Hm. Życie po rozwodzie

[vre-sna]

Ciekawsze, niekoniecznie lepsze.
Uwolniłam się od sentymentu do byłego, nie terapią, nie, nie.
Widzę pewien skutek - rozpieprzenie rodziny jest pomysłem do dupy, w wiele niszy trafia mocno.
Ale da się żyć, można być w miarę spokojnym.
W kwestii emocji - całkowicie zamrożona. Trudno, ale tak jest bezpiecznie.

[obrus_w_paski]

Pamietam twój wątek o mężu pod wpływem jakiejś sekty?
Jak sid trzymasz?

[vre-sna]

Ok. Mnie to już nie boli.
Ale nie umiem już pokochać.
Nie umiem.
I nie sekty, a couchingu.
To już nieistotne.

[wilan.an]

Pamietam twój wątek, obrus ma racje to była sekta couchingu. Tak jak panowie od PUA, to sa sekty nie opatre na wierze w Boga, ale w siebie. Koszmar.
Dajesz radę, a potem bedzie lepiej, to odrętwienie też minie, daj sobie czas, każdy ma swoje tempo.

[vre-sna]

Wiesz co?
A ja to tak sobie przepracowałam
Widocznie nie kochał, nie było to głębokie uczucie skoro zadawane sobie samemu pytania doprowadziły do takich wniosków i działań
Ale rozpieprzenia relacji z córką nie rozumiem, nie, nie
Ale o tym pisać nie będę
Powiem tylko, że ma mój klucz do mieszkania, bo jak mnie nie było, to córka nigdy nie otwierała mu drzwi, nie odbierała telefonów
Nie wiem czy to słuszne
Ale dzięki temu coś się przełamało i gadają ze sobą

[vre-sna]

Schudłam. In plus.
Weszłam w relacje jakieś - zdobyte doświadczenie.
Przewartościowalam, to akurat było karkołomne, ale dało się.
Bez entuzjazmu piszę, bo czuję pustkę, obojętność.
No ale po takim powiedzmy cierpieniu osiągnięcie stanu obojętności uważam za sukces
I jest to możliwe
Jakby ktoś potrzebował takiego wsparcia
Wycisza się, czas

[gama2003]

Przytulam Cię.
I trzymam kciuki, żeby czas robił swoje. Cały czas.

[milva24]

Ile czasu minęło? Bo może te emocje jeszcze przyjdą.

[vre-sna]

Nie, spokojnie
Prawie dwa lata
Nie, nie ma szansy już

[milva24]

Ja mam na myśli, że może pojawią się w Tobie pozytywne emocje, które przegnają pustkę i obojętność.

[umzak]

Ja po pozbyciu się swojego miałam taka pustkę dużo dłużej. Ale mój był też przemocowcem psychicznym ( bardziej) i fizycznym. Dzisiaj jestem 11 lat po rozwodzie od dwóch lat w udanym związku. A też mówiłam że nigdy więcej. Potrzeba bardzo dużo czy i nic na siłę. Pozdrawiam i wiem że będzie lepiej , nawet jeśli na początku jest gorzej ( psychicznie , emocjonalnie, finansowo - u mnie tak bylo).

[niu13]

Spoko, obojętność i poczucie pustki jest normalne na tym etapie.
Z własnego doświadczenia mogę Cie pocieszyć, że za moment wejdziesz w etap uciechy z odzyskanej wolności, a po paru latach zaczniesz po malutku otwierać się na ludzi, mężczyzn. Niewykluczone, że znowu komuś zaufasz.
Także- głowa do góry i wszystkiego dobrego!

[kura17]

myslalam niedawno o Tobie, pamietam burzliwe watki z poczatku klopotow malzenskich.
3maj sie. i - moje motto - nigdy nie mow nigdy ...

[vre-sna]

Dziękuję, jest ok

[laruara]

Moje życie po rozwodzie zdecydowanie jest lepsze, bo spokojniejsze. Chociaż tak jak Ty, uczuciowo jestem zamrożona...
A jeśli chodzi o rozpieprzenie rodziny... Czasem inaczej się nie da. U mnie w efekcie przeważają zyski. Mogę żyć w miarę spokojnie, może nawet nudno.Ale żyję, nie wegetuję.

