Wasze rodzeństwo

[mumio75]

Macie rodzeństwo? Kochacie się? Lubicie? Spędzacie wspólnie czas?czy wręcz przeciwnie? Nie widujecie się bo nie macie na to ochoty i rodzeństwo w dorosłym życiu nie jest Wam do niczego potrzebne.

[jola-kotka]

Mam brata młodszego,kochamy sie,widujemy często,dzwonimy do siebie. Jak się ma brata to on jest i nie może być obojętny jakby go nie było to by nie było i wtedy nie byłby do niczego potrzebny,logiczne.

[broceliande]

Mam młodszego brata. Lubimy się i widujemy, ale dość rzadko.
Raz w roku pewnie wyjdzie.
Rodzeństwo jest przereklamowane

[agaja5b]

Mam siostre młodszą o rok i 2 miesiące, i brata mlodszego o 7 lat. Z siostrą mamy bardzo dobre relacje, jak jest w kraju to widujemy sie bardzo często, a tak to albo gadamy przez skype'a albo mailujemy ale na bieżąco wiemy co u nas się dzieje. Z bratem sie lubimy ale kontakt nie jest tak częsty, potrafimy nie kontaktowac sie z miesiąc i więcej, spotykamy się najczęściej u rodziców, ale wciąż jest między nami widoczna różnica wieku. Siostra zawsze miała z nim lepsze relacje, pewnie wynika to tez z różnicy charakterów, brat zawsze miał do mnie pretensje że go traktuję jak gó...arza. Po części to prawda, a po części projektuje na dzisiejsze relacje to co było jak był dzieckiem, bo czasem potrafi wyjechać z jakim zarzutem wynikającym z tego faktu. Więc pilnujemy się

[lafiorka2]

agaja5b napisała:

> Mam siostre młodszą o rok i 2 miesiące, i brata mlodszego o 7 lat. Z siostrą ma
> my bardzo dobre relacje, jak jest w kraju to widujemy sie bardzo często, a tak
> to albo gadamy przez skype'a albo mailujemy ale na bieżąco wiemy co u nas się d
> zieje. Z bratem sie lubimy ale kontakt nie jest tak częsty, potrafimy nie konta
> ktowac sie z miesiąc i więcej, spotykamy się najczęściej u rodziców, ale wciąż
> jest między nami widoczna różnica wieku


ja mam brata 18 lat młodszego a dogadujemy się dobrze..".dobrze",bo to 18latek więc ma tam swoje za uszami...ale wczoraj dowiedziałam się,że bardzo dobrze mu się ze mną rozmawia i wie,że ja mu matkuje i go pilnuje,ale wie tezze w razie "WU" doopę będę mu kryła i zyebkę dostanie ode mnie

[agaja5b]

Mój brat chyba do tej pory nie może sie pogodzić z tym ze ma dwie starsze siostry i często mówi że znając nas wyobraza sobie teraz w pełni jak musiał byc wykorzystywany, jaki ciężki los miał w dzieciństwie Faktem jest że długo sie wkurzał na mysl o tym ze go kiedyś malowałysmy, ubierałysmy w sukienki i nazywałysmy Krysią. Chyba tez ma trochę kompleks najmłodszego, bo nie da sobie nic powiedzieć, nic doradzić, o matkowaniu nie ma mowy nawet zaraz mu para uszami idzie, na samą sugestię, że może cos inaczej zrobić, zaraz się zjeża. Myslę że z czasem to sie zatrze w miarę dojrzewania życiowego i przy dobrej woli obu stron

[jehanette]

Mam mlodszego brata, nie jest mi do niczego potrzebny. nie mamy wiezi ani bliskiej relacji.

[awidyna]

Mam siostrę którą bardzo kocham i nie wyobrażam sobie jej nie mieć. Kilka razy w miesiącu się widzimy i dzwonimy często do siebie.

[redheadfreaq]

Mam młodszego brata. Jesteśmy zupełnie różni, on był "oczkiem w głowie", a ja "czarną owcą". Szanuję jego niewątpliwe zdolności w wielu dziedzinach, natomiast mam pełną świadomość, że jest to szacunek jednostronny, a stosunek jego do innych ludzi jest dla mnie nieakceptowalny. Stąd kontakt utrzymujemy jedynie z okazji uroczystości rodzinnych, lub gdy trzeba coś załatwić. Nie wiem jak to jest mieć ciepłe kontakty z rodzeństwem, więc nie umiem powiedzieć, czy mi tego brakuje.

