Staroświeckie metody wychowawcze

[tully.makker]

Czytalyscie o staroswieckich metodach wychowawczych? Co o tym sadzicie? Mi się podoba, ale niestety jako rodzic nie mam wystarczającej dawki samodyscypliny ;-(

foch.pl/foch/1,132037,15385306,Mistrz_wychowywania_dzieci_czy_kreatura_z_piekla_rodem_.html

[ichi51e]

Ale co tu odkrywczego?

[triss_merigold6]

Czytałam, mnie się bardzo podoba - jak to ujął w komentarzach - etos pracy, samodzielności, liczenia na siebie. Dodałabym do tego danie dorastającym dzieciom przez rodziców narzędzi i kompetencji do radzenia sobie z wyzwaniami.
Nie mam aż takiej samodyscypliny, żeby z żelazną konsekwencją egzekwować wszystko i w terminie, aczkolwiek wiele elementów wdrażam skutecznie (rytm dnia, sport, nauka).

[verdana]

Trzylatek nie powinien myć muszli klozetowej. Pracy od trzylatka nie wymagano nawet w średniowieczu, a gdy trzylatku musiały pracować w warszawskim sierocińcu na początku XIX wieku, to był skandal.
Czytanie w ramach obowiązku? Innymi słowy, rodzicom nie udało się wychować dzieci tak, aby same chciały czytać. Zmuszać jest znacznie łatwiej, niż zachęcać.
Wymaganie, aby wszystkie zajęcia dzieci miały dla zaawansowanych jest nie tylko zbędne - jest szkodliwe. Dzieko nie uczy się wybioerania tego, co wazne, a co nie, nie ma też czasu na rozszerzanie umiejętność w tym co lubi. Bo musi uczyć się na poziomie zaawansowanym tego, z czego jest słabe i co nigdy mu się nie przyda. Po co? Dla satysfakcji rodziców, tylko i wyłącznie.
Po co karmić dzieci tym, czego nie lubią? To zdecydowanie sadystyczny pomysł. Można dawać dzieciom zbilansowane jedzenie, pomijając to, czego nie lubią, ale to po rz kolejny wymaga zaangazowania.
Chwalenie sie, ze żadne z dwanaściorga dziei nie ma alergii. Kolejna bzdura. Dzieci albo genetycznie nie były alergikami, albo zwyczajnie rodzice nie wracali uwagi na objawy alergii.
Przymus uczestniczenia w pracach społecznych niszczy wartość pracy społecznej - prac społeczna z definicji nie jest przymusowa.
Brak czasu wolnego oznacza, że dzieci mogą doskonale radzić sobie na zajęciach, ale twórcza raczej nie będą. Aby być twórczym, trzeba mieć czas.
Pieknie brzmiące "uczyliśmy współpracy" w tłumaczeniu na polski oznacza - mieliśmy 12 dzieci i na starsze dzieci zrzuciliśmyy cieżar opieki nad mlodszymi.
Nie wydaje mi się, ze w tym domu był terror. Wydaje mi się jednak, ze mając 12 dziei i nie będąc w stanie wszystkimi się zająć, wtłoczono wszystkie dzieci, niezaleznie od ich zainteresowań i zdolności w jeden szablon, który oszczędzał rodzicom maksimum pracy.
Dla mnie to teks mówiący "nie można mieć 12 12 dzieci. Bo to, co opisują, to nie jest rodzina, tylko wzorowy dom dziecka.

[ichi51e]

Zyadzam sie i dopisze tylko ze alergia u mnie ujawnila sie po 30. Moja mama do dzis twierdzi ze nie mam alergii.

[kawka74]

Wydaje mi się jednak, ze mając 12
> dziei i nie będąc w stanie wszystkimi się zająć, wtłoczono wszystkie dzieci, ni
> ezaleznie od ich zainteresowań i zdolności w jeden szablon, który oszczędzał ro
> dzicom maksimum pracy.

O, szablon. Tego słowa mi brakowało.

[iwoniaw]

Cytatverdana napisała:

> Trzylatek nie powinien myć muszli klozetowej. Pracy od trzylatka nie wymagano n
> awet w średniowieczu

Nie przesadzaj, to był tylko przykład na to, że małe dziecko (wczesnoprzedszkolne) MOŻE mieć jakieś PROSTE obowiązki. Z podkreśleniem, że nikt nie oczekiwał, iż trzylatek wykona to perfekcyjnie, a celem zadania było przyzwyczajanie go to faktu, że samo się wokół wszystko nie dzieje.
Równie dobrze mógłby ten trzylatek podlewać kwiatki, nalewać wody do miski zwierzaka domowego, składać pranie czy coś w tym guście - najwyraźniej tamci rodzice uznali, że przejechanie szczotką po muszli jest najmniej podatne na nieudane akcje i najmniej prawdopodobne, że trzeba będzie poprawiać.

CytatDla mnie to teks mówiący "nie można mieć 12 12 dzieci. Bo to, co opisują, to ni
> e jest rodzina, tylko wzorowy dom dziecka.

Nie, to jest tekst o tym, że mając 12 dzieci trzeba się naprawdę ciężko napracować i faktycznie być konsekwentnym i ogarniętym. Przy 2-3 można trochę (głównie sobie, nie im) odpuścić i nie stracić kontroli nad życiem i domem.
Osobiście nie wyobrażam sobie mieć 12 (czy choćby 5) dzieci głównie dlatego, że jestem za leniwa, ale sama idea zapewnienia dzieciom poczucia kontroli nad własnym życiem, nauczenia ich podstawowych zasad organizowania dnia (harmonogram pracy, obowiązki, dieta) do mnie przemawia.

[verdana]

Oczywiście, ze trzylatek może wykonywać drobne prace, typu podlanie kwiatka, nakarmienie psa. Nie powinien jednak myć ubikcji, z wielu względów - od higienicznych począwszy.
Jeśli człowiek decyduje się na 12 dzieci, to powinien on- a nie dzieci - ponosić tego konsekwencje.

[memphis90]

najwyraźniej tamci rodzic
> e uznali, że przejechanie szczotką po muszli jest najmniej podatne na nieudane
> akcje i najmniej prawdopodobne, że trzeba będzie poprawiać.
Czyli mieli nieustannie brudny kibelek, bo trudno wyobrazić sobie czystość przy 12 osobach, jeśli sprzątaniem sedesu zajmuje się 3-latek. Fuj. To już lepiej, żeby 3-latek karmił zwierzątko domowe, naprawdę.

[undoo]

Mam podobne spostrzezenia.
Tak, dzieci powinny miec obowiazki, ale 3-letnie dziecko nie powinno myc toalety, zgadzam sie.
Druga rzecz - tekst o alergiach i niejadkach mnie rozczulil. Mieli szczescie albo slepi byli. Latwo sie wymadrzac, gdy ma sie 12 dzieci i wierzy sie gleboko, ze sa wszystkie bezproblemowe, bo nie maja alergii, bo jadly wszystko. Jedna wielka sciema. Alergie nie zalezy od diety. Powinni sie cieszyc i Bogu dziekowac, ze nie mieli takich problemow.

Placenie za obowiazki jest smieszne. Taki czlowiek rosnie w przekonaniu, ze mu sie nalezy kasa za udzial w domu i rodzinie. Nie place i placic nie zamierzam moim dzieciom za wykonywanie rzeczy, ktore sa w gestii ich obowiazkow i ktorych wykonanie lezy w interesie dzieci (nauka, ze nic sie samo nie robi i nauka, jak sie robi rozne rzeczy).

Bledy moga miec b przykre konsekwencje, wiec uczenie dzieci, ze popelnianie bledow jest ok, nie calkiem zgadza sie tym, jak sie zyje w rzeczywistosci.

Zajecia dla zaawansowanych i przymuszanie dzieci do nich to tortura. Pewnie nie widzieli albo nie chcieli widziec, ze ktorekolwiek z dzieci moglo miec jakis problem.

Oni nie widzieli w swoich dzieciach poszczegolnych osob, ale stado wymagajacego okielznania i tresury.

Zmuszanie do sportu - smiech mnie ogarnal. Mieli szczescie i kase, ze wszystkie dzieci mogly uczestniczyc w zajeciach sportowych.

Zmuszanie do czytania - zenada.

Brak czasu wolnego szkodzi.

Oboz pracy swoim dzieciom zafundowali. Wiecej serca dla swoich dzieci maja Duggarowie, ktorzy otwarcie przyznaja, ze ich dzieci moga miec rozne aspiracje, uzdolnienia i potencjal intelektualny.

Nie robili zadnych wyjatkow w zasadach. Przepraszam, a gdzie jest czynnik ludzki? Czy dziecko, ktore nagle dostalo bolu glowy tez mialo czytac przymusowo, bo byl na to czas akurat?

Zdecydowanie tresura.

Z jednym sie zgodze - ja tez nie jestem przyjaciolka moich dzieci, jestem ich mama.

[d.o.s.i.a]

> Bledy moga miec b przykre konsekwencje, wiec uczenie dzieci, ze popelnianie ble
> dow jest ok,

Ale bledy sie zdarzaja, bez wzgledu na to co uwazasz.

> Zajecia dla zaawansowanych i przymuszanie dzieci do nich to tortura. Pewnie nie
> widzieli albo nie chcieli widziec, ze ktorekolwiek z dzieci moglo miec jakis p
> roblem.

Osiagniecia dzieci mowia same za siebie, wiec nie dopowiadaj sobie czegos czego nie bylo.

> Brak czasu wolnego szkodzi.

Dzieci mialy tylko 2 godziny "przymusowego" czytania/nauki. Wyraznie napisano, ze w pozostaly czas mogly robic co chcialy.

> i? Czy dziecko, ktore nagle dostalo bolu glowy tez mialo czytac przymusowo, bo
> byl na to czas akurat?

Oczywiscie, takie dziecko zostawalo sila przywiazane do kaloryfera, w oczy wkladano mu zapalki, a rodzenstwo trzymalo przed delikwentem ksiazke kazac mu czytac z tej ksiazki na glos.

[undoo]

Nie stosuje kar za bledy, ale ucze dzieci, ze pewne bledy moga miec dramatyczne skutki, wiec zanim zaczna sobie rozkosznie eksperymentowac, lepiej, zeby przeczytali instrukcje, spytali i zwyczajnie pomysleli. Na tej zasadzie, ze bledy sa ok, ktores moze wpasc na pomysl, by suszyc wlosy suszarka w wannie. I co? Wtedy tez bedzie ok?

Im sie udalo, myslisz, ze kazdemu sie uda? I kazdy bedzie szczesliwy? Ja bym nie byla, gdybym musiala robic program zaawansowanej matematyki.

Inna rzecz, ze w USA juz sie nie da isc do szkoly i powiedziec, ze moje dziecko niezaleznie od testu kwalifikacyjnego ma robic zaawansowana matematyke, moze za czasow szkolnych dzieci pana T tak sie dawalo, teraz tak nie ma i egzaminy kwalifikacyjne sa b wymagajace. Od razu napisze, ze moje dziecko mialo inne plany i ambicje niz klasa z rozszerzona matematyka i je realizuje, ale dzieki wlasnej pracy, a nie moim ambicjom i mojemu zalatwianiu w szkole.

Fajnie, ze Tobie sie to podoba, powodzenia we wdrazaniu tych metod. Ja w nie nie wierze. Nie wierze, ze to wszystko tak wygladalo, elementy jego zalozen sa sluszne, ale implementacja na odleglosc wonieje korporacja. Rodzina to nie jest korporacja. Nie da oddelegowac na zewnatrz dziecka, ktore na przyklad gorzej sie uczy czy ma dysleksje, bo nie spelnia wymagan rodzicow. Dlatego pisze, ze im sie udalo, bo trafily sie im zdrowe dzieci bez zadnych deficytow.

Jak rozumiem, jesli komus sie trafi dziecko z problemami, to bedzie wina zlej diety, czy braku zasad pana T?

[verdana]

Ale te dzieci nie mają żadnych szczególnych osiągnięć. Więc po co była ta cała tresura? Zapłaciły za studia i jak się wydaje nic po nich nie osiągnęły.

[d.o.s.i.a]

> Ale te dzieci nie mają żadnych szczególnych osiągnięć. Więc po co była ta cała
> tresura? Zapłaciły za studia i jak się wydaje nic po nich nie osiągnęły.

Znowu gdzies wyczytalas, ze nic po studiach nie osiagnely?

Alez wlasnie o to chodzilo, ze zamierzeniem tego ojca nie bylo wychowanie super utalentowanych we wszystkich dziedzinach robotow, tylko normalnych ludzi, ktorzy znaja wartosc pracy i nie wyciagaly do ojca reki po kase. Tylko tyle i az tyle. Naprawde, Twoim zdaniem to takie proste wychowac 12 dzieci na normalnych ludzi gdy ma sie do tego mnostwo kasy, ktora moglaby je zepsuc?

[verdana]

Sądzisz, ze facet, który jako osiągnięcie podaje college i założenie rodziny, wstydliwie pomija studia na uniwersytecie i szczególne osiągnięcia? Żeby nikt nie miał wątpliwości, jak dobrze działają jego metody wychowawcze chwali się tylko tym, ze większość (nawet nie wszyscy) skończyła college?
Innymi słowy, ze po tych wszystkich latach zmuszania do nauki na wysokim poziomie i dodatkowych zajęć dzieci mają wykształcenie gorsze, niż przeciętne dziecko z zamożnej klasy średniej?

[undoo]

I jeszcze jedno, w USA studia studiom nierowne. Nie pisze, czy skonczyly Ivy League. Rownie dobrze mogly skonczyc lokalny community college, co nie jest zadnym specjalnym osiagnieciem ani intelektualnym, ani finansowym.

[iksa_igrekowska]

CC poziomem można przyrównać do naszej szkoły policealnej.

[iksa_igrekowska]

Właśnie próbowałam znaleźć coś o szczególnych osiągnięciach i nie umiem. Chyba, że tym osiągnięciem jest to, że rodzice mają 18 wnucząt.

[iksa_igrekowska]

Co do zająć dla zaawansowanych - moja koleżanka ze szkoły podstawowej musiała mieć same 5 (nie dlatego że chciała, po prostu rodzice jej kazali). I jej rodzice nie zauważyli nawet w jaki sposób je zdobywa - podstępem odpisywała wypracowania od koleżanek, ściągała na klasówkach, jeśli się dało, to uczyła się na pamięć bez zrozumienia. 5 miała, ale czy to znaczy, że była dobrą uczennicą? Nie, a rodzice tego nie wiedzieli i cieszyli się, że mają takie niekłopotliwe dziecko.

[kawka74]

Myślę, że gdyby pan był w opisie swoich metod mniej kategoryczny, budziłby mniejszą niechęć.
I faktycznie brakuje relacji żony i dzieci, tego jestem bardziej ciekawa, niż autopromocji ojca.

[triss_merigold6]

Kładę to na karb amerykańskiego stylu autoprezentacji: konkretnego, z autopromocją, zdecydowanego (wręcz kategorycznego) w tonie, chwilami kaznodziejskiego (element misji musi być).
IMO dla dzieci taki reżim był normą, traktowały go jako coś naturalnego i spójnego z otoczeniem. Pewnie inaczej by patrzyły gdyby ich było dwoje czy troje, zamiast dwanaścioro.

[mary_lu]

Wszystkie elementy jego metod wychowawczych mi się podobają, oprócz "spoiwa" - żelaznej konsekwencji. Nie lubię jej i już, zwłaszcza do wychowania mi nie pasuje.

[triss_merigold6]

Do wychowanie 1-2-3 dzieci pewnie nie, ale przy dwunastce ta konsekwencja jest chyba organizacyjnie niezbędna.
Ja tylko odpadam przy campingu i wyprawach z plecakiem, to nie jest mój model wypoczynku.

[mary_lu]

Może... Jestem jedną z czwórki rodzeństwa, moi rodzice o konsekwencji chyba nawet nie słyszeli, ale stosowali większość z opisanych metod i moim zdaniem wyszliśmy im fajnie

Za to ich najbliżsi przyjaciele, z trójką dzieci, konsekwentni do bólu i też wyznawcy tych metod, wychowali niezwykle zdyscyplinowane dzieci i może w przeliczeniu na gotówkę lepiej im wyszło (dzieciaki bardzo parły na zdobycie intratnego zawodu i teraz bardzo ciężko pracują), ale moim zdaniem 2 z tej 3 to kaleki emocjonalne.

[ledzeppelin3]

Mary_lu zawsze jak Ciebie czytam, mam nadzieję, że moja czwórka też mi tak wyjdzie

[vilez]

Chore, doprowadzone do absurdu normalne zasady funkcjonowania, stały się własną karykaturą. Strzeżcie wszystkie boginie przed czymś takim. W szczegółach odniosła się Verdana, pod którą się w całości podpisuję.

[vilez]

Jeszcze raz, bo interpunkcja nawaliła:

Chore - doprowadzone do absurdu normalne zasady funkcjonowania stały się własną karykaturą. Strzeżcie wszystkie boginie przed czymś takim. W szczegółach odniosła się Verdana, pod którą się w całości podpisuję.

[mary_lu]

Chyba Verdanę przeraża zwyczajnie sama myśl o rodzinie wielodzietnej, moim zdaniem w wielu miejscach się myli.

[vilez]

Dzieci - nawet w rodzinie wielodzietnej- to nie trybiki w maszynie zegarmistrzowskiej. Jeszcze inaczej obrazując: panu się rodzina z wojskiem pomyliła.

[verdana]

Przeraża mnie myśl o rodzinie, gdzie nikt nie zauważa poszczególnych dzieci, ich zainteresowań, zdolnosci - wszystkie mają robić to samo, tak samo i w tym samym wieku. Nieważne, ze ktoś nie jest zainteresowany remontem samochodu, a chętnie grałby w tym czasie na trąbie, albo dziergał wspaniałe swetry, albo malował obrazy. Nieważne, ze ktoś nie ma zdolności i chęci do majsterkowania - musi się uczyć czegoś, w czym i tak za parę groszy może go zastąpić specjalista.

[mary_lu]

Ależ nie wiesz, czy tam nie zauważano tych indywidualnych różnic. Facet mówi tylko o pewnych ramach - typu: każdy musiał zająć się własnym komputerem i autem. Tak - każdy nieupośledzony potrafi to zrobić, zapewne jak ktoś był nieco mniej utalentowany, to rodzeństwo najpierw mu pomogło, a potem się podciągnął.

U nas tak było z naprawą urządzeń, drobnymi remontami. Jestem domowym MacGyverem, jak mój ojciec, pół dzieciństwa spędziłam podając klucze i taśmę klejącą, moje - mądre i utalentowane koleżanki - mają wyuczony odruch załamywania rączek i piszczenia "Miiisiuuu". Na cholerę?

Każde z tego rodzeństwa mogło sobie wybierać dowolne zajęcia, ale musiało wybrać jakieś.

[verdana]

Bo niutalentowany i nie znoszacy majsterkowanie będzie to robił niechętnie i źle, zamiast zająć sie w tym czasie czymś, co mógłby robić chętnie i perfekcyjnie.

[mary_lu]

Wiesz co, te dzieciaki nie miały grać na harfie, tylko wykonywac praktyczną robote własnymi rekami i mieć z tego potem wymierne korzyści. Tylko osoba lekko skrzywiona mogłaby tego nie lubić. Każde z nich na 100% nie siedziało w tym garażu samo, demonizujesz coś, co z pewnościa było dla każdego fajną przygodą.

[verdana]

Naprawdę sadzisz, ze tylko osoba skrzywiona może nie lubić pczęści praktycznych robót? Przy czym nie wiem, jakie korzyści można mieć , tak naprawdę, w obecnych czasach z umiejętności naprawy starego grata. Nowoczesne samochody i tak wymagają stacji obsługi. W tym samym czasie część osób, nie znoszacych majsterkowania, mogłaby uczyć się rzeczy, które lubią bardziej - malowanie domu, stolarki, robioenia na drutach - czegokolwiek. I tak wszystkiego się nie nauczysz. Więc dlaczego uczyć tego, co wymyślił z góry ojciec, a nie tego, do czego ma sie zdolności?

[triss_merigold6]

Ale te nastolatki nie dostawały nowoczesnych samochodów.
Btw, amerykański rynek motoryzacyjny nieco się różni od europejskiego i sporo jeździ dobrze utrzymanych samochodów bez nadmiaru elektroniki, które są naprawiane niemal samodzielnie.

Użytkownik samochodu (tu owe małolaty) nie musi mieć zdolności, żeby wymienić koło, polakierować etc., tak jak nie trzeba szczególnych zdolności żeby zszyć rozdarte ubranie, ma to umieć zrobić w ramach przygotowania do codziennego korzystania z auta.

[verdana]

Nie, chodzi mi o to, ze spędziły w młodości bardzo dużo czasu, aby nauczyć się umiejętności w rezultacie kompletnie w życiu dorosłym nieprzydatnej.
Tu nie chodziło o zmianę koła czy polakierowanie, tylko o remont samochodu. Dlaczego dziecko , które tego nie libiło, nie mogło np. zamiast tego zostać kelnerem, a za zarobione pieniądze dać samochód do warsztatu? Odpowiedź jest jedna - bo tata tak chciał.

[triss_merigold6]

Bo usługi w USA są drogie i nie byłoby małolata stać na wyremontowanie starego samochodu w warsztacie. Jak sądzisz, skąd - od wielu lat - taka popularność w USA wszelkich programów zrób to sam i oferta handlowa skierowana do majsterkowiczów i domorosłych mechaników?

[d.o.s.i.a]

> Tu nie chodziło o zmianę koła czy polakierowanie, tylko o remont samochodu. Dla
> czego dziecko , które tego nie libiło, nie mogło np. zamiast tego zostać kelner
> em, a za zarobione pieniądze dać samochód do warsztatu? Odpowiedź jest jedna -
> bo tata tak chciał.

Mam wrazenie Verdano, ze usilnie probujesz dopowiedziec sobie rzeczy, ktorych nie ma.
Piszesz tak, jakby prezent w postaci samochodu to byla jakas kara dla tych dzieciakow i przymusowe kamieniolomy, bo samochod trzeba naprawic. Twoim zdaniem dzieciaki powinny dostac nowe, lsniace ferrari i straszny ojciec nie raczyl spelnic zachcianek?

Nie rozumiesz, ze taki stary rzech Mustang to o wiele lepszy samochod niz to na co byloby te dzieciaki stac gdyby musialy na to zarobic? Ze nikt ich nie zmuszal ani do posiadania samochodu, ani do jego remontu? Po prostu jak chcialy miec samochod to MOGLY skorzystac z okazji jaka dal im ojciec i NIE MUSIALY na to pracowac. Idealna sytuacja! Super samochod + minimum pracy i samodzielnosci, zamiast zero samochodu i praca w McDonaldzie za grosze.
Uwazasz, ze posiadanie samochodu bylo dla tych dzieciakow obowiazkowe? ZE ojciec stawial samochod na podworku i dziecko lancuchem do niego przykuwal i KAZAL remontowac? Toc dziecie moglo zajac sie innymi rzeczami, najwyzej nie mialoby sprawnego samochodu, a Mustang by rdzewial w garazu, w czym problem? W tekscie nie bylo napisane, ze tata ich zmuszal do remontu - to tylko i wylacznie Twoja wyobraznia.

Co bys wolala Verdano? Dostac od rodzicow stara kawalerke do wlasnorecznego odmalowania i wyszorowania, czy fige z makiem i mnostwo wolnego czasu, zeby zarobic sobie na wlasne mieszkanie? RZeczywiscie straszni rodzice, ktorzy wybieraja pierwsza opcje bo ucza dzieci umiejetnosci "kompletnie w zyciu nieprzydatnej" wg Ciebie.

[tully.makker]

Verdany nie przekonasz, bo za bardzo sie to odnosi do jej ososbistych doswiadczen - artykup nacisnal na jej guziki, bez watpienia.

[verdana]

Nacisnął- nie znoszę jak ktoś traktuje dzieci jak niewolników i wyznacza im z góry, jak ma sie potoczyć ich życie.
Tak samo reaguję, jak słyszę, zę ktoś bije dzieci. Nie bardzo widzę różnicę pomiedzy tak drastycznym ograniczaniem wolności wyboru starszych dzieci, a laniem.
No, ale nie każdy uwaza, że dziecko to człowiek, niestety. Wielu rodziców cieszy się, ze ktoś nareszcie powiedział, ze rodzice mogą miec nad dziećmki władże, robić , co chcą. Bo nie dziecko się liczy, tylko fakt, ze nareszcie można mieć kogoś, kto ma słuchać i robić, co się mu każe. Jak miło mieć niewolnika!

[d.o.s.i.a]

> Nacisnął- nie znoszę jak ktoś traktuje dzieci jak niewolników i wyznacza im z g
> óry, jak ma sie potoczyć ich życie.

Ale w ktorym momencie ten ojciec zrobil z dzieci niewolnikow? Tym, ze dwie godziny dziennie mialy obowiazek uczyc sie/czytac/pomagac sobie w nauce? DWIE GODZINY, no rzeczywiscie straszne, ze z 24 godzin musialy przez cale DWIE czytac!!!! Wg Ciebie powinno sie pozwolic im pluc do celu, albo patrzec w sufit, bo 22 godziny to za malo.
Ze musialy WYBRAC sobie jakis sport? Ze zasponsorowal super samochod na urodziny? Verdano, gdzie ty widzisz wyznaczanie jak ma sie potoczyc ich zycie???
Ojciec po prostu nauczyl dzieci obowiazkow i podstawowych zyciowych umiejetnosci, i to w bardzo umiarkowanej skali, nie zarzucajac dzieci kasa, tylko uczac ich samodzielnosci. Znam rodzicow, ktorzy wprowadzaja o wiele wiekszy dryl w domach, naprawde.
Ty, za to, masz chyba jakas manie przesladowcza bo widzisz rzeczy, ktorych nie ma.

[laquinta]

d.o.s.i.a napisała:

> Ty, za to, masz chyba jakas manie przesladowcza bo widzisz rzeczy, ktorych nie
> ma.

Tez mam takie wrazenie, ze to jakas mania, nie wiem czy przesladowcza, ale mania na pewno.
Niewiarygodna niechec do tego, zeby od dzieci i mlodziezy czegos wymagac, czegos oczekiwac. Dla mnie kompletna bzdura. I to niebezpieczna bzdura.
A w takiej duzej rodzinie, to wrecz niemozliwe, zeby dzieci nie braly na siebie czesci obowiazkow rodzicow.
Ematki, wymagajcie od swoich dzieci pomocy, wspolpracy i szacunku.
Nie pozwalajcie na rozwalajace psychicznie lenistwo. Obowiazki ucza odpowiedzialnosci, daja satysfakcje i uczucie wspoluczestnictwa w zyciu rodziny. Niech kazde dziecko bedzie w rodzinie zakotwiczone, poprzez nie tylko uczucia i przyjemnosci, ale tez poprzez obowiazki i odpowiedzilanosc, oczywiscie na miare swojego wieku. Nie ma nic gorszego nic taki rozmemlany mlody czlowiek, ktoremu nic sie nie chce, ani uczyc, ani kibla po sobie umyc.

[verdana]

No tak. Mam manię. Jak widzę dziecko, to widzę osobę, a nie przedmiot do dowolnego kształtowania. Osobę, która ma prawo zjeść jabłko o 12 58, jak jest głodna, a nie tylko obiad punktualnie o 14. Która moze o 19 umówić sie z kolegami, a lekcje odrobiśc co pewien czas o 21. Straszne.
Pomoc, współpraca i szacunek nie ma z tym nic wspólnego.

[laquinta]

verdana napisała:

Jak widzę dziecko, to widzę osobę, a nie przedmiot do dowoln
> ego kształtowania. Osobę, która ma prawo zjeść jabłko o 12 58, jak jest głodna,
> a nie tylko obiad punktualnie o 14

W stolwce szkolnej byly obiady na dlugiej przerwie. Wszyscy na nie pedzili - uczniowie, nauczyciele i dyrektor tez, o jednej porze. Mam nadzieje, ze jablko mimo to zjedli jak mieli ochote. Przeginasz tak, ze zatracasz sens. Akurat regularne odzywianie jest dla dzieci i mlodziezy bardzo wskazane.
Jesli raz na jakis czas sie umowi i odrobi lekcje o 21, jest Ok, ale codziennie, juz nie.

[iksa_igrekowska]

Ale rodzina to nie szkoła. Na tym właśnie polega różnica - w szkole trzeba robić to, co nam każą (np. o 12. uczyć się biologii, o 14. jeść obiad, a odpoczywać pomiędzy 12.40 a 13.00), a dom to miejsce, w którym można się zachowywać swobodnie. Jestem głodna o 13, to jem; mam ochotę teraz poczytać książkę, to czytam - a nie wszystko o odpowiednich godzinach. Podróże, sport, odrabianie lekcji, obowiązki domowe - to nic złego, ale czy nie lepiej zachęcać do tego dzieci niż zmuszać? Czy nie lepiej powiedzieć dziecku, że jeśli nie lubi francuskiego, to niech się go nauczy tak, żeby zdać, a za to rozwija znajomość angielskiego i niemieckiego? Niech się interesuje tymi krajami, uczy się czegoś o nich, a nie ze wszystkiego będzie najlepsze? Taka wiedza czysto szkolna nie jest aż tak ważna na studiach i w życiu, ale podążanie za pasją i przekładanie jej na rozwój zawodowy już tak.

