Kocham Warszawę!

[rosapulchra-0]

Tęsknię za nią bardzo. Śródmiejskie ulice są moje, uwielbiam po nich spacerować, Nowogrodzka, Hoża, Żurawia, Bracka, Plac Trzech Krzyży, Aleje Ujazdowskie, Piękna, Mosto Poniatowskiego, Powiśle..
Wymieniać mogę bez końca i marzyć. Kocham moje miasto, kocham jego klimaty, wartkość, gromkość, wszelkie awantury i procesje.
Bardzo tęsknię..

[empirical]

I ja rowniez tesknie...im dluzej poza Warszawa, tym bardziej mi jej brakuje.

[rosapulchra-0]

Ja wiem, że już do niej nie wrócę. Ale tęsknię bardzo
Śni mi się często, spaceruję wtedy jej ulicami i marzę o słonecznych spotkaniach z nią.

[sarling]

My nie wrócimy. Mieszkanie sprzedane, meldunki pozmieniane.
Ale jazda mostem Śląsko-Dąbrowskim, gdzie po jednej stronie stara, po drugiej nowa Warszawa, szczególnie wiosną - to widok, który zawsze będzie w moim sercu.
Ale wszystkie inne niefajne rzeczy też.

[claudel6]

ja tęsknię za Londynem.
warszawa jest chaotyczna, pretensjonalna i brzydka. nastawiona wyłacznie na biznes, obwieszona reklamami jak stara lampucera, w dupie ma własnych mieszkańców. dopiero po 2 latach się przyzwyczaiłam i nie kłuje mnie w oczy.

[feniks_z_popiolu]

Rozumiem Cię, na szczęście ja mam to na codzień

[czar_bajry]

Ja też kocham ale nie tęsknię....mieszkam tu nadal

[shellerka]

jak będę jechać po następnego psa , to Cię na bank odwiedzę ))

[sarling]

Nie kocham, źle mi się kojarzy, ale czasem tęsknię...

[cherry.coke]

Tesknie, ale do tej, ktora pamietam. Jak wracam to to nie to samo. Betonowa dzungla sie z niej robi, poprzetykana supermarketami i "galeriami"

[rosapulchra-0]

Ja kocham moje centrum. Tam się urodziłam i wychowałam. Tam mam mieszkanie, ale.. Ale tam nie wrócę. Ale są dni, że boli mnie oddychanie z tęsknoty za moją Warszawą. Za moimi miejscami..

[madame_edith]

Też kocham i dlatego tu z wielką radością mieszkam

[angazetka]

Też kocham. Żywe, pełne enegii, patchworkowe miasto. Moje miasto - z wyboru

[czar_bajry]

www.ziolek.pl/fotografie/warszawy/ulice/zdjecie06.htm
a to mój ulubiony widok
www.ziolek.pl/fotografie/warszawy/panorama/zdjecie45.htm
www.ziolek.pl/fotografie/warszawy/panorama/zdjecie03.htm

[rosapulchra-0]

A weźźź.. poryczałam się przez ciebie

[sanrio]

piękna, kochana Warszawa...ja mam do niej taki stosunek, że czuję w stolicy cały polski patriotyzm, identyfikację z moimi rodakami, jest dla mnie niemal święta Uwielbiam Hożą, Emilii Plater, Wolę, Ochotę, Pałac Kultury, Miodową, Kolumnę Zygmunta, nawet trasę W-Z
Rosa - a nie możesz wpaść na chwilę, w odwiedziny?

[rosapulchra-0]

W sierpnie będę.

[rosapulchra-0]

Bardzo chcę. Albo bardziej. W sierpniu, dziecko nasze odebrać. Pomieszkam wtedy przez chwilę na przeciwko Smyka i poczuję ten rytm miasta mojego

[ola]

to się zdziwisz sąsiedzwem. Mam nadzieję, że twoje okna nie wychodziły na Bracką

[rosapulchra-0]

Na Brackiej się wychowałam Ale na Brackiej przy Placu 3 Krzyży.

[ola]

To rozumiem, ze ci Wolf widoku nie zasłania

warszawa.gazeta.pl/warszawa/1,34889,10373343,Wolf_Bracka__nowy_dom_towarowy_wzbudza_kontrowersje.html

[rosapulchra-0]

Kiedyś stał w tym miejscu pawilon Chemii. Okropne szkaradztwo w porównaniu z tym Wolfem. Ale współczuję lokatorom budynku, który sąsiaduje z tym kolosem. Muszą mieć ciemno w domach.

[jamesonwhiskey]

> piękna, kochana Warszawa...ja mam do niej taki stosunek, że czuję w stolicy cał
> y polski patriotyzm, identyfikację z moimi rodakami, jest dla mnie niemal święt

moge juz puscic pawia?
oszusci taksowkowi z sasiedniego watrku to jak rozumiem element naplywowy
czy jednal polscy patrioci ?

[mamagapka]

Ja też! Ja też kocham! Choć nigdy w niej nie mieszkałam i raczej się nie zanosi... ale bywam tak często jak mogę. Śmiejemy się z mężem że w poprzednim wcieleniu byłam chyba Warszawianką i walczyłam w Powstaniu, bo mam nabożny stosunek do wszelkich patriotycznych konotacji I jak przed dłuższy czas nie mogę pojechać to mnie nosi.
Właściwie jak sama teraz to czytam to aż wydaje mi się to dziwne. Ale to szczera prawda.

[rosapulchra-0]

W mojej kamienicy, na Brackiej jest pamiątkowa tablica:

Poprawiłam!

[rosapulchra-0]

[antyideal]

Aj, musze powiedziec Rosa, ze Twoje rejony akurat bardzo lubie.
Nie chce Ci lamac serca) ale troche tam pomieszkiwalam
ostatniej zimy, tak bardziej Smolna co prawda,
ale to podobny klimat no i bylo intensywne poznawanie okolic
oraz grzanie łap przy koksowniku niedaleko Muzeum na
siarczystym mrozie, mile wspomnienia

[kamelia04.08.2007]

dziękuję ci czarbajny.

