A jak ważne dla Was osobiście są symbole statusu?

[kosmos_pierzasty]

Że tak pociągnę temat.
Ale te, które uważacie za naprawdę świadczące o zamożności, niekoniecznie ecco.
Przywiązujecie wagę do nich? I czemu tak lub nie?
Oceniacie ludzi na ich podstawie?

Mam znajomych którzy bardzo dużą wagę przywiązują do takich rzeczy.
Mój mąż z kolei na drugim biegunie, nie można mieć tematu w głębszym poważaniu niż on.

Sama parę razy się skusiłam na jakiś gadżet, ciuch czy torbę, ale bawiło mnie to przez chwilę, a teraz elegancka torba wisi sobie na wieszaku, a ja wolę taką filcową za 25 zł (ale się ucieszyłam, gdy ją znalazłam ). Więc sama już nie wiem. Temat z jednej strony nie jest mi zupełnie obcy i widzę, że na otoczenie czasem działa odpowiedni wizerunek, ale z drugiej w gumofilcach też się dobrze czuję. OK, nie noszę ich wśród ludzi Ale zamiast eleganckich kozaków na obcasie ostatnio zdecydowanie częściej noszę botki z tworzywa za 50 zł po przecenie, a kozaki stoją... No to chyba zafiksowana na wizerunku nie jestem. Z wiekiem to nawet wybór drogich perfum zaczął mi się wydawać nonsensowny... Staczam się?

[maaria33]

Naprawdę zupelnie szczerze, chcociaż tutaj nikt nikomu nie wierzy

Mają totalnie zerowe znaczenie.

[kosmos_pierzasty]

Ja już ostatnio zaczynam sama sobie nie wierzyć w tych kwestiach Tak, że wiesz... Nie ma się co dziwić

[maaria33]

Zjadłam ze sobą beczkę soli to raczej wiem.

Nie mam już 15 lat (mimo wszytsko - na szczęscie) i mniej więcej wiem co lubię a czego nie. I nie jest oczywistym to, że moje potrzeby jest w stanie zaspokoić marka/przedmiot/usługa X czy Y - to czysty przypadek.

Dla przykładu: concert Rolling Stonesów w Warszawie był dla mnie za drogi (bilety chyba 300-600 pln, pomijam te lepsze). Moją "miłość" do RS wyceniam na 50-100 pln. Z drugiej strony potrafię kupic bilet za 10 euro i tłuc się pół Europy (i nie tylko) i tłuc się na koncerty, o których "nikt" nie słyszał (mówi sama cena - np 10-20 euro)

[saszanasza]

Nosze torbę materialową, marek na mnie nie uswiadczysz, no może z wyjatkiem „Cudownego” Iphona SE w ręku😉 i Certiny na nadgarstku.
Dla mnie Iphone to telefon jak każdy inny a nie wyznacznik statusu materialnego, zwlaszcza, kiedy można sobie go kupić na raty lub za 1 zł u operatora.
Generalnie nie zwracam uwagi na to kto co ma, nie znam marek samochodów sasiadów i nie zwracam uwagi na to jak się noszą.
Drażni mnie tylko epatowanie markami i zbyt duża ich kumulacja na ciele, czasami widzę osoby z krzyczacymi na sobie markami zwlaszcza sławnych „projektantow”, ktorych nie da sie nie zauważyć, choćbyś sie baaardzo starał. Tego nie lubię.

Poza tym chyba jestem w tym wieku, że szukam czegoś, w czym wygladam ładnie, a nie czegoś, co jest markowe.

[kropkacom]

Czyjego statusu?

[kurt.wallander]

kropkacom napisała:

> Czyjego statusu?

dobre pytanie

[kosmos_pierzasty]

No takie określenie funkcjonuje - osoby, która z nich korzysta. Własne bądź cudze.

[kropkacom]

Własnego? Nie, wyżej własnej dupy nie podskoczę

[grrru]

Po zachłyśnięciu się około 20. szybko mi przeszło. Nie mam żadnych symboli statusu, nie potrzebuję ich. Chyba, że za symbol statusu uznać kupowanie ubrań szytych w Polsce i unikanie chińszczyzny.

[pade]

W ogóle nie przywiązuję. I mam alergię na logo. Ubranie z wielkim logo np. jest dla mnie synonimem bezguścia a nie luksusu.
Za to przywiązuję wagę do jakości i funkcjonalności, dlatego mogą się u mnie pojawiać rzeczy uznawane za jakiś tam symbole.
Wizerunek? Nie mam pojęcia jaki przedstawiam sobą wizerunek. Lubię być ładnie ubrana (wg mnie oczywiście), rzeczy mają być przede wszystkim wygodne i być z porządnych materiałów. Sprzęty, których używam mają mieć potrzebne mi funkcje i względnie wyglądać. Telefon ma mieć kalendarz, aparat, nie rozładowywać się po jednym dniu i mieć odpowiednią pamięć. Buty mają być bardzo wygodne, wyglądające i nie rozlatujące się po sezonie. Auto ma jeździć i nie lądować w serwisie, chyba, że na przegląd. No i muszę mieć w nim miejsce na nogi i wygodny fotel.
Gadżety - hmm, torebki za parę tysięcy mnie nie interesują, tak samo jak bardzo drogie ubrania, natomiast za meble, które by mi się podobały i jednocześnie były wysokiej jakości byłabym w stanie dać sporo. Tylko teraz jest kwestia tego, ile to dla kogoś jest sporo

