Odmówiłam bratu bycia chrzestną - małpa ze mnie

[baalsaack]

Postąpiłaś bardzo słusznie, nie pozwól, żeby rodzina wywołała w Tobie poczucie winy!

dobrze zrobiłaś.

[expecting]

i tyle w temacie.

[agusiaer2008]

Popieram.
Powinni się cieszyć,że postąpiłaś UCZCIWIE.jeżeli z Twojej rodziny taka wielka
katolicka rodzina to powinni wiedzieć jaka jest funkcja chrzestnej,i że Ty nie
spełniasz tych wymogów-nie jesteś wierząca.
Nie martw się,nie mniej wyrzutów sumienia.Postąpiłaś zgodnie ze swoimi
przekonaniami,a ciocią i tak będziesz najfajniejszą w swiecie

[kocica73]

Mi odmówiła kuzynka mężą, bo dziewczyn nie będzie trzymać....
Uśmiałam się do łez, bo teraz żałuje, bo moja malutka jest bardzo
pogodnym i wdzięcznym dzieckiem. Nic na siłę.

[aeromonas]

Nie małpa, ale uczciwa i rozumna kobieta. Jeśli jesteś niewierząca,
to przecież byłoby oszustwo, gdybyś się zgodziła. Miałam podobne
historie w rodzinie - proszono mnie o świadkowanie na ślubie
kościelnym i podawanie dzieci do chrztu. Zawsze odmawiałam,
tłumacząc, że jako osoba niewierząca nie mogę. Mam wrażenie, że
moich krewnych to proste stwierdzenie nie przekoywało, no bo jak
można być niewierzącą, nieprawdaż? A poza tym, co to szkodzi?
Przeciez chrzestny nie jest od wychowania w wierze, tylko od dawania
prezentów.

[angazetka]

> Miałam podobne
> historie w rodzinie - proszono mnie o świadkowanie na ślubie
> kościelnym i podawanie dzieci do chrztu. Zawsze odmawiałam,
> tłumacząc, że jako osoba niewierząca nie mogę

Na slubie kościelnym (konkordatowym) jak najbardziej mogłaś
świadkować, bo świadek ślubu ma być tylko dorosły i kumaty.

[mantha]

Moj gach tez nie ma kwitow z kościola katolickiego ze do niego
nalezy, a zostal 'chrzestnym cywilnym' czy jak to sie tam nazywa
swojej kuzynki, jej bardzo zalezalo, zeby to byl wlasnie on. o
zadnym wychowaniu w wierze na ceremonii nie bylo mowy, zatem mozna w
inny sposob, tylko trzeba sie dowiedziec co i jak.

[angazetka]

Nie "chrzestnym cywilnym", tylko świadkiem chrztu. I może nim zostać
tylko osoba innego wyznania chrześcijańskiego, było juz o tym w tym
wątku.

[yola13]

mantha napisała:

> Moj gach tez nie ma kwitow z kościola katolickiego ze do niego
> nalezy, a zostal 'chrzestnym cywilnym' czy jak to sie tam nazywa
> swojej kuzynki, jej bardzo zalezalo, zeby to byl wlasnie on. o
> zadnym wychowaniu w wierze na ceremonii nie bylo mowy, zatem mozna
w
> inny sposob, tylko trzeba sie dowiedziec co i jak.
>

oficjalnie takie cos o czym mowisz jest niedozwolone w kosciele
katolickim, a nieoficjalnie to wiadomo ze jak sie pokaze ksiedzu
pare papierkow z polskim orłem to wszystko da sie zrobic, ale to nie
nowosc

[angazetka]

> nieoficjalnie to wiadomo ze jak sie pokaze ksiedzu
> pare papierkow z polskim orłem to wszystko da sie zrobic.

Kazdemu księdzu? I czy sama próbowałas, czy też to taka urban legend?

[mantha]

Zadnych opapierkow z polskim orlem, jak tio uroczo zostalo ujete'
nie pokazywalismy
malo tego - mozna wziac slub w kosciele bedac niewierzacym - i wcale
nie chodzi o papierki.

[yola13]

skoro odeszłas od wiary katolickiej to nie tyle ze nie chcesz byc
chrzestna ale wedlug nauki kosciola nie mozesz byc chrzestna, wiec
rodzina ktora ma do ciebie pretensje to niech sie lekko puknie w
glowe, my tez to przerabialismy, tesc sie obrazil ze maz nie wzial
brata na chrzestnego, a brat ani nie chodzi do kosciola, nie
przyjmuje w ogole koledy, z kosciolem jest pogniewany, ksiadz by mu
w zyciu nie dal zaswiadczenia, ktore zreszta jest potrzebne do tego
zeby byc chrzestnym ale co tam, focha tatusiek musial odwalic

[mondovi]

można być świadkiem chrztu. Zresztą, zależy to od tego, co dla rodziców dziecka
znaczy chrzest. Jeśli są niedzielnymi katolikami, wezmą świadka, bo to ważna dla
nich osoba. Jeśli są katolikami, pewnie będą szukali prawdziwego katolika.