Tez mi czasem brakuje Warszawy.
Wczoraj pojechałam pod Paryz do ich centrum biznesowego i tak myslałam o Warszawie i jej wieżowcach.

[nutka07]

Podpisuje sie cala soba

[antyideal]

Narażę się
w większości jest brzydka
ale mozna się przyzwyczaic,
a nawet, trochę, polubic...

[czar_bajry]

Sama jesteś brzydka....

[rosapulchra-0]

Zgadzam się!!!

[antyideal]

Wiem, wiem, ale do wlasnej brzydoty tez sie przyzwyczaiłam,
tak jak do warszawskiej

No bo jak sie przyjedzie z pieknego Wroclawia
to trudno uznac Warszawę za piekną, sorry

[ola]

Kochana, nie wyjeźdzaj tu z Wrocławiem, bo to śliski temat.
Wiesz dlaczego Warszawa w 80% była zniszczona w `44?
A dlaczego Wrocław w dużej mierze przetrwał wojnę?
Kto był po której stronie?
No!

[landora]

A wiesz, skąd jechały cegły, z których odbudowywano Warszawę?

[ola]

a wiesz, że to mit?
Niecałe 20% cegieł do odbudowy Warszawy pochodziło z miast byłej Rzeszy. Z tego większość z Elbląga.
Większość cegieł, z których odbudowywano Warszawę, pochodziło z jej gruzów i prosto z cegielni

[landora]

No nie wiem - cegły dla Warszawy
W Poznaniu zawsze się mówiło (z pewną goryczą), że nasze cegły pojechały do Warszawy.
Skąd wiesz, że to mit?

[ola]

Na szczęście mnie na studiach nie uczyli z netu, tylko z bardziej wiarygodnych źródeł...
A to co się mówiło w Poznaniu to jeszcze bardziej wiarygodna rzecz. O czarnej wołdze też mówili?

Rozbiórki obiektów na terenach tzw. odzyskanych prowadzone były z powodów technicznych lub ideologicznych. W całym kraju rozbierano wszystko, co powstało w złotym okresie burżuazji, czyli II poł. XIX w. Pałace burżuazji, bogate kamienice. Władza ludowa nienawidziła eklektyzmu i stylów historycznych. A także śladów po niemieckim mieszkaństwie epok wcześniejszych. Jako powód podawano konieczność obdudowy stolicy. Tak pisano w prasie, takie transparenty ozdabiały pociągi. W ten sposób mieszkańcy łatwiej "łykali" rozbiórki. Chodziło o to, zeby wyczyścić teren a na tym miejscu wybudować wzorcowe osiedla robotnicze według projektów socrealistycznych.
Natomiast Warszawa była odbudowywana przede wszystkim z miejscowej cegły. Wiem, bo w dokumentach zachowały się kwity, a na murach widoczne są stemple z oznaczeniem warsztatu produkcji.

[landora]

Nie wiem, po co jesteś złośliwa, tę historię znam z opowieści dziadków, którzy mieszkali w Poznaniu po wojnie. To forum z kolei to forum zapaleńców, no wybacz, nie będę ryła po bibliotekach, żeby ich sprawdzać. Nie studiowałam historii, a zupełnie co innego, nie muszę tego wiedzieć i uczciwie się pytałam. Dzięki za odpowiedź, szkoda, że okraszoną złośliwością.
A obecnych mieszkańców Warszawy nie winię za nic, post o cegle był odpowiedzią na Twój post o tym, jak to Wrocław walczył po złej stronie.

[ola]

nie jestem złośliwa.
Prostuję tylko częsty błąd. Nie wiesz nawet jak częsty. 50 lat propagandy, plus niechęć do Warszawy ze strony ludzi z innych miast powoduje, że mit żyje w najlepsze. Nawet artykuł który podlinkowałaś odwołuje się do prasy i zdjęć z tamtego okresu. To tak, jakby pisać historię AK na podstawie akt ubecji z procesów. Może cięższy kaliber ale mechanizm ten sam.
W Warszawie po wojnie było tyle gruzów, że naprawdę nie było sensu wieźć pociągów z cegłami przez pół kraju. Z Muranowa nawet gruzu nie usunięto, tylko budowano wierzchem kolejna warstwę. Zresztą nie z cegieł, ale z pustaków uzyskanych z miału ceglanego.
Cegła gotycka użyta jest tylko w paru obiektach Starówki. Nie wiem, jakim cudem zmieściłoby się w nich 70% Wrocławia, caly Elbląd i Gdańsk.
Cegła od was pewnie gdzieś jechała. Trudno stwierdzić gdzie. Raczej nie do Rosji - to tez nie miałoby sensu.
Podejrzewam, że zbudowano z niej niejedną wioskę w okolicy, tak jak 30 lat później budowano z piasku wynoszonego z wielkich budów socjalizmu

[landora]

"Na szczęście mnie na studiach nie uczyli z netu, tylko z bardziej wiarygodnych źródeł...
A to co się mówiło w Poznaniu to jeszcze bardziej wiarygodna rzecz. O czarnej wołdze też mówili?"

Do tego się odniosłam, mówiąc, że byłaś złośliwa. Mnie też na studiach nie uczyli z netu, tylko że ja studiowałam co innego, nie jestem historykiem.

A za sprostowanie dziękuję, to ciekawe, co piszesz.

[landora]

Ach, i jeszcze chciałam dodać - oczywiście, że Wrocław walczył po stronie niemieckiej, przecież to było niemieckie miasto Breslau! Trudno za to winić dzisiejszych mieszkańców, prawda?

[ola]

tak jak trudno winić dzisiejszych mieszkańców Warszawy za wywóz dzieł sztuki z terenów Śląska...