[vre-sna]

U mnie nie przeważały zyski.
Źyliśmy ze sobą 25 lat.
I się, k.rwa, spotykaliśmy po rozwodzie.
Nie rozumiałam tego, miałam nadzieję.
I teraz cieszę się z uwolnienia.

[laruara]

My się rozwiedliśmy po 20 latach i też spotykaliśmy się po rozwodzie
Też tego nie rozumiałam, też miałam nadzieję.
A teraz każdego dnia cieszę się, że podjęłam decyzję o rozwodzie.

[bei]

Vresna, ja tez nie wierzyłam, ze jeszcze kiedykolwiek będę kochać, ze będę tworzyć kim związek. Nie chciałam już przez nikogo być ramiona i płakać przez kogoś. Długo trwało nim obudziło się we mnie uczucie. Stroniłam od znajomosci męskich, nie chciałam mieć kolegów, przestałam zauważać mężczyzn.
Życzę Ci by życie ułożyło się po Twojej myśli. Odpoczywaj, ciesz się przyjaciółmi, rozwód to po prostu nowa droga a nie wieczne nieszczęście. 😘😘😘😘

[vre-sna]

Rozumiem.
Patrzę na to z dystansem, bez oczekiwań
Wierzę, że to proces
Dzięki za dobre

[pani_tau]

bei napisała:

> Stroniłam od znajomosci męskic
> h, nie chciałam mieć kolegów, przestałam zauważać mężczyzn.

Co ja bym dała, żeby nie zauważać mężczyzn. Dekady całe zeszły mi na tym pragnieniu. Zazdraszaczam jak nie wiem co.

[vre-sna]

O, ja zauważam. Ale teraz w ogóle nie jestem otwarta na nic, chociaż nie powiem, jakieś tam emocje się pojawiały. Ale jest wielka bariera i w sumie dobrze. Jest spokój. Da się.
Powtarzam, czas leczy.

[ginger.ale]

Hej, pamiętam Twoje wątki. Niecałe dwa lata to nie tak długo na przepracowanie ćwierćwiecza. Jest ok, a będzie jeszcze lepiej.
Trzymam kciuki

[vre-sna]

Powiem tak
Może komuś pomoże
Wyrzuciłam wszystkie wspomnienia
Czasami, gdy wracały
Było to zduszane siłą woli
I zaczęłam inaczej działać
Inaczej ustawiłam wartości, życie
Np jest nieporządek
Cóż, trudno, jest ok
Niuanse

[aandzia43]

vre-sna napisała:

> Powiem tak
> Może komuś pomoże
> Wyrzuciłam wszystkie wspomnienia
> Czasami, gdy wracały
> Było to zduszane siłą woli
> I zaczęłam inaczej działać

Jak ci się udało zdusić wspomnienia? Jaki to mechanizm? Czymś je "przykrywałaś", jakaś czynnością, inną emocją?

[vre-sna]

Inną emocją, czynnością. Np. zawsze robiłam małosolne ogórki o tej porze. Nie robię. Zarzuciłam czynności, które nie są konieczne. Mieszkam zupełnie gdzie indziej, inna dzielnica - to też ułatwia.

[aandzia43]

vre-sna napisała:

> Inną emocją, czynnością. Np. zawsze robiłam małosolne ogórki o tej porze. Nie r
> obię. Zarzuciłam czynności, które nie są konieczne. Mieszkam zupełnie gdzie ind
> ziej, inna dzielnica - to też ułatwia.

Czyli zrezygnowałas z czynności i miejsc, które kojarzyły ci się z nim albo dawnym życiem? Budujesz nową siatkę swojej rzeczywistości? Sorry że tak dopytuję o detale, ale interesujemnie to osobiście.

[vre-sna]

Tak mniej więcej. Oczywiście nie wszystko da się wyrzucić z życia, ale starałam się zmienić nawyki, podejście, miejsca.
Aje np. razem oglądaliśmy Ranczo, długo nie mogłam oglądać powtórek. Teraz jak najbardziej ok na spokojnie oglcdamy z córką.