[asia_i_p]

Mam trzy siostry i brata, w tym dwie siostry i brat to rodzeństwo przyrodnie, z drugiego małżeństwa taty po śmierci mojej mamy. Jestem najstarsza, starsza od kolejnych sióstr o 10, 20 i 21 lat i od brata o 28 lat. Najbliżej jestem z najstarszą z moich sióstr, to moja najbliższa przyjaciółka, ale z pozostałymi siostrami też jestem blisko. Brat to na razie dzieciak, urodzony w tym samym roku co moja córka, tylko o parę miesięcy wcześniej, więc bardziej jest rodzeństwem dla niej niż dla mnie.

[nanuk24]

Mam dwoje starszego rodzenstwa. Utrzymujemy ze soba kontakt, wspieramy sie w trudnych momentach, pomagamy sobie nawzajem. Nigdy sie nie poklocilismy. Mnie dzieli od mojego rodzenstwa ocean, za to reszta mieszka blisko siebie i czesto sie widuja i pomagaja sobie nawzajem: a to przypilnowanie dzieci, a to podrzucenie samochodem, czy pomoc w remoncie, etc.

[agnieszka77_11]

Wydaje mi się, że często rodzeństwo zaczyna się rozmijać, gdy oboje założą już własne rodziny. Kiedy ich nie ma to jest jeszcze ok, ale później różnie. Zwłaszcza, gdy rodzeństwo nie lubi drugich połówek swojego brata czy siostry.
A najlepsze relacje w dorosłym życiu mają rodzeństwa jednopłciowe, brat z siostrą to nie to co brat z bratem czy siostra z siostrą. Dla mnie przereklamowane są parki. Mam brata.

[loqia]

Mam dwie siostry jedna jest jeszcze w gimnazjum uważam że mamy dobry kontakt - dzwonimy do siebie, ona przyjeżdża do mnie na wakacje/ferie itp druga jest ode mnie o 2 lata młodsza mamy w tej chwili słaby kontakt uważam ją za mało zaradną życiowo - ja wyprowadziłam się z domu i mieszkamy z mężem w wynajętym mieszkaniu odkładamy na wkład własny ona mieszka na garnuchu u rodziców z mężem i dzieckiem i budują sobie dom. Być może przemawia przeze mnie zazdrość i dlatego staram się ograniczyć kontakty żebyśmy niepotrzebnie się nie kłóciły.

[kkalipso]

Coś w tym jest- moja przyjaciółka ma dwóch braci i z żadnym zwłaszcza teraz po śmierci matki zero kontaktu.

[eulalia_przecietna]

Mam młodszego brata (niewielka różnica wieku), niestety nigdy nie byliśmy i nie jesteśmy sobie bliscy. Widujemy się tylko 2-3 razy do roku, choć mieszkamy w jednym mieście. Ostatnio się przeprowadził, a ja nie znam nawet jego adresu. Wielce się zdziwił, gdy zadzwoniłam pogratulować mu zaręczyn (o których też dowiedziałam się od rodziców, a nie od niego). Ogólnie jeśli któraś z was myśli o bardzo małej róznicy wieku, żeby dzieci były sobie bliskie, miały wspólnych przyjaciół i były dla siebie wsparciem itd, to ja jestem najlepszym przykładem na to, że można się mocno przeliczyć.

[agnieszka77_11]

Poza tym rodzeństwa są różne, dzieci mają różne charaktery, które nie zawsze do siebie pasują. W życiu wybieramy sobie przyjaciół, z którymi się świetnie rozumiemy, którzy nadają na tych samych falach, a przecież nie zawsze jest tak, że te rodzeństwa będą miały podobne charaktery. W dorosłym życiu widać jeszcze bardziej jak często się ze sobą sprzeczają, nie rozumieją siebie. Ani mała różnica wieku, ani płeć nie zagwarantuje nam w 100%, że rodzeństwo będzie się kochać.

[figrut]

Mam dwóch braci, młodszego 4 lata ode mnie i starszego o 3 lata. W ogień bym za nimi wskoczyła i oni za mną też, choć jako dziecko z młodszym relacji zbyt dobrych nie miałam.