[antyideal]

ola napisała:

> Kochana, nie wyjeźdzaj tu z Wrocławiem, bo to śliski temat.
> Wiesz dlaczego Warszawa w 80% była zniszczona w `44?
> A dlaczego Wrocław w dużej mierze przetrwał wojnę?
> Kto był po której stronie?
> No!

Ach, chciałam zasiac trochę fermentu w ten uładzony wątek
a moze i zaryzykowac lincz, by przekonac sie wreszcie jak to jest )
No ale z tym przetrwaniem Wroclawia
to tez nie do konca prawda, kochana
Owszem, wojnę przetrwał niemal w calosci,
ale w samej koncówce niestety, podobnie jak Warszawa,
obrócił się w 80% w ruinę, w głównej mierze dzięki Niemcom zresztą.
No i to stare polskie miasto przecież,
a że przechodzilo w obce ręce
to sprawka zakrętów historii, tylko i wylacznie...

polskie?

[papalaya]

uzasadnij? kiedy wchodziło w skład Polski?

[ola]

to jest też takie ideologiczne podejście do historii, wmówione przez 50 lat powtarzania dzieciakom w szkołach.
Śląsk był księstwem piastowskim, a Piast to Polak, nie?
No nie, ale co tam...

[ola]

>obrócił się w 80% w ruinę, w głównej mierze dzięki Niemcom zresztą

niestety, równiez wbrew legendom i komunistycznej propagandzie, Wrocław, Elbląg, Gdańsk czy Szczecin w przeważającej większości zniszczyli Rosjanie już po zdobyciu tych miast

[antyideal]

To rownież, zyją przeciez jeszcze ludzie, ktorzy o grabieżach, dewastacjach Rosjan mają wiele do powiedzenia. Nie jest to żadna tajemnica.

Ok, coś na zgodę :)

[antyideal]

www.youtube.com/watch?v=vVJ7yawwUkM

Warszawa - miasto Breslau ;)

[borys314]

No właśnie - sama jesteś brzydka!!

To prawda, Warszawa do najpiękniejszych miast nie należy, ale ma mnóstwo charakteru i mnie się podoba jej eklektyczny styl. Musimy pamiętać, że to miasto zbudowane na gruzach, odbudowywane w czasach socrealizmu, kiedy wszystko miało być użyteczne, nie piękne. Ale na przykład MDM czy Pałac Kultury są aż fascynujące w swoim stylu. Przyjrzyj się kiedyś rzeźbom i płaskorzeźbom MDM, pomnikom wokół PKiN.

Nie można porównywać Warszawy do Wrocławia. Zupełnie inna historia stoi za tymi miastami. Dobra, przyznam się - we Wrocławiu byłem tylko raz przejazdem i widziałem niewiele więcej niż dworzec kolejowy. Ale oglądałem albumy!.

"Warszawa" T.Love to świetna piosenka! Choć Niemen i tak będzie w moim sercu na pierwszym miejscu. A "Stacja Warszawa" Lady Pank jest jakaś nieudana...

[angazetka]

"Warszawa" T. Love'u jest cudowna. Piękny wyraz miłości "elementu napływowego" do stolicy.

[antyideal]

To prawda.
T.love to przeciez napływ z Częstochowy,
a tak pięknie potrafili oddac warszawski klimat.

[papalaya]

Bo to ten sam zabór

[olena.s]

Ja jestem Warszawianka z urodzenia i to miasto jest po prostu moje - z całym brudem i historią, ze skiepszczonym przez socrealistyczną odbudowę układem ulic. Element napływowy mi nigdy nie wadził - przeciwnie, jest potwierdzeniem witalności mojego miasta - choć zżymam się na tych, którzy się nie przemeldowywują, uważam, że to kompletnie nie fair ze względów podatkowych. No i trochę dziwnie to wyglądało, kiedy moje niegdysiejsze nowiutkie osiedle wyludniało sie kompletnie na święta. Niestety napływowi jechali wtedy do siebie. Ale ich dzieci są już u siebie na Powiślu, Bielanach, Białołęce, Mokotowie.

[rosapulchra-0]

Podpisuję się pod każdym Twoim słowem!

War-saw, Wroc-love ;)

[antyideal]

Styl Warszawy można, przy duzej dozie dobrej woli, nazwać eklektycznym
ale równie dobrze chaotycznym, pozbawionym ładu i składu..
Ok, ok, trochę prowokuję.
Mnie akurat elementy socrealistyczne, tak bardzo widoczne w okolicach chocby Pałacu Kultury, nie wzruszają, nic na to nie poradzę, żę zaraz staje mi przed oczami jak żywy
wujek Brezniew, towarzysz Gierek i radosne pochody pierwszomajowe
transmitowane przez telewizję ze stolicy...
....A straszliwie brzydki Centralny to inzynier Karwowski, ale to juz milsze wspomnienie ))
Oczywiscie, Warszawa to nie tylko socrealizm, jest wiele pieknych historycznych miejsc,
część juz poznałam, jeszcze wiecej pewnie dopiero czeka na to.
Sama mieszkam w okolicy gdzie co krok czlowiek potyka się o okruchy historii i
to ślady bardzo bolesne.
Trudno byc niewzruszonym, ale inaczej kocha sie miasto w ktorym spedza sie dziecinstwo,
a inaczej ktore zaczyna poznawac dopiero jako dorosly

A Wroclaw koniecznie odwiedz! sama rzadko i krotko tam bywam i z trudem juz czasem rozpoznaję, ale to raczej korzystne zmiany, bardzo prężnie się rozwija w ostatnich latach.

