Pani magister mama

[przeciwcialo]

Czy są tu mamy które kariere zawodową i dyplom schowały do szuflady. Miałam
na studiach koleżankę która chciała byc tylko mamą a dyplom mieć dla
satysfakcji. Dla mnie to nie jest brak ambicji ale inny sposób realizowania
się. Ja pracuję, mam dwoje dzieci ale pewnie po trzecim rzuciłabym pracę na
rzecz eytetu w domu przynajmniej na trzy lata. Pozdrawiam- Ela.

[mamania]

to ja się zgłoszę
ma dyplom magistra, byłam stypendystką, znam dwa języki obce, po studiach
dziennych - już pracując skończyłam studia podyplomowe, a po macierzyńskim nie
wróciłam do pracy i tak już drugi rok siedzę, nie bez przyjemności, przyznam
się
i niby wiem, że powinnam iść w końcu do pracy, bo jednak jedna pensja w domu,
to trochę za mało, ale tak mi szkoda tracić te pierwsze uśmiechy, kroczki,
słowa i pierwszą samodzielnie zjedzoną zupkę
codziennie maszeruję na spacer, robię zakupy, gotuję obiad z uśmiechem na ustach
składam pranie
i naprawdę jestem szczęśliwa
spadek ambicji? czy kolejna ogłupiała mamuśka

[madeyowa]

Jestem po studiach magisterskich, które skończyłam z wyróżnieniem, a od 4 lat
siedzę z dzieciakami na urlopie wychowawczym. Od pażdziernika zamierzam
kontynuować naukę na studiach podyplomowych. Przy okazji wyrwe sie na trochę z
tego domowego kieratu.

[kocianna]

Ja niby pracuję (mamą będę w styczniu), ale poważnie myślę o macierzyńskim - w
Warszawie na opiekunkę wydam 2/3 swojej pensji ze szkoły, a to chyba nie ma
sensu. Praca w szkole też zresztą jest poniżej moich kwalifikacji, z
wykształcenia jestem tłumaczem konferencyjnym dwóch języków, ale żeby pracować
w zawodzie musiałabym zrezygnować z etatu - a przy dzidzisiu lepiej chyba mieć
jednak tą ciepłą budżetową posadkę. Ale kiedy maleństwo podrośnie, to kto
wie... w końcu tłumaczyć pisemnie też potrafię i często to robię, więc mogę
sobie pracować spokojnie w domu.

[jasmina251]

skończyłam studia 2 lata temu i siedze sobie z moją Julią >Sama chciałam ją
wychować ale ona od września idzie do przedszkola a więc ja chce iść do
pracy.Mam nadzieję ze ją znajdę .Cieszę sie że jestem z Nią ja (a raczej
byłam ) przez te 3 lata i nie żałuje

[erinaceus]

Skończyłam dwa kierunki studiów na UW (z wyróznieniem), popracowałam 4 lata i
zostawiłam fajny etet, zeby posiedzieć z moją córcią. Wydaje mi się, ze jestem
szczęśliwa,tylko czasem z nostalgią przeglądam gazetę - pracę. No i strasznie
meczą mnie podejrzenia, że skoro siedzę w domu,to widocznie głąbem jakimś
jestem - jakby mądre, wykształcone mamy nie mogły chciec sie zatracić w swoim
macierzynstwie

[evee1]

Ja co prawda pracuje, ale moja ciotka siedzi w domu z doktoratem z
psychologii i jest szczesliwa. Dobra musiala chyba byc, bo wykladala
psychologie na medycynie.

[bodzio9]

Ja skończyłam studia w tym roku. Jestem 4 rok z dzieckiem
(macierzyński+wychowawczy). Teraz stoję przed decyzją - drugie dziecko, czy
zmiana pracy (studia nie były związane z moją obecną pracą, w której
przepracowałam od 1995 r.). Jakoś ciągnie mnie do drugiego dziecka. Nie żałuję,
ani trochę,że byłam na wychowawczym zamiast iść do pracy, bo nikt nie miałby
tyle cierpliwości do dziecka, co matka, i nikt nie odpowiadałby tak
niezmordowanie na wszystkie jego pytania, a to uważam ważne, bardzo ważne. Ja
też wiele nauczyłam się od mojego dziecka, nauczyłam się patrzeć na świat jego
oczami i pojmować świat kategoriami dziecka. To zupełnie inny świat, niż
dorosłych...

