nieśmiałe dziecko

[duzapanna]

Witam, mam taki problem z córką. Ma 5 lat i jest bardzo nieśmiała. Głównie w stosunku do mężczyzn. Wstydzi się podać rękę na przywitanie, gotowa się rozpłakać. Jak wujek chce dać buziaka na przywitanie, to się chowa, ucieka. Jak tata daje buziaka to sie wyciera z obrzydzeniem. W stosunku do kobiet raczej nie jest taka nieśmiała. Nie wiem, co sądzić o tym. Widzę, że ona sama się z tym męczy, bo są mężczyźni w rodzinie, których lubi (jak właśnie wujek jeden czy drugi), chętnie by podeszła jak inne dzieci, ale wstydzi się.
Byłyśmy u psychologa, ale kobieta powiedziała, że wszystko jest ok, mała dobrze sie rozwija, jest inteligentna. Z psycholożką chętnie rozmawiała.
Ktoś mi powiedział, że to dlatego, że ja jestem "niedotykalska", że ona się ode mnie uczy wzorców. Nie wiem, co o tym sądzić

[gryzelda71]

I tobie to przeszkadza,że dzieciak nie buźkuje z wujkami?

[duzapanna]

Chodzi mi o rodzaj jej reakcji. Przyjezdza wujostwo, inne dzieciaki w podobnym wieku lecą sie przywitac, rzucają na szyje. Te buziaki to nie jakieś oślizgłe jak tu niedawno pisano tylko takie zwykłe, cmog cmok w czoło czy policzek. A ona sie brzydzi, wstydzi i boi. Zresztą nie tylko o buziaki chodzi. Czasem o rękę na powianie. To dotyczy obcych ale i najblizszych osób w rodzinie.
Z tymi bliskimi córka lubi rozmawiać, ale zawsze w odległości, żeby nikt jej czasem palcem nie tyknął.
Córka nic nie musi, nigdy uwagi nikt jej na nic takiego nie zwrócił, ale martwi mnie, bo to wygląda na jakieś traumatyczne dla niej
A nie rozumiem skąd się to mogło wziąć.

[gryzelda71]

Po mamusi
Pisałaś ześ niedotykalska.

[duzapanna]

Tylko że dziecko tęskni za kontaktem. Wygląda to jakby chętnie przyszła i do taty i do wujka, a jednocześnie coś ją odpycha. Takie "chciałaby i boi sie". Nie wiem jak jej pomóc

[antyideal]

A Ty jak sie wobec niej zachowujesz ? duzo sie przytulacie ?

[duzapanna]

Szczerze mówiąc niespecjalnie. Mam młodszą chorą córkę, której musze poświęcać dużo czasu, nosić itd. Zwykle to wygląda tak że ja z młodszą bo akurat coś przy niej robię. A starsza obok coś papla, opowiada.
Mąż jest takim bezpośrednim człowiekiem ktory lubi dziecko przytulić, powygłupiać się, obce dzieci do niego lgną. A niestety córeczka się odsuwa.

[antyideal]

Moze taka ma nature - na dystans, a moze troche trzeba nad tym popracowac
i wiecej sie na co dzien przytulac, glaskac, spontanicznie okazywac czulosc,
zeby uczyla sie, ze to sa naturalne, miłe gesty.

[saszanasza]

moja 5 latka od zawsze tak miała...teraz jest lepiej, chętniej rozmawia z mężczyznami, choć nadal traktuje ich z rezerwą. jakoś się tym nie przejmuję...

[ella_nl]

Moja 5 latka ma teraz taki etap że ani mężowi, dziadkowi czy wujkowi nie daje buzi.

[zurekgirl]

Ja sie ciesze, ze moja corka obcym sie na kolana nie pakuje, nawet jakims kuzynom, ale na mnie i tatusiu lubi pwisiec, lubi jak sie ja w brzuch caluje i inne takie. Tez ma piec lat i w sumie jest dosc niesmiala, choc ostatnio widze przeblyski pewosci siebie. Zmartwilabym sie, gdyby nie lubial byc przytulana przez tate. Czy ciebie maz przytulaprzy dzieciach? Tak normalnie, objecie ramieniem, bliski kontakt, buzi w policzek czy wlosy? Moze jakos corke programujesz, moze odepchnelas meza, ktory chcial cie przytulic a ty bylas zajeta. Powitaniami z innymi bym sie nieprzejmowala, pracowalabym nad kontaktem z tata, bo od niego dziecko uczy sie pozniejszych relacji z mezczyznami.

[helufpi]

Na moje oko - problemy sensoryczne. Nadwrażliwość dotykowa (zarost), węchowa, słuchowa (niski głos). Można to łatwo sprawdzić - poprosić wujków, żeby do niej zagadali, ale bez zbytniego przybliżania się, miziania i cichszym głosem. Ale warto nad takimi problemami popracować, bo to przeszkadza w życiu.