[fo.xy]

nie wydaje mi sie, zeby to byla sytuacja bez wyjscia. Postapilas
zgodnie ze swoimi przekonaniami.
Moze brat zaproponowal Ci to, bo jestes najblizsza rodzina i nie
pomyslal nawet, ze mozesz czuc sie niezrecznie.

Porozmawiaj z bratem, bo nie rozumiem, co ma w tej sytuacji wasza
mama do tego. Brat Cie poprosil, Ty odmowilas - to sprawa miedzy
Toba a nim.

[dorota_z_krainy]

fo.xy napisała:

> Moze brat zaproponowal Ci to,
i nie
> pomyslal nawet, ze mozesz czuc sie niezrecznie.
>

Porozmawiaj z bratem.
.........................
Chwytliwy temat, wiele dobrych postów. pzdr

Słusznie postąpiłaś

[czwarty.wymiar]

Masz swoje przekonania, światopogląd itp., więc dlaczego miałabyś odwalać szopkę i składać jakieś fałszywe śluby, przyrzeczenia?

[hamlet1111]

Bycie ŚWIADKIEM na ślubie to przyjemne doświadczenie. Zwykle jesteś później
traktowany jak prawie członek rodziny. Zapraszany czasem na rauty itp.

Natomiast bycie CHRZESTNYM jest fatalnym pomysłem. Zwykle rodzicie robią łapankę
na to stanowisko wśród bardziej majętnych znajomych. Nie dosyć, że musisz
spełnić te wszystkie religijne warunki wstępne to jeszcze trzeba dać kasę i
później bulić na nie swoje dziecko z okazji dziwnych imprez typu roczek,
dwuroczek, komunia itd. aż do ślubu... Nie można też dać tez byle czego, tylko
droższe prezenty, a najlepiej kasę, bo w końcu chrzestny....

Nie dziwię się i rozumiem, że wielu odmawia.

[angazetka]

> Natomiast bycie CHRZESTNYM jest fatalnym pomysłem. Zwykle rodzicie
robią łapankę
> na to stanowisko wśród bardziej majętnych znajomych

Współczuję znajomych i rodziny, ale zapewniam, że to nie jest norma.

[hamlet1111]

Co nie jest normą? Normą właśnie jest, że "opieka" nad chrzestnym polega na tym,
że co jakiś czas trzeba przyjść i wcisnąć małemu jakiś prezent. Bo tak naprawdę
w dzisiejszych czasach rodzice nic innego od chrzestnych nie oczekują. Stąd ta
cała dyskusja, o wierze/niewierze, a tak naprawdę chodzi o kasę. Nie bądź
hipokrytką.

Gratuluje!!!

[winogronka.easy]

Bardzo dobrze zborolas! Postawa na medal. Po co klamac przed oltarzem. Zrobilas
to bo szanujesz siebie i innych. Wiecej takich osob w naszym kraju!

Dobrze zrobiłaś,ale możesz zostać świadkiem chrztu

[marrysienka]

Dobrze zrobiłaś, bo nie powinnaś być chrzestną. Myślę, że to byłoby
krzywoprzysięstwo. Nie wiem, czy twoi krewni rozumieją, że namawiali by cię do
grzechu, co samo w sobie jest grzechem.

Ale kiedyś czytałam o tym, że można być świadkiem chrztu, zapytaj księdza o to.
Wtedy chyba nie trzeba niczego deklarować.

Osobiścię wolałabym ,żebyś wierzyła, ale skoro już nie wierzysz, to dobrze, że
nie chcesz popełniać grzechu (dla wierzących) i niemoralnego czynu (dla ludzi z
poczuciem moralności).

ja też odmawiam

[uknown]

