Adopcja

[gumisiowysok2]

Czy myślałyście kiedykolwiek o adopcje dziecka.?Ja mam jedno swoje 3
letniego chłopczyka i myślę coraz częściej o adopcji.

[vivis_kortez]

Ale myślisz, bo co? Nie możesz,nie chcesz mieć swoich?

[gumisiowysok2]

Myśle bo chce.Moge mieć swoje jak i adoptowane.

[miska_malcova]

Pomyśl nad umotywowaniem swojego "chciejstwa" dla ośrodka adopcyjnego.

[gumisiowysok2]

Przecież wiem że muszę umotywować nie wejdę i nie powiem dajcie mi
dziecko bo chcę, wiem że trzeba spełniać odpowiednie warunki
dochodowe i przejść testy psychologiczne.

[kawka74]

To nie tylko o to chodzi.
Musisz wiedzieć, dlaczego zależy Ci akurat na dziecku adoptowanym, co będzie
trudniejsze ze względu na to, że możesz mieć dziecko biologiczne. Dopiero potem
testy, papierki i cała reszta.

[invalid.cursor]

Nie myślałam, bo mam 2 dwójkę swoich zaplanowanych i nie chcę mieć więcej. Na
więcej mnie nie stać.

[the-only_bambulek]

Nigdy o tym nie myślałam, ponieważ życie obdarowało mnie aż trójką pociech.
Natomiast chciałam powiedzieć,że byłam adoptowana przez moich rodziców gdy wraz
z siostrą miałyśmy 2 lata.I myślę, że to był piękny prezent jaki dostałam w
swoim życiu.

Jak to się wszystko diametralnie zmieniło...

[zebra12]

Kiedyś sierot nikt nie chciał. Były wstydliwym problemem. Domy
dziecka jeszcze przed wojną to jeden wielki koszmar. Większość
dzieci nie dożywała roku. Czytałam o tym niedawno artykuł na onecie.
Może ktoś ma do niego linka?

[lubie.garfielda]

Tylko, że teraz domy dziecka są pełne "sierot" społecznych - mamusia i tatuś
żyją ale dziećmi się nie mają najmniejszej ochoty się zajmować a zrzec się nie
zamierzają.

Natomiast niemowlęta o czystej sytuacji znikają "na pniu".

[echtom]

Nie - nie nadaję się do tego, bo potrafię kochać tylko własne dzieci, inne są mi obojętne.

[lilka69]

jak echtom to napisala to bedzie dla was ok ale jak ja napisze, ze z tego samego
powodu nie adoptowalabym to zaraz bedzie- lilka egoistka.

poza tym zwyczajnie nie chcialabym dziecka z patologicznej rodziny. i to na
wlasne zyczenie.

[kinas3]

A ja jestem mamą cudownej adoptowanej 7 latki z patologicznej
rodziny na własne życzenie

[gabi683]

lilka69 napisała:

> jak echtom to napisala to bedzie dla was ok ale jak ja napisze, ze z tego sameg
> o
> powodu nie adoptowalabym to zaraz bedzie- lilka egoistka.
>
> poza tym zwyczajnie nie chcialabym dziecka z patologicznej rodziny. i to na
> wlasne zyczenie.




Lilka Ty naprawdę powinnaś coś zrobić ze sobą , to co piszesz jest ohydne .Bo
dla Twojej wiadomości nie wszystkie dzieci pochodzą z patologicznych rodzin

gabi

[lilka69]

a dlaczego TY nie adoptowalas tylko rodzilas gabi?

[zofijkamyjka]

echtom napisała:

> Nie - nie nadaję się do tego, bo potrafię kochać tylko własne
dzieci, inne są m
> i obojętne.

Ja tez potrafię kochać tylko swoje - adoptowane, inne sa mi
obojetne

[kawka74]

Myślisz, bo?
Modne?
Nie chce Ci się być w ciąży?
Chcesz zrobić dobry uczynek?
Nie chce Ci się użerać z niemowlakiem i chcesz 'gotowy', trzy- czteroletni produkt?

[nenia1]

Tak, z pewnością chce się poczuć "dobrą panią".

Normalnie, strach ostatnio zapytać o adopcję.