[czarniejszaalineczka]

nie

[no_easy_way_out]

Nie czytalem waszych wczesniejszych watkow, ale u mnie jest tak:

- Buty maja byc wygodne (wg. mnie), ladne (wg. mnie, ale tez czasami podpytam o opinie kogos co sadzi), dobrze jesli w miare wytrzymale. Marka jest bardzo dlugoplanowa, chociaz mam swoja jedna sprawdzona - co prawie gwarantuje wlasnie lepsza wytrzymalosc.
- Ciuchy - maja byc ladne i wygodne. Markowe czesciej sa, ale osobiscie nie mam pojecia czy to co ktos nosi jest markowe czy nie. Powaznie. Patrze, czy ktos jest schludny i kompatybilny z moim gustem czy nie, w tym sensie tego kogos "oceniam". Ale sa ludzie ,ktorzy tak "ocenieni" przeze mnie sa mniej schludni i niekompatybilni z moim gustem - i na tym ocenianie sie konczy. Nie przeszkadza mi to ich lubiec/nie lubiec, chetnie/mniej chetnie z nimi rozmawiac. Bez znaczenia.
- Telefon - bez znaczenia kompletnie. Akurat mam prawie nowego iPhone'a -ale to tylko dlatego ze mi wcisneli taki w pracy. OK, jak daja - biore, spoko. Jakie maja inni - nawet nie wiem jakie maja moi blizsi znajomi.
- Auto - jezdze ponad 20-letnim autem, od 6 lat juz. W UK to juz w zasadzie tzw. youngtimer. Czysto z wyboru. Nie planuje wymieniac, choc mozliwe ze kupie drugie. Na dluzsze podroze jednak potrzebuje cos wiekszego, wygodniejszego.

Dodam, ze z racji zawodu czesto mam do czynienia z moze nie milionerami, ale ludzmi calkiem majetnymi. Nie zauwazylem zadnej tendencji do przesadnego podkreslania statusu. Moze tacy sa, ale nie kojarze zadnego.
Przyklad: facet, z ktorym czesto gram w squasha wyglada niepozornie. Australijczyk. Ma prace, w ktorej zarabia wiecej niz 3-krotnosc sredniej pensji w UK. Ma 11 nieruchomosci w 3 krajach (nie wiedzialem o tym od razu). Niektore 100% jego, niektore sie splacaja. W sumie milioner wlasciwie wiec. Jednoczesnie jezdzi 12-letnia Honda, ubrany przecietnie. Czy markowo serio nie wiem. Gdy gramy w squasha ma zwykly prosty lekki dres.

[black_halo]

Marka jako taka ma dla mnie małe znaczenie. Liczy się jakość.

Buty też mają być wygodne, kupuje jakiejś małej polskiej marki. Szyją fajne skórzane półbuty, które idealnie mi pasują do garniturów w robocie.

Garnitury i kostiumy do pracy szyję u krawcowej, czasem uda mi się coś upolować w sieciowkach i na wyprzedażach. Np. niedawno kaszmirowy sweter ze Stefanela ale nie widać na nim marki. W ogóle zgrzebnie wygląda ale ciepło się nosi.

Lubię kupić coś dobrej jakości i często przeglądam sklepy internetowe ale kupuję mało.

Mam jedną torebkę z wyprzedaży w Paryżu, marka nazywa się Rue Princesse ale już chyba nie istnieje. Natomiast torebka też nie ma logo ani nie jest jakimś znanym dizajnem. Mam ją od 7 lat i to najlepiej wydane 150 euro w życiu.

Niestety zdradza mnie służbowy mesio.

[inka754]

Epatuję marką samochodu, nawet jak usunę logo to i tak ci co się znają będą wiedzieć, że to drogie było. Ostatnio kupiłam drogą torebkę i logo jest w środku na kieszonce i tak jakoś jestem niepocieszona, mogli chociaż maluteńki znaczek wydrukować na zewnątrz.

[heca7]

Mam podobnie. Chyba tylko marką samochodu epatuję (podobał mi się bardzo więc kupiłam, jest naprawdę wygodny). Ale podejrzewam, że gdyby zdjąć bardzo charakterystyczny znaczek to niewiele osób by się domyśliło co to za marka. Ale ja nie zamierzam dopłacać za zdejmowanie emblematów Ubrania, buty i dodatki mam raczej przeciętnie markowe, jedne droższe, drugie tańsze. Mają być wygodne, ładne, bez krzykliwych, wielkich napisów, trwałe i takie, które mogę kupić przymierzając Bo zwykle okazuje się, że gdzieś tam źle na mnie leży albo rękawy za krótkie. Cena jest ostatnią rzeczą , na którą patrzę.

[jak_matrioszka]

Ja chyba marka auta nie epatuje, bo auto mamy nieszczególnie wybitnej marki. A znaczki na ubraniach, butach czy torebkach traktuje jako element ozdobny, na równi z lamówka, rysunkiem czy wstawka innego materiału w monokolorystycznej całości. Jak coś mi sie podoba, to kupuje i nie wybrzydzam, że gdzieś widać kto za tym stoi. Niektóre loga podobaja mi sie tak bardzo, że moge je nosić jako ozdobe. I nie chodzi mi o nadruk LV na torebce, ale loga firm nie majacych nic wspólnego z moda, jak np. ubezpieczeniowa Gjensidige.
Kiedyś kolega mruknał "o, w sweterku od TH sie lansujesz", a ja ze skóry wyłaziłam chcac sie dowiedzieć jak on to rozpoznał. "Masz napis na ściagaczu, osiołku" uświadomił mnie w końcu, jak już mu sie znudziło wciskanie mi kitu, że "takie rzeczy to każdy widzi". Przy mnie nie trzeba specjalnie usuwać, ja sie i tak nie połapie jak bedzie mniejsze niż 10cm w każda strone

[dyzurny_troll_forum]

heca7 napisała:

> Cena jest ostatnią rzeczą , na którą patrzę.

he he he
jakież subtelne...

