Pytanie do psiar - pięciolatek i pies

[zlotonaiwnych]

Czy pięciolatek jest dostatecznie duży na psa? Od pewnego czasu zastanawiam się nad zakupem, chciałabym, aby była to decyzja podjęta w pełni świadomie i odpowiedzialnie. Chcemy labradora, szczeniaka, jak najmniejszego. Czy pięciolatek nie zamęczy zwierzaka swoją "troskliwością"? Może jeszcze poczekać?

[hamerykanka]

Wszystko zalezy, czy ty jestes gotowa miec pieciolatka i szczeniaka w tym samym czasie. Czy bedziesz mogla wychodzic z nim co dwie godziny, zanim nauczy sie czystosci w domu? i to nie bedzie ubieranie siebie i dziecka, a piesek poczeka grzecznie z sikaniem-to bedzie sprint bo pies bedzie chcial JUZ NATYCHMIAST. Jesli masz dom z ogrodkiem bedzie latwiej, bo otworzysz drzwi i wypuscisz do ogrodka, ale w bloku?
Druga rzecza jest wychowanie dziecka-ze psa sie nie zamecza, nie ciagnie za ucho czy ogon, nie wsadza palcow do oka, ze pies ma swoje legowisko i kiedy tam lezy nie mozna do niego wlazic? Ze kiedy piesek je, nie nalezy mu przeszkadzac? Czy sama jestes gotowa na nauke szczeniaka, ze nie warczy sie na kogos dotykajacego miske z jedzeniem? ze szczeniak ma ostre mleczne zabki i bedzie gryzl wszystko i wszystkich, a oduczanie tego jest mozolne i zabiera duzo czasu i cierpliwosci? Ze szczeniak bedzie kradl i niszczyl zabawki dziecka, jesli nie dopilnujesz? I ze labki sa znane z pokladow energii i wymagaja duzo ruchu , bo inaczej zamieniaja sie w niszczycielskie tornada?
Sama musisz sobie odpowiedziec na pytania.
I mowi to osoba, ktora wprowadzila do domu dwa szczeniaki, gdy dziecko mialo 3 lata

Jak za posiadanie penisa będą przyznawać rentę, to ja będę wtedy honorować wyjaśnienia "czego ty oczekujesz, to przecież facet".by falka32

[anyx27]

Dziecko nigdy nie jest wystarczająco duże na psa. Psa kupują dorośli, dla siebie, nie dla dziecka. Zastanów się, czy labrador to dobry wybór. To pies, który potrzebuje dużo ruchu, aktywności, nie lubi siedzieć sam w domu. Gdy nie zapewni mu się odpowiednich warunków i pies się nudzi, niszczy wszystko w domu.

[aqua48]

I nie licz na to, że wypuścisz psa z dzieckiem na spacer, bo go normalnie nie utrzyma. Labrador jest bardzo silny i pełen energii. Na początku i Tobie będzie ciężko go ujarzmić, oduczyć skakania, lizania, przewracania dziecka. Mojego pięciolatka nawet młody jamnik zwalał z nóg jak zobaczył innego psa na spacerze, a dawaliśmy mu smycz do ręki tylko pod kontrolą i na chwileczkę, jednak parę razy przejechał parę metrów na brzuchu za psem..

[3-mamuska]

U nas ma być pies za 6-8 tygodni , młody labrador czekoladowy dla 5-latka.
Tylko ze ja mam świadomość ze pies to bedzie mój obowiązek, no i mam ogród , syn bedzie dawał jeść pod moim "okiem" będziemy chodzić do parku i bawić sie z psem.
To ja będę go uczyć , i chodzić do weterynarza.
Wiec to odpowiedzialność całej rodziny.
A czy dziecko bedzie męczyć psa, to zależy czy twoje dziecko to rozwydrzony bachor czy normalny fajny 5-latek ,któremu można wytłumaczyć ze pies to nie zabawka.

[opium74]

Mam 5 latka i bullterriera. Suka ma już rok. Wzięłam psa za wcześnie. Powinnam poczekać jeszcze 3-4 lata. Dobrze ze mam dom a nie mieszkanie bo bym chyba oświała.
Nie ma jakiś specjalnych problemów wychowawczych tylko głownie logistyczne.

[ola]

każdy wiek jest odpowiedni na psa, jeśli rodzic, będący jednocześnie przewodnikiem stada, właściwie ułoży hierarchię i ustanowi zasady, których musi się trzymac całe stado.
Jeśli ten warunek zostanie spełniony - niemowlę moze spokojnie pełzać wokół psa.
Jeśli nie - nawet nastolatek będzie miał problem z opanowaniem czworonoga, któremu będzie się wydawało, że wszystko mu wolno.

