On się nie zmieni

[mary_lu]

Moja babcia zawsze mawiała „jak się nie najadłaś, to już się nie naliżesz” - czyli jak na początku szału nie było, to nie licz na wielkie efekty jakoś wymuszone na koniec.

Ech, ile życia można stracić czekając, że on się zmieni. Tymczasem jeśli w ogóle się zmieniają, to na gorsze.

Tak a propos tych ostatnich przygnębiających wątków, finansowo-związkowych.

[saskia44]

To prawda. 👍

[asia.sthm]

To prawda.

A jak sie trafilo na drania, to : Moja milosc go uleczy.
i : Po dziecku sie poprawi.

Jedno sie sprawdza: Na cudzych bledach niczego sie nie nauczymy.

[tylko.bez.hipokryzji]

Patrząc procentowo: jezeli tylko kilka procent cudzych błędów będzie dla nas nauczką - to i tak ogromny sukces.
Ale często taką wiedza przychodzi z wiekiem i doświadczeniem życiowym. W większości przypadków - za późno.
Bo najczęściej człowiek się uczy (o ile w ogóle) tylko na własnych błędach.

[szpil1]

asia.sthm napisała:

> To prawda.
>
> A jak sie trafilo na drania, to : Moja milosc go uleczy.
> i : Po dziecku sie poprawi.
>
> Jedno sie sprawdza: Na cudzych bledach niczego sie nie nauczymy.
>

Oraz: jak się ożeni to się odmieni.

[chatgris01]

szpil1 napisała:

> Oraz: jak się ożeni to się odmieni.

Ale to przecież prawda-tyle że częściowa (bo ciąg dalszy to "na gorsze").

[andaba]

A to jakieś odkrycie jest?

[pitupitt]

Sądząc po ostatnich wątkach pewnie tak, i to spore.

[tt-tka]

Jak widac po watkach - dla niektorych odkrycie.
Wiara w to, ze on sie zmieni, jest niezniszczalna. Globalnie, bo w pojedynczych wypadkach niekiedy trafia ja szlag, na szczescie.

[hungaria]

A już po urodzeniu dziecka zmieni się na pewno!

[daniela34]

hungaria napisał(a):

> A już po urodzeniu dziecka zmieni się na pewno!

I to przekonanie jest bardzo szkodliwe, bo potem jeszcze dziecko na tym cierpi.

[marta.graca]

A dziecko uratuje związek, który przeżywa kryzys Taak, zwłaszcza nocne pobudki są zbawienne

[leann32]

Babcia miała rację.
Moja babcia dziadka urabiała ponad 70 lat, dziadek pozostał bez zmian w kluczowych aspektach w których próbowała go nagiąć. Nie do ruszenia.

[tylko.bez.hipokryzji]

U mnie, starsi członkowie rodziny powiadali"
"przyjrzyj się, jak wygląda dom wybranka"
"ważny jest, by małżonkowie mieli podobny kapitał kulturowy, podobne wykształcenie, podobny status majątkowy"
" kobieta powinna mieś zawsze jakieś zaskórniaki, o których mąż niekoniecznie musi wiedzieć"


Jako dziecko socjalizmu uważałam, że się w tej drugiej kwestii się mylą. Zycie zweryfikowało moje poglądy .
Owszem, zdarzają się pozytywne wyjątki, ale to nadal wyjątki.

[simply_z]

troche kastowe myslenie nie sadzisz..?

[tylko.bez.hipokryzji]

Też tak uważałam. Kiedyś....(jestem typowym produktem socjalizmu).
Zycie zweryfikowało moje poglądy. Zarówno własny przykład, jak i wiele przykładów z otoczenia - kilka dziesiątków lat obserwacji .

[simply_z]

tyle, ze w Pl nie ma az takich roznic klasowych jak w innych krajach...

[tylko.bez.hipokryzji]

Patrząc w kategorii: jedna osoba z rodziny od pokoleń np lekarskiej, naukowców, nauczycieli itp itd, sama mająca wyższe wykształcenie; druga osoba z rodziny robotniczej, niewykształconej, sama posiadająca wukształcenie co najwyżej średnie - to jednak jest duża różnica.
Tak, powtarzam. Są wyjątki. Ale to raczej wyjątki niż reguła.

[simply_z]

Owszem, ale powtorze w PRL-u to nie zawsze tak dzialalo. Pl to nie UK czy inne kraje.