[heca7]

Po prostu nie wybieram na podstawie ceny. Nic w stylu- skoro kosztuje 2 tysiące to musi być modne. Wiele drogich rzeczy jest koszmarnie brzydkich a dodatkowo nietrwałych. Niedobrze mi się robi jak widzę bluzkę typowo na raz, jak szmata nooo ale moda. Myśl, że po trzech praniach będzie się nadawała do kosza psuje mi przyjemność jej posiadania i nie kupuję.

[marianna1960]

Życie na pokaz interesuje ludzi pustych narcyzów

[inka754]

O tak, ci najbiedniejsi są zawsze szlachetni. Lubię takie "mundrości".

[heca7]

Kopiuj/ wklej? Nic innego napisać nie potrafisz? Bo w poprzednim wątku dokładnie to samo wstawiłaś?

[zasiedziala]

Ja nie do końca wiem co dla mnie mogłoby być symbolem statusu materialnego, więc nie znam odpowiedzi na to pytanie. Obracam się raczej wśród ludzi o podobnym statusie materialnym do mojego, z naprawdę bogatymi nie mam do czynienia lub o tym nie wiem.
Natomiast zwracam uwagę na symbole świadczące o przynależności do konkretnej grupy, najbardziej chyba na to co kto czyta, jak mieszka i jak podróżuje. I nie ukrywam, że na tej podstawie oceniam ludzi przy pierwszym kontakcie. Jednak ta ocena jest często weryfikowana z czasem.

[kosmos_pierzasty]

Ja jeśli już oceniam, bo staram się nie, to nie znoszę braku dobrego wychowania. Tak, to jest ta sfera, gdzie można mnie zrazić maksymalnie przy pierwszy kontakcie. Brak znajomości podstaw. Faceci wyciągający do mnie łapy przy powitaniu w sytuacjach prywatnych, "dobre" gospodynie wparowujące na moje imprezy z własnym jedzeniem, telefony o dziwnych godzinach, w dziwnych porach, pomiatanie obsługą w restauracji... Brrr... Jak ktoś się tak "wykaże" na początku znajomości, to musiałby mocno nadrabiać w innych sferach, np. ciekawe podróże i opowiadanie o nich w sposób naturalny , żebym dała drugą szansę.

[grrru]

Myślałam, że tylko ja nie znoszę tego "nie przychodzi się z pustymi rękoma". Brrr, koszmarny zwyczaj. Pomijam imprezy swobodne, w gronie najbliższych znajomych, gdzie wiadomo, że X zawsze przynosi wino swojej produkcji, a Y swoje ciasto, które jest absolutnym mistrzostwem.

[kosmos_pierzasty]

grrru napisała:

>Pomijam imprezy swobodne, w gronie najbliższych znajomyc
> h, gdzie wiadomo, że X zawsze przynosi wino swojej produkcji, a Y swoje ciasto,
> które jest absolutnym mistrzostwem.
>
Oczywiście, że pomijamy To jest inny poziom zażyłości.

[pade]

"Ja jeśli już oceniam, bo staram się nie, to nie znoszę braku dobrego wychowania."
Serio?
Wyuczone gesty i znajomość tego co wypada a co nie, stanowi dla Ciebie większą wartość niż prawdziwy stosunek do człowieka?

[kosmos_pierzasty]

Żeby poznać "prawdziwy stosunek" trzeba beczkę soli z kimś zjeść. Brak znajomości podstaw sprawia, że zanim tę beczkę zjecie, będziesz tysiąc razy zastanawiać się, czy on zachował się niewłaściwie przez złośliwość, głupotę, czy z braku wychowania... Nie chce mi się w coś takiego bawić. Nie zależy mi na takim rozszyfrowywaniu.

[kosmos_pierzasty]

Zresztą chamskie traktowanie obsługi (nie, nie chodzi o ewentualnie wulgarny język, a o sposób) chyba jednak świadczy o słabym stosunku do innych...

[pade]

Tak, chamskie traktowanie źle świadczy.
Przekonanie, że jest się lepszym od innych, bo się stoi na wyższym szczebelku drabiny, też źle świadczy.

[kosmos_pierzasty]

Ale te dwie sprawy często idą w parze - źle traktuję innych, bo jestem lepszy.
Udaję, że nie zauważyłam przytyku

Piszę o względach praktycznych - szkoda życia na kontakty, które są nieczytelne przez brak znajomości kodu. Co innego jak ktoś ten brak nadrabia czymś dla mnie fajnym, wtedy zawsze można dopytać, skoro to ogólnie - jak zakładam - jednak fajna osoba. Napisałam, daję czasem drugą szansę, jasne. Może i ktoś daje mnie, bo uznaje, że a nuż warto Nie wnikam.

A Ty, Pade, nigdy niczym się nie zniechęcasz? To ile spotkań poświęcasz nowej osobie, zanim określicie, czy jesteście z tej samej bajki na jakiejkolwiek płaszczyźnie i czy macie ochotę kontynuować znajomość?