[kkalipso]

Mam rodzeństwo 2 starsze siostry (różnica wieku około 3 letnia) między każdą z nas. I najmłodsza (późna wpadka rodziców) właściwie usunęliby, gdyby nie było za późno. Młodsza o 3 i pół roku ode mnie. Kiedy byłyśmy małe, było fajnie (przynajmniej dla nas) zabawy w lekarza/teatr/sklep przebierania w ciuchy mamy. Super. Okresu, kiedy zaczęłyśmy chodzić do szkoły- nawet nie wspominam. Bo co tu wspominać. Coś okropnego. Ciągłe kłótnie, rywalizacja, podkradanie ubrań walka o to, która co i kiedy sprząta. Jedna czyścioszka obowiązkowa poukładana druga tylko o łatwiźnie myśląca i co tu zrobić, żeby się nie urobić. Na dodatek mama na siłę chciała ze mnie i starszej bliźniaczki zrobić (tak samo ubierała, czesała). Koszmar. Jak ja lubiłam chodzić do domu koleżanki gdzie była cisza i spokój, wiecznie chodziłam po szkole. Ona znowu do mnie nawet mi się zwierzyła wiele lat później, że zazdrościła mi rodziny. Mniejsza z tym żarłyśmy się wiecznie o wszystko. Później lata tak szybko zleciały (każda zajęła się sobą). Aż dorosłyśmy i zbliżyłyśmy się do siebie. Pozakładałyśmy rodziny, ale staramy się być razem przy byle okazji, pomagamy sobie. Bardzo nas ciągnie do siebie. Odnalazłyśmy się na nowo. Najstarsza to taka nasza "mama" średnia typ samotnika/dziwaka nie chce często nikogo- a później wydzwania, że nikt do niej nie dzwoni i się nią nie interesuje. No i najmłodsza imprezowiczka, która ostatecznie się ustatkowała i dobrze jej służy. Wiecznie się żremy, ale zarazem najbardziej kochamy, śmiejemy do łez z byle czego.
Podsumowując, wydaje mi się, że tu nawet nie chodzi o ilość rodzeństwa różnicę wieku itd. ale o charakter tych dzieci o dopasowanie. Rodzice mogą coś tam zadziałać, ale jak nie ma chemii między dziećmi, to można się zadowolić poprawnymi stosunkami nic więcej.

[konsta-is-me]

Mam duzo starszego brata.
Nie wychowalismy sie z tego.powodu razem.
Teraz tez nie mamy kontaktu.
W sumie kazde z nas jest troche jedynakiem (on bardziej sila rzeczy)

[bergamotka77]

Mam starszego dwa lata brata, bardzo się kochamy i wspieramy choć jesteśmy różni pod względem charakterów. Mogę zawsze na niego liczyć. Nasze dzieci też się bardzo lubią.

[jola-kotka]

Sory po co ta wstawka że gdyby nie było za późno to mama by ją usunęła? To ma jakiś wpływ na relacje między wami bo jakoś tak chyba zupełnie nie potrzebnie to napisalas,prawda?

[kkalipso]

Mama była prawie czterdziestoletnia ok. rodziły i takie, ale to wywróciło nasz świat na nowo. Rodzicom się wydaje, że robią wielki prezent starszym dzieciom-ale prawda jest taka, że tylko im się wydaje. Nagle muszą więcej pracować (albo teraz jak już dorosłam zdaję sobie sprawę, że może na własne życzenie uciekają z domu, żeby wrzasków nie słyszeć) obarczają starsze nakazami rozkazami i zajmowaniem się najmłodszymi jako obowiązek. Najmłodsza, chociaż kochana to lekkoduch. Np. matka płaciła rok za angielki młoda przehulała nie była ani na jednej lekcji. Trzy lata w prywatnej szkole-amnezja nic nie pamięta. O czym by tu pisać wieczne kłopoty - dobrze, że szczęściara z niej, bo inaczej źle by skończyła. To tylko takie przykłady z grubsza.

[noname2002]

Mam młodszego o 8 lat brata, w dzieciństwie najpierw się nie dogadywaliśmy, bo mieliśmy wspólny pokój a z racji różnic wieku i charakterów ciężko nam było razem wytrzymać. Jak brat dostał swój pokój, to było coraz lepiej, a najlepiej się dogadywaliśmy jak ja byłam studentką a brat w szkole średniej. Mieliśmy nawet wspólne grono znajomych i razem wychodziliśmy, wyjeżdżaliśmy. Jak wyszłam za mąż kontakt rozluźnił, a teraz jest zły, z winy rodziców, bardzo nas skłócili ze sobą. Mam bardzo miłą bratową, z nią się lepiej dogaduję niż z bratem. I bardzo jestem przywiązana do bratanicy, czasem tylko ze względu na nią nie zrywałam kontaktów.

