Szczęśliwe mamy

[dyrgosia]

Może mam pecha, ale ostatnio odnoszę wrażenie, że to forum samych smutnych
kobiet, poza nielicznymi wyjątkami.
Mam proźbę, odezwijcie się szczęśliwe mamy i podzielcie swoim szczęściem.
Ja do takich należę: mam dobrego partnera, zdrowe, udane dzieci,
satysfakcjonującą pracę, dobre stosunki z rodzicami i może tu Was zaskoczę z
teściową.
Mam nadzieję, ze jest nas więcej.
Pozdrawiam.

[krozy]

przyłącza się kolejna spełniona rodzinnie i zawodowo mamuśka ))

[dyrgosia]

Witaj.
Mam nadzieję, że będzie nas więcej.

[ewbal]

Hej, miło przeczytać o tym, że ktoś jest szczęśliwy. Ja też sie do takowych
zaliczam, ponieważ potrafię się cieszyć z tego co mam, a nie narzekać że czegoś
tam nie mam. A mam wiele...

Przede wszystkim kochanego, dobrego męża i mądrego, zdrowego, synka -
łobuziaka. Teraz czekamy na drugiego malucha i bardzo sie tym faktem cieszymy.
Na warunki materialne nie narzekam, na stosunki z rodziną również (także
teściowie tu się zaliczają). A teraz robimy remont naszego gniazdka i szalejemy
z kolorami na ścianach, co dodatkowo przysparza mi wiele radości.
Dodając do tego fakt, że mąż pojechał z młodym do parku puszczać latawce i dał
mamusi kilka godzin relaksu (zaraz zabieram się za ciekawą książkę), to... ach
nic juz nie trzeba dodawać.

Pozdrawiam
Ewa

[isma]

Hej, jestem szczesliwa!
Bo Miniatura wyszla tydzien temu ze szpitala, po miesiecznym pobycie.
Bo moj maz nie ma pracy, ale za to cudownie zajmuje sie nasza corka, a ja mam
prace, ktora lubie.
Bo mamy wlasne mieszkanie, chociaz malenkie, i chociaz wczoraj cos wylazlo spod
zlewozmywaka.
Bo sa ludzie, ktorzy nas kochaja.
Bo wiem, ze zycie zmienia sie, ale sie nie konczy ))))

[kruszynka301]

ja się wpisuję - od kiedy pamiętam, z maleńkimi przerwami jestem szczęśliwa, ale to wymika z nastawienia do życia, a absolutnie nie ze stanu posiadania (materialnego i niematerialnego), bo naprawdę różnie się mi w życiu układało - zresztą jak każdemu)

[lucasa]

ja tez szczesliwa. i to bardzo.
A

[le_lutki]

Hej,
to ja sie dopisze optymistycznie
Staralam sie wyksztalcic w sobie zadowolenie z tego, co mam i nawet sie udaje.
A ostatnio tak sie dobrze uklada, ze nie musze sobie juz
niczego "wyksztalcac"
- wkrotce dwa lata bardzo szczesliwego malzenstwa
- "wlasny" wymarzony i wysniony synek
- planowane na najblizsze miesiace splodzenie nastepnego, a potem jeszcze
jednego - synka albo coreczki oczywiscie !
- praca (meza i moja) ale takze perspektywa urlopu wychowawczego celem
wychowania stadka
- za dwa tygodnie przyjezdzaja moi rodzice, ktorych strasznie dawno nie
widzialam )
- pod koniec roku perspektywa przeprowadzki na samo poludnie Francji, ktore
bardzo lubie, i milo pomyslec, ze bede tam "u siebie" a nie tylko w week-endy i
urlop
- byc moze wakacje w sierpniu tylko we dwoje - nareszcie! Bedzie mozna w
spokoju splodzic nowego potomka
- to, ze moge sobie pozwolic na kilkakrotne podroze do drogiego Krakowa co roku
A z rzeczy waznych, ale mimo to drugoplanowych:
- nasze wlasne mieszkanie (kredyt)
- moje nowe autko (czerwone! )
- odnowienie kontraktu w firmie na kolejne 3 do 6 miesiecy, czyli tyle, ile
trzeba do przeprowadzki i do zmajstrowania kolejnego potomka tak, zeby nabyc
prawa do zasilku macierzynskiego - wszystko sie sklada.