[kosmos_pierzasty]

Poza tym bywało i tak, że najpierw osoba nie wie, kto pierwszy podaje rękę, a potem niedługo wychodzą inne kwiatki na poziomie przedszkolaka lub mniej sympatycznie - pana spod budki z piwem (nie obrażając takich panów, bo też są różni). To naprawdę nie jest zły prognostyk. Po co się na to narażać? Przy znajomości zasad, nawet ewentualne konflikty przebiegają w sposób cywilizowany. Po to te zasady wymyślono.

[nihiru]

kosmos_pierzasty napisała:

> Poza tym bywało i tak, że najpierw osoba nie wie, kto pierwszy podaje rękę, a p
> otem niedługo wychodzą inne kwiatki na poziomie przedszkolaka

Swoją drogą, z tym podawaniem ręki to inne kwiatki wychodzą.
Taka sytuacja jest nagminna: stoi grupka mężczyzn i kobiet do której podchodzi mężczyzna. Witając się, ten pan wyciąga rękę tylko do panów. Z paniami wita się bez kontaktu.
Teoretycznie prawidłowo, w praktyce trochę głupio

[pade]

Dokładnie!

[mdro]

Teoretycznie też nieprawidłowo, wyciągnij do takiego rękę, to zobaczysz kompletny popłoch i niezrozumienie

Niemniej ja zdecydowanie odmiennie oceniłabym sytuację, w której ktoś z dobrego serca przynosi na wizytę ciasto czy nawet sałatkę (choć ta może koncepcyjnie zupełnie do posiłku nie pasować), przy posiłku mówi "smacznego" czy nawet pierwszy wyciągnie rękę do powitania, gdy powinien na tę wyciągniętą rękę poczekać (choć to reguły są czasem wzajemnie się wykluczające ) od bycia niegrzecznym dla osób obsługujących czy podległych.

[jolie]

Zgadzam się z Mdro. Ciasto przyniesione przez gościa to dla mnie sprawa innego kalibru niż chamstwo wobec obsługi. Bardzo drażni mnie natomiast, gdy gość - ktoś, kogo znam słabo i nie jestem mocno zżyta, zaczyna chodzić po mojej kuchni, otwiera szafki i robi sobie herbatę. Oceniam to negatywnie, zresztą nie ufam ludziom "wyluzowanym i bezpośrednim" w ich własnym mniemaniu, uciekam od takich osób.

[pade]

Oceniam po stosunku do własnych dzieci i po wartościach.
Na pewno nie po tym, czy ktoś wie, którego sztućca używa się do małży, bo sama tego nie wiem Kultura owszem, ale w sensie braku chamstwa, życzliwy stosunek do świata. Na pewno odpadają z mojego stałego towarzystwa osoby, które muszą coś mieć czy gdzieś być albo coś zrobić, bo taki jest trend. Rozumiem w tym względzie tylko nastolatki

[kosmos_pierzasty]

Ale wartości to też nie jest temat na pierwsze spotkanie. No chyba, że to długie nocne Polaków rozmowy i nie zawsze jest się z dziećmi, nawet jeśli się je ma.

[pade]

Może to śmiesznie zabrzmi, ale dla mnie wystarczą dwie, trzy sytuacje, w których nawet nie muszę uczestniczyć, wystarczy, że ktoś je dobrze opisze, bez osobistych wtrętów, i już mniej/więcej wiem kto zacz.
O wartościach nie trzeba nie wiadomo jak długo dyskutować, często wystarczą dwa zdania

[pade]

Nie dla mnie tylko mnie, przepraszam.

[nihiru]

pade napisała:

> Wyuczone gesty i znajomość tego co wypada a co nie, stanowi dla Ciebie większą
> wartość niż prawdziwy stosunek do człowieka?

Te "wyuczone gesty" zostały wymyślone po to, żeby ludziom przyjemniej się ze sobą żyło. Generalnie w dobrym wychowaniu chodzi o to, żeby mieć na względzie uczucia innych osób a nie tylko czubek własnego nosa.
Poszczególne gesty mogą się zmieniać czy zanikać ale istota powinna zostać.
Brak dobrego wychowania jest moim zdaniem przyczyną zalewającego nas chamstwa

Zdziwiona jestem, że akurat Tobie to muszę tłumaczyć

[35wcieniu]

Po prostu chyba przyklady nienajszczesliwsze. Dla mnie w sytuacji towarzyskiej to kto pierwszy wyciagnie reke jest na przyklad doskonale nieistotne.

[nihiru]

Dla mnie to też nie jest chyba istotne, co zapewne świadczy o moim braku dobrego wychowania

Podam inne przykłady: nam moim ojcem przedszkolanki pieją z zachwytu, bo jak wchodzi to kapelusz zdejmie, w pas się ukłoni - jakiż on dobrze wychowany. Nie słyszały za to jakie koszmarne awantury potrafi robić, jak ktoś się z nim nie zgadza:/.

Ale też inny przykład: jakaś babka cały artykuł popełniła na temat obowiązujących standardów urody, bo jakiś chłopak na ulicy głośno skomentował jej pociążowy brzuch. A problemem nie są standardy urody, tylko brak wychowania u tego chłopaka.

[jak_matrioszka]

Punkt widzenia zależy od punktu patrzenia.