[iksa_igrekowska]

A dlaczego odrabianie lekcji po 21 jest złe? Może nie jest zbyt dobre dla 7-letków, ale dla nastolatków? Ja bardzo często o takiej porze odrabiałam lekcje, bo wtedy szło mi to znaczniej szybciej niż o wcześniejszych godzinach - tak po prostu miałam. I nie tylko ja, jest więcej takich osób.

[d.o.s.i.a]

> ego kształtowania. Osobę, która ma prawo zjeść jabłko o 12 58, jak jest głodna,
> a nie tylko obiad punktualnie o 14.

A kto mowi, ze te dzieci nie mogly zjesc jablka???

> a nie tylko obiad punktualnie o 14. Która moze o 19 umówić sie z kolegami, a l
> ekcje odrobiśc co pewien czas o 21. Straszne.

Toc od przyjscia ze szkoly do 18tej dziecko mialo wolne. Mialo wolne tez po 20tej, w czym problem?

[iksa_igrekowska]

Ale chodzi o to, że dzieci nie żyją w odosobnieniu od życia zewnętrznego. Jeśli koleżanki umówiły się na 18 lub 19, to dziecko już automatycznie nie może w takim spotkaniu uczestniczyć, a to je jakoś wyklucza z grona znajomych (bo nie raz opuszcza takie spotkanie, ale zawsze). Chyba, że znajomi nie są ważni, liczy się tylko rodzina.

[iksa_igrekowska]

Kto mówi, że nie mogły zjeść jabłka? Autor: "Podstawową zasadą był brak przekąsek między posiłkami"

[verdana]

W momencie, gdy każde kolejne dziecko było od urodzenia wychowywane wg. odgórnego planu, gdy jeść, wstawać itd wszystkie dzieci, niezaleznie od wieku mogły tylko o określonej porze i za zgodą rodziców, gdy wszystkie dzieci, niezaleznie od zdolności, musiały przejść taki sam schemat kształcenia.
Innymi słowy - mam dziecko i ono musi sie dopasować do sztywnego schematu, a nie patrzę, kim jest dziecko i dostosowuję wychowanie do jego temperamentu i możliwości.
Straszne jest, ze dziecko trzeba odgórnie zmuszać do czytania, bo nie starcza czasu, aby je do czytania zachęcić.

[d.o.s.i.a]

Verdana. Jestes niereformowalna po prostu.

> lko o określonej porze i za zgodą rodziców, gdy wszystkie dzieci, niezaleznie o
> d zdolności, musiały przejść taki sam schemat kształcenia.

A nie oburzasz sie, ze w Polsce istnieje obowiazek szkolny?

> Innymi słowy - mam dziecko i ono musi sie dopasować do sztywnego schematu, a ni
> e patrzę, kim jest dziecko i dostosowuję wychowanie do jego temperamentu i możl
> iwości.

Po czym wnosisz? Po tym, ze musialo sobie WYBRAC czym chce sie zajmowac?

> Straszne jest, ze dziecko trzeba odgórnie zmuszać do czytania, bo nie starcza c
> zasu, aby je do czytania zachęcić.

Tak, przywiazywali je do kaloryfera, tak to zapewne wygladalo.

[iksa_igrekowska]

To raczej nie chodzi o te 2 godziny, ale o to, że to musiało być od 18 do 20 i że właśnie MUSIAŁO. Niezbyt wyobrażam sobie siebie w takiej rodzinie. A co jeśli np. moje koleżanki umówiłyby się na dzisiaj na 18. na oglądanie filmów u jednej z nich, a na jutro na 19. na spacer? Nie mogłabym z nimi pójść, bo o tej porze muszę czytać albo odrabiać lekcji? A nie mogę tego zrobić wcześniej albo później? Dla mnie takie funkcjonowanie to jakiś kosmos. A jestem osobą wyjątkowo uporządkowaną.

[iksa_igrekowska]

Nie mogły skorzystać z sytuacji, ale musiały. One obowiązkowo dostawały samochód na 16 urodziny. Z pewnością wiele osób na ich miejscu by się ucieszyło, ale co z osobami, które wolałyby dostać jakiś inny prezent? Nie lubią jeździć samochodem? Czy te dzieci lubiły, czy po prostu musiały polubić?

W kwestii samochodow

[tully.makker]

Ja sobie wyobrazam, ze dziecko nie MUSIALO robic rzeczy przy smaochodzie samo - moglo wezwac na pomoc rodzenstwo, przyjaciol, zreszta zapewne tak zrobilo.

Dla mnie to jest ciekawe o tyle, ze moj chlop byl tez wychowywany na zasadzie, ze sie nie placi za rzeczy, ktore mozna zrobic samemu, i potrafi rzeczywiscie zrobic wszystko, zarowno rzeczy zwiazane z naprawa samochodu, remontem, ale rowniez ugotowac i zaszyc sobie spodnie - moze nie pieknie, ale skutecznie .

[verdana]

Ok, a nie lepiej wychować dzieci na zasadzie - chcesz zrobić samemu - to rób, wolisz zarobić i zapłacić - to zarób i zapłać? Przy 12 ddzieciach na pewno znalazły się oba typy. Ale ojciec wychowywał wszystkichh identycznie.

[tully.makker]

Wydaje mi sie, ze mylisz pojecia. Ojciec raczej nie dyrygowal dzieckiem, ze ma zrobic to samo - powiedzial tylko, z enie zaplaci za robocizne, tylko za czesci. jestem pewna ze w tak kooperatywnej rodzinie praca byla wspolna.
Ja jestem ososba z podejsciem - lepiej zarobic i zaplacic niz zrobic samej, i bardoz to sobie chwale, ale teraz po refleksji nie wiem, czy wlasciwie to jest dobre podejscie.

[verdana]

A ja jestem osobą z podejściem - wolę robić to co umiem i lubie, zarobić i zapłacić. Oba podejścia są równie dobre. Dlatego też nalezy wychowywać dzieci tak, aby mogły wybierać działanie, zgodne z ich charakterem, a nie narzucać jedynie słuszne rozwiązanie.

[iwoniaw]

Toteż one wybierały (zajęcia dodatkowe, sporty i to, w jakim standardzie chcą to auto czy kompa odpicować, a ojciec płacił za wszelkie materiały i kursy). Nikt im nie bronił również poszukać pomocy (darmowej lub opłaconej barterowo inną przysługą) u innych - ba, w gronie rodzeństwa oni byli wręcz do tego zachęcani. Po prostu ojciec nie dał forsy na fachowca ani nie kupił auta spod igły - to takie straszne?

[verdana]

Nie, straszne jest uznanie, ze wszystkie dzieci muszą robić to samo o tej samej porze. Ciekawa jestem też jednego - jedna córka miała przepiękne auto, które sama wyremontowała. A co z pozostałą 11?

[aneta-skarpeta]

wszystko fajnie jak np ktos ma smykałkę do czegos- a nie na zasadzie, kazdemu dam starego grata, jak nie umie go odrestaurowac to jego problem

[beatulek]

Jeśli dziecko ma tym samochodem jeździć to powinien być w pełni sprawny - tutaj nie ma miejsca na złożenie sobie samemu. Samo to sobie może serwetkę na biurko haftować.

[verdana]

Otóż to.

[triss_merigold6]

Jeszcze raz - facet pisze o realiach amerykańskich. Jeśli coś porusza się po drodze, hamuje i ma światła, to jest sprawne. W wielu stanach nie ma żadnych obowiązkowych okresowych badań technicznych aut.

[beatulek]

Jeśli coś porusza się po dr
> odze, hamuje i ma światła, to jest sprawne.

Ale tu nie chodzi o przegląd techniczny a o bezpieczeństwo!!

Raz jeden miałam coś z hamulcami w aucie no i mój małż miał ochotę mi to naprawić - głupia uwierzyłam, że potrafi. Działało przez jakiś czas ale jak później jechałam estakadą w Gdyni to cóż - ja po hamulcach auto nic, ja ręczny auto nic...całe szczęście, ze miałam na liczniku niecałe 30 czyli chwilkę na przeanalizowanie w co uderzam - w auto z przodu czy barierkę (wybrałam to drugie)i nie chcę myśleć co by było gdybym taką usterkę miała na obwodnicy. Mój mąż często naprawiał mi auto (do tego czasu ) - nie chcę myśleć jak takie auto złoży 16-latek.

Jestem za uczeniem samodzielności dzieci, składanie komputerów jak najbardziej ale gdy w grę wchodzi bezpieczeństwo trzeba wezwać fachowca.

[verdana]

Ale wypadki są...

[triss_merigold6]

Trudno żeby ich nie było przy takiej liczbie użytkowników dróg.

[undoo]

i takich umiejetnosciach kierowcow, jak widze na ulicach.

jak pada deszcz, to panika, bo nie umieja jezdzic w deszczu, o kierunkowskazach nie maja pojecia, bo nie uzywaja, rondo wywoluje u nich panike itd itp

[sanciasancia]

> Jeszcze raz - facet pisze o realiach amerykańskich. Jeśli coś porusza się po dr
> odze, hamuje i ma światła, to jest sprawne.
Chyba w Kansas.

[laquinta]

verdana napisała:
Dlatego też nalezy wychowywać dzieci tak,
> aby mogły wybierać działanie, zgodne z ich charakterem, a nie narzucać jedynie
> słuszne rozwiązanie.

Dzieci trzeba najpierw zachecic i nauczyc, czasem wrecz przymusic, bo czekac az samo dziecko wybierze zgodnie z charakterem to co lubi i umie, to jakas utopia. Owszem czytac moze samo, malowac tez, ale juz naprawic samochod tak samo z siebie dziecko chyba nie potrafi.
Znalam rodziny wielodzietne i widzialam jak dzieci same z siebie rwaly sie do roboty. Moge Cie zapewnic, ze wcale, ale to wcale.

Ile trzebaby bylo czekac, aby dziecko z wlasnej nieprzymuszonej woli np. posprzatalo umiejetnie swoj wlsany pokoj?
Zainteresowaniami mozna zarazic, ale z poczatku moze byc przymus i n ic w tym takiego upokarzajacego dla dziecka nie ma, ani nic niwlasciwego pod wzgledem wychowania.

[aneta-skarpeta]

są nawet tutaj takie, które były przymuszane np do grania na fortepianie tak skutecznie, że w dorosłym zyciu nie mogą na ten instrument patrzeć

o to chodzi?

wg. mnie do takich rzeczy nalezy podchodzic delikatnie i z wyczuciem- oczywiscie trzeba wymagac od dzieci sprzatania, zaangazowania w zycie domowe, lekcje

ale czy to takie straszne przewinienie gdy dziecko czasem lekcje odrobi wczesniej, bo chce o 18 obejrzeć film, spotkac z kolegą- wyjatkowo- czy np coś podlubać w swoich sprawach?

jesli dziecko np dobrze sie uczy, jest zaangazowane w zycie jako takie, uczynne, aktywne etc, to naprawdę nie można np nagiać niektórych zasad?

[laquinta]

aneta-skarpeta napisała:

> są nawet tutaj takie, które były przymuszane np do grania na fortepianie tak sk
> utecznie, że w dorosłym zyciu nie mogą na ten instrument patrzeć
>
> o to chodzi?

Jedno przymuszane bedzie patrzyla na instrument z obrzydzeniem, inne bedzie rodzicom wdzieczne. Nie ma reguly i dlatego dzieci trzeba przymuszac, oby tylko nie za dlugo i nie uporczywie, ale tez nie za krotko.

> jesli dziecko np dobrze sie uczy, jest zaangazowane w zycie jako takie, uczynne
> , aktywne etc, to naprawdę nie można np nagiać niektórych zasad?

Mozna, ale co zrobic z dzieckiem leniwym, niezaangazowanym, nieuczynnym?
Zostawic same sobie i czekac az znajdzie wlasne zainteresowania zgodne z charakterem?
Dac mu jeszcze wiecej czasu na 'bezproduktywne lenistwo'?

[aneta-skarpeta]

> Dac mu jeszcze wiecej czasu na 'bezproduktywne lenistwo'?

jest to trudny materiał i nie odpuszczać, ale próbowac, próbować, ale myslę że na poczatek na zasadzie zachety, a nie przymuszania

moj syn jest taki, ze generalnie szybko się zniechęca do wszytskiego i nie ma czesto "checi"

i długooo nie mogłam znaleśc do niego drogi- jemu sie nie podoba, jemu sie nie chce, on tego nie lubi, bez sensu- a mnie krew zalewała, bo sie starałam, a tu ciagle ściana niechęci.

w końcu zaskoczył z jednym -spodobalo mu się, potem z drugim, znowu sodobało, jak sie nie spodobało to odpuszczałam ( a wczensiej przymuszałam, co do niczego nie prowadziło)

widze ogromną zmianę na plus, juz wiemy jak działać z tym ancymonem- natomiast widzę, że pewnych rzeczy nie przeskoczę i musze to zaakceptować

[triss_merigold6]

Ja mówię krótko: coś robić musisz. Możesz wybrać dowolne zajęcia sportowe, inny język niż angielski, ale ćwiczyć i uczyć się języka obcego musisz i nie ma opcji, żebyś drogie dziecko tylko siedział przed tv/tabletem czy dłubał w lego.

[aneta-skarpeta]

ok, ale miedzy COŚ ROBIĆ MUSI, a kazde dziecko, które chce miec komputer musi samo sobie go złozyć i myc kibel w wieku 3 lat, bo inaczej sie nie nauczy

[verdana]

Akurat dłubanie w lego jest pożytecznym i kształcącym zajęciem.

[laquinta]

verdana napisała:

> Akurat dłubanie w lego jest pożytecznym i kształcącym zajęciem.

Odnosze wrazenie, ze nie rozumiesz o czym jest dyskusja. Trzymasz sie swoich szablonow i idziesz w zaparte.

[triss_merigold6]

Pod warunkiem, że nie robi wyłącznie tego. Stawiam na komplementarność i zróżnicowanie aktywności.

[verdana]

A, to tak. Ale nie każesz mu, jak sadzę, różnicować tych aktywnosci w oparciu o bardzo scisły schemat tego, co ma prawo robić o każdej godzinie.

[triss_merigold6]

Plan lekcji, rozkład zajęć dodatkowych, pory pójścia spać i wstawania rano w dużej mierze narzucają dość ścisły schemat. Nie do do minuty oczywiście.

[verdana]

To jest tzw oczywista oczywistość. I dlatego właśnie, zę dzień dzieci jest dosyć schematyczny z natury, nie należy tego jeszcze pogłębiać wprowadzając sztywny plan dnia, tam gdzie nie jest on konieczny. Szczególnie w wypadku nastolatków.
Zwróć uwagę, że starszy nastolatek, który musi odrabiać lekcje między 18 a 20, a o 22 musi być w łóżku (jak jego parolatni brat) nie ma na przykład możliwości pójścia do kina. Ani spotkania się z kolegami.
Dlatego mam wrażenie, że Pan Ojciec nie pisze prawdy. A jak pisze, to to był koszmarny dom dla starszych dzieci.

[iwoniaw]

Przecież te dzieci w wieku 16-17 lat wyjechały z domu na studia. A wcześniej o 22.00 to gasiły światło W TYGODNIU, w weekendy mogły robić co chciały do północy. Całkiem logiczne, jeśli musiały wstawać na rano do szkoły.

[verdana]

Na studia raczej nie wyjeżdzają 16-latki, nawet w Stanach. W tygodniu gasiły swiatło o 22, nie dlatego, zę lekcje się rano zaczynają, ale dlatego, że rodzice zarzadzili wstawanie o 5 rano.

[przystanek_tramwajowy]

Może one w wieku 16 lat miały już tak serdecznie dość metod wychowawczych rodziców, że uciekały z domu byle dalej? Szkoda, że ta ich matka nie mogła uciec. A pewnie miała ochotę. Na tym zdjęciu wygląda na tak zużytą, że szok!

---
Ja mówię dzieciom: Nie, nie przejedziesz się na koniku, ale jak wrócimy do domu, to co byście przejeździli w 30 sekund, dostaniecie do skarbonki. I też mają ogromne uśmiechy (by upartamama.

[iksa_igrekowska]

Za to ojciec świetnie się trzyma

[iksa_igrekowska]

Raczej w wieku 18-19 lat wyjechały na studia, a nie 16-17. A jeśli miały dużo lekcji do odrobienia, to też musiały gasić światło o 22? Nie mogły się wtedy dalej uczyć? A jeśli nie miały lekcji do odrobienia, to nie mogły np. spotkać się o 21 ze znajomymi i wrócić o 23?

[laquinta]

aneta-skarpeta napisała:

> > Dac mu jeszcze wiecej czasu na 'bezproduktywne lenistwo'?
>
> jest to trudny materiał i nie odpuszczać, ale próbowac, próbować, ale myslę że
> na poczatek na zasadzie zachety, a nie przymuszania

Kiedy cala rodzina jedzie na narty albo pod namiot, to dla dzieciaka, ktory nart i namiotu nie lubi jest przymus, nie zacheta.

> w końcu zaskoczył z jednym -spodobalo mu się, potem z drugim, znowu sodobało, j
> ak sie nie spodobało to odpuszczałam ( a wczensiej przymuszałam, co do niczego
> nie prowadziło)

Nie wiesz czy moze dorosl do polubienia tej wlasnie rzeczy. Moze Ci sie zdawac, ze przestalas przymuszac i dlatego polubil, ale moze byc zupelnie inaczej.
Zmiany na plus dzieja sie czesto bez naszego udzialu, oraz zmiany na minus, tym bardziej.

[aneta-skarpeta]

laquinta- oczywiscie nie wiemy tego, ale nie mam zamiaru przedewszystkim sobie marnować urlopu, zeby dziecku go zepsuc, bo moze to coś kiedys da

byłam inaczej wychowywana i wyszłam na ludzi

[laquinta]

aneta-skarpeta napisała:

> laquinta- oczywiscie nie wiemy tego, ale nie mam zamiaru przedewszystkim sobie
> marnować urlopu, zeby dziecku go zepsuc, bo moze to coś kiedys da

A co jesli pozostale dzieci uwielbiaja narty i namiot? Dalsza czesc historii jest taka, ze dziecko po latach mowi - o jakim ja cholernym dupkiem bylem. I gdyby nie przymus, kto wie, moze zostalby takim cholernym dupkiem do konca zycia.

[aneta-skarpeta]

dlatego mówie- trzeba znaleśc kompromis- inaczej sie wychowuje dzieci gdy jest ich 2, a inaczej gdy 12cioro- to jasne

ale mysle, ze spokojnie jadac dużą grupą na narty to nielubiace nart może np chodzic na spacery etc z młodszymi etc

jednym slowem kompromis, a nie- my -rodzice- uwielbiamy narty- anasz syn jedyny tez MUSI je kochać

[aneta-skarpeta]

np moi rodzice mieli faze jazdy na działkę- ale jak mialam lat 15scie to mnie przestalo to bawic i rodzice mnie nie ciągali na siłę, tylko zostawałam w domu

obecnie uwielbiam klimaty działkowe, ale też rozumiem, że niekoniecznie może to byc ciekawa forma spędzania czasu np dla mojego 11 latka

[laquinta]

aneta-skarpeta napisała:

> ale mysle, ze spokojnie jadac dużą grupą na narty to nielubiace nart może np ch
> odzic na spacery etc z młodszymi etc

Tak mielismy z najmlodsza. My na stoku, ona w szkolce. Wracamy, szukamy dziecka, a ona w swietlicy maluje obrazki. Po dwoch latach 'wdrazania' jezdzila na nartach jakby sie na nich urodzila. Dzisiaj jest szczesliwa, ze tak swietnie jezdzi.
Inny przyklad. Dziecko jezdzilo do Polski na wakacje. Drugie dziecko nie chcialo, za nic, wiec nie jezdzilo. dzisiaj ma zal, glownie do siebie, ale do nas tez, ze nie zmuszalismy do wyjazdow.

[aneta-skarpeta]

a ja mam taki charakter, że nie żałuję

jak coś odpuściłam w dzieciństwie, a mi na tym zależy to się naucze w dorosłości- chocby własnie narty

mój mąż pochodził z takiego domu, ze narty, łyzwy etc to była niepotrzebna fanaberia- teraz, jako dorosły człowiek nadrabia zaległości, uczysie tego na co ma ochotę i też jest fajnie

inaczej, ale to też fantastyczne doswiadczenia, inne, wpomnienia, radość, rozwój etc

[aneta-skarpeta]

aha i byłam dzieckiem, które miało słomiany zapał-jasne mogłabym przy wiekszym rygorze odnieść jakis niebywały sukces, generalnie mogłabym byc bogatsza, zgrabniejsza, mądrzejsza, fajniejsza gdyby...

ale jest jak jest i mimo swojego słabego charaktery pracuję, mam się dobrze, mimo perturbacji mam udane życie, wyciagam wnioski i uczę się na błedach

ale miałam tez fajne, swobodne i bardzo wesołe dziecinstwo ze zwariowanymi rodzicami

[laquinta]

Dodam. Dzieci sa rozne - jedne same spiewajaco przejda przez dziecinstwo i okres dojrzewania, zawsze wiedza czego chca, maja pasje i zainteresowania, sa zdolne, blyskotliwe itp. Inne dobrze sobie radza przy malej pomocy, jeszcze inne trzeba nakierowac, podpierac, zachecac a sa takie, co wolami trzeba je ciagnac do jakiegokolwiek dzialania.

[verdana]

He, he. Cała rodzina pojechała na narty, gdy miałam lat sześć. Kazano mi na tych nartach jeździć, bo inne dzieci jeździły. Wtedy podjęłam postanowienie, ze więcej nart nie założę. I nigdy więcej nie założyłam.
Między zachęcaniem, a wymaganiem jest spora różnica.

[gazdzinazdaleka]

laquinta napisał(a):

> Jedno przymuszane bedzie patrzyla na instrument z obrzydzeniem, inne bedzie rod
> zicom wdzieczne. Nie ma reguly i dlatego dzieci trzeba przymuszac, oby tylko ni
> e za dlugo i nie uporczywie, ale tez nie za krotko.

Hm, znam wielu muzyków (wiem, co piszę, bo sama nim jestem), ale jak długo żyję, to nie widziałam dobrego muzyka (czy w ogóle artysty), który w dzieciństwie byłby przymuszany do gry na instrumencie czy tworzenia czegokolwiek. Za to znam wielu przymuszanych, a potem w dorosłym życiu nieszczęśliwych, bo tak naprawdę, to chcieli być w życiu kimś zupełnie innym. Czasem są to dzieci bardzo znanych artystów. Wdzięczni rodzicom jakoś nie są, niektórzy uciekli od nich na drugi koniec świata. Pod rodzicielską presją można zostać nawet całkiem uznanym fachowcem w jakiejkolwiek dziedzinie, ale z pewnością nie będzie się człowiekiem szczęśliwym. I żeby była jasność w temacie - wcale nie chodzi mi tutaj o obowiązki domowe dzieci.

PS Uważam, że to fajnie mieć 12 dzieci, ale zrzucanie odpowiedzialności na najstarsze za młodsze jest już świństwem po prostu. Znaczy to tyle, że pan tylu dzieci mieć nie powinien, skoro nie miał dla każdego z nich indywidualnie czasu. To że on osobiście ma świetne zdanie na swój temat nie oznacza, że jego dzieci podzielają jego punkt widzenia. Wytresowane jak w wojsku nigdy mu tego nie powiedzą.

[sanciasancia]

> Dla mnie to jest ciekawe o tyle, ze moj chlop byl tez wychowywany na zasadzie,
> ze sie nie placi za rzeczy, ktore mozna zrobic samemu, i potrafi rzeczywiscie z
> robic wszystko, zarowno rzeczy zwiazane z naprawa samochodu, remontem, ale rown
> iez ugotowac i zaszyc sobie spodnie - moze nie pieknie, ale skutecznie .
>
A jego fantastyczne zachowanie wobec ciebie wystawia laurkę temu modelowi wychowawczemu.

[iwoniaw]

No dokładnie tak to odebrałam - na litość boską, toż umiejętność przyszycia guzika i zaszycia rozdarcia czy wymiany oleju albo podładowaniu akumulatora to jeszcze nie wymóg, by dziecko było profesjonalnym krawcem i mechanikiem samochodowym!
Poza tym wyraźnie napisano, że dzieci musiały WYBIERAĆ choć jeden sport i jedne zajęcia dodatkowe wedle własnych UPODOBAŃ (i miały prawo do prób i zmiany, ojciec płacił i nie wydziwiał), zakaz dotyczył bezproduktywnego tkwienia w bezruchu bez żadnych aktywności - nie widzę w tym nic nienormalnego. Też bym nie chciała wychować lebiegi przypalającej wodę na herbatę i nie wiedzącej, którą stroną się młotek trzyma, która w dodatku ani nie pływa, ani nie jeździ rowerem, ani nawet nie wie, czy woli pisanie, grę na wiolonczeli czy programowanie komputerów i nic poza obowiązkową szkołą nie robi.

[verdana]

Naprawdę uważasz, ze można wyrosnąć na zdrowego psychicznie człowieka, nie mając w dzieciństwie czasu na bezproduktywne lenistwo? Nie mówię od rana do wieczora, ale choć czasami. Tu nie ma w ogóle czasu wolnego, dzień jest rozplanowany wg jednego schematu dla wszystkich. Dziecko, które wolałoby czytać czy pisać, czy haftować - też musi iść na zajęcia zorganizowane, tak jaby wszystko to, co dziecko robi samo, bez nadzoru, było niewazne i nieistotne.
Przyszycie guzika - tak. Gotowanie - tak. Składanie komputera - a dlaczego nie naprawa pralki? Nie robienie na drutach? Nie pielęgnacja ogrodu?

[iwoniaw]

No chwila, jakie "nie mając czasu"? Nigdzie nie jest napisane, że oni mieli grafik 24/7 wypełniony do ostatniej sekundy, tylko że oprócz szkoły mieli obowiązek wybrać JEDNE zajęcia sportowe i JEDNE inne dodatkowe wedle własnych upodobań oraz ograniczony był czas przesiadywania po nocach (do 22.00 w tygodniu, do północy w weekendy) i wyznaczone pory posiłków. Mowa, przypomnę, o nieletnich dzieciach szkolnych, po maturze, jak to w Ameryce, zapewne na studia z domu wyjechali.

Składanie komputera - zapewne dlatego, że akurat komputer chcieli mieć? Te 20 lat temu nie było laptopów czy smartfonów, tylko skrzynki, w których sama sobie komponowałaś parametry w zależności od tego, do czego tego kompa chciałaś używać. Naprawdę, samodzielne przypięcie do płyty głównej kości pamięci czy wypaśniejszej katy graficznej to nie jest jakieś szokujące oczekiwanie. Przeciwnie, niezachęcanie dzieci do tego odbieram podobnie, jakby ojciec nie dość, że kupił im żarówki do lampek na biurko, to jeszcze komuś zapłacił, żeby je dzieciom powkręcał, bo wszak potomstwo się na elektryczności znać nie musi...

[verdana]

Jedne zajęcia sportowe, jedne zajecia dodatkowe, pracę społeczną, naukę majsterkowania i szycia, opieke nad młodszym dzieckiem, naukę dwie godziny dziennie, niezaleznie od zadanych lekcji. Wszysto w ściśle wyznaczonych godzinach.
Gdzie tu widzisz czas na wypoczynek?

[iwoniaw]

Doba ma 24 h o ile mi wiadomo. Oni minimum 7h mieli spać (słuszny postulat), 2h mieli spokój i warunki wyłącznie do nauki, niechby spędzali w szkole i na zajęciach dodatkowych z 8h (to już liczę z okładem) - pozostaje 7h DZIENNIE na dowolną aktywność własną - to jest mało czasu na odpoczynek?

[verdana]

Jeść chyba też musieli? Dojechać do szkoły? Na zajęcia? Umyć się? Zająć sie tym młodszym rodzeństwem, ktre zostało im powierzone? Uczyć sie szyć i naprawiać samochód? Moim dzieciom szkoła + zajęcia zajmowała, przy mniejszych odległościach, ok. 10 godzin...

To ile twoje dzieci miały tych zajęć dodatkowych?

[iwoniaw]

10 h? Zakładając, że jechały godzinę do innego miasta do szkoły, miały codziennie po 7-8 lekcji i przynajmniej jedne zajęcia dodatkowe?

[verdana]

Dojazd do szoły - od godziny do pół godziny. Lekcje w zalezności od szkoły - do 15 lub do 17. Zajęcia dodatkowe - od trzech, do czterech razy w tygodniu. Plus dojazd. Policz sobie.

[iksa_igrekowska]

Wystarczy, że jechały do/ze szkoły po 15 minut (w sumie pół godziny), do/z zajęć dodatkowych po pół godziny i już mamy 1,5 godziny +/- pół na jakieś opóźnienia niezależne od podróżującego. Ja do liceum jeździłam 45 min. w jedną stronę, na zajęcia dodatkowe od 10 minut - do godziny.
Zależy też, gdzie oni w tej Ameryce mieszkają (umknęło mi to), ale tam często odległości są różne.

[iksa_igrekowska]

duże nie różne

[triss_merigold6]

Nie możesz porównywać dojazdów do szkoły w Polsce i w USA.
W USA jest rejonizacja i przy odległościach większych niż 1-2 km kwestie dojazdu załatwia schoolbus. Zajęcia w szkole są 9-15 w podstawówce i junior high school.

[nanuk24]

zajecia zaczynaja sie o 9, fakt, ale schoolbus zbiera moje dziecko juz o 8. O 15:30 kniec lekcji, a moje dzieko jest o 16 w domu.