[wieczna-gosia]

juz jako mama robilam mature i studia. teraz robie sobie doktorat.
I od 13 lat moim glownym zawodem jest rozsadzanie kto kogo kopnal i dlaczego,
tlumaczenie ze slimak tez czlowiek ) i meczyc go nie nalezy, wstawiania dwoch
pran dziennie, uczenie grania "wlazkotka" na roznych instrumentach itp.
Posiadam jeszcze rozne zajecia poboczne za niektore mi nawet placa co mnie
lekko dziwi )

[mama_szefusia]

Ja magisterkę zrobiłam z szefusiem w brzuszku. W międzyczasie były jeszcze
studia podyplomowe. Teraz męczę doktorat, a z Jasiem siedziałam trzy lata w
domu. Było fantastycznie, niestety chłop już duży, idzie do przedszkola, a mama
do pracy.

Pozdrawiam
Ola

[joasiiik25]

moim mazeniem jeszcze na studiach byla praca z trudna mlodzieza lub
wychowywanie wlasnego ukochanego szkraba...wybralam to drugie ale marze dalej o
pracy w domu dziecka jako pedagog lub wychowawczyni...wiem,ze najblizsze 2 lata
spedze w domku z dyplomem dla wlasnej satysfakcji

[kaska1973]

ja jestem mama dwojki wspanialych chlopakow polroczny i piecioleatek. Zaraz po
studiach zaczelam prace i zaszlam w ciaze wiec zarowno po pierwszym
macierzynskim jak i teraz wrocilam do pracy. Fakt dzieci rosna, czas leci ale
nie sadze zeby poswiecenia 7 godzin dziennie na prace spowodowalo jakies braki
w ich wychowaniu. Kolpoty mam jak i inne mamy siedzace w domu tyle tylko ze nie
wiem co to znaczy wolna chwil , spie max 5 godzin i nie ogladam telewizji.
Kazda wolnachwile po pracy spedzam z dziecmi i patrzac na starszego ktory majac
5 lat bardzo chetnie bawi sie z rowiesnikami powoli przygotowuje sie do roli
mamy obserwatora ktora to rola czeka kazda z was jak dzieci podrosna. W
dzisiejszych czasach trudno o prace wiec jej porzucenie mogloby sie zle dla
mnie skonczyc i nie pomoga moje 2 fakultety jesyki i inne umiejetnosci a za 15
lat ja obaj chlopcy beda mieli juz swoje panny to ja sie bede miala gdzie
realizowac zawodowo i zarabiac na ich lepszy start w zycie. Wiele razy czulam
sie winna zostawiajac ich z Babcia ale moze kiedys ja tezbede szczesliwa babcia
i bedzie mnie stac na wczesniejsza emeryture
Pozdraiwma wszystkie pracujace mamy i te siedzace w domu tez krotka konkluzja:
to ie siedzenie godzinami z dzieckiem ale wydajne siedzenie z dzieckiem
przynosi odpowiednie efekty 3majcie sie

[le_lutki]

Hm, ja jestem mama z magisterium (studia skonczone w przyspieszonym tempie),
potem mialy byc doktoranckie ale zmienilam zdanie w ostatniej chwili i
wystartowalam do konkursu w MSZ-cie, droga ktorego zostalam wybrana wraz z 14-
oma innymi osobami do odbycia stazu a nastepnie zrobienia calej od podstaw
kariery dyplomatycznej (moja specjalnosc: Bliski Wschod). Pasjonowalo mnie
to... Jednakze poznalam mojego przyszlego meza. Odsunelam poczatek aplikacji o
rok (zgodzili sie) - jeszcze sie wahalam... Po roku wyslalam ostateczna odmowe.
Sprawa byla postawiona jasno: ZWLASZCZA w przypadku kobiety, jesli chce sie do
czegos dojsc w tej "branzy" to minimum pierwsze 10 lat musi byc poswiecone
pieciu sie po szczeblach, zeby nie skonczyc jako trzeci sekretarz ambasady a
Addis Abebie np. I tak sobie pomyslalam: jaki facet bedzie za mna jezdzil po
swiecie, w inny kat co cztery lata, z czego bedzie zyl (czy ja go bede
utrzymywac?), kiedy mi zrobi te moja wymarzona trojke dzieci? A jesli juz
sie "ustawie" to co przede mna zostanie w 45tym roku zycia na przyklad? No i
dylemat rozwiazal sie sam Wyjechalam do Francji, wyszlam za maz i mam moja
rodzine. Nie zalowalam jak dotad ani chwili.
Pozdrawiam

[wieczna-gosia]

le lutko to poniekad kariere w dyplomacji zrobilas... w koncu inna kultura, te
sprawy...)