Kto dostał pracę? "ot tak"

[iksel1]

Zadzwonili, zaproponowali pracę, chcą zapłacić ze dwa razy więcej.

Czy ktos tak dostał pracę?
Nawet fajnie, zważywszy, że teraz o pracę dosyć trudno.

[verdana]

Ja. Straciłam świetnie płatną, ale nudną chałturę. Ze złosci weszłam do
pierwszej instytucji, jaka mi wpadła do głowy i dostałam pracę.
A poza tym - gratulacje!!!!

[sakada]

Co chcesz usłyszeć? Że fajnie? Fajnie. Bardzo fajnie. Wielu by Ci zazdrościło. Tak więc powodzenia życzę. Nie bardzo rozumiem do czego zmierzasz.

[agawka2]

ja tez nie rozumiem po co to piszesz, rozumiem, że się cieszysz? jest wiele mam,
które nie mogą znaleźć pracy, zostały zwolnione lub słabo zarabiają, nie mają
znajomości, mieszkają w miejscu, gdzie trudno o pracę itp itd i jak one mają się
czuć?

[verdana]

Dajcie się dziewczynie pochwalić! Czy forum ma służyć tylko do narzekać i
biadoleń? Ja się bardzo cieszę, ze komus się udało.

[ikaikaj]

verdana napisała:

> Dajcie się dziewczynie pochwalić! Czy forum ma służyć tylko do narzekać i
> biadoleń? Ja się bardzo cieszę, ze komus się udało.
Popieram!
nauczmy sie cieszyc sukcesami innych!

[polly6]

dziewczyny no co z Wami? Wy dzielicie się na forum swoimi radościami na temat
mężów, dzieci itd. a nie pozwalacie szczęściarze podzielić się jej szczęściem?
To nie w porządku. Różnie to w życiu bywa, raz jest się przegranym, innym razem
słońce świeci właśnie nad Wami, jestem pewna na 100 % , że wpadniecie wtedy na
to forum i nadacie posta w stylu: słuchajcie co mnie dziś wspaniałego spotkało!
Zamiast zazdroscić i biadolić cieszcie się czyimś szczęściem, żeby potem mieć
kogoś, kto będzie się z wami cieszył waszym.

[marianka15]

> zamiast zazdroscić i biadolić cieszcie się czyimś szczęściem, żeby potem
mieć
> kogoś, kto będzie się z wami cieszył waszym.
-----------------
Wiesz, to nie jest takie proste... Kiedy zła passa trwa latami, bardzo trudno
znaleźć w sobie radość, a zwłaszcza tę spowodowaną szczęściem innego...

Wyobraź sobie przeciętną sytuację z życia bezrobotnych: Kilka miesięcy temu mój
małżonek "wychodził" sobie niemal stanowisko pracy w urzędzie państwowym. Jego
determinacja i upór sprawiły, że zatrudniono go na 3 miesiące przy tworzeniu
projektów (sprawy unijne). Stanowisko było częściowo refundowane przez Urząd
Pracy, więc stąd też przychylność szefostwa. Praca była trudna, ale stanowisko
okazało się bardzo potrzebne. Dostawał pochwały i kończąc staż (nie przedłużono
z powodu braku funduszy) rozstawał się z ekipą w dość dobrej zażyłości głośno
wyrażając nadzieję, że może kiedyś, gdy będą pieniądze, chętnie by tutaj
powrócił... Minęło pół roku. Wczoraj omal go szlag nie trafił, gdyż okazało
się, że od dzisiaj zatrudniają na podobne stanowisko jakąś osobę - nagle
znalazły się pieniądze. Najbardziej w tej całej sprawie bolał go fakt, że nikt
z ekipy nawet nie zatelefonował, że jest zapotrzebowanie na ludzi, że
wywieszono ogłoszenie. Nie zapytał, czy jest zainteresowany, a przecież
wiedziano, że nie ma pracy. Mąż ogłoszenia nie widział. Jest potwornie
rozgoryczony, wściekły na cały świat. Utracił do reszty wiarę w ludzi. Ja mu
się nie dziwię. I jak się tutaj cieszyć? Takie jest właśnie życie
bezrobotnego...
Ja wiem jedno: syty głodnego nie zrozumie - i można to odnieść do wielu
sytuacji życiowych...
Pozdrawiam