[pade]

Nihiru, nie musisz.
Sęk w tym, że spotykałam ludzi, od których kindersztuby mogłabym się uczyć i jednocześnie porażali wyrachowaniem, cynizmem i bezwzględnością.
Nie, to nie oznacza, że dobrze wychowany jest bezwzględnym cynikiem. I nie, to nie oznacza, że nie znający wszelakich zasad i wymogów jest dobrym człowiekiem.
Ważne by nie oceniać po pozorach.

[jolie]

Zgadzam się z każdym słowem. Ale wiem, że bardzo muszę pracować nad tym, żeby nie sugerować się pierwszym wrażeniem i przyznaję, że nieraz dałam się nabrać tym osobom, które robią to wrażenie pozytywne.

[betty_bum]

Obracam się w różnych kręgach, potrafię wyłapać niuanse często świadczące o statusie, ale zupełnie inne niż logo czy drogi zegarek.
Nawet potrafię grać w tą grę, jeśli muszę.
Różne fazy mam za sobą, od kilku lat czułam się dojrzała, spełniona i oderwana od spraw przyziemnych, typu wygląd i ciuchy, ale przesadziłam i kilka sytuacji mi to uświadomiło.

[kosmos_pierzasty]

betty_bum napisał(a):

przesadziłam i kilka sytuacji
> mi to uświadomiło.
>
Fajne Możesz rozwinąć?

[aandzia43]

betty_bum napisał(a):

> Obracam się w różnych kręgach, potrafię wyłapać niuanse często świadczące o sta
> tusie, ale zupełnie inne niż logo czy drogi zegarek.

Ja wyłącznie z racji pracy mam możliwość oglądać z bliska ludzi zamożnych i bardzo zamożnych. Uświadomiłam sibje wlasnie, ze gdyby nie to, to tkwilabym pewnie w bańce blogiej nieświadomości co znamion statusu i innych takich kwiatków Poza tym młodsze koleżanki utrzymują mnie w jakiejś absolutnie elementarnej wiedzy na temat marek odzieży i różnych przedmiotów. Dzięki wam, o młodzieży!

[betty_bum]

Zamiast prosić o dowód zaczęli prosić o legitymację zusu😉
No może jeszcze nie tak, ale zaczęłam czuć się zaniedbana, wygodne ciuchy przestały dodawać uroku, a w dodatku pewne rzeczy łatwiej załatwić, kiedy innym łatwiej określić według prostych kryteriów status danej osoby.
Żadna to tajemnica, że wizerunek jest elementem manipulacji otoczeniem😉

[kosmos_pierzasty]

betty_bum napisał(a):

łatwiej załatwić, kiedy innym łatw
> iej określić według prostych kryteriów status danej osoby.
> Żadna to tajemnica, że wizerunek jest elementem manipulacji otoczeniem😉

No tak, nie sposób z tym polemizować.

[princy-mincy]

Ja lubię rzeczy dobrej jakości i takie wybieram.
Wolę niemarkową ale ładną i porządną torebkę ze skóry niż markową z eko skóry za 800 zł.

[lady.grey]

Haha, właśnie na norweskiej emamie dowiedziałam się, że jednym z symboli niskiego statusu jest mała rodzina. I nie chodzi o dzieci, w sensie że kogo stać to ma 4 a kogo nie stać - jedynaka. Chodzi o rodzinę typu babcie, ciocie, wójki, kuzyni, szwagrowie, bratowe itp

[zasiedziala]

Hmm, ale na pewno chodziło o status materialny? Przecież duże rodziny są też domeną mało rozwiniętych społeczeństw, w których antykoncepcja jest słabo lub w ogóle niedostępna.

[lady.grey]

właśnie dyskusja skręca w tym kierunku...

[kosmos_pierzasty]

To rzeczywiście ciekawy punkt widzenia - jak to uzasadniono?

[lady.grey]

na razie nie uzasadniono a dyskusja się toczy, zmierza w kierunku "ta, jassssssssne, teraz to gdzie się nie obrócisz, to wszystko mozesz podciągnąć pod niski-wysoki status"
ale może chodzić jeszcze o utrzymywanie kontaktów z tą rodziną vs. odcięcie się.
jak się dowiem to dam znać

[kosmos_pierzasty]

Koniecznie

[maaria33]

Moim zdaniem może to wynikac z tego, że duża rodzina (babcie, ciocie itd) może świadczyć, że masz zaplecze i to t akie od kórego nie chcesz uciekac (bo gdybyś chciał to byś tej rodziny "nie miał")

[iwoniaw]

Też coś takiego podejrzewam - że może chodzić o to, że krewnych masz "takiego sortu", że ani ty się ich nie wstydzisz, ani oni ciebie - czyli ani nie ukrywasz jakiejś patologii i trupów nie mieszczących się już do szafy, ani sama nie jesteś wyrzutkiem wydziedziczonym i wykreślonym z rodzinnej biblii.

[aandzia43]

Coś w tym jest

[grrru]

To logiczne, zamożni żyją dłużej, więc jak masz komplet dziadków i dwoje pradziadków to jesteś z dobrego rodu

[lady.grey]

No ja pochodzę z "mocno" średnio zamożnej rodziny, gdzie kobiety są bardzo długowieczne i długo dobrze wyglądają, także tego... ród może i dobry ale biedny

[majenkir]

lady.grey napisała:
> Haha, właśnie na norweskiej emamie dowiedziałam się, że jednym z symboli niskie
> go statusu jest mała rodzina.

Serio?? No to wg norweskich standardow ja jestem totalnym dziadem , u nas w rodzinie bylo duzo jedynakow .