To jak na forach o zwierzętach, tam też siedzi pełno
nawiedzonych aktywistek, którym się wydaje, że jak ktoś
chce adoptować kota to z pewnością tylko dlatego by poźniej
z lubością powyrywać mu łapki.

Ja rozumiem, że ludzie są różni i mogą mieć niecne ukryte
motywy, albo zwyczajnie nie przemyśleć sprawy - ale chyba można
rozmawiać po ludzku?

[kawka74]

> Tak, z pewnością chce się poczuć "dobrą panią".

Najprawdopodobniej tak właśnie jest.
Jest cała masa ludzi, którzy chcą adoptować, aby zrobić dobry uczynek (tym samym
liczą - nie uświadamiając sobie tego - na wdzięczność adoptowanych dzieci). I
bardzo się oburzają, kiedy okazuje się, że ich dobroć nie jest potrzebna.
Fajnie by było, gdyby o adopcji rozmawiało się na poziomie nieco wyższym, niż
'Kochaj mnie'.

[aga90210]

> > Tak, z pewnością chce się poczuć "dobrą panią".
>
> Najprawdopodobniej tak właśnie jest.

Matko, skąd tak głeboko zakorzenione tego typu przekonania w ludziach, że dzieci
adoptuje się "na pokaz"??
U mnie w rodzinie jest para, która dawno temu adoptowała dwójkę dzieci. Gdy ja
tez bylam dzieckiem uznalam to za calkowicie naturalne- widac nie mogli mieć
dzieci, to teraz mają dwójkę własnych. Natomiast moja babcia na każdym kroku
podkreslała "adoptowane, adoptowane".
Po latach spytałam babci, po co w kólko tak podkresla, przecież to tak samo
"dobre" i "własne" dzieci. Babcia byla autentycznie zdziwiona zarzutem, i
odparla, ze podkresla to, aby wnieść rodziców "na wyżyny" i zaakcentowac ich
dobroć....Dla mnie to co najmniej dziwaczne.

[kawka74]

Matko, skąd tak głeboko zakorzenione tego typu przekonania w ludziach, że dziec
> i
> adoptuje się "na pokaz"??

Nie na pokaz, nie o to chodzi. Wiele par już dzietnych wpada na pomysł adopcji
'z dobroci serca', 'aby podzielić się miłością' czy też 'żeby pomóc tym biednym
sierotkom'. Chcą pomóc i nie potrafią zrozumieć, że małe (do trzech, czterech
lat) i względnie zdrowe dzieci ich pomocy nie potrzebują.
A skąd takie przekonanie? Z doświadczenia.

[gumisiowysok2]

Myślę bo mam możliwości, chęci, męża który tez chcę, jest to zgodne
z moimi warościami i z moim sumieniem, nigogo swoimi pragnieniami
nie krzywdze, daleko mi do filantropi i do bycia ponad normę , nie
jestem zwierzęciem myślącym w kategorii produktu , na modę nie
patrzę bo jest przemijająca a nie stała , użerać się może ten kto
przecenia swoje możliwości i gromadzi więcej zapasów niż tego ustawa
przewiduje, i nie czuje się gorsza ,że nie chcę być w ciąży bo dla
mnie dziecko to nie 9 miesięcy oraz kod genetyczny, tylko miłość
pomimo wszystko.

[zofijkamyjka]

gumisiowysok2 napisała:

> Myślę bo mam możliwości, chęci, męża który tez chcę, jest to
zgodne
> z moimi warościami i z moim sumieniem.

To sobie zróbcie swoje. To bardzo piękne jest móc urodzić swoje
biologiczne dziecko! Doceńcie i korzystajcie z tego, co innym nie
jest dane.

[kawka74]

> Myślę bo mam możliwości, chęci, męża który tez chcę,

Ale dlaczego chcecie adoptować? Jeśli chcecie mieć dziecko, przecież możecie
mieć biologiczne.

jest to zgodne
> z moimi warościami i z moim sumieniem,

Nie bardzo rozumiem.

nie chcę być w ciąży bo dla
> mnie dziecko to nie 9 miesięcy oraz kod genetyczny, tylko miłość
> pomimo wszystko.

A tego nie rozumiem kompletnie.
Piszesz tak, jakby urodzenie dziecka wykluczało miłość do niego.
Z tym, że genetyka z miłością niekoniecznie musi iść w parze, zgadzam się
absolutnie.

