XIX/XX w. Choroby- przeżyłybyście?

[memphis90]

Urodziłam się bez problemów, jestem zdrowa jak koń, rodziłam swoje dzieciaki też bez problemu. Jedyne, co mnie dotknęło, to była nadczynność tarczycy, ale w dawnych wiekach choroby z autoagresji były rzadsze (mniej higieny, więcej pasożytów i nie było Czarnobyla i pojenia lugolą), więc mogłabym jej uniknąć. Sądzę więc, że żyłabym sobie zdrowo

[quelquechose]

Eliminujac wszelkie potencjalne acz nieprzewidziane choroby w tamtym czasie i opierajac sie tylko na tym, co mnie spotkalo, to raczej przezylabym. (pomijam szczepionki i takie tam dobrodziejstwa).

Raz zdaje sie w dziecinstwie bralam antybiotyki, pozniej w wieku doroslym ze dwa razy, ale podejrzewam, ze dalabym rade bez - tylko ciezszy przbieg by byl.

W szpitalu bylam tylko po wypadku samochodowym, ktory zapewne by sie nie wydarzyl w XIX w

Corke urodzilam naturalnie, bez zadnych komplikacji (ale bezbolesnie). Corka miala szkarlatyne oraz jedna powazna infekcje bakteryjne (e.coli) - nie wiadomo, jak to by sie potoczylo.

Za to mialam niedobor powazny wapnia we wczesnym dziecinstwie i moze jakas pokrecona lub uposledzona bym z tego wyszla.

[lucky80]

dożyłabym spokojnie swojego wieku. Może synek (wcześniak) z wrodzoną infekcją by się miał gorzej
Mój mąż twierdzi, że jestem najzdrowszą osobą jaką znam.

[brak.polskich.liter]

Nie.
Sporo chorowalam jako dziecko i jesli nie wykonczyloby mnie zapalenie pluc przebyte we wczesnym dziecinstwie, to ciezkie zatrucie zaliczone w wieku lat 6 daloby rade.

Pomijajac juz droby szczegol, ze nie mialabym szans sie urodzic - gdyby nie penicylina, moj dziadek kojfnalby sobie niedlugo po zakonczeniu wojny i moj ojciec by sie nie urodzil.

[kamunyak]

troche bawiłam się w genealogię, szukalam przodków. I w trakcie tych poszukiwań, przeglądań różnych aktów urodzenia, zgonów, stwierdziłam bardzo dużą śmiertelnośc niemowląt na przełomie XIX/XX w, w poczatkach XX w. W zasadzie nie było rodziny, w której nie zmarło jedno lub kilkoro dzieci, we wczesnym okresie. W mojej najblizszej też.
Te, które przeżywały, mialy już silne odporne organizmy i widocznie to one dozywały później sędziwego wieku.
Poza tym, w tym czasie jednak jacys lekarze istnieli, leczyli, i to nie tylko bogatych. Mam książeczke zdrowia, rodzinną, z poczatku XX wieku, członka mojej rodziny, który pracował jako robotnik a jednak mial ubezpieczenie. W tej ksiązeczce pelno jest wpisów lekarza, który "wizytował" chore dzieci tegoz robotnika, jest nawet skierowanie do sanatorium dla dzieci.

[eliszka25]

gdybym w tamtych czasach jako male dziecko chorowala tak, jak chorowalam, to pewnie zeszlabym z tego swiata w wieku najdalej 2 lat. w pewnym momencie bylo nieciekawie i jako 2-latka spedzilam w szpitalu bardzo duzo czasu. wtedy sie nad dziecmi w szpitalu tak nie cackano, a mama mogla mnie ogladac przez szybke. w szpitalu bylam tak dlugo, ze po powrocie do domu nie umialam chodzic - tyle czasu spedzilam w szpitalnym lozeczku, ze "zapomnialam". w XIX w raczej nie trafilabym do takiego szpitala i pewnie skonczylabym jak jakis janko muzykant, bo od urodzenia "slabowita" bylam, a moi rodzice na wsi mieszkali, wiec w XIX wieku, to by mnie pewnie wsadzali do pieca chlebowego na 3 zdrowaski w ramach leczenia.

gdybym jakims cudem dozyla doroslosci, to pewnie nie mialabym tez dzieci. moj starszy umarlby jako 5-miesieczny niemowlak na wirusa, ktory kompletnie zawalil mu drogi oddechowe tak, ze sie dusil. mlodszemu najprawdopodobniej w wieku najdalej kilku lat nerki odmowilyby posluszenstwa i tez pozegnalby sie z zyciem. zyje i jest zdrowy glownie dzieki usg w ciazy, ktore wykazalo nieprawidlowosci w budowie ukladu moczowego.