[tt-tka]

W zasadzie niewazne.
Tylko gdy ide negocjowac stawke w nowej pracy/przy swiezym zleceniu, staram sie zasugerowac status odpowiednio wyzszy

[quilte]

Nie czytałam na razie innych odpowiedzi, żeby nie zboczyć na manowce - zaraz przeczytam. Zaryzykowałabym, że "symbole statusu", czyli - jeśli Cię autorko dobrze rozumiem - metki same w sobie mam w głębokim poważaniu. Ale. Bardzo, ale to bardzo liczy się dla mnie komfort, zdrowie i estetyka. I coraz bardziej ekologia. Dlatego moje botki (na płaskiej grubej podeszwie, która nie ślizga się na wodzie, ani lodzie i dobrze amortyzuje) z wierzchu mają dobrze zaimpregnowaną skórę, a w środku naturalną wełnę. Do tego - są bardzo ładne, i fason, i kolor. Wygodne. Noga się nie poci. I takie "botki" noszę praktycznie w każdej dziedzinie życia Niestety, często się składa, że takie "botki" są firmowe i nie najtańsze. Ale jestem zachwycona jeśli upoluję spełniającego moje warunki no-name'a.

[rosa-fira]

Zdradź proszę nazwę borków bo takich właśnie szukam.

[rosa-fira]

Zdradź proszę nazwę tych botków bo właśnie takich szukam

[jak_matrioszka]

Też bym chciała wiedzieć. Moje na płaskiej podeszwie, grubej, ale na lodzie sie ślizgaja. Po wodzie to ja chodzić nie umiem, zawsze po dnie podeszwami jednak ide i wtedy czy sie ślizgam, zależy od dna.

[lili_liliana]

Kompletnie nie przywiązuję do tego wagi A ludzi w ogóle staram się nie oceniać. Ani przez pryzmat ich statusu majątkowego, ani przez żaden inny

[shumari]

To ja sie przyznam, bez żadnych wyrzutów sumie ze bardzo lubie markowe ciuchy - głównie za jakoś wykonania. Mam swoją ulubione markę TH jestem jej raczej wierna. Zazwyczaj ciuchy kupuje w wioskach outletowych, wiec nie szpanuje ilością wydanej kasy bo nieraz kupiłam spodnie w cenie tych tescowych. Generalnie mam swoje sklepy z których ciężko mi zrezygnować- i nie są to top marki. Np bieliznę tylko w M&S, buty w clarksie, chociaż ostatnio coraz rzadziej mi się podobają. Okulary w spectsaver gdzie za 100 funtów mam dwie pary markowych. Dla porównania moja mama w podwarszawskim optyku za zwykle okulary zapłaciła ok 200 zł. Kiedyś kupiłam w CCC sandałki za 110 zl- nie pochodziłam w nich do końca sezonu bo rozwaliły mi się obcasy. Reklamacji od razu. Ie uwzględniono, wiec musiałam kupić na biegu druga pare- kolejna stówa.
Dlatego śmiem uważać, bardziej ekonomicznie jest kupić coś porządnego niż kilka bubli, które niewytrzymaja sezonu

[jak_matrioszka]

Nie mam chyba nic, co by świadczyło o wyższej klasie niż ta, która rzeczywiście reprezentuje. Nie mam pojedyńczej sztuki Gucci czy Prady, nawet w formie drobiazgu, bo skoro nie stać mnie na całość garderoby z tego sklepu, to tym bardziej nie wydam dużej jak na mnie kasy na drobiazg. Bedac w tej mojej klasie moge być postrzegana na trzy sposoby. Bogatsi ode mnie i zwracajacy uwage na stan posiadania szybko zakwalifikuja mnie jako "obca". Rowni mi, oraz ludzie nie majacy rozeznania w markach bez wzgledu na ich poziom zamożności, powiedza, że sie specjalnie nie wyróżniam. Biedniejsi ode mnie, ale zwracajacy uwage i majacy rozeznanie w szerokiej ofercie sklepów moga mnie zaliczyć jako mniej lub bardziej zaawansowanego snoba. Każda grupa bedzie miała racje. Nie mam milionów, wiec oczywisty jest mój brak przynależności do elity, nawet tej niezbyt ścisłej. Mam Moje buty kosztuja średnio ok. 500-600zł, a można przecież buty można kupić za 50-60zł, wiec z punktu widzenia niektórych, wydaje niepotrzebne dużo. Nie jestem jednak żadnym wyjatkiem, takich jak ja jest dużo, i dla siebie nawzajem nie stanowimy żadnego dziwowiska. W ramach grupy pojedyńcze odstepstwa od klasy zamożności sa akceptowalne w pewnych ramach, tzn. zegarek czy torebka wartości kilku pensji nie wyautowuje właściciela, ale jest przez otoczenie traktowana jako "jej/jego hobby".

Nowa rzecz, która jest kupiona nie z konieczności, ale ze wzgledu na walory estetyczne, zawsze cieszy. Nie ma tu różnicy, czy ktoś kupił torebke za 100zł, czy za 100 tysięcy zł, cieszy i tyle. I nie na co tu mówić o zafiksowaniu, chyba że ktoś musi nowe kupować regularnie, ale wtedy to ta regularność jest fiksacja, nie konkretna rzecz.

[sumire]

Zależy, co rozumiesz przez symbol statusu.
Jeśli to rozumieć jako to, co nosisz na sobie (i znowu kłania się "American Psycho") - wcale nie są. Zresztą pozory bardzo mylą w takich sytuacjach.