[annamariamuff]

gumisiowysok2 napisała:

> Myślę bo mam możliwości, chęci, męża który tez chcę, jest to
zgodne
> z moimi warościami i z moim sumieniem, nigogo swoimi pragnieniami
> nie krzywdze,
eee troche zbyt pompatyczne.
Krzywdzisz troche rodziny , ktore czekaja w dlugiej kolejce a dzieci
wlasnych miec nie moga.
Dla mnie zreszta zawsze lepszy byl zdrowy egoizm podejscie ,ze chce
miec dziecko dal samego dziecka a nie"dam dom biednej sierotce" a u
Ciebie tego specjalnie nie widze ale moze sie myle.Mysle zreszta ,ze
mozemy sobie tutaj gdybac a i tak masz niewielka szanse na adopcje.
Osrodki sa oblezone, czeka sie latami i naogol osoby bez silnej
motywacji odpadaja w przdbiegach kiedy okazuje sie ,ze nikt im sie w
pas nie klania

[gumisiowysok2]

Wcale nie pompatyczne-tylko prawdziwe.Dziekuje Ci że nakresliłaś mi
drogę szansy na adopcję.Nikomu w pas się nie kłaniam a szanse mam
takie same jak wszystkie rodziny , a czas oczekiwania na dziecko mam
taki sam jak każda rodzina-poczekamy ile będzie trzeba.Nikogo nie
krzywdze i nie odpowiadam za to ze jakas para nie może mieć dzieci a
to że ja mogę mieć i mam swoje własne nie czyni mnie gorszą.

[kawka74]

Mam niejasne wrażenie, że nic z tego nie będzie ze względu na motywację, ale
próbuj.
To, czy Twoje szanse są takie same, czy mniejsze, ocenią pracownicy ośrodka.

[gumisiowysok2]

A ja odnosze zupełnie inne zdanie.Motywację mam głęboką i szczerą.

[kawka74]

Nie wątpię, że jest głęboka, ale JAKA?
Chcesz adoptować, bo...? Tego nie napisałaś i, mam wrażenie, sama nie wiesz.

[verdana]

Nie jest tak,ze nikogo nie krzywdzisz.
Krzywdzisz bezplodne pary, ktore czekają na swoja jedyną szansę
posiadania dziecka.
Osrodki adopcyjne nie przepadaja za motywację "mogę urodzić, ale
chcę dać sierotce dom". Motywacją jest "Chcę mieć dziecko bo chcę" -
a wobec tego, ze ty mozesez mieć dziecko, ta motywacja do adopcji
nie ma u Ciebie zastosowania.
Jeśli naprawde chcesz pojmóc dziecku, to adoptuje chore,
niepełnosprawne, starsze. One czekają na rodziców - do pozostałych
ustawia się kolejka, nie potrzeba na nich chętnych.

[gumisiowysok2]

Droga Verdono!!!!!.Tu można gdybać i gdybać.Skąd wiesz że nie mam na
myśli chorego dziecka , któremu potrzebna jest fizykoterapia oraz
wsparcie medyczne.Obracam się w tym kierunku i wiem jak jest.A
rodzicom bezpłodnym wogule czasem nie powinno się przyznawać dzieci
bo fakt ze nie mogą mieć dziecka swojego obraca się przeciwko
dziecku z domu dziecka .Takie przypadki też znam.A co jak bezpłodni
adoptują a potem oddają bo dziecko nie spełnia wymagań bo nie tak
miało być albo chcieli ale to jednak nie to., albo kobieta jednak
zachodzi w ciąże i co trza oddać bo ma się swoje i to jest
niepotrzebne-to tez znam .Czasem jedyna szansa posiadania dziecka
jak to Ujełaś to nic innego tylko tez mogę mieć ale wole swoje
mieć.Więc nie generalizuj.Ja tych par nie krzywdze najbardziej
skrzywdził ich los i medycyna ,że nie ma dla nich ratunku.A ze na
chorych,uposlodzonych nikt nie czeka mylisz się czeka wiele osób ,
są chętni .

[kawka74]

Ciekawe przemyślenia, ale z prawdą nie mają wiele wspólnego.

