Moda na PRL - ulegacie?

[a.va]

Wzornictwo z PRL (meble, porcelana) było po prostu często bardzo ładne, dlatego wraca na to moda. Fotele i tapety z lat 70-tych są cudne.

[lady-z-gaga]

Nie. Nie umiem doszukac się urody w meblach, ani rozrywki - w kolejkach.
Dziwna moda, bo promuje to, co było najsmutniejsze.
Stosunki międzyludzkie, obyczaje towarzyskie, dobre kino, kabarety, poziom programow telewizyjnych (oczywiście nie tych propagandowych, ale np kulturalnych) - to są moje dobre wspomnienia.

[agni71]

Meble z PRL, z lat 60-tych mają wiele uroku, są lekkie wizualnie, nie przeładowane ozdobami. Naprawdę dobre wzornictwo. Fajnie poddaja się lekkim przeróbkom, typu przemalowanie na jakiś nieoczywisty kolor, jesli oryginał jest zbyt zniszczony, by zdobić pomieszczenie taki, jakim jest.

Szkło, porcelana - tu tez można znaleźc perełki. Albo kilimy, tez fajne.

Ja bardzo żałuję, że nic z takich oryginalnych mebelków u mnie w rodzinie nie przetrwało, chętnie bym przygarnęła.

Co jest fajne w tych meblach to to, że nie udawały "lepszych", nie miały pseudorzeźbień, czy innych ozdóbek, jakie modne były w późniejszych latach.

Niektóre przedmioty były naprawde praktyczne, np. syfony gazujące wodę

[kill.emall]

Syfon można kupić w jednym z tych sklepów, o których pisałam.
Ja konkretnie w wątku nawet nie miałam na myśli mebli z PRL, bo akurat nie przepadam.
Ale lubię np. koszulki z logo Pewexu, mam kubek w stylu takich z baru mlecznego. Podoba mi sie, że jeden z tych sklepów szyje wszystko w Łodzi, która jakby nie było kiedyś stanowiła potęgę polskiego włókiennictwa
i tak smutno upadła. Niestety ten sklep jest trochę drogi (przeciętnie jajcarskie koszulki z napisami po 70 zł).

[agni71]

wiem o syfonie, tylko zawsze jakoś mam pilniejsze wydatki. Ale kiedys na pewno kupię

Ja z kolei wole oryginalne lub robione na wzor meble, a koszulki mniej mnie kręcą. Kubki wole z cienkiej porcelany, tamte jednak zbyt siermiężne dla mnie Do ubrań z tamtego okresu nie mam sentymentu, pamiętam, jak cierpiałam nie mogąc ubrac się ladnie i modnie...

Fajne sa tabliczki z napisami z epoki, i chyba sie w końcu na jakąś skuszę

[kill.emall]

O, ja mam jeszcze parę magnesów. Np. "klient nie rozpłaszczony nie zostanie obsłużony"

[rhaenyra]

nie herbatuj się tak i powiedz jakie sklepy masz na mysli

[beataj1]

moja osobista kuchnia

[rhaenyra]

ta druga planuje w kuchni umiescic
plus sam sobie zrob kanapki

[agni71]

Chciałam mężowi kupic do pracy taka tabliczkę, ale nie chce. Nie wiem dlaczego?

Pracuj bez pośpiechu

[beataj1]

Mój w pracy ma takie (kupiłam mu na gwiazdkę)
[i

[kill.emall]

O, to widzę, że robimy zakupy w tym samym sklepie też mam ten o alkoholu, i jeszcze dwa: o kliencie w krawacie i "kontrola najwyższą dźwignią zaufania", a w łazience na pralce "urządzenie elektryczne - nie dotykać"

[beataj1]

chciałam jeszcze taką ale mi miejsca zabrało na ścianach
[

[koronka2012]

Może masz jednak inne meble na myśli, bo ja za swoja paździerzowym regałem z młodości też nie tęsknię?

Niektóre są IMO genialne, np. fotel muszelka, czy krzesła:
manufakturapomyslu.com/gallery/nowoczesnyprl/
starychmebliczar.pl/2013/01/

Naturalnie teraz te meble stanowią element ozdobny, nie robi się nimi raczej całego wnętrza.

To samo porcelana
www.pinterest.com/search/pins/?q=prl%20porcelana

To samo plakaty i wiele innych.

[barbara8436]

Ja zdecydowanie ulegam tej modzie, teraz nawet znowu wyszła taka książka o modzie w PRL-u i zamierzam ją sobie kupić. To po prostu tęsknota za dziecięcymi latami niektórych ludzi, którzy wspominają je z sentymentem, a że wtedy były takie czasy...i chodzi też o to, że wiele z kultury PRL-owskiej szybko zniknęło..teraz mamy przesyt wszystkiego, a kiedyś tak nie było przecież...może znów chcielibyśmy mieć mniejszy, ograniczony wybór, nie wiem...