Tyle szczescia naraz - czesto sobie mysle, ze sobie nie zasluzylam... I tym
bardziej jest cenne. Codzienne niepowodzenia (bo oczywiscie sa) przy tym bledna.
Pozdrawiam wszystkie emamy
ANia

[ms78]

ja tez jestem bardzo szczesliwa. mam kochanego meza ( ktory akurat jedzie do
warszawy do pracy- ale wroci jutro))), najukochanszego synusia ktory wlasnie
slodko pochrapuje w swoim pokoiku. mam ciekawa prace ( jestem jedna z
nielicznych kobiet ktore ten zawod wykonuja). i co by tu dodac. poprostu jestem
szczesliwa na maxa!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[dyrgosia]

Cieszę się bardzo !
Mój maluszek też już śpi, starsi oglądają z tatą Matrixa, a ja mam czas dla
siebie.....
Zobaczcie jak to miło poczytać, że komuś jest dobrze i jest szczęśliwy.
Pozdrawiam

[jotka34]

Witajcie
Ja też szczęśliwa mama czterech synów. Jestem z nich dumna, rosną i rozwijają
się dobrze, starsi dobrze się uczą. Mój mąż dzielnie mi pomaga w ich
wychowywaniu i jest dla mnie wspamiałym mężczyzną i przyjacielem. Niedawno
kupiliśmy własne mieszkanie i teraz spłacamy ogromne długi, ale się cieszymy,
że mamy własny kąt. Rodzina jest daleko, ale mamy tu przyjaciół. Z własnej woli
nie pracuję zawodowo, ale zajmuję się domem i dziećmi i czuję się spełniona. A
że żyję blisko z Bogiem, to wiem że On o wszystko się dla mnie zatroszczy, bo
tak właśnie jest.
Myślę, że wiele mam jest szczęśliwych, co nie znaczy że nie mogą mieć
chwilowych problemów.
Pozdrawiam wszystkie mamy.

[nulleczka]

Chętnie dołączę do tych szczęśliwych.
Mam cudownego, mądrego męża , który daje mi poczucie bezpieczeństwa, umie
wystonować moje chwiejne nieraz nastroje, pomaga mi w domu, zajmuje się dziecmi
i potrafi czasami byc bardzo romantyczny
Urodziłam i wychowuję dwójkę wspaniałych dzieci
Mogę chodzić po górach, słuchac ulubionej muzyki, tańczyc, czytać....
Mogłabym wymieniac jeszcze duzo powodów, dla których jestem szcęśliwym
człowiekiem, ale na tym poprzestane.

[flurcia]

Ja też jestem szczęśliwa: mam cudowną córkę i cudownego męża, kojającą mamę. Teściowa to osobny temat, staram się tym nie zaprzątać głowy. Nie narzekam na warunki materialne. Nie jest może lekko, ale przy odrobinie zaciśnięcia pasa, mogę sobie pozwolić na komfort bycia z moją Olą w domu (wychowawczy). Kocham być mamą i przebywać z córką. Szkoda tylko, że nie wszystkie mamy tak mogą.

[ms78]

zapomnialam jeszcze napisac, ze szczesliwa jestem bo zaczynam starania o
rodzenstwo dla mojego synka.
a od wrzesnia wracam do szkoly- to tez cudowne!!!

[sakada]

No - ja również nie mogę się nie dopisać

[anna_maria]

Ja też z tych szczęśliwych mam i kobiet w jednym: kochany synuś, fajny
facet,wszyscy zdrowi... czego można więcej chcieć ?

[andzia001]

)))
W takim razie i ja dopisuję się do listy szczęśliwych))))
Bo jestem przeszczęśliwa))

Wiele zależy od podejścia do życia..........

pozdrawiam cieplutko
Anka, mama Marcinka

[dyrgosia]

Tak, dla przypomnienia.....