[verdana]

I chyba dykwalifikuja =- na szczęście - jako przyszlego rodzica.
Wiem od przyjaciółi z osrodka, ze rodziców, ktorzy deklaruja, ze
sobie poradza lepiej niz inni odrzuca sie od razu.

[gumisiowysok2]

Super że tyle wiesz.Mnie na szczęście nie odrzucili.

[verdana]

Szkoda. Z takim nastawieniem do innych rodzin adopcyjnych powinni.
Noo, ale jak słyszałam, dla chorych dzieci naprawde miejsc nie ma,
więc kazda rodzina, która bierze cięko chore dziecko jest bardzo
cenona i pożądana.
Zastanawiałaś się moze, jak przyjmie Twoje rodzone dziecko nowego
brata czy siostrę, któremu trzeba będzie poświęcić niemal cały wolny
czas? Wiesz, jakie problemy czekają rodzeństwo powaznie chorego
dziecka, chocby nawet biologicznego, nie adopcyjnego? Jesteś na 100%
przekonana, ze decyzja o zdecydowanym pogorszeniu sie dzieciństwa
Twojego biologicznego dziecka jest dobra?

[gumisiowysok2]

Zastanawiałam się i wiem że będzie to wyzwanie.Ale można chować
głowę w piasek albo iść do przodu.A jak bym urodzła dziecko chore to
co wtedy?-też bym pogorszyła status swojemu synowi.I bez obaw
pracuje na 2 etaty, uczę się , umiem dysponować swoim czasem , a
mojemu synowi napewno nie pogorszy się dzieciństwo, .Jestem
zdecydowana se swoją decyzją zmagam się długo a to ze podjęłam
decyzję pozwala mi wreszcie osiągnąć spokój .Cieszę się poprostu.

[kawka74]

Ja tam wątpię w całą tę historię - autorka pisze dokładnie to, co zwykle piszą
ci, którzy dowiadują się, że nikomu łaski nie robią chcąc adoptować. Są
zaskoczeni, oburzeni i nie chcą przyjąć do wiadomości, że nikt nie czeka na nich
z otwartymi ramionami, a wręcz przeciwnie - nie są dobrymi kandydatami.
Wątpię też dlatego, że rodziny z dziećmi biologicznymi rzadko są brane pod uwagę
przy adopcji dziecka poważnie chorego czy niepełnosprawnego, któremu zwykle
trzeba poświęcić sto procent czasu.
Jeszcze jedno - jeszcze dwa miesiące temu autorka wątku nie planowała drugiego
dziecka, a miesiąc temu jedno dziecko wystarczało jej w zupełności. I już ma
pozytywną opinię ośrodka? Ejże...?

[annamariamuff]

kawka74 napisała:

.
> Jeszcze jedno - jeszcze dwa miesiące temu autorka wątku nie
planowała drugiego
> dziecka, a miesiąc temu jedno dziecko wystarczało jej w
zupełności. I już ma
> pozytywną opinię ośrodka? Ejże...?

Tez zajrzalam do wyszukiwarki i wyciagnelam podobne wnioski))

[gumisiowysok2]

Super ze wyciągnęłaś przyjdź i mnie poznaj zapraszam.Poprostu żal
Cię ściska, że mogę coś zrobić cos co tobie wydaje się abstrakcją.To
że nie planowałam drugiego nie znaczy że nie mogłam złożyć wnoisku a
pozatym że ktoś przyjął i rozpatrzył twój wniosek nic jeszcze nie
znaczy-więc widze jak bardzo znasz się na rzeczy.A pozatym poczytaj
dalej pytałam tez na tym forum czy fajnie mieć 2 dzieci-więc jak tak
śledzisz wszystko to pisz wszystko a nie ogólniki.