[undoo]

Bzdura, jaki school bus? Nie przysluguje wszystkim uczniom we wszystkich stanach, chyba ze dziecko ma chodzic do szkoly nierejonowej, tylko ze specjalnym programem lub jest niepelnosprawne.

Szkola w odleglosci poltorej mili, a pod szkola korki - przy wjezdzie na autostrade, pod gimnazjum i liceum oraz pod podstawowka.

[undoo]

Szkola podstawowa w USA to 6-6.5 godziny dziennie, do tego dojazd/dojscie, gimnazjum to 7 godzin dziennie, liceum pewnie tyle samo. Z dojazdem na obszyl liczac to bedzie 7.5 godziny dziennie.
5.15 - sniadanie i potem obowiazki domowe do 7.30
7.30 - wyjscie do szkoly
8-14.30 - szkola
14.30 -15 - przegryzka w domu, mycie rak
15 - 17 - zajecia sportowe, czy inny klubik, dla reszty dzieci skladanie samochodu/komputera/przygotowanie obiadu i pranie (to wcale nie jest duzo czasu)
17-18 - rodzinna kolacja
18-20 - lekcje
20-22 - czas wolny, ale jak sie wstaje o 5 rano codziennie, to sie o 21 pada na nos

Ile im zostaje czasu wolnego w tygodniu? Godzina-dwie. W weekendy kosciol (zwykle 3/4 dnia zajmuje zaangazowanym parafianom i prace spoleczne).

To pieknie wyglada na papierze, ale sama widze, jak niewiele czasu maja moje dzieci, ktore nie maja wcale duzo zajec dodatkowych.

[iksa_igrekowska]

Niezupełnie:
sen - 7 h
szkoła - 6-8 h
odrabianie lekcji - 2 h (czy tyle wystarcza by nastolatek był perfekcyjny we wszystkim?)
obowiązki domowe - ? h (niech będą ze 2-3 godziny)
zajęcia dodatkowe - 1-2 h
czas dojazdu/dotarcia do/ze szkoły, na/z zajęć dodatkowych - 1 h
kąpiel, posiłki, ubieranie się, poranna toaleta, pakowanie się na zajęcia/do szkoły - 2 h

Nie wiem jak to możliwe, ale wychodzi mi 21-25 h .

[lily-evans01]

Ha ha.
Moje dziecko ma "TYLKO" szkołę muzyczną, zajęcia taneczne, zajęcia sportowe i jakieś tam kółka w szkole, które mu odpowiadają. Każda z tych rzeczy to częstotliwość zaledwie 2 x na tydzień, dni częściowo się pokrywają oczywiście. No i od poniedziałku do piątku wracamy do domu późnym popołudniem... Różnica jest taka, że córka SAMA CHCE robić to wszystko, mało tego, poszła do pani od chóru przygotowawczego i sama się zapisała na zajęcia, które są obowiązkowe dopiero chyba w III czy IV klasie SM.
U nas jest problem odwrotny, bo ja bym już chciała cokolwiek ograniczyć, żeby też i odpoczęła, a ona sobie znajduje dodatkowe zajęcia . Ale nie wyobrażam sobie, żeby NA SIŁĘ przymuszać ją do którychkolwiek z tych zajęć.
I tak próbuję to rozważyć z własnego punktu widzenia...
Dla mnie po prostu zgrozą byłaby konieczność uprawiania jakiegoś sportu, nienawidzę tego całą duszą, za to dużo chodzę pieszo, a pomimo wady serca mogę chodzić bardzo szybko, bardzo długo (dodajmy, dźwigając spore siaty ) i mam całkiem niezłą kondycję. I kwestia jest taka, że jak dziecko nie lubi chodzić na zajęcia sportowe, to można z nim iść na plac zabaw, kupić rolki i towarzyszyć mu, póki małe, grać z nim w piłkę w parku itd. A te dzieci są wepchnięte w pewien grafik, owszem wybierają coś, ale zaledwie spośród pewnych opcji, które są z góry narzucane (w tych młodszych grupach w szkole tańca czasami widzę np. taki obrazek, dziewczynka się zapiera, nie chce iść na salę, wręcz płacze, ale mama spełnia sobie marzenia o królewnie w tiulach). A przecież można bardziej indywidualnie. Ja np. uwielbiam dużo chodzić i szybko, jak pisałam, jest to też pewna pożyteczna aktywność, trenująca mięsień sercowy w dodatku, a nie widzę powodu, żebym męczyła się siłownią, fitnesem, piłką ręczną czy czymkolwiek innym, czego nie znoszę wręcz organicznie.
No i wreszcie - dla osoby o moim charakterze na przykład bardzo nieprzyjemna byłaby konieczność chodzenia bez przerwy na zajęcia zorganizowane, od zawsze po szkole/zajęciach na studiach/pracy potrzebowałam mieć ileś czasu tylko dla siebie, w ciszy, żeby ochłonąć (nadmiar bodźców mnie męczy, jestem zresztą zdecydowaną introwertyczką) - są i takie dzieci, które muszą po prostu ODPOCZĄĆ po przedszkolu/szkole, a jak nie odpoczną, to są rozkapryszone i rozkojarzone.
Tak więc - każdy jest inny i te same pożyteczne cele (których nie neguję) można osiągnąć w zgodzie z osobowością każdego z dzieci, niekoniecznie przykrawając je do jednego modelu. Są pewne rzeczy, które nie podlegają dyskusji, czyli np. drobne obowiązki domowe kilkulatka (ale niekoniecznie czyszczenie klozetu ), odrabianie lekcji, zdrowy i rozsądny tryb życia, a są takie, które powinny być traktowane jak najbardziej indywidualnie.

[iksa_igrekowska]

Mnie najbardziej w tym modelu przeraża brak czasu na znajomych. Mam wrażenie, że te dzieci poza rodzeństwem nie miały kontaktu z innymi. Na nawiązanie przyjaźni potrzebny jest czas, nie tylko ciągłe robienie czegoś, ale właśnie spędzenie popołudnia na "bezproduktywnych" rozmowach, łażenie po osiedlu bez specjalnego celu. Może nie przez całe popołudnia, nie codziennie, ale chociaż kilka razy w tygodniu. A tu tylko wyjazdy rodzinne, odrabianie lekcji, obowiązki domowe i cisza nocna o 22 - jak w domu dziecka.

[iksa_igrekowska]

Jestem skrzywiona . Cieszę się, że się dowiedziałam!

[triss_merigold6]

Znów wracamy do amerykańskiego modelu. Samochód jest niezbędny do funkcjonowania, większość małolatów właśnie w wieku 16-18 lat dostaje pierwsze auto i b. często jest to rzęch i w takim jak w tekście podejściu rodziców nie ma nic nadzwyczajnego ani bulwersującego.

[verdana]

Tak, tylko nie każdy musi umieć i chcieć rzęch naprawić. Równie dobrą metodą byłoby zarobienie na naprawienie rzęcha zajmując się tym, co się lubi, albo chce robić. Ale nie. Ma naprawiać i już - bo ojciec tak zadecydował.

[triss_merigold6]

Jeszcze raz tłumaczę, że te wymagania wpisują się w całokształt modelu, nie są oderwanym elementem z kosmosu.

[mary_lu]

Co to znaczy "musi umieć". 99% szesnastolatków nie ma o tym pojecia, ale niemal kazdy może się nauczyć. A o chcenie zadbał ojciec, dając jako "rzęch" auto, które naprawiać warto.

Dorastający Amerykanin nie musi brać auta od ojca, może podziękować i popracować rok w weekendy, zarobi na jeżdżące używane auto.

[verdana]

Nie, ni mógł popracować rok w weekendy, bo w weekendy zajmował sie młodszym rodzeństwem. Kazdy starszy miał jedno dziecko pod opieką i rozplanowany cały dzień. Ojciec nie dawał wyboru, ojciec kazał naprawiać auto. Kropka.

[mary_lu]

Gdzieś to jest napisane, czy sama dopowiedziałaś?

Nie widziałam tam żadnych opisów godzin, które trzeba było wysiedzieć przy mlodszych, w weekendy zwłaszcza.

[iksa_igrekowska]

Zwłaszcza w Nowym Jorku . Stany nie są tak jednolite jak województwa w Polsce (a i tu mówić o jednolitości byłoby przesadą), nie wszędzie jest tak, że młodzież i dorośli jeżdżą samochodami - nie dlatego że ich nie stać, po prostu komunikacja miejska jest sprawniejsza.

[lily-evans01]

Przyznam, że ja tam bym nie chciała siedzieć w garażu i brudzić się przy naprawie auta...
Nie jestem domowym majsterklepką, wolę piszczeć "misiu", a w tym czasie robić rzeczy, których misiu raczej nie potrafi i które misia nie interesują .

[mary_lu]

Mnie też już się nie chce i zazwyczaj wołam "Misiu!", albo jadę do fachowca.

Ale UMIEM. Sama taka nauka, to jak zabawa lego przez malucha - uczy nie tylko tej konkretnej rzeczy, ale otwiera całkiem nowe myślenie.

[verdana]

Tak, tylko jest zapewne wiele rzeczy, których nie umiesz. Nie sposób nauczyć wszystkich wszystkiego - dlatego jestem zwolenniczką uczenia dzieci rzeczy koniecznych, a poza tym tego, do czego mają smykałkę.

[iwoniaw]

No i on właśnie to robił - uczył dzieci rzeczy koniecznych w warunkach, w których żył. Zapewne w Europie np. mógłby sobie darować zakup 12 samochodów i zachęcanie kolejnych dzieci do doprowadzania ich do użytku, a pięć dekad wcześniej pewnie wszyscy musieliby prać na tarze zamiast w pralce - i co w związku z tym?

[verdana]

Nie, uczył dzieci tego, co uznał za konieczne. Nie tego, co dzieci chciałyby i umiały robić. Gotowanie jest konieczne, lakierowanie samochodu i składanie komputera - nie. Ja bym rozumiała, gdyby kazał każdemu dziecku nauczyć sie czegoś pożytecznego. Ale nie - wszyscy, niezaleznie od temperamentu, zdolności, umiejętnosci musieli robić to samo. Takie wychowanie nie uczy jednego - radzenia sobie w życiu, które nie jest schematyczne, gdzie każdego dnia czasem trzeba robić co innego, gdzie się samemu wybiera , co sie robi.

[triss_merigold6]

Akurat w realiach amerykańskich to bardzo przydatne umiejętności.
I akurat Amerykanie są nieprawdopodobnie elastyczni jeśli chodzi o podejmowanie wyzwań w postaci zmiany zawodu, zmiany pracy, zamiany miejsca zamieszkania.

[verdana]

Nawet w realiach amerykańskich lepiej jest coś robić dobrze, niż źle. Nie wszyscy dobrze majsterkują, szyją, gotują itd. Dawanie identycznych zajeć 12 różnym ludziom nie sprawi, ze ci ludzie będą dobrzy w tym co robią - cżęść z nich tylko zmarnuje czas, który by mogła przeznaczyć na nauczenie sie czegoś, co zrobią naprawdę dobrze.

[triss_merigold6]

Nie muszą być dobrzy, wystarczy że potrafili w danym momencie zrobić coś na własny użytek, na własne potrzeby.

[laquinta]

verdana napisała:
> Nawet w realiach amerykańskich lepiej jest coś robić dobrze, niż źle.

cżęść z nich tylk
> o zmarnuje czas, który by mogła przeznaczyć na nauczenie sie czegoś, co zrobią
> naprawdę dobrze.

W szkolach dzieci tez marnuje czas, wiec zlikwidujmy szkoly. Niech kazde dziecko robi to, do czego zostalo stworzone, a nie marnuje czas na gramatyke i ortografie.

[noname2002]

W szkolach dzieci tez marnuje czas, wiec zlikwidujmy szkoly. Niech kazde dzieck
> o robi to, do czego zostalo stworzone, a nie marnuje czas na gramatyke i ortogr
> afie.

A jak Twoje dziecko jest z jakiegoś przedmiotu słabsze, bo nie ma w tym kierunku zdolności, to wymagasz, żeby spędzało cały wolny czas się tego przedmiotu ucząc i przynosiło szóstki?

[d.o.s.i.a]

Na poziomie podstawowki, slabe radzenie z przedmiotem najczesciej wynika z braku wysilku w to zeby ten przedmiot zrozumiec albo ze strachu przed nim Owszem, nauczenie dziecka ze przy pewnym wysilku wiekszosc zagadnien jest sie w stanie ogarnac to bardzo cenna lekcja ze nie nalezy sie poddawac bez wysilku.

[verdana]

Naprawdę? Nie istnieją niezdolne, mniej inteligentne dzieci? Jeśli inteligencja i zdolności mają normalny rozkład w populacji, to zawsze pewna niewielka część dzieci nie da sobie rady z programem, a nieco większa - da sobie radę, ale słabo.
To wiedza na poziomie liceum, nie elitarnej szkoły wyższej.

[d.o.s.i.a]

Oczywiscie. Ale dopoki nie wlozysz minimum pracy w cos dopoty dywagowanie na temat zdolnosci w danym przedmiocie jest tylko dywagacja niczym wiecej.

[verdana]

A kto mówi, aby nie wkładać pracy? I kto ma tę pracę wkładać? Samo dziecko, niezdolne i pozostawione samemu sobie? Raczej nie, tego musza nauczyć rodzice. Tyle, że to się nijak ma do wyznaczania godzin uczenia się.

[d.o.s.i.a]

Nie, nie samo dziecko. Z pomoca rodzicow i rodzenstwa.

[iwoniaw]

Nawet w najbardziej niebanalnym i nieschematycznym życiu trzeba wszelako coś jeść (dobrze umieć w tym celu wykonać coś więcej niż zapłacić za big maca w drive thru), dostać się do pracy (w USA bez auta właściwie niewykonalne poza kilkoma wielkomiejskimi enklawami typu NYC) i nie od rzeczy mieć kompa (20 lat temu kupowanego nie w postaci zalanej plastikiem formy ipada, tylko złożonego z wybranych przez siebie segmentów).
Oczywiście, można udawać (do pewnego momentu w każdym razie), że nic nie trzeba i każdy sobie znajdzie niszę, w której wąską specjalizacją zarobi nawet na to, by mu inni podcierali tyłek - jednak większość widzi sens posiadania różnych umiejętności, niezależnie od upodobań, temperamentu i aspiracji. Oraz dostrzega fakt, że ponury schemat w postaci konieczności wstania, ubrania się, zjedzenia, pracowania, ogarniania rzeczywistości w różnych aspektach dopada każdego - i jakoś lepiej wtedy coś umieć niż nie umieć, nawet jeśli się za tą czynnoscią nie przepada.

[aneta-skarpeta]

mysle, że 99% z nas ogarnia codzienne wstawanie, chodzenie do pracy, zmywanie garów etc etc

a rodzice nie wychowywali nawet połowy nas w kieracie, a jednak jakimś dziwnym cudem wyszłysmy na ludzi, choc nie miałyśmy tak zorganizowanego zycia etc

[iwoniaw]

No ale JAK zorganizowanego? Nie miałaś jakichś obowiązków w domu (typu odkurzanie, wywalanie śmieci, rozwieszanie prania)? Nie musiałaś będąc dzieckiem szkolnym w dni powszednie być w łóżku o określonej porze i gasić światła "nie później niż"? Nie oczekiwano, że nie będziesz ledwo ciągła na słabych trójach mając po trzy zagrożenia, tylko przejdziesz przez szkołę na miarę swych możliwości odrabiając lekcję i nie powodując wzywania rodziców minimum raz w tygodniu? Bo u mnie jakoś tak było i bynajmniej nie wspominam tego jako kieratu. Nawet jak mi w pewnej chwili KAZALI chodzić na angielski. Dziwne, nie?

[tully.makker]

Ano wlasnie. Rytm i plan dnia musi byc. Ja mialam po 2 zajecia dodatkowe codziennie, teraz jestem tu, gdzie jestem ( na forum, hehe) a kolega ktory mial cale dnie wolne na przyjemnosci i kreatywnosc jest kierowca autobusu.

[aneta-skarpeta]

ja nie mialam zajeć dodatkowych i tez jestem na "forum";P

moj mąz nie miał dodatkowych zajęć, rodzice nie pielęgnowali u niego pasji, w wieku 14 lat palił papierosy, a w liceum choc uczył sie dobrze to balangował i dużo pił

studia, po studencku

jak skonczył studia to trach- przodownik pracy, rozwija sie, ma dobry zawód

10 lat temu nikt by nie uwierzył, ze bedzie taki stateczny i odpowiedzialny

duzo zalezy od charakteru i otoczenia w jakim przyjdzie naszym dzieciom żyć

[aneta-skarpeta]

mialam swoje obowiązki, ale
- nie musialam odrabiac lekcji zawsze miedzy 18-20 a jak nie mialam lekcji to mialam czytac- mialam miec lekcje odrobione
- nie musialam sobie prac od najmlodszych lat- dość późno zaczelam to robic- ale robilam inne rzeczy- stosowne do wieku, ale generalnie dziecinstwo to było dziecinstwo
- nie musialam jesc rzeczy, ktorych nie znoszę- tak rodzice gotowali, zebym nie musiala jesc czego nie cierpię- np szpinaku czy marchewki z groszkiem i mnie rodzice tym nie dręczyli- teraz uwielbiam-czasem musiałam zjeść coś co mi srednio pasowało, natomiast mama nigdy mnie nie dręczyła odgrzewanym jedzeniem, mimo ze mi nie smakowało
- nie musialam "zapracowywac sobie" na wszystko co mialam- czasem rodzice spontanicznie spelniali moje lub brata marzenie, zeby sprawic nam przyjemność

generalnie byłam wychowywana przez rodziców spontanicznych i lekko szalonych

[verdana]

Miedzy obowiązkami, a obowiązkami wtłoczonymi w nienaruszalny schemat, jest przepaść. Obowiązkiem jest odrobienie lekcji, ale odrobienie lekcji w określonych godzinach, niezaleznie od sytuacji, to już nie jest po prostu wymaganie, aby dzieci były pilne. To wymaganie, aby cały dzień był ustawiony tak, jak to sobie wymyślili rodzice. We własnym domu dzieci funkcjonują jak w placówce wychowawczej - wszystko na gwizdek.

[lily-evans01]

Ja miałam bardzo mało obowiązków domowych, mama tylko cisnęła, żebym kładła się spać wcześnie i nie oglądała zbyt wiele TV. Do ukończenia mniej więcej dwudziestu paru lat zhańbiłam się raptem zrobieniem herbaty, kanapkami, jajecznicą, prostą sałatką itp., jeśli chodzi o umiejętność gotowania. Potem byłam przez jakieś pół roku bezrobotna, a czystego nadmiaru czasu zaczęłam gotować, do dzisiaj gotuję o wiele lepiej niż moja własna matka. Była potrzeba, była chęć zagospodarowania czasu czymś "innym" - i ogarnęłam się błyskawicznie.
Przy dziecku dopiero z kolei musiałam nauczyć się ogarniać w sposób systematyczny i zorganizowany obowiązki domowe, też nie mam z tym problemu, nie jestem kaleką .
Co do nauki, akurat świetnie sobie radziłam od podstawówki, tak więc nie wiem, jak to jest być przymuszaną - do czegoś, co łatwo przychodziło i co lubiłam generalnie (a dzięki klasie profilowanej w LO bardzo szybko rozstałam się z mniej lubianymi przedmiotami ).

[atteilow]

Podpiszę się pod tym. Nauka tych wszystkich czynności, nie była przygotowaniem do zawodu, nie była tez rozwijaniem pasji, (ktora w przyszlosci może się stać zawodem), to była nauka po prostu przydatnych rzeczy. Wyrobienie w sobie jakiejś zaradności, sprytu, umiejętności rozwiązywania problemów w wielu dziedzinach. Takie podstawy jak gotowanie, majsterkowanie, sprzatanie, szycie, drobne naprawy to wszystko kiedyś się przydaje. Nawet jeśli w przyszlości częśc z tych prac będziemy zlecać, to będziemy w stanie ocenić, czy jest wykonana dobrze i czy cena adekwatna.
I ta nauka jest ważniejsza, niż hobby i pasja, bo człowiek czuje się bardziej niezależny wiedząc, że jest w stanie wykonać coś sam. Syn nie prosi matki o wyprasowanie koszuli, a córka ojca o wbicie gwoździa. I kiedy z syna staje się mężem, wie jak umyć kibelek, nie oglądając się na zonę. Myslę, że w kontekscie gender to jest istotne

[lily-evans01]

> Tak, tylko jest zapewne wiele rzeczy, których nie umiesz. Nie sposób nauczyć ws
> zystkich wszystkiego - dlatego jestem zwolenniczką uczenia dzieci rzeczy konie
> cznych, a poza tym tego, do czego mają smykałkę.

I tu popieram w pełnej rozciągłości verdanę .

[triss_merigold6]

A potem rośnie taki facet pierdoła, który nie potrafi pomalować ściany, posłużyć się wiertarką czy wymienić uszczelki. Oczywiście, można optymistycznie założyć, że zleci komuś w/w usługi + 100 innych, ale wypadałoby żeby jeszcze potrafił zweryfikować i ocenić cudzą pracę i za nią zapłacić.

[lily-evans01]

A Ty potrafisz te wszystkie rzeczy zrobić?
Bo ja nie.
Natomiast gołym okiem widać, czy zlecona praca była wykonana prawidłowo - ocena tu jest najmniejszym problemem.

[triss_merigold6]

Nie, ja byłam dziewczynką i miałam się tylko uczyć. Dzięki Bogu, zawsze do takich prac miałam facetów. Własne dzieci jednak wolę wychowywać bardziej praktycznie.

[landora]

O, Triss, to z Ciebie też taka pierdoła
Mój mąż jest antytalentem technicznym. Za to potrafi mi naprawić komputer, ma doskonałą orientację w terenie i podejście do dzieci. Nikt nie jest idealny, nikt nie ma talentu do wszystkiego.

[triss_merigold6]

Dlatego wybieralam mężczyzn ogarniętych technicznie, ktoś w domu umieć musi.

[landora]

Mój mądry, wykształcony i odnoszący sukcesy w swojej dziedzinie ojciec prac "praktycznych" nienawidzi. W zamierzchłych czasach samodzielnie malował ściany i zbijał półki, klnąc na czym świat stoi. Efekty były marne. Teraz po prostu woła fachowca i jest to dla wszystkich zainteresowanych lepsze.
Ja też nie mam pojęcia o pracach remontowych. Pewnie, że jakbym musiała, to bym się nauczyła, no ale nie chcę i nie muszę. Za to potrafię zaprojektować ogród, dobrać kolory do wnętrza i napisać artykuł w obcym języku

[zla.m]

Wygląda, że jestem skrzywiona. Nie widzę nic ciekawego w babraniu się w częściach auta i komputera. Nie mówiąc już o pytaniu "po co?", "dlaczego akurat to?" (a nie np. naprawa kosiarki do trawy, malowanie ścian, składanie mebli z IKEI, kładzenie terakoty...) To, że w roku 85 czy 95 ktoś umiał złożyć komputer, w roku 2013 nie daje wielkich profitów, nawet w Polsce. Osobiście już bym wolała tę grę na harfie

I dla jasności - ogólnie pasuje mi uczenie dzieci od małego, że mają obowiązki, wymaganie od nich ponoszenia konsekwencji swoich błędów, nie podstawianie wszystkie pod nos itp. Nie pasuje mi natomiast ta urawniłowka w wiedzy, oczekiwanie że wszyscy w tym samym wieku będą tacy sami.

[d.o.s.i.a]

> Wygląda, że jestem skrzywiona. Nie widzę nic ciekawego w babraniu się w częścia
> ch auta i komputera. Nie mówiąc już o pytaniu "po co?", "dlaczego akurat to?"

I to wlasnie potwierdza, ze w ogole nie rozumiecie z Verdana o co biega. Po co? PO to, zeby miec auto i komputer. Dlaczego akurat to? Bo dzieci widocznie CHCIALY auto i komputer.

> Osobiście już bym wolała tę
> grę na harfie

Ale one pewnie wolaly samochod i komputer, a nie harfe. Rozumiesz, czy jasniej jeszcze?


> że wszyscy w tym samym wieku będą tacy sami.

Kolejna, ktora uczepila sie tego, ze oni mieli byc niby tacy sami. Skad w ogole to zalozenie? Przeciez one dostawaly ten komputer, czy samochod, bo SAME GO CHCIALY, a nie dlatego, ze ojciec im kazal! Gdyby chcialy meble, to pewnie dostalyby z ikei do samodzielnego zlozenia, albo kupione na targu staroci do wypolerowania i odmalowania. Ale widocznie nie chcialy mebli tylko samochod i komputer. Boszzzzz.

[verdana]

A jak chciały meble, to musiały sobie same wystrugać? Ubranie same uszyć? Dlaczego akurat komputery musiały składać? Wszystko same? Przecież to absurd, podział pracy nie został wymyślony dlatego, ze samodzielne robienie wszystkiego jest szybsze, tańsze i efektywniejsze.

[d.o.s.i.a]

> A jak chciały meble, to musiały sobie same wystrugać? Ubranie same uszyć? Dlacz
> ego akurat komputery musiały składać?

Bo komputer to jest cos ekstra. Chcesz komputer/samochod to na niego zarob - tak mniej wiecej to wyglada w przecietnej rodzinie. Wiekszosc moich znajomych miala komputery skladaki. Z taka roznica, ze i na czesci musieli sami zarobic, a tutaj ojciec kupowal wszystko i na czesci do samochodu dawal. Rzeczywiscie straszny ojciec, bo nie kupil nowego ferrari.

[zla.m]

Naprawdę, dzieci miały wybór?
- Każde dziecko na szesnaste urodziny dostawało od nas samochód. Pierwsze nauczyło się szybko, o co w tym wszystkim chodziło. Kiedy laweta przywiozła "nowy" samochód na nasz podjazd, moje najstarsze dziecko krzyknęło "Tato, przecież to wrak!".

Pięć lat przed szesnastymi urodzinami i otrzymaniem samochodu, każde musiało pomagać przy innych samochodach rodziny.

Polecam słówka - każde i musiało. Naprawdę, na 100% każda z tych 12 różnych osób marzyła o składaniu auta (i to od 11 roku życia)? Czy może gdyby był wybór: dostaniesz porządne auto-wrak albo byle co, ale na chodzie - to ktoś by jednak wybrał auto na chodzie? Albo czy jest mowa, że można sobie było na 16-ste urodziny zażyczyć, bo ja wiem: wycieczki do Las Vagas albo kilku metrów drogiego materiału na suknię na bal maturalny (do samodzielnego uszycia, jeżeli już koniecznie prezent urodzinowy - na ważne w kulturze amer. urodziny - MUSIAŁ być pedagogiczny, pouczający i praktyczny) ?

Bo ja widzę w tym urawniłowkę. I uczenie na siłę (bo wszystkich) rzeczy, które nie są akurat konieczne, tylko wtedy rodzicom wydawały się przydatne.

[d.o.s.i.a]

> Polecam słówka - każde i musiało.

A ja polecam rowniez wlaczenie myslenia. Tak, KAZDE - MUSIALO - JESLI - CHCIALO miec samochod. Nie rozumiesz, ze kazdy amerykanski nastolatek marzy o wlasnym aucie i 16 urodziny to wlasnie moment kiedy to auto dostaje?
I teraz zaloz, ze jestes rodzicem takiego nastolatka i masz do wyboru:
a. kupic mu nowe, sprawne auto
b. kupic stare (kultowe) auto plus dac kase na wszystkie czesci zamienne i niech robi samo a przy okazji sie czegos nauczy i pomoze rodzenstwu.
c. dac mu guzik z petelka.

Ktora opcje wybierasz? Bo ja wybieram opcje b i bardzo mi sie to podejscie podoba - klasyczna metoda wedki.
A Ty kazdemu dziecku kupisz nowy samochod na 16tke?

[zla.m]

A ja nie mam i mieć nie będę dzieci 12, a najwyżej 3. I zamierzam włożyć sporo wysiłku w to, żeby te dzieci ZNAĆ. I dostaną prezent spersonalizowany, zależny od ich charakteru i potrzeb. Więc może nawet wszystkie twoje a, b, c - bo jedno jest godne zaufania i ma dużo zajęć w charakterze pianisty, więc spokojnie a), drugie lubi grzebać w motorach i b) je uszczęśliwi, a trzecie woli prosić "pianistę" o podwózkę i dostać jacht.

[d.o.s.i.a]

A bierzesz pod uwage, ze byc moze KAZDE z tych dzieci chcialo wlasny samochod, a nie jacht?

[iksa_igrekowska]

Przecież nie wiemy czy chciały. Bo:
a. mogły nie wiedzieć, że mogą nie chcieć
b. mogły zostać uznane za rodzinnych dziwaków, bo przecież KAŻDY chce
c. mogły nie chcieć, ale nikogo to nie interesowało.

Ale my tego nie wiemy!

[d.o.s.i.a]

> Przecież nie wiemy czy chciały. Bo:
> a. mogły nie wiedzieć, że mogą nie chcieć
> b. mogły zostać uznane za rodzinnych dziwaków, bo przecież KAŻDY chce
> c. mogły nie chcieć, ale nikogo to nie interesowało.
>
> Ale my tego nie wiemy!

I dlatego wg ematki NALEZY zalozyc, ze dzieci byly zmuszane do posiadania samochodu.
Bo to przeciez takie logiczne! I jak pasuje do teorii o despotycznym ojcu zmuszajacym wlasne dzieci do pracy w kamieniolomach.