Co do muzyki - Niemen bez wątpienia wielkim artystą był i jego Sen o Warszawie to piękny utwor, ale jednak blizszy mojej nadal rokendrolowej duszy) jest T.love.
Wrocław nie doczekal sie zadnej sztandarowej piosenki o sobie, o ile wiem,
ale ma swietnego artystę, w klimacie bardzo wroclawskiego,
jak go słyszę, to niemal czuję, jak idę Świdnicką, potem przez Rynek....
i juz jestem prawie u siebie
www.youtube.com/watch?v=5-ffzuwsXJI

[a.va]

antyideal napisała:

> Mnie akurat elementy socrealistyczne, tak bardzo widoczne w okolicach chocby Pa
> łacu Kultury, nie wzruszają, nic na to nie poradzę, żę zaraz staje mi przed ocz
> ami jak żywy > wujek Brezniew, towarzysz Gierek i radosne pochody pierwszomajowe
> transmitowane przez telewizję ze stolicy...
> ....A straszliwie brzydki Centralny to inzynier Karwowski, ale to juz milsze ws
> pomnienie ))

To może zamiast Gierka i Breżniewa niech ci stanie przed oczami Bronek z "Domu" i jemu podobni młodzi ludzie, którzy odbudowywali Warszawę? Ja zawsze o nich myślę, kiedy patrzę na MDM albo trasę WZ i bardzo mnie to wzrusza.

Znasz Pragę? Byłaś kiedyś na spacerze na pełnej kafejek Francuskiej albo w Parku Skaryszewskim? Jeśli nie, to przy następnym pobycie idź koniecznie

[antyideal]

Ja swojej wyobrazni nic nie mogę rozkazac, wiec tym bardziej ktos inny nie moze jej
nakazywac co ma widziec

Mieszkam tu od wielu lat i widzialam juz mnostwo miejsc,
w towarzystwie przewaznie tzw.ehm.prawdziwych warszawiaków
wiec, że tak powiem, przewodników mialam profesjonalnych.
Odczucia mam jakie mam, z biegiem lat zdanie na temat Warszawy ewoluuje,
niewykluczone, ze za kolejnych lat iles osiagnę stan milosci absolutnej...

[a.va]

Nic ci nie nakazuję, po prostu podpowiadam.

[antyideal]

Dziekuje, na pewno skorzystam

[rosapulchra-0]

Ale że jak się nie doczekał?
A Pierwsza miłość to pies?

[antyideal]

Ou, nie znałam tego.
Ale juz się, dzięki Tobie, zapoznałam,
niestety

[rosapulchra-0]

Plosiem upsiejmie ;P

[borys314]

> inaczej kocha sie miasto w ktorym spedza sie dzie
> cinstwo, a inaczej ktore zaczyna poznawac dopiero jako dorosly

Otóż to. I stąd dla mnie Warszawa jest eklektyczna, a nie chaotyczna, a na płaskorzeźby MDM-u patrzę z zadartą głową i uśmiechem.

Ja po prostu...
Mam tak samo jak Ty
Miasto moje, a w nim:
Najpiękniejszy mój świat,
Najpiękniejsze dni,
Zostawiłem tam kolorowe sny.



Ja też mam duszę raczej rock&rollową, ale "Warszawa" T.Love nie jest tak wyidealizowana jak ta Niemenowska. Chociaż "zielony Żoliborz, pieprzony Żoliborz" funkcjonuje w moim języku.

> Sama mieszkam w okolicy gdzie co krok czlowiek potyka się o okruchy historii i
> to ślady bardzo bolesne.

Czyżbyś mieszkała na terenie byłego getta? To dla mnie taka właśnie okolica pełna bolesnych śladów przeszłości. Ulica Próżna to jedno z moich ulubionych miejsc w Warszawie. Szkoda, że z roku na rok jest w coraz gorszym stanie.

Dla mnie Warszawa jest jak druga skóra. Mieszkam tu całe życie. Całe życie w jednej dzielnicy. Jedyna przerwa - pół roku na zagranicznym kontrakcie. Na początku było super, po 3 miesiącach zacząłem tęsknić - nie tylko za Warszawą, ale za Warszawą też. I nie potrafiłem tam zostać.

Słabo znam Janerkę, ale to dobra piosenka. Sympatia od pierwszego odsłuchania, a to rzadko się zdarza.

PS. Czy naprawdę można kochać miasto? Uwielbiam Warszawę. Ale kochać można tylko ludzi. Czy nie?

Dehnel

[borys314]

I jeszcze jedno. Ja myślę, że wybaczam Warszawie ten brud, brzydotę i zawichrowanie, bo przez cały czas pamiętam o historii miasta, które podniosło się z martwych. Stare Miasto jest makietą, Zamek Królewski ma 40 lat. Nie bez powodu. Próbuję patrzeć głębiej niż na to, co jest teraz przed moimi oczami.

Jeden z moich ulubionych wierszy o Warszawie:


Jacek Dehnel

Warszawa

Tutaj mieszkali. Tutaj przewracali strony
nut tang na cztery ręce i słuchali kronik

przez radiolę w fornirze ze złotej czeczotki.
Z pokoju do salonu powietrza przechodzi

panna Hela lub Pola w eterycznej sukni,
gdzieś była Felcia czerpie prosto z byłej studni,

a martwe dziecko martwe recytuje nazwy,
wsłuchując się w szelesty bluzki z ektoplazmy.

Tutaj, trochę na lewo od gałęzi lipy,
na środku dwupasmowej, szumiącej ulicy

był kredens, w nim łyżeczki. A dalej spiżarka,
gdzie, bezpiecznie w skorupkach, ułożono jajka,

gładkie i nakrapiane. Potem było życie,
nie było trzech pięter i były piwnice,

a tu, gdzie mnie próbujesz pocałować chyłkiem
odłamek właśnie trafiał trzyletnią dziewczynkę,

a tu, gdzie mnie próbujesz całować ukradkiem,
odłamek właśnie trafiał jej skuloną matkę.

