Stabilizacja

[21mada]

Osiągnęłyście ją? Czy zamierzacie jeszcze w życiu zmienić pracę, zawód, miejsce zamieszkania?

[yenna_m]

Nie. Rozwazam radykalna zmiane w zyciu

[butch_cassidy]

Tak. Nie chciałabym nic zmieniać.

[bovirag]

Planuje zmiane pracy, ale to dopiero za rok- dwa. I za 10 lat osiedlimy sie w Polsce. Mamy juz dobrze po 40stce

[jem.gluten.i.cukier]

Chyba nigdy nie osiągnę Pewnie jeszcze dużo zmian będzie

[juuuu7]

Mam meza, dwojke dzieci i wlasnie kupujemy dom...mozna powiedziec, ze to mala stabilizacja. Co bedzie za 10lat-nie wiem...

[princess_yo_yo]

stabilizacja jako brak zmian albo niechec do tychze? i nazywanie tego osiagnieciem? OMG, chyba bym sie musiala z mostu rzucic.

[maadzik3]

ile razy mi się wydawało że w miarę stabilne mam życie nadciągało tsunami i cyklon (na razie chociaż nie dosłowne ) i pewnie znowu tak będzie...

[21mada]

Ja też jakoś nigdy nie mogę się ustabilizować. Zazdroszczę ludziom, którzy są w tej samej pracy od 20 lat, albo miejscu zamieszkania. Mimo, że np. mieszkają na wygwizdowie i dojazdy zajmują im 2 godziny dziennie, potrafią jakoś do tego przywyknąć, zaakceptować, wytłumaczyć sobie, że 'tak ma być' i nic nie zmieniać. Mnie to by zaraz korciło, żeby rzucić tę pracę, skoro jest za daleko, albo przeprowadzić się gdzieś bliżej cywilizacji. Albo jeśli coś mi się nie podoba w pracy to rzucam i szukam innej. Zazdroszczę ludziom umiejętności akceptacji status quo i pogodzenia się z losem.

[jeziorowa]

Dużo ludzi nie godzi się z losem, tylko osiągnęło to, do czego dążyło.😀. Nie rzucają tego, bo im odpowiada.

[kk345]

Czyli w twoim otoczeniu stabilizacja oznacza marną pracę i mieszkanie w uciążliwej lokalizacji? Serio nie znasz nikogo, kto ma rewelacyjne zajęcie, śliczny dom i udaną rodzinę?

[krambambuli]

Jak na mnie, to tak.
Po pierwsze, od całkiem długiego czasu pracuję w tej samej firmie. Co do pewnego (dość słusznego) wieku było dla mnie nie do pomyślenia. Moja rola i charakter wykonywanej pracy zmieniają się dość zasadniczo, ale te zmiany idą, w miarę konsekwentnie, w pożądanym kierunku - tak więc jest pewna stabilizacja w tym procesie ewolucji. Praca mnie fascynuje (choć często wykańcza) i dużo się uczę, więc nie zamierzam jej na razie zmieniać; nie zanosi się też, żeby mnie w najbliższym czasie wywalili.

Po drugie, od wielu lat jestem w związku z tym samym facetem, co też mnie trochę dziwi (gdyż do pewnego, dość juz słusznego... etc). Związek, oczywiście, tyż się zmienia dynamicznie, ale poczucie stałości jednak daje.

No i od kilku lat nieustannie kupujemy dom, więc to się też jakby ustabilizowało No dobra, to ostatnie jest dość upierdliwe, i mam nadzieje na zburzenie tej stablilizacji i wejscie w burzliwy okres wykańczania i urządzania domu.

[default]

O tak, od dawna czuje sie calkowicie ustabilizowana. Prace mam od zawsze te sama i mam nadzieje dopracowac tu do emerytury. Corka dorosla, samodzielna. Dom - docelowy, kocham go i nie chce zmieniac. Maz - choc w czasie naszego wieloletniego pozycia przechodzilismy burze (czy nawet: tornada i tsunami), to przetrwalismy, umocnilismy sie i osiagnelismy calkowita harmonie.

[89mumin]

O - zobaczyłam tytuł wątku i chciałam napisać, że w końcu udało mi się osiągnąć jako taką stabilizację, a tu psikus, bo wszystkie rzeczy, które wymieniłaś pewnie jeszcze w życiu zmienię nie raz. Zawód może nie dosłownie, bardziej funkcję w ramach tego samego zawodu.
Dla mnie stabilizacja to stały związek i życie bez ciągłych wahań emocjonalnych. Reszta, to tylko dodatki, które będę chyba zmieniać całe życie, bo ciężko mi usiedzieć na miejscu.

[solejrolia]

Wydawało mi się, że tak, a przynajmniej byłam na dobrej drodze,
ale ja tak lubie podejmowac wyzwania, że znów mam ochotę zrobić taką rewolucję w życiu swoim i swojej rodziny, że naprawdę nie wiem jak się to dalej potoczy.

[al_sahra]

Zależy co przez to rozumieć. Jestem w dobrym związku, stabilizację finansową osiągnęliśmy, natomiast jeśli stabilizacja oznacza brak zmian, to mamy brak stabilizacji na własne życzenie. Zmienialiśmy pracę, przeprowadzaliśmy się wielokrotnie, czasami z kontynentu na kontynent, nie mamy własnego domu, ani poczucia „zakorzenienia”. Do niedawna wydawało mi się to fajne, a teraz zaczyna męczyć. Potraciłam trochę przyjaciół własnej winy, bo nie utrzymywałam kontaktu elektronicznie (nie lubię), a osobiste kontakty było za rzadkie. Więc planuję, żeby się osiedlić na stałe. Mężowi mniej na tym zależy, ale teraz zgadza się ze mną.

[anika772]

Wolałabym nie musieć dokonywać radykalnych zmian, odpowiada mi życie osobiste, zawodowe, oraz- na razie- miejsce zamieszkania.

[chatgris01]

Chwilowo.
Na emeryturze zamierzam sie przeprowadzic.

[undoo]

Osiagne ja w trumnie, bo nie jestem stabilizacja w zyciu zainteresowana.

[lauren6]

Nie wiem. Życie pisze różne scenariusze.