[araceli]

d.o.s.i.a napisała:
> I dlatego wg ematki NALEZY zalozyc, ze dzieci byly zmuszane do posiadania samoc
> hodu.

Argumentem głupoty strzelasz w innych ale sama prostej rzeczy nie potrafisz zrozumieć.

Ojciec tych dzieci miał zasadzę 'Dzieci mogą coś dostać ale na MOICH zasadach. Chcesz samochód - babraj się w smarze i basta!' Jedyna słuszna droga do celu ojczulka.

A co z tymi dziećmi, które nie maja zdolności manualnych a chcą mieć samochód? Reżim ojczulka nie przewidywał takich przypadków. Dziecko ma chodzić jak robot wg. ściśle określonego algorytmu.

[d.o.s.i.a]

Rezim mojego ojca polegal na tym ze dostawalam guzik z petelka. I rezim wiekszosci rodzicow polega na czyms podobnym. To pewnie lepiej, twoim zdaniem? Nie znam nikogo kto dostalby kultowego mustanga z nieograniczonym dostepem do kasy na czesci zamienne. Raczej zaloze sie ze te dzieciaki wolaly taki prezent niz prace nocami za barem. Ja bym wolala.
Dzieci ktore nie mialy zdolnosci manualnych? Jakos kazde z tych dzieci wypracowalo sobie wlasny samochod wiec jakos ten problem rozwiazali, nie sadzisz?
Tak, wychowujcie lebiegi tylko potem nie zakladajcie pls watkow pt. moj 21 letni syn nie umie umyc po sobie kibla.

[araceli]

d.o.s.i.a napisała:
> Dzieci ktore nie mialy zdolnosci manualnych? Jakos kazde z tych dzieci wypracow
> alo sobie wlasny samochod wiec jakos ten problem rozwiazali, nie sadzisz?
> Tak, wychowujcie lebiegi tylko potem nie zakladajcie pls watkow pt. moj 21 letn
> i syn nie umie umyc po sobie kibla.

No cóż - jestem 'lebiegą', bez zdolności manualnych, w której rodzice potrafili dostrzec indywidualizm, dzięki czemu teraz pracuję zgodnie ze zdolnościami a prace manualne zlecam fachowcom.

Każdego da się ZMUSIĆ do zrobienia czegoś - jak w tym przykładzie z jedzeniem. Głodny zje wszystko - tylko czy to jest dobre wychowanie??

[d.o.s.i.a]

Moze i pracujesz zgodnie ze zdolnosciami ale oprocz tego masz dwie lewe rece. Naprawde nie wiem czym tu sie chwalic. Ja co prawda samochodu nie potrafie naprawic ale umiem wiele innych pozytecznych rzeczy od robienia mebli, przez szydelkowanie, lowienie ryb, naprawe rowerow, rozpalenie ognia i inne. Dzieki temu radze sobie w zyciu niezle i Bogu dziekuje ze ojciec mi to wszystko pokazal zamiast kupowac mi gotowce.

[araceli]

d.o.s.i.a napisała:
> Moze i pracujesz zgodnie ze zdolnosciami ale oprocz tego masz dwie lewe rece.
> Naprawde nie wiem czym tu sie chwalic.

A ja się chwalę? Nie - akceptuję siebie ze wszystkimi niedoskonałościami. Odpuszczenie katowania siebie tym, co nie leży w mojej naturze tylko dlatego, żeby 'nie mieć dwóch lewych rąk' zaskutkowało większą ilością czasu i energii poświęconej na to w czym jestem dobra i co lubię robić. Efekt - tak - jestem przykładną forumową specjalistką w swojej dziedzinie

[d.o.s.i.a]

Kazdy rodzic ma wlasna wizje wychowywania. Jeden bedzie chcial zeby dziecko osiagnelo wysoki status spoleczny, innemu wystarczy fach w reku. Jeden wysle dzieci na zajecia pozalekcyjne, inny nawet do tego przymusi wierzac ze kazdy musi wypracowac w sobie etos pracy, bo nic w zyciu nie przychodzi bez wysilku, inny pozwoli dziecku siedziec przed tv i zbijac baki.
Ten facet wybral nauczenie dzieci duzej samodzielnosci. Normalny rodzic.

[noname2002]

Co jest, u licha, pożytecznego i przydatnego w tych czynnościach, które wymieniasz, szydełkowaniu czy łowieniu ryb? Jako hobby może być rewelacyjne ale w codziennym życiu jest całkowicie zbędne. Chyba, że zakładasz, że jutro wybuchnie wojna z kosmitami, stracimy wszystkie udogodnienia cywilizacyjne i przeżyją Ci co potrafią rozpalić ogień i złowić rybę

[d.o.s.i.a]

A po co chocby istnieja takie organizacje jak skauci albo harcerze skoro to szkola umiejetnosci w wiekszosci kompletnie nieprzydatnych zyciowo? Nie dogadamy sie. Ja jestem ze szkoly ktora mowi ze im wiecej ma sie umiejetnosci tym lepiej - gwarantuje to rozwoj osobowosci w wielu kierunkach, ppzwala odkryc ukryte talenty, rozwija inteligencje i logiczne myslenie. Naprawde wielu rzeczy nie da sie zastapic wybitnoscia w jednej waskiej dziedzinie. Nie wytlumacze Ci jakie sa korzysci z tak dziwnych umiejetnosci jak lowienie ryb i rozpalanie ognia - wielu ludzi to rozumie i nie trzeba tlumaczyc.
W zyciu codziennym znakomita wiekszosc umiejetnosci jest zbedna, a mimo to sa ludzie ktorzy rozumieja ze czlowiek to nie tylko maszyna do roboty, jedzenia i srania.

[verdana]

Tak - im więcej umiejętności, tym lepiej. Stąd nalezy dziecku dać wybór, pozwalając mu rozwijać te umiejętności, które potem wykorzysta, a nie porzuci. Rozwijanie wwe wszystkich tych samych umiejętnosći)prócz absolutnie koniecznych) , bez patrzenia na zainteresowania to strata czasu, a nie rozwój.

[d.o.s.i.a]

Alez dokladnie tamte dzieci mogly wybrac cokolwiek tylko chcialy (byleby nie kolidowalo z obiadem). Dzieki temu mogly poznac co lubia czego nie, ale nie na zasadzie "wydaje mi sie ze mnie to nie interesuje" tylko "dopoki nie sprobuje nie dowiem sie czy to mnie interesuje".
Jak widzisz jedno nawet na studiach zajmowalo sie wioslarstwem, drugie graniem na pianinie i innymi hobby. Czy mialyby szanse poznac swoje mozliwosci gdyby nie odrobina pracy i zacheta do wszechstronnego rozwoju?

[verdana]

Byleby nie kolidowało z obiadem - czyli nie to, co chciały.

[d.o.s.i.a]

No rzeczywiscie straszne. A ja nie moglam ogladac Twin Peaks bo w tym czasie musialam byc na angielskim.

[iksa_igrekowska]

Araceli, przecież to nie jest ważne, gdzie pracujesz i jak przebiega Twoja kariera. Jeśli nie umiesz wykonywać robotniczych czynności, jesteś bezwartościowym człowiekiem .

[iksa_igrekowska]

A czy relacje rodzinne to tylko dobra materialne? Ja tam wolałam nie dostać mustanga, ale móc zawsze liczyć na pomoc i wsparcie rodziców.

[iksa_igrekowska]

Nie należy niczego zakładać, chociaż pan w wielu fragmentach mówił "dzieci musiały to i to". Pomiędzy musieć a chcieć jest morze możliwości

[d.o.s.i.a]

W tlumaczeniu na polski musialy. W oryginale jest troche inaczej.

[iksa_igrekowska]

Jak? Pytam, bo nie czytałam.

[iksa_igrekowska]

A gdzie było pytanie, czy dziecko chce samochód? Każde go dostawało na 16 urodziny. A może wolało sukienkę, nowe farby albo karnet na wychodzenie ze znajomymi codziennie o 19. Nie dowiemy się, co dzieci chciały, dopóki się nie wypowiedzą na ten temat.

[iksa_igrekowska]

Prowadziłaś badania i stąd wiesz, że KAŻDY amerykański nastolatek chce mieć samochód? Mogę Ci wymienić kilku którzy nie chcieli, nie mieli i w dorosłym życiu nie potrzebują, bo mieszkają w dużych miastach, gdzie zwyczajnie jazda samochodem jest stratą czasu.

[iksa_igrekowska]

"Ale one pewnie wolaly samochod i komputer, a nie harfe. Rozumiesz, czy jasniej jeszcze?"

Gdzie była zamieszczona ich wypowiedź? Chyba coś przeoczyłam, ale chciałabym doczytać, gdzie dzieci powiedziały, że to wolały.

[memphis90]

> U nas tak było z naprawą urządzeń, drobnymi remontami. Jestem domowym MacGyvere
> m, jak mój ojciec, pół dzieciństwa spędziłam podając klucze i taśmę klejącą, mo
> je - mądre i utalentowane koleżanki - mają wyuczony odruch załamywania rączek i
> piszczenia "Miiisiuuu". Na cholerę?
A umiesz wydziergać kucyka na szydełku?

[sko.wrona]

Eee, a ja myślę, że dostrzegają indywidualność, dzieci mogą przecież wybierać zajęcia?

[undoo]

Amen!

Po kolei

[triss_merigold6]

Po kolei:
Ten model wychowania jest spójny z amerykańskim protestanckim etosem pracy, obowiązków i podejmowania wyzwań (challenge).
Mycie toalety przez trzylatka przypuszczalnie polegało na pomazaniu szmatką, a nie na szorowaniu domestosem.
Uprawianie sportów i osiągnięcia w jakichkolwiek dziedzinach są b. premiowane w amerykańskich szkołach średnich i mają duże znaczenie przy aplikowaniu na studia, podobnie prace społeczne, wolontariaty i w ogóle aktywność prowspólnotowa.
Wszyscy jedzą to samo - przy dwanaściorgu dzieciach trudno się bawić w sześć zup do wyboru.
Wybieranie zajęć na poziomie zaawansownym - też premiowane i umożliwiane przez amerykańskie szkoły, bądź świetny z czegokolwiek, ale bądź. Tu też sądzę, że dzieci wybierały sobie jakieś dziedziny/obszary zainteresowań, a rodzice pilnowali żeby nie rezygnowały zbyt szybko.

[verdana]

A naprawdę trzylatek musi myć toaletę? Nie sposób znależć zadnego innego zajęcia, które jest odpowiedniejsze dla małego dziecka?
W szkołach amerykańskic promowane jest nie samo uczestnictwo, a osiągniecia. Przypuszczam, ze w szkole sredniej większe osiągnięcia może mieć ktoś, kto skupi się na dwóch- trzech wybranych przedmiotach, niż ten, co równo musi umieć wszystko, a czasu na rozwijanie zainteresowań nie ma.
Przy dwanaściorgu dzieciach najwyraźniej trudno bawić się w wychowywanie, w zrozumienie, w dostosowywanie wymagań do indywidualnych możliwosci i zainteresowań. Dlatego najwyraźniej nie należy mieć 12 dzieci.

[mary_lu]

Widziałam czego się uczą dzieciaki w amerykańskim liceum, poziom zaawansowany a podstawowy, to jak różnica pomiędzy naszą wieczorówką a dobrym liceum. Do tego dzieciak nie ma przedmiotów tyle, co w Polsce, ale chyba 5 przez cały rok, codziennie to samo? Spokojnie rzecz do ogarnięcia przez każde nieco uzdolnione dziecko.

[triss_merigold6]

Dokładnie. Nawet b. przeciętne intelektualnie dziecko ma szanse być w czymś świetne, tym bardziej, że koła zainteresowań z potrzebnymi materiałami są w szkole za darmo, a nauczyciele są nastawieni na wyłapywanie każdego przejawu uzdolnień (bo uzdolniony uczeń, który zdobywa jakieś nagrody, nawet lokalne, to prestiż dla szkoły).

[verdana]

" W czymś" - otóż to własnie. Tu nie wymagano od dzieci, aby w czymś były swietne. Wymagano, aby były dobre ze wszystkiego równo. Zasadnicza różnica.

[mary_lu]

No to nie doczytałaś, bo ojciec wyraźnie napisał, ze mieli tylko CHODZIĆ na zajęcia zaawansowane, o wynikach nic nie było. To dokładnie to samo, co u nas wymaganie od dziecka, żeby poszło do dobrej szkoły, a nie najgorszej w mieście.

[verdana]

Sądzisz, ze mieli chodzić i nie mieli zdać? Mieli chodzić i mieć złe wyniki - to w takim razie PO CO?

[triss_merigold6]

Z tego się nie da nie zdać. I nie da się korzystać z zajęć dla zaawansowanych bez współpracy z nauczycielami prowadzącymi te zajęcia, ponieważ robią to w szkole i w ramach szkolnego systemu.

[mary_lu]

A po co chodzi się do dobrego liceum? Dlatego, że więcej zyskamy ciągnąc w górę, niż siedząc spokojnie w dołku.

Przedmioty można sobie wybierać. Na tym polega amerykańska szkoła. Rodzice wymagali, żeby po wyborze nie zadawalać się słabym poziomem, tylko musieć ciągnąć do tego wyższego. To i tak lajcik w porównaniu np. z moim mat-fizem, w którym, jako dobra klasa, byliśmy maltretowani przez zachwycone nauczycielki wszystkim - od języków, po biologię.

[triss_merigold6]

Bez uczestnictwa nie ma osiągnięć. Na X aktywności w których dziecko uczestniczy, w którejś w końcu osiągnie dobre wyniki.

[aneta-skarpeta]

ale dzieci są różne, maja różne charaktery i zamiłowania i ... inteligencje

i o ile częśc dzieci chetnie chodzi na rózne zajecia , uczy sie i próbuje nowości, to inne sa bardziej oporne i zrobią dodatkowo tylko to co ich zainteresuje- tzn sa dzieci, które chetnie pojda i na piłke i na garncarstwo i na kółko teoatralne, a inne bedzie chciało chodzic tylko na karate i też bez przesady

i nie wiem czy dobre i sluszne jest ZMUSZAĆ dziecko do tego, zeby było kimś kim nie jest

dziecko powinno się zachecac, motywować, pokazywać różne opcje, ale nie w formie dyktatury, tymabrdziej że są badania amerykańskie że nie jest tak do końca dobre tak mocno kierowanie zyciem młodego człowieka- on musi miec czas na nudę, miec prawo na własne, chocby glupie decyzje, bunt, nic nie robienie, na zajecia niezorganizowane, a nie tak, ze zawsze, codziennie o 18 idzie się uczyc-elastyczność też jest ważna, umiejetność dostosowania sie do nowych warunków, do zmiany warunków jeszcze wazniejsza, tymbardziej, ze swiat tak szybko sie zmienia

nie wiem czy takie dziecko, które zawsze wszystko ma od linijki odniesie sukces, będzie szczęśliwe i spełnione

[verdana]

Tak sobie myślę, że dla części dzieci nakaz uczenia się od 18 do 20, to przekreślenie ich szans na dobra przyszłość. Bo ludzie najlepiej uczą sie czy pracują o różnych porach. O ile przy małych dzieciach systematyczność jest dobra, to nakazanie wszystkim, także nastolatkom, aby dobrze funkcjonowały rano, a o 22 szły do łóżka - to być moze sprowadzenie niektórych zdolnych dzieci "sóę" do poziomu średniaków.
Zastanawiam się, czy w tym układzie mój mąż oraz dzieci skończyłyby jakiekolwiek studia.

[triss_merigold6]

Może nie skończyłyby studiów ale znalazły dobrą pracę.

[aneta-skarpeta]

mnóstwo ludzi wychowanych ciut inaczej znajduje dobrą pracę

niestety dośc czesto jest tak że sumiennie wykształcony człowiek jest po prostu dupowaty z charakteru i wielkiego sukcesu nie osiagnie, a inny co prawda nie bardzo lubił sie uczyc, ale ma smykałke do interesów, albo pasje do mechaniki samochodowej i radzi sobie w dorosłym zyciu swietnie, bo zamiast czytac wolał dlubac w aucie

ludzie sa rózni, maja rózne charaktery

[mary_lu]

No pacz pani, a u nas wymaga się od wszystkich dzieci, żeby uczyły się od 8 rano do wczesnego popołudnia.

[aneta-skarpeta]

no niestety trzeba to jakoś usystematyzować jesli chodzi o szkołę, ale jesli któremus z dziecki lepiejbyloby np sie uczyc miedzy 16 a 18 bo potem chciałby do 22 naprawiac swój samochód lub skręcac komputer bez przerywania to nie mogą, bo... nie?

[mary_lu]

Nie, bo mają kilka stałych elementów dnia. Dramat, co?

[iwoniaw]

No, dramatyczny dramat
Normalnie niespotykane, że dzieci mają lekcje w ściśle określonych godzinach (a większość rodziców pracę niemniej ściśle wyznaczoną czasowo), nawet zajęcia dodatkowe mają harmonogram - i paCZ pani, nie mogą haftować ani czytać dla rozrywki, gdy akurat czas na matematykę albo wypada godzina pływania na basenie
Dostosowując się do tej jakże opresyjnej rzeczywistości, sama też będąc z frakcji rodzica - tyrana, nie pozwalam np. dzieciom rozpoczynającym codziennie o 8.00 lekcje siedzieć dłużej niż do 22.00 i nie ma opcji grania na trąbie do północy ani spacerów po 23.00... Wredna jestem i ograniczająca, nie?

[verdana]

Tak, dramatyczny. Jesli w domu rodzinnym trzeba wszystko robić o określonej porze, nie ma cienia elastycności, to jest dramat - bo to już nie jest dom. To internat. Owszem, pewne rzeczy muszą być o okreslonej porze - ale dlaczego nie można odrobić lekcji o innej porze? Dlaczego nastolatek nie moze iść spać o 12, a wstać o 8 i sam sobie wziąć śniadania?
Czym innym sa stałe pory dla dziecka, czym innym stałe pory dla nastolatków, czym innym nie gotowanie sześciu dań na obiad, czym innym brak dostępu do lodówki.

[triss_merigold6]

Hm... bo idzie do szkoły? Jak idzie do szkoły, to wstaje ze wszystkimi.

[aneta-skarpeta]

a w sobotę? mozna pospać? mozna zjeśc popkorn do filmu ( przekaska)?

[triss_merigold6]

Nie wiem, nie mam dwanaściorga dzieci żeby tak precyzyjnie zarządzać czasem.

Ale nawet w weekendy wstajemy ok 7-7:30 rano, bo mała nas budzi i budzimy starszaka. Z bardzo prostego powodu, jeśli wstanie normalnie, to nie będzie snuł się bezsennie do 22 wieczorem. Oczekuję, że o 21 (zimą) dziewięciolatek będzie w swoim pokoju umyty, po kolacji i że będzie czytał i starał się zasnąć.

[aneta-skarpeta]

ok, ale triss wyobrax sobie, ze masz juz duze dzieci- nastolatków

i w piatek postanawiacie spontanicznie zaszaleć i idziecie na noc muzealną i wracacie o 2 w nocy i spicie do południa w sobotę?

albo "siwetujecie" i ogladacie głupie komedie do nocy jedząc popkorn na kolacje raz w roku?

[verdana]

To, co jest odpowiednie dla dzieci, przestaje nim być, gdy dzieci dorastają. I żadna reguła nie jest odpowiednia bezwzględnie, zawsze i niezaleznie od okoliczności. Poza tymi dotyczacymi bezpieczeństwa.

[triss_merigold6]

To wyjątki, które jestem w stanie sobie wyobrazić.

[verdana]

A Pan Ojciec najwyraźniej nie
Choc ja jestem zdania, ze cały jego opis to jakaś kreacja nieistniejącej rzeczywistosci, bo mnie się to kupy nie trzyma.

[aneta-skarpeta]

mnie rozwaliło to, jak 16latka, przez 11 miesiecy, medzy praniem sobie ubrań, nauką, zajeciami dodatkowymi, pomocą w domu, opieką nad dziecmi- zmontowała sobie zabytkowy samochód, włacznie z tapicerką etc

ciekawe czy wczesniej zbudowała sobie sama kompa z podzespołów- chyba tak, bo pewnie nie robiła auta woparciu o podrecznik- jak zbudowac mustanga

[atteilow]

mam na stanie nastolatka, nocne szaleństwa dozwolone tylko w wakacje ferie i sylwestra/nowy rok. Weekendy w trakcie trwania szkoły odpadają, gdyz z doświadczenia wiem, że niedziela na odespanie to mało i w poniedziałek jest nieprzytomny.

[riki_i]

Jestem w stanie zamordować siekierą każdego, kto kazałby mi wstawać o 5.15 rano, o 7.00 zresztą też (czasami muszę tak wstawać, ale jest to katorga). W weekendy sypiam do południa.

[verdana]

O 5.15 idzie do szkoły?

[aandzia43]

> O 5.15 idzie do szkoły?

Pewnie rodzice to skowronki i wydaje im się, że wszyscy powinni być w pełnej gotowości, maksymalnie ożywieni i skorzy do aktywności właśnie bladym świtem

[iwoniaw]

O 5.15 je śniadanie.
Ja w liceum zaczynałam lekcje o 7.10 - to znaczy o tej godzinie już przebrani siedzieliśmy w klasie. O szóstej rano miałam tramwaj, którym dojeżdżałam do szkoły (nie, nie w innym mieście) akurat na czas, by spokojnie dojść z przystanku, zmienić buty w szatni etc. O której twoim zdaniem powinnam jeść śniadanie w takim trybie?

[lily-evans01]

No widzisz, a ja przez całe LO nie miałam lekcji wcześniej niż na 8.50 ...
Też jechałam autobusem i kawał drogi szłam, ale wystarczyło wstać po 7...

[aandzia43]

> Ja w liceum zaczynałam lekcje o 7.10 - to znaczy o tej godzinie już przebrani s
> iedzieliśmy w klasie.

No to współczuję A tak serio: w Stanach lekcje zaczynają się o 9. Nawet jak trzeba dojechać parę kilometrów, to nie i tak nie ma potrzeby wstawać przed 5. Myślę, że takie zrywanie się bladym świtem to pomysł rodziców skowronków.

[iksa_igrekowska]

Codziennie? Ja zaczynałam lekcje o różnych porach i jeśli szłam na 10, to o 9 wychodziłam z domu, czyli wystarczyło wstać o 8-8.30.

[lily-evans01]

O 5.15 to ja jestem gotowa gołymi rękami zamordować każdego, kto by mnie obudził .
A moja młoda śpi do 7, chociaż idzie spać dobrze przed 21 - i faktycznie przesypia ten czas, więc miałabym ją wybudzać dla tortur, czy jak?

[iksa_igrekowska]

A jeśli jedno dziecko potrzebuje godziny na wyszykowanie się do szkoły, a drugie 15 minut, to dlaczego muszą wstawać o tej samej porze?

[d.o.s.i.a]

> na odrobić lekcji o innej porze? Dlaczego nastolatek nie moze iść spać o 12, a
> wstać o 8 i sam sobie wziąć śniadania?

Dlatego, ze moze dzieli pokoj z rodzenstwem, ktore chcialoby sie wyspac?
Bo moze sniadania i obiady to jedyne chwile w ciagu dnia, gdy rodzina mogla spotkac sie w calosci i pobyc ze soba, porozmawiac i dowiedziec sie co u nich slychac?
Ze gdyby kazdy z 14orga czlonkow rodziny chodzil spac o innej porze, w innej jadl itp. to nie daloby sie w takim domu zwyczajnie funkcjonowac? Nawet ja jestem sobie w stanie wyobrazic, ze zycie rodzinne 14 osob ciut rozni sie od zycia 4 osobowej rodziny.

[verdana]

Tak, naprawdę 5.15 rano to czas, gdy nastolatki tylko marza o rozmowie w gronie rodzinnym.
Aby porozmawiać , wystarczyłaby wspólna pora obiadu czy kolacji.

[d.o.s.i.a]

Nie rozumiem o co chodzi z ta 5.15. Dla mnie pora nieludzka, zgoda, co nie znaczy, ze nie znam ludzi, ktorzy o tej wlasnie porze wstaja jak skowronki i bardzo sobie chwala. Moja kolezanka wstaje tak codziennie i cwiczy sobie joge, bo i tak spac dluzej nie potrafi - no tak ma. Znalam tez Amerykanke, ktora wstawala o 4 rano i opowiadala mi, ze w sobote ok. 7 to ona ma juz sniadanie zjedzone, zakupy na tydzien zrobione i samochod umyty - a od 7mej zasiada przy basenie i napawa sie nicnierobienieniem z drinkiem w reku. Byc moze ta rodzina do tego grona nalezy? Dlaczego od razu zakladasz, ze to jakas kolonia karna a wczesne wstawanie to wyraz despotyzmu ojca?
W dodatku nie wiem gdzie mieszkaja, ale potrafie sobie wyobrazic, ze mieszkajac np. w Californii mozna wstawac o 5 rano i nie miec z tego powodu traumy.
Wyobrazam sobie rowniez, ze pory posilkow w takiej rodzinie musza byc sztywne - w koncu gotowanie dla tylu osob to jest logistyczne przedsiewziecie, ktore slabo widze, jesli wlasnie zaczynam robic obiad, a do kuchni co 15 minut wchodzi nowa osoba robic sobie sniadanie. Potem zmywanie miedzy jednym posilkiem a drugim, a w kuchni co chwila tabun ludzi sie przewija i kazdy sobie robi sniadanie/lunch/obiad/kolacje itp. Jak mieszkalam w trzy osoby to zabijalismy sie w kuchni o siebie, a tu mowa o 14 osobach!
Wyobrazni Verdano

[undoo]

W dodatku nie wiem gdzie mieszkaja, ale potrafie sobie wyobrazic, ze mieszkajac np. w Californii mozna wstawac o 5 rano i nie miec z tego powodu traumy.

Naprawde? W kalifornijskim domku mozna nie miec traumy z tego powodu? Coz powinnas zdecydowanie sprobowac Powodzenia, mam nadzieje, ze trafisz na domek bez ogrzewania, zeby dodac kolorytu temu doswiadczeniu.

[tully.makker]

U mnie w domu tez obowiazuja pory posilkow - rodzina 5 -ososbowa, ale zwariowalabym kazdemu podajac o innej porze. Kto sie nie stawi na posilek z powodow niezaleznych - np praca - ten sobie sam odgrzewa. Dom to nie hotel.

[lily-evans01]

Hm, nikt nikomu nie każe mieć 14-osobowej rodziny.
Dla mnie brzmi to jak jakiś horror. Bliżej takiej strukturze do domu dziecka, kolonii, sanatorium niż do normalnej rodziny.

[d.o.s.i.a]

> Hm, nikt nikomu nie każe mieć 14-osobowej rodziny.
> Dla mnie brzmi to jak jakiś horror. Bliżej takiej strukturze do domu dziecka, k
> olonii, sanatorium niż do normalnej rodziny.

Ale niektorzy wlasnie takie duze rodziny maja. I musza wypracowac sobie metody, ktore pozwola ten chaos ogarnac. Nie wyobrazam sobie 12tki dzieci, nad ktorymi nie ma zadnej kontroli, ktore niczym konkretnym sie nie zajmuja, jedza i spia o ktorej chca. To jest dopiero hardcore i przechowalnia.

Model wychowawczy bardzo mi sie podoba. Dwie godziny na przymusowe czytanie? - naprawde to taki horror? W waszych domach dzieci nie maja zadnych obowiazkow? Prezent na urodziny w postaci zajebistego samochodu + wszystkie czesci zamienne za friko? Sama bym chciala. Wspolne wakacje w naturze, zamiast luksusow - rewelka. Wspolne sniadania, obiady? Super.
Bardzo podoba mi sie ta rodzina, wygladaja na szczesliwych.

[verdana]

Oczywiście, tylko wtedy okazuje się, ze rodzice mają rodzinę, jaką chcieli mieć, a dzieci mają funkcjonować jak w internacie.
Przymusowe czytanie jest konieczne, jeśli nie ma się ochoty nikogo wychowywać - zachęcanie do czytania to praca, zmuszanie - nie.
W moim domu dzieci miały obowiązki, ale nie miały sztywnej dyscypliny, nakazujacej kazdemu, niezaleznie od innych planów, usposobienia itd - robieć tego samego w tych samych godzinach.

[d.o.s.i.a]

> W moim domu dzieci miały obowiązki, ale nie miały sztywnej dyscypliny, nakazuja
> cej kazdemu, niezaleznie od innych planów, usposobienia itd - robieć tego sameg
> o w tych samych godzinach.

Czy w Twoim domu mieszkalo 12cioro dzieci?

> zachęcanie do czytania to praca, zmuszanie - nie.

Potrafisz zrozumiec, ze wyznaczenie dwoch godzin na cicha prace to nie jest jeszcze zmuszanie, tylko wyznaczenie pewnego rytmu? Sama bym chciala, zeby mi ktos tak dzien zaplanowal, bo inaczej marnuje czas.

[verdana]

W moim domu nie mieszkało 12 dzieci, bo jako osoba rozsądna wiem, ze 12 dzieci to za dużo. To nie były dzieci, które spadły z nieba. Ja się ma dwanascioro, to też może trzeba pomyśleć, ze to nie jest dwanaście klonów, tylko różni ludzie z różnymi potrzebami.