[antyideal]

Również wiele wybaczam Warszawie, gdyz patrzę na nią przez pryzmat historii.
Moja Wola to dzielnica okrutnie dotknieta przez wojnę, tabliczki upamietniajace
rozstrzelanych sa wokól mnie, do Powazek kilka kroków, tuz obok inne piekne,
zabytkowe cmentarze.
Wzruszało mnie to, gdy zaczełam tu mieszkac, pochlonelam wiele ksiazek o Powstaniu,
takze o powstaniu w gettcie, teraz staram sie to przekazywac dziecku, bo
widze budzacą się w nim ciekawosc historii swojego miasta.
On się tu urodzil

[lillaj]

antyideal napisała:

Moja Wola to dzielnica okrutnie dotknieta przez wojnę, tabliczki upamietniajace
> rozstrzelanych sa wokól mnie

Tak, historia Woli jest straszna, losy mieszkańców podczas Powstania chyba najtragiczniejsze. Nie da się czytać wspomnień i opowieści o tym co wyprawiała tu banda Dirlewangera, a spacer Wolską to spacer od tablicy do tablicy. Akurat we mnie historia Woli budzi wściekłość na decyzję o Powstaniu, ale to nie temat na ten wątek.

Ja też mieszkam aktualnie wśród tablic na Młynowie, więc pozdrawiam sąsiadkę

[antyideal]

Tak, pytanie, czy Powstanie mialo sens to inny temat,
budzacy od zawsze wiele kontrowersji,
jednak oddawanie holdu powstancom i ludnosci cywilnej
to sprawa, myslę, bezdyskusyjna.

Juz teraz coraz rzadziej, ale jeszcze kilka lat temu zdarzalo mi sie,
bedąc np. w parku, nawiazywac rozmowe z mocno wiekowymi Warszawiakami
i wysluchiwac wojennych wspomnien, ciekawych, czasem wstrzasajacych.
Bezcenne zrodło.

Co do sasiedztwa - bardzo mi milo,
rownież pozdrawiam

[rosapulchra-0]

Trochę wyżej wrzuciłam fotkę tablicy pamiątkowej Antka Rozpylacza. O tę tablicę zadbali moi sąsiedzi, jak i coroczne spotkania z Powstańcami. Msza u św. Aleksandra na Pl. 3 Krzyży, potem uroczyste złożenie kwiatów pod tablicą, a potem spotkanie w pobliskiej kawiarni. Ludzie, którzy to wszystko organizowali, byli w porównaniu z Powstańcami młodzieńcami. Pan Piotr, świeć Panie nad jego duszą, organizował te spotkania z całym swoim sercem, a jego żona bardzo dbała o wygodę Powstańców i oprawę tej uroczystości. I choć dziś, ona chora zjedzona przez raka, a jego już nie ma, to nadal są te coroczne spotkania, a poziom ich taki, że niejeden korpus dyplomatyczny mógłby się od nich uczyć.

[pade]

Ja Ci dam Breslau!
Jak tak można! Jestem oburzona.
Nie byłeś jeszcze we Wrocławiu? Albumy, phi, weź sobie Warszawę w albumie obejrzyj, czujesz jakis klimat?
Zapraszam do Wrocławia w takim razie. Gościłam juz u siebie kilku młodych ze stolycy Wyjechali zachwyceni.
A ostatnio jechałam sobie do pracy, autobusem. Usiadł koło mnie bardzo elegancki starszy pan i zagail rozmowę. Zachwycał się nasza nową ulicą, ponoc jedna z niewielu w Europie, głównie w Brazylii takie są (osobna ulica dla autobusów, nie bus pas). Mówił, że jest architektem, zajmuje się głównie zagospodarowaniem przestrzennym, więc chyba wie co mówi, ewentualnie ja mogłam coś przekręcić bo to nie moja działka. No i prawie na koniec rozmowy przyznał się, że jest z Warszawy, przyjechał na konferencję. Pytam, czemu tak jakoś ze wstydem o tym mówi, a on, że warszawiaków się nie lubi...Nie wiem skąd ta opinia?

[antyideal]

Ech, no wlasnie, nie chciałam wchodzic w kwestie odmiennosci mentalnej
ludnosci jednego miasta nad drugiego, ale w sumie, jak juz padło..
Mam takie wspomnienie z ciązy, chodzilam sobie z tym wielkim brzuchem po Warszawie,
no chodzilam, chodziłam, czasem ktos ustąpil miejsca w kolejce, czy autobusie, czesciej nie...
Pod sam koniec ciazy pojechalam do Wrocławia, a tam...wsiadam do prawie pustego tramwaju, a tu i tak 3 osoby sie zrywają i chcą mnie sadzać na swoim miejscu.
Wysiadam, a tu jakas obca pani podchodzi i składa życzenia szczesliwego rozwiazania.
Za chwilę miły bezdomny z usmiechem mowi " wszystkiego najlepszego dla syna, bo to syn bedzie, prawda?" (faktycznie!).
W kolejce w urzedzie tez mnie wepchnięto na początek.
Wyjechałam w stanie szoku, omal przez to przedwczesnie nie urodziłam
W Warszawie jednak tego nie ma, ludzie są bardziej zamknięci wobec siebie

[borys314]

Powiedziałbym, że to uogólnienie, ale nigdy nie chodziłem w ciąży, więc nie wiem. Nasze drogi się najwyraźniej nie skrzyżowały, bo ja zawsze puszczam przodem ciężarne.

[antyideal]

Może nieco uogólniłam ale ziarnko prawdy w tym jest.
Chocby dlatego, ze Warszawa to jednak, jak na warunki polskie,
moloch (brzydkie słowo) i ludzie tu funkcjonują trochę inaczej
niz w mniejszych skupiskach.

[borys314]

Breslau to przez Marka Krajewskiego! On odkurzył tę nazwę.