[ania.silenter_exunruzanka]

Jestem szczęśliwą mamą kochanej córeczki i szczęśliwą żoną równie kochanego
męża.
pozdrawiam

[larenata]

Ja też należę do tego grona ) Mam cudowną córeczkę, cudownego męża i mamy
wspaniałe plany na przyszłosć ) Mieszkam sobie z teściami i jest w porządku.
Teściową mam super, teścia też, ale marzę o naszym własnym domku/mieszkaniu.
Nie narzekam jednak, bo teściowie są dla nas ogromną pomocą, a także
zwariowanymi na punkcie pierwszej wnuczki dziadkami. Jestem na macierzyńskim i
nie wracam w nowym roku szkolnym do pracy - chcę korzystać z każdej chwili
życia mojej Mai... Jestem szczęśliwa po prostu ))
Pozdrawiam!

[magda1711]

No u mnie też szczęście dopisuję )))Nie ma co narzekaćPozdrawiam wszystkie
szczęśliwe eMamy

[slonko12345]

Ja też tak mogę o sobie powiedzieć )) Wspaniała radosna córeczka, która sobie
teraz słodko śpi i kochany mąż. A poza tym tak samo jak larenata nie wracam do
pracy (czyli szkoły) od września i będę jeszcze rok w domu z moją Patrycją.
Czego chcieć więcej?
aha, no i w sobotę jedziemy nad morze... wreszcie prawdziwe wakacje!!!
Pozdrawiam
Marta.

[aleksandrynka]

To ja, szczęśliwa mama prawie ośmiomiesięcznego CUDOWNEGO, wymarzoneg synusia.
I jest jeszcze jego tata, cudowny, oddany, czuły partner i ojciec.
I nasze schludne, przytulne mieszkanko,
ukochane chociaż rozgrzebane studia (no, magisterka mnie trochę wkurza,
powinnam już być po, ale co tam...),
kochająca mama (czasem coś tam wtrąca, ale nie za wiele, bo się nacina),
oszalały ze szczęścia mój tata-dziadek,
świetny brat gimnazjalista,
teściowa sympatyczna i na dystans (marzenie!),
ładna dzielnica,
ładna pogoda (tylko nie na wakacjach ),
pieniądze do pierwszego,
basen w niedzielę,
pyszna pomidorowa,
róże na balkonie,
i tyle innych rzeczy!
ech, fajne to moje życie!

[dorotafrancis]

ja tez szczesliwa...

[evee1]

Ja tez, ja tez!! Jestem szczesliwa, ale jestem tez niespokojnym duchem
i ciagle gdzies pedze. A planow mam, ze ho, ho,starczy az do emerytury )).
Mam nadzieje, ze jedno drugiemu nie przeszkadza.

[ewa_mama_ani]

to ja tez sie wpisze
mam zdrowa, radosna coreczke
zdrowego i fajnego meza
wspanialych rodzicow
tesciowa-tez sie da zniesc
swieci slonko i juz za tydzien ide na urlop
pozdrawiamy E&A

[joasiiik25]

z mila checia sie dopisze do listy:
jestem szczesliwa,spelniona kobieta, wspaniala matka dla mojego synka i dobra
zona dla meze(oj czasami to bywa roznie),mam zdrowego syneczka i tylko to dla
mnie sie liczy

od kiedy zostalam mama czuje sie szczesliwa!!!!!

[dyrgosia]

[ligia76]

Też jestem szczęśliwa.
Kochany mąż, kochane dzieci, czego wiecej potrzeba

Pozdrowienia
Ligia

[sakada]

Generalnie mimo pewnych wcale nie błachych problemów - nie mogę się nie wpisać. Mam to co najważniejsze - kochającego niemęża, cudnego synka, dach nad głową.
Pozdrawiam szczęśliwe e-mamy

...te nieszczęśliwe również.