[polly6]

Ja cię rozumiem, sama szukałam pracy i wiem, co to znaczy prosić, żebrać, łazić
na beznajdziejne rozmowy kwalifikacyjne i ciagle słyszeć: zadzwonimy do pani.
Chciałam tu poruszyć temat zawiści i zazdrości, które często pojawiają się w
sercach naszych rodaków, kiedy tylko komuś zaczyna się dziać lepiej. Tego nie
potrafię zrozumieć. Natomiast rozumiem poczucie beznadziei, kiedy przez dlugi
czas nic się nie udaje choć się bardoz starasz. To są dwa różne tematy.
POzdrawiam serdecznie i życzę mężowi znalezienia pracy.

Iksel1 - gratulacje! :-)

[aetas]

Iksel, znaczy "hedhanterzy" Cię 'dopadli"
Gratuluję !!!

[mamania]

iksel1 napisał:

> Zadzwonili, zaproponowali pracę, chcą zapłacić ze dwa razy więcej.
>
> Czy ktos tak dostał pracę?
> Nawet fajnie, zważywszy, że teraz o pracę dosyć trudno.

ja dostałam, ale nie ot tak
tylko przeszłam trzystopniową rekrutację
ot tak sami z siebie to dzwonią po najlepszych i jeszcze mamią kasą
gratuluję serdecznie i ... podziwiam

hi hi do mojego męza dziś dzwonili,że chcą go i

[saba76]

byli bardzo zmartwieni,bo niemogli dać wiecej niż firma dla ktorej robi
zlecenia

[marianka15]

Fajnie, tylko pozazdrościć...

Mój mąż miał dzisiaj rozmowę w sprawie pracy. Przygotowywał się do niej
merytorycznie przez trzy dni, włożył mnóstwo pracy i czasu. Pojechał o
umówionej godzinie. Rozmowa trwała 5 minut, jedno bezsensowne pytanko i prośba
o złożenie CV. Umówili na jedną godzinę mnóstwo osób, a każdą przyjmowali
maksymalnie po 5 minut.
Mąż wrócił zniesmaczony, rozgoryczony... Stwierdził, że równie dobrze można
było wysłać CV internetem, gdyż spotkanie było zupełnie bezowocne,
bezwartościowe.
Od popołudnia śpi - ucieka przed światem i sobą... Znowu zaczyna się deprecha...
Już nawet nie wiem, jak mu pomóc...
Czy Bóg da nam kiedyś odrobinę radości i zadzwoni ktoregoś szarego dnia z
propozycją?

Gratuluję iksel, to naprawdę duże wyróżnienie i prezent od losu

[oyate]

To tak jak z moim mężem. Stracił już nadzieję.Nie wiem jak mam go zmobilizować
do dalszego poszukiwania pracy.
Ja jestem na stażu za 450 zł + 86zł rodzinnego=536zł miesięcznie na 4 osoby!!
Brakuje w zasadzie na wszystko.Staż mam do środy i jeszcze nie wiem czy mi
przedłóżą.Jak nie to zostanę z 86zł rodzinnego.Nic dodać nic ująć.
I się zastanawiam po co nam były studia skoro z pracą i tak krucho, w naszym
regionie lepiej mają się osoby po szkołach zawodowych.

[marianka15]

No właśnie, nadzieja... To jest życie ze stałym elementem, każdego dnia: budzić
w sobie i mężu nadzieję... Trudno tak żyć, kiedy codzienność absolutnie nie
pomaga, kiedy nie otwiera się choć mała furteczka...
Zaczęłam stosować zasadę: "Małe przyjemności każdego dnia pomagają przetrwać!"
I tak sobie szukamy codziennie tych maleńkich radości, aby udawać, że jest
normalnie, że nie ma w naszym życiu rozpaczy... Ale jak długo można?

Pozdrawiam Ciebie i Rodzinę gorąco! Pamiętaj, nie jesteś sama

[oyate]

Dokładnie przynajmniej wiem, że nie jestem sama. Jak czytam ile to mamy wydają
miesięcznie na jedno dziecko to mnie ściska żal, bo ja przeważnie mam tyle samo
na 4 osobową rodzinę. No cóż żyć jakoś trzeba.
Serdecznie pozdrawiam!!