[kosmos_pierzasty]

Definicję możemy potraktować dowolnie

Już kiedyś pisałam:
Jakiś czas temu, jak BBC podsumowało, symbolem statusu miały być zdjęcia porannej mgły nad łąką robione w środku tygodnia, wcześnie rano, publikowane w serwisach społecznościowych. Bo niby świadczy to, że masz dom na wsi, mieszkanie w mieście, i jeszcze swobodnie dysponujesz swoim czasem, bo gdy inni zachrzaniają do city, ty się upajasz spektaklem natury...

Tak że możemy przyjąć każdą dowolną definicję, jaką uznamy za adekwatną

[heca7]

A może być zdjęcie dwóch dzików śpiących pod drzewem o poranku? Bo takie zrobiłam wczoraj przed moim domem. W mieście

[kosmos_pierzasty]

Może pokażesz Bo brzmi fajnie. Lubię zwierzaki.

[heca7]

Zdjęcie jest kiepskie bo przez siatkę sąsiadów i krzaki. Podjechałam pod dom i patrzę a u nich pod drzewem dwa takie m/w dwulatki śpią na waleta. Dalej chodziły dwa duże , dorosłe dziki. W mojej okolicy są tak oswojone, że podchodzą do ludzi jak psy. Potrafią człowieka powąchać. A nie daj Boże mieć coś do jedzenia w ręku. Nie jest to bezpieczne szczególnie kiedy lochy mają młode.


Drugie zdjęcie to ta sama grupa kilkaset metrów dalej. Parking należy do szkoły podstawowej.
]fotoforum.gazeta.pl/p[imghoto/0/ac/ti/3iox/QRab5wFEnbaxsCVmBB.jpg[/img]

[kosmos_pierzasty]

Faaaajne Dziki ryjek No na wpół dziki, z tego co piszesz

[heca7]

Kiedyś wyczuły , że mój ojciec ma słone paluszki i przyszły za nim pod moją furtkę Tata niósł psa całą drogę pod pachą. Dobrze, że to tylko yorka
To jeszcze jedno zdjęcie. Ta sama działka sąsiadów ale latem. Zdjęcie zrobiłam ze schodów wejściowych do domu.

[kosmos_pierzasty]

Zwierzaczki...

[heca7]

Jeszcze raz:

[35wcieniu]

Hahaha tez im zawsze robie zdjecia. Kolega, ktory sie sprowadzil niedaleko zadzwonil do mnie kiedys nad ranem i mowi "sluchaj dziki tu stoja pod blokiem a chce wejsc. To co ja mam robic?" "Zrob im zdjecie".

[sumire]

Mogę zrobić bardzo wiele takich zdjęć w mojej dzielnicy Krakowa mieszkam 10 minut tramwajem od centrum.
Takie rzeczy to naprawdę są pozory.

[kosmos_pierzasty]

Porozmawiaj z autorem, ja tylko przekazuję, co wyczytałam.
Symbole statusu to chyba z zasady gra w pozory...

[aerra]

Ha! Ja mam takie zdjęcia - tylko, że nie opublikowane w serwisie społecznościowym, bo nie mam konta na żadnym
Ale zdjęcie zrobione jak wracałam po odwiezieniu młodego do szkoły - wiec jak najbardziej się zgadza - w środku tygodnia i rano.

[shumari]

W Chinach symbolem statusu (ponoć) jest łażenie rano po bułki w piżamie. Moim osiedlu co drugi facet śmiga tak na zakupy.

[majenkir]

shumari napisał(a):
> W Chinach symbolem statusu (ponoć) jest łażenie rano po bułki w piżamie.

To amerykanscy people of walmart sa super ekskluzywni! Nigdy nie patrzylam na to w ten sposob .

[grrru]

W moim środowisku takie zdjęcie pokazuje, że masz poranny dyżur w redakcji

[majenkir]

sumire napisała:
> i znowu kłania się "American Psycho"

Wczoraj wlasnie ogladalam po raz drugi - Bale mial pieknie urzadzone mieszkanie .

[kosmos_pierzasty]

A ten film nie jest brutalny? Bo przyznam, że go unikałam, ale może oceniłam po pozorach

[sumire]

Jest ogromnie, choć książka bardziej.
Ale jest doskonałą, choć dość okrutną satyrą na "you are what you wear" i kpiną ze stylu życia, w którym najważniejsze są właśnie symbole statusu.

[kosmos_pierzasty]

No to filmu nie zobaczę jednak. Ale może książka... wytwory własnej wyobraźni w sumie są łatwiejsze do zniesienia

[kura17]

> No to filmu nie zobaczę jednak. Ale może książka... wytwory własnej wyobraźni w
> sumie są łatwiejsze do zniesienia

wedlug mnie ksiazka jest duzo duzo gorsza (okrutniejsza) od filmu. jesli juz musisz, to lepiej film obejrzec ...

[aandzia43]

Zgadzam się, film to lajcik przy książce. Przeczytałam parę lat temu fragment i nawet nie w głowie mi było czytanie reszty. Pornografia przemocy.

[kosmos_pierzasty]

No to odpuszczam. To zdecydowanie nie moja bajka.

[sumire]

Książka nie pozostawia żadnego pola do wyobrazni. Żadnego. Chyba że lubisz czytać o smażeniu piersi na patelni, i nie mówię o kurzych.

[olena.s]

A bo ja wiem? Czy gdybym mogła wejść w posiadanie olśniewającego mieszkania w starej willi, tuż przy metrze, ale jednocześnie cichej i wśród zieleni, to cieszyłaby mnie sama w sobie, czy może raczej jako symbol statusu?