[d.o.s.i.a]

> W moim domu nie mieszkało 12 dzieci, bo jako osoba rozsądna wiem, ze 12 dzieci
> to za dużo. To nie były dzieci, które spadły z nieba. Ja się ma dwanascioro, to
> też może trzeba pomyśleć, ze to nie jest dwanaście klonów, tylko różni ludzie
> z różnymi potrzebami.

NIe wygladaja na nieszczesliwa rodzine.

[verdana]

A po czym się poznaje, ze nie "wyglądają". Nie wygląda ojciec. Ojciec, który opowiadając o metodach wychowawczych chyba nawet nie wspomina o matce...

[lily-evans01]

Dosia, moje dziecko zaczęło czytać, bo lubi, chce i coraz bardziej mu się to podoba. A nie dlatego, że zmuszam, zmuszałam rok temu, podkręcana przez nadmiernie ambitną nauczycielkę (kompletne fiasko).
Wybieramy razem takie książki, które jej się spodobają, a czyta wtedy, kiedy chce i ma ochotę.
Mnie nikt nigdy do książek nie przymuszał, po prostu były w domu, czytałam popołudniami, kiedy nie byłam pędzana na dodatkowe zajęcia z musu , czytałam leżąc w łóżku z przeziębieniem itp.
Moja matka ma ok 5 tys. książek, ja obecnie niewiele mniej. Jestem maniaczką czytania, choć nigdy mi nikt tego nie kazał. Po prostu - z obszernego domowego księgozbioru mogłam wybrać to, co mi się spodobało plus był nawyk chodzenia do biblioteki.

[d.o.s.i.a]

Ale skad zalozenie, ze te dzieci nie lubily czytac i zmuszano je do czytania ksiazek, ktorych nie lubily? Mam wrazenie, ze Twoim zdaniem tamte dzieci nie mogly sobie samodzielnie wybrac lektury?
Nie przyjmujesz do wiadomosci, ze te dwie godziny "przymusowego" czytania, to w gruncie rzeczy byl czas na odrobienie lekcji (Twoje dziecko lekcji nie odrabia?), a takze zapewnienie ciszy reszcie rodzenstwa, odpoczynku rodzicom - i stad byc moze taka sztywna rama? Ze byc moze po prostu wszystkim bylo tak wygodniej? A nie, ze jedno chce sie uczyc, a drugie mu nad uchem brzeczy, inne je, trzecie sie drze, czwarte biega, piate probuje sie wyspac, szoste z siodmym sie tlucze itp.. Naprawde nie rozumiem skad w Was takie wizje, jakby te dzieci byly przywiazywane do kaloryfera z ksiazka w reku. Po prostu 2 godziny ciszy w domu - naprawde takie to straszne?

[verdana]

Uwielbiam czytać. Nie rozumiem jednak, dlaczego ktokolwiek miałby nakazywać dwanasciorgu dzieciom w różnym wieku czytanie w określonych godzinach... I po co. Oprócz czytania jest jeszcze wiele innych kształcących zajęć. Tu nie chodzi tylko o ciszę w domu - chodzi też o to, zę starsze nastolatki musiały te dwie godziny w domu siedzieć, zamiast wybrać sobie czas odrabiania lekcji, dla nich optymalny.
Moje dziecko lekcji nie odrabia, bowiem jest na studiach.

[lily-evans01]

Moje dziecko na szczęście ma obecnie zadania domowe na 10 minut, nie na 2 godziny, więc nie muszę sobie tego wyobrażać .
Co do modelu rodziny, rozumiem tę potrzebę ciszy w ciągu dnia dla różnych celów aż tylu domowników - nie zmienia to jednak faktu, że tak wieloosobowy, super zorganizowany model jest po prostu przerażający i odzierający z indywidualności (nic nie poradzę na to, nie widzę nic złego w odrobinie lenistwa, ale ja mam z kolei w rodzinie niemłode już osoby, zawsze nadmiernie pracowite i ambitne, które płacą obecnie zdrowiem za brak odpoczynku i stresy, a do grobu dóbr materialnych nie zabiorą i widzą to coraz wyraźniej).
Po prostu - lubię umiar we wszystkim.

[d.o.s.i.a]

Alez przeciez oprocz tych wyznaczonych 2 godzin na nauke te dzieci mialy 22 godziny czasu wolnego!

[lily-evans01]

Chyba żartujesz?

[verdana]

Naprawdę - nie musiały chodzić do szkoły, na zajęcia, na zajęcia sportowe i nie musiały pomagać w domu, zajmować sie mlodszym rodzeństwem, reperować samochodu? Spać też nie musiały?
To jest chyba najlepsze, co udało Ci się napisać.

[memphis90]

a takze zapewnienie ciszy reszcie rodzenstwa, odpoczynku rodzicom - i stad
> byc moze taka sztywna rama? Ze byc moze po prostu wszystkim bylo tak wygodniej?
Taaa, te starsze na pewno z radością niańczyły młodsze rodzeństwo - z uwzględnieniem czytania im przez 2 h na głos- żeby rodzice mogli sobie odpocząć. Sorry, ale osobiście to przerabiałam i na podstawie osobistych doświadczeń doszłam do wniosku, że jak rodzice sami strzelają sobie ileśtam sztuk potomstwa, to sami powinni się nimi zjmować, a nie wysługiwać starszymi dziećmi.

[zla.m]

Ja UWIELBIAM czytać, ale bym to znienawidziła, gdybym musiała czytać codziennie przez 2 wyznaczone przez kogoś innego godziny. W dodatku godziny, które większości ludzi pasują akurat na: oglądanie TV, spotkania ze znajomymi, wyjścia do kina i inne różne "pozaszkolne" aktywności. Ciekawam na dodatek, jak sobie radzili, kiedy ktoś np. wybrał sport jaki chce i okazywało się, że zajęcia są w godzinach "świętych"? Szedł na zajęcia (no, bo tatus kazali na sport chodzić), a reszta cicho kiwała się w kątku, lecząc traumę naruszenia-godzin?

A jakbym dostała rzęcha + części, to nawet z dopłatą - rzęch by stał w ogródku do dziś. Nie dlatego, że nie jestem w stanie zrozumieć budowy silnika - dlatego, że mnie to nudzi śmiertelnie. Wolałabym pracować i kupić dużo gorsze auto, ale jeżdżące. Ludzie są różni.

To samo z wakacjami - MI też się podoba taki model wakacji, ale jestem w stanie uwierzyć, że nawet w jednej rodzinie są osoby, którym on nie pasuje. To wcale nie musi być opcja, że jak nie pod namiot z rodzicami, to hotel i wypas, może ktoś chce pod namiot, ale ze znajomymi. No i co zrobisz? Aaaaa, nie da się każdemu urządzić wymarzonych wakacji? Wyobraźcie sobie, że jest w tej rodzinie ktoś (statystycznie możliwe) kto ANI RAZU nie miał udanych wakacji? No, ale rodzicom się podoba...

[rosapulchra-0]

d.o.s.i.a napisała:
Nie wyobrazam sobie 12tki dzieci, nad ktorymi
> nie ma zadnej kontroli, ktore niczym konkretnym sie nie zajmuja, jedza i spia
> o ktorej chca. To jest dopiero hardcore i przechowalnia.

A wyobrażasz sobie mieć chociaż jedno dziecko, bo jak na razie żadnego nie posiadasz, a mądrzysz się jakbyś była matką właśnie takiej 12ki

[totorotot]

> A wyobrażasz sobie mieć
chociaż jedno dziecko, bo jak na
razie żadnego nie posi
> adasz, a mądrzysz się jakbyś
była matką właśnie takiej 12ki
>

To dlatego, że ochotnicy do zapłodnienia jej wala drzwiami i oknami, a ona nie może się zdecydować, którego wybrać.

[verdana]

A kto kaze "podawać śniadanie" osobie wpowyżej 7 roku życia? Chce, to sam sobie weźmie. No, ale te dzieci mają nie tylko jeść o okreslonej porze, ale nie mają równiez prawa zjeść nic ponadto, nawet owoców czy warzyw. To jest dom rodzinny, czy kolonia karna?

[d.o.s.i.a]

A gdzie ty znowu wyczytalas, ze nie maja prawa zjesc owocow czy warzyw????!!!

[verdana]

Nie miały prawa jeść NICZEGo poza godzinami posiłków.

[d.o.s.i.a]

Cytat prosze.

[memphis90]

"Rzecz jasna, nie zmuszaliśmy ich do jedzenia, ale zasada była taka, że nie dostaną nic innego, aż do następnego posiłku."
Mogły zjeść, ale tylko to, czego nie chciały zjeść poprzednio. Czyli zgodnie z zasadą "skoro nadal nie chcesz tej wątróbki, to znaczy, że wcale nie umierasz z głodu".

[d.o.s.i.a]

Ale taka metode poleca sie bardzo czesto na forach dzieciecych jako metode na niejadkow np. Nie wiem skad oburzenie. Poza tym nie oznacza to ze dzieci nie mogly zjesc np. owocu tak jak alarmuje Verdana.

[przystanek_tramwajowy]

Dosia, nie udawaj, że nie rozumiesz. Już parę osób pisało, że metody były ok, ale państwo je wynaturzyli i zrobili w swoim domu kolonię karną. Swoją drogą, gdybym po roku orki usłyszała od męża, że co prawda stać nas na niezły hotel, ale pojedziemy pod namiot, to bym go zadźgała nożem kuchennym.

---
Ja mówię dzieciom: Nie, nie przejedziesz się na koniku, ale jak wrócimy do domu, to co byście przejeździli w 30 sekund, dostaniecie do skarbonki. I też mają ogromne uśmiechy (by upartamama.

[verdana]

Może poczytaj uwaznie - zadnych przekąsek między posiłkami. Jedzenie w porze posiłku i tylko tego, co na ten posiłek było.

[rosapulchra-0]

Verdana, szkoda klawiatury. Dośka nie czyta zalinkowanych artykułów, ale wypowiada się zawsze autorytatywnie, jakby co najmniej była świadkiem opisywanych problemów. Dotyczy to również ten wątek.

[d.o.s.i.a]

To teraz zaloz watek pt. moje dziecko wybrzydza przy jedzeniu i poczekaj jaka metode ematki ci poleca.

[aneta-skarpeta]

tak sobie myslę, że u nich w domu nie miałabym komputera tylko dlatego, ze nie potrafiłabym go złożyć

i to fajne
- Wysyłaliśmy także dzieci do krewnych w USA i Europie, zawsze latały samodzielnie, a zaczynały już w przedszkolu


tutaj go trochę poniosło
Jedenaście miesięcy później, samochód samochód miał wyremontowany silnik, wyremontowaną skrzynię, nowe obicia w środku, nowe zawieszenie i był świeżo polakierowany. A moja córka (tak, to była córka) miała najfajniejszy samochód w całej szkole.

to wszystko miedzy szkołą, lekcjami i obowiązkami domowymi? nie wspomne o tym, ze aż dziw bierze, ze sa skoły mechaniczne, skoro 16latka w rok nauczyła sie i odrestaurowała zabytkowy samochód

[przystanek_tramwajowy]

Myślę, że ta "szczęśliwa amerykańska rodzinka" niejedna trupa ma w szafie.

[ledzeppelin3]

A kto nie ma ?

[aneta-skarpeta]

ale o jakim trupie mówisz? o kłotni z matka o kolor paznokci w wieku 14 lat, czy próby samobójcze dziecka? niechciana ciaża nastoletnia, czy podkradanie pomadki matce jak szło sie do szkoły?

[ichi51e]

Dzieci "same" lataja pod opieka specjalnie oddelegowanej stewardesy. Placi sie ekstra i jest to bardzo bezpieczne.

[aneta-skarpeta]

aha- taka smaodzielność jak wycieczka szkolna

[triss_merigold6]

Dokładnie. Płacisz za opiekę stewardesie, to normalna usługa w cenniku linii lotniczych.

[tully.makker]

Brat mojego chlopa, mieszkajacy w Stanach co juz 3 razy wyslal swoja 7-letnia corke do Polski na wakacje sama: w wieku 5, 6 i 7 lat. My odbieramy Mloda z lotniska w Warce, triche jest u nas, troche u jednych i drugich dziadkow.
Ja bym sie bala swoich dzieci tak puscic...

[verdana]

A ja własnie nie. Dzieci 7 i 10 lat puszczałam autokarem same do Olsztyna...

[tully.makker]

Dzieci 7 i 10 lat puszczałam autokarem same do Olsztyna...

No i to wlasnie jest nieodpowiedzialnosc i lenistwo dla mnie. Co innego wydslac dziecko saolotem pod opieka stewardesy, a co innego wyslac samopas w dluga trase PKSem. W Stanach zreszta by to nie przeszlo - za pozostawienie dziecka do lat 12 bez opieki idzie sie pierdla a dziecko do foster family.

[verdana]

Jakoś przeżyły. I to nie było lenistwo, bowiem albo by pojechały same, albo wcale. Naprawdę, niebezpieczeństwa w autokarze czyhają na każdym kroku.

[tully.makker]

Mysle Verdano, ze opisane metody wychowawcze budza w tobie taki bunt, bo sama jestesm ososba niezdyscyplinowana, leniwa i bardzo niefrasobliwa jako rodzic. Poniwiewaz metody te wymagaja nie tylko od dzieci, ale przede wszystkim od rodzicow, ktorzy w znacznej mierze zreszygnowali z wiekszosci rozrywek i przyjemnosci, zeby zapewnic dzieciom optymalne w ich rozumieniu warunki do wzrostu i rozwoju.

Co do wysylania malych dzieci bez opieki przez caly kraj PKSem, to nawet mi sie nie chce pisac, dlaczego w przeciwienstwie do podrozy samolotem pod opieka stewardesy byl to szczyt glupoty i nieodpowiedzilnosci. Wiiekszosc forumek rozumie dlaczego, a do ciebie nie dotrze, chocby ci to narysowac.

[lily-evans01]

Ale dobrze, choć pewnie nieświadomie tu piszesz - "optymalne w ich rozumieniu".
A co, jeśli dla dziecka to wcale nie jest optymalne?
W tym modelu wychowania brakuje mi właśnie takiej refleksji...

Ponad dwa lata temu, przymuszona okolicznościami i ostatecznie nie wdrożonym obniżeniem wieku szkolnego wybrałam mojej córce szkołę, cud miód i orzeszki w świetle moich kryteriów - piękną, zadbaną, elitarną, o wysokim poziomie nauczania, z ofertą zajęć dodatkowych, mało licznymi klasami, wyselekcjonowanymi dziećmi, zaporowym czesnym itp.
I to wszystko diabelnie nie zagrało, tak dalece, że wywalczyłam z tą szkołą poprzez kuratorium nie promowanie ledwie co 7-latki do klasy II. Zmieniłam szkołę na taką, w której dzieci mają dużo luzu i swobody plus bardzo wspierającą i motywującą je wychowawczynię (choć co do kultury zachowania i przejawów agresji dyscyplina jest naprawdę spora) - dziecko odżyło, samo zgłasza się do coraz to nowych inicjatyw, robi postępy w błyskawicznym tempie, interesuje się wszystkim. Nie przymuszana, będąc teraz chora, CZYTA KSIĄŻKĘ (Lasse i Maja ). A żeby zrozumieć moje uczucia, musiałabyś zobaczyć ataki histerii nad podręcznikiem z czytankami czy nad jakąkolwiek choćby najkrótszą książeczką w tamtym roku...
I jedno wiem, czasami trzeba trochę tego luzu, tego lenistwa rodzica, a efekty przychodzą same, bo dziecko nie czuje się tak "śrubowane".
Co do przyjemności rodzicielskich, które tak zarzucasz verdanie - powiem tak, błędem jest rezygnowanie z wszelkich przyjemności i rozrywek po to, by zawieźć dziecko na kolejne zajęcia, kolejny konkurs, zawody itp. Normalny, zrównoważony człowiek też po prostu umie cieszyć się życiem, pójść na imprezę, poleżeć na leżaku na działce, poczytać głupkowaty romans, a nie tylko inwestować w swoje umiejętności. Jest czas pracy i czas relaksu, dla zdrowia psychicznego trzeba zachować między nimi rozsądną proporcję.

[triss_merigold6]

Tysiąc razy Ci tłumaczono, że posłałaś dziecko do szkoły za wcześnie, w dodatku do szkoły nastawionej na rywalizację i zabranie stamtąd córki było jedynym rozsądnym wyjściem.

[lily-evans01]

Zdaję sobie z tego sprawę, ale widzę też, jak funkcjonuje całość klasy, a większość bynajmniej nie poszła za wcześnie. Nawet te pojedyncze młodsze rodzynki radzą sobie całkiem całkiem.
Wymaga się generalnie mniej (a jestem w stanie ocenić to chociażby ilościowo, już pomijając, że porównanie poziomu trudności podręcznika nie przekracza moich możliwości intelektualnych). A co ciekawe, dzieci UMIEJĄ WIĘCEJ i SZYBCIEJ. Ot zagadka, prawda?
W poprzedniej klasie około półrocza większość dzieci czytała sylabowo, generalnie dość słabo, choć były to dzieci starsze od mojej młodej nawet o 1,5 roku niemal i bardzo zadbane, jeśli chodzi o odrabianie lekcji itp. sprawy. Tu około półrocza sylabizują dwie najmłodsze dziewczynki, reszta czyta sprawnie, globalnie.
I porównując moją córkę z tamtego okresu a obecnego - bynajmniej nie porównuję umiejętności, bo wiadomo, że przy tak wyśrubowanym programie w tamtym roku ma program klasy I w małym palcu. Ale widzę, jak się otwiera, jak zaczyna mieć własne ambicje, dążenia itp.

[lily-evans01]

I jeszcze jedno Triss - nic mi nie "tłumaczono": forumowa diagnoza nie była wcale taka, że dziecko poszło za wcześnie do szkoły. Moje dziecko jest po prostu głupie, bo przecież inne ematkowe 6-latki poradziły sobie rewelacyjnie w każdej sferze, a nawet znacząco wyprzedziły starszych od siebie .

[pade]

Nieprawda Lily, dostałaś tutaj dużo wsparcia i dobrych rad.

[lily-evans01]

Owszem, m.in. od Ciebie, chapeau bas...
Parę nicków jednak nieźle podniosło mi ciśnienie, udając, że całkowicie nie rozumieją sytuacji, do tego stopnia, że przestałam w ogóle odwiedzać np. "Starsze dziecko" - jest tam kilka pań, które w kółko powtarzają tę samą mantrę...
Na ematce też większość sześciolatków jest cudowna i wyprzedza starszych w klasach mieszanych, jakbyś tak prześledziła z ciekawości wpisy - temat rok temu żywo mnie interesował... Z różnych tego typu dyskusji, pamiętam, że chyba jedynie Triss bardzo rzeczowo i konkretnie opowiadała się za posłaniem do I klasy dopiero 7-latka...

[pade]

Z tego co piszesz Twoja córa jest teraz zadowolona i to jest najważniejsze
Resztą się nie przejmuj.

[verdana]

Rodzice, którzy rezygnują z rozrywek, przyjemnosci wcale nie zapewniają dziecku prawidłowego rozwoju. Do prawidłowego rozwoju bowiem dzieciom potrzebna jest swiadomość, ze rodzice też są ludźmi i mają własne życie. A nie sa tylko od wychowywania dzieci.
"Verba docent, exepla trahunt" - dziecko powinno w rodzicu miec przykład. Przykład ludzi, którzy rezygnują ze wszystkiego dla dzieci to jest bardzo niewychowawczy przykład.
Czego nie rozumiem, to strachy przed wszystkim. Tu dziecko wsadzasz do autokaru, tam wysadzasz - cóż strasznego mu sie stanie pod rodze, szczególnie gdy jest w towarzystwie rodzeństwa. No, ale trzeba dla dziecka wszystko poświęcić i pokazać mu, że sam nie może niczego zrobić, bo grozi mu wszedzie niebezpieczeństwo.

[lily-evans01]

Powiem szczerze, że nie bałabym się może jakichś niebezpieczeństw ze strony innych ludzi przy podróży autobusem, ale wypadku to już i owszem, tak.
Ale ja mam też spory uraz - tatuś mojej córki kiedyś chciał wyświadczyć mi "dobrodziejstwo" i dać możliwość zatrudnienia się jako pilotka wycieczki, na którą mu się nie chciało jechać. Nie widziałam sensu zabierania małego dziecka w autobus na dobę i wleczenia go po różnych europejskich miastach jesienią, nie widziałam też możliwości zostawienia trzylatki na prawie 2 tygodnie.
Pojechał. Po raz pierwszy w życiu przeżył wypadek autobusu, zresztą skutki zdrowotne ponosi do dziś. Zginęło kilkanaście osób.
A ja się cieszę, że nie pojechałam...

[verdana]

Wypadek może się zdarzyć, gdy rodzice są w autobusie też. Tak rozumując, nie można puszczać autobusem nawet nastolatka.

[lily-evans01]

Tylko, że 7- czy 10-latek może mniej rozsądnie zachować się w krytycznej sytuacji niż 14-latek, będąc samemu, bez rodziców - a nie sądzę, że w razie wypadku drogowego ktokolwiek będzie myślał o opiekowaniu się cudzym dzieckiem, tylko każdy, kto jest w stanie, czym prędzej wyjdzie z tego pojazdu... Szczerze, w sytuacji problemowej, nie liczyłabym na jakąkolwiek pomoc obcych ludzi wobec mojej 7-latki - podczas gdy np. stewardessa w samolocie jest do niej zobowiązana, po wykupieniu odpowiedniej opcji...

[przystanek_tramwajowy]

Nie musi być od razu wypadku. Wystarczy, że autobus się zepsuje. Kierowca każe wysiąść i iść np. 2 km, żeby na przystanku czekać na następny, który nie wiadomo kiedy przyjedzie. Samolot z wykupioną opcją opieki stewardesy jest OK, ale podróżowanie 7 i 10 latka po Polsce PKS-em to dla mnie jakiś kosmos.

---
Ja mówię dzieciom: Nie, nie przejedziesz się na koniku, ale jak wrócimy do domu, to co byście przejeździli w 30 sekund, dostaniecie do skarbonki. I też mają ogromne uśmiechy (by upartamama.

[verdana]

W zyciu nie spotkałam sie z tym, żeby kazano iść 2 km na kolejny przystanek. Tak, to można długo - jest wypadek, matka ginie, trzeba jeszcze w dodatku iść dwa kilometry, a na przystanku pedofil...

[pade]

u nas dziecka, póki nie ukończy siedmiu lat też nie można samopas puszczać

[verdana]

No, to moje ukończyły

[pade]

verdana napisała:

> A ja własnie nie. Dzieci 7 i 10 lat puszczałam autokarem same do Olsztyna...

rany boskie...

[verdana]

No, straszne po prostu. Tu się wsiada, na ostatnim przystanku wysiada. Strasznie niebezpieczne to było.

[pade]

oczywiście miałaś szklaną kulę i przewidziałaś, że niczym się nie strują, nie zaczną wymiotować, nie zaczepi je żaden idiota...?
celowo nie dopiszę tu innych "przypadków"
na siku też pewnie nie wychodziły...

[aneta-skarpeta]

ja bym w dzisiejszych czasach nie puscila 7latka samego pociagiem czy autokarem

[triss_merigold6]

Ja też nie. Autentycznie boję się PKP po reformie kolei. Samolotem bym puściła.

[verdana]

Koleją bym nie pusciła, nawet 13 czy 14 latka, gdy nmiała gdzieś pojechać, pojechała ze starszym bratem. Autokar jest znacznie bezpieczniejszy.

[atteilow]

Tu się powinna wypowiedzieć biscotti, pisala kiedys o tym, ze jej dzieci tak latały. Wydaje się to bezpieczne.

[aneta-skarpeta]

ok,a jak dziecko jest lękliwe?

ja taka byłam i bardzo późno wyrosłam, ale wyrosłam i jestem normalna

czy na siłę wsadzać przestraszone dziecko?

poza tym nie wiem czy dobrze pamietam, oni tylko pod namiot jeżdzili? co roku na 3 tygodnie?

przecież zapłakac sie można

[verdana]

Jak dzieci lubią, to można i pod namiot. Myśmy parolatki ciągnęli po Tatrach i to nie po dolinkach.
Ale pod warunkiem, że raz wakacje są takie, jak lubią jedni, a raz drudzy. A nie tsk, że co roku część dzeci jeździ na wakacje, których nienawidzi.

[iksa_igrekowska]

Ale jeśli nastolatek ma 2 godzinny dziennie na naukę, a do tego musi być wzorowy ze wszystkiego, to kiedy ma czas na szczególne osiągnięcia? Na udział w olimpiadzie przedmiotowej, na kółko dyskusyjne, konkurs naukowy, wyjazdy z zespołem tanecznym?

[memphis90]

Zgadzam się, ja też tak właśnie to odebrałam. Normalne, zdrowe zasady funkcjonowania w rodzinie zostały wypaczone tak, że rodzina zaczęła przypominać dobrze zarządzany dom opieki.

[verdana]

Otóż to. Żadna z pojednynczych metod nie jest zła. Razem - horror.

[kikimora78]

Chyba bym musiała upaść na głowę, żeby wstawać o 5 na śniadanie...

[cherry.coke]

Jak sie taki pan autokrata wypowiada tak idealistycznie o dwunastu przeszczesliwych dzieciach i osiemnastu idealnych wnukach, to ja sie automatycznie zastanawiam, ilu z tych potomkow ma depresje, tnie sie, puszcza itp., o czym pan sie nigdy nie dowie, bo wiedziec nie chce. Bo by mu to zepsulo jego idealny projekt zyciowy.

[aneta-skarpeta]

generalnie jestem na tak, ale nie w takiej formie.

3latek jak najbardziej wdrożony do sprzątania, ale nie mycia wc, ale np sprzątniecia serwetek po obiedzie, poukładanie gazet etc.

dla mnie zbyt hardcorowe to wszystko- wiadomo, przy 12 dzieciach trzeba trzymac reżim, ale chyba można to trochę inaczej rozplanować

[elle.hivernale]

Dajcie mi taką panią Thompson, która jest stacjonarna i ogarnia dom oraz jej 12 małych pomocników, to też będzie wszystko chodziło jak w zegarku. Trochę inaczej sprawa się ma kiedy ma się jedno dziecko, pracuje do 16, a po pracy trzeba ogarnąć rzeczywistość w wielu aspektach i dodatkowo nie ma 11 innych do pomocy, żeby chociażby poczytać słodkiemu maluszkowi na dobranoc.

[ledzeppelin3]

Nie jestem aż tak hardkorowa, ale to sto razy lepsze niż zamykanie 3-latków na 10 godzin po przedszkolach prywatnych a potem dawanie im tableta, byle mieć je z bani. Acha, a w łikend oczywiście do dziadków. Na cały łikend, a co. Byle mieć je z bani.

A, i metody z forum Wychowanie i Emama (niejaka kanna tu przoduje) to oczywście: "ma bałagan w pokoju? To jego pokój, ma prawo". To jest dopiero chore.
A, i jeszcze: "zastanówmy się wspólnie, co skłoniło go do bałaganienia, jaka jest głębsza przyczyna".

[triss_merigold6]

Tia. Tu rodzice byli jednak - i znów model amerykański - bardzo zaangażowani we wszelką aktywność dzieci. Prace społeczne - razem, kibicowanie w sporcie (Amerykanie mają obsesję na tym punkcie) - razem, wyjazdy/wycieczki - razem, udział w pracach domowych - razem.
Klasyczne wychowanie do współpracy z innymi ludźmi.

[ledzeppelin3]

To jest dużo lepsze niż polskie wyręczanie się szkołą, przedszkolem, zajęciami dodatkowymi i dziadkami.
IMO obowiązki domowe to dla dzieci sam pożytek, bo one się czują ważne, jak kibel umyją.

[verdana]

Szczególnie trzylatek czuje się ważny, jak myje kibel. Poza tym tu wyręczano się zajęciami dodatkowymi i szkołą, jak najbardziej, a zamiast dziadków rolę opiekunów młodszych pełniły starsze dzieci. Starsze dzieci zazwyczaj nie są dobrymi opiekunami.

[ledzeppelin3]

zamiast dziadków rolę opie
> kunów młodszych pełniły starsze dzieci. Starsze dzieci zazwyczaj nie są dobrymi
> opiekunami.

Bardzo się mylisz. Są doskonałymi. Oczywiście piszę o w miarę rozgarniętych dzieciach. Opiekę nad młodszym rodzeństwem (oczywiście w granicach rozsądku, np. pół godziny dziennie) dziecko np 9-letnie traktuje b. poważnie i to niesamowite przekonać się, że taki dzieciak jest znacznie mądrzejszy niż nam się zdawało

[triss_merigold6]

Moje tak samo. 9-latek genialnie zajmuje się 2,5-latką (to zajmowanie się polega głównie na zabawianiu małej w pokoju starszaka).

[tully.makker]

Ja tez oczekuje, ze starsze zajma sie mlodszym, gdy jestem sama w domu i robie np obiad. Albo gdy chce poczytac.

[triss_merigold6]

O, to też.

[verdana]

Czym innym jest zabawianie dziecka, gdy matka jest w drugim pokoju, a czym innym branie odpowiedzialności za małe dziecko. Starsze dzieci są niedobrymi opiekunami właśnie dlatego,z ę czują ogromną odpowiedzialność i boją sie o dzecko. Przed wojną robiono badania, z których wynikało,z ę starsze dzieci nie pozwalają młodszym prawie na nic, ze stale na nie krzyczą i karcą je za byle co. Bo się boją.
Zajmowanie sie młodszym rodzeństwem nie polega na uroczej zabawie 9-latka z maluchem w drugim pokoju.