[annamariamuff]

gumisiowysok2 napisała:

> Super ze wyciągnęłaś przyjdź i mnie poznaj zapraszam.Poprostu żal
> Cię ściska, że mogę coś zrobić cos co tobie wydaje się abstrakcją.
Zal mnie sciska jak sobie pomysle co osoba z takim podejsciem jak
Twoje moze zrobic juz z dzieckiem raz skrzywdzonym.
Mam nadzieje ,ze procedura adopcyjna sprowadzi Cie na ziemie
wezmiesz sie za literature fachowa (chociaz tej w jezyku polskim
jest malo) i podejdziesz powazniej do tematu, tego zycze przed
wszystkim Twojemy przyszlemu dziecku albo "slomiany zapal"minie co
tez wyjdzie wszystkim na zdrowie.
Dobrym poczatkiem jest rowniez "rodzina zaprzyjazniona "tylko do
tego trzeba rowniez miec motywacje.
Dobrych decyzje zycze i troche wiecej realizmu w szczegolnie tak
powaznej sprawie

[kawka74]

Z innych postów wyciągnęłam dalsze wnioski - że autorka wątku powodowana jest
głównie litością, a taka motywacja nie wytrzymuje próby czasu.
Długa droga przed autorką.

[annamariamuff]

"myślę coraz częściej o adopcji."

Myslisz coraz czesciej czy juz zglosilas sie do osrodka gdzie
Cie "nie odrzucili" zdaje sie ,ze mamy bujna wyobraznie jak zaczyna
brakowac argumentow))

[gumisiowysok2]

Argumentów mi nigdy nie braknie.Czepiasz się słówek.Myślę coraz
częściej-znaczy że chcę poznać innych zdanie na ten temat, bez
opisywania faktów co już zrobiłam, .To tak samo jak jestem w ciązy i
co mam robić czyli dokonałam czegoś a się pytam co i jak-pomyśl
trochę i nie mart się o moją wyobraźnię -pomysl o swojej.

[annamariamuff]

Co to za belkot.Czy Ty wiesz wogole cokolwiek o adopcji czy tylko
bazujesz sie na jakiejs prasie brukowej albo programach "Kochaj
mnie" czy jakos tam.
Rozmowa z Toba o adopcji to jak rozmowa ze slepym o kolorach

[verdana]

tak i pracując na dwa etaty zajmiesz sie chorym dzieckiem? Akurat.
IMo nie masz nawet pojęcia, jak wyglada procedura adopcyjna i jak
długo trwa. I o co pytają potencjalnych rodziców, szczególnie tych,
ktorzy deklarują, ze adoptują chore dziecko, mając już jedno zdrowe.
osrodki, wbrew pozorom, nie troszczą sie tylko o dobro dzieci do
adopcji - troszczą się takze o dobro biologicznych dzieci. I dlatego
mało jest prawdopodobne, aby matce trzylatka dano ciężko chore
niemowlę.

[gumisiowysok2]

Co kobieta czynna zawodowo nie da radę zajmować się dziećmi -masz z
tym problem bo ja nie?Mam 2 ręce , męża, -nie martw się dobra
organizacja czasu czyni cuda.A może wolałabyś żebym siedziała w domu
z tłustymi włosami , w dresie na bezrobociu wtedy dałabym sobie
radę.Procedurę adopcyjną mam w małym palcu siedzę w tym od dawna
wiem że może się ciognąć latami.I skąd wiesz ze chcę niemowle-Boże
jak ty wszystko wiesz, chyba bardzo Ci się nudzi w domu.Dziękuje Ci
też za troskę o mojego Tymoteusza -biedaczysko matka chce go
skrzywdzić bo chce adoptować a lepiej by se odpuśćiła.Wszycscy mamy
się dobrze jesteśmy kochającą się rodziną-i nie mamy nic żeby każda
instytucja prześwietliła Nas od A do Z.Moja wola adopcji to nie
zwykła zachcianka czy żart.

[annamariamuff]

odkad poczytalam o adopcji i dowiedzialam sie sporo o RAD, FAS nie
mysle o adopcji .Zreszta nigdy specjalnie nie myslalam raczej
myslalam w stylu "dlaczego by nie" odkad liznelam troche tego tematu
mysle raczej w kategoriach "musialabym sie gleboko zastanowic".
Poza tym "kolejka" w domach dziecka dochodzi nawet do kilku lat i to
nawet jesli chodzi o dzieci kilkuletnie.
Inne za to maja nieuregulowana sytuacje.

[lykaena]

Ani przez moment, mimo że nie mogę już mieć własnych dzieci.
Swoje to swoje - krew z krwi - a inne mogę wspierać smsami.