[duzapanna]

Przeczytałam teraz o tym kilka rzeczy hasłowo. I wydaje mi się że to może być to. I że ja też to mam od zawsze. Boziu a ja sie całe życie winna czułam.
Czy u dorosłych to też się leczy jakoś?

[helufpi]

Ja się leczę jazdą konną - to bodźcuje wszystkie zmysły oprócz smaku. Choć są i tacy, co koniowi musli wyżerają Dobrze jest skakać, biegać, chodzić po równoważni, turlać się, ugniatać, szorować, huśtać, słuchać muzyki, nosić szorstkie rzeczy, chodzić boso po żwirku itd. itp. Jak występuje opór delikwenta przed jakąś czynnością - musi się trochę przełamać, ale bez przesady. Jeśli chciałby się huśtać przez 2 godziny non stop, nie można pozwolić, to tak w skrócie. I trzeba obserwować, co działa i z tego ułożyć sobie program ćwiczeń.

[duzapanna]

helufpi nawet nie wiesz jak mnie ucieszyłaś tym, że napisałaś o tej nadwrażliwości. Ja o tym jakoś wcześniej nie słyszałam, albo nie pomyślałam, że to może nas dotyczyć. Bardzo możliwe, że to właśnie problem małej, sprawdzimy, zobaczymy. Ale co mnie tak zszokowało, to to jest właśnie mój problem Czytam to wszystko o nadwrażliwości dotykowej i to o mnie Myślałam zawsze że jestem jakimś odmieńcem, a tu ot po prostu sprawa neurologiczna ))

[marychna31]

Jak przeczytałam twój pierwszy post to też od razu przeczytałam o zaburzeniach si- szczególnie jak napisałaś, że u ciebie jest podobnie bo podatność na ten rodzaj zaburzeń jest prawdopodobnie uwarunkowany genetycznie. Poszukaj terapeuty si (tylko dobrego bo na rynku jest mnóstwo bylejakich "ekspertów") to podpowie ćwiczenia dla dziecka. Nadwrażliwość dotykowa to może byc tylko czubek góry lodowej. Nadwrazliwość może dotyczyc tylko czucia płytkiego a towarzyszyć może mu podwrażliwość w zakresie czucia głebokiego, co powoduje wysyłanie sprzecznych informacji i chaos w funkcjonowaniu.

[net79]

Moje córki tez tak miały w tym wieku, pierwsza ma 8 lat i zaczęła doceniać temperament wujków w zabawie, druga niedługo kończy 6 lat i powoli uśmiecha się do nich spode łba i zaczepia na swój niemalże niewidoczny sposób dla kogoś kto jej nie zna wiec wujkowie czasem nie jarzą czy już mogą się powygłupiać... myślę, ze to naturalne, wszystko ma swój czas, wyluzuj... ja jestem mama domową, wiem co z czego wynika, nie boję się, że ktoś jej zrobił krzywdę, w życiu nie przyszłoby mi do głowy iść z tym do psychologa i zdecydowanie nie jestem niedotykalska Spokojnie, ona wyznacza własne granice i sama będzie je pokonywać bez nachalnego nagabywania, wystarczy być przy niej a i moja najmłodsza w kontaktach w cztery oczy jest bardziej przychylna, niż mając mamę za plecami, wtedy ja jestem numer jeden, zawsze

[kkalipso]

Ja mam zupełnie odwrotnie , nie pomogę - moja nawet do przysłowiowego cygana pójdzie.

Co do całowania to ma obsesję - twierdzi , że widziała nas kilka miesięcy temu na ślubie (podjechaliśmy pod kościół wcześniej ona spała w foteliku , my poszliśmy obejrzeć mała kapliczkę obok i tam się troszkę pizgaliśmy) jej zdaniem CAŁOWALIŚMY SIĘ , jak ona nas mogła widzieć to ja nadal się zastanawiam , po kilku miesiącach zaczęła o tym wspominać. I od tej pory jest tak , że ona jak dorośnie to z tatą będzie się całowała , mówię jej że tata jest mój , ma sobie znaleźć nowego męża ,zresztą jak dorośniesz- mówię to tata będzie stary .Ona na to ,że ja będę stara, nie tata . Wciąż o tym wspomina , co ja się naśmieję i nadziwię co to dzieci nie wymyślą. Jest też zazdrosna jak się przytulamy , wskakuje w środek albo udaje obrażoną.

[poppy_pi]

Jak byłam mała też zawsze mówiłam, że jak dorosnę to wyjdę za tatę Niektóre dzieci po prostu mniej łakną kontaktu niż inne, myślę, że może jej się to odmienić albo już po prostu taka będzie. Możecie próbować ją oswajać z dotykiem (Ty i mąż) ale wszystko delikatnie, bez nacisków.