[aandzia43]

vre-sna napisała:

> Tak mniej więcej. Oczywiście nie wszystko da się wyrzucić z życia, ale starałam
> się zmienić nawyki, podejście, miejsca.

No tak, nie wszystko da się wyrzucić z życia, bo już w ogóle nic nie zostanie. Pozostają próby "odczarowania" zjawiska/miejsca/czynności.

[cauliflowerpl]

Trzymaj się vre-zno. Alleluja i do przodu.

[cauliflowerpl]

vre-sno, pardon

[vre-sna]

dzięki
Jest ok, da się żyć bez depresji, w miarę stabilnie.
A, to były mąż wystąpił o rozwód, 20 min trwała rozprawa, teraz już nie interesują mnie powody.
Szczerze mówiąc chyba lepiej wiedzie się mnie - ale to też już nie ma znaczenia.
Czas leczy

[pani_tau]

vre-sna napisała:

>
> W kwestii emocji - całkowicie zamrożona. Trudno, ale tak jest bezpiecznie.
A to jest takie złe - zamrożenie emocji? Ja bym sobie chętnie pozamrazala tą i ową.

[princy-mincy]

Dwa lata od rozstania, gdy się spędziło razem ćwierć wieku to wcale nie jest dużo, wg mnie.
Nie kojarzę poprzednich wątków, więc nie wiem za bardzo czemu rozwód i z czyjej inicjatywy, ale dziwi mnie fakt, że po rozwodzie miałaś nadzieję na powrót.

[milva24]

Dziwi mnie, że się dziwisz. Znam przypadek gdzie na powrót po rozwodzie liczył pan, który sam kilka miesięcy wcześniej o ten rozwód wystąpił.

[szmytka1]

i nie jest to rzecz niemozliwa. Przypadek znam taki: rozwiedli się, po poł roku od rozwodu ona była z nim w II ciązy. Po 2 latach od rozwodu ponowny slub.

[princy-mincy]

No dziwi mnie, ale jak pisałam, nie znam wątków autorki.
O sobie i moim mężu wiem tyle, że gdyby u nas doszło do rozwodu to znaczyłoby tylko tyle, że wszystkie próby ratowania zawiodły i że t już ostateczność.
No i wśród znajomych mi rozwodnikow nie ma ani jednego ponownego zejścia się, więc dla mnie to oznacza, że karmienie się nadzieją nie ma sensu.

[bazia8]

Vre-sno, przykro mi, że emocje jeszcze nie uległy odmrożeniu, ale cieszę się, że udało Ci się uwolnić. Po tylu latach to musiał być długi proces.
Trzymaj się i odezwij czasem

[vre-sna]

Dziękuję za wysluchanie.
Ale ten wątek napisałam po to, że jeżeli ktoś miał podobnie - to czas naprawdę leczy. A człowiek spokojny patrzy z dystansem i naprawdę teraz mam nawet poprawne kontakty z byłym. I to jest takie oczyszczające ulga, oto co czuję.

[danaide]

Dwa lata to chyba standardowe minimum przy rewolucji.
Możesz napisać coś więcej o tym sektocouchingu? Co to za cholera? I jak pięknie pasujące do naszych czasów.

[vre-sna]

Nie wiem co odpowiedzieć
Przemiana o 180 st, chodzi o stosunek praktycznie do wszystkich członków rodziny
O, np mam (mieliśmy) kota
Na spacerze go wyhaczylíśmy
To była spontaniczna decyzja
Uwielbiam ją, on też tak miał
Przy rozwodzíe usłyszałam, że co to za pohopna decyzja była, co to w ogóle za podejście do życia
To jest nasz trzeci kot, drugiego sam z własnej woli przywiózł do domu, twierdząc, że bez zwierzaka to nie dom

[szironna]

Życzę Ci wszystkiego co najlepsze, przede wszystkim życia w zgodzie z samą sobą To co piszesz, jest mi bardzo bliskie. Przeżyłam rozwód, dojrzałam niejako po raz drugi. Zamrożenie emocji doskonale znam, myślę że nigdy już się nie otworzę w pełni na drugiego człowieka. Jestem z tym pogodzona już. Tak jest bezpiecznie(j).

[vre-sna]

Bezpieczniej to prawda.