Moje zale...

[zolwinka]

Dziewczyny, czy ja jestem nienormalna?

Taka sytuacja: 8-miesieczny maluszek, ja pracuje, maz pracuje. Musialam byc
dzisiaj noca w pracy - wrocilam o 5 rano (poprzednie noce tez niedospane -
awaria w pracy, a na co dzien maluszek )... Dodatkowo wlasnie od dzisiaj
nie mamy opieki do maluszka (szukamy niani), wiec ja mialam wziac urlop.

Jak wrocilam tak pozno, liczylam, ze zlapie pare godzin snu - tak do 9, a w
tym czasie maz sie zajmie malym, zebym ja mogla jako tako funkcjonowac w
ciagu dnia. Nic z tego... Jest mi tak przykro, ze maz w ogole o mnie nie
pomyslal... I jeszcze te pretensje, ze to sama jestem sobie winna, ze
histeryzuje, przesadzam...

A ja go prosilam przez sen, skonczylo sie, ze zamknal nasze drzwi i myslal,
ze ok, a maluszek dalej plakal. Skonczylo sie tak, ze wstalam i sie zajelam
synkiem. W tym momencie juz nie wytrzymalam i sie rozplakalam...

Czy ja zadam tak duzo? Zeby moj maz pomyslal tez o mnie? O maluszku, dla
ktorego ledwo chodzaca mama nie jest najlepsza opieka?

I te wymowki, ze powinnam go ladnie *POPROSIC* o pomoc (prosilam!). Ja nie
chce wymuszonej pomocy, chcialabym, zeby moj maz nie byl takim egoista, zeby
czasami tez pomyslal o mnie... Sam... Z wlasnej woli...

A poza tym uwazam, za jego *OBOWIAZKIEM* powinna byc pomoc przy maluszku. On
nie czuje sie zobowiazany, a moje wymowki tylko go w tym utwierdzaja i daja
dobry pretekst, zeby sie obrazic i w ogole nic nie robic.

Ostatnio zupelnie nam sie nie uklada, ja czuje sie przemeczona i
wykorzystywana, a moj maz uwaza, ze zrzedze i marudze. Pewnie ma racje...
Zrzedze i marudze... Tylko mi rece opadaja, jak prosze o jakas pomoc, a
pozniej sie okazuje, ze musze asystowac caly czas - a raczej wykonywac
wszystko sama z asysta meza.

Eh, nic juz z tego nie bedzie... Nie lubie siebie takiej zrzedzacej. Czuje,
ze lepiej byloby mi samej - przynajmniej nie mialabym do nikogo pretensji o
brak pomocy, a wieczorami mialabym chwile dla siebie.

trzymajcie sie cieplo...
zolwinka

PS Aha, dziekuje mojemy bratu!!! Sam zaproponowal, ze przyjedzie i zaopiekuje
sie troche maluszkiem, wiec jednak udalo mi sie troche przespac!

[18lipiec]

Az mi sie cisnie na usta pytanie czy nie zaszlas w ciaze podstepem albo czy nie
wymusilas jej na mezu?

Do 18 lipiec

[nokia_1977]

Brawo! Doskonala porada! Prawie na poziomie profesora psychologii! Wszystkich
oceniasz przez pryzmat wlasnej osoby? Lepiej nic nie pisz, bo ludzie potrzebuja
pomocy a nie, zeby ich dobic.

[zolwinka]

Nieprzyjemna sugestia...

Nie, nie zaszlam w ciaze podstepem ani nie wymusilam jej na mezu.
Co prawda babelek nie byl planowany, ale maz doskonale wiedzial, ze w tym
czasie nie biore pigulek...

Eh, sama widze, ze maz chce zyc tak jak przed urodzeniem maluszka... Chyba
nie mam duzego wyboru... jak widac nasza zauroczenie (nie chce juz nazywac tego
miloscia) nie przetrwalo proby.

zolwinka

[anek.anek]

zgadzam się, że to obowiązek - dotyczy on obydwojga rodziców. Porazmawiaj z nim
na spokojnie. Następnym razem ustalcie sobie scenariusz jeszcze poprzedniego
dnia, albo przynajmniej zanim mąż pójdzie spać. Nic więcej poradzić się chyba
nie da.

[koleandra]

Tak, trzeba wyraźnie ustalić obowiązki - ja robię to a ty tamto, dojść do
kompromisu, tak żeby wszystko było dla Was obojga jasne.
A może jakąś opiekunkę do dziecka zatrudnicie? - bo inaczej to się zamęczysz.

[koleandra]

oj, przepraszam, nie doczytałam, że szukacie już opiekunki. Powodzenia.

[bea.bea]

oj jak ja cie rozumiem!!!
zdarzało mi się czuć jak samotna matka, i ciągle starałam się o tym mówić, mój
mąz rozumiał, ale jak by zupełnie nie pamiętał kiedy przyszła taka potrzeba.
i cóz było robić...
ponieważ zależało mi na tym facecie więc zaczęłam robić inaczej....
po pierwsze wbiłam sobie do głowy , ze ten typ tak ma , i sam z inicjatywą nie
wyjdzie...choć kiedy go proszę to zawsze robi jak mówię.
więc teraz zawsze prosze mojego męża o zrobienie rzeczy z pozoru oczywistych,
ale tylko dla mnie,
ponieważ mam dobrego męża choć jak ty strasznego egoiste ( może to tylko moje
zdanie), nigdy mi nie odmówił.
ja zawsze strasznie się buntuje przeciw takiemu stanowi, bo wydawało sie że są
rzeczy , są obowiązki, itp ktore sami faceci powinni wyczówać, ale widocznie
nie wszyscy to mają ( na mnie trafiło )
powiem ci tak, jeśli masz męża z gatunku jak mój, to naprawde nie pozostaje nic
innego jak jasno i prosto formuować komunikaty)
nie, może byś zrobił....ale proszę zrób to, a potem tamto...itd
u mnie odosi to pozytywny skutek, chyba że się zapomnę i znowu oczekuje ,
że..... zwykle sie nie doczekuje))
u mnie sprawdza się przypowieść anthony de mello " Przestańcie raz wreszcie
domagać się jako swego prawa tego, o co możecie poprosić jako o przysługę"

pozdrawia cię cieplutko i życze wytrwałości i zmiany optyki ( choć to nie jest
proste) faceci to jakiś gtunek zupełnie niereformowalny ))
beata

[zorkas]

zołwinko - trzymaj się jakoś. Szczerze Ci współczuję, ale może jeszcze jakoś
się poukłada. Czasem ojcowie muszą dłużej dorastać do tej roli, sprobuj może
popracować nad nawiązaniem się większego kontaktu między dzieckiem a mężem.
Moja koleżanka od początku zorganizowała to tak, że mąż kąpał dziecko - taka
kąpiel bardzo ich zbliżyła i z człowieka, który nie wiedział do czego służy
dziecko i co ma niby być tak męczącego w opiece nad nim, że kobieta sama sobie
nie podadzi - narodził się zakochany w córeczce tata. Troskliwy, opiekuńczy,
sam szukający kontaktu z dzieckiem.
Życzę Ci wytrwałości i oby to tylko chwilowe kłopoty były. Może jak niania
będie, to się nieco lepiej poukłada. Pilnuj jednak, zeby niania raczej Ciebie
wyręczała, a nie męża.
____
Już w marcu'05 będę mamusią.