[stacie_o]

Mam duuużo rodzeństwa, jak na standardy ematki. Z niektórymi więź bardzo serdeczna, rozmawiamy codziennie, o wszystkim, z niektórymi luźniejsza, ale nie ma tak, że kogoś nie kocham, że ktoś wykluczony. I ponieważ z naszej gormadki tylko ja mam dzieci, moje rodzeństwo jest wspaniałym wujostwem i cotkostwem dla moich dzieci.

[solejrolia]

mam starszą siostrę, i bardzo średni z nią kontakt. jesteśmy tak różne, od charakterów, po światopogląd, po styl życia, że naprawdę trudno porozumieć się. chyba najbardziej wkurza mnie jej traktowanie mnie jak 13latki, pomimo mojego rzeczywistego wieku, sukcesów, ale i kopniaków od losu tzn. doświadczeń życiowych.

[mruwa9]

mam dwojke rodzenstwa o znikomej roznicy wieku. Zawsze mielismy ze soba swietny kontakt,skoczylibysmy za soba w ogien. Obecnie, niestety spotykamy sie znacznie rzadziej, niz chcielibysmy, ze wzgledu na dzielace nas odleglosci i inne okolicznosci, ale od czego jest skype

[lafiorka2]

mam.
mam rodzeństwo...najlepsze na świecie
Mam samych braci,ale...naprawdę super
I moja jedyna jak na razie bratowa jest jak moja siostra,więc mam wszystko

Mój mąż też ma rewelacyjne relacje z rodzeństwem.

spotykamy się,wyjeżdżamy wszyscy na wakacje,chodzimy razem na imprezy...Jak potrzeba też mogę liczyc na pomoc w opiece nad moimi chłopakami,więc...rewelacja.

[mamma_2012]

Mam młodsza o rok siostrę, w dzieciństwie było nam ze sobą bardzo średnio, miedzy innymi dlatego, nie chciałam dzieci w podobnym wieku.

Teraz utrzymujemy poprawne relacje, choć nadal zdarzają nam sie burzliwe okresy (zreszta ona ma taki charakter, ze burzliwe okresy, fochy i ciche dni zalicza z każdym i czesto).

Ostatnio rozmawiałam z przyjaciółka, ze nikt z naszej paczki nie ma dobrych relacji z rodzeństwem, co wiecej trudno nam było nawet wsród dalszych znajomych znalezc ludzi, którzy sa w dobrych stosunkach z rodzeństwem. Niektórzy maja takie jazdy z bratem czy siostra, ze tylko współczuć.

[mynia_pynia]

Mam siostre jest dla mnie na pozycji waznosci nr 2. Zaraz po synu. Czesto dzwonimy i widujemy sie. Chodzimy czasem na imprezy razem. Mieszkac razem bysmy nie mogly bo po 2 tygogniach wakacji chcemy sie pozabijac mamy rozne charaktery. Nie wyobeazam sobie ze ona mogla by sie wyprowadzic dalej niz na 100 km odemnie.

[mia_siochi]

Mam 7 lat młodszą siostrę. Kontakt mierny. Nigdy za sobą nie przepadałyśmy.

[echtom]

Mam brata przyrodniego starszego o 23 lata, mieszka 300 km od Gdańska. Kontakt sporadyczny i bardzo średni. Co ciekawe, mam dobry kontakt z jego żoną, a najlepszy i najbardziej regularny z synową. Z bratankiem (młodszy ode mnie o 3 lata) ostatnio trochę się pogorszył, bo zaczyna się z niego robić nudny stary pryk

[czarna_kita]

Mam dwie siostry i dwóch braci. Ja jestem najmłodsza. Miedzy najstarszym z rodzeństwa a mną jest 14 lat roznicy a miedzy przedostatnim a mną 7. Mamy bardzo dobry kontakt, czesto do siebie dzwonimy, często się widujemy. Wszyscy mamy rodziny. Nie wyobrażam sobie bez nich życia bo są naprawdę super, zawsze mogę na nich liczyć i oni na mnie. Jak jest zjazd u rodziców to mama zawsze powtarza, ze dzieci im sie udały.

[grave_digger]

Jestem jedynaczką, chociaż mam dwie siostry.
Nie widziałam ich 7 lat.

[grave_digger]

Rodzeństwo mojego męża jest mi za to bardzo bliskie.

[kropkacom]

Mam i kocham Każda z nas mieszka w innym kraju.