[aandzia43]

Starsze dzieci są niedobrymi opieku
> nami właśnie dlatego,z ę czują ogromną odpowiedzialność i boją sie o dzecko. Pr
> zed wojną robiono badania, z których wynikało,z ę starsze dzieci nie pozwalają
> młodszym prawie na nic, ze stale na nie krzyczą i karcą je za byle co. Bo się b
> oją.

Wszystko święta prawda. Okazjonalne przypilnowanie młodszego rodzeństwa, poedzielenie się wiedzą, nauczenie czegoś, zabawienie, przytulenie to inna bajka. Przyjemna bajka

[aneta-skarpeta]

mój syn też jest bardzo odpowiedzialnym opiekunem dla małych dzieci- od dawna- teraz jako 11latek to już w ogóle, ale to nadal dzieciak i pewnych rzeczy nie przewidzi wzgledem cwanej 3latki

[tully.makker]

No wiadomo. Totez ja nie wysylam 8-latka z 2 latkiem na spacer, tylko do zabawy w ich pokoju.

[figrut]

> Szczególnie trzylatek czuje się ważny, jak myje kibel.
Trzylatek jak najbardziej może czuć się ważny myjąc kibel, bo dla trzylatka sam fakt, że coś zrobił sam i zaangażował się w prace domowe jak dorośli będzie satysfakcjonujący. Fakt, niehigieniczne to trochę, ale jak ktoś dogląda, aby trzylatek rąk do ubikacji nie wkładał, tylko szczotką operował, to przestaje ta prosta czynność nawet jak na trzylatka być taka straszna.

[triss_merigold6]

Akurat amerykańska szkoła, zwłaszcza średnia, organizuje małolatowi czas w znacznie większym stopniu niż polska jeśli wliczysz właśnie zajęcia sportowe, koła zainteresowań i aktywność na rzecz lokalnej społeczności. Angażuje też rodziców, zwłaszcza matki, a zwłaszcza z klasy średniej (naprawdę b. wiele kobiet nie pracuje do momentu pójścia dzieci do college'u, bo wspieranie dzieci w szkolnych akcjach traktują jak inwestycję w ich przyszłość).

[aneta-skarpeta]

były badania amerykańskie, ze taka forma pełnego zorganizowania czasu dziecku oducza je radzenia sobie samemu

i dzieci, które maja tak mocno zorganizowany czas, odnosza sukcesy etc jak dostaja piłkę na boisku i kilku kolegów to nie wiedza co mają robić, bo nie ma trenera/ojca/opiekuna. dzieci te zupełnie nie umiały myslec abstrakcyjnie, nie umiały byc elastyczne - gdy cos im pozmieniano to czuły niepokój, gubiły się etc

i to jest nauka pozornej samodzielnosci- bardzo ciekawy to był dokument, który generalnie mówił o tym, jak wielka funkcje wychowawczo-społeczno-edukacyjną jest pozostawienie dzieciaków w pewnej sferze samym sobie- np z piłką na trawniku

[triss_merigold6]

OMG, cały amerykański model szkolnictwa jest nastawiony na to, żeby dziecko zrobiło czy osiągnęło coś samo, przy współpracy z innymi. Nie wiem jak to opisać. Widać w praktyce.

[aneta-skarpeta]

> OMG, cały amerykański model szkolnictwa jest nastawiony na to, żeby dziecko zro
> biło czy osiągnęło coś samo, przy współpracy z innymi. Nie wiem jak to opisać.
> Widać w praktyce.

widać, coraz wiecej ludzi nie ogarnia własnego zycia, coraz wiecej roboty dla psychoterapeutów, coraz wieksza otylosc- zajadanie problemów, dzieci sfrutrowane strzelają do kolegów w szkole etc etc

oczywiscie pozornie pieknie, dom na kredyt, auto na kredyt, szkoła na kredyt

[undoo]

Juz nie jest.

[kawka74]

> Nie jestem aż tak hardkorowa, ale to sto razy lepsze niż zamykanie 3-latków na
> 10 godzin po przedszkolach prywatnych a potem dawanie im tableta, byle mieć je
> z bani. Acha, a w łikend oczywiście do dziadków. Na cały łikend, a co. Byle mie
> ć je z bani.

Dlaczego zaraz tak hardkorowo? Nie ma metod pośrednich?

[ledzeppelin3]

Ta druga metoda to w ogóle nie jest hardkor. Tak robi 90% moich sąsiadów.

[kawka74]

Ale nie chodzi o to, co robią Twoi sąsiedzi, tylko o koncepcje wychowawcze.
Ani jedno, ani drugie nie jest dobre. W pewnych kwestiach pan ojciec ma dobre pomysły, ale nie podoba mi się, bez względu na to, z czego to wynika, podejście do wychowywania w ogóle. Poszczególne pomysły, przynajmniej niektóre, są OK, niektóre są durne, ale to nie wychowywanie, to produkcja.

[przystanek_tramwajowy]

Dobre słowo "produkcja". Jego żona przy 10 dziecku czuła się pewnie, jak maszyna do rodzenia, której łożysko zaczęło się zacierać.

---
Ja mówię dzieciom: Nie, nie przejedziesz się na koniku, ale jak wrócimy do domu, to co byście przejeździli w 30 sekund, dostaniecie do skarbonki. I też mają ogromne uśmiechy (by upartamama.

[triss_merigold6]

Patrzymy z perspektywy rodzin z 1-2-3 dzieci i pracujących matek.
Przy dwunastce organizacja, współpraca i stały rytm są kluczowe żeby w ogóle dom funkcjonował.

[verdana]

Z tym sie zgodzę. Dlatego nie nalezy mieć 12 dzieci, bo najwyraźnej ogarnąć dom można tylko wtedy, gdy dzieci traktuje się jak wychowanków DD, gdzie nie ma miejsca na indywidualne podejście.

[kawka74]

Oczywiście, tylko pan zdaje się zapominać, że nie wychowuje ciała zbiorowego, tylko dwanaście pojedynczych egzemplarzy.

[aandzia43]

> Oczywiście, tylko pan zdaje się zapominać, że nie wychowuje ciała zbiorowego, t
> ylko dwanaście pojedynczych egzemplarzy.

Też mi to tak wygląda. Chyba że luzu i swobody oraz indywidulanego podejścia było więcej, niż wynikałoby z tego "żołnierskiego raportu". To całkiem prawdopodobne, jeśli weźmie się pod uwagę deklarowane duże zaangażowania rodziców w zajęcia i pasje poszczególnych dzieci.

[triss_merigold6]

IMO facet to opisał w specyficzny sposób, kładąc nacisk na elementy, które są uważane za ważne, cenne, wartościowe w amerykańskich realiach.

[kawka74]

Wiem, że rzeczywistość nie zawsze bywa kompatybilna ze skróconym opisem tejże, ale nawet to, co przeczytałam, budzi mój opór. Tzn. pewne rzeczy są bardzo w porządku: angażowanie do prac domowych (może niekoniecznie pucowanie sedesu, ale jest sporo innych zajęć), pozwolenie na popełnianie błędów i naprawianie ich, uprawianie sportu, ale ogólny wydźwięk (to słownictwo: wymagaliśmy, żądaliśmy, kazaliśmy) nie podoba mi się i nic na to nie poradzę.

[aneta-skarpeta]

i znowu...nie można nic po środku

?

[triss_merigold6]

Przypuszczam, że w rodzimych realiach przy znacznie mniejszej liczbie dzieci jednak stosowane są rozwiązania z palety po środku.

[bei]

Nie można dać dziecku tego, czego sami nie mamy.
Nie mogę wymagać od dzecka tego, czego sama nie robię, mogę go tylko zachęcać.
Obowiązek czytania Czytanie to przyjemność, dzieci zazwyczaj są ciekawe świata, trzeba je tylko zachęcić by znajdowaly odpowiedzi czytając, nie wyobrażam sobie, ze nakazuję dziecku czytac w danych godzinach .
Mogę dzieci nauczyć jak się coś robi, ale nie mogę wymagać, by to caly czas robily skoro ja czegoś nie robię.
Wolę, by dzieci mialy czas na pasję, niż na wykonywanie wszystkiego, przecież nawet w Indiach nędzarz daje zarobic golibrodzie( mimo, ze mogłby ogolic sie sam), bo oczywiste jest, ze kazdy musi miec okazję wykazania się pracą...

[bei]

Najważniejsze jest zachęcenie dziecka, by probowalo wykonać różne prace by nie oponowalo juz przed wykonaniem, ze nie zrobi bo nie potrafi.
Ja nie umiem nie powinno hamować przed probą wykonania danej czynności, oczywiście w granicach rozsądku.

[gaskama]

Nie dotarłam do końca tekstu. Zmęczył mnie. Mam tylko jedno życie. Moje dziecko też. Nie chciałabym spędzić swojego życia według zaproponowanego wzorca i nie zaproponowałabym czegoś takiego mojemu dziecko. Zaproponowana metoda jest koszmarna. Brak spontaniczności, kreatywności, brak poszanowania indywidualności, brak szacunku dla jednostki ... straszne to było. Jedzenie o 5.15 w ścisłej kolejności od tego, czego się nie lubi. Nawet nie chce mi się reszty komentować, szkoda mojego czasu.

[aandzia43]

Jedzenie o 5.15 w ścisłej kolej
> ności od tego, czego się nie lubi. Nawet nie chce mi się reszty komentować, szk
> oda mojego czasu.

Tak, rewelacja Wstawanie o piątej to dla sów katorga. I nie, nie da się "przestawić". Nawet lata wstawania o szóstej nie przestawiły mojego rytmu. Jedzenie o piątej? W życiu! Rzyg. Jedzenie tego, czego się nie lubi? Świetny sposób na doprowadzenie do tego, ze dziecko w końcu nie je nic, bo nieustająco ma mdłości. Natomiast porządne żarcie na co dzień i brak przekąsek między posiłkami - świetna sprawa.

[gaskama]

Swoją drogą ciekawe, jaki odsetek tych wychowanych dzieci to psychopaci?

[aandzia43]

> Swoją drogą ciekawe, jaki odsetek tych wychowanych dzieci to psychopaci?

Bez przesady!

[sko.wrona]

tully.makker napisała:

> Czytalyscie o staroswieckich metodach wychowawczych?

Staroświeckie metody wychowania kojarzą mi się trochę inaczej. Z tym, że dziecku nie pozwala się o niczym decydować, że nic się nie tłumaczy, tylko informuje. No i zamiast pozwalać dziecku poznać konsekwencje swoich decyzji, tylko stosuje się kary cielesne.

[noname2002]

Część rzeczy mi się podoba i sama stosuję, np. wdrażanie do obowiązków domowych(acz nie zaczynam od mycia toalety przez 3latka a samo wdrażanie zaczęłam 2lata później), regularny(ale nie wyczynowy!!!) sport, stała pora o której się syn uczy(najpierw mógł sobie wybierać kiedy chce robić lekcje i się uczyć ale to się nie sprawdziło, odkładał na ostatnią chwilę i był już zmęczony i robił masę błędów). Natomiast nigdy nie zmuszałam ani do jedzenia w ogóle(najlepszy sposób na zrobienie z dziecka "niejadka"), ani do jedzenia czegoś co nie znosi-przecież sama nie jadam rzeczy, których nie lubię. I zupełnie nie podoba mi się samodzielny remont samochodu i składanie komputera- jestem anty-talentem technicznym i zabrało by mi to masę czasu a i tak rezultat byłby mierny.

[heca7]

Śniadanie o 5.15. Jessssu. Ja o tej godzinie nic nie przełknę. Będę siedziała i trzęsła się z zimna i niewyspania

[kawka74]

Na marginesie - dodam ten wąteczek do ulubionych i będę czekać na dyskusję o indywidualizacji pracy w szkole; może być zabawnie ;p

[krejzimama]

Najgorsze, że tak wsytresowane cyborgi w przyszlości będą kontaktować się z innymi ludźmi i zatruwać im zycie.
Jak pomyśle, że miałabym pracowac z takim typem to włos mi się na glowie jezy.

[girl.anachronism]

Bardzo mnie uderzyło jedno, może dlatego, że to jedno z moich najbardziej przestrzeganych spraw - to wygląda tak, że w tym domu nikt i w żadnym wieku nie zaznał czegoś takiego, jak święty spokój. O konkretnej godzinie KAŻDY się uczy - to nic, że jedną z nastolatek właśnie rzucił chłopak i chce popłakać pod kołdrą, a kogoś innego boli brzuch - siedzą na dupach obowiązkowo i czytają, jak nie sobie, to rodzeństwu. To samo ze sportem - to nic, że nie mam akurat siły, to nic, że w dupie mam sport bo wolę malować - nie ma przebacz, albo obowiązkowa wycieczka po górach z tatuńciem, albo zajęcia z karate czy innego futbolu.

Zawsze jak wracałam jako dziecko z wycieczek i wyjazdów zorganizowanych, to Bogu dziękowałam, że jestem w domu i mogę akurat porobić to, co chcę - poleżeć, obejrzeć telewizję, pójść na spacer albo do koleżanki, że nikt mi nie organizuje czasu na siłę. A te dzieci przez całe życie miały kolonie - pobudka o tej i o tej, śniadanie zbiorowe o tej, szkoła, potem lekcje przez 2 godziny, kolacja, 2 godzinki na własne sprawy i spać, bo cisza nocna. Do tego nie wiem, kiedy te dzieci, zwłaszcza w ciężkim okresie nastoletnim, miały czas pobyć i pogadać z rodzicami, czas dla siebie - w tych przykładowych ostatnich 2 godzinach dnia, po zrobieniu lekcji? A jak w tym czasie pogodzić rozmowę indywidualną z 12 dzieci? Niechby była i połowa, bo połowa poszła wcześniej spać. Kiedy? Kiedy te dzieci miały czas przyjść do mamy nie po to, żeby wziąć od niej ścierę do sprzątania pokoju, tylko po to żeby pogadać o nowej sympatii szkolnej, o przedstawieniu, o trudnym sprawdzianie albo o tym, że chyba się zbliża 1. miesiączka? Jakoś tego nie widzę.

Kiedy oni się widywali z przyjaciółmi, skoro nawet na wakacje jechała cała rodzina? Kiedy mieli czas na przeżycie gorszego dnia albo chwilę lenistwa, skoro wszystko miało być jak w zegarku? Z jednej strony rodzice dali im narzędzia do tego, by byli maksymalnie samodzielni w życiu, a z drugiej przywiązali ich do siebie ciągłymi domowymi obowiązkami i całą organizacją czasu. Napraw sobie sama samochód, złóż sama komputer, ale dzień w dzień o 18 siadaj na tyłku i czytaj bratu, aż nie powiem, że minęły 2 godziny i że możesz odejść. Nie mogłabym tak żyć, współczuję tym dzieciom, nawet jeśli teraz sobie to chwalą. Nie chciałabym mieć domu, w którym wszystko funkcjonuje jak w jakimś sierocińcu - pory posiłków, pory nauki, pory czasu wolnego, pory ciszy nocnej.

[atteilow]

Poruszasz problem nie tych, konkretnych metod wychowawczych, tylko problem posiadania 12 dzieci. Tak, przy tylu dzieciach wszystko powyższe jest niemożliwe, nie dlatego, że rodzice źli, dlatego, że się zwyczajnie nie da. A metody w takiej rodzinie-instytucji są sluszne i się sprawdzają.

[girl.anachronism]

M.in. tak, bo nie popieram posiadania 12 dzieci. Rodzice są źli w takiej sytuacji, bo kto normalny decyduje się na taką ilość potomstwa mając świadomość, że wszystkie dzieci będą emocjonalnie zaniedbane

Ale poza tym nie sądzę, żeby takie metody były słuszne, bo każdy człowiek funkcjonuje inaczej i ma różne potrzeby. Nie popieram obowiązkowego czasu nauki, nie popieram obowiązkowego sportu, nie popieram chorych pór śniadania itp. Dziecko potrzebuje rytuałów, ale nastolatek już niekoniecznie, a dalej jego życie wygląda jak obóz młodzieżowy (chociaż na młodzieżowych obozach dzieciaki mają nieraz więcej swobody). Absolutnie tego nie popieram jako miłośniczka relaksu, czasu wolnego, okresowego lenistwa i wybierania samodzielnie swoich zainteresowań.

[iksa_igrekowska]

Pewnie ją rzucił, bo nie miała kiedy się z nim spotykać .

Zawsze uwielbiałam zorganizowane wyjazdy, ale ceniła sobie to, że po powrocie właśnie mogę spać, do której chcę, pójść do koleżanki o dowolnej porze, pooglądać telewizję albo wybrać sobie taką aktywność, na jaką mam ochotę. Albo przez cały dzień nic nie robić, albo czytać książkę.

[d.o.s.i.a]

I co w zyciu osiagnelas?

[iksa_igrekowska]

Akurat dużo . Choćby skończenie kilku kierunków studiów na bardzo dobrej uczelni, bardzo dobrą pracę - dokładnie taką, do jakiej dążyłam przez wiele lat nauki, zdobycie doświadczenia zawodowego w czasie studiów (nie za barem czy w knajpie, ale takiego związanego ze studiami). Prywatnie też dobrze mi się wiedzie.
A dlaczego o to pytasz? I co ma moja poprzednia wypowiedź do tego?

[noname2002]

Ale szydełkować umiesz? Bo jak nie, to się Twoje osiągnięcia nie liczą

Jakie tam staroświeckie!

[e-kasia27]

Toż to typowe wychowanie na człowieka sukcesu - sukcesu za wszelką cenę.
Albo osiągniesz sukces, albo zginiesz, bo jesteś nic nie warty.
To wychowanie na człowieka, dla którego miec, znaczy istniec.

Tak są wychowywane dzieci w bardo wielu bogatych rodzinach.

Jakie są tego konsekwencje?
Różne, jak dziecko da radę, to przenosi zachowania tatusia na następne pokolenia, jak nie da rady, to jest czarną owcą wyklętą przez rodzinę i wydziedziczoną z rodzinnego majątku, narkomanem, pijakiem, samobójcą..., albo bywalcem gabinetów psychologicznych i psychiatrycznych.

Mnie taki model wychowania nie odpowiada - życie dla osiągania sukcesu, to nie życie, to walka.
Ja wolę, aby moje dzieci miały radochę z życia i były szczęśliwe, żeby nie musiały całe życie gonic za coraz większym sukcesem.
Wolę, aby osiąganie sukcesów było dla nich radością, a nie obowiązkiem.
Wolę, aby życie było dla nich przyjemnością, a nie ciągłą walką o więcej, więcej, więcej...

[aneta-skarpeta]

jeszcze chciałam poruszyc jedną kwestie, jedna z forumek napisała- chyba tully, że ona osiagnęła sukces -chodziła jako dziecko na zajecia- a ktos inny jest kierowca autobusu (rodzice rozstawili mu wolną rękę z zajeciami )

i tak sobie pomyslalam- a co złego w takiej pracy?

czy to wstyd dla rodziców, ze ich syn jest kierowcą autobusu/tramwaju/magazynierem, ma zonę przedszkolankę czy pielegniarkę lub ekspedientkę? zyja skromnie co prawda, ale dobrze, zgodnie i gospodarnie?

czy to zmarnowane życie?

[girl.anachronism]

Dla niektórych na pewno. Rozumiesz - w pracy kierowcy/pielęgniarki/sprzątaczki nie ma nic złego, ktoś musi wykonywać takie zawody bo bez nich nie byłoby niczego, ale MOJE DZIECKO będzie menadżerem/prawnikiem/lekarzem, bo jest ponad to. Zabawne.

[ledzeppelin3]

w pracy kierowcy/pielęgniarki/sprzątaczki
> nie ma nic złego, ktoś musi wykonywać takie zawody bo bez nich nie byłoby nicze
> go, ale MOJE DZIECKO będzie menadżerem/prawnikiem/lekarzem, bo jest ponad to. Z
> abawne.

Czyli cała ematka, która wymaga od dziecka uczenia się przez 10 godzin dziennie, jesli włączymy zajęcia dodatkowe. I nie wyobraża sobie, aby jej dziecko nie skończyło studiów- były tu akurat niedawno dwa wątki o tym. A w tym wątku, jakaż zmiana! Emamcia obłudnie oburza się na metody wychowawcze, które są identyczne, jak jej, tylko że ematka wychowuje dziecko bez obowiązków domowych, za to z obowiązkiem uczenia się.

[atteilow]

Emamcia zatrudnia sprzątaczkę, po co jej dziecko ma wiedzieć jak umyć kibelek z reszta ona sama nie wie.

Róznica polega na tym, że tamte dzieci wiedza jak umyć kibelek i na sprzątaczkę tez ich stać.

[przystanek_tramwajowy]

Na sprzątaczkę? Bardzo wątpię. Raczej to wnuki superpłodnego pana kible szorują. Żadne z jego dzieci nikim wybitnym nie zostało. Ot, szarzy ludkowie. Może dlatego, że trudno odkrywać i rozwijać talent oraz pasję nad zasranym przez 14 osób sedesem?

---
Ja mówię dzieciom: Nie, nie przejedziesz się na koniku, ale jak wrócimy do domu, to co byście przejeździli w 30 sekund, dostaniecie do skarbonki. I też mają ogromne uśmiechy (by upartamama.

[aneta-skarpeta]

PRZEPRASZAM
Led

ale ja nie pisalam w żadnym watku, ze nie wyobrażam sobie, aby mój syn nie skończył studiów

wielokrotnie pisałam jak wyglada wychowanie mojego syna i jest to dowód na to jak sprzeciwiam się takim metodom wychowawczym jak w artykule

mogłabys nie pisac bzdur, że jestem obłudna?

[ledzeppelin3]

Piszę o kobietach, które wychowują dziecko do wyścigu szczurów, co polega na nauce 10 godzin dziennie, co nie jest niczym innym niż przedstawiona w artykule tresura (wielokrotnie opisywane były na forum metody polegające na odrabianiu lekcji z dziećmi przez 2 godziny, odrabianiu za dzieci prac domowych, zapisywania 5-latków na wszelkie możliwe zajęcia dodatkowe)- ale które oburzają się na powyższe metody wychowawcze. Jeśli nie jesteś taką matką, to znaczy, że nie piszę o Tobie i tyle .

[tully.makker]

Nie widze nic kompromitujacego w pracy kierowcy autobusu, czy sprzataczki. Ale to praca ciezka i nisko platna, czesto o niecywilizowanych porach ( tak, przyznaje, nie lubie rano wstawac). Chcialabym zeby moje dzieci mialy prace lzejsza i zeby nie musialy sie martwic, czy im wystarczy do pierwszego. Nic zlego w tym nie widze, ze chce dla moich dzieci tego, co najlepsze i ze inwestuje w ich edukacje, tak by im sie zylo lepiej niz mi.

Z dwojga zlego wole, zeby mialy do mnie pretensje o nadmiar wymagan edukacyjnych niz o to, ze nie mialy takich szans w dziecinstwie jak ich koledzy.

[girl.anachronism]

Ale niektórzy nie pojmują że to, że oni mają "lekką" pracę (niekoniecznie rzeczywiście mają, mogą tylko tak uważać) która im zapewnia duże pieniądze, to nie znaczy, że każdy o takiej pracy marzy. Ja np. zdechłabym pracując w korpo wśród papierków, nawet za spore pieniądze. Praca lekarza albo prawnika też nie jest lekka, nie musi być w czyimś rozumieniu lżejsza niż praca taksówkarza albo sprzątaczki. Dlatego robienie ze swojego dziecka człowieka sukcesu za wszelką cenę, "dla jego dobra", jest błędem.

[aneta-skarpeta]

mój mąż jest specjalistą, praca bardzo rozwojowa

ale obarczona ogromnym stresem, odpowiedzialnością- fakt zarabia więcej, ale płaci za to dużą cenę

tak jak wielu lekarzy, prawników płaci ogromna cenę w postaci rozwodu, pracoholizmu, stresu, przemęczenia

fakt kasy maja sporo, ale jak to moja ciotka sprzataczka mawia- a tam, jakbym miała duzo pieniedzy to bym dopiero spac nie mogła, a do jedzenia zawsze coś sie zrobi

[tully.makker]

Jako matka doroslego juz czlowieka, ktory wybral wlasna droge zowodowa, niekoniecznie konwencjonalna, swietnie wiem o tym, ze kazdy musi znalezc wlasny sposob na zycie. Ale wyksztalcenie ktore moj syn zdobyl sprawia, ze ma wybor. Moj kolega kierowca autobusu tego wyboru nie ma.

Czlowiek wyksztacony moze wybrac prace sprzatacza albo budowlanca, jesli ma ochote. Czlowiek, ktory nie ma wyksztacenia ani umiejetnosci, ma swoje wybory zyciowe znacznie ograniczone - co w tym fajnego? Nie mowiac juz o tym, ze wyksztalcenie otwiera glowe i poszerza horyzonty, zyje sie wtedy swiadomiej i pelniej.

[verdana]

Problem w tym, ze nie wszyscy , nawet ciężko pracujący, mogą mieć wykształcenie. Założenie, że kazde dzieko musi to wykształcenie mieć, to marnowanie życia tym, których poziom intelektualny nie pozwala na studia. Widzę czasem takich studentów i bardzo mi ich żal - oblewają egzamin po egzaminie, choć się starają. Na pewno nie przybędzie im pewności siebie ...

[aneta-skarpeta]

zawsze kierowca autobusu moze pójsc do szkoły jako dorosły czlowiek- cała masa ludzi tak robi

mam w rodzinie faceta, który jako dorosły ojciec 2 dzieci, z całkiem nienajgorsza robotą ( po zawodówce) poszedł do liceum i tak sie rozkrecił, ze zaliczył tez studia- przed 40tką. Nie jest to droga ksiażkowa, pewnie trudniejsza, nie idealna, ale facet ma dobre życie- przede wszytskim mimo braku wykształcenia wybrał bardzo mądrze żonę i są bardzo szczęśliwym małżenstwem.

oczywiscie nie mówie o tym, ze trzeba dziecku ograiczac szanse- chodzi mi o to, ze czasem ciagniecie dziecka na dodatkowe zajęcia to faktyczne ciagniecie za uszy, utrapienie, męka dla rodziców i dla dziecka i czasem nie jest to warte swojej ceny.

[aneta-skarpeta]

każdy z nas chce dla swojego dziecka jak najlepiej, uwierz. Czasem nadmiarem edukacji mozna tez dziecku to zycie uprzykrzyć- trzeba wyczucia, zeby nie trzeba było pisac- co prawda moje dziecko ma sporo kasy i pozycję, ale ma inne problemy, których moze by nie miał gdybym mu czasem odpusciła- oczywiscie to gdybanie, bo przeciez nie mamy zadnej gwarancji, że ten kierowca autobusu odniósł by sukces gdyby ciagano go za uszy na dodatkowe zajecia, a Ty nei osiągnęłabys tego co osiagneła gdyby na zajecia nie chodziła- prawda?


po prostu w tamtym poscie dziwnie to zabrzmiało

[iksa_igrekowska]

Mojej koleżanki tata jest kierowcą i zarabia bardzo dużo. Mama "w domu". A rodzinie powodziło się o wiele lepiej niż innym rodzinom z rodzicami o wiele lepiej wykształconymi. Nie twierdzę, że trzeba być kierowcą, ale to niekoniecznie nisko płatna praca.

[lily-evans01]

Otóż to.
A ja z kolei jestem z tej epoki, kiedy specjalnego wyboru zajęć pozaszkolnych nie było... I po lekcjach "nudziłam się" projektując modne stroje w blokach rysunkowych, czy tłumacząc sobie piosenki z angielskiego (proste były, królowało Modern Talking ) albo spotykałam się z koleżankami... A, i uwielbiałam czytać.
I ten brak zajęć pozalekcyjnych nie przeszkodził mi w osiąganiu tzw. naukowych sukcesów, a to, jak sobie teraz radzę z życiem, jest pochodną nie tyle braku zajęć dodatkowych, co raczej złej inwestycji uczuciowej i takiego a nie innego rynku pracy. Nie sądzę, żeby narty, tenis i taniec pomogły mi jakoś szczególnie w osiągnięciu lepszej pozycji zawodowej czy lepszych zarobków . Choć na pewno są rewelacyjnym sposobem spędzania czasu, o ile ktoś lubi i chce.

[laquinta]

I po lekcjach "nudziłam się" projektując modne stroje w blokach rysu
> nkowych, czy tłumacząc sobie piosenki z angielskiego (proste były, królowało Mo
> dern Talking

No tak, ale mlodziez roznie sie zabawiala w wolnym czasie np. okradala piwnice, palila w krzakach papierosy itp. Dopiero zajecie tej mlodziezy konkretnym dzialaniem dawalo dobre rezultaty. Nie kazdy jest taki jak Ty. Mnie tez nikt czasu nie organizowal, ale moim kolezankom naprawde odbijalo, jak nie mialy nic do roboty.

