorotce z Oz, która szalenie dzialala
mi na wyobraznie i byla moja ulubiona dziecieca historia.Niestety,
przeczytalam ja jako dorosla i czar prysł.Normalnie załuje.

[echtom]

> Niestety, przeczytalam ja jako dorosla i czar prysł.Normalnie załuje.

Zawsze jest ryzyko - ja tak mam czasem z filmami. Sądzę jednak, że powtórki są
częściej doświadczeniem pozytywnym.

[nangaparbat3]

O własnie, tez tak mam.
No i do tego jeszcze zdarzaja się (ale to juz rzadko) takie, ze zanim skończę
już wiem, ze chce przeczytac od nowa. Z naprawdę dobrą powieścią jest jak z
wierszem - dobrze miec w głowie calosc, wtedy odczytuje sie o wiele wiecej
znaczeń. Ostatnio miałam tak z "Łaskawymi".

[atena12345]

iwoniaw napisała:

> ksiązki już kiedyś przeczytanej, to pozostaje współczuć pechowego
> doboru lektur...
>

no dla mnie jest to strata czasu, bo w tym czasie wolę przeczytać
cos nowego. I nie ukrywam, że czasu na czytanie niewiele. Jednego
tygodnia łykne 2 ksiązki, a czasem z jedną pozycją "meczę" się i 2
miesiące - tak, tak, durna jestem i nieoczytana. A na emamie
wszystkie czytaja po 20 ksiazek miesięcznie, godzinami bawią sie z
dziećmi, w domu wypucowane, maż zaspokojony, itp. no ja jakos
nienadązam z niktórymi pozycjami i najczęściej zasypiam w trakcie
czytania - czasem pierwszej strony

[carrymoon]

atena12345 napisała:
> wszystkie czytaja po 20 ksiazek miesięcznie, godzinami bawią sie z
> dziećmi, w domu wypucowane, maż zaspokojony, itp. no ja jakos
> nienadązam z niktórymi pozycjami i najczęściej zasypiam w trakcie
> czytania - czasem pierwszej strony

ja czytam mniej więcej 2 książki w miesiąc, czasem 2 równoczesnie

a czas na czytanie mam gdy jadę do pracy. W autobusie 15 min w jedną i 15 min w
drugą. Znajomy chciał mnie odwozić autem do pracy ale.............zrezygnowałam
by móc czytać właśnie

[atena12345]

carrymoon napisała:
>
> a czas na czytanie mam gdy jadę do pracy. W autobusie 15 min w
jedną i 15 min w
> drugą. Znajomy chciał mnie odwozić autem do pracy
>

no widzisz ja mam chorobe lokomocyjną i czytanie w autobusie odpada.
Ale dojeżdżałam do pracy pociagiem po 1,5 h w każdą stronę i wtedy
tez czytałam dużo.

[atena12345]

iwoniaw napisała:

> ksiązki już kiedyś przeczytanej, to pozostaje współczuć pechowego
> doboru lektur...
>

nie każdy ma problem ze zrozumieniem tekstu - wielu ludziom
wystarczy jednak jednokrotne przeczytanie

[angazetka]

> nie każdy ma problem ze zrozumieniem tekstu - wielu ludziom
> wystarczy jednak jednokrotne przeczytanie

Tekst trochę kulą w płot zważywszy na powyższą dyskusję na ten
temat...

[atena12345]

angazetka napisała:

> > nie każdy ma problem ze zrozumieniem tekstu - wielu ludziom
> > wystarczy jednak jednokrotne przeczytanie
>
> Tekst trochę kulą w płot zważywszy na powyższą dyskusję na ten
> temat...
>

to może warto troche popuścic ten dupościsk ?

[angazetka]

Hę? Czym jest dupościsk w tym kontekście?

[echtom]

To takie słowo-wytrych jak np. "kompleksy"

alabama

[atena12345]

dobrze to ujełaś - mi nie chciało się tego pisać, ale chwalenie sie
kto ma ile książek, to jakieś intelektualne pozerstwo.

[a1ma]

A ile ma telewizor? 90%?