[sefirotek]

Mam swoje dzieci i kiedyś w młodych czasach byłam pełna egzaltacji
jeśli chodzi o tzw. rodzinne domy dziecka, albo adocję, dopóki nie
poczytalam o FAS, dopóki nie spotkałam ludzi , którzy adoptowali
dwoje dzieci z FAS. I niestety, obserwowałam, jak to małżeństwo się
rozpadło i jak adocja zrujnowała im osobiste życie.
Mieli podejście do adoptowanych dzieci pełne nadziei i wymagań, a za
mało zwykłego wsparcia i akceptacji. A to były dzieci z problemami.

Pamiętam też dawną akcję Polityki, związaną z adopcjami, a takze
podsumowania po latach- niestety, problemy były takie, ze przerosły
rodziców adopcyjnych

Adoptowane dzieci trzeba wspierać, ale mogą zrealizować zupełnie
inny los, niż nam się wydaje.

[glosmo]

A ja znam dwie (dorosłe już) osoby adoptowane, po prostu wspaniałe
dzieci swoich rodziców.
Dziewczyna - moja przyjaciółka z podstawówki, superkobitka, która
dała rodzicom kupę radości i trójeczkę wnuków .
Chłopak - w życiu nie widziałam osoby tak momentalnie zyskującej
sympatię ludzi, ani tak kochającego mamę syneczka
Po prostu żywe reklamy pozytywnych stron posiadania potomstwa.
Właśnie: posiadania dziecka bo jeśli od adoptowanego dziecka czekuje
się wdzięczności to można się nieźle rozczarować...Dokładnie tak
samo jak w przypadku "rodzonego niewdzięcznika" co to szklanki wody
nie poda.

[zofijkamyjka]

sefirotek napisała:

> Adoptowane dzieci trzeba wspierać, ale mogą zrealizować zupełnie
> inny los, niż nam się wydaje.

To akurat odnosi sie także do dzieci biologicznych, ale napewno
decydując się na adopcje należy bardziej brać pod uwagę trudne
sytuacje i nie bac się ich. Jezeli ktos bardzo się tego boi, nie
powinien się decydować, bo zrobic może krzywdę i sobie i dziecku.

tak, myslalam

[mruwa9]

i doszlam do wniosku, ze raczej nie.. Ja sie w ogole na matke chyba
nie nadaje, a na adopcyjna to juz wcale

Też zawsze chciałam adoptować dziecko

[zebra12]

I powiem Wam, jak ja to widzę: chciałam adoptować dziecko, zamiast
rodzić własne, bo uznałam, że po co powoływać kolejne istoty do
zycia, jeśli trzeba się zająć tymi, które już są na świecie. Podobny
sposób myślenia mam przy adopcji zwierząt: lepieje uratować
dorosłego psiaka ze schronu, niz kupować uroczego szczeniaczka, a
przez to napędzac ich rozmanażanie, bo "zawsze ktos weźmie".
Mój mąż nie mógł tego pojąć i twierdził, że lepiej zrobić sobie
własne dzieci. Czego z kolei ja nie rozumiem, bo jestem w stanie
pokochac każde dziecko i żadne nie jest mi obojętne.

[echtom]

Co do zwierząt zgadzam się w pełni - mam w domu same kocie znajdy i promuję sterylizację. Więź z dzieckiem jednak jest trochę inna IMHO miłość do dziecka adoptowanego jest trudniejsza niż do rodzonego, bo nie wspomagają jej naturalnie hormony.

[zofijkamyjka]

echtom napisała:
> IMHO miłość do dziecka a
> doptowanego jest trudniejsza niż do rodzonego, bo nie wspomagają
jej naturalnie
> hormony.

Tu nie chodzi o hormony, bo hormony nie powodują miłości do nikogo.
Adopcja jest trudna ze względu na inne rzeczy: stereotypy, aspekty
psychologiczne, ew. zaburzenia u dzieci. Nie hormony!

[kawka74]

IMHO miłość do dziecka a
> doptowanego jest trudniejsza niż do rodzonego, bo nie wspomagają jej naturalnie
> hormony.

Miałam do czynienia - w pewnym stopniu - z dwoma rodzajami miłości. Hormony nie
mają tu wielkiego znaczenia.

[majenkir]

gumisiowysok2 napisała:
> Czy myślałyście kiedykolwiek o adopcje dziecka.?


Nigdy! Gdybym nie mogla urodzic, mialabym po prostu wiecej psow .