[lily-evans01]

To musiałaś mieć specyficzne koleżanki... Sorry, piszę to bez złośliwości, ale chodziłam do zbiorczej, gigantycznej podstawówki, miałam koleżanki w klasach od A do H i naprawdę niewiele znałam tego typu osób, o których piszesz...
Ja nie twierdzę, że młody człowiek nie potrzebuje żadnej dyscypliny - i tak np. po powrocie do domu samodzielnie, np w V czy VI klasie miałam przykazane najpierw odrobić lekcje. Jak już odrobiłam, to moja matka wracała, kontrolowała to i wtedy mogłam robić przyjemniejsze rzeczy . Ale nie wpadłoby mi do głowy okradać piwnice, nawet z nadmiaru nudy - do tego trzeba być też po prostu zdemoralizowanym dzieckiem i mieć patologiczne wzorce wokół siebie. A takiej osobie zapisanie na wszystkie możliwe zajęcia i tak nie pomoże...
Aha, przepraszam, papierosa zapaliłam z koleżanką pod koniec podstawówki, raz, u niej w domu, jak mama poszła po coś do sklepu, a fajki leżały. Na tym to doświadczenie się zakończyło do dnia dzisiejszego, smród i smak po prostu mnie powalił .

[noname2002]

No tak, ale mlodziez roznie sie zabawiala w wolnym czasie np. okradala piwnice,
> palila w krzakach papierosy itp. Dopiero zajecie tej mlodziezy konkretnym dzia
> laniem dawalo dobre rezultaty. Nie kazdy jest taki jak Ty. Mnie tez nikt czasu
> nie organizowal, ale moim kolezankom naprawde odbijalo, jak nie mialy nic do ro
> boty.

A ja pamiętam, że najgłupsze rzeczy robiłyśmy z koleżankami będąc maksymalnie zajęte- miałyśmy codziennie treningi i jakieś 2 godziny przerwy między szkołą a treningiem(i nie był to czas wolny, musiałam jeszcze posprzątać w domu i odrobić lekcje).

[d.o.s.i.a]

Musialas sprzatac i odrabiac lekcje miedzy szkola a treningiem? Mimo ze chcialas sie w tym czasie spotykac z rowiesnikami albo wyskoczyc do kina? Toz to straszne. Niemal tak samo straszne jak obowiazek bycia na obiedzie na okreslona godzine.

[rosapulchra-0]

Zgadzam się z Verdaną.

[figrut]

Znam kilka takich wielodzietnych rodzin od 5 zaczynając, na 13 kończąc. Wszędzie było może nie tak samo jak w artykule, ale bardzo podobnie. Każde dziecko miało swoje obowiązki od najmłodszych lat. Może nie było aż takiej dyscypliny, ale jedno drugim się opiekowało, jedno drugiemu pomagało. To są już rodziny z dorosłymi dziećmi ( po za jednym pięciolatkiem) i to, co jest bardzo widoczne u wszystkich - niesamowite zżycie ze sobą. Jeśli jednemu powinie się noga, cała reszta spieszy mu na pomoc. Jako dorośli, w większości są bardzo zaradni i darzą się wielkim szacunkiem. Chciałabym takie efekty uzyskać z moimi dziećmi kiedy będą dorośli, ale z tego co widzę, to mi się nie uda, bo moja młodsza dwójka wciąż rywalizuje ze sobą zamiast sobie pomagać.

[tully.makker]

Moja kolezanka pochodzi z rodziny, w ktorej bylo 8 dzieci. I zawsze mnie zazdrosc bierze, jak oni sobie pomagaja - nikt np mnie musial brac bandycko oprocentowanego kredytu na mieszkanie - rodzina sie zrzucila na pozyczke po kolei dla kazdego dzieciaka, jak wchodzily w dorosle zycie. Pracowici, oszczedni, ciepli, rodzinni ludzie.

[gryzelda71]

Bardzo bogaci ludzie.

[sanciasancia]

Kompletnie mnie nie przekonał.
Zaczynając od ilości snu dzieci, przez mycie kibla przez trzylatka, wysyłanie przedszkolaka samego do Europy (to chyba było w latach 70-tych, teraz to niemożliwe), składanie samemu samochodu. I rygor.
Z częścią dzieci to może oczywiście zadziałać. Osoba o podobnej do mojej konstrukcji psychicznej po takim wychowania sama by się zgłosiła do Tworek.

[koronka2012]

Śniadanie o 5.15? to w kolonii karnej mieli lepiej. Kolacja o 17.30? z głodu bym padła, to dla mnie pora na podwieczorek.

Generalnie podejście w większości słuszne, tylko każdą ideę można wypaczyć - i temu panu to się udało. Fajnie móc umieć - ale czemu na boga zmuszać nastolatkę do nauki naprawiania samochodu?

Zmuszanie do zajęć dla zaawansowanych "bo tak", stawianie wysokiej poprzeczki, zmuszanie do uprawiania sportów - wszystko to sprawia, że nie widzę tu miejsca na faktyczne rozwijanie własnej indywidualności. Bo kiedy? trzeba na zajęcia dla zaawansowanych, sport, szkoła, obowiązki w domu, wczesny koniec dnia - wszystko pod linijkę, jak w domu dziecka. Dzieci zajęte od świtu do nocy.

satysfakcja - owszem, ale na pewno córki, czy jednak bardziej ojca? satysfakcję ma się z więszkości zakończonych z sukcesem prac, ale czy na pewno każdy musi być omnibusem? czemu to ma służyć? córka raczej nie wyremontuje z własnej woli kolejnego samochodu. Czy każdy musi złożyć samodzielnie komputer? po co? nie jestem techniczna i nie będę, może mogłabym się zmusić do jednorazowego wysiłku - ale nigdy więcej bym tego nie powtórzyła "dla satysfakcji", bo to żadna satysfakcja tylko męka.

hmm, wcale nie jestem pewna, czy te dzieci po latach faktycznie oceniają te sytuacje tak samo jak tatuś.

[d.o.s.i.a]

Jezu. Skup sie. Dziewczyna nie musiala remontowac samochodu nikt jej do tego nie zmuszal. Ale jesli chciala miec samochod to musiala w jakis sposob na niego zapracowac. Tak trudno to pojac ze samochody za darmo z nieba nie spadaja?
Czy kazdy musi samodzielnie zlozyc komputer? Oczywiscie ze nie. Ale jesli chce go dostac za darmo no to sorki jakis wysilek by sie przydal nie sadzisz? Ewentualnie niech zarobi na juz zlozony.

[verdana]

Tak - i wszystkie dzieci przez 5 lat musiały remontować starszym samochód. Nie dobrowolnie. Musiały.

[d.o.s.i.a]

Musialy bo same tez chcialy dostac samochody na 16te urodziny!!!

[verdana]

Tak, bo 11 latek wie, co chce dostać na urodziny za pięć lat...

[d.o.s.i.a]

Tak, bo nastolatki amerykanskie maja swira na punkcie wlasnego samochodu. Noe znasz kompletnie kontekstu kulturowego!

[rosapulchra-0]

Jasne! ty, dośka jesteś znawczynią wszystkiego i do niczego.

[zla.m]

Masz rację - tylko widzisz, z tekstu nie wynika, że można było wybrać opcję "zarób na złożony" (tak jak nie było można zarobić na auto, każde dziecko dostawało wrak, dokładnie w 16 urodziny). I to jest - w moim odczuciu problem. Że nie było wyboru - bo tata/rodzice uznali, że umiejętność remontowania starych aut jest ważna? praktyczna? pożyteczna?

[d.o.s.i.a]

> Masz rację - tylko widzisz, z tekstu nie wynika, że można było wybrać opcję "za
> rób na złożony" (tak jak nie było można zarobić na auto, każde dziecko d
> ostawało wrak, dokładnie w 16 urodziny). I to jest - w moim odczuciu problem. Ż
> e nie było wyboru - bo tata/rodzice uznali, że umiejętność remontowania starych
> aut jest ważna? praktyczna? pożyteczna?

To naprawde musi wynikac z tekstu, ze jak dziecko nie chce samochodu to nikt go nie bedzie zmuszal do remontu wraka, a jak nie interesuje sie komputerami to nikt mu nie kaze skladac komputera? Naprawde musi byc napisane i wyszczegolnione wszystko, bo inaczej ematka bierze doslownie, ze ojciec przymuszal do posiadania samochodu i komputera? Ze dziecko piszczalo "tatusiu, tatusiu, ja nie chce samochodu", a tatus na to "masz tu wrak, remontuj, bedziesz jezdzic, raz, dwa, trzy".
Ja zrozumialam to w ten sposob, ze dzieci CHCIALY samochod/komputer i w zwiazku z tym musialy jakos na te gadzety zapracowac.
Uwazam, ze metoda jaka wybral ojciec jest fantastyczna - uczy samodzielnosci, zaradnosci, myslenia, tego, ze kasa z nieba nie spada. Jednoczesnie nie musialy na to tyrac w przydroznym barze za ochlapy, tylko ojciec wszystko zapewnil.
Naprawde Wy swoim dzieciom tak wszystko kupujecie?

[d.o.s.i.a]

> To naprawde musi wynikac z tekstu, ze jak dziecko nie chce samochodu to nikt go
> nie bedzie zmuszal do remontu wraka, a jak nie interesuje sie komputerami to n
> ikt mu nie kaze skladac komputera? Naprawde musi byc napisane i wyszczegolnione
> wszystko, bo inaczej ematka bierze doslownie, ze ojciec przymuszal do posiadan
> ia samochodu i komputera?

Zreszta sama sobie moge odpowiedziec na to pytanie. Verdana i reszta tak wlasnie to zrozumialy - absolutny zakaz jedzenia, przymuszone czytanie nielubianych ksiazek, pruski rygor (bo pobudka rano), przymuszanie do remontow samochodow, ktorych sie nie chce, przymuszanie do skladania komputerow, ktorych tez sie nie chce.
Zastanawiam sie czy to tylko zla wola, czy naprawde nieumiejetnosc czytania.

[verdana]

Nie doczytałaś w zapale polemicznym.
Dzieci musiały pomagać przy samochodach rodzeństwa - to znaczy, zę niezaleznie, czy chciały samochód czy nie.
Odrabianie lekcji przez wszystkie dzieci, niezaleznie od wieku i ilości zadanych lekcji przez 2 godziny - to jest skrajna głupota. Bo lekcje trzeba odrabiać tak długo, aż sa odrobione. Czasem godzinę. Czasem do północy. W internatach sa godziny odrabiania lekcji i gaszenie swiateł - a i to uwzględnia się wiek.
Tu dzieci - czy to lat 6 czy 16 wstawały o tej samej porze i kładły się o tej samej. Pomijając to, zę 7 godzin snu to za mało, a dla młodszych dzieci o wiele za mało.

[lily-evans01]

Pomiędzy kupowaniem wszystkiego dzieciom na żądanie, a samodzielnym stuningowaniem przez nie szrota jest jeszcze milion możliwości . Zaczynając od np. takiej, że 16-letnia panna zatrudnia się na wakacje jako kelnerka/pomoc kuchenna/pokojówka/niania i sama sobie na auto - na chodzie - powoli odkłada, zamiast dłubać w złomie do bólu... To jest kwestia dania wyboru, w jaki sposób młody człowiek chce osiągnąć cel, jakim jest własne auto.
Zauważ, że przy mojej opcji również osiągnie ten cel samodzielnie, ale w sposób bardziej zgodny ze swoimi chęciami (bo np. zamiast babrać się w smarze panna woli w lecie poznawać młodzież pracując w barze przy plaży itp).

[triss_merigold6]

Chyba się serialu Beverly Hills naoglądałaś...

[lily-evans01]

Akurat samodzielna praca młodzieży w wakacje, z tego co mi wiadomo, jest jak najbardziej dostępną opcją w USA, nawet bardzo pożądaną przez rodziców .

[triss_merigold6]

Owszem, i w sumie naprawde niewiele - w porównaniu z Europą - dzieci/nastolatków wyjeżdża na wakacje, zwłaszcza na dłuższe niż 7-10 dni. Ale praca za barem czy kelnerowanie nie do konca wyglada tak kolorowo jak na filmach.

[riki_i]

Przeciętny Amerykanin to skończony idiota. I fakt, wyjątkowo mało podróżują.

[bi_scotti]

riki_i napisał:

> Przeciętny Amerykanin to skończony idiota. I fakt, wyjątkowo mało podróżują.

Define "przecietny" tudziez "wyjatkowo malo"!

[d.o.s.i.a]

> j, że 16-letnia panna zatrudnia się na wakacje jako kelnerka/pomoc kuchenna/pok
> ojówka/niania i sama sobie na auto - na chodzie - powoli odkłada, zamiast dłuba
> ć w złomie do bólu... To jest kwestia dania wyboru, w jaki sposób młody człowie
> k chce osiągnąć cel, jakim jest własne auto.

Ale gdzie jest napisane, ze ona nie miala wyboru jak zarobic na to auto? Gdzie jest napisane, ze byl zakaz oszczedzania i kupowania samodzielnie czegokolwiek?
Gdybym miala wybor miedzy fajnym autem plus tatus sponsoruje mi czesci plus rodzenstwo mi pomaga, a praca jako pomoc kuchenna/pokojowka, to ZDECYDOWANIE wolalabym pracowac przy remoncie. Na marginesie, bylas kiedys taka kelnerka? Bo ja tak - dla mnie NAJGORSZA i najbardziej wyniszczajaca fizycznie praca jaka kiedykolwiek robilam.

[verdana]

Jest napisane, ze wszystkie dzieci od 11 roku życia musiały pracować przy tych autach...

[d.o.s.i.a]

Nawet te ktore nie chcialy samochodu?

[verdana]

Tak, pomagały przymusowo przy samochodach rodzeństwa.

[koronka2012]

A wyjaśnisz mi sens kupowania złomu komputerowego, skoro wymiana większości części jest pewnie kosztowniejsza niż kupno nowego w promocji?

Aaa, jeszcze - córka w rezultacie jeździła fantastycznie odremontowanym samochodem. O ile jestem w stanie uwierzyć, że nauczyła się budowy silnika, to trudno mi uwierzyć, że chałupniczym sposobem poradziła sobie z lakierowaniem, wymianą tapicerki czy choćby walką ze rdzą.

Budowanie w dzieciach poczucia, że nic nie spada z nieba - pełna zgoda. Ale zastanawiam się tez, czy tatuś nie realizuje własnych pasji przy okazji prezentu, coś na zasadzie kupowania bo on lubi pogrzebać w autach? bo przecież sama z podręcznika nie nauczyła się całej mechaniki, do napraw trzeba sprzętu, no i również siły fizycznej.

Aha - i szczerze mówiąc, wolałabym zapracować na naprawę w barze, niż robić coś, o czym nie ma zielonego pojęcia i taplać w smarach. W ogóle uważam, że zarobienie na samochód nawet w barze byłoby lepszym rozwiązaniem, niż bezcelowe i długotrwałe wysilanie się na rzeźbienie w g..nie (o ile naturalnie młoda nie miała smykałki do mechaniki). Poza wszystkim - buduje to samodzielność na progu dorosłego życia, no i dobrze wygląda w CV. Naprawy samochodu tam nie wpisze, aktywność zawodową - już tak.

[d.o.s.i.a]

> A wyjaśnisz mi sens kupowania złomu komputerowego, skoro wymiana większości czę
> ści jest pewnie kosztowniejsza niż kupno nowego w promocji?

A gdzie byla mowa o zlomie? Z tego co zrozumialam, to ojciec kupil nowe czesci, a dzieciaki mialy sobie te komputery jedynie zlozyc i wgrac oprogramowanie. Dokladnie to co robili wszyscy moi znajomi (bo nikogo nie bylo w moich czasach stac na nowy komputer), plus oni dodatkowo musieli na te czesci zarobic, a te dzieciaki dostaly za darmo.

> coś na zasadzie kupowania bo on lubi pogrzebać w autach? bo przecież sama z pod
> ręcznika nie nauczyła się całej mechaniki, do napraw trzeba sprzętu, no i równi
> eż siły fizycznej.

Miala do pomocy 11cioro rodzenstwa. Jak widac, dali rade.

> Aha - i szczerze mówiąc, wolałabym zapracować na naprawę w barze, niż robić coś
> , o czym nie ma zielonego pojęcia i taplać w smarach.

A ja uwazam, ze tego typu umiejetnosci sa duzo przydatniejsze, niz kolejna aktywnosc jako prezes kolka dyskusyjnego o niczym po to zeby tylko wpisac w CV. Tacy ludzie potem otwieraja swoje firmy, bo nie boja sie wyzwan, pracujacy w barze zostaja czesto na barze.

[heca7]

Hello. Ona była najstarsza! Miała więc do pomocy 11-ścioro siusiumajtków

[d.o.s.i.a]

A do tego dostala instrukcje naprawy, narzedzia i kase na jakakolwiek czesc, ktora byla jej potrzebna.

“Dad, it is a wreck!” I said, “Yes, but a 1965 Mustang fastback wreck. Here are the repair manuals. Tools are in the garage. I will pay for every part, but will not pay for LABOR.” Eleven months later, the car had a rebuilt engine, rebuilt transmission, newly upholstered interior, a new suspension system, and a new coat of paint. My daughter (yes, it was my daughter) had one of the hottest cars at high school. And her pride that she built it was beyond imaginable.

[heca7]

Ale przed chwilą napisałaś, że miała do pomocy 11-oro rodzeństwa. Przyznaj mi rację, że taka była z nich pomoc jak z koziej doopy trąba

[d.o.s.i.a]

Ona miala 16 lat i jakos ten samochod wyremontowala. Jej rodzenstwo moglo w tym czasie miec 15, 14, 13, 12, 11 lat. Zaprawde powiadam Ci, ze osobiscie znam 10latki, ktore znaja sie na ukladach scalonych.

[heca7]

Taaa. I składają samochody. Żywcem do GM ich

[d.o.s.i.a]

Heca. Czy Ty w ogole sie orientujesz co to jest Mustang z 1965 roku i co ma pod maska?

[iksa_igrekowska]

Chyba jednak nie jedenaścioro. Najstarsze dziecko ma 37 lat, najmłodsze 22, czyli różnica wynosi 15 lat. Gdy ona miała 16, ono miało 1. Z pewnością bardzo pomogło

[sanciasancia]

> Jezu. Skup sie. Dziewczyna nie musiala remontowac samochodu nikt jej do tego ni
> e zmuszal. Ale jesli chciala miec samochod to musiala w jakis sposob na niego z
> apracowac. Tak trudno to pojac ze samochody za darmo z nieba nie spadaja?
To o skupieniu się zastosuj do siebie.
Nastolatki w Stanach muszą mieć własne samochody, bo w wielu wypadkach nie ma dostępnej komunikacji miejskiej. Rodzic, jeżeli chce, żeby dziecko jeździło na zajęcia dodatkowe, musi ów samochód dziecku dać, albo sam je wozić.
Tu oczywiście jest idealna sytuacja dla rodzica, naprawa grata zajmuje czas przeznaczony na rozrywki i zajęcia dodatkowe dziecka, nie trzeba ani za nie płacić, ani na nie dowieść, a samochód jest.
Oprócz tego, że to wszystko naprawdę mocno latami siedemdziesiątymi i osiemdziesiątymi pachnie.

[verdana]

Nie mówiąc już o tym, ze 16 to trochę jak 18 w Polsce. Wypadałoby dziecku dać fajny prezent, a nie kolejną pracę do odrobienia...
I to racja, ze samochód w Stanach to nie jest fanaberia, tylko konieczność.

[d.o.s.i.a]

> Nie mówiąc już o tym, ze 16 to trochę jak 18 w Polsce. Wypadałoby dziecku dać f
> ajny prezent,

Verdana, nie rozsmieszaj mnie. Samochod na 18tke? Naprawde kazdy rodzic w Polsce daje dziecku samochod na 18tke??

[verdana]

Nie, na 18 rodzice dają dziecku prezent, na jaki ich stać. A nie pracę do wykonania pod pozorem prezentu.

[d.o.s.i.a]

No ale to dziecko chce samochod...

[d.o.s.i.a]

> Nastolatki w Stanach muszą mieć własne samochody, bo w wielu wypadkach nie ma d
> ostępnej komunikacji miejskiej.

Nie wiesz jak bylo w tym przypadku. Raczej stawiam, ze samochod to byla normalna zachcianka dziecka, a nie koniecznosc.

> Oprócz tego, że to wszystko naprawdę mocno latami siedemdziesiątymi i osiemdzie
> siątymi pachnie.

Dokladnie, znasz dziecko, ktore w tym czasie w Polsce mialo swoj wlasny samochod? Nawet przerobiony?

[sanciasancia]

> Nie wiesz jak bylo w tym przypadku. Raczej stawiam, ze samochod to byla normaln
> a zachcianka dziecka, a nie koniecznosc.
>
Bardzo mało jest miejsc w USA, w których własny samochód to zachcianka.
My, wychowani na cudownym polskim transporcie publicznym, nawet nie wyobrażamy sobie, że to może tak wyglądać. (Nie żartuję, odkąd tu mieszkam, tęsknię za bufetową i ZTM-em.)
Mieszkam sobie teraz w czymś, co się szumnie nazywa "metro area" i reklamuje się własnym transportem publicznym, zupełnie przyzwoitym, jak na amerykańskie warunki. I życie bez samochodu jest jak życie bez ręki, nawet w przypadku ludzi, którzy mają dwie mile do pracy i mieszkają blisko supersamu.
Życia szesnastolatka bez samochodu gdzieś na amerykańskich przedmieściach (a ludzie raczej nie mieszkają w miastach), czy w innej dziurze, sobie nie wyobrażam. A zdarzyło mi się już wstać o piątej rano i pójść z buta do metra (koło 8-10 km), żeby w w sobotę z rana do miasta na 9-tą dojechać. Miałam szczęście, że metro chodziło od siódmej.
> Dokladnie, znasz dziecko, ktore w tym czasie w Polsce mialo swoj wlasny samocho
> d? Nawet przerobiony?
Znam dorosłych, którzy w tamtych czasach latami czekali na talon.
Poza tym, Stany Zjednoczone nawet 15 lat temu, to zupełnie inne Stany Zjednoczone niż dziś.

[d.o.s.i.a]

> Życia szesnastolatka bez samochodu gdzieś na amerykańskich przedmieściach (a lu
> dzie raczej nie mieszkają w miastach), czy w innej dziurze, sobie nie wyobrażam
> .

Co nie znaczy, ze ten nastolatek nie powinien sobie w jakis sposob zasluzyc/zarobic/zapracowac na ten samochod.
Chcesz kupowac swoim dzieciom wszystko czego zapragna, masz prawo. Ale nie krytykuj kogos tylko dlatego, ze chcial nauczyc swoje dzieci wartosci pieniadza i wartosci pracy.

[verdana]

Nie rozumiesz różnicy między "zapragną" a "potrzebują"?
Dziecku w Warszawie np. potrzebna jest karta miejska. Czy ma sobie na nią zasłużyć, zapracować, czy też rodzic moze ją 16-latkowi kupić i tak?

[iksa_igrekowska]

Nie może . To jest grzech.

[laquinta]

sanciasancia napisała:

> Nastolatki w Stanach muszą mieć własne samochody


Zalezy gdzie mieszkaja, jak w miescie, to jest metro i/albo autobusy.

Mlodziez wiejska jezdzi samochodem - wlasnym albo do spolki (bardzo czesto), kupuja grata, wspolnie remontuja ( w szkolach srednich zajmuja sie tez nauka naprawy samochodow I juz 14-latki swietnie sobie z tym daja rade).

I pytanie- czym roznia sie Usa teraz od tych 15 lat temu?

[triss_merigold6]

Jeśli mieszkasz poza ścisłym centrum (a klasa średnia z dziećmi zwykle mieszka poza), to i tak samochód jest niezbędny. Komunikacja publiczna nie jest rewelacyjna.

[laquinta]

Jest system podwozenia dzieci oparty na wspolpracy rodzicow. Do szkol dowoza autobusy, na zajcie dodatkowe rodzice, opiekunki, sasiedzi, starsze rodzenstwo.

[triss_merigold6]

Zgadza się, ale nastolatki chcą mieć auto, bo to dopiero daje upragnioną niezależność.

[memphis90]

Kilka zasad dla rodziców, którzy niefrasobliwie machą sobie >10 dzieci:
1. Zasada podstawowa- bądź twardy i konsekwentny, inaczej się zarżniesz przy takiej ilości bachorów
2. obowiązki od małego, inaczej zginiesz w brudzie i smrodzie. Przy takiej ilości dobrze wyszkolonego personelu nie potrzebujesz nianiek, sprzątaczki czy kucharki. Starsi jako niańki zajmują się młodszymi; to jak w firmie: starsi-menago edukują młodszych- stażystów (nie bój się im tego powierzyć, 16-latek doskonale zmotywuje 4-latka do wyszorowania kibla, inaczej przecież musiałby robić to sam!)
3. system motywacyjny: nie zrobią, nie zarobią. Zajmij im czas na tyle, żeby nie miały czasu pracować gdzieś poza domem - i dla tych kilku groszy tygodniówki będą zasuwać aż miło.
4. dzieci gotują. Oszczędzasz czas, a jeśli wprowadzisz zasadę "jedna kuchnia dla wszystkich i nie ma podjadania"- z głodu zeżrą wszystko, więc nie ma problemu, że coś niesmaczne albo ktoś jest uczulony. Na tej samej zasadzie przestawia się psy na suchą karmę- dostają do żarcia tylko suche, aż w końcu żrą ją z głodu i się przyzwyczajają.
5. Wyśrubowany poziom nauczania- bachor ma się popołudniami uczyć, a nie truć d... rodzicom. Wieczorami- mają czytać. Starsze mogą przez 2h młocić na głos czytanki rybki minimini, ważne, żeby cała zgraja była cicho i nie przeszkadzała. Przecież ty, jako rodzic, dostałbyś na głowę po raz milionowy odtwarzając na głos Lato Muminków, ale starszak nie tak dawno sam był dzieciakiem, więc na pewno go to bawi i będzie zachwycony. W końcu to sama przyjemność spędzić czas z 4-latkiem.
6. Koniecznie: popołudniami zorganizuj zajęcia dodatkowe: jakiś sport plus coś tam innego- nie ważne co, byle pozbyć się bachorów z domu na dodatkowe kilka godzin dziennie. Na tych zajęciach odbębnią sobie od razu rozrywkę i kontakty społeczne (resztę zapewni im wieczorne czytanie rodzeństwu), a przy okazji się zmęczą.
7. Samodzielność przede wszystkim. Jak czegoś chce, to niech sobie załatwi, zrobi, zarobi. Jak- to już nie twój problem. Nie daj się w to wciągnąć, bo za chwilę będziesz z obłędem w oczach żebrał na 10 egzemplarzy barbie Mariposa albo 10 pontiaców.
8. Zrywaj towarzystwo z łózka przed 5 rano, potem szkoła, zajęcia, prace domowe, lekcje, czytanie, kolacja- padną najpóźniej o 8....

....a ty spokojnie ciesz się wieczorem bez bachorów! Może nawet machniesz sobie 11, 12 albo 13?

[sanciasancia]

O, dokładnie.

[triss_merigold6]

Przynajmniej wyrastają na samodzielnych ludzi.

Nie, nie wyobrażam sobie posiadania dwanaściorga ani nawet pięciorga dzieci, ale ten model organizacji czasu i zadań, egzekwowania obowiązków i wymagania odpowiada mi znacznie bardziej niż wychuchane dorosłe produkty nadopiekuńczych rodziców.

[verdana]

O, moim zdaniem prędzej wyrośnie na samodzielnego człowieka dziecko, któremu daje się możliwość wyboru, niż takie, które przyzwyczajone jest do słuchania i wykonywania poleceń. W dzisiejszych czasach podstawą jest elastyczność, szbkie decyzje i umiejętność wyboru. A nie umiejętność zreperowania samochodu.
Miedzy wychuchniem, a pruskim drylem jest bardzo dużo przestrzeni.

[d.o.s.i.a]

A jakiez to sluchanie i wykonywanie polecen? Ze masz zajac sie jakims sportem, uczyc sie i czytac dwie godziny dziennie i nie wybrzydzac przy jedzeniu to to jest takie straszne wykonywanie polecen, ktore skutkuje niesamodzielnym dzieckiem?
Moi kuzyni mieli wiekszy dryl, to co ten facet opisuje to jest pikus.
Z tego co koles pisze, kazde z tych 12ciorga dzieci odnioslo sukces w zyciu, samodzielnie zaplacilo za studia, mieszkania i wesela. No tresura, jak nic.

[koronka2012]

Pobudka o 4.30 chyba (skoro śniadanie o 5.15), obowiązki domowe przed szkołą, po szkole, jedzenie na rozkaz, czytanie/nauka na rozkaz.

To, ze sami zapłacili za studia, mieszkania i wesela to akurat żadna zasługa gościa - przecież i tak by nie dał, więc jakie mieli wyjście?

[lily-evans01]

Ale między tymi dwiema skrajnościami jest jeszcze NORMALNOŚĆ, nieprawdaż?
Są rzeczy, które muszą i powinny być robione, są takie, które można sobie odpuścić w gorszym dniu. Są zajęcia dodatkowe, które lubimy i są takie, które będą dla dziecka nudą i torturą. Problem, żeby w tym wszystkim znaleźć umiar, pozwolić dzieciom na "odkrywanie siebie", a jednocześnie wspomagać ich samodzielność i kształtowanie charakteru.
A co ciekawe, młodzież tak tresowana w pewnym momencie bardzo brzydko zrywa się z łańcucha i zaczyna podejmować owszem samodzielne, ale bardzo głupie i nieporadne decyzje. Moja znajoma, która w dość podobny i rygorystyczny sposób "hodowała" córkę, teraz wypłakuje się, że ta pełnoletnia, studiująca i coś tam zarabiająca osoba (na tyle samodzielna, że mama może jej obecnie naskoczyć) znalazła sobie faceta o obrzydliwym charakterze, lenia i imprezowicza. Dziewczę prowadzące do tej pory tryb życia a la gułag jest zachwycone oczywiście imprezowaniem i przewalaniem zarobionej kasy na durnowate przyjemności. A jeśli dojdzie do tego ciąża (pan ponoć ma poważne zamiary i już się oświadczył), to może być niezły dramat - spod jednego wpływu dzieweczka weszła pod drugi, skrajnie odmienny, a sama chyba nie ma żadnego pomysłu na swoją dorosłość. Bywa niestety i tak.