[kinia2004]

Od zawsze borykam się z problemem, gdzie upchnąć te wszystkie książki. Mam wrażenie, że są wszędzie... w pokoju, kuchni, przedpokoju, piwnicy i oczywiście u moich rodziców. Zawsze zazdroszczę tym, którzy na meblach w pokojach mają postawione jakieś filiżanki, wzony i tego typu ozdóbki. U mnie od zawsze tylko książki. Pewnie, że mogłabym je wyrzucić, ale po pierwsze często po nie sięgam, a po drugie - szkoda by mi było.
Nie zgodzę się natomiast ze stwierdzeniem, że to kim się jest, czy jaki się reprezentuje poziom - jest uwarunkowane ilością naszych książek. Miałam kiedyś koleżankę, której rodzina była "z wyższych sfer", a w domu nie mieli żadnej książki. Jak ja podziwiałam w ich mieszkaniu tą wolną przestrzeń . Marzenie

[kkokos]

> Jak ja podziwiałam w ich mieszkaniu tą wolną przestrzeń . Marzenie


no nareszcie! tak czytam ten wątek i czytam i nie mogłam się tego doczekać.

zobaczcie, jaki w sumie mają gigantyczny nakład pisma wnętrzarskie - od tych
tanich po te drogie, od tych prezentujących aranżacje małych mieszkanek po
wielkie rezydencje z dużymi ogrodami. kanał domo trzyma się świetnie, programy
wnętrzarskie na zone club, bbc lifestyle czy discovery travel and living też
mają niezłą oglądalność - a zobaczcie, co się tam lansuje.
bardzo rzadko oglądamy wnętrza z książkami. jeśli już, to częściej w pismach niż
w tv. promowany jest styl "duża przestrzeń, mało gratów". i nie chodzi tylko o
wyrzucanie książek jako rzeczy zbyt osobistych (traktowanych jak kolekcja
właściciela domu, tak jak kolekcja lalek barbie czy porcelanowych słoni), a
przez to przeszkadzających przy prezentacji mieszkania/domu przeznaczonego do
sprzedaży. kiedy projektanci - wszystko jedno, czy polscy, amerykańscy,
kanadyjscy czy brytyjscy - urządzają komuś pokój, znajdzie się tam miejsce na
telewizor, ale na książki broń boże. robi się rodzaj regału/półek na całą
ścianę, wstawia się tam specjalnie w tym celu zakupione trzy wazoniki i dwie
świeczki, a reszta z założenia ma pozostać pusta. promuje się kupowanie jakichś
idiotycznych durnostojek, bo "dodatki podkreślają charakter wnętrza". baaaardzo
rzadko projektanci robią komuś półki specjalnie na książki - a jeśli, to te
książki traktowane są jak dziwactwo gospodarza, podobnie jak kolekcja modeli
samolotów lub podstawek pod piwo (ładnie wyeksponowana pod szkłem na stoliku
przy zestawie wypoczynkowym).

z jednej strony z tych wszystkich programów dowiadujemy się, że powinniśmy dążyć
do ideału "liczba łazienek w domu równa jest liczbie mieszkańców", a z drugiej
bombardowani jesteśmy wnętrzami bez książek i wmawia się nam, że takie są
piękne. i to gdzieś w ludziach zapada - druga, czasem nawet trzecia łazienka nie
jest już traktowana jak ekstrawagancja (choć dla wielu wciąż jest oznaką
luksusu). a w tym wątku jest sporo głosów "nie mam książek, bo nie mam miejsca".
ale na durnostojki pewnie masz, bo projektanci każą kupować

[triss_merigold6]

Przy okazji robienia od nowa pokoju dla dziecka i sypialnio-gabinetu
przewaliłam mnóstwo pism wnętrzarskich adresowanych do posiadaczy
mieszkań (nie stylowych willi z włoskim designem). Faktycznie
niewiele jest aranżacji z bibliotekami czy nawet regałami na
książki, ale jakieś są i niektóre zupełnie fajne. W zdjęciach z
wnętrz z programu w tv (nie przypomnę sobie nazwy ale jest mnóstwo
odcinków na ich stronie www) nie ma w ogóle bibliotek. Zero. Nul.
Plazmy i kina domowe wkomponowane są wszędzie, podobnie jak mega
garderoby czy podwieszane sufity.

[ardzuna]

kinia2004 napisała:

Miałam kiedyś kol
> eżankę, której rodzina była "z wyższych sfer", a w domu nie mieli
żadnej książk
> i.

A co to znaczy z wyższych sfer? W kontekście braku książek
oczywiście.

