Przeprosiny

[black_magic_women]

Drogie ematki jaką macie strategię przeprosinową? Tzn. nie jak wy przepraszacie, tylko jak lubicie/chcecie być przepraszane?
Wystarczy mężowskie przepraszam, czy oczekujecie kwiatów i prezentów? A może odczekujecie jakiś czas zanim łaskawie się zgodzicie na kontakt? Tak pytam, bo zastanawiam się, czy po małżeńskiej sprzeczce nie "poddałam" się za szybko Może trzeba było męża przetrzymać w obrażeniu? Tylko, że ja nie lubię konfliktów, wynerwiłam się w młodości, teraz jestem już pokojowa, a mąż z tych fochmenow niestety. Najpierw się pokłóci, potem ciche godziny, rzadziej 1 dzień. I tak sobie czasem czytam np. w różnych wywiadach z aktorami, jak to sposobem na kłótnie jest przyniesienie żonie kwiatów.

[kretkowlosa]

Nie oczekuję przeprosin i sama nie przepraszam. Czasem się użyję tego słowa, ale to w przypadkach losowych, niezamierzonych, jako zwrot grzecznościowy. W przypadku poważniejszych konfliktów - po prostu staramy się dogadać, zrozumieć się nawzajem, przedstawić swoje spojrzenie na sprawę, uargumentować, zwykle to jest dość długa rozmowa. W przypadku mniejszych sporów, albo takich krótkich spięć - najczęściej przechodzimy do porządku dziennego, na zasadzie "dobra, wystarczy, nie ma sensu tracić życia na jakieś pierdoły". Już dawno też nauczyłam się szanować inne zdanie męża w niektórych sprawach, a on moje. Jakieś obrażanie się, prezenty czy kwiaty czy jakieś zorganizowane przeprosiny pachną mi sztucznością. Pustymi gestami. Pokazówką. Nie lubię czegoś takiego.

[emka_uk]

To tak jak ja
"Nie oczekuję przeprosin i sama nie przepraszam."
Reszta tez podobnie.

[maslova]

Po kłótni generalnie obydwoje potrzebujemy trochę czasu, żeby ochłonąć. Ja zdecydowanie potrzebuję tego czasu więcej, mąż szybko (choć rzadko) wybucha, ale też szybko się uspokaja. Jedynym naszym sposobem na wyjście z sytuacji konfliktowej jest rozmowa. każde z nas przedstawia swoje zdanie w temacie i dochodzimy w ten sposób do porozumienia. Jeśli istnieje taka potrzeba, to w trakcie tej rozmowy pada słowo "przepraszam". Wręczania kwiatów nie stosujemy, nie wydaje mi się to w ogóle potrzebne. Dużo bardziej wartościowe jest dojście do porozumienia w spornej kwestii. Zresztą - wręczanie kwiatów żonie świadczy o tym, że to tylko mąż jest "winny", a przecież nie zawsze tak jest. W sumie ciekawe, co żona miałaby przynieść mężowi w ramach prezentu przeprosinowego.

[feliz_madre]

My z tych raczej niekłócących, ale jak już się wydarzy coś pod kłótnię podchodzącego, to z reguły przepraszamy się oboje równocześnie, bo oboje czujemy się winni. Wystarcza samo przepraszam, przytulamy się, dużo czułości. Bez kwiatów, bez prezentów, potem jemy coś dobrego i pijemy winko.

[black_magic_women]

A wiecie co? Ja lubię usłyszeć "przepraszam". Sama jestem z tych co przepraszają za często i dzięki mężowi już się trochę tego oduczyłam. za to jego chciałabym nauczyć, że to słowo nie jest takie głupie,a przynajmniej dla mnie zamyka konflikt.

[perspektywa13]

Mi wystarcza szczere przepraszam.

[kaz_nodzieja]

Ja dostałam nowego (wówczas) laptopa i złoty łańcuszek z serduszkiem.

[kornelia_sowa]

Nie mam strategii. A juz uchowaj Boże żebym oczekiwała jakichś prezentów.
Jestem emocjonalna z natury, czasem szybciej cos powiem niż pomyślę w nerwach.
I za 5 minut - jak już się oczyszcze - to jestem do rany przyłóż.
Jak wobec tego miałabym oczekiwać w odrotnej sytuacji, zeby ktoś sie kajał przesadnie?

Mąż jest spokojniejszy, ale po ponad 10 latach małżeństwa moje emocje już na nim wrażenia nie robią
Zawsze się jakoś dogadamy. Bardzo docenia , ze nie jestem jak jego eks- obrażalska- ciche dni i tym podobne.

[natalia.nat]

Samo słowo przepraszam w zupełności wystarczy. Nie jestem obrażalska i uważam zresztą, że szkoda życia i na kłótnie i na ciche dni. Godzę się szybko i łatwo.