Zdarzyło mi się odmówić już dwukrotnie - raz z powodów religijnych, a raczej
braku religijności, bo jestem ateistą, drugi raz z również z powodów
materialnych - kochani rodzice przymawiali się o sute prezenty na chrzest,
przebąkiwali też coś o komunii i "tradycji" szczodrego obdarowywania
chrześniaków kultywowanej w ich rodzinie - stwierdziłem złośliwie, że jestem
chyba za biedny i nie sprostam kupić quada i laptopa na raz, wiec od razu
pasuję. Jestem przeciwnikiem chrzczenia niemowląt, już bardziej do mnie
przemawia chrzest dorosłych, chyba u świadków Jehowy tak jest, uważam że to
słuszne, bo to świadome przystąpienie do wiary, wię ceremonia polewania modą
maluszka jest dla mnie bez sensu, poza tym nie jestem katolikiem, nie uczęszczam
do kościoła, moje dziecko nie chodzi w szkole na religię, więc skąd pomysł
akurat na mnie? Bo to znowu tradycja, że się wśród kuzynów szuka chrzestnych a w
naszej rodzinie już wszyscy odmówili - ja byłem ostatni na liście ))
Więc jest nas więcej, nie przejmuj się!

[dzem_truskawkowy]

Moja rodzina jest bardzo katolicka, katolska wręcz, do tego małą wioskę
zamieszkująca. Ja okazjonalnie do kościoła chodzę, bardziej dla świętego spokoju
kiedy ich odwiedzam, ale do spowiedzi konsekwentnie od lat nie chodzę i komunii
tym samym nie przyjmuję.
Mam być świadkiem na ślubie przyjaciółki (ślub w tejże wsi), zapowiedziałam jej,
że do komunii przystąpić nie zamierzam, co przyjęła ze zrozumieniem. Jednak
spodziewam się komentarzy i zbiorowego linczu na mojej osobie za takie, nie do
przyjęcia w oczach jej i mojej rodziny i znajomych, zachowanie.
Dodatkowo, niebawem siostra będzie chrzcić dziecko. Jeśli poproszą mnie o
zostanie chrzestną - odmówię.
Zdaję sobie sprawę jakie będą konsekwencje moich decyzji, jednak uważam, że nie
można ulegać szantażowi emocjonalnemu rodziny, czy naporowi społeczeństwa. To
byłaby hipokryzja.

[majenkir]

uknown napisał:
> w naszej rodzinie już wszyscy odmówili - ja byłem ostatni na
liście ))

Toś się musial poczuć wyróżniony, hehe

Swiadek chrztu

[annajustyna]

Na takie okolicznosci wymyslono funkcje swiadka chrztu.

To nie do końca tak

[czwarty.wymiar]

"...czy w takim razie może być świadkiem chrztu. Odpowiedź brzmi „tak” i „nie” w zależności od tego, co się rozumie przez pojęcie „świadek chrztu”. „Tak” w znaczeniu obecności w kościele podczas chrztu dziecka i w razie potrzeby poświadczenia o tym fakcie. Natomiast „nie” w znaczeniu pełnienia funkcji świadka chrztu w miejsce chrzestnego, jak to jest możliwe w przypadku innowierców."
źródło

To nie do końca tak c.d.

[czwarty.wymiar]

Za szybko mi się ucięło, więc dodaję dla jasności, o co chodzi z tymi innowiercami:
"Innowierca bowiem, czyli osoba ochrzczona i należąca do niekatolickiej wspólnoty kościelnej (protestant, anglikanin), może być świadkiem chrztu, pod warunkiem że jest już wyznaczony chrzestny katolik lub chrzestna katoliczka (por. kan. 874 § 2 KPK). Wyjątek od tej zasady stanowią prawosławni, którzy mogą pełnić funkcję chrzestnego"

[annajustyna]

Dobra, dobra, u mojej kolezanki swiadkiem chrztu byla nieochrzczona szwagierka.
A u kolegi przyjaciel zyjacy w zwiazku cywilnym.

[angazetka]

Nieznajomość prawa dotyczy też księży.

[annajustyna]

Biskupow tez? Bo to biskup podjal za kazdym razem taka decyzje.

[annajustyna]

Tu masz oficjalna wykladnie:
"B. Świadek chrztu:
Mogą nimi być chrześcijanie innych wspólnot odłączonych, wyznających wiarę
wspólnoty, w której zostali ochrzczeni. Warunki powołania świadka chrztu są
takie, jak przy dopuszczeniu chrzestnych z Kościoła prawosławnego. Świadek
chrztu może jedynie, w razie potrzeby, zaświadczyć, że chrzest rzeczywiście się
odbył. Przy takim rozumieniu zadania świadków chrztu wydaje się możliwe, by w
sytuacjach wyjątkowych były powoływane do tej funkcji osoby, które np. żyją w
związkach niesakramentalnych, zerwały w jakokolwiek sposób swoją więź z
Kościołem, mimo że były ochrzczone, a nawet nieochrzczone deklarujące się jako
ateiści."

[angazetka]

"W sytuacjach wyjątkowych" - czyli np. ryzyka rychłej śmierci
dziecka, a nie na życzenie rodziców.