[mysiulek08]

Na to jak mnie postrzegaja przez pryzmat markowych rzeczy mam wywalone od zawsze. Ale wole Volvo od Toyoty, skorzana torbe i buty, markowy zegarek, sprzety agd czy elektronike (ale tu nie appla) czyli jakosc i wytrzymalosc nawet jesli to oznacza znane logo, byleby bylo jak najmniej widoczne, bo wielkie odpada.Perfum nie uzywam a za pielegnacyjne kosmetyki niszowej w sumie firmy (choc znanej) potrafie wydac sporo. Przez przypadek mieszkamy w najbardziej snobistym miescie kraju 😀

[boo-boo]

Symbole statusu ....dawno się tak nie uśmiałam. Mam to w nosie epatowanie zamożnością.
Nie-nie oceniam ludzi na takiej podstawie. Znam kilka osób (na szczęście nie utrzymuję kontaktów), które przywiązują wagę do tych symboli i powiem szczerze- pustka we łbie. Na każdym kroku zwracanie uwagi na to co mają z jednoczesnym pytaniem innych ile ich co kosztowało i z automatu porównywanie do swoich "osiągnięć". Takie towarzystwo to nie moja bajka.
Mam za to znajomych co w życiu finansowo raz na wozie raz pod wozem i nigdy mi to nie przeszkadzało - ani tym bardziej im mój stan posiadania- bo nigdy "symbolami statusu" w oczy im nie świeciłam- nie posiadam takowych.

[aerra]

Dla mnie marka ma jedynie takie znaczenie, że staram się nie kupować rzeczy tych marek, które np. wykorzystują dzieci. Albo prowadzą inne niezupełnie etyczne działania.
Poza tym - dany produkt na spełniać konkretne wymagania, a znaczek na nim jest totalnie nieistotny. I jeśli chodzi o mnie to najlepiej jak jest mały i niewidoczny.

[hungaria]

Dlaczego wybór perfum jest nonsensowny? Piękny zapach to magia. A te droższe przez swoją niszowość są też o wiele ciekawsze i mniej banalne.

Lubię dobrą jakość i ma ona wg mnie jedną, podstawową zaletę - starcza na dłużej, więc pozwala oszczędzać czas (nie musisz ciągle szukać i dokupować nowego). Poza tym kaszmirowy sweter jest bardziej miły w dotyku niż taki z 60% akrylu, lepiej nosi się dobrze skrojone rzeczy itp.

[kosmos_pierzasty]

Bo zapach, nawet najcudowniejszy, nie jest niczym istotnym? Przynajmniej dopóki nie jest przykry

[hungaria]

Rozumiem. Ja akurat z frakcji, która za piękne smaki, widoki i zapachy jest skłonna wiele zapłacić. Za to np. nie mam samochodu, bo uważam go za idealnie zbędny. Każdemu według potrzeb.

[kosmos_pierzasty]

Owszem. Słabość do pięknych widoków akurat podzielam do smaków trochę też, ale bez przesady.

[jak_matrioszka]

Dla niektórych zapach jest istotny. I istotność zapachów nie jest mniejsza niż istotność innych spraw. Dla kolekcjonerów istotne bedzie posiadanie kultowej zapalniczki, i to że ja rozpale w kominku zapałkami tej istotności nie umniejsza.
Dla Ciebie istotne sa marki ubrań czy butów i różnych akcesorii, bo znasz logo kilku(dziesieciu/setek/tysięcy?). Inni podciagaja pod to zapachy, bo sa w stanie je rozpoznać.

[grrru]

Tylko pytanie, czy kaszmirowy sweter, który zrobiła mi na drutach mama jest jakimkolwiek symbolem statusu? Jest ciepłym, pięknym i miłym w dotyku swetrem.

[maaria33]

Statusu- masz zaplecze , które robi Ci sweterki

[maaria33]

p.s. Ideą pojecia (wysokiego) statusu jest mieć rzecz trudno dostępną dla innych, czyż nie?

[grrru]

Muszę do zaplecza zadzwonić i powiedzieć, że mi gwarantuje status społeczny I dzieciom, bo właśnie w produkcji jest mięciutki kaszmirowy sweterek powitalny dla najmłodszej.

[kosmos_pierzasty]

Nie mówiąc już o cenie kaszmiru

[hungaria]

A dlaczego miałby być? O to mi chodziło - jakoś jest przyjemna sama w sobie, nie musi mieć logo.

[gama2003]

Zmieniałam w życiu,, statusy,, i na loga zobojętniałam bardzo szybko. Choć pierwszy mega dla mnie drogi polar wspominam ze wzruszeniem. Czułam się bogata i nosiłam latami. Nadal go mam i lubię. Noszę, choć logo może wzruszać dinozaury równolatki.
Symbole statusu to dla mnie poduszka finansowa, albo najlepiej pierzyna i spokój w tym względzie. A tego się u nikogo raczej nie ogląda. Znam bankrutów szpanujących gadżetami. Do tego za Chiny nie odróżniam oryginałów od podróbek. Nie zajmuje mnie to zupełnie. Lubię ładnie wyglądać, ale w tym temacie fajna rzecz upolowana w ciuchami cieszy chyba najbardziej. Nie ma chyba nic śmiesznejszego od dorosłej/dojrzałej/podstarzałej osoby z logo jak banerek reklamowy. A najlepiej kilkoma naraz.