[amidala]

Oczywiście, że pies to doskonały pomysł. Myśmy wzięli szczeniaka gdy syn miał 4 lata, teraz ma 5 i pół i są super kumplami. Ale żeby było jasne: to dorośli mają psa, nie dziecko. My go wyprowadzamy, uczymy, układamy, pielęgnujemy, sprzątamy po nim (nie tylko naniesione błotko, ale i potrzeby fizjologiczne załatwiane na podłogę przez pierwsze miesiące, a potem okazjonalnie zwracaną treść żołądka - która gdy mamy szczęście ląduje na terakocie, gdy nie, to na kanapie np.)
Dziecko musi tylko ustalić swoją pozycję w stadzie w odniesieniu do psa, który już jako szczeniak będzie się starał zdominować osobniki słabsze. Z naszego doświadczenia wynika, że czterolatek już sobie da radę, chyba że ma głupie pomysły typu ciąganie psa za uszy, ogon, czy coś w tym rodzaju. W ostateczności to rodzice czuwają i ustawiają hierarchię w stadzie - za pomocą gazety, lub przysmaków, zależy od powagi awantury. U nas potrwało to kilka miesięcy i psiak nauczył się po pierwsze załatwiać na dworze, a po drugie, że ludzkie dziecko jest ważniejsze niż pies. Od tej pory jest sielanka i miłość ogromna.
Jednak pamiętaj, że to nie jest wcale oczywiste, że szczeniak labradora z zasady kocha wszystkie dzieci. Nie mamy akurat tej rasy, tylko kundla, ale znam kilka z codziennych spacerków i są to psy energiczne, żywe, niezmordowane i silne. Muszą mieć mnóstwo ruchu i kochają się taplać w każdej kałuży jaką napotkają. Zapomnij o czystym domu. No i są gryzakami strasznymi. Buty, zabawki, dywany, krzesła... Słyszałam już dziwne historie.
Jeszcze jedna rzecz: dojdzie do sytuacji, gdy dziecko podpadnie psu. Na sto procent. Skończy się to jakimś starciem i od waszej reakcji zależy jak będą wyglądały dalsze stosunki. Nasze dziecko nasze dostało zębem dwa razy. Raz gdy pies jako młody i przestraszony szczeniaczek zwinął się wreszcie do snu, a nasz synek dostał napadu czułości do pieska i chciał mu dać całuska, robiąc przy tym niezły hałas. Gwałtownie obudzony piesek zareagował jak pies i dziecko miało kreskę na wardze jeszcze przez tydzień. Pies został skarcony, ale dziecku tłumaczyłam długo dlaczego tak się stało i dlaczego nie wolno tego powtarzać.
Drugi raz drażnił się z psem zabierając mu michę, więc cóż... Obaj dostali ochrzan i więcej takich sytuacji nie było i nie będzie.
Niezliczone starcia zostały ucięte w zarodku dzięki mojej nieustannej czujności. Do tamtych dwóch doszło bo działy się w ułamku sekundy. Jednak jak mówiłam, po roku wszyscy wiedzą jak się należy zachowywać i jest pięknie. Mogę się wreszcie zrelaksować Ufam i dziecku i psu. Z dzieckiem łatwiej, bo jednak z roku na rok mądrzejsze.
I najważniejsza sprawa: ja pracuję w domu, mam wolny zawód, więc mogłam być przy psie non stop, uczyć, wyprowadzać, pilnować, włożyłam w to ogromną pracę, żeby paranoiczny kundelek, którego mama została przygarnięta w ciąży i przejawiała wszelkie oznaki maltretowanego psa (dużo przekazała szczeniakom - wszystkie są nerwowe i strachliwe), stał się normalnym psem rodzinnym.
Wybierz przyjaznego psa, ciapowatego i bez potrzeby dominacji i będzie dobrze.
Powodzenia!

[patunki]

Z wyprowadzaniem nie będzie problemu, mamy bardzo duży ogród, wokół lasy. Ale dałyście mi do myślenia, rzeczywiście, muszę się jeszcze baaardzo zastanowić.

[thegimel]

Po prostu odpowiedz na proste pytanie: czy sama chcesz mieć psa, czy będziesz miała czas żeby z nich wychodzić, czy będziesz miała czas, cierpliwość i umiejętności żeby go uczyć. Pięciolatek może ewentualnie psu porzucać piłeczkę, albo nałożyć karmę do miski.
Plus taki, że normalny pięciolatek nie powinien mieć już pomysłów w rodzaju wsadzić psu palce do oka, czy pociągnąć za ogon, co może się zdarzyć 1.5 letniemu dzieciakowi.