[annajustyna]

Nie. Sytuacja wyjatkowa jest np. w malzenstwach mieszanych badz niemoznosci
doboru innej osioby na tzw. drugiego chrzestnego. Sama tak bede miala - ze
strony meza w gre wchodzi tylko jego siostra zyjaca w zwiazku cywilnym.

[annajustyna]

A w sytuacji zagrozenia zycia dziecka chrzestni nie sa w ogole konieczni. Ba,
takiego chrztu moze dokonac tez ateista (mnie uczyli o tym w 5 klasie
podstawowki na religii, od tamtej pory sie raczej nic nie zmienilo).

chodziło o chrzest czy prrezenty?

[geehee]

wiadomo przecież, że rodzice chrzestni są najbardziej potrzebni z okazji komunii
do kupowania laptopów, rowerów, aparatów cyfrowych, i-phonów, i - podów, quadów
i innych takich "utwierdzaczy" w wierze, bez których komunia jest normalnie
nieważna! więc ja znam osoby, którym zdarzyło się odmówić z przyczyn
ekonomicznych, bo bali się że nie podołają takim inwestycjom w czyjeś dziecko -
wiara katolicka jest zdecydowanie najdroższa pod względem imprezowo -
prezentowym! najpierw impreza i prezenty na chrzest, za parę lat komunia z
wielką pompą, potem bierzmowanie - też prezent, wreszcie ślub - impreza za
kilkadziesiąt tysięcy, więc prezent od chrzestnego też musi być mega wypasiony -
w cenie jest rtv i agd, względnie wycieczka do Meksyku. i co się dziwić, że
coraz więcej ludzi na to nie stać?

[coppermind]

bądź konsekwentna - i zafunduj niedoszłemu chrześniakowi obrzezanie -
jego przyszła żona będzie Ci dozgonnie wdzięczna.

[fraje]

a ja myślę, że bardzo dobrze zrobiłaś - uczciwie.
A obrażanie się w takiej sprawie jest nie na miejscu.

Jak miałam 14 lat to nie udało mi się wymigać z tej przyjemności.
Żałuję! Chrzestna matka ze mnie pod każdym względem beznadziejna.

[groma_00]

Nie masz się co biczować - też zgodziłem się być świadkiem na ślubie brata, ale
po ślubie od razu mu powiedziałem, że chrzestnych dla swoich dzieci (jak się
pojawią, bo na razie nie ma ich) szuka gdzie indziej. Wolę być normalnym, z
własnej chęci dbającym wujkiem w przyszłości niż zmuszonym do tego
hipokrytą-ateistą ;]

[pos3gacz]

premeda napisała:

> Matka się na mnie obraziła ale nie mogłam, zgodziłam się już
zostać
> świadkiem na jego ślubie. Bycia chrzestną odmówiłam, nie stanę
przed
> ołtarzem i nie obiecam, że pomogę wychować w wierze katolickiej,
> skoro sama od tej wiary odeszłam. Mam wyrzuty sumienia jak stąd do
> Paryża, bo szkoda mi dziecka i brat nie może na mnie liczyć ale
> jakbym się zgodziła to wkurzałabym się, że słaba jestem i znowu
> dałam się wrobić wbrew swoim przekonaniom. Ech, sytuacja bez
> wyjścia!
===========================
Dlaczego zaraz uważasz, że to jest sytuacja bez wyjścia.
Z każdej sytuacji, nawet najbardziej zagmatwanej madry i uczciwy
człowiek zawsze powinien znależć wyjście.
W Twoim przypadku, to rodzina próbowała Cię zmusić do czegoś, czego
sama nie akceptujesz. Odmawiając dowiodłaś własnej uczciwości
względem siebie i rodziny.
Obecnie spotykamy bardzo mało ludzi potrafiących odmówić, a przez to
mających wrogów nawet we własnej rodzinie.

[ostryga11]

Zdziwiło mnie, że napisałaś "Brat nie może na mnie liczyć". Może!
To, że nie jesteś chrzestną jego dziecka nie znaczy, że nie może na
Ciebie liczyć. Z pewnością mu pomożesz i dziecku też, jeśli zajdzie
taka potrzeba. To, że nie jesteś chrzestną nie znaczy wcale, że
wyparłaś się rodziny. Głowa do góry! jeśli Cie kochają, to uszanują
Twoje wybory, zwłaszcza jeśli okażesz zainteresowanie maluchem

chrzetny nie musi być wierzący!