[magdakingaklara]

Narazie mam jedno swoje i jedno adoptowane w adopcji na odleglosc
w Mongolii
Kiedys chcialm adoptowac bo mowilam ze nie bede rodzic ale teraz
mam juz swoje i juz mi przeszlo
Moja kolezanka ma dwojke jako rodzina zastepcza (prawie to samo co
adopcja) i bardzo ja podziwnia

Myslalam ale pod katem,ze bym nie mogla

[gacusia1]

Nie potrafilabym spokojnie czekac na okres dojrzewania -co
przyniesie. Mam bardzo przykry przyklad w rodzinie. Wujek i ciocia
adoptowali rodzenstwo. Po latach dzieci zaczely szukac biologicznych
rodzicow. Gdy nie mogli sie do nich "dostac" zaczeli mscic sie na
adopcyjnych. Kradli,dewastowali dom,dziewczyna oskarzyla mojego
wujka o molestowanie i takie tam... Wiadomo,blad mogl tkwic w
wychowaniu poprzez adopcyjnych rodzicow ale...
To trzeba miec naprawde mocny charakter i przekonanie,zeby adoptowac
dziecko.

[gazeta_mi_placi]

Nie tylko adoptowane dzieci kradną i dewastują.

[protozoa]

Dzis w polskich Domach Dziecka nie ma w zasadzie sierot prawdziwych, są sieroty
społeczne. Najczęściej trafiają tam dzieci z tzw. marginesu społecznego, po
przejściach.
Ja bym sie bała.

[gazeta_mi_placi]

Znam co najmniej trzy przypadki tzw.głośnych zabójstw z mojego miasta w którym
zabójcami okazywali się nieadoptowani i z tzw.dobrych rodzin nastolatki lub
młode osoby.
Pewną 16-latkę w ciąży zabił (potem ukrywał zwłoki) syn radcy prawnego i
lekarki,sam studiujący na UJ.

[verdana]

Zgadzam sie z Gazetą. na co mi przyszło na stare lata

[gku25]

Nie myślałam i nie adoptowałabym, nawet jakbym nie mogła mieć własnego.

[verdana]

Ja bym adoptowała, gdybym nie miała własnych. Mam adoptowanego wujka
i jest OK.

[asia_i_p]

Tak.
Pierwszy raz zanim urodziła się córka, kiedy lekarze dawali niewielkie szansy na
urodzenie dziecka.
Drugi raz teraz, bo od urodzenia córki, obecnie 4,5-letniej, nie zapobiegam
ciąży w żaden sposób i nie zachodzę w nią.
Ale się nie łudzę, że mam szanse, bo w zasadzie mając takie małe starsze
dziecko trzeba by adoptować niemowlę, bo nie wolno mi córki narażać na okres
adaptacyjny, który może być bardzo trudny u kilkulatka. A niemowlęcia mi nie
dadzą, bo mam swoje dziecko i ich zdaniem zapewne niedostateczny stopień
desperacji (chciałabym dziecko, cieszyłabym się z ciąży, ale nie wpadam w
depresję, że dziecka nie mam - w sumie bardziej chcę, a mniej się szarpię, że
nie mam niż przed pierwszym).

[verdana]

Dlaczego sądzisz, że nie daliby Ci dziecka?
Z tego co wiem, przy takiej motywacji i zrozumieniu potrzeb
starszego - nie ma problemow z adopcją.
Są , gdy czlowiek ma już dziecko i chce adoptować drugie, bo chce
być "dobrą pania" - gdy chce adoptowac drugie z przyczyn
egoistycznych (chcę mieć dziecko!) i nie ma depresji, nie szarpie
się, tylko po prostu bardzo chce, to wręcz ideał - naprawdę nie ma
problemu, jeśli ma się juz biologiczne. Czasem wrecz przeciwnie.

[grzalka]

myślałabym o adopcji gdybym nie mogła mieć własnych dzieci, w innym przypadku nie

[gumisiowysok2]

Dziękuje Ci Verdono za określenie mnie dobra pani -nie przeszkadza
mi to, a wręcz mi schlebia, nie czuję się egoistką że chce drugie
dziecko mieć adoptowane ,.Twoje rady są bardzo cenne i wezme je
sobie głęboko do serca.