[umi]

Masz i nie do konca masz rację rownoczesnie. Nie chodzi konkretnie o wykształcenie i majatek. To jest niejako skutek. Przyczyna lezy w wartosciach, swiatopogladzie i podejsciu do zycia. Jesli te trzy rzeczy sie zgadzaja, to zwiazek zazwyczaj wypala. Niezaleznie od stanu konta i ilosci dyplomow (i stad te pozorne wyjatki i udane malzenstwa mimo "roznic"). Tyle, ze zazwyczaj jesli ludzie zgadzaja sie w tych trzech kwestiach, to pod innymi wzgledami tez sa podobni. I zwiazek wypala. Ale nie tylko dlatego, ze oboje mieli podobną "klase spoleczna", tylko w ogoe byli podobni. W ramach jej samej grupy spolecznej mozna trafic na odpady atomowe, ktorym ani wyksztalcenie ani majatek (jakims dziwnym trafem czesto po rodzicach) nie pomoze. No i niestety mozna sie wtedy mocno zawieść.

[simply_z]

aa to tak, tu sie zgodze. Nie do konca wierze w magiczne przyciaganie sie roznic.

[araceli]

simply_z napisała:
> troche kastowe myslenie nie sadzisz..?


Nawet bardzo ale niestety prawdziwe. Wbrew romantycznym bajaniom miłość nie pokonuje wszystkiego. Każdy związek to jakiś kompromis - czasem dwoje ludzi startuje z tak odległych punktów, że "w pół drogi" jest miejscem, gdzie żadne z nich nie chce być.

[tylko.bez.hipokryzji]

Do takich wniosków się dorasta. Często ucząc się na własnych błędach....

[araceli]

tylko.bez.hipokryzji napisał(a):
> Do takich wniosków się dorasta. Często ucząc się na własnych błędach....

Ponoć oznaką mądrości jest uczenie się na błędach innych ludzi ale mądrość też wymaga czasu. Młodzi zwykle mają podejście "co mi tam matka/babka będą mówić, one z innej epoki są, nam się uda"

[tylko.bez.hipokryzji]

no fakt. Ale tak było, jest i... będzie.
Bo zjesz beczkę soli, nim poznasz do woli. Skądś się wzięło to powiedzenie.

[katja.katja]

Uuu...
To już nie będziesz uczestniczyć w marszach równości

[kryzys_wieku_sredniego]

Bo to boli jak ktoś z nie zamożnej rodziny z brakami w wykształceniu. Skoro nie zmienia się jedno to naiwnie myśleć że inne się zmieni.
Tak jak wszędzie są wyjątki, a czasami jest to samo tylko w innym wydaniu, trochę lepszym, trochę na bogato a jednak tak samo patrząc z boku.

[potworia116]

Mnie inteygują ci starsi państwo, posługujący się pojęciem „kapitału kulturowego”, które stało się popularne jakąś dekadę temu.

[tylko.bez.hipokryzji]

To co zastało nazwane w połowie lat 80 tych ub. wieku, funkcjonowało znacznie wcześniej. Inaczej się to określało. Jednak Bourdieu nadał bardzo dobrą nazwę, która doskonale oddaje sedno sprawy. Stąd łatwiej używać wprowadzonej przez niego nazwy, niż formy opisowej.
1986 rok był ponad 30 lat temu. Starsi członkowie rodziny byli na bieżąco z literaturą światową

[potworia116]

Kiedy moja mama wychodziła za tatę, jego rodzice bredzili coś o „gminie” , „pospólstwie” i „braku tradycji”. Młodzi na szczęście to olali. Nigdy i w żadnych okolicznościach nie zauważyłam, żeby matka ustępowała czymkolwiek ojcu w kwestii kompetencji kulturowych, bijąc go na głowę (a nas ratując przed głodem i bezdomnością) w kwestii odpowiedzialności, przedsiębiorczości i społecznego ogarnięcia.
Fakt, dziadkowie nie byli za pan brat ze światową myślą społeczno-polityczną

[tylko.bez.hipokryzji]

No to świetnie, ze znaleźliście się w gronie chlubnych wyjątków

[potworia116]

Masz na myśli moich rodziców? Nie sądzę, żeby w ich pokoleniu udane małżeństwa pomiędzy ludźmi z różnym zapleczem klasowym były czymś szczególnie wyjątkowym.
Zabawne też jak koncept Bordieau, demaskujący mechanizmy klasowego wykluczenia jest używany, żeby te podziały umacniać. Ale może Twoi protoplaści nie studiowali go zbyt uważnie

[kkrrokus]

A moja babcia mawiała że chłopu nie pokazuje się całej dupy

[asia.sthm]

Genialna babcia

[madami]

tylko.bez.hipokryzji napisał(a):