Wiem, że nieobecność we Wrocławiu to ogromna luka w wykształceniu (stąd ta próba rekompensowania albumami. Nie mówiąc o tym, że od lat wybieram się na festiwal filmowy choćby na weekend. I dziecko też powinienem tam zabrać. Więc na pewno się wybiorę, tylko znając mój sposób planowania, zajmie mi to ok. 2 lat.

> Zapraszam do Wrocławia w takim razie. Gościłam juz u siebie kilku młodych ze st
> olycy Wyjechali zachwyceni.
Dziękuję, ale ja nie jestem młody, więc się nie łapię.

> Pytam, czemu tak jakoś ze wstydem o tym mówi, a
> on, że warszawiaków się nie lubi...Nie wiem skąd ta opinia?

No nie lubi się, nie lubi. Przynajmniej na początku, zanim roztoczą swoje niewątpliwe wdzięki. Po prostu reszta kraju jest nietolerancyjna.

[pade]

I dziecko też powinienem tam zabrać.
Za dwa lata to już nie będzie dziecko

> Dziękuję, ale ja nie jestem młody, więc się nie łapię.
>Męska odmiana kokietki to kokiet ?

[borys314]

> >Męska odmiana kokietki to kokiet ?

Tak!

> Za dwa lata to już nie będzie dziecko

Dla mnie to zawsze będzie dziecko. Już teraz niby nie jest, a dla mnie jest.

[pade]

perfekcyjny prokrastynacyjny kokiet, nieźle

chmiel nie pomaga?

[borys314]

> perfekcyjny prokrastynacyjny kokiet, nieźle

Trzy słowa, a cały ja.

> chmiel nie pomaga?

Przekonamy się - jeszcze nie wziąłem. Kto się kładzie spać przed pierwszą?! Na emeryturze póki co nie jestem.

[kocianna]

Ja wrócę. Jeśli nie na stałe, to najazdami będę wracać - na rok, pół roku. Warszawa jest taka nieduża, taka przytulna, wszędzie jest blisko, a jednocześnie jest wielkomiejska i mnóstwo się w niej dzieje. I miałam szczęście za męża wybrać sobie warszawiaka z korzeniami sprzed PW, varsavianistę z zamiłowania, który mi pokazał takie jej zaczarowane perełki, o których normalny "element napływowy" pojęcia nie ma...

[a.va]

Jakie?

[wpak]

Ja tez tęsknię, nie za Warszawą ale za Polską.

[kocianna]

niektore dla mnie, elementu naplywowego, byly odkryciem: np aula Politechniki. W niektore zabierał mnie mąż: jakiś nieoczekiwany witraż na klatce schodowej starej kamienicy, jakieś praskie podwórko z kapliczką, kawałeczek secesji w otoczeniu bloków. Najbardziej zaś lubimy ewangelickie cmentarze na Białołęce, tylko tam jest trochę niebezpiecznie, bo teren nie do końca sprawdzony przez saperów.

[a.va]

Aulę znam, cmentarzy nie, ale trochę mnie nastraszyłaś tymi saperami. To możliwe, żeby tak było?

[kocianna]

Parę lat temu znaleziono niewybuch pod chodnikiem przed główną bramą szkoły na Choszczówce. Regularnie wykopuję granaty u teściów w ogródku, uprawianym wszak od 70 lat. A co dopiero mówić o jakichś zapomnianych cmentarzach wśród chaszczy...

[a.va]

O rany, naprawdę regularnie wykopujesz granaty? Może ktoś tam ukrył składzik? I co z nimi robisz?
To sobie odpuszczę ten cmentarz, trudno.

[default]

Granaty (czy raczej pociski do katiuszy) regularnie wykopywaliśmy i my, i nasi sąsiedzi podczas budowy domu. Białołęka w okolicach Płochocińskiej. Teraz ktoś się obok nas zaczął budować - i też wykopał, w zeszłą sobotę byli saperzy z Modlina.

[ola]

znasz cmentarz choleryczny na Pradze?
Ma taki klimacik, że by ci się spodobał

[a.va]

Nie wiem, jak Kocianna, ale ja nie znałam, dzięki.

[ingusionek]

A za czym tu tęsknić?
Obsrane chodniki i spaw co krok!!!!

[wpak]

No na tym to polega , ze jest niewytłumaczalne.

[olena.s]

Antoni Słonimski
Rozmowa z rodakiem

Stary Żyd mnie zapytał koło Jaffskiej Bramy:
- Ogród Saski jest jeszcze? Ciągle taki samy?

Jest fontanna? Przy wejściu od Czystej ulicy,
Tam sklep z wodą trzymali dawniej cukiernicy.

- Wszystko jest tak jak dawniej: fontanna i kioski.
Tylko stoi tam jeszcze tam książę Poniatowski.

-Poniatowski! Polskie wojsko jak to się mówiło...
Nie wiem, jak tam teraz, dawniej dobrze było.

Ja jestem trochę słaby. Jak ja się poprawię,
Ja chcę jechać; ja pragnę zamieszkać w Warszawie.

Nawet mam tutaj kupca; jak się wszystko sprzeda,
To może będzie dosyć... Tylko syn mi nie da.

On bardzo wykształcony; też nazwisko Lewi,
Jak ja mówię o Polsce, on nic z tego nie wie.

Ja mu mówię, tłumaczę sam,jak tylko umiem:
"Przecież tam jest Warszawa!" To on nie rozumie.

[mea.may]

A mojej Warszawy już nie ma. Zniknęła. Odeszli ludzie, którzy tworzyli jej specyficzny klimat. Teraz jest to jeden wielki supermarket, pełen osiedli - gett, w których dobrowolnie zamknął się tzw."element napływowy" - ludzie, którzy są nastawieni wyłącznie na kasę, nie uznają w zasadzie innych wartości, pod.srywają się wzajemnie, dla których ulubioną rozrywką jest łażenie po centrach handlowych i kupowanie,kupowanie, kupowanie...na kredyt, na debet, na "chwilówkę", na co tylko się da, żeby było czym zaświecić w oczy sąsiadce z Pcimia czy Zadupia Wielkiego, jak się pojedzie na weekend odgrywać "miastowego".