[carrymoon]

miałam się nie udzielać w tym wątku. Część książek zostało u rodziców, ostatnio
nie kupowałam. Mój zbiór wydawał mi się i nadal wydaje maleńki. W zasadzie
uważam, że mam mało książek.
A jednak więcej niż te 100 w pierwszym poście. I to licząc tylko moje książki,
bez książek młodej czy książek użytkowych typu albumy.

zaskoczyło mnie to.

przeprowadzilam sie...

[mysia125]

..po czesci dlatego, ze mi sie ksiazki nie miescily.

--
Kasia & Felix (23/01/2005) & Bruno (10/01/2009)

[echtom]

Ja bym musiała dom kupić - z ogródkiem dla kotów i całym piętrem na książki

[madami]

Po pierwsze: aby trzymać w domu taką ilość książek trzeba mieć gdzie a metraże
naszych mieszkań nie są zbyt duże zwykle rezygnuje się z regału na książki na
rzecz regału na zabawki dziecka.

Po drugie: ilość książek trzymanych w domu nie świadczy o poziomie czytelnictwa
w danej rodzinie. Mamy przecież biblioteki

Po trzecie: odwiedzając mój dom mogłabyś skwitować mój model spędzania czasu,
wystarczy rzucić okiem, z pięć książek na krzyż Niezłe, nie? Zagłębiając się
w temat dowiedziałabyś się, że mam alergię na kurz a ponieważ książki kurz lubią
a ja nie lubię wiecznie ganiać ze ścierą. Książki wylądowały w piwnicy moich
rodziców, ja staram się nic nie kupować ale to nie znaczy, że u nas się nie czyta.

[kocianna]

O nie, ja nie zrezygnuję z regału na książki na rzecz regału na zabawki...
prędzej moje dziecko zrezygnuje z zabawek (dobrowolnie), coby jej się więcej
książek zmieściło. Mam zabudowaną półkami całą ścianę wokół okna, dobrym
pomysłem jest też poprowadzenie półek tuż pod sufitem. Marzy mi się biblioteka
za przesuwnymi drzwiami (bo ja też mam alergię na kurz).
Ktoś jeszcze pisał, że słowniki to nie książki, a ja wprost uwielbiam je czytać!
Zwłaszcza takie stare, z hasłami typu: "prostytutka: w krajach kapitalistycznych
kobieta, trudniąca się...". Ale może to zboczenie zawodowe.

[titta]

Stare slowniki tematyczne! Cos pieknego.

[ardzuna]

madami napisała:

> Po pierwsze: aby trzymać w domu taką ilość książek trzeba mieć
gdzie a metraże
> naszych mieszkań nie są zbyt duże zwykle rezygnuje się z regału na
książki na
> rzecz regału na zabawki dziecka.

Jako dziecko wyłącznie czytałam i bawiłam się bez użycia zabawek.
Gdyby moja matka wpadła na pomysł żeby zamienić mi regał na książki
na regał na zabawki, chyba bym uciekła z domu.

Oddaje do biblioteki

[polaola]

Juz od kilkunastu lat mam zwyczaj kazda kupiona ksiazke po przeczytaniu
oddawac jako darowizne do biblioteki.

Co to za dziwaczne badania...

[zawsze_wolna_nilka]

...książkoosobometrażu
Wszystko już powyżej ujęte: można mieć, ale w piwnicy, można nie
mieć, a czytać, można łaknąć posiadania albo tęsknić za
przestrzenią, można z żalem się rozstawać, można salon ozdabiać,
można ...

Sasiadka nie czyta, ale ma czas upiec dzieciom ciasto. Sąsiad nie ma
książek, ale stać go na fantastyczne rodzinne wakacje. Każdy medal
ma dwie strony.

[daga_j]

Owszem dziwaczne, i w większości zgadzam się z Tobą, aczkolwiek nie stawiam
równości między ludźmi czytającymi i nieczytającymi. Uważam, że ludzie lubiący
lekturę mają bogatsze słownictwo i pewnie mniejsze problemy z ortografią bo się
wzrokowo opatrzą więcej niż ktoś czytający tylko ulotki na budyniu. Ja w dzień
też nie czytam, wolę upiec ciasto dziecku, tak, i chętnie zarobię na te cudne
wakacje, ale gdy mam wolny czas to jedną z ulubionych rozrywek jest czytanie, i
akurat w moim trybie życia wypada to po 1-2 książki miesięcznie, ale zawsze to
coś. Zawsze można mnie zapytać co aktualnie czytam (tylko nie dziś, bo w
najbliższych tygodniach muszę się uczyć a nie czytać rozrywkowo! - zatem teraz
lektury "konieczne" u mnie)

[ardzuna]

zawsze_wolna_nilka napisała:

> Sasiadka nie czyta, ale ma czas upiec dzieciom ciasto.