> U mnie, starsi członkowie rodziny powiadali"
> "przyjrzyj się, jak wygląda dom wybranka"
> "ważny jest, by małżonkowie mieli podobny kapitał kulturowy, podobne wykształce
> nie, podobny status majątkowy"
> " kobieta powinna mieś zawsze jakieś zaskórniaki, o których mąż niekoniecznie
> musi wiedzieć"
>
>
> Jako dziecko socjalizmu uważałam, że się w tej drugiej kwestii się mylą. Zycie
> zweryfikowało moje poglądy .
> Owszem, zdarzają się pozytywne wyjątki, ale to nadal wyjątki.

wydaje mi się, że w drugiej kwestii bardzo chodzi o to aby małżonkowie mieli podobną wizję świata, związku i siebie w nim, bardziej niż wykształcenie czy pochodzenie

[tylko.bez.hipokryzji]

ale to się bardzo często łączy... Podobne warunki (wszelkie) i sposób wychowania

Trochę optymizmu

[aguar]

Nikomu bym nie doradzała na to liczyć, ale jednak spotkałam się z sytuacjami, kiedy facet w związku z założeniem rodziny trochę zmienił tryb życia, dojrzał, zrobił się bardziej odpowiedzialny.

[katja.katja]

Dokładnie. Ludzie się zmieniają.
Ja znam odwrotny przypadek - odpowiedzialny "od zawsze" mąż i ojciec rodziny po 40 roku życia.... Tu sobie wpiszcie

[tylko.bez.hipokryzji]

Niestety. Tylko niewielki procent się zmienia.
Zbyt duże ryzyko. No chyba, że ktoś jest ryzykantem, i z całą swiadomością decyduje się je podjąć .

[kosmos_pierzasty]

aguar napisała:

> Nikomu bym nie doradzała na to liczyć, ale jednak
Też znam taki przypadek. Jednak niektórzy się zmieniają. Tyle, że nie można na takiej nadziei budować. Jak ma się zmienić, to się zmieni bez specjalnego czekania - a i tak trzeba robić to, czego wymaga sytuacja.

[danaide]

Tych co nie czekały i tak potem zjadają żywcem.
W Polsce jest słaby klimat do zmian...

[katja.katja]

Bez przesady, Polska pod względem rozwodów dogania Zachód, a nawet nie wiem czy już nie dogoniła.
Średnia wieku zawierania małżeństw także blisko europejskiego (plus/minus 30 lat), chyba, że chodzi Ci o jeszcze coś innego?

[mhanutka]

A mnie się udalo w dużym stopniu. Mąż wyniósł z domu taki stosunek do pieniędzy że sie je zarabia, trzyma w banku lub skarpecie. Na pewno nie mają służyć do tego, by życie uczynić przyjemniejszym i wygodniejszym. Konieczne remonty należy robić samemu, z wymianą okien włącznie. Dzieki temu duzo umie w domu zrobic. Udało mi się go zmienić w ogromnym stopniu i nieraz muszę hamować hulaszcze zapędy.

[bi_scotti]

To jest i prawda, i nieprawda. Jakkolwiek by nie patrzec, zmieniamy sie. Fajnie jest gdy w parze zmieniamy sie razem i jeszcze fajniej gdy na lepsze, ale to troche jak wizja unicorns & rainbows
Ja sie zmienilam. Duzy wplyw na to jak sie zmienilam, mial/ma moj maz. And vice-versa. On tez juz od dawna nie jest w 100% taki jakim byl 30-40 lat temu - zmienil sie, wiele w nim sie zmienilo "because of me and/or for me" Niemniej, zapewne Boy mial mial racje, ze "w tym caly jest ambaras zeby dwoje chcialo naraz"; ludzie dokonujacy okresowej samo-analizy i truly zaangazowani w jakies tam relationships, sa sklonni/chetni podejmowac wysilek by sie zmieniac - zeby sie tylko chcialo chciec. Life.

[pani07]

Zmieni się, zmieni- tyle że jeśli czegoś w życiu nauczyłam się, to że człowiek (nieważne kobieta czy mężczyzna) zmienia się, ale tylko wtedy gdy sam tego chce i widzi konieczność zmiany. Nie zmieniamy się tylko na zasadzie, "bo on/ona chce, aby....".

[fusun1804]

No, jak sie ożeni to sie odmieni.

[verdana]

Cóż. Mój się zmienił na lepsze. Serio.

[madami]

Ludzie się zmieniają jeżeli zmiana wychodzi, jest zapoczątkowana przez ich samych. Jeżeli człowiek nie chce nic go nie zmieni

[cruella_demon]

Parszywego charakteru nie zmienisz.
Zmienić to można co najwyżej jakieś przyzwyczajenia wyniesione z domu rodzinnego, ale jak ktoś się wujem urodził, to wujem umrze.