[pederastwa]

Janko Muzykant został zatłuczony na śmierć.

[mondovi]

Być może w ogóle bym się nie urodziła. Mama cudem przeżyła poród mego brata, potem rodzeństwa zmarła przy porodzie, w czwartej ("mojej") ciąży mama leżała w szpitalu klinicznym od 3 miesiąca.

[default]

Możliwe, że w ogóle nie docucono by mnie po porodzie - zbyt późna cesarka, zachłyśnięcie wodami płodowymi, zamartwica. Pierwsze dwa miesiące życia spędziłam w szpitalu, gdzie mnie intensywnie dotleniano i reanimowano - w XIX w. pewnie od razu po urodzeniu uznano by mnie za martwą, a nawet jakbym przeżyła, to pewnie wyrosłabym na półgłowka (z racji długotrwałego niedotlenienia mózgu).

[redheadfreaq]

Trudno powiedzieć, bo moje narodziny ciężko nazwać fizjologicznymi (typowe w latach 80 pospieszanie, oksytocyna i chwyt Kristellera, żeby było szybciej). W dzieciństwie sporo chorowałam, ale chyba na nic bardzo ciężko - nigdy nie byłam w szpitalu. Przeszłam ospę wietrzną i świnkę (równo z bratem i... ojcem), coś mi świta, że chyba któreś z nas, albo obydwoje, mieliśmy szkarlatynę. Pamiętam tez jakiś epizod z bardzo wysoką gorączką, zbitą dopiero czopkiem z pyralginą i zimnymi okładami. Nie dostałabym silnej reakcji alergicznej na tatuaż, bo nie miałabym tatuażu. Z rodzeniem - nie wiem, bo jeszcze dzieci nie mam.

Mógłby być problem w ogóle z moim istnieniem, bo moja mama po urodzeniu jako noworodek w ogóle nie jadła i wylądowała w szpitalu (nie wiem, co było przyczyną i jak ją z tego wyciągnięto). Ponadto miała problem, by w ogóle zajść w ciążę, pomogły dopiero zastrzyki wywołujące owulację.

Mój brat mógłby przeżyć, bo nikt nie zaraziłby go w szpitalu gronkowcem, który zdemolował mu układ pokarmowy, przez co miał problemy z trawieniem przez całe dzieciństwo.

[mozambique]

w dzieicinstiwe mialam odrę

nie wiem czybym dala radę

ja osttsanio ogldajac jakis serial "17-wieczny" uslyszalam takie slowa - starsza kobieta mowila do mlodej zrozpaczonej matki, której noworodek wlasnei umarł

" Przestań tyle plakac! Która kobieta nie straciła dziecka w kołysce !?"

no i faktycznie - jak sobie pomyslec to chyba kazda ematka mogalby cos takeigo przezyc w dawnych czasach , az skóra cierpnie

[heca7]

Grzebiąc więc w tych Habsburgach i odchodząc na "boki" w ich genealogii dotarłam do kobiety, która urodziła dzieci... 18. Z czego przeżyło... wow! ... 7.

[aandzia43]

Która to Habsburżanka?
Fascynująca rodzinka, nie? Generalnie zdrowa, plodna i nieglupia, jeśli nie zapedzala się.w kozi róg nadmiernym chowem wsobnym. Habsburgowie austriaccy, którzy mieli szczęście nie zdegenerowac się jak hiszpańscy, w XVIII i XIX wieku nie dość, że rodzą się w ilościach znacznych (jak zwykle), to jeszcze przezywszy dziecinstwo dozywają często b.późnego wieku. To już czasy niezłej higieny, szczepień na ospę prawdziwą i lekarzy, którzy potrafili zrobić pacjentowi coś więcej niż upuszczanie krwi.

[b.bujak]

przeżyłabym 33 lata; nie wiem, czy przeżylibyśmy z synem poród bez interwencji lekarzy

[inguszetia_2006]

Witam
Doprawdy, nie wiem. Może przy CC bym zmarła? A może inny tryb życia bym prowadziła i jakoś by się tam urodziło w kapuście? Bo wiecie, zmienia się całe otoczenie przecież. Może seks na żądanie (mąż każe, to nie ma, że boli głowa;-P) zrobił by swoje i urodziłabym w terminie i siłami natury, hm? A propos chorób, to tak sobie myślę, co tam jakieś zapalenie płuc? A jak by mąż romansował i zaraził mnie kiłą, bo dziewkę folwarczną obracał? Takie obyczaje były przecież... A higiena codzienna? A mycie rąk? Eh... Długo by tak prawić. Grypa pewnie by mnie zabiła i tyle.
Pzdr.
Ing