[mea.may]

A warszawianką jestem z dziada-pradziada.

[angazetka]

No, przecież ktoś musiał zepsuć taki piękny wątek dzieleniem ludzi i pseudosocjologią

[gazeta_mi_placi]

Ale akurat ma rację.

[borys314]

Piękny popis ksenofobii, brawo!

Też jestem warszawiakiem z dziada-pradziada, ale co z tego? Warszawę tworzą wszyscy obecni mieszkańcy. Wielu spośród moich przyjaciół to - jak to nazwałaś - "element napływowy" i można się tylko cieszyć, że tak zdolni i zaangażowani ludzie właśnie tutaj przyjechali na studia i zostali, to wielka korzyść dla społeczności.

Ale nie ma co się rozpisywać - i tak zostaniesz przy swoich stereotypowych i krzywdzących poglądach.

[turzyca]

Wielu spośród moich przyjaciół to - jak to nazwałaś - "
> element napływowy" i można się tylko cieszyć, że tak zdolni i zaangażowani ludz
> ie właśnie tutaj przyjechali na studia i zostali, to wielka korzyść dla społecz
> ności.

Wsrod moich przyjaciol tez sporo takich bylo. Ale spotkalam tez mnostwo ludzi, ktorzy spiac na Tarchominie i pracujac na Sluzewcu zapluwali sie, jaka ta Warszawa brzydka i nie do mieszkania. Po czym okazywalo sie, ze w ciagu 5, 8, 10 lat zycia w Warszawie nie widzieli nawet dziesieciu z tysiecy miejsc, ktore powoduja, ze do Warszawy sie teskni. Nie zadali sobie najmniejszego trudu, zeby to miasto oswoic, nie spedzili dobrowolnie nawet pol weekendu. Warszawianie...
Swoja droga przez nich wlasnie obiecalam sobie, ze kazde nowe miasto w moim zyciu bede sobie "adoptowac" - i slowa dotrzymalam, w ciagu pol roku mialam w moim nowym miescie juz najlepsza lodziarnie i ulubiona trase spacerowa i pare magicznych zakatkow. I na pewno w kazdym kolejnym miescie zglosze sie raz na wycieczke turystyczna i raz poprosze kogos, kto to miejsce kocha, zeby mi pokazal dlaczego.

[ola]

To prawda, że Warszawę kocha się tym bardziej im więcej się o niej wie.

[borys314]

Tak, na pewno są takie przypadki, ale nikogo do niczego nie zmusimy, a żyjemy w wolnym kraju - i każdy ma święte prawo żyć i pracować w Warszawie. I na nią narzekać, choćby niesłusznie, czy bez wszystkich danych. My - osoby mieszkające tutaj od pokoleń czy/i uwielbiające to miasto - nie mamy do niego większych praw niż inni.

A Twoja postawa jest jak najbardziej słuszna. Też uważam, że trzeba oswajać nowe miejsca - wtedy się też najwięcej czerpie z pobytu.

[joxanna]

Ja jestem warszawianką w drugim pokoleniu. Dla starych warszawiaków żadna ze mnie warszawianka. Ale wiesz co lubię? Że to miasto jest nieśmiertelne. Że się odradza, że przyjeżdżają nowi ludzie, że czuć jakąś taką energię. Że dużo tu jest możliwe.

Ale moja ulubiona okolica to Stara Ochota.

[rosapulchra-0]

Ochota nie.. Choć też uwielbiam Ale Powiśle.. Marzenie po prostu Stare Miasto, ulica Stara - najpiękniejszy zakątek..

[ola]

miałam kiedyś wycieczkę nowojorskich Żydów. Panie kazały wieźć się na Gęsią, gdzie za ich dzieciństwa sprzedawali najlepsze gęsi na czulent w Warszawie. A tam ani Gęsiej, ani gęsi

[hawa.etc]

Podepnę się pod Oleną, bo zatrzymałam się na dłużej przy jej poście. Ale odpowiedź ogólnowątkowa.

Też bardzo tęsknię. Za szerokimi ulicami, za zaniedbanym wybrzeżem Wisły, za Mostem Świętokrzyskim, za głównym kampusem uniwersyteckim, za pl. Konstytucji z jego socrealizmem, nawet za Ursynowem, który z betonowego ponurowiska stał się przyjemnym, zielonym osiedlem. Plac Bankowy, Żoliborz, wszystko...
Wiem, że wrócę, choć pewnie jeszcze nie teraz. Nigdy wcześniej nie myślałam, że można tak tęsknić strasznie za jakimś miejscem, normalnie nie jestem ani egzaltowana, ani sentymentalna. Raz kiedyś zobaczyłam na YT filmik, w którym ktoś pokazał przypadkiem Dworzec Śródmieście (tak, ten brudny, obsikany i straszny) i normalnie się rozpłakałam. Dziwnie działa ludzki mózg... Zaraz sobie włączę Niemena

[undoo]

Zgadzam sie. Maniakalnie slucham Tilawu, to taka warszawska piosenka Prawdziwa jak moje miasto.
Warszawa nie jest sliczna i nie jest uladzona, ale ma charakter, pazur i odwage. Jak zadne inne miasto na swiecie.

Trzeba wiedziec, gdzie patrzec w Wwie, a moze zobaczyc prawdziwe perelki, mozna sie bardzo zdziwic, bo czasem nawet pozornym przypadkiem rzadzi jakas pokrecona zasada, jak chocby z MDMem i kosciolem na pl Zbawiciela. Nawet prozaiczny nasyp z piasku porosniety trawa okazuje sie pozostalosciami fortyfikacji carskich.