[marianka15]

[marianka15]

[oyate]

TAK!!! Na razie do grudnia. Strasznie się cieszę!!
I dziękuję za pamięć!

[marianka15]

oyate napisała:

> TAK!!! Na razie do grudnia. Strasznie się cieszę!!
> I dziękuję za pamięć!


Jak się cieszę! Jednak - mimo zastrzeżeń Polly6, że marudzimy i nie potrafimy
się cieszyc ze szczęścia innych - poczułam ulgę na Twoją wiadomość! Bo
doskonale potrafiłam postawić sie w Twoim położeniu... Skąd ja to znam?...

Mój świat natomiast powolutku się rozpada... gdyż nie mamy już siły... To jest
jak rak pożerający powolutku tkanki... Napisałam o ostatnich wydarzeniach
z "pamiętnika bezrobotego" w poście do Polly6...

Pozdrawiam

[moonicaa]

hmmm, jestem studentka piatego roku i ...pewnego razu zadzwonila do mnie
dyrektorka z prosba przejecia przeze mnie etatu plus pare nadliczbowek, bo
nauczyciel sobie poszedl do innej pracy) Oczywiscie zgodzilam sie. Mam teraz
3 miesieczne niemowle , ktore chowaja dziadkowie, a ja sobie pracuje, od tak)
I bardzo to sobie chwale. Pozdrawiam

--
ZOstanie w nas heroizm serca...

[wieczorynka2]

a jakiego przedmiotu Monico uczysz..języka zapewne?

[twinmama76]

Z tego co pamiętam z innego wątku, to ta dyrektorka jest twoja kuzynką....
Według mnie to nie kwalifikujesz sie do dostania pracy "ot tak" tylko
raczej "ot tak po znajomości"

[mamakini]

Witaj!. Ja też jestem na piątym roku i strasznie bym chciała pracować jako
nauczyciel po skończeniu studiów. Powiedz mi jak to zrobiłaś? Wysłałaś oferty
do wszystkich szkół, a może chodziłaś tam osobiście? Proszę o pomoc, bo jeszcze
nigdy pracy nie szukałam. Z góry dziękuję.

[kmianka]

Do mnie dzwonili z 3 szkol proponując pracę.
Teraz jestem na macierzyńskim, potem wychowawczy rok. Ciekawe, czy będzie tak
samo...

[katse]

ot tak dostalam pierwsza prace.
no moze nie zupelnie ot tak - bo ktos mnie tak polecil.
a polecil mnie opiekun praktyk studenckich - do pracy trafilam zaraz po
studiach.
sama praca byla super, ale niestety kontrakty, a nie umowa na czas nieokreslony:
(
no i za jakies pol roku bede szukala nowej.

cos mi sie zdaje ze juz nie bedzie ot tak...

a ja nie mam doswiadczenia w szukaniu pracy zadnego(

[evee1]

Gratulacje!! Mam nadzieje, ze z nowej pracy bedziesz zadowolona.
Co do dostawania pracy "ot tak", to mojemu mezowi ze trzy razy tak sie
zdarzylo. No, raz dostal prace, bo zona o nim dobrze mowila, a ktos
uwaznie tego sluchal ).
O sobie glupio pisac, ale ja tez wlasciwie nie mam z tym problemu. Moj
maz sie smieje, ze u mnie dostanie sie na interview, to wlasciwie tak
jakbym juz te prace dostala )). Troche przesadza, ale cos w tym jest...
Powodzenia dla szukajacych pracy i nie tylko.

[gagunia]

ja mialam przypadek taki. moj szef planowal zwolnienia (widzialam nawet u
kolezanki-kadrowej swoje, niepodpisane jeszcze, wypowiedzenia). popoludniu
pobieglam do lekarza (jako, ze 2 dni do konca mies byly i chcialam przedluzyc
zwolnieniem okres wypowiedzenia). powiedzialam wprost o co chodzi. dostalam 3
dni.

drugiego dnia dostarczylam zwolnienie do firmy i w drodze powrotnej wstapilam
do urzedu pracy - a tam oferta na tablicy w moim zwodzie i w dodatku 200m od
mojego domu. pedze tam, a babka mowi: ok, jestes przyjeta zalatw rozwiazanie
umowy i staw sie pojutrze robilam tam 2 lata, poki nie urodzilam mlodego.