[belleb]

chrzestny nie musi być osobą wierzącą w ogóle - jeśli nie jest
wierzący, to obowiązek wychowania w wierze ciąży na rodzicach.
Niestety, nie miałam jeszcze czasu przejrzeć kodeksu kanonicznego,
aby sprawdzić, który to kanon. Inna rzecz, że nawet znajomość
podstawy prawnej niektórych proboszczów nie odwiedzie od żądania
tzw. karteczki - zgodnie z zasadą, że jest co prawda takie prawo,
ale u nas się ono ... nie przyjęło Jak znajdę odpowiedni kanon,
to najwyżej wkleję.

[angazetka]

> chrzestny nie musi być osobą wierzącą w ogóle

Od kiedy? Ze świadkiem ślubu ci sie pomyliło.

[annajustyna]

Pomylila ze swiadkiem chrztu.

chrzetny MUSI być wierzący!

[dominikjandomin]

belleb napisała:

> chrzestny nie musi być osobą wierzącą w ogóle - jeśli nie jest
> wierzący, to obowiązek wychowania w wierze ciąży na rodzicach.
> Niestety, nie miałam jeszcze czasu przejrzeć kodeksu kanonicznego,
> aby sprawdzić, który to kanon.

Szkoda, ze tego nie zrobiłaś, bo się mylisz. Chrzestny MUSI być wierzący,
świadek chrztu nie musi.

teoria jedno, a życie drugie :/

[0golone_jajka]

[wj_2000]

Kobieto! Czym Ty się zamartwiasz! Toż naturalne jak oddychanie, że niewierzący
nie uczestniczy w gusłach!
Mam religijnego zięcia i niewierzącą córkę. Gdy wnuki miały 9 i 7 lat, zięć z
pomocą swoich rodziców urządził chrzciny. Odmówiłem przyjścia nawet na przyjęcie
z tej okazji wyprawiane u rodziców zięcia.
Generalnie bardzo się wszyscy lubimy, ale w tej sprawie nie było żadnych nawet
pytań, nie mówiąc o kwasach.
Nie musisz im tłumaczyć, że ich wiara to gusła. Wystarczy, że powiesz, iż nie
dostąpiłaś łaski wiary i basta.

[...]

[pamana]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[angazetka]

> Gdy wnuki miały 9 i 7 lat, zięć z
> pomocą swoich rodziców urządził chrzciny. Odmówiłem przyjścia
nawet na przyjęcie z tej okazji wyprawiane u rodziców zięcia.

A to było chamstwo, ale kto co lubi.

[jagger2009]

zawsze sa wyjscia z kazdej sytuacji, a z twojej zupelnie proste i
nie wkurzaja sie, odeszlas od wiary wiec oznajm to rodzince i jestem
pewna znajac Polakow ze skoro by o tym wiedzieli to nawet by nie
chcieli takiej chrzesnej matki, a po drugie gdzie jest napisane ze
rodzice chrzestni maja zajmowac sie tymi dziecmi czy uczyc ich
wiary??? nigdzie, ja chrzcilam dwoch synow i proszac o chrzestnych
od razu im oznajmilam ze takie sa wymogi wiary katolickiej wiec sa
mi potrzebni tylko do tej ceremonii niczego wiecej synowie maja 21 i
24 lata a ja nwet nie wiem gdzie sa ci ludzie ale jestem im
wdzieczna ze wowczas sie zgodili, GLOWA DO GORY NIC SIE NIE STALO A
DO PARYZA TO SOBIE POJEDZ NA FAJNA WYCIECZKE

[miek]

Odmówiłem dwukrotnie. Spotkało mnie wiele nieprzyjemności ze strony rodziny, chociaż nigdy nie kryłem się ze swoim brakiem wiary. Próbowano we mnie wzbudzić wyrzuty sumienia, przekonywać, że odmówienie bycia chrzestnym źle wróży dziecku...

Za każdym razem sprawę ucinała moja prababcia - 90letnia, bardzo wierząca, która pierwsza uczyła mnie modlitw, osoba, po której nigdy nie spodziewałbym, że w tej kwestii będzie mnie bronić. Tylko ona potrafiła od razu zaakceptować mój brak wiary i uznać, że skoro nie wierzę, to decyzja o niebyciu chrzestnym jest najlepszą, jaką mogłem podjąć.

Starsze, wierzące osoby to nie tylko mohery...

[dominikjandomin]

premeda napisała:

> Bycia chrzestną odmówiłam, nie stanę przed
> ołtarzem i nie obiecam, że pomogę wychować w wierze katolickiej,

Jako katolik: dziękuję, że tak postąpiłaś. Tak należało.

Brawo!

[0golone_jajka]

Porządna, uczciwa i odważna z Ciebie osoba.