[ola]

>Nawet prozaiczny nasyp z piasku porosniety trawa okazuje sie pozostalosciami fortyfikacji carskich.

albo nawet zygmuntowskich

[rosapulchra-0]

Mój ojciec robił furorę wśród znajomych, opowiadał o Warszawie barwnie i gorzko. Ludzie słuchali go z otwartymi ustami i zawsze prosili o więcej.
Mam w sercu wiele obrazów Warszawy namalowanych przez mojego ojca. Jego też mi bardzo brakuje.

[lillaj]

Rosa Śródmieście to też moje miejsce. Koszykowa ta od pl. Konstytucji do pl. Na Rozdrożu, Marszałkowska, al. Ujazdowskie, Powiśle, Kredytowa, gdzie mieszkałam kilka lat i wspominam najmilej, mój Ogród Saski. Dwa lata temu przeprowadziłam się na Wolę i choć ją lubię to Śródmieście kocham najbardziej na świecie. Na szczęście praca też w Śródmieściu, więc bywam codziennie

[rosapulchra-0]

I masz córkę Matyldę!
Śródmiejska baba z ciebie! Ze mnie również

[lipsmacker]

Mieszkalam w Warszawie przez rok w 99r, w samym centrum i fajne mam wspomnienia. Od tego czasu bylam tylko przejazdem 6-7x i nie mialam czasu odwiedzac starych smieci, a szkoda. Niedlugo bede w Polsce ale znowu na krotko i juz zaczyna wygladac na to ze ewentualnie zjem z siostra cioteczna sniadanie na miescie po drodze na lotnisko

[chipsi]

A ja nie kocham. Nie lubię nawet. Tyle że ja hanyska jestem, wolno mi

[shellerka]

ja również kocham Twoje miasto i gdyby nie mąż i dzieci, na bank bym się do niego przeprowadziła

[jowita771]

Obecna Warszawa nie podoba mi się za bardzo. Ale jak widzę zdjęcia sprzed wojny albo Warszawę zburzoną po wojnie, to wyć się chce, że było tak pięknie, a już nie jest.

[lineczkaa]

Ja mam zupełnie odwrotnie
wysiadając na centralnym od razu mam ochotę przejść na druga stronę peronu, żeby wsiąść w pociąg powrotny do Gdyni.

[kolpik124]

Warszawa, średnio mi się podoba, jest taka...wschodnia. Mentalność ludzi też, może nie tyle w warszawie bo to teraz wymieszane, ale podwarszawskie okolice są...specyficzne.

Kongresówka wciaż odróżnia się mojej ukochanej Galicji. Bardziej swojsko się czuję w Koszycach czy Egerze niż w Warszawie czy Lublinie, nie wsponając o Białymstoku.

[redheadfreaq]

Oj, też kocham Z jej smogiem, wykopami i wiecznie pędzącym tłumem, ale z genialną komunikacją, parkami, podwórkami, osiedlami i Wisłą, przybierającą i opadającą w ciągu roku, pokrytą krą lub poranną mgiełką, sunącą leniwie lub huczącą w trakcie corocznych powodzi... I naprawdę fajnie i cieplutko mi się w środku robi, gdy patrzę na to, jak się rozwija, cywilizuje i pięknieje w oczach. Uwielbiam z roku na rok coraz bardziej kolorowych ludzi i coraz pełniejsze późną porą ulice.

Lubię na nią patrzeć

[hermenegilda_zenia]

Nie lubię, nie tęsknię. Przez 5 lat życia w Warszawie jak więzień co tydzień odliczałam dni do odjazdu mojego pociągu do Gdańska. I coby odeprzeć ataki, znam Warszawę b. dobrze, bo próbowałam się z nią zaprzyjaźnić, ale bez skutku - przyzwyczaiłam się do niej, ale nic ponadto.

[a.va]

Może po prostu nie masz z tego miasta dobrych wspomnień. Jeśli ktoś, mieszkając gdzieś, był szczęśliwy, to kocha to miejsce, nawet jeśli nie jest idealne.
Ja kocham całą Warszawę, ale te dzielnice, w których mi się mieszkało najszczęśliwiej - kocham najbardziej.

[redheadfreaq]

Mieszkam w Warszawie od urodzenia i tez przez pewien czas przechodziłam fazę "nienawidzę-tego-syfu"... dopóki nie zaczęłam chodzić własnymi ścieżkami, a nie tylko dom-szkoła-praca. Dzięki przyjezdnym znajomym zaczęłam poznawać bliżej jej historię, miejsca pamięci. Mam wrażenie, że w tym mieście jest jakiś pierwiastek nieśmiertelności - mimo tego, że została zrównana z ziemią w czasie wojny, mimo tych rzek krwi, które spłynęły jej ulicami - jest i tętni życiem.

[hermenegilda_zenia]

Nie, po prostu wyjazd do Warszawy uzmysłowił mi jak cudowne jest Trójmiasto. W Warszawie nie zdarzyło się nic traumatycznego, zwykłe życie, studia, ogólnie fajny czas, ale miasto jako takie niestety zupełnie do mnie nie trafiło.

[elaichi]

Ja też tęsknię, nie zawsze, ale jak mnie najdzie... Tym bardziej, że teraz udało mi się zdobyć "Rodzinę Muszkatów" - tam opisana jest Warszawa, której nigdy nie znałam, ale gdy czytam, to tęsknię bardzo.
Jasne, że różne mam wspomnienia. Ale beczkę soli z tym miastem zjadłam, a historia Warszawy szczególnie mnie ściska za serce.
I jeszcze przypomina mi się piosenka "Warszawo ma", która no, niesamowita jest.

[aniorek]

niestety, nie podoba mi sie ani troche, to prowincjonalne miasto udajace metropolie. ale to wylacznie moje, osobiste zdanie, do ktorego mam prawo.

[draconessa]

Mam tak samo jak Ty miasto moje a w nim... Bede tam juz pod koniec lipca i nie moge sie doczekac...