[sakada]

ups)) Już się wpisywałam. Przeoczenie. Sorrki

[dyrgosia]

sakada napisała:

> ups)) Już się wpisywałam. Przeoczenie. Sorrki
>

Nie ma ograniczeń co do wpisu szczęśliwych
Twój ponowny wpis świadczy,że nadaj jesteś szczęśliwa
tak trzymać

[j123]

mam to szczęście że równiwż mogę dopisać się do tego wątku. Pozdrawiam
wszystkie szczęśliwe i mniej szczęśliwe kobietki.

[marcysia51]

Ja też jestem szczęśliwa.Mam cudownego,przystojnego męża.Śliczne zdrowe
dziecko,finansowo jest jak jest.Teściów nie posiadam.Mam wspaniwłych
rodziców,którzy nam bardzo pomagają i jest prawie cudownie,brakuje nam jeszcze
2 pokojowego mieszkania i córeczki,ale z tym też damy sobie radę.Pozdrawiam
wszystkich szczęśliwych.

[joanna35]

Długo czekałam na ten wątek. 12.08 mój syn miał urodziny i podzieliłam się
radością z jego obecności w naszym życiu na forum "chore dziecko, strata
dziecka", na którym miałam nadzieję zakotwiczyć się na dłużej. Tak się jednak
nie stało, ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło - jestem tutaj i
bardzo mi się tu podoba. A że jestem szczęśliwą mamą pozwoliłam sobie
skopiować mój post, żeby się z Wami tą radością podzielić:
"Długo się zastanawiałam czy o tym pisać w nowym wątku (podczas odpowiadania
na wcześniejsze posty wspomniałam o tym parę razy), bo to takie osobiste,
prywatne i ....radosne, a bardzo nie chciałabym urazić uczuć innych mam,
które może inaczej do takiej manisfestacji uczuć osobistych podchodzą, ale
zaryzykuję i liczę na to, że osoby urażone mi wybaczą. Zaryzykuję, bo
rozpiera mnie miłość i...duma. Paweł kończy dzisiaj cztery lata. Nie były to
łatwe lata i moje uczucia do niego wcale nie były takie oczywiste, jak to się
niektórym wydaje, przeszłam przez rózne ich fazy, aż doszłam do....zakochania
w moim synu(miłość, taką spokojną, pozbawioną zachwytu odczuwałam już
wcześniej). Jest cudowny, mimo swojej choroby i związanych z nią
ograniczeń.Nie żałuję, ani jednego dnia z minionych czterech lat, a lekko nie
było. Nie wyobrażam sobie , żebym mogła bardziej kochać. Dwa lata temu
wpadłam na pomysł napisania książki o matce chorego dziecka w oparciu o
własne doświadczenia, trochę już mam i kiedyś przy okazji podzielę się tym z
Wami i poproszę o opinię czy pisać dalej czy dać sobie spokój, ale już
dzisiaj chciałabym przytoczyć fragment mojego listu do przyjaciółki, który
mówi chyba wszystko co chciałam powiedzieć, zamiast tego przydługiego wstępu:
Dwa lata później, luty 2004 - z listu do przyjaciółki:
„...) A jeżeli chodzi o „w życiu piękne są tylko chwile” to ostatnio dużo
ich doświadczam i stąd pewnie ta refleksja. Te chwile związane są z moimi
dziećmi, a zwłaszcza z Pawłem. Największe zadziwienie samej siebie przeżyłam
wczoraj - kiedy go usypiałam stwierdziłam, że on się coraz bardziej robi
podobny w reakcjach(to moje subiektywne odczucie) do Mateusza sprzed czterech
lat czyli zachowuje się tak samo jak Mateusz gdy ten miał mniej więcej rok. I
pomyślałam sobie, że Mateusz to taki francuski piesek(jeszcze zanim
skończyłam myśleć zaczęłam mieć moralnego kaca), a Paweł to Sama Radość.
Właśnie taka, pisana z dużych liter. We mnie dokonał się ogromny skok
uczuciowy, bo do pewnego czasu uważałam i dawałam temu wyraz w listach do
moich koleżanek, że Mateusz jest moją Wielką Radością, a Paweł Wielką Troską,
później w miarę upływu czasu przestałam sobie tym zawracać głowę – do
wczoraj, kiedy to wpadłam w pewnego rodzaju szok, niewielki bo niewielki, ale
jednak. A jak już ochłonęłam z wrażenia to pojawiła się wielka, przeogromna
radość. Coś się zmieniło – na lepsze – i to tak bardzo cieszy. Ta zmiana
dotyczy naszych (tak, tak, moja droga męża też)kontaktów z
Pawłemi ...radości, jaką z nich czerpiemy właśnie.
Nie wiem jak Paweł rozwija się pod względem umysłowym – to znaczy nadal bez
rewelacji, ale jego kontakt z nami na poziomie emocjonalnym stale się
pogłębia – żebyś Ty widziała i czuła, jak on mnie delikatnie głaszcze po
ręce, albo po włosach, a jeszcze całkiem niedawno to było nie do pomyślenia.
Nie do pomyślenia była nie tylko delikatność, ale i jego inicjatywa w
wykonaniu tego ruchu.
Paweł jest cudowny. Boże, to idiotyczne, ale ja od paru dni czuję jakby on
dopiero się urodził i mnie zachwycił - jak on uwielbia się przytulać, jak
reaguje na przytulenie całym sobą, jak się całym sobą cieszy i ...jaki jest
śliczny, misiaczek najdroższy. Kocham to dziecko obłędnie. Kocham Mateusza,
ale ta miłość do Pawła jest mocniejsza a na pewno inna. I ta inność nie
wynika z jego choroby – z tego też nagle zdałam sobie sprawę – nie, ja go
kocham jak moje dziecko, po prostu, bez rozgraniczania na chore i zdrowe. W
końcu nie kocham Mateusza za to, że jest zdrowy. W każdym razie z powodu
Pawła mam ochotę tańczyć i śpiewać. „Nosi” mnie, po prostu.(...).

