rene1311
02.10.14, 12:59
Zastanawiałam się czy napisać, bo pewnie posypią się gromy, ale ciekawa jestem Waszej opinii.....Moja córka i syn mojego brata maja w tym roku Komunie. Chodzą do tej samej klasy, ale mieszkamy na terenie różnych parafii. Zwykle jest tak że dzieci idą do Komunii całą klasą w parafii na której terenie leży szkoła( taki zwyczaj jest u nas), a więc nie w naszej. No i wiedząc o tym już na początku roku rozmawiałam z bratem i bratową o tym, że może zarezerwowalibyśmy knajpę bo potem nie będzie miejsca, a dla mnie oczywiste było że zrobimy razem bo skoro dzieci razem w klasie to jakoś samo się nasuwa. No i się okazało, że oni mają już dawno zarezerwowaną i w ogóle to nie bardzo wyobrażają sobie wspólną imprezę, bo ich goście(czyli rodzina bratowej) mogą się źle czuć itp. No i wyszło że oczekują że nasza córka pójdzie do swojej parafii czyli nie tu gdzie cała klasa, bo jak powiedzieli na pewno jeszcze ktoś z nią z klasy pójdzie i będzie git. Byłam wściekła na nich i na sytuacje, na to że postawili mnie przed faktem dokonanym. Ale ze względu na moich rodziców uznaliśmy że osobna impreza w tym samym dniu nie wchodzi w grę, a do nich na siłę się pchać nie będziemy. Córka bez problemu zgodziła się na pójście do naszej parafii, ma tam też znajomych. Nie rozmawialiśmy już z nimi o tym nigdy później. No i przyszedł wrzesień i się okazało że moja córka idze jedyna nie tylko z klasy, ale z całej szkoły (są 4 klasy) do Komunii w naszej parafii. No i mam wielki żal, bo ani brat, ani bratowa nie zainteresowali się tematem, uznając że to co powiedzieli pół roku temu jest wiążące i oni mają sprawę załatwioną. Jest mi przykro bo ich syna zawsze traktowaliśmy jak "swoje" dziecko - w końcu to najbliższa rodzina. Córka zdania nie zmieniła, mówi że bez problemu pójdzie sama, ale widze że jest jej przykro, a będzie jeszcze bardziej kiedy zaczną się próby itp. No i jak się mam wobec nich zachować? Mam wielki żal o całą sytuację. Mam przejść nad tym do porządku dziennego? obrazić się? olać ich i w przyszłości też nie interesować się ich problemami? nie rozmawiać z nimi o tym? a może po prostu przesadzam i sama szukam problemu. Co na to ematka?