[197575a]

Ja w 99 miałam załatwić praktyki studenckie, ale pomyliłam adres dwa razy i w
końcu trafiłam tam, gdzie nie miałam trafić. Odbyłam praktykę, a na końcu
Prezes mówi: bardzo dziękujemy, być może będzie taka szansa, że będzie praca
dla Pani. Ojej, to super itp. itd. Minęło parę miesięcy (jeszcze kończyłam
studia) i zadzwonili do mnie, chociaż nie zostawiłam im mojego numeru tel. i
pracuję tam do dziś (było lepiej finansowo, teraz kiepsko), ale... trzymam się
z sentymentu i chyba dlatego, że to praca w moim zawodzie. A od tamego czasu
dostałam wypowiedzenie na pół etatu, co zresztą nie było takie złe, bo
znalazłam inną pracę na rok, potem urodziłam Julkę, po macierzyńskim
wróciłam,żeby się dowiedzieć ,że będę kierować działem promocji, a niecały
miesiąc później wszyscy pracownicy dostali wypowiedzenia (firma miała upaść), w
kwietniu okazało się ,ze pracuję nadal i znowu na cały etat, awansowałam,
hahaha , ale niestety bez podwyżki i jakoś żyję.
Ps. Do Oyate: nie jesteś sama. moja pensja jest wyższa (ale tylko nieco), ale
też jedyna. Musimy się jakoś trzymać, choć to deprymujące i okrutne i czasem
żyć się nie chce.
Pozdrawiam A

[oyate]

Czasami żyć się nie chce ale co mamy zrobić? Według niektórych mam rzucić pracę
i znaleźć lepiej ołatną. Pytanie tylko gdzie? I kto był by taki głupi żeby
porzucić słabo płatną pracę na poczet wielomiesięcznego poszukiwania lepszej
pracy. Jak już pisałam mieszkam w małej miejscowości gdzie o pracę bardzo
ciężko. Nawet ludzie którzy pracują już długo mają po 1000zł wypłaty!!
To nie Warszawa, gdzie na starcie ludzie mają po 1tyś
Pozdrawiam!!

[iwonaw2]

Ja dostałam "ot tak" ale w sensie takim, że nie była załatwiana. Wysłałam c.v,
poszłam na rozmowę no i się spodobałam. Ale nie dali 2x więcej zarobić .
Ale... co tam. Ciesze się, że ją mam bo mi sie podoba to co robię.

Pozdrawiam

Iwona

[wieczna-gosia]

zawsze dostaje prace ot tak- nie pracuje na stale, ale i pracy nie szukam.
jakos ktos mnie gdzies wypatrzy ktos cos sobie przypomni... i sie kreci.
Nawet doktorat wyszedl w ten sposb ze pojechalam na uczelnie odebrac dyplom po
5 latach od skonczenia studiow i spotkalam promotora, ktory mowi a wiesz- jest
doktorat z twojego tematu. Ja mu ostroznie ze mam niemowlaczka itd i w zasadzie
w domu siedze a on mi na to- to swietnie bo i tak nie ma etatow po tym
doktoracie ))

[benita5]

wieczna-gosia napisała:

> zawsze dostaje prace ot tak- nie pracuje na stale, ale i pracy nie szukam.
> jakos ktos mnie gdzies wypatrzy ktos cos sobie przypomni... i sie kreci.
> Nawet doktorat wyszedl w ten sposb ze pojechalam na uczelnie odebrac dyplom
po
> 5 latach od skonczenia studiow i spotkalam promotora, ktory mowi a wiesz-
jest
> doktorat z twojego tematu. Ja mu ostroznie ze mam niemowlaczka itd i w
zasadzie
>
> w domu siedze a on mi na to- to swietnie bo i tak nie ma etatow po tym
> doktoracie ))
)))