Dzięki temu pożywią się jeszcze większą ilością cukru niż zwykle.
Brawo. Ciasto dla dzieci to nie jest wartosć sama w sobie ani
recepta na udaną rodzinę. Równie dobrym sposobem na życie rodzinne
jest wspólna dyskusja o przeczytanych książkach skoro już o
książkach mowa.

Sąsiad nie ma
> książek, ale stać go na fantastyczne rodzinne wakacje. Każdy medal
> ma dwie strony.

Akurat w Polsce zawsze było tak że wykształceni mieli masę książek
oraz model polegający na tym że całe wakacje musiały być spędzone
poza domem, a mniej wykształceni uważali zarówno wakacje jak i
książki za zbytek. Taki model wychodził z licznych badań. Nie znam
nikogo kto by musiał zrezygnowac z fantastycznych wakacji rodzinnych
bo zakupił masę książek i go już nie było stać na wyjazd. Wakacje
rodzinne wtedy są fantastyczne kiedy atmosfera w rodzinie lepsza, a
nie kiedy wyjedziemy do droższego hotelu w droższym regionie.

[protozoa]

A mnie zastanawia ile osób spośród tych 6% gospodarstw domowych posiadających
więcej niż 100 książek czyta? CZYTA, a nie zagląda w sprawie przepisu na placek
z wiśniami, nie sprawdza kim był Juliusz Słowacki itd.
Ludzie nie czytają, a kontakt z książką kończy się u znakomitej większości w
chwili zdania matury.
Kilka lat temu chciałam rozprężyć pacjentów w czasie badania i pytałam o rzeczy
neutralne: na czym ostatnio byli w teatrze/kinie i co czytali.
Wole nie pamietac odpowiedzi.

[angazetka]

Jaki jest poziom czytelnictwa w kraju - wiemy. Sprawdziłam dokładne
dane, przynajmniej jedną książkę w 2008 r. przeczytało 38% Polaków
powyżej 15. roku życia, a 11% - więcej niż siedem książek.
I nie wiem, dlaczego masz wątpliwości, czy osoby z ponad stu
ksiązkami w domu czytają. Po coś te książki trzymają...

[asocial]

przyznaje, ze nie przeczytalam tych prawie 300 postow

trudno mi uwierzyc w te 6%. straszne i przerazajace. mam
zdecydowanie wiecej niz 100 ksiazek, wiem, bo niedawno sie
przeprowadzilismy
miedzy nimi mozna znalezc rowniez ksiazki kucharskie (bo od kilku
lat gotowanie stalo sie moja pasja. Pracuje jako tlumacz, wiec sila
rzeczy wiele czytam w oryginale, po hiszpansku, angielsku, polsku i
czasem po portugalsku. ostatnio wprost pozarlam Saramago, Rolanda
Barthesa. czytam srednio 2-3 ksiazek tygodniowo, srednio, bo zdarza
mi sie, ze nie czytam nic przez caly miesiac.
ulissesa przeczytalam i pamietam to jako wielki koszmar) proust
podobal mi sie szalenie, ale moja paska skonczyla sie po pierwszym
tomie
uwazam jednak, ze ilosc ksiazek w domu nie swiadczy o niczym. znam
sporo osob, ktore z powodow ekologicznych odmawiaja kupowania
ksiazek i korzystaja tylko i wylacznie z bibliotek.
albo np. moj profesor angielskiego: od kiedy tylko pojawily sie na
rynku korzysta z e-bookow i sciaga literature z internetu. Ksiazki
papierowe systematycznie oddaje: znajomym, studentom (np. mnie)
itp.

[verdana]

I jako ekolog laptop ma na korbkę.

ponad 1000

[czukczynska]

3-latek ma ok.100,11-latka ok. 300,my ok.700-800.
Nie wyobrażam sobie domu bez książek.Wszyscy czytamy nałogowo.

[joe_stru]

No i tyle warte to czytanie Twoje. W pierwszym zdaniu piszesz, że
straszne i przerażające te 6%, a w ostatnim, że to, ile kto ma
książek nie świadczy zupełnie o niczym. Dobrze, że sama tych ksiązek
nie piszesz...