[mejerewa]

Podniecacie się tymi meblami, bo w dobie mebli z Ikei są oryginalne. Ale 40 lat temu mieli je wszyscy, oprócz tych, którzy prawdziwe starocie po przodkach posiadali. Gdyby dziś wszyscy znajomi mieli tę samą meblościankę goleniowską, to wcale by się wam nie podobała.
Co do jakości, to faktycznie jak się trafiło na dobry egzemplarz, w którym drzwi pasowały do boków wielkością i kolorem, to służył kilkadziesiąt lat (moi rodzice część zestawu z 1974 roku mają jeszcze w domu letniskowym i wygląda świetnie, ale nie było lakierowany, tylko matowy).

[rhaenyra]

nie zauwazylam żeby ktoś się tu podniecal mebloscianka goleniowska

[mejerewa]

Może nie goleniowską, ale mozambique pisała o meblościance z połyskiem.
Oczywiście, że były lepsze rzeczy, biblioteczki z lat 60., czy fotele Chierowskiego, które dzis po renowacji są powodem zachwytu. Ogólnie jednak różnorodności nie było.

[rhaenyra]

a dzisiaj jest ?

[przystanek_tramwajowy]

Jaka tęsknota? Ludzie, którzy ulegają tej modzie urodzili się, gdy PRL już dawno odwalił kitę. Co mogą wiedzieć o PRL-u ci, którzy urodził się w latach 80-tych albo 90-tych? Nigdy nie stali w kolejkach. Nie jedli pomarańczy raz w roku na Boże Narodzenie, bo na Wielkanoc to już dużo rzadziej się pojawiały. Nie marzyli o podróży za granicę - do NRD albo na Węgry. Nie zazdrościli rówieśnikom, których rodzice dostali przydział na Syrenkę albo Małego Fiata. Po prostu gooowno wiedzą o PRL-u i dlatego tak się podniecają.

---
Kazałam dzieciakowi wysiąść, mówiąc, że ze mną jej rodzice nie ustalali, że wraca z nami. Dzieciak przerażony, bo ona sama autobusami jeszcze nie jeździ i jak ona ma teraz wrócić. Powiedziałam jej by zadzwoniła do rodziców i odjechałam (by beatulek).

[lady-z-gaga]

święta prawda

[kill.emall]

Uprzejmie proszę nie zrównywać lat 80 i 90

[mynia_pynia]

Jestem rocznik '78 i pamiętam jak z lodówkom "pingwin" jechałam pociągiem 400 km razem z mamą, bo udało się kupić i wiozłyśmy do babci.
Moja mama kupiła też muszlę klozetową z myślą o łazience u babciu i ciocia z nią jechała przez 400 km do domu (ciocia wówczas młoda podlotka lat 18 nigdy takiego wstydu nie przeżyła, wszyscy ją zaczepiali i pytali gdzie kupiła .
Pamiętam pedet i bieganie po piętrach, pamiętam jak rodzice się mną wymieniali

[mozambique]

ja jestem rocznik 72 i doskonale zdazylam poczus smak prl-u i porownac z tym co teraz

i swojego zdania akurat o meblach nie zmieniam - jakos w zadnym perelowskim meblu blat kuchenny nie odksztalacał sie po na niego pare kropel wody spadło
o swoich przezyciach z dizajnerskimi meblami z Ikei pisalam w innym watku , brrrr

[falundafa]

ulega się może na zasadzie sentymentu do dzieciństwa, co by nie było siermiężny PRL to moje dzieciństwo więc byłam tym który się martwić nie musi, babcie i rodzice żywi na świecie. Bekę miałam na pochodach pierwszomajowych, lane poniedziałki były opisywane w gazetach, guma donald zajmowała pół otworu gębowego i robiło się balony większe od twarzy, całe dnie na dworzu, skakanie w gumę itd., więcej kontaktów międzyludzkich i pomocy, dla mnie stanie w kolejkach nocnych przez rodziców też było przygodą, papier toaletowy na sznurze na ramieniu, kartki matka zgubiła z kluczami to facet któremu się podobała wlazł po balkonach na czwarte piętro żeby otworzyć od środka - ja tęsknię i będę tesknić bo we mnie nie trafiły bezpośrednio przykre skutki tego ustroju

[agni71]

absolutnie!

sentymentu do kolejek i braków wszystkiego nie mam wcale!

podoba mi się jedynie wzornictwo niektórych przedmiotów z tamtego okresu, i to raczej z lat 50"-60', góra 70", nie później.

Nikt nigdy nie usłyszy ode mnie, że wtedy było lepiej

rok urodzenia mam w nicku

[werualta]

nie kupuję, ale mam z lat dziecięcych , młodzieńczych i od rodziców:
2 fotele, przetrzymane na strychu
krzesło, ze strychu
3 krzesła innego modelu
stół
cudnej urody żyrandol , wisi w gościnnym pokoju obecnie
ceramika czy inny typ : granatowe malowane
stara lampka od rodziców, wymieniony tylko abażur
stare firanki od mojej mamy
chustka wełniana na ramiona mojej mamy
nawet jedna kryształowa misa itp.
Dla mnie to klimat i sentyment.