Pozdrawiam serdecznie.Asia

[beata32]

Ło rety ...

Kolejna taka lista, nienadążam się wpisywać

Drygosia, a swoją drogą to chyba normalne, że pisze się o swoich problemach, bo
wtedy najbardziej potrzebujemy pomocy, rady czy wsparcia.

A we szczęściu samemu spokojnie możemy się nurzać i nie ogłaszać tego wszem i
wobec (zwłaszcza że w naszym kraju nie jest to często dobrze przyjmowane)

Pozdrawiam

[dyrgosia]

beata32 napisała:

Drygosia, a swoją drogą to chyba normalne, że pisze się o swoich problemach, bo
>
> wtedy najbardziej potrzebujemy pomocy, rady czy wsparcia.
>
> A we szczęściu samemu spokojnie możemy się nurzać i nie ogłaszać tego wszem i
> wobec (zwłaszcza że w naszym kraju nie jest to często dobrze przyjmowane)
>
> Pozdrawiam
>

Właśnie tak to jakoś w naszym kraju się utarło, ale moim zdaniem trzeba to
zmieniać.
Jasne,że pomoc w smutku i rada, ale dzielmy się też tym co dobre, tym co nas
cieszy, tym co nam się udało, nie ma w tym nic złego, a jak przyjemnie
posłuchać, że komuś jest dobrze...

[beata32]

Jasne, zmieniajmy!!! jestem za!!!

Proponuję pierwszy drobny trening na pytanie 'Co słychać?' nigdy więcej nie
odpowiadamy 'Stara bida'.

Pozdrawiam radośnie (mimo pierwszego dnia w przedszkolu)

[yenna_m]

jestem bardzo szczesliwa

[jagienkaa]

ja jestem bardzo szczęśliwa, choć co kilka miesięcy mam chwile zwątpienia ale
to mija
mam kochanego, zdrowego synka
mam męża którego kocham codziennie bardziej i on mnie kocha bardzo
mam super rodzinę
nie jestem maszkaronem, ani głupia, idę na studia
mnie miłość uczyniła szczęśliwą, a już Dominik dopełnił moje szczęście

[danka24]

Wpisuję się - jestem BARDZO szczęśliwą mamą ))