[triss_merigold6]

Zarabia = może przewalać na co chce.

[lily-evans01]

No nie tak do końca, dziewczyna w domu mieszka, je, światło pali, wodę leje, a matce się za bardzo nie przelewa. Poza tym rozsądny człowiek chyba dąży do tego, żeby mieć jakieś minimum oszczędności, zwłaszcza, że od matki na jakieś ekstra potrzeby nie dostanie, bo matka nawet by nie miała z czego na to dać.

[triss_merigold6]

To niech matka potraktuje ją jak dorosłą i jasno powie ile panna ma dokładać miesięcznie do ogólnych kosztów utrzymania. W czym problem? Nie da się mieć ciastka i zjeść ciastka.

[lily-evans01]

Niedawno opowiadano mi tego typu sytuację (dotyczy innej rodziny) - ojciec wziął dorosłą, pracującą córkę na rozmowę, co by się dokładała do domowego budżetu, bo nie jest jedynym dzieckiem w domu i ogólnie to jest średnio (jeszcze dwoje niepełnoletnich) - panna stwierdziła, że to ona mogłaby zażądać od rodziców alimentów, bo studiuje . I co zrobisz, z domu wywalisz zameldowaną osobę?

[triss_merigold6]

Po takim tekście? Postarałabym się żeby odczuła co oznacza realizowanie obowiązku alimentacyjnego w wydaniu minimum. Jak pracuje to alimenty się nie należą, KRiO został znowelizowany na szczęście.

[lily-evans01]

Tak czy inaczej, to jest trudny dylemat i wcale nie tak rzadki. Pamiętam np. taki post stąd, dziewczyna chyba podpisuje się owianka - ma piątkę dzieci, a ta najstarsza, pełnoletnia, studentka nie chce sobie dorabiać, a z opisu wynikało, że studia są lekkie. I na jakiegoś tam fryzjera chciała od matki, czy cuś. Widać było, że to minimum alimentacyjne jej w niczym nie przeszkadza (a, i jeszcze marianna pisała ostatnio o synu, który chce być eremitą ).
Ja mam takie pesymistyczne wrażenie, że niektórych ludzi nie ukształtujesz nijak, choćbyś ich dłutem i młotem ciosała zamiast prowadzać ich na zajęcia dodatkowe...

[d.o.s.i.a]

> cić w gorszym dniu. Są zajęcia dodatkowe, które lubimy i są takie, które będą d
> la dziecka nudą i torturą.

Ale w artykule jest wyraznie napisane, ze dzieci mogly wybrac co robia i zmieniac zajecia ile dusza zapragnie. Nie jest napisane, ze mialy robic cos czego nie lubily. Mialy tylko robic COS. Jedno pewnie wybralo karate, a inne wspinaczke gorska - to naprawde takie straszne? Lepiej dac dziecku prawo do nicnierobienia - to naprawde takie wychowawcze?

> e do tej pory tryb życia a la gułag jest zachwycone oczywiście imprezowaniem i
> przewalaniem zarobionej kasy na durnowate przyjemności.

W przypadku tego faceta wszystkie dzieci wyszly na ludzi, zwiazaly sie z osobami o prownywalnych systemach wartosci, dorobily sie dzieci. Znaczy, nie mialy takiego strasznego dziecinstwa.

Dokładnie

[triss_merigold6]

Dokładnie, ja to odczytałam, że miały robić coś. Coś sportowego, coś na poziomie zaawansowanym + codzienna współpraca na rzecz rodziny.

[lily-evans01]

A co z dzieckiem, które nie znosi tego CZEGOŚ SPORTOWEGO?
Ja byłam takim dzieckiem, jestem taką dorosłą.
A porcji ruchu i wysiłku jak najbardziej sobie dostarczam, kocham chodzić, wędrować, wręcz do upadłego.
Nie uszczęśliwiłabyś mnie żadnym sportem, wolałabym np. zaawansowany angielski, ale w rozsądnych ilościach. Jakbym miała mieć każde popołudnie zawalone dodatkowymi zajęciami i zero spokoju, zero odosobnienia i odpoczynku, to by mnie szlag jasny trafił.

[triss_merigold6]

Nie ma, że nie znosi. Wśród iluś setek dyscyplin sportowych każdy małolat znajdzie coś, co mu się spodoba.

[lily-evans01]

No kurczę, ja nie znalazłam do tej pory . Tzn. dziwaczne rzeczy mi się podobają obecnie na starość, typu krav maga, ale bałabym się nawet zacząć .
Zresztą, jakby mi się dziecko uparło na jakąś super kosztowną dyscyplinę sportu, typu jazda konna, to by była du... blada, bo by mnie nie było stać. Na szczęście zadowala się karate .
Ale podejrzewam, że przy 12 dzieci nie jest tak, że można sobie wybrać cokolwiek i z sufitu wzięte, możliwości finansowe pewnie są ciutkę ograniczone.

[d.o.s.i.a]

> Ale podejrzewam, że przy 12 dzieci nie jest tak, że można sobie wybrać cokolwie
> k i z sufitu wzięte, możliwości finansowe pewnie są ciutkę ograniczone.

Lily, to byla bardzo zamozna rodzina. Dzieci mogly sobie wybrac co chcialy, ile chcialy i zmieniac jak czesto chcialy. Rodzice placili. Ale mialy robic COS.

[heca7]

Przemyślałam Mogłabym ostatecznie grać w badmintona

[lily-evans01]

Kurczę, a ja w warcaby albo bierki. O, jeszcze niektóre strategiczne planszówki bardzo lubię .

[heca7]

O , i jeszcze curling jest fajny. Te kamienie są taaakie ładne

[iksa_igrekowska]

A ja mam koleżankę, która nie znosiła dodatkowych zajęć - nie lubiła po szkole nigdzie chodzić, wolała w spokoju odrobić lekcje, poczytać książkę, coś zgotować. Nie lubiła i już. Dzieci tego pana nie mogły nie lubić.

[memphis90]

> A co z dzieckiem, które nie znosi tego CZEGOŚ SPORTOWEGO?
> Ja byłam takim dzieckiem, jestem taką dorosłą.
Wiesz, oficjalnie szachy to też dyscyplina sportowa

[lily-evans01]

No właśnie tak sobie pomyślałam, że grałabym w planszówki, jakby co .

[lily-evans01]

Pomijając wszystko inne, dorobienie się dzieci akurat nie jest jakimś szczególnym dowodem na ukształtowanie się charakteru .

[lily-evans01]

A poniżej biscotti bardzo fajnie przedstawia coś, czego nie chciało mi się już rozwlekać, nt. życiowych sukcesów.

[koronka2012]

d.o.s.i.a napisała:

> > cić w gorszym dniu. Są zajęcia dodatkowe, które lubimy i są takie, które
> będą d
> > la dziecka nudą i torturą.
>
> Ale w artykule jest wyraznie napisane, ze dzieci mogly wybrac co robia i zmieni
> ac zajecia ile dusza zapragnie. Nie jest napisane, ze mialy robic cos czego nie
> lubily. Mialy tylko robic COS. Jedno pewnie wybralo karate, a inne wspinaczke
> gorska - to naprawde takie straszne? Lepiej dac dziecku prawo do nicnierobienia
> - to naprawde takie wychowawcze?

A jeśli ktoś nie lubi sportu? tzn. nie lubi go uprawiać? musi? bo...?
Robię wiele rzeczy - ale rekreacyjnie, nie treningowo. Dlaczego mam być przymuszana do czegoś, czego nie cierpię? nie wierzę, że wybór dyscypliny jest dowolny, kazda szkoła ma jakieś ograniczenia.

Czemu musi być sport? ja wiem, sport to zdrowie, ale czemu koniecznie w formie instytucjonalnej?

Kiedy te dzieci miały czas DLA SIEBIE? jedynie po 20tej i zbiorowym czytaniu na komendę?
Szkoła, zajęcia dodatkowe, sport dodatkowy, a o 17.30 już kolacja i odrabianie lekcji.

Mi się to z sektą kojarzy a nie z ciepłym domem rodzinnym. Rozumiem, że przy takiej gromadzie rodzice sobie ułatwiają życie jak mogą, tylko nie dorabiajmy do tego ideologii.

nie wiemy jak sprawę oceniają te dzieci. Pan wypowiada się we własnym imieniu, a dzieci - po takim praniu mózgu mają dość ograniczone perspektywy śmiem twierdzić.

[laquinta]

lily-evans01 napisała

>Dziewczę prowadzące do tej pory tryb życia a la gułag jest zachwycone oczywiście imprezowaniem i przewalaniem zarobionej kasy na durnowate przyjemności


Jesli juz rzucasz przykladem to jakims sesownym prosze. Dziewczyna rownie dobrze moze imprezowac i przewalac kase wychowana przez iprezowa mamuske, ktora kase tez lubi przewalac. Nie ma reguly. Jesli chodzi o czlowieka, to nigdy nie wiadomo, co go zawli z nog i zniszczy, a co go wzmocni i zrobi fajnego czlowieka. Jedni musza miec dyscypiline, inni luz i blues, a kto czego potrzebuje, tego tutaj na pewno nie rozstrzygniemy.

[bi_scotti]

Metody jak metody. Mnie w calym tekscie najbardziej interesuje to, czego tak malo a wiec jakie ta dzieci sa teraz. Dowiadujemy sie strasznie duzo o tym, co bylo gdy dzieci rosly a o tym co z nimi teraz to wiemy tylko, ze wiekszosc skonczyla college, czesc wziela sluby, urodzilo sie 18 wnuczat. I co? I to wszystko, co dumny, kochajacy tata jest w stanie powiedziec o swoich 12 swietnie wychowanych dzieciach? On nam opowiada o metodach i kaze wierzyc na slowo, ze zadzialaly. Sam fakt, ze mlodzi ludzie zaplacili za swoje studia to nie jest zadne wielkie osiagniecie - to jest raczej typowa sytuacja w wiekszosci rodzin middle class. Wiec ja nie bardzo wiem, po przeczytaniu wspomnien z przeszlosci (najstarze ma 37 lat, najmlodsze 22 - proces wychowywania calej 12 is over) z czego tak naprawde ten inzynier czerpie az takie samozadowolenie. Cos by napisal o tym, co ten jego "dirty dozen" dzis robi, mozna by miec jakies zdanie czy faktycznie osiagnal jakis spaktakularny sukces wychowawczy

[d.o.s.i.a]

> ma 37 lat, najmlodsze 22 - proces wychowywania calej 12 is over) z czego tak na
> prawde ten inzynier czerpie az takie samozadowolenie.

Wlasnie chyba z tego, ze udalo mu sie, pomimo posiadania duzej kasy, wychowac dzieci na normalnych, niezmanierowanych, zaradnych, nieroszczeniowych i pracowitych ludzi, ktorzy jak trzeba to i komputer sami zloza i nie zalamia sie po popelnieniu bledu. I odnosze wrazenie, ze tylko taki zamiar byl, a nie wychowanie jakichs superbohaterow.
Dla mnie to JEST spektakularny sukces wychowawczy.

[verdana]

Ależ nie. Nie wiuemy, na co udało mu się wychować dzieci. Jesli icj największym osiagnięciem jest założenie rodziny i kolejne dzieci, to naprawdę, po co były te zajęcia na poziomie zaawansowanym, ta dyscyplina? Osiągnęły to, co osiąga większość dzieci, mających spokojne, miłe dzieciństwo bez zadnego wysiłku.
Gdyby choćby jedno z dwunastu miało szczególne skicesy, podejrewam, ze ojciec by się ppichwali. Innymi słowy - ma przepis na wychowanie przecietniaków.

[bi_scotti]

d.o.s.i.a napisała:

> Wlasnie chyba z tego, ze udalo mu sie, pomimo posiadania duzej kasy, wychowac d
> zieci na normalnych, niezmanierowanych, zaradnych, nieroszczeniowych i pracowit
> ych ludzi, ktorzy jak trzeba to i komputer sami zloza i nie zalamia sie po pope
> lnieniu bledu. I odnosze wrazenie, ze tylko taki zamiar byl, a nie wychowanie j
> akichs superbohaterow.
> Dla mnie to JEST spektakularny sukces wychowawczy.

Ale my nie mamy pojecia czy oni sa normalni (co to w ogole znaczy), niezmanierowani, zaradni, nieroszczeniowi ... Nic, naprawde nic o nich nie wiemy procz tego, ze ci z nich, ktorzy poszli do colleges zaplacili za swoja nauke sami, co nie jest jakims mistrzostwem swiata, niektorzy pozakladali rodziny, co tez nie jest jakims ewenementem i jest juz 18 wnukow. I przyznam, ze to jest dla mnie zaskakujace. Bo np, ja jestem mama bear i jestem super-dumna z moich dzieci, z tego co cala trojka osiagnela i osiaga. I z tego, ze popelniwszy milion bledow wychowaczych jako rodzice zrobilismy jednak OK robote, przy czym i tak zakladam, ze to moje dzieci po prostu mialy i maja w sobie te wspanialosc dzieki ktorej sa jakie sa a nie, ze to my rodzice bylismy az tacy smart. Bo nie oszukujmy sie, nie bylismy. Patrzac w tyl, kazdy ma 20/20 vision ale jak sie dzieci wychowuje to sie zwyczajnie eksperymentuje na zywych organizmach. Na dodatek kazdy z tych organizmow jest kompletnie inny i niepowtarzalny wiec eksperyment zawsze jest swiezy i nowy chocby sie mialo iles tam dzieci. I tego wlasnie nie rozumiem w calej tej wypowiedzi tego happy daddy, ze on o zadnym z tych dzieci nie mowi indywidulanie procz jednego Simon, ktory wlal olej do chlodnicy. Reszta to magma. Nie rozumiem tego i nie jestem w stanie wczuc sie w dume tego faceta, bo on nic nie mowi z czego tak naprawde jest dumny. Co jeszcze w doroslym zyciu zrobil Simon, procz tego, ze zapackana chlodnice umial pod okiem taty przeplukac i doprowadzic do porzadku?

[verdana]

No własnie, ja mam tak samo A facet mów3i o dzieciach tak, jakby to tylko rodzice mieli jakikolwiek wpływ na to, kim dzieci będą, jakby to, co dzieci robią było tylko rodziców zasługą.
I zastanawia mnie jeszcze jedno - czy żadne nie skończyło uniwersytet, o Ivy League juz nie wspomnę? Żadne nie ma jakiejś naprawdę dobrej pracy? szczególnyc osiągnięć? Patrzę na dzieci znajomych, bardzo różnie wychowywane i nawet ja potrafiłabym wymienić ich autentyczne osiągnięcia. A tu wyglada, ze nawet nie wszystkie dzieci skończyły college, co jak na zamożną rodzinę z klasy średniej jest już zdecydowanie poniżej przeciętnego poziomu.
Wyglada na to, ze tatuś realizował swoją pasję tresując dzieci, a co potem już go nie interesuje.
No i jeszcze jedna rzecz - przez 15 lat (17 właściwie) matka była w ciąży, karmiąca albo i jedno i drugie. I te wakacje pod namiotem... W sam raz dla kobiety z niemowlęciem, w zaawansowanej ciąży i z piątką maluchów.

[heca7]

Ciekawa jestem ile ten Simon miał lat kiedy zapaprał chłodnicę? Jeśli 16 to jakim cudem złożył swój własny samochód?!

[verdana]

Bo ta opowieść naprwdę nie trzyma się kupy - dzieci mają wykształcenie gorsze, niż przeciętne wśród zamożnej klasy średniej, wakacje pod namiotem fundował nie tylko dzieciom, ale ciężarnej żonie z niemowleciem, nie miałby kto dowozić tylu dzieci na różnorodne zajęcia.

[d.o.s.i.a]

> o, ze ci z nich, ktorzy poszli do colleges zaplacili za swoja nauke sami, co ni
> e jest jakims mistrzostwem swiata, niektorzy pozakladali rodziny,

No, ale on to mowi z perspektywy ojca z duza kasa, ktory tak wychowal dzieci, ze znaja wartosc pieniadza i nie wyciagaly reki po kase do tatusia, tylko nauczyly sie polegac na sobie, a ojciec im tylko to umozliwil. Malo to bogatych dzieciakow poszlo w narkotyki, albo nie potrafi wykonywac jakiejkolwiek pracy?


> swiezy i nowy chocby sie mialo iles tam dzieci. I tego wlasnie nie rozumiem w c
> alej tej wypowiedzi tego happy daddy, ze on o zadnym z tych dzieci nie mowi ind
> ywidulanie procz jednego Simon, ktory wlal olej do chlodnicy.

I wlasnie tak z wami zawsze. Jak nie jest napisane w tekscie, to na pewno facet nawet nie pamieta jak jego dzieci maja na imie, prawda? Ech, i tak zawsze zinterpretujecie tak jak chcecie.
Gdyby napisal po kolei co ktore z dzieci osiagnelo, nie daj boze jakies doktoraty, to byscie perorowaly, ze po co to bylo, czy nie wystarczylo aby zostaly prostymi ludzmi z prostymi zawodami, ze na pewno nie sa szczesliwe z tymi sukcesami itp. itd.

Uwazam, ze 18 wnuczat, gdy najestarsze dziecko ma dopiero 37 lat to posrednio swiadectwo ogromnego sukcesu wychowawczego. Nieszczesliwe dzieci nie zakladaja tak szybko rodzin...

[przystanek_tramwajowy]

Nieszczesliwe dzieci nie zakladaja tak szybko rodzin...

Dosia, ale żeś walnęła, jak łysy grzywką o parapet. Właśnie dzieci, które są nieszczęśliwe, nie mają oparcia w rodzicach, szukają rekompensaty poza domem i szybko wchodzą w związki.

---
Ja mówię dzieciom: Nie, nie przejedziesz się na koniku, ale jak wrócimy do domu, to co byście przejeździli w 30 sekund, dostaniecie do skarbonki. I też mają ogromne uśmiechy (by upartamama.

[araceli]

d.o.s.i.a napisała:
> nie wyciagaly reki po kase do tatusia, tylko nauczyly
> sie polegac na sobie, a ojciec im tylko to umozliwil.

'Umożliwił' czyli powiedział: nie dam kasy - radź se sam. Łaskawca!

> Uwazam, ze 18 wnuczat, gdy najestarsze dziecko ma dopiero 37 lat to posrednio s
> wiadectwo ogromnego sukcesu wychowawczego. Nieszczesliwe dzieci nie zakladaja t
> ak szybko rodzin...

Czasem wręcz przeciwnie - chcą mieć własną rodzinę, żeby ułożyć sobie życie normalnie - po swojemu, nadrobić deficyty.

[d.o.s.i.a]

> 'Umożliwił' czyli powiedział: nie dam kasy - radź se sam. Łaskawca!

Alez on dawal kase - ale na czesci, a nie na nowiutki samochod.

[verdana]

Na naukę nie dawał. Może dlatego dzieci mają stosunkowo niskie wykształcenie.

[verdana]

18 wnucząt przyjmując , że 9 dzieci ma dzieci - to doje wnucząt na dziecko,. Najwyraźniej duża rodzina nie jest marzeniem. Nawet , jeśli dzieci mają tylko ci po 30-tce, to i tak nie wygląda to na chęć powtórzenia modelu ojca.

[d.o.s.i.a]

Verdano, nie przesadzasz Ty? Ile wg Ciebie powinni miec dzieci, zeby Cie zadowolilo? Po piecioro? Wyluzuj, najstarszy ma dopiero 37 lat, jeszcze ma czas, zeby sie rozmnozyc.
Wg mnie, przy najstarszym synu 37 lat to 18 wnuczat to jest ekstra wynik.
Naprawde zaskakujesz mnie, czepiasz sie juz doslownie wszystkiego, wyciagasz wnioski z dupy. Kiedys pisalas madrze, ale teraz przykro sie Ciebie czyta.

[verdana]

Ja nie piszę, ile mnie zadawala. Tylko gdy dzieci nie powtarzają modelu życia rodziców, to chyba nieszczególnie im ten model pasuje.
18 wnucząt to jest 2 dzieci na głowę. Doskonały wynik. Znacznie lepszy niż 50 wnucząt. Tylko swiadczy o tym, ze dzieci wielkiej rodziny nie chcą. Ciekawe dlaczego.

[d.o.s.i.a]

Verdano, ty naprawde jestes profersorem??? 2 dzieci na glowe u osob ktore nie przekroczyly 35 lat , z czego wiekszosc sie JESZCZE UCZY, i ty juz WYSNUWASZ WNIOSKI, ze dzieci NIE CHCA powielac modelu rodzicow? OJP, OJP, OJP.
Po pierwsze - w czasach gdy ludzie zaczynaja sie rozmnazac grubo po 30tce, 2 dzieci srednio to jest wynik powyzej przecietnej. Przed nimi conajmniej kolejne 10 lat rozmnazania, wszystko sie moze zdarzyc.
Po drugie - nawet jesli dzieci nie powtarzaja modelu i poprzestana na dwojce - to to Twoim zdaniem jest dowod na tyranie ojca???? A co jest zlego w dwojce dzieci? Ile Ty masz dzieci?

[verdana]

Dzieci powyżej 25 lat raczej się nie uczą. Innymi słowy, ok. 10 dzieci jest w wieku rozrodczym. Ma rodziny. Czyli 2 dzieci na głowę.
O ile pamiętam, ten Pan chwalił się tym, zę dzieci założyły rodziny. Nie tylko troje- czworo po trzydziestce, założyło rodziny.
Nie ma tu zadnego dowodu na tyranie ojca, jest dowód, zę dzieci nie chcą mieć takiej rodziny, w jakiej się wychowały, jesli poprzestają na małej rodzinie.

[d.o.s.i.a]

> O ile pamiętam, ten Pan chwalił się tym, zę dzieci założyły rodziny. Nie tylko
> troje- czworo po trzydziestce, założyło rodziny.

Tak samo pamietasz jak to, ze wszystkie jak jeden maz skonczyly edukacje na liceum?

> Nie ma tu zadnego dowodu na tyranie ojca, jest dowód, zę dzieci nie chcą mieć t
> akiej rodziny, w jakiej się wychowały,

Ten dowod jest wylacznie w Twojej glowie. Bo nie masz absolutnie zadnej wiedzy co wydarzy sie w ciagu nastepnych lat. Trudno aby w wieku 30 lat miec 12 dzieci. Posiadanie 2 dzieci na dzien dzisiejszy to ZADEN dowod, o czym Ty jako profesor powinnas raczej wiedziec, bo chyba masz wiedze na temat tego jak przeprowadza sie dowod naukowy, prawda?

[iksa_igrekowska]

Jaka większość? Przecież pomiędzy najmłodszym a najstarszym jest 15 lat różnicy, to ile mogą mieć pozostałe, skoro najmłodsze ma 22 lata? Taka zagadka matematyczna

[verdana]

Znają wartość pieniądza, ale na uniwersytet już albo nie miały ochoty, alebo właśnie tych pieniędzy. Jesli zadne z 12 nie poszło na uniwersytet, to albo system przymusowego zmuszania do nauki nie działa, albo nie były w stanie na ten uniwersytet zarobić, albo mają nauki dość na całe życie...
Facet, który mówi , zę prawie wszystkie dzieci skończyły college, na pewno nie zapomniałby, ze część poszła na studia.
Facet, który całe dzieciństwo dzieci kazał im uczyć się wszystkiego na najwyższym poziomie zapewne miał wobec dzieci ambicje dotyczace także nauki - inaczej byłoby to całkiem bezsensown. Najwyraźniej coś bardzo nie wyszło. Tu wszystko na najwyższym poziomie, tu część dzieci tylko po liceum, co dla zamożnej rodziny klasy średniej osiągnięciem raczej nie jest. Gdyby nie wymagał tej nauki, można by powiedzieć, że było mu wszystko jedno - najwyraźniej jednak nie było i kompletnie nie wyszło.

[d.o.s.i.a]

Chyba Verdano nie doczytalas dokladnie.

W orginale szlo tak:
All 12 of my children have college degrees (or are in school), and we as parents did not pay for it. Most have graduate degrees.

Graduate degrees to sa wlasnie studia wyzsze - niech mnie ktos poprawi jesli sie myle. Gosciu pisze, ze wiekszosc dzieci ma studia wyzsze (nic dziwnego, bo czesc jeszcze pewnie studiuje).
Takze czytaj dokladniej.

[iksa_igrekowska]

Bo facet nie miał ambicji wychowania dzieci, chciał mieć ciszę i spokój, więc dzieci zajął obowiązkami, żonę rodzeniem dzieci, a sam miał wolne. Teraz poczuł potrzebę sławy i chwali się, choć nie ma czym.

[e-kasia27]

d.o.s.i.a napisała:

> >
> Uwazam, ze 18 wnuczat, gdy najestarsze dziecko ma dopiero 37 lat to posrednio s
> wiadectwo ogromnego sukcesu wychowawczego. Nieszczesliwe dzieci nie zakladaja t
> ak szybko rodzin...
>


I tu się bardzo mylisz.
To z dysfunkcyjnych rodzin dzieci najszybciej uciejkają na swoje i z dysfunkcyjnych rodzin najwcześniej wychodzą za mąż, bo mają niedosyt miłości, i z dysfunkcyjnych rodzin najwcześniej rodzą dzieci, bo szukają miłości za wszelką cenę i chcą mieć dzieci, aby wreszcie mieć kogoś do kochania i aby ktoś ich kochał bezwarunkowo.

[iksa_igrekowska]

Pewnie "wiele bogatych dzieciaków poszło w narkotyki", ale równie wiele osiągnęło w życiu coś więcej niż dzieci tego pana. Ale rodzice je zachęcali do działania a nie zmuszali i dopóki dzieci potrzebowały, to pomagali. A tak pan osiągnął tylko tyle, że gdy dzieci były w domu, to miał spokój i ciszę i nie musiał się za bardzo angażować w życiowe sprawy dzieci. Ale osiągnięcie

[iksa_igrekowska]

Nie, gdyby napisał, że dzieci napisały doktoraty, są dobrymi dziennikarzami, lekarzami, prawnikami, bankierami, architektami, nauczycielami czy kimkolwiek innym, kogo można podziwiać za zaangażowanie i sukces, to uwierzyłybyśmy w działanie tej metody. Tak dostajemy instrukcję bez opisu rezultatu, do którego prowadzi jej zrealizowanie.

[d.o.s.i.a]

Wtedy byscie pialy ze jak to ojciec na pewno KAZAL tym dzieciom osiagnac sukcesy, tak jak kazal im wszystkim posiadac samochody. Ze one na pewno same z siebie wolalyby sprzedawac w sklepie pietruszke a ten tyran na pewno wybral im zawody.
Facet wyraznie pisze na czym mu zalezalo stosujac ten model wychowania: samodzielnosc, samowystarczalnosc, wspolpraca w rodzinie i praca na rzecz spolecznosci. Nie pisze nic o wybitnych karierach ba, nawet w dwoch slowach jedynie wspomina ze wiekszosc dzieci ma studia wyzsze. Wiec moze nauczcie sie czytac.

[iksa_igrekowska]

To dlaczego miały być najlepsze ze wszystkich przedmiotów skoro na ich wykształceniu i pracy mu nie zależało?

A zanim zaczniesz od innych wymagać, żeby nauczyli się czytać, naucz się liczyć i nie pisz, że ZAZWYCZAJ dzieci w wieku 17 lat wyjeżdżają do college'u (żeby pouczać innych, najpierw samemu trzeba być bez zarzutu ).

[d.o.s.i.a]

Powtorze po raz kolejny bo raz nie dotarlo. Uzylam slowa CZESTO.

[iksa_igrekowska]

To jeszcze raz - poproszę o dane, wg których dzieci CZĘSTO zaczynają w USA college w wieku 17 lat

[memphis90]

tylko nauczy
> ly sie polegac na sobie, a ojciec im tylko to umozliwil.
Bohater!

Malo to bogatych dziec
> iakow poszlo w narkotyki, albo nie potrafi wykonywac jakiejkolwiek pracy?
Pewnie mniej, niż dzieci z melin, które kasy w życiu na oczy nie widziały i też od początku musiały polegać tylko na sobie.

Nieszczesliwe dzieci nie zakladaja t
> ak szybko rodzin...
>
Jesteś pewna? Bo IMO to częsty motyw ucieczki ze złego domu- pierwszy poważny facet, "wielka miłość", szybka ciąża i ślub.

[beverly1985]

Czulabym się sama w takim domu jak w wzięzieniu. Ustalony rytm dnia, uczenie się między 18 a 20? Jak chce to się uczę, jak nie chcę to nie! Potrafiłam uczyc się o 6 rano albo o 23, szkoły skończylam wszystkie z samymi piątkami. Uprawianie sportu na siłę, zmuszania do uczetnictwa w kółkach zainteresowań, nieeee......

Wszystko w rodzinie tego Thompsona byly takie wymuszone, na siłę, z obowiązku

Najbardziej przerażające jest dla mnie karmienie